Judgment text
<p>Sygn. akt IV K 124/13</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 28 grudnia 2015 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gliwicach w Wydziale IV Karnym</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący SSO Sławomir Lach</p>
<p>Protokolant: <span class="anon-block">A. Z.</span>
</p>
<p>przy udziale Prokuratora Luizy Treli</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 24 marca 2014 r., 9, 25 kwietnia 2014 r., 9 czerwca 2014 r., 11 lipca 2014 r., 29 sierpnia 2014 r., 19 września 2014 r., 17 października 2014 r., 21 listopada 2014 r., 12 grudnia 2014 r.,14 stycznia 2015 r., 16 lutego 2015 r., 10, 29 kwietnia 2015 r., 29 maja 2015 r., 13 lipca 2015 r., 7 września 2015 r., 9 października 2015 r., 20 listopada 2015 r. i 18 grudnia 2015 r.</p>
<p>sprawy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->1.<span class="anon-block">K. D. (1)</span> </strong>z domu <span class="anon-block">B.</span>, córkę <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">W.</span>,</p>
<p>urodzonej <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżonej o to, że:</strong>
</p>
<p>I.
(czyn opisany w punkcie III aktu oskarżenia) w dniu 21 listopada 2000 roku w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w „<span class="anon-block"> (...)</span> Centrum kapitałowym” S.A., działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stwarzając pozory zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i <span class="anon-block"> usług (...)</span>, podpisała i użyła poświadczający nieprawdę dokument w postaci faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, wystawionej przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span>, dotyczącej zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo- elewacyjnych typu <span class="anon-block"> (...)</span>, przez co wprowadziła w błąd pracowników I Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span>, co do faktycznego zaistnienia transakcji zakupu i sprzedaży w powyżej wskazanych firmach, czym usiłowała doprowadzić Skarb Państwa, reprezentowany wymieniony urząd skarbowy, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, w postaci pieniędzy w kwocie 528.000,- zł, z tytułu zwrotu naliczonego do zapłaty podatku, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę zwrotu podatku przez powyższy organ podatkowy,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>,</strong>
</p>
<p>II.
(czyn opisany w punkcie V aktu oskarżenia) w dniu 27 lutego 1999 roku w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, właścicielem <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, użyła poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, wystawionej przez <span class="anon-block"> (...)</span>, dotyczącej montażu hali targowej, zlecając jego zaksięgowanie, przez co wprowadziła w błąd pracowników księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co do faktycznego zaistnienia tej transakcji, czym doprowadziła ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A., z tytułu dokonania zapłaty, w postaci pieniędzy w kwocie 42.700,- zł,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>,</strong>
</p>
<p>III.
(czyn opisany w punkcie VI aktu oskarżenia) w dniu 31 sierpnia 1999 roku w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">H. S. (1)</span>- właścicielem <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, użyła poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, wystawionej przez <span class="anon-block"> (...)</span>, dotyczącej pośrednictwa do umowy leasingowej <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">R. C.</span>, zlecając jego zaksięgowanie, przez co wprowadziła w błąd pracowników księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co do faktycznego zaistnienia transakcji zakupu tej usługi, czym doprowadziła ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. , z tytułu dokonania zapłaty, w postaci pieniędzy w kwocie 48.204,74,zł,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>, </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->2. <span class="anon-block">H. S. (1)</span>
</strong>, syna <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">L.</span> z domu <span class="anon-block">Z.</span>,</p>
<p>urodzonego <span class="anon-block">(...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">N.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżonego o to, że:</strong>
</p>
<p>IV.
(czyn opisany w punkcie VIII aktu oskarżenia) w dniu 27 lutego 1999 roku w <span class="anon-block">G.</span>, będąc właścicielem <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, Prezesem Zarządu w <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poświadczył nieprawdę w dokumencie faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, co do –mającego znaczenie prawne- faktu wykonania przez <span class="anon-block"> (...)</span>, montażu hali targowej, przez co umożliwiając jego zaksięgowanie, wprowadził w błąd pracowników księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A. , co do faktycznego zaistnienia tej transakcji, czym doprowadził ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A., z tytułu dokonania zapłaty, w postaci pieniędzy w kwocie 42.700,- zł,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>,</strong>
</p>
<p>V.
(czyn opisany w punkcie IX aktu oskarżenia) w dniu 31 sierpnia 1999 roku w <span class="anon-block">G.</span>, jako właściciel <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, Prezesem Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poświadczył nieprawdę w dokumencie faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> – co do mającego znaczenie prawne- faktu wykonania przez <span class="anon-block"> (...)</span>, usługi pośrednictwa do umowy leasingowej <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">R. C.</span>, i umożliwiając jego zaksięgowanie, wprowadził w błąd pracowników księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co do faktycznego zaistnienia transakcji zakupu tej usługi, czym doprowadził ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. , z tytułu dokonania zapłaty, w postaci pieniędzy w kwocie 48.204,74,zł,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>,</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->3. <span class="anon-block">M. K. (1)</span>
</strong>, syna <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">D.</span> z domu <span class="anon-block">C.</span>,</p>
<p>urodzonego <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżonego o to, że:</strong>
</p>
<p>VI.
(czyn opisany w punkcie XI aktu oskarżenia) w okresie od 26 kwietnia do 29 listopada 2002 roku <span class="anon-block">J.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z <span class="anon-block">J.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, polecił dokonanie płatności z 6 faktur VAT, wystawionych przez FH <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">J.</span>, czym wprowadził w błąd pracownika <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co do faktycznego zaistnienia transakcji sprzedaży usług remontowych i zaistnienia przesłanek dla dokonania zapłaty, doprowadzając <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z <span class="anon-block">J.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 57,720,- zł, i tak:</p>
<p>- w dniu 26 kwietnia, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa zawieszenia przedniego oraz mostu”, w kwocie 6.480,-zł,</p>
<p>- w dniu 25 października, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa oraz malowanie naczepy", w kwocie 11.590,-zł,</p>
<p>- w dniu 28 października, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa naczepy sam.”, w kwocie 10.980,-zł,</p>
<p>- w dniu 29 października, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa naczepy sam.”, w kwocie 9.760 ,-zł,</p>
<p>- w dniu 25 listopada, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa naczepy sam.”, w kwocie 9.150 ,-zł,</p>
<p>- w dniu 29 listopada, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „remont naczepy sam.:, w kwocie 9.760 ,-zł,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>,</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->4. <span class="anon-block">K. P.</span>
</strong>, syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">U.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>urodzonego <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">T.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżonego o to, że:</strong>
</p>
<p>VII.
