VII K 670/15

<p>Sygn. akt. VII.K 670/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSR Anna Szczepańska</p> <p>Protokolant sekr. sąd. Simona Marcjanek</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Krzysztofa Górskiego</p> <p>po rozpoznaniu dnia 08.09, 13.10, 10.11, 22.12.2015r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w miejsc. <span class="anon-block">F.</span>, syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">C.</span> z d. <span class="anon-block">K.</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 22 marca 2015 roku w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> znajdując się w stanie nietrzeźwości – I badanie 1,02 mg/l, II badanie 0,96 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- --> tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§ 1 kk</a>, </strong> </p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu przestępstwa, z tym, iż uzupełnia opis czynu o ustalenie, że oskarżony prowadził pojazd na parkingu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§ 1 k.k</a>, w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§ 1 kk</a>, skazuje go na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt. 1 kk</a>, w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§ 1 kk</a>, wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch),</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a>, w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§ 1 kk</a>, orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63§ 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§ 1 kk</a> na poczet środka karnego orzeczonego w punkcie III wyroku zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 1 kwietnia 2015r,</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k.k</a>, w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§ 1 kk</a>, orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15 (piętnaście) złotych,</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 195 (sto dziewięćdziesiąt pięć złotych) złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII K 670/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. P.</span>w dniu 21 marca 2015 r. w godzinach wieczornych uczestnicząc w spotkaniu w restauracji <span class="anon-block">(...)</span>spożywał alkohol (około 4 półlitrowych piw i 2 drinki), po czym około godz. 3:04 zadzwonił do swojego kolegi taksówkarza <span class="anon-block">J. M.</span>, aby ten odwiózł go do domu. Po odwiezieniu go przez kolegę na <span class="anon-block">ul. (...)</span> chciał dostać się do swojego mieszkania, jednak nie posiadając kluczy i z powodu nieotwarcia drzwi przez jego byłą żonę <span class="anon-block">B. P.</span>, udał się na parking przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> pomiędzy blokiem 20 a 22, i wsiadł do stojącego tam własnego samochodu marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- --> (dowód: częściowo wyjaśnienia<span class="anon-block">J. P.</span>k. 19,, zeznania świadka <span class="anon-block">K. M.</span> k.47, 87, zeznania świadka<span class="anon-block">B. P.</span>k. 51,87)</em> </p> <p>W godzinach porannych (około 5:30) 23 marca 2015 r. <span class="anon-block">J. P.</span>będąc w stanie nietrzeźwości, uruchomił silnik w/w pojazdu i kierując autem <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> na parkingu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> uderzył w zaparkowany przed jego samochodem samochód <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> oraz w samochód <span class="anon-block">D. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zeznania świadków: <span class="anon-block">D. K.</span> k. 3-4, 103, protokół oględzin k. 9-10, k.12, k.13, k.14)</em> </p> <p>W porannych godzinach Komenda Miejska Policji otrzymała zgłoszenie o wskazanym wyżej zdarzeniu od <span class="anon-block">D. K. (2)</span>. Po przyjeździe na miejsce zdarzenia przeprowadzono badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazały, że <span class="anon-block">J. P.</span>znajdował się w stanie nietrzeźwości. Pierwsze badanie przeprowadzone o godzinie o godz. 7:41 wykazało 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Kolejne badania przeprowadzone o godzinie: 8:02, 8:32 wskazały odpowiednio wyniki: 0,79 mg/l i 0,78 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.</p> <p>Na miejscu zdarzenia przeprowadzono również oględziny aut, z których wynikało, iż doszło zderzenia w/w pojazdów.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: protokół użycia urządzenia Alkometr k. 6, Świadectwo wzorcowania k. 7, protokół oględzin k. 12-14, protokół oględzin pojazdu k. 9-11, zeznania świadków; <span class="anon-block">D. K.</span>, k.3-4, 103, <span class="anon-block">A. K.</span> k. 53,87, K. <span class="anon-block">F.</span> 30,86, <span class="anon-block">R. D.</span> k. 86-87, 49)</em> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. P.</span>zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i w toku postępowania sądowego nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że rzeczywiście 22 marca 2015 r. spożywał alkohol na spotkaniu w restauracji <span class="anon-block">(...)