I C 762/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 762/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kwidzynie Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka</p> <p>Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2015 roku w Kwidzynie</p> <p>na rozprawie</p> <p>z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">Ł. P.</span>, <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">G. M.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>powództwo oddala.</p> <p>I C.762)15 Uzasadnienie</p> <p>Powódka Agencja Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span> wnosiła o zasądzenie od pozwanych <span class="anon-block">Ł. P.</span>, <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">G. M.</span> solidarnie kwoty 3.538 złotych, z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu (5.06.2015roku) do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu podała, że pozwani zamieszkują w lokalu mieszkalnym, położonym w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span> gmina <span class="anon-block">S.</span>, stanowiącym własność powódki. Zalegają z opłatami za korzystanie z mieszkania m.in. za wodę i ścieki w wysokości 3.538złotych za okres od lipca 2012 roku do maja 2015roku. Na kwotę dochodzoną pozwem składają się: kwota główna 3438,98złotych i odsetki 98,97złotych.</p> <p>Referendarz Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kwidzynie w dniu 15 czerwca 2015roku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym I Nc.2332)15, na mocy którego nakazano pozwanym <span class="anon-block">Ł. P.</span>, <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">G. M.</span>, żeby w ciągu dwóch tygodni od doręczenia niniejszego nakazu zapłacili solidarnie powódce Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 3537,95złotych wraz z ustawowymi odsetkami, liczonymi od kwoty 3537,95złotych poczynając od dnia wniesienia pozwu, oraz zapłacili koszty postępowania sądowego w wysokości 625 złotych.</p> <p>Pozwani <span class="anon-block">Ł. P.</span>, <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">G. M.</span> złożyli sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty wnosząc o oddalenie powództwa. Zarzucili, że powódka nie ma podstaw do naliczania czynszu najmu za mieszkanie a za wodę i ścieki opłaty były regulowane. Kwota dochodzona pozwem jest za wysoka i nie wiadomo z czego wynika.</p> <p>Sąd ustalił i zważył co następuje:</p> <p>W dniu 7 sierpnia 1989roku Państwowe Gospodarstwo Rolne Przedsiębiorstwo Państwowe w <span class="anon-block">K.</span> zawarło z pozwaną <span class="anon-block">Ł. P.</span> umowę najmu zakładowego lokalu mieszkalnego, położonego w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Zgodnie z par.5 ust.3 umowy najmu <span class="anon-block">Ł. P.</span> zobowiązała się ponosić koszty eksploatacji lokalu: koszty centralnego ogrzewania i opłaty za dostawę zimnej i ciepłej wody. Umowa nie przewidywała obowiązku płatności czynszu najmu.</p> <p>W mieszkaniu zamieszkuje najemczyni <span class="anon-block">Ł. P.</span> , jej córka <span class="anon-block">S. M.</span> i zięć <span class="anon-block">G. M.</span>.</p> <p>Od 2012 roku pozwana <span class="anon-block">S. M.</span> płaciła należności za wodę i ścieki w biurze Agencji Nieruchomości Rolnych z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span> w wysokości 120 złotych miesięcznie. Następnie w związku z przeniesieniem siedziby przekazywała opłaty do siedziby Agencji Nieruchomości Rolnych w <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Od 2013 roku powódka przysyłała pozwanym wezwania do zapłaty na wyższe kwoty obejmujące również czynsz najmu. Pozwana nie mogąc wyjaśnić wysokości tychże kwot w dalszym ciągu regulowała kwoty po 120 złotych miesięcznie zaliczkowo.</p> <p>(odpis umowy najmu k.44-47, rozliczenie należności przedstawione przez powódkę k.13-15, zawiadomienia pozwanych o wysokości miesięcznej opłaty k.28 – 39 , k.102-103 i k.111, zawiadomienie pozwanych o ustaleniu opłat k.40, rozliczenie k.117, przesłuchanie pozwanej <span class="anon-block">S. M.