(czyn opisany w punkcie XIV aktu oskarżenia) w okresie od 3 do 21 sierpnia 2000 roku w <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, pełniącą funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, użył poświadczających nieprawdę dokumentów w postaci faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 03 sierpnia 2000 roku, Opinii Rzeczoznawcy Techniki Motoryzacyjnej Ruchu Drogowego Nr GI-<span class="anon-block"> (...)</span>, z dnia 24 maja 2000 roku oraz nierzetelne oświadczenie z dnia 21 sierpnia 2000 roku, czym wprowadził w błąd pracowników <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, co do faktycznego zaistnienia transakcji leasingu operacyjnego Nr <span class="anon-block">(...)</span>, z dnia 11 sierpnia 2000 roku, rzeczywistej wartości i pochodzenia przedmiotu leasingu, doprowadzając Bank <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, w postaci pieniędzy w kwocie 350.000,- zł, z tytułu wykupu wierzytelności leasingowych,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>,</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->5. <span class="anon-block">M. W.</span>, </strong>syna <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">G.</span>,</p>
<p>urodzonego w dniu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżonego o to, że:</strong>
</p>
<p>VIII.
(czyn opisany w punkcie XVII aktu oskarżenia) w listopadzie 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">P.</span>, w zamiarze aby <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">A. K. (1)</span> dokonali czynu zabronionego w postaci poświadczenia nieprawdy w dokumentach i oszustwa na szkodę Skarbu Państwa, swoim zachowaniem, polegającym na pośrednictwie w uzgodnieniu przedmiotu i ceny zakupu oraz przekazaniu dokumentów związanych z transakcją zakupu-sprzedaży linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block"> (...)</span> pomiędzy jej zbywcą <span class="anon-block"> K (...)</span> <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> a nabywcą <span class="anon-block"> (...) S.A</span> z <span class="anon-block">G.</span>, ułatwił wyżej wymienionym osobom popełnienie tych czynów w ten sposób, że stworzył warunki dla wystawienia i użycia fikcyjnej faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> oraz doprowadzenia Skarbu Państwa reprezentowanego przez I Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 528.000,-zł, poprzez wprowadzenie pracowników tego urzędu w błąd co do zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i usług VAT,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>, </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->O R Z E K A</strong>
</p>
<p>1)
uznaje oskarżoną <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D. (1)</span>
</strong> za winną tego, że w okresie od dnia 7 lipca 2000 r. do dnia 22 grudnia 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, przyjęła fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> wystawioną w dniu 21 listopada 2000 r. przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span>, dotyczącą zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za cenę znacznie przekraczająca rzeczywistą wartość urządzenia, wynoszącą 2.928.000 złotych, w tym VAT w kwocie 528.000 złotych, którą poleciła wprowadzić do ewidencji księgowej spółki, stwarzając pozory zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i usług, co zostało ujęte w deklaracji Vat-7 za listopad 2000 r. zawierającej wniosek o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, czym wprowadziła w błąd pracowników I Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span>, co do zaistnienia faktycznych podstaw do uwzględnienia wniosku, usiłując doprowadzić Skarb Państwa reprezentowany przez wymieniony urząd skarbowy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 430.491 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę zwrotu podatku przez powyższy organ podatkowy, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a>
</p>
<p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 kk</a> skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;</p>
<p>2)
uznaje oskarżoną <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D. (1)</span>
</strong> za winną tego, że w okresie od dnia 27 lutego 1999 r. do dnia 1 października 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span> pełniącą funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, działając w celu osiągnięci korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">H. S. (1)</span> prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> będącym osobą uprawnioną do wystawiania faktur VAT, przywłaszczyła mienie jej powierzone w ten sposób, że mając świadomość, iż usługa dotycząca montażu hali targowej nie została wykonana przyjęła do księgowości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> i zatwierdziła do zapłaty poświadczającą nieprawdę, co do zaistnienia transakcji, fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 27 lutego 1999 r. na kwotę 42.700 złotych wystawioną przez <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, na skutek czego w dniu 2 marca 1999 r. <span class="anon-block">H. S. (1)</span> otrzymał kwotę 11.200 zł, zaś w dniu 1 października 1999 r. otrzymał kwotę 31.500 zł, dokonując łącznie przywłaszczenia mienia o wartości 42.700 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>,</p>
<p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 kk</a> skazuję ją na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;</p>
<p>3)
uniewinnia oskarżoną <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D. (1)</span>
</strong> od popełnienia czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku (czynu zarzucanego w punkcie VI aktu oskarżenia), to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>, zaś kosztami w tym zakresie obciąża Skarb Państwa;</p>
<p>4)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86§1 i 2 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> łączy kary pozbawienia wolności i kary grzywny wymierzone w pkt 1. i 2. sentencji i wymierza oskarżonej <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D. (1)</span>
</strong> karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;</p>
<p>5)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonej <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D. (1)</span>
</strong> warunkowo zawiesza na okres próby 5 (pięciu) lat;</p>
<p>6)
uznaje oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">H. S. (1)</span>
</strong> za winnego tego, że w okresie od dnia 27 lutego 1999 r. do dnia 1 października 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span> prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> będąc osobą uprawnioną do wystawiania faktur VAT, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. D. (1)</span> pełniącą funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> przywłaszczył mienie jej powierzone w ten sposób, że mając świadomość, iż usługa dotycząca montażu hali targowej nie została wykonana, wystawił poświadczającą nieprawdę, co do zaistnienia transakcji, fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 27 lutego 1999 r. na kwotę 42.700 złotych, która na polecenie <span class="anon-block">K. D. (1)</span> została przyjęta do księgowości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> i zatwierdzona do zapłaty, na skutek czego w dniu 2 marca 1999 r. otrzymał kwotę 11.200 zł, zaś w dniu 1 października 1999 r. otrzymał kwotę 31.500 zł, dokonując łącznie przywłaszczenia mienia o wartości 42.700 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>,</p>
<p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 kk</a> skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;</p>
<p>7)
uznaje oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">H. S. (1)</span>
</strong> za winnego tego, że w okresie od dnia 31 sierpnia 1999 r. do dnia 8 grudnia 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, mając świadomość, iż usługa dotycząca pośrednictwa do umowy leasingowej <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">R. C.</span> nie została wykonana wystawił poświadczająca nieprawdę <span class="anon-block">fakturę VAT Nr (...)</span> z dnia 31 sierpnia 1999 r. na kwotę 48.204,74 złotych, którą posłużył się w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, wprowadzając vice Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">T. P.</span> w błąd co do faktycznego zaistnienia transakcji i doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 7.700 zł, poprzez zapłatę na jego rzecz w dniu 21 września 1999 r. kwoty 5.200 złotych, zaś w dniu 8 grudnia 1999 r. kwoty 2.500 złotych, na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>,</p>
<p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 kk</a> skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;</p>
<p>8)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86§1 i 2 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> łączy kary pozbawienia wolności i kary grzywny wymierzone w pkt 6. i 7. sentencji i wymierza oskarżonemu <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">H. S. (1)</span>