</span>, po czym zadzwonił do swojego kolegi <span class="anon-block">K. M. (2)</span>. Wymieniony odwiózł go do domu. Ostatecznie, nie mogąc dostać się do swojego mieszkania zdecydował się przenocować w samochodzie marki <span class="anon-block">V. (...)</span> stojącym na parkingu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Oskarżony zaprzeczył jakoby miał włączyć silnik samochodu, a następnie uderzyć w dwa stojące obok samochody. Wyjaśnił natomiast, że być może nie zaciągnął hamulca ręcznego w samochodzie przez co stoczyło się on na sąsiednie auto, zaś włożone w stacyjce kluczyki usprawiedliwiał chęcią zamknięcia zamka centralnego i uruchomienia radia. Ponadto <span class="anon-block">J. P.</span>zaznaczył, że nie wie w jaki sposób jego samochód znalazł się na miejscu stojącego tam wcześniej <span class="anon-block">D. (...)</span> <strong> <!-- --> (k. 19, k. 59).</strong> </p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego w ocenie Sądu zasługują na uwzględnienie jedynie w części, w której znajdują one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Fakt odwiezienia do domu <span class="anon-block">J. P.</span> we wskazanym dniu i godzinie został potwierdzony w zeznaniach <span class="anon-block">K. M. (2)</span>, tak samo jak fakt niewpuszczenia do mieszkania<span class="anon-block">J. P.</span>przez jego byłą żonę <span class="anon-block">B. P.</span>(k. 47, k. 51). W ocenie Sądu zeznania zarówno <span class="anon-block">K. M. (2)</span> jak i<span class="anon-block">B. P.</span>są spójne i jasne, a ponadto pokrywając się w kwestii wyjścia oskarżonego na spotkanie oraz godzin jego powrotu do miejsca zamieszkania zasługują w tej części – w ocenie Sądu – na wiarę.</p> <p>Z kolei wyjaśnienia oskarżonego, w zakresie w jakim nie przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu – w ocenie Sądu – nie zasługują na wiarę, bowiem stoją w sprzeczności z przeprowadzonymi dowodami, a także z zeznaniami świadków.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, który wezwał Policję na miejsce zdarzenia, w zeznaniach zeznał, że około godz. 5:30 usłyszał warkot silnika na zewnątrz, poruszającego się na wysokich obrotach, a wyglądając za okno zobaczył czerwone światła auta. Świadek <span class="anon-block">D. K. (2)</span> stwierdził, że gdy po 20 minutach wyjrzał ponownie za okno i ocenił, iż tym samochodem jest taksówka koloru srebrnego marki <span class="anon-block">V. (...)</span>. Według zeznań świadka stał on przesunięty do swojego poprzedniego stanowiska o około 5 metrów, na miejscu gdzie wcześniej stał inny samochód, w ocenie świadka prawdopodobnie marki <span class="anon-block">D.</span>. Po zaobserwowaniu powyższego świadek zadzwonił na Policję, gdyż stwierdził przesunięcie samochodu <span class="anon-block">D.</span> przez <span class="anon-block">V. (...)</span> (k. 3-4).</p> <p>W ocenie Sądu należy dać wiarę jasnym i logicznym zeznaniom świadka <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, w zakresie wskazania samochodu <span class="anon-block">V. (...)</span>, który był odpalony i którego silnik pracował na wysokich obrotach, a następnie znalazł się na miejscu, w którym wcześniej stał samochód <span class="anon-block">D. (...)</span>. Znajdują one odzwierciedlenie w zeznaniach funkcjonariusza Policji <span class="anon-block">R. D. (2)</span>, który wskazał, że <span class="anon-block">V. (...)</span> przepchnął stojący w tym miejsce <span class="anon-block">D. (...)</span>, co z kolei – w ocenie świadka- można było stwierdzić, po śladach spalin z rury wydechowej pozostawionych punktów w dwóch miejscach w linii pojazdu (k. 49).</p> <p>Fakt ten potwierdzają również oględziny pojazdu <span class="anon-block">V. (...)</span> dnia 22 marca 2015 r. dokonane przez funkcjonariuszy Policji <span class="anon-block">R. G.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> oraz funkcjonariusza <span class="anon-block">Ł. P.</span>, które wykazały, że w/w pojazd oraz pojazdy <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> i <span class="anon-block">D. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> posiadają uszkodzenia wskazujące na możliwe zderzenia tych trzech pojazdów (k. 9-10, k. 12, k. 13, 14).</p> <p>Mając na uwadze spójność powyższych dowodów, a nadto uznając, iż zeznania świadka <span class="anon-block">R. D.</span>, a także K.<span class="anon-block">F.</span> są spójne i nie noszą cech bezpodstawnego, tendencyjnego obciążania oskarżonego, relacjom wymienionych Sąd dał wiarę.</p> <p>Podobnie, z tych samych względów ocenić należało zeznania świadka <span class="anon-block">A. K.</span>.</p> <p>Sąd częściowo uwzględnił także zeznania świadka <span class="anon-block">D. P.</span>. Relacja wymienionego nie zasługuje natomiast na wiarę w zakresie twierdzeń zmierzających do wykazania, iż oskarżony nie uszkodził przedmiotowym działaniem pojazdu <span class="anon-block">D. (...)</span>, który w ocenie świadka nosił wcześniejsze uszkodzenia, był poobijany i nie był używany przez dłuższy czas. Mając na uwadze niewielki zakres uszkodzeń wspomnianego pojazdu nie sposób przyjmować, iż świadek, nie będący użytkownikiem tegoż samochodu, posiadał wiedzę w omawianym zakresie. Podobnie ocenić należy zeznania świadka w części, w której jedynie przypuszczał on, iż samochód mógł być w omawianym czasie pozostawiony „na luzie”.