III Ca 1385/15

<p>Sygn. akt III Ca 1385/15</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 czerwca 2015 roku w sprawie z powództwa <span class="anon-block">M. K.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) Company</span> SE w Republice Łotewskiej o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zasądził od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Company</span> SE w Republice Łotewskiej na rzecz powoda <span class="anon-block">M. K.</span> kwotę 3.379,37 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 października 2012 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 2.281,99 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, umarzając powództwo w pozostałym zakresie oraz obciążył pozwanego <span class="anon-block"> (...) Company</span> SE w Republice Łotewskiej obowiązkiem zwrotu na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w Łodzi kwoty 451,02 złotych tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych od uwzględnionej części powództwa, nie obciążając obowiązkiem uiszczenia pozostałych kosztów przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany, zaskarżając go w części, <br/>tj. w zakresie pkt. 1, w jakim Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda <span class="anon-block">M. K.</span> odszkodowanie ponad kwotę 2.955,43 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 01.10.2012 roku do dnia zapłaty oraz w zakresie zasądzonych od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu w całości oraz w zakresie pkt. 3 w całości.</p> <p>Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisu prawa materialnego, <br/>tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 3.379,37 zł tytułem dopłaty odszkodowania za naprawę uszkodzonego pojazdu, w sytuacji gdy bezspornym w przedmiotowej sprawie było, że powodowi jako przedsiębiorcy przysługuje świadczenie odszkodowawcze w kwocie netto, zaś biegły ustalił ostatecznie, że koszt naprawy pojazdu wynosi 4.062,40 zł netto, a zatem dopłata z tego tytułu winna przysługiwać powodowi w wysokości 2.655,43 zł netto (4.062,40 zł – 1.406,97 zł = 2.655,43 zł), <br/>tym bardziej, że w zakresie zwrotu kosztów wykonania kosztorysu naprawy Sąd prawidłowo zasądził kwotę 300,00 zł netto – zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>W oparciu o wskazany zarzut pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku <br/>w pkt. 1 poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 2.955,43 zł wraz <br/>z odsetkami ustawowymi od dnia 01.10.2012 roku do dnia zapłaty oraz rozstrzygnięcie <br/>o kosztach procesu stosownie do wyniku niniejszego postępowania oraz w pkt. 3 poprzez obciążenie pozwanego obowiązkiem zwrotu na rzecz Skarbu Państwa Sadu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi kosztów sądowych stosownie do wyniku niniejszego sporu oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za instancję odwoławczą, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu.</p> <p>Sąd pierwszej instancji przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe, <br/>na podstawie którego dokonał istotnych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń. Powzięte na tej podstawie wnioski nie budzą zastrzeżeń i zasługują na uwzględnienie, zatem ustalenia te Sąd Okręgowy przyjął, jako podstawę swojego rozstrzygnięcia.</p> <p>Pozwany powołał jedynie zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 par 1 k.c.</a> W związku z tym do oceny zarzutu naruszenia prawa materialnego miarodajny jest stan faktyczny, na którym oparto zaskarżone orzeczenie.</p> <p>Apelacja strony pozwanej polegała na kwestionowaniu stanowiska Sądu I instancji, wedle którego zasądzeniu na rzecz powoda podlega kwota 3.379,37 złotych, wraz z naliczonym podatkiem Vat. Tymczasem w ocenie apelującego powodowi, jako przedsiębiorcy przysługuje świadczenie odszkodowawcze w kwocie netto, a zatem dopłata <br/>z tego tytułu winna przysługiwać powodowi w wysokości 2.655,43 zł (4.062,40 zł – 1.406,97 zł = 2.655,43 zł).</p> <p>Z powyższym stanowiskiem apelującego nie można się zgodzić. Przede wszytskim naprawienie szkody obejmuje, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 k.c</a>, straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Szkodą w rozumieniu tego przepisu jest różnica między stanem majątku poszkodowanego, jaki zaistniał po zdarzeniu wywołującym szkodę, a stanem tego majątku, jaki istniałby, gdyby nie wystąpiło to zdarzenie. Wybór sposobu naprawienia szkody jest uprawnieniem poszkodowanego i może nastąpić bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">art. 363 § 1 k.c</a>). W świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 2)">art. 363 § 2 k.c</a> wysokość odszkodowania powinna być ustalana według cen materiałów i usług koniecznych do wykonania naprawy z daty ustalania odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili. Rozmiar szkody wynikał z opinii biegłego, która ostatecznie nie była kwestionowana przez żadną ze stron.