</strong> karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 120 (stu dwustu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;</p>
<p>9)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">H. S. (1)</span>
</strong> warunkowo zawiesza na okres próby 5 (pięciu) lat;</p>
<p>10)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">H. S. (1)</span>
</strong> kary łącznej grzywny zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 7 sierpnia 2004 r. do dnia 17 sierpnia 2004 r. uznając za wykonane 84 (osiemdziesiąt cztery) stawki dzienne grzywny;</p>
<p>11)
uznaje oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. K. (1)</span>
</strong> za winnego tego, że w okresie od dnia 26 kwietnia do dnia 29 listopada 2002 r. w <span class="anon-block">J.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">J.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pełnomocnika zarządu <span class="anon-block">E. Ś.</span> co do faktycznego zaistnienia transakcji udokumentowanych sześcioma poświadczającymi nieprawdę, co do zaistnienia transakcji, fakturami VAT wystawionymi przez FH <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> z <span class="anon-block">J.</span> za usługi remontowe, czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 57.720 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">J.</span> i tak:</p>
<p>- w dniu 26 kwietnia 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 6.480 złotych,</p>
<p>- w dniu 25 października 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 11.590 złotych,</p>
<p>- w dniu 28 października 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 10.980 złotych,</p>
<p>- w dniu 29 października 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.760 złotych,</p>
<p>- w dniu 25 listopada 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.150 złotych,</p>
<p>- w dniu 29 listopada 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.760 złotych,</p>
<p>to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>,</p>
<p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 kk</a> skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda;</p>
<p>12)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. K. (1)</span>
</strong> warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat;</p>
<p>13)
uniewinnia oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. P.</span>
</strong> od popełnienia czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku (czynu zarzucanego w punkcie XIV aktu oskarżenia), to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>, zaś kosztami w tym zakresie obciąża Skarb Państwa;</p>
<p>14)
na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616§1 pkt 2 kpk</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. P.</span> </strong>kwotę 12.305 zł (dwanaście tysięcy trzysta pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru;</p>
<p>15)
uznaje oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. W.</span>
</strong> za winnego tego, że w okresie od dnia 7 lipca 2000 r. do dnia 22 grudnia 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">P.</span>, w zamiarze aby <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i inna ustalona osoba, działając wspólnie i w porozumieniu dokonali czynu zabronionego oszustwa na szkodę Skarbu Państwa, swoim zachowaniem polegającym na pośrednictwie w uzgodnieniu przedmiotu i ceny zakupu oraz przekazaniu dokumentów związanych z transakcją zakupu-sprzedaży linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> pomiędzy jej zbywcą <span class="anon-block"> K (...)</span> <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> a nabywcą <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, ułatwił wyżej wymienionym osobom działającym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> popełnienie czynu zabronionego w ten sposób, że stworzył warunki dla wystawienia przez <span class="anon-block"> K (...)</span> <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 listopada 2000 r. dotyczącej zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za cenę znacznie przekraczająca rzeczywistą wartość urządzenia wynoszącą 2.928.000 złotych, w tym VAT w kwocie 528.000 złotych, którą <span class="anon-block">K. D. (1)</span> poleciła wprowadzić do ewidencji księgowej spółki, stwarzając pozory zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i usług, co zostało ujęte w deklaracji Vat-7 za listopad 2000 r. zawierającej wniosek o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, czym wprowadzono w błąd pracowników I Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span>, co do zaistnienia faktycznych podstaw do uwzględnienia wniosku, usiłując w ten sposób doprowadzić Skarb Państwa reprezentowany przez wymieniony urząd skarbowy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 430.491 złotych, jednakże zamierzonego celu nie osiągnięto z uwagi na odmowę zwrotu podatku przez powyższy organ podatkowy, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a>,</p>
<p>i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 kk</a> skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda;</p>
<p>16)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. W.</span> </strong>warunkowo zawiesza na okres próby 4 (czterech) lat;</p>
<p>17)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust 1 ustawy prawo o adwokaturze</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">T. L.</span> kwotę 3.542,40 zł (trzy tysiące pięćset czterdzieści dwa złote i czterdzieści groszy) w tym 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>;</p>
<p>18)
na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 3;art. 2 ust. 1 pkt. 4;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 3 i 4 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza na rzecz Skarbu Państwa:</p>
<p>- od oskarżonej <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D. (1)</span>
</strong> kwotę 34 zł (trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 1.800 zł (tysiąc osiemset złotych),</p>
<p>- od oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">S.</span>
</strong> kwotę 34 zł (trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 1.500 zł (tysiąc pięćset złotych),</p>
<p>- od oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. K. (1)</span> </strong>kwotę 3.576,60 zł (trzy tysiące pięćset siedemdziesiąt sześć złotych i czterdzieści groszy) tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 780 zł (siedemset osiemdziesiąt złotych),</p>
<p>- od oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. W.</span> </strong>kwotę 34 zł (trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 780 zł (siedemset osiemdziesiąt złotych),</p>
<p>zaś w pozostałej części zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych.</p>
<p>Sygn. akt IV K 124/13</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->I.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ustalenia ogólne</span>
</strong>
</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> pełniła funkcję prezesa zarządu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> od dnia 6 kwietnia 1998 r. (wpis w <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 11 września 1998 r. do dnia 18 grudnia 2000 r. (wpis w KRS z dnia 28 lutego 2000 r.), przy czym od dnia 9 czerwca 2000 r. oskarżona była jedynym członkiem zarządu. Po rezygnacji oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> zawartej w piśmie z dnia 30 listopada 2000 r. (k. 2021) Rada Nadzorcza przyjęła tę rezygnację w dniu 18 grudnia 2000 r., zaś wówczas jako prezes zarządu został powołany <span class="anon-block">Z. B.</span>, który pełnił te funkcje do dnia 6 kwietnia 2001 r., a następnie ponownie został powołany na tę funkcje w dniu 17 października 2001 r. i po przyjęciu jego rezygnacji w dniu 11 lutego 2002 r. (wpis z dnia 30 października 2002 r.) funkcję prezesa zarządu objął oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja KRS k. 2938-3002, 2022-2047;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- odpis pełny KRS k. 987-990;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- odpis <span class="anon-block"> (...)</span> k. 1018-1023;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- wniosek o dokonanie wpisu załącznik t. 14 k. 2725.</em>
</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> jako prezes zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. został zatrudniona na kontrakcie menadżerskim w nieokreślonym rozmiarze czasu.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- kontrakt menadżerski wraz z aneksami k. 2014-2020.</em>
</p>
<p>Zarząd <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do dnia 9 czerwca 2000 r. był wieloosobowy i do reprezentacji podmiotu uprawnieni byli dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i prokurent, zaś od dnia 9 czerwca 2000 r. zarząd faktycznie był jednoosobowy i do reprezentacji podmiotu w takim wypadku był uprawniony prezes zarządu samodzielnie.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja KRS k. 2938-3002.</em>