</span> k.112 i k.134).</p> <p>Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie wyżej wymienionych dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały.</p> <p>Stan faktyczny jest poza sporem.</p> <p>Sąd uznał, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ powódka nie wykazała w jaki sposób wyliczyła dochodzoną kwotę.</p> <p>Przede wszystkim powódka nie ustosunkowała się do zarzutów pozwanych w kwestii płatności przez pozwaną <span class="anon-block">S. M.</span> zaliczkowo kwot po 120 złotych miesięcznie na poczet należności za wodę i ścieki.</p> <p>Wprawdzie powódka przedstawiła tzw. zestawienie zadłużenia (k.117) ale należy podzielić stanowisko pozwanej, iż z tego zestawienia w ogóle nie wynika w jaki sposób została wyliczona należność oraz zestawienie to nie pokrywa się z rozliczeniem i załączonymi do pozwu zawiadomieniami o ustalonych opłatach do zapłaty.</p> <p>W zawiadomieniach o wysokości miesięcznej opłaty (k.28-30) i zawiadomieniach o wysokości opłat (k.31-36 i k.111) wyraźnie wyszczególniona jest rubryka z czynszem. Jedynie w zawiadomieniu z 14.10.2014roku znajduje się adnotacja o refundacji czynszu a w pozostałych zawiadomieniach i zestawieniach nie ma takiej adnotacji.</p> <p>Tymczasem w umowie najmu pozwana <span class="anon-block">Ł. P.</span> nie została zobowiązana do płacenia czynszu oraz w trakcie procesu powódka przyznała, że czynsz najmu jest refundowany przez Agencję Nieruchomości Rolnych na podstawie art.47 ustawy z dnia 19.10.1991roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, na podstawie którego –„ Emeryci i renciści, którzy nabyli prawo do bezpłatnego mieszkania z tytułu pracy w państwowych gospodarstwach rolnych, są zwolnieni z czynszu najmu lokali mieszkalnych”.</p> <p>Można jedynie z tego wysnuć wniosek, iż ostateczne rozliczenie przedstawione przez powódkę (k.117) zawiera jednak naliczony czynsz, skoro kwota wskazana jako zadłużenie pokrywa się z żądaniem zgłoszonym w pozwie. W tej sytuacji należy też przyznać rację pozwanej, iż powódka potraktowała czynsz jako opłaty za wodę i ścieki dlatego stąd domaga się tak dużych opłat.</p> <p>Niezależnie od powyższych uwag powódka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie udowodniła wysokości roszczenia nie stosując się do zasady rozłożenia ciężaru dowodowego przewidzianej w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc.</a> </p> <p>Zadaniem powódki było udokumentowanie i wykazanie sposobu wyliczenia dochodzonej należności.</p> <p>Ani bowiem pierwsze rozliczenie (k.13-15) i dokumenty załączone do tego rozliczenia ani drugie zestawienie zadłużenia (k.117) złożone w wyniku zobowiązania sądu, nie przedstawiają sposobu wyliczenia dochodzonej należności. Rozliczenia te są tylko dokumentami księgowymi przydatnymi w rachunkowości powódki. Nie stanowią natomiast dowodu koniecznego do wykazania zasadności roszczenia przed sądem.</p> <p>Wobec zarzutów podniesionych przez pozwanych, koniecznym było przedstawienie przez powódkę toku rozumowania przy wyliczaniu należności i poparcie go załączonymi dokumentami.</p> <p>Brak wywiązania się przez powódkę z tego obowiązku uniemożliwiło sądowi ocenę żądania powódki.</p> <p>W związku z powyższym Sąd mając na uwadze przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 688(1);art. 688(1) § 1)">art. 688 (1) par.1 kc.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 659;art. 659 § 1;art. 659 § 2)">art. 659 par.1 i par.2 kc.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 680)">art.680 kc.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art.6 kc.</a> orzekł jak wyżej.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na zasadzie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 par.1 kpc</a>.</p> <p>Powódka przegrała sprawę a więc pozwani nie mają obowiązku zwrotu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.</p> </div>