</p> <p>Sąd postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. zasięgnął opinii biegłego <span class="anon-block">D. M.</span> ( k. 141, k. 144). Sąd dał wiarę opinii biegłego, która wskazywała, że do uderzenia samochodów <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i samochodu <span class="anon-block">D. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (a w dalszej fazie zdarzenia – również i samochodu <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>) doszło w wyniku rozpędzania samochodu <span class="anon-block">V. (...)</span>, a nie w wyniku samoistnego „stoczenia się” tego pojazdu. W ocenie Sądu przedmiotowa opinia biegłego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ jest pełna, jasna i nie zawiera wewnętrznych sprzeczności. Do tego została sporządzona w oparciu o całokształt materiału dowodowego, w tym również o badanie pojazdów biorących udział w zdarzeniu dokonane przez biegłego. Ponadto biegły jest osobą obcą dla oskarżonego, a nie zachodzą przesłanki do przyjęcia, jakoby bezpodstawnie obciążał oskarżonego. W następstwie uwzględnienia słuszności twierdzeń zawartych w opinii, Sąd nie uznał wyjaśnień <span class="anon-block">J. P.</span>stojących w sprzeczności z w/w opinią, z których to miało wynikać, iż samochód oskarżonego w trakcie zderzenie nie miał włączonego zapłonu i nie rozpędzał się, a jedynie samoistnie stoczył się na sąsiednie auta.</p> <p>Mając zatem na uwadze całokształt podniesionych wyżej okoliczności Sąd uznał, iż wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, zaś przypisane mu przestępstwo wyczerpuje dyspozycje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>. Nie ulega bowiem wątpliwości, że oskarżony kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości.</p> <p>Uznając oskarżonego za winnego dokonania opisanego czynu Sąd wymierzył mu karę pięciu miesięcy pozbawienia wolności, uznając iż jest ona adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, jak również jego zawinienia.</p> <p>W powyższym zakresie Sąd uwzględnił porę i miejsce popełnienia czynu zabronionego, mianowicie oskarżony popełnił przestępstwo w godzinach wczesno porannych na parkingu. Ponadto, Sąd uwzględnił stopień nietrzeźwości oskarżonego oraz popełnienie czynu z pełną świadomością naruszenia jednej z podstawowych zasad obowiązujących w ruchu drogowym, czyli zasady bezwzględnej trzeźwości. Zauważyć należy, że oskarżony był zawodowym kierowcą wykonując zawód taksówkarza, a zatem znajomość podstawowych zasad panujących w ruchu drogowym, jak również niebezpieczeństwa płynące z jazdy w stanie nietrzeźwości powinny być oskarżonemu szczególnie znane.</p> <p>Należy zaznaczyć, że Sąd nie dopatrzył się we wskazanej sprawie istotnych okoliczności łagodzących. Ponadto na nadmienienie zasługuje fakt, iż oskarżony zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym nie wyraził skruchy.</p> <p>Sąd zawieszając oskarżonemu karę pozbawienia wolności na okres dwóch lat, uwzględnił wcześniejszą jego karalność. Wziął jednak pod uwagę, że wcześniejsze czyny nie są czynami podobnymi do przestępstwa popełnionego 23 marca 2015 r., a fakt popełnienia ich przeszło 10 lat, wskazuje, że oskarżony dopuszczał się przestępstw raczej incydentalnie i szanował porządek prawny.</p> <p>Uwzględniając omówione wcześniej przesłanki, jako bezpośrednią dolegliwość, pozwalającą w sferze majątkowej odczuć naganność przestępczych poczynań, Sąd orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych.</p> <p>Uwzględniając sytuację materialną oskarżonego, w tym w szczególności wysokość uzyskiwanych dochodów, stan jego majątku, wysokość jednej stawki ustalono na kwotę 15 (piętnaście) złotych.</p> <p>W świetle okoliczności sprawy nie budzi wątpliwości, iż oskarżony będąc w stanie nietrzeźwości dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, co zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> obligowało Sąd do orzeczenia w stosunku do oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Czas trwania omawianego środka karnego Sąd określił na okres jednego roku uwzględniając przede wszystkim stopień zagrożenia dla ruchu drogowego, w tym wskazaną już powyżej porę dnia, stopień nietrzeźwości oskarżonego i miejsce popełnienia czynu zabronionego.</p> <p>Zgodnie z zasadą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63 § 2 kk</a> na poczet orzeczonego zakazu Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 1 kwietnia 2015 r. W ocenie Sądu tak ukształtowana kara i całość rozstrzygnięcia w przedmiocie środków karnych nie przekracza stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, spełni również cele wychowawcze i zapobiegawcze.</p> <p>Jednocześnie orzekając w przedmiocie kary i środka karnego Sąd zastosował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> w związku z tym, iż przepisy w momencie popełnienia czynu przez oskarżonego były względniejsze dla sprawcy aniżeli przepisy obowiązujące w dacie orzekania o odpowiedzialności <span class="anon-block">J. P.</span>.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust 1 pkt 2 i art. 3 ust 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym opłatę w kwocie 195 (sto dziewięćdziesiąt pięć) złotych..</p> </div>