</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> w okresie od dnia 23 października 2000 r. do dnia 18 grudnia 2000 r. był prokurentem <span class="anon-block">(...)</span> S.A., a następnie w dniu 18 grudnia 2000 r. został powołany na stanowisko prezesa Rady Nadzorczej (wpis z dnia 28 lutego 2001 r.)</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja KRS k. 2938-3002;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- wniosek o dokonanie wpisu załącznik t. 14 k. 2725</em>
</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> został powołany na stanowisko prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span> uchwałą Rady Nadzorczej z dnia 31 maja 2000 r. W skład zarządu na mocy powołanej uchwały weszli również <span class="anon-block">I. R.</span> i <span class="anon-block">B. B. (1)</span> <em>
<!-- -->
(k. 2900-2901 t. XV)</em>. Wpis w rejestrze <span class="anon-block"> (...)</span> został dokonany w dniu 10 lipca 2000 r. <em>
<!-- -->
(k. 2903 t. XV)</em>. Uchwałą Rady Nadzorczej z dnia 6 września 2000 r. została odwołana <span class="anon-block">B. B. (1)</span> (wpis z dnia 5 lutego 2001 r.), zaś uchwałą z dnia 13 grudnia 2000 r. zostali odwołani oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">I. R.</span> (wpis z dnia 28 czerwca 2001 r.).</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja KRS k. 2893-2935;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- odpis pełny KRS <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. k. 983-986, 1002-1005</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->II. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Kontrole skarbowe</span>
</strong>
</p>
<p>W dniach 14 kwietnia 1999 r. i w okresie od dnia 28 października 1999 r. do dnia 3 listopada 1999 r. była prowadzona kontrola skarbowa przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku VAT za miesiące lut i sierpień 1999 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 10-11 k. 1997-2087.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> w Decyzji z dnia 29 czerwca 1999 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> stwierdzono, że <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nieprawidłowo rozliczyła podatek VAT za miesiąc luty 1999 r., gdyż dokonano odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 26 lutego 1999 r. zawyżając kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należny o kwotę 171 zł <em>
<!-- -->
(załącznik t. 10 k. 1997-1998)</em>
</p>
<p>W okresie od dnia 10 stycznia 2001 r. do dnia 16 stycznia 2001 r. była prowadzona przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2000 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 13 k. 2466-2472.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> w Decyzji z dnia 3 kwietnia 2001 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block"> (...)</span> określił zobowiązanie z tytułu podatku VAT za listopad 2000 r. na kwotę 97.509 zł, wskazując, że obniżenie kwoty podatku należnego nie może nastąpić wcześniej, niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi, albo otrzymania faktury potwierdzającej dokonanie przedpłaty podlegającej opodatkowaniu. Na mocy Decyzji Izby Skarbowej w <span class="anon-block">K.</span> 29 marca 2002 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span>, utrzymano w mocy powyższą decyzję we wskazanym zakresie <em>
<!-- -->(załącznik t. 13 k. 2466-2472, 2485-2489).</em>
</p>
<p>W okresie od dnia 26 września 2001 r. do dnia 16 maja 2002 r. była prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku VAT za okres od marca do grudnia 1999 r. i podatku dochodowego za 1999 r. Nie ujawniono nieprawidłowości w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do lipca i od września do października i w grudniu 1999 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 1 - 4 k. 1-707.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego wydano decyzje i tak:</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 maja 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>, w której m.in. stwierdzono, iż z uwagi na fikcyjny charakter usługi montażu hali targowej kwota 35.000 zł nie może być uznana jako koszt uzyskania przychodu, jak również z uwagi na fikcyjny charakter usługi pośrednictwa przy zawarciu umowy leasingowej kwota 39.512,08 zł nie może być uznana jako koszt uzyskania przychodu <em>
<!-- -->(załącznik t. 4 k. 679-691)</em>;</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 maja 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 4 k. 692-694)</em>;</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 maja 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>, w której z uwagi na fikcyjny charakter usługi pośrednictwa przy zawarciu umowy leasingowej stwierdzono zaległość w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1999 r. w kwocie 8.692 zł <em>
<!-- -->(załącznik t. 4 k. 695-699)</em>;</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 maja 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>, w której z uwagi na zawyżenie wartości maszyny offsetowej RO-66 określono zaległość podatkową w podatku od towaru i usług za miesiąc listopad 1999 r. na kwotę 68.887 zł <em>
<!-- -->(załącznik t. 4 k. 700-705)</em>;</p>
<p>- wyniki kontroli <em>
<!-- -->(załącznik t. 4 k. 706-707)</em>.</p>
<p>W okresie od dnia 26 września 2001 r. do dnia 14 czerwca 2002 r. była prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2000 r. do października 2000 r., za grudzień 2000 r. i za luty 2001 r. oraz podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. Nie ujawniono nieprawidłowości w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług za okres od marca do sierpnia 2000 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 4-7 k. 708-1411.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego wydano decyzje i tak:</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>, w której m.in. z uwagi na zawyżenie wartości maszyny offsetowej RO-66 określono zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. na kwotę 281.034 zł <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1331-1354),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1355-1357),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1358-1367),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1368-1375)</em>,</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1376-1387),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1388-1394),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1395-1406),</em>
</p>
<p>- wyniki kontroli <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1407-1408),</em>
</p>
<p>- wyniki kontroli, których stwierdzono naruszenie przepisów dotyczących obrotu bezgotówkowego w związku z rozliczeniami zakupu maszyny offsetwej RO-66 (<em>
<!-- -->załącznik t. 7 k. 1409-1411)</em>.</p>
<p>W okresie od dnia 1 lipca 2002 r. do dnia 15 lipca 2002 r. była prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2001 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 7-8 k. 1412-1537.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego wydano decyzje i tak:</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1500-1506),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1507-1513),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1514-1516),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1517-1519),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1520-1522),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1523-1525),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1526-1528)</em>,</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1529-1531)</em>,</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1532-1534),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1535-1537).</em>
</p>
<p>W okresie od dnia 12 kwietnia 2002 r. do dnia 5 lipca 2002 r. była prowadzona kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o. o. dotycząca podatku VAT i podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. Nie ujawniono nieprawidłowości.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 8 k. 1538-1607;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- wnioski kontroli – załącznik t. 8 k. 1606-1607.</em>
</p>
<p>W okresie od dnia 27 września 2002 r. do dnia 15 października 2002 r. była prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. dotycząca podatku VAT i podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. Nie ujawniono nieprawidłowości za okres od czerwca do grudnia 2000 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 8-9 k. 1608-1845</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego wydano decyzje i tak:</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>
<em>
<!-- -->(załącznik t. 9 k. 1813-1818)</em>,</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 9 k. 1819-1823),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 9 k. 1824-1828),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 9 k. 1829-1833),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 9 k. 1834-1838),</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 grudnia 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 9 k. 1839-1843),</em>
</p>
<p>- wnioski kontroli <em>
<!-- -->(załącznik t. 9 k. 1844-1845).</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->III.
