Ppolska.starec← UrzadnikLog in

XVIII C 765/15

Common courts2015-12-28
Case number
XVIII C 765/15
Judgment date
2015-12-28
Type
SENTENCE

Judges

Iwona Godlewska (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p>Sygnatura akt XVIII C 765/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Poznań, dnia 28 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu XVIII Wydział Cywilny w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący:SSO Iwona Godlewska</p> <p>Protokolant:Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Stefaniak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. w Poznaniu</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">Ł. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Sp.z o.o.</span> </p> <p>- roszczenia z weksla</p> <p>1.  Uchyla w całości nakaz zapłaty z dnia 24 września 2014 r. wydany w sprawie XII Nc 314/14 Sądu Okręgowego w Poznaniu i oddala powództwo,</p> <p>2.  kosztami procesu obciąża w całości powoda i z tego tytułu zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 22.594 zł.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Iwona Godlewska</em> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">Ł. S.</span> w pozwie skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> domagał się na podstawie uzupełnionego czeku orzeczenia nakazem zapłaty, aby pozwana zapłaciła na jego rzecz kwotę 300.000,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia przedstawienia czeku do zapłaty bankowi tj. od dnia 5 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty oraz z kosztami postępowania. W przypadku wniesienia przez pozwaną zarzutów powód wniósł o wydanie wyroku utrzymującego w mocy nakaz zapłaty.</p> <p>Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu nakazowym z dnia 24 września 2014 roku Sąd Okręgowy orzekł, że pozwana w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu zapłaty powinna zapłacić powodowi z czeku kwotę 300.000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 10.967,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, albo wnieść w tym terminie zarzuty (k. 23).</p> <p>Pismem procesowym z dnia 8 października 2014 roku pozwana <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wywiodła zarzuty od nakazu zapłaty zaskarżając nakaz w całości i wnosząc o:</p> <p>1.  uchylenie nakazu zapłaty w całości;</p> <p>2.  oddalenie powództwa w całości;</p> <p>3.  wstrzymanie wykonania nakazu zapłaty;</p> <p>4.  zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Poznań – Stare Miasto w Poznaniu o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>5.  zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł.</p> <p>W uzasadnieniu zarzutów pozwana zarzuciła brak legitymacji biernej z uwagi na sfałszowanie na czeku podpisu wystawcy czeku i w związku z tym nieważność czeku. Zaprzeczyła autentyczności podpisu Prezesa Zarządu pozwanej <span class="anon-block"> spółki – (...)</span>, umieszczonego na przedstawionym przez powoda czeku oraz zawarciu umowy pożyczki z dnia 7 stycznia 2005 roku. Wskazała, iż na czeku widnieje podpis, który nie jest autentyczny. Zwróciła uwagę, że w sfałszowanym podpisie na czeku, o ile identycznie napisano pierwszą literę imienia, o tyle nazwisko składa się z większej liczby liter, które mają przy tym wyraźne zaokrąglenia. Na podstawie dokonanej analizy umieszczonych w treści zarzutów próbek pisma pozwana wskazała, że sfałszowany podpis był podobny do podpisu <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, dlatego sprawca miał zamiar podpisać się podpisem prezesa zarządu pozwanej spółki. Ponadto pozwana wskazała, że nadal nie zapoznała się z umową pożyczki z dnia 7 stycznia 2005 roku zawartą rzekomo pomiędzy <span class="anon-block">S. K. (2)</span> a pozwaną. Podniosła również, że jeżeli istnieje wersja papierowa wskazanej umowy, to należy przypuszczać, że również została sfałszowana. Wywiodła również wniosek, że sprawcą fałszerstwa jest ta sama osoba (k. 27-29).</p> <p>Odpis zarzutów został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 14 listopada 2014 roku (k. 86).</p> <p>Pismem procesowym z dnia 20 listopada 2014 roku powód <span class="anon-block">Ł. S.</span> złożył odpowiedź na zarzuty oraz wniósł o utrzymanie w mocy wydanego nakazu zapłaty (pkt 1), nieuwzględnienie zarzutów strony pozwanej z dnia 8 października 2014 roku (pkt 2), nieuwzględnienie wniosku pozwanej o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Poznań – Stare Miasto w Poznaniu w sprawie o sygn. akt: <span class="anon-block">(...)</span>. W piśmie powód zaprzeczył wszystkim twierdzeniom i okolicznościom podnoszonym przez stronę przeciwną, poza okolicznościami wyraźnie przyznanymi w przedmiotowym piśmie. Powód wskazał, iż w jego ocenie na czeku widnieje autentyczny podpis. Ponadto podkreślił, iż pozwana nie ma prawa zasłaniać się zarzutami dotyczącymi zawarcia umowy pożyczki ze <span class="anon-block">S. K. (2)</span> wobec powoda, do czasu udowodnienia, iż posiadacz czeku (powód) działał na szkodę pozwanej (k. 72-78).