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął zatem w oparciu o opinię biegłego z zakresu technik samochodowej, że koszt naprawy samochodu przy użyciu nowych oryginalnych wyniósł 4.996,75 złotych brutto i w takiej wysokości zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 k.c.</a> przysługiwało powodowi odszkodowanie, które po pomniejszeniu o wypłaconą powodowi w postępowaniu likwidacyjnym kwotę 1.406,97 zł wynosiło 3.589,78 złotych. Do tego należało doliczyć kwotę 300 złotych dalszego odszkodowania tytułem zwrotu kosztów sporządzenia prywatnego kosztorysu naprawy pojazdu, a zatem łącznie pozwany powinien wypłacić powodowi kwotę 3.889,78 złotych, W świetle powyższych ustaleń roszczenie powoda obejmujące żądanie zapłaty kwoty 3.379,37 zł było w całości zasadne.</p> <p>Stanowiska tego nie udało się pozwanemu skutecznie podważyć w apelacji. Sąd Rejonowy zasadnie oparł się na materiale dowodowym sprawy, w szczególności opinii biegłego, która ostatecznie nie została zakwestionowana. Również ustalenia faktyczne nie były kwestionowane przez pozwanego, którego apelacja koncentrowała się wokół jednego problemu, a mianowicie podatku VAT przy obliczaniu wysokości należnego odszkodowania.Wskazać przy tym należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem odszkodowanie za szkodę poniesioną przez podatnika podatku VAT, nie obejmuje podatku VAT, ale tylko w zakresie, w jakim poszkodowany podatnik mógł obniżyć podatek należny o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług w celu naprawienia szkody. Według przedstawionego poglądu, podatek VAT ma znaczenie cenotwórcze i może wpłynąć na wysokość odszkodowania, ale tylko wtedy, gdy poszkodowany - rekompensując poniesiony uszczerbek majątkowy - efektywnie go poniesie (por. Uchwała SN z dn. 16.10.1998r., III CZP 42/98; Wyrok SN z dn. 18.01.2001r., V CKN 193/00).</p> <p>Tymczasem w realiach nieniejszej sprawy postępowanie dowodowe nie było prowadzone w kierunku wykazania, iż powód w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą miał mozliwość odliczenia podatku Vat. Brak było jakiegokolwiek dowodu pozwalającego przyjąć, że uszkodzony pojazd był użytkowany w związku z prowadzoną przez powoda działalnością gospodarczą a tym bardziej, że w związku z tą działalnością powód miał możliwość odliczenia podatku VAT, jaki podlegałby zapłaceniu w związku z naprawą uszkodzonego pojazdu. Stosownie, zaś do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 KC</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z określonego faktu wywodzi skutki prawne. W niniejszej sprawie to na pozwanym spoczywał ciężar udowodnienia, że powód miał możliwość dokonania odliczenia podatku VAT, co w konsekwencji skutkowałoby zmniejszeniem odszkodowania przyznanego powodowi. Skoro pozwany już od momentu zgłoszenia przez powoda szkody miał wiedzę, że jest on płatnikiem podatku VAT, to na etapie postępowania w pierwszej instancji powinien wnosić o zmniejszenie zasądzonego ewentualnie odszkodowania o należny podatek VAT, wykazując jednocześnie możliwość takiego odliczenia. Zdaniem Sądu Okręgowego, podniesienie zarzutów w powyższym zakresie dopiero na etapie postepowania apelacyjnego należało uznać za sprekludowane i jako takie nie podlegają badaniu. Dodać należy, iż pozwany nie uprawdopodobnił aby zarzutów tych nie podniósł w stosownym czasie bez swojej winy lub, że wystąpiły jakieś wyjątkowe okoliczności, które to spowodowały i dopiero w postępowaniu apelacyjnym pozwany stanął na stanowisku, iż ewentualne należne powodowi dalsze odszkodowanie nie powinno obejmować podatku VAT.</p> <p>Skoro zatem pozwany nie wykazał, że w omawianej sprawie powód mógł odliczyć podatek VAT nie może skutecznie domagać się obniżenia zasądzonego odszkodowania. Reasumując uznać należy, że wysokość zasądzonego przez Sąd Rejonowy odszkodowania odpowiada poniesionej przez powoda szkodzie.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sad Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację.</p> </div>