<span class="underline">
<!-- -->
<br/>
<br/>Montaż hali targowej i pośrednictwo przy umowie leasingowej<br/>Czyny V i VIII, VI i IX z aktu oskarżenia</span>
</strong>
</p>
<p>Oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> zarzucono:</p>
<p>- (czyn opisany w punkcie V aktu oskarżenia) w dniu 27 lutego 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, właścicielem <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, użyła poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, wystawionej przez <span class="anon-block"> (...)</span>, dotyczącej montażu hali targowej, zlecając jego zaksięgowanie, przez co wprowadziła w błąd pracowników księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co do faktycznego zaistnienia tej transakcji, czym doprowadziła ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A., z tytułu dokonania zapłaty, w postaci pieniędzy w kwocie 42.700 zł,</p>
<p>- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 §1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a>,</p>
<p>- (czyn opisany w punkcie VI aktu oskarżenia) w dniu 31 sierpnia 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> , działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">H. S. (1)</span>- właścicielem <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, użyła poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, wystawionej przez <span class="anon-block"> (...)</span>, dotyczącej pośrednictwa do umowy leasingowej <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">R. C.</span>, zlecając jego zaksięgowanie, przez co wprowadziła w błąd pracowników księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co do faktycznego zaistnienia transakcji zakupu tej usługi, czym doprowadziła ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A., z tytułu dokonania zapłaty, w postaci pieniędzy w kwocie 48.204,74 zł,</p>
<p>-to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 §1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>
</p>
<p>Oskarżonemu <span class="anon-block">H. S. (1)</span> zarzucono:</p>
<p>- (czyn opisany w punkcie VIII aktu oskarżenia) w dniu 27 lutego 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span>, będąc właścicielem <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, Prezesem Zarządu w <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poświadczył nieprawdę w dokumencie faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, co do –mającego znaczenie prawne- faktu wykonania przez <span class="anon-block"> (...)</span>, montażu hali targowej, przez co umożliwiając jego zaksięgowanie, wprowadził w błąd pracowników księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A. , co do faktycznego zaistnienia tej transakcji, czym doprowadził ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A., z tytułu dokonania zapłaty, w postaci pieniędzy w kwocie 42.700 zł,</p>
<p>- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 §1 i 3 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a>,</p>
<p>- (czyn opisany w punkcie IX aktu oskarżenia) w dniu 31 sierpnia 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span>, jako właściciel <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, Prezesem Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poświadczył nieprawdę w dokumencie faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> – co do mającego znaczenie prawne- faktu wykonania przez <span class="anon-block"> (...)</span>, usługi pośrednictwa do umowy leasingowej <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">R. C.</span>, i umożliwiając jego zaksięgowanie, wprowadził w błąd pracowników księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co do faktycznego zaistnienia transakcji zakupu tej usługi, czym doprowadził ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. , z tytułu dokonania zapłaty, w postaci pieniędzy w kwocie 48.204,74 zł,</p>
<p>- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 §1 i 3 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ustalenia kontroli skarbowej</span>
</strong>
</p>
<p>W dniach 14 kwietnia 1999 r. i od dnia 28 października 1999 r. do dnia 3 listopada 1999 r. była prowadzona kontrola skarbowa przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku VAT za okres lutego i sierpnia 1999 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 10-11 k. 1997-2087.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> w Decyzji z dnia 29 czerwca 1999 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> stwierdzono, że <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nieprawidłowo rozliczyła podatek VAT za miesiąc luty 1999 r., gdyż dokonano odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 26 lutego 1999 r. zawyżając kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należny o kwotę 171 zł <em>
<!-- -->
(załącznik t. 10 k. 1997-1998).</em>
</p>
<p>W okresie od dnia 26 września 2001 r. do dnia 16 maja 2002 r. była prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku VAT za okres od marca do grudnia 1999 r. i podatku dochodowego za 1999 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 1 - 4 k. 1-707.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego wydano decyzje:</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 maja 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>, w której m.in. stwierdzono, iż z uwagi na fikcyjny charakter usługi montażu hali targowej kwota 35.000 zł nie może być uznana jako koszt uzyskania przychodu, jak również z uwagi na fikcyjny charakter usługi pośrednictwa przy zawarciu umowy leasingowej kwota 39.512,08 zł nie może być uznana jako koszt uzyskania przychodu. (<em>
<!-- -->k. 1904-1917, załącznik t. 4 k. 679-691)</em>
</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 maja 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> w której z uwagi na fikcyjny charakter usługi pośrednictwa przy zawarciu umowy leasingowej stwierdzono zaległość w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1999 r. w kwocie 8.692 zł <em>
<!-- -->(k. 1920-1924, załącznik t. 4 k. 695-699).</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Stan faktyczny</span>
</strong>
</p>
<p>W tym okresie skład zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. był trzyosobowy, prezes oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, wiceprezes <span class="anon-block">T. P.</span> i członek zarządu <span class="anon-block">S. K.</span>. Decyzje co do zapłaty za faktury podejmował jednak jeden członek zarządu, w ramach swojego zakresu obowiązków, przy czym faktury dotyczące działalności leasingowej i działalności bieżącej firmy weryfikowała merytorycznie prezes zarządu oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> lub wiceprezes zarządu <span class="anon-block">T. P.</span>.</p>