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 5 sierpnia 2014r. <span class="anon-block">Ł. S.</span> nabył od <span class="anon-block">S. K. (2)</span> - przez indos – czek na kwotę 300.000zł datowany na 4 sierpnia 2014r. Jako trasata wpisano <span class="anon-block"> Bank (...)</span>, a jako wystawca czeku wpisana była pozwana <span class="anon-block"> – (...) sp. z o.o.</span> – przyłożono pieczęć z nazwą spółki i opatrzono podpisem podobnym do podpisu <span class="anon-block">S. K. (1)</span> – prezesa zarządu spółki <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Podpis ten nie został nakreślony przez <span class="anon-block">S. K. (1)</span> – prezesa zarządu spółki.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: informacja z KRS k. 32-35, opinia biegłego z dziedziny grafologii i technicznych badań dokumentów <span class="anon-block">J. O.</span> k. 181-189</em> </p> <p>W dniu 5 sierpnia 2014r. powód przedstawił trasatowi czek do zapłaty. <span class="anon-block"> Bank (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">P.</span> odmówił zapłaty sumy czekowej.</p> <p> <em> <!-- -->dowód: czek z indosem oraz oświadczeniem o odmowie zapłaty przez <span class="anon-block"> Bank (...)</span> (k. 17 – kopia)</em> </p> <p>W związku z powyższym powód pismem z dnia 7 sierpnia 2014 roku zawiadomił pozwaną o odmowie zapłaty sumy czekowej przez trasata i jednocześnie wezwał pozwaną jako wystawcę czeku do zapłaty sumy czekowej tj. kwoty 300.000,00 zł w terminie 3 dni od dnia otrzymania wezwania.</p> <p> <em> <!-- -->dowód: zawiadomienie o odmowie zapłaty sumy czekowej wraz z wezwaniem do zapłaty (k. 19)</em> </p> <p>Pozwana nie udzieliła pisemnej odpowiedzi na zawiadomienie powoda oraz wezwanie do zapłaty i do dnia wniesienia pozwu nie dokonała zapłaty.</p> <p>Pozwana dnia 1 września 2014 roku złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Postanowieniem z dnia 4 września 2014 roku Prokuratura Rejonowa Poznań – Stare Miasto w Poznaniu wszczęła śledztwo pod sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>w sprawie fałszowania pieniędzy i puszczania w obieg tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> </p> <p> <em> <!-- -->dowód: zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa (k. 42-43), zawiadomienie o wszczęciu śledztwa (k. 44)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dokumentów.</p> <p>Dokumenty urzędowe na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244 § 1 k.p.c.</a>, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone.</p> <p>Dokumenty prywatne stanowią jedynie dowód tego, że osoba, która je podpisała, złożyła oświadczenie, zawarte w dokumencie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a>). Jednak, choć dokument prywatny nie korzysta z domniemania prawdziwości zawartych w nim oświadczeń, każda zaś osoba, mająca w tym interes prawny, może twierdzić i dowodzić, że treść złożonych oświadczeń nie odpowiada stanowi rzeczywistemu (postanowienie SN z 15 kwietnia 1982 r., III CRN 65/82, Lex nr 8414).</p> <p>Podkreślić należy, że osoba, której podpis został sfałszowany, może podnieść zarzut nieautentyczności podpisu. Ciężar udowodnienia tego spoczywa na osobie, która w procesie zaprzecza autentyczności swego podpisu (orzeczenie SN z dnia 4 maja 1928 r., C 474/27, OSP 1928, poz. 411).</p> <p>Na podstawie przeprowadzonego dowodu z opinii biegłego grafologa <span class="anon-block">J. O.</span>, Sąd ustalił, iż podpis widniejący na czeku nie jest podpisem złożonym przez prezesa zarządu pozwanej <span class="anon-block"> spółki – (...)</span>. Biegły korzystając z wzorów podpisów pobranych na zlecenie oraz bezwpływowych wzorów w postaci podpisów na dokumentach dostarczonych z Urzędu Skarbowego zastosował metodę graficzną porównawczą, stwierdził różnice w podstawowych zespołach cech przyjętej metody badań wykluczając w ten sposób <span class="anon-block">S. K. (1)</span> jako wykonawcę kwestionowanego podpisu. Sąd ocenił, że sporządzona przez biegłego <span class="anon-block">J. O.</span> opinia była wewnętrznie spójna, logiczna oraz prawidłowo sporządzona. Opinia biegłego podlega ocenie Sądu z uwzględnieniem kryteriów oceny tego rodzaju dowodu, takich jak poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii sposób motywowania sformułowanego stanowiska, stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen, zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej. O ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalności nie może decydować wyłącznie wniosek strony, lecz zawarte w tym wniosku konkretne uwagi i argumenty podważające miarodajność dotychczasowej opinii lub co najmniej miarodajność tę poddające w wątpliwość. W przeciwnym wypadku wniosek taki musi być uznany za zmierzający wyłącznie do nieuzasadnionej zwłoki.