<p>W okresie pełnienie przez siebie funkcji prezesa zarządu spółki <span class="anon-block">(...)</span> S.A. od dnia 6 kwietnia 1998 r. do dnia 30 listopada 2000 r. oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> samodzielnie podejmowała w imieniu spółki decyzje związane z szeroko pojętą działalnością leasingową firmy. Pozostali członkowie zarządu będący w jego składzie do dnia 9 czerwca 2000 r. kwestiami tymi się nie zajmowali, zaś oskarżona także w czasie nieobecności w pracy podpisywała dokumenty finansowe spółki, które były przywożone jej do domu.</p>
<p>W ramach działalności gospodarczej <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> wystawił dla <span class="anon-block">(...)</span> S.A. faktury za niewykonane w rzeczywistości usługi na łączną kwotę 74.512,08 zł, w tym:</p>
<p>- fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 27 lutego 1999 r. na kwotę 35.000 zł (brutto 42.700 zł) za montaż hali targowej w <span class="anon-block">O.</span>,</p>
<p>- fakturę VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 31 sierpnia 1999 r, na kwotę 39.512,08 zł (brutto 48.204,74 zł) za pośrednictwo w zawarciu umowy leasingu operacyjnego nr <span class="anon-block">(...)</span>, zawartej dnia 21 lipca 1999 r. pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> S.A. - leasingodawcą, a <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R.</span> W. <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> - leasingobiorcą.</p>
<p>Dokumenty powyższe zostały następnie zaewidencjonowane w księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A. i wykorzystane do sporządzenia deklaracji podatkowy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Hala targowa</span>
</strong>
</p>
<p>Wystawiona przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 42.700 zł dotycząca należności z tytułu montażu hali targowej została przyjęta przez <span class="anon-block">B. K.</span> (pracownika sekretariatu), a następnie sprawdzona pod względem merytorycznym przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, która poleciła ją zaksięgować (<span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span>) i dokonać zapłaty. Wypłaty należności z tej faktury na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> dokonano w dniu 22 marca 1999 r. w kwocie 11.200 zł i w dniu 1 października 1999 r. w kwocie 31.500 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół z badania dokumentów i ewidencji k. 1604-1643;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- odpis z ksiąg rachunkowych k. 1729;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> wraz z <span class="anon-block"> (...)</span> k. 1730;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- polecenie przelewu załącznik t. 2 k. 351.</em>
</p>
<p>W rzeczywistości jednak usługa ta nie została wykonana. Poza fakturą brak było jakiejkolwiek dokumentacji wskazującej na zakres wykonanych prac czy też ich odbiór.</p>
<p>Hala targowa, której dotyczyła przedmiotowa faktura z dnia 27 lutego 1999 r. została zakupiona przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w dniu 1 lutego 1999 r. od <span class="anon-block"> PHU (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span>, za cenę brutto 67.100 zł i przyjęta w dniu 15 lutego 1999 r. na stan środków trwałych nabywcy, a w związku z zawarciem tej transakcji sprzedający wystawił fakturę VAT <span class="anon-block">(...)</span>, która została sprawdzona pod względem merytorycznym i zaksięgowana na polecenie oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Należność za fakturę w kwocie 59.390 zł uregulowano w dniu 16 lutego 1999 r. przelewem, a pozostała część rozliczono głównie w drodze kompensaty.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT <span class="anon-block">(...)</span> wraz z <span class="anon-block"> (...)</span> k. 1483, 1732, załącznik t. 1 k. 130;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- odpis z ksiąg rachunkowych k. 1731;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- nota korygująca k. 1733, załącznik t. 1 k. 131;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół z badania dokumentów i ewidencji k. 1604-1643.</em>
</p>
<p>Hala targowa stanowiąca przedmiot tej umowy została wykonana na zlecenie <span class="anon-block">A. K. (2)</span> przez firmę <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> (elementy konstrukcji hali targowej) oraz <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> (konstrukcja dachu), a zlecający wykonanie tego obiektu poniósł z tego tytułu koszty w łącznej kwocie 51.850 zł w tym elementy konstrukcji 34.770 zł oraz konstrukcja dachu 17.080 zł. Montaż hali na rzecz <span class="anon-block"> PHU (...)</span> wykonały firmy <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, które były wykonawcami elementów hali, a w lutym 1999 r. obiekt ten pozostawał w dyspozycji firmy <span class="anon-block">(...)</span>, dokonującej ocynkowania jego elementów.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- faktury VAT k. 1430, 1431.</em>
</p>
<p>Zakup tej hali dokonany został na potrzeby umowy leasingu operacyjnego Nr <span class="anon-block">(...)</span>, zawartej w dniu 28 stycznia 1999 r. pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> S.A. występującym po stronie leasingodawcy oraz <span class="anon-block"> PHU (...)</span> z <span class="anon-block">O.</span> występującym po stronie leasingobiorcy. Zgodnie z §1 tej umowy, leasingodawca zobowiązał się do dostarczenia przedmiotu leasingu, to jest hali targowej, składanej z elementów. Przy czym w umowie leasingu operacyjnego nie zawarto zapisu, który zobowiązywałby leasingodawcę, tj. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do montażu przedmiotu tejże umowy.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa leasingu operacyjnego Nr <span class="anon-block">(...)</span> wraz z harmonogramem k. 1476-1480, 1734-1738, załącznik t. 1 k. 132-134.</em>
</p>
<p>Na mocy umowy z dnia 16 lutego 1999 r. Bank <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nabył od <span class="anon-block">(...)</span> S.A. wierzytelności wynikającą z umowy leasingowej, na której zabezpieczenie została przewłaszczona hala targowa.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa o finansowanie umowy leasingu wraz z dokumentacją k. 1472-1475, 1481-1482, 1484-1520, 1739-1740.</em>
</p>
<p>W dniu 19 czerwca 2002 r. <span class="anon-block">A. K. (2)</span> z uwagi na wypowiedzenie umowy leasingu operacyjnego Nr <span class="anon-block">(...)</span> dokonane w dniu 27 marca 2002 r. przekazał <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> halę targową.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół zdawczo-odbiorczy k. 1428;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja z <span class="anon-block"> (...)</span> Banku k. 1437-1440;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- wypowiedzenie umowy leasingu k. 1519.</em>
</p>
<p>Hala na mocy umowy z dnia 21 czerwca 2002 r. została sprzedana przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> za kwotę 20.000 zł i tego samego dnia przekazana nabywcy.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa sprzedaży k. 1421-1422;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół zdawczo-odbiorczy k. 1423.</em>
</p>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. akt III K 857/04, który został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt VI Ka 1057/12 oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> został prawomocnie skazany za to, że w dniu 21 czerwca 2002 r. w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z <span class="anon-block">J.</span>, zawierając z <span class="anon-block">H. S. (1)</span> umowę <span class="anon-block"> (...)</span>, znajdującej się w <span class="anon-block">O.</span>-<span class="anon-block">Z.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, będącej przedmiotem umowy przewłaszczenia rzeczy oznaczonych co do tożsamości z dnia 16 lutego1999 r. na rzecz Banku <span class="anon-block">(...)</span> S.A. II Oddział w <span class="anon-block">C.</span>, przywłaszczył sobie powierzoną mu, wyżej opisaną rzecz ruchomą wartości 67.100 zł, na szkodę <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">Ł.</span>, będącego następcą prawnym Banku <span class="anon-block">(...)</span> S.A., to jest za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>.</p>
<p>Powyższych ustaleń faktycznych Sąd dokonał w oparciu o powołane wyżej dokumenty, jak również częściowo o wyjaśnienia oskarżonych: <em>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D. (1)</span> (k. 519, 560-561, 624-628, 2832-2834,2868-2869), <span class="anon-block">H. S. (1)</span> (k. 635-637, 2869-2870) </em>oraz zeznania świadków:</p>
<p>
<em>
<!-- -->- częściowo <span class="anon-block">A. K. (2)</span> k. 313-315, 514-515, 3334-3335, 3336, 3342-3343,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">A. H. (1)</span> k. 320-324, 3239, 3246, 3247-3250, 3251, 3252-3255, 3256-3258,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">B. B. (1)</span> (zmarła k. 2795) k. 180-188, 530-532 z kat o sygn. III K <span class="anon-block">(...)</span> k. 388-393, 704-705, 1467-1469, 1729-1730,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">T. P.</span> (zmarła k. 2801) z akt o sygn. III K <span class="anon-block">(...)</span> k.1385-1387,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">A. P.</span> k. 364-365, 523,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">E. W.</span> k. 366-367, 666,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">J. Ż.</span> k. 355-357, 528,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">J. W.</span> k. 358-360, 522-523,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">U. K.</span> k. 361-363, 665-666.</em>
</p>
<p>Sąd dokonując ustaleń faktycznych opierał się na dokumentacji jaka została zabezpieczona w toku postępowania, a także w toku kontroli skarbowej i dołączona do akt. Stanowiło ona również punkt odniesienia do oceny wiarygodności relacji pozostałych osób.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ocena materiału dowodowego w zakresie montażu hali targowej</span>
</strong>
</p>
<p>Fakt wystawienia przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 42.700 zł stanowiącej należność z tytułu montażu hali targowej oraz polecenia przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> zaksięgowania i wypłaty należności z tej faktury potwierdza treść tego dokumentu oraz ustalenia Urzędu Kontroli Skarbowej w <span class="anon-block">K.</span>.</p>
<p>Z kolei deklaracje VAT-7 za miesiące luty i marzec 1999 r. <em>
<!-- -->(załącznik t. 10 k. 1939, 1940)</em> i CIT-2 za okres od stycznia do lutego 1999 r. <em>
<!-- -->(załącznik t. 11 k. 2245-2247)</em> podpisała oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, zaś CIT-8 za 1999 r. <em>
<!-- -->(załącznik t. 11 k. 2143-2145)</em> podpisała oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">T. P.</span>.</p>
<p>Jednocześnie umowa leasingu, której przedmiotem była hala targowa, oraz faktura jej sprzedaży wystawiona przez <span class="anon-block">A. K. (2)</span> wskazują, iż wartość hali targowej, której montażu miał rzekomo dokonać oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A. wynosiła 67.100 zł. Powyższa cena wynika z kosztów wykonania hali targowej udokumentowanych fakturami wystawionymi za wykonanie elementów hali przez ich producentów.</p>
<p>Skoro zatem wartość usługi montażu hali targowej stanowi prawie 64% wartości całego obiektu, uwzględniając funkcję tego obiektu jako przenośnego, a więc przeznaczonego do wielokrotnego montażu i demontażu, słusznie w trakcie kontroli skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej w <span class="anon-block">K.</span> uznano tę transakcję jako całkowicie nierealną, co znalazło wyraz w Decyzji Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 maja 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>Na powyższe wskazuje także fakt, że wartość każdorazowej usługi montażu hali targowej w stosunku do wartości obiektu już w niedługim czasie by ją znacznie przekraczała, na co wskazuje także fakt, że hala targowa ponad 3 lata później została sprzedana na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> za kwotę 20.000 zł.</p>
<p>Już te okoliczności każą ocenić wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">H. S. (2)</span> za niewiarygodne w tym zakresie.</p>
<p>Brak było również jakichkolwiek podstaw prawnych wynikających chociażby postanowień umowy, które zobowiązywałyby leasingodawcę, tj. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do montażu hali targowej, czy też nawet zmiany jej konstrukcji czy choćby wykonania podłogi.</p>
<p>Sam <span class="anon-block">A. K. (2)</span> podał w zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym, że firma oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> nie dokonywała montażu przedmiotowej hali targowej, gdyż zlecił to <span class="anon-block"> Zakładowi Usługowo Produkcyjnemu (...)</span> z <span class="anon-block">Ł.</span> oraz <span class="anon-block"> Zakładowi Handlowo Produkcyjnemu (...)</span> z <span class="anon-block">N.</span>, które wyprodukowały ten obiekt. Nadto jeszcze w lutym 1999 r. hala targowa znajdowała się w dyspozycji firmy <span class="anon-block">(...)</span>, która dokonywała ocynkowania jej elementów. <span class="anon-block">A. K. (2)</span> wskazał także, iż będąc w tym okresie jedynym dysponentem tego obiektu miał świadomość tego kto brał udział w jego montażu. Powyższe zeznania Sąd uznał za wiarygodne, gdyż brak jest jakichkolwiek powodów dla których <span class="anon-block">A. K. (2)</span> miałby złożyć na tym etapie postępowania nieprawdziwe zeznania co do wskazanych wyżej okoliczności, nadto potwierdziły je wyjaśnienia <span class="anon-block">T. P.</span>, która dodatkowo wyraziła zdziwienia, jakoby montaży hali targowej miał dokonywać <span class="anon-block">H. S. (1)</span>. Uznać bowiem należy, iż świadek składając te zeznania nie miał wiedzy jakoby była wystawiona jakakolwiek faktura za montaż obiektu, którą posłużono się w <span class="anon-block">(...)</span> S.A.</p>