</p> <p>W uzupełniających ustnych wyjaśnieniach, biegły <span class="anon-block">J. O.</span> szczegółowo odpowiedział na pytania powoda. W szczególności wyjaśnił, że materiał wykorzystany do porównania pochodził z tego samego okresu co podpis złożony na czeku. Wobec retoryki stosowanej przez pełnomocnika powoda, biegły podjął luźne rozważania dotyczące możliwości dalszych badań, jednak w podsumowaniu kategorycznie podtrzymał wnioski opinii pisemnej wskazując, że materiał, którym dysponował był wystarczający do przeprowadzenia badań i wysnucia przedmiotowych kategorycznych wniosków. W związku z tym, Sad oddalił wniosek o przeprowadzenie uzupełniającej opinii biegłego grafologa w oparciu o dodatkowe wzory pisma z innych czeków, jak również wniosek o przeprowadzenie opinii innego biegłego grafologa na te same okoliczności co w poprzedniej opinii.</p> <p>Sąd oddalił wszystkie osobowe wnioski dowodowe złożone przez strony na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 3)">art. 217 § 3 k.p.c.</a> Zgodnie z orzecznictwem, sąd może pominąć zgłoszone wnioski dowodowe lub odstąpić od przeprowadzenia dopuszczonych dowodów, jeżeli okoliczności sprawy zostały już dostatecznie wyjaśnione, to znaczy wtedy, gdy chodzi o dowody na okoliczności, które zostały już wyjaśnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy (zob. m.in. orzeczenie SN z dnia 15 października 1999 r., I PKN 316/99, OSNP 2001, Nr 5, poz. 151; orzeczenie SN z dnia 26 września 1966 roku II CR 314/66, OSN 1967, Nr 2, poz. 39). Zdaniem Sądu Okręgowego przeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez strony było zbędne, gdyż okoliczności, których udowodnienie było przedmiotem zgłaszanych wniosków zostały dostatecznie wyjaśnione.</p> <p>Sąd odstąpił od badania istnienia stosunku będącego podstawą wystawionego czeku, gdyż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370283" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo czekowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 283 (art. 22)">art. 22 prawa czekowego</a>, osoby, przeciw którym dochodzi się praw z czeku nie mogą wobec posiadacza zasłaniać się zarzutami, opartymi na swych stosunkach osobistych z wystawcą lub posiadaczami poprzednimi, chyba że posiadacz nabywając czek działał świadomie na szkodę dłużnika. Działanie na szkodę dłużnika przez posiadacza czeku (powoda – <span class="anon-block">Ł. S.</span>) nie zostało wykazane przez stronę pozwaną, po której stronie obowiązek udowodnienia takiej okoliczności leżał, biorąc pod uwagę, iż z udowodnienia tej okoliczności wywiodłaby ona skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>).</p> <p>Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu z akt prokuratorskich, postępowania karnego, o których mowa w zarzutach, gdyż powyższe prowadziłoby jedynie do przedłużenia postępowania, którego wszystkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia zostały wszechstronnie wyjaśnione. Z tej samej przyczyny, Sąd oddalił wniosek powoda o przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach KRS pozwanej w celu uzyskania próbek podpisów i porównania, jak zmienił się charakter pisma <span class="anon-block">S. K. (1)</span>. Wyjaśnić należy, że w sprawie przeprowadzono dowód z opinii biegłego grafologa, który w sposób niebudzący wątpliwości Sądu stwierdził, iż podpis na czeku nie został skreślony przez <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, przy czym biegły dysponował wystarczającym materiałem porównawczym, a jedna z próbek pochodziła z okresu wystawienia czeku. Nie było zatem podstaw do pozyskiwania kolejnych próbek do badań, skoro biegły wyraźnie potwierdził, iż materiał, który został przez niego wykorzystany w opinii jest wystarczający. Uzasadnienie to jest aktualne dla oddalenia wniosków o zwrócenie się do <span class="anon-block"> Banku (...)</span> oraz urzędów skarbowych do przedłożenia dokumentów podpisanych przez <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, które stanowić miały materiał porównawczy. Wbrew twierdzeniom powoda, oparcie opinii na dwóch próbkach porównawczych nie skutkuje przyjęciem, że jest ona niewymierna, co potwierdził biegły w uzupełniających ustnych wyjaśnieniach.</p> <p>Sąd nie znalazł również podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 4)">art. 177 § 1 pkt 4 kpc</a>, albowiem Sąd ustalił przy pomocy opinii biegłego, iż podpis na czeku nie został skreślony przez <span class="anon-block">S. K. (1)</span> – prezesa zarządu pozwanej spółki, co skutkuje oddaleniem powództwa z tej przyczyny, iż nie może być on uznany za wystawcę czeku. Rozstrzygnięcie w sprawie karnej nie wywiera bezpośredniego wpływu na wynik niniejszego procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>Podniesione przez pozwaną w zarzutach od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym twierdzenia zmierzające do zakwestionowania zobowiązania czekowego okazały się uzasadnione.</p> <p>Podkreślić należy, że istotą czeku jest polecenie zapłaty. Jak przyjmuje się w literaturze, jest on sformalizowaną postacią przekazu i chociaż pełni podobną funkcję gospodarczą, to od przekazu odróżnia go szereg warunków formalnych, którym odpowiadać musi dokument, by mógł zostać zgodnie z prawem uznany za papier wartościowy.</p> <p>Przepisy w sposób wyraźny wskazują obligatoryjne elementy, z jakich powinien składać się czek. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370283" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo czekowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 283 (art. 1)">art. 1 ustawy Prawo czekowe</a> są to: nazwa "czek" w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono; polecenie bezwarunkowego zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej; nazwisko osoby, która ma zapłacić (trasata); oznaczenie miejsca płatności; oznaczenie daty i miejsca wystawienia czeku; podpis wystawcy czeku. Doktryna podkreśla, iż elementy te można podzielić na dwie grupy w zależności od tego, jakie skutki wywołuje ich brak. Mianowicie pierwsza grupa obejmuje elementy, których brak prowadzi bezwzględnie do nieważności czeku z kolei do drugiej należą te, których braki uzasadniają zastosowanie mechanizmów pozwalających utrzymać czek w mocy (por. Jacek Jastrzębski, Komentarz do art. 1 ustawy – Prawo czekowe). Brak w zakresie podpisu kwalifikuje się do drugiej z wymienionych grup, a zatem nie powoduje nieważności czeku.</p> <p>W literaturze i orzecznictwie istnieje utrwalony pogląd, w myśl którego ważność czeku nie jest uzależniona od własnoręczności podpisu wystawcy. Czek wypełniony i podpisany nazwiskiem wystawcy przez osobę trzecią stanowi papier wartościowy i jest ważny. Jednakże w takim wypadku odpowiedzialność wystawcy jest uzależniona od pochodzenia podpisu widniejącego na czeku z jego ręki. W związku z tym w przypadku, gdy nie można przypisać autentyczności podpisu osobie poczytywanej za wystawcę czeku, nie powstaje po jego stronie zobowiązanie czekowe (por. glosa Jerzego Skorupki do wyroku SN z dnia 11 października 2000 roku, sygn. akt. III KKN 600/99, teza Nr 2, OSP 2001 Nr 9, poz. 125).</p> <p>Sąd uznał, uwzględniając wnioski opinii biegłego w zakresie grafologii <span class="anon-block">J. O.</span>, iż przedmiotowy podpis na czeku, będącym przedmiotem sprawy został podrobiony. Podpis umieszczony na czeku nie jest własnoręcznym podpisem osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli za spółkę, w związku z czym pozwana nie ponosi odpowiedzialności, jaka przypisana jest wystawcy czeku.</p> <p>Powód wywodził swoje roszczenie z faktu posiadania wystawionego przez pozwaną czeku, opierając swoje żądanie na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370283" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo czekowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 283 (art. 22)">art. 22 ustawy Prawo czekowe</a>, podnosząc, iż co do zasady zobowiązanie czekowe ma charakter abstrakcyjny i w odróżnieniu od zobowiązań o charakterze kauzalnym nie podlega badaniu przyczyna powstania zobowiązania, a co za tym idzie pozwana nie może powoływać się na swoje stosunki osobiste z remitentem tj. istniejącą uprzednio umowę pożyczki zawartą przez pozwaną ze <span class="anon-block">S. K. (2)</span>. Istotnie kwestia istnienia zobowiązania pierwotnego nie podlegała badaniu przez Sąd.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie 496 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> uchylił nakaz zapłaty i oddalił powództwo.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Na koszty postępowania strony pozwanej jako wygrywającej proces składa się opłata od zarzutów w kwocie 11 250 złotych, koszty zastępstwa procesowego w I instancji w kwocie 7 217 złotych, w tym opłata skarbowa od pełnomocnictwa, (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 6;§ 6 pkt. 7)">§ 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>(Dz.U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.)) koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym w wyniku zażalenia powoda na postanowienie o wstrzymaniu wykonania nakazu zapłaty (odpowiedź na zażalenie k. 92) – 3.600zł oraz koszt opinii biegłego w wysokości 527 złotych. Z uwagi na powyższe, Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 22.594zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p> <br/>SSO Iwona Godlewska</p> </div>