<p>Świadek <span class="anon-block">A. K. (2)</span> podtrzymał swoje zeznania w postępowaniu sądowym, wraz upływem czasu i kolejnymi przesłuchaniami, starał się jednak zmieniać swoje relacje w taki sposób aby nie obciążać oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">H. S. (1)</span> wskazując, iż faktycznie oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> miał wykonywać jakieś prace przy hali, jak choćby montaż podłogi, czy też przeróbki konstrukcji umożliwiające szybki montaż i demontaż hali, jednakże nie znajdowało to potwierdzenia zarówno w treści przedmiotowej faktury, jak i w pierwotnych zeznaniach świadka, w których świadek ten jednoznacznie wskazał, iż oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> nie brał udziału w montażu hali targowej. Jest przy tym znamiennym, że świadek <span class="anon-block">A. K. (2)</span> rozbieżność w tej kwestii pomiędzy jego zeznaniami złożonymi w postępowaniu przygotowawczym i sądowym tłumaczył analogicznie jak oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> w wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu sądowym.</p>
<p>Należy podkreślić, iż z treści przedmiotowej faktury jednoznacznie wynika, iż dotyczy ona usługi montażu obiektu hali, a nie montażu podłogi, czy też przeróbki konstrukcji. Należy natomiast wykluczyć, aby oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> z racji doświadczenia posiadanego w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej wystawiając przedmiotową fakturę „nieprecyzyjnie” wskazał w niej rodzaj usługi jakiej dotyczy ten dokument. Na uwagę zasługuje również fakt, iż brak było jakiejkolwiek dodatkowej dokumentacji technicznej potwierdzającej jakiekolwiek prace wykonane na obiekcie, zaś w wypadku ingerencji w konstrukcję hali z pewnością powinna być sporządzona stosowna dokumentacja techniczna obiektu, z której wynikałoby spełnienie wymagań dotyczących bezpieczeństwa obiektu, który przecież służył celom wystawowym na targach budownictwa, a nadto takie prace powinny być wykonane przez producenta, a przy najmniej za jego wiedzą i zgodą, bowiem dawał on stosowną gwarancję na ten obiekt. Brak było również takowej dokumentacji u oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span>. Jedynym dokumentem potwierdzającym rzekome wykonanie usługi była przedmiotowa faktura.</p>
<p>Również twierdzenia oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> że usługa, której dotyczy przedmiotowa faktura została wykonana bezpośrednio przed targami budownictwa, na przełomie marca i kwietnia 1999 r. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem z jej treści jednoznacznie wynika, iż dotyczy ona usługi wykonanej w lutym 1999 r. Warto również wskazać, iż w oświadczeniu złożonym przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> w trakcie kontroli skarbowej w dniu 3 kwietnia 2002 r. oskarżony wskazał, że przedmiotowa faktura dokumentuje montaż hali targowej oraz jej zabezpieczenie (<em>
<!-- -->załącznik t. 2 k. 364</em>). Z kolei <span class="anon-block">A. K. (2)</span> w oświadczeniu z dnia 14 marca 2002 r. (<em>
<!-- -->k. 425 akt o sygn. <span class="anon-block">(...)</span>
</em>) złożonym w trakcie kontroli przez Urząd Kontroli Skarbowej w <span class="anon-block">O.</span> wskazał, że montażu i demontażu hali targowej dokonywali pracownicy etatowi jego przedsiębiorstwa i na jego koszt.</p>
<p>Z tych względów, w zakresie w jakim był sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym, Sąd ocenił jako niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (2)</span> i <span class="anon-block">H. S. (1)</span> złożone na okoliczność tego zarzutu oraz potwierdzające je zeznania <span class="anon-block">A. K. (2)</span> złożone w postępowaniu sądowym, a na podstawie dowodów, które omówiono wyżej uznał, że fakt popełnienia przez oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">H. S. (1)</span> czynów nie budzi żadnych wątpliwości.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Kwalifikacja prawna</span>
</strong>
</p>
<p>Fakturę do wypłaty zatwierdziła prezes zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, dokonując jej sprawdzenia pod względem merytorycznym. Musiała zatem mieć świadomość, że brak było jakichkolwiek podstaw prawnych do obciążenia <span class="anon-block">(...)</span> S.A. za tego typu usługę. Nie mogła zatem osobiście zlecić oskarżonemu <span class="anon-block">H. S. (1)</span> wykonania tej usługi, przez co miała świadomość, że przedmiotowa faktura jest fikcyjna i dokumentowana przez nią usługa nie była faktycznie wykonana. Potwierdza to także brak jakiegokolwiek protokołu odbioru prac, jak i umowy, na podstawie której oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> byłby do tego zobowiązany.</p>
<p>Skoro jednak oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> decydując o rozporządzeniu mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. jako osoba uprawniona miała świadomość nierzetelności faktury nie może być mowy o wprowadzeniu w błąd, jako znamioniu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a>. Brak jest jakiejkolwiek dokumentacji, z której wynikałoby, iż przy podjęciu decyzji o rozporządzeniu mieniem brał udział także inny członek zarządu, czy też prokurent. Na dokumentacji <span class="anon-block"> (...)</span> takowe podpisy się nie znajdują. Zresztą na wszystkich dokumentach <span class="anon-block"> (...)</span> jedynie jeden członek zarządu składał podpis, potwierdzając merytoryczną kontrolę i zatwierdzając należność do wypłaty. Nie uczestniczyły zatem w decyzji dotyczącej rozporządzeniem mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. żadne inne osoby, które mogłyby być wprowadzone w tej kwestii w błąd.</p>
<p>Zarząd <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do dnia 9 czerwca 2000 r. był wieloosobowy i do reprezentacji podmiotu uprawnieni byli dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i prokurent. Niemniej jednak jak wynika z obszernej dokumentacji zabezpieczonej w toku postępowań kontrolnych, zawsze z dokumentacji <span class="anon-block"> (...)</span> wynikało, iż tylko jeden członek zarządu dokonywał sprawdzenia merytorycznego jak i zatwierdzenia należności do wypłaty, co potwierdza także oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> w swoich wyjaśnieniach. W przypadku niniejszej faktury była to oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>.</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> jako osoba zobowiązania do dbania o interesy spółki dokonując rozporządzenia mieniem i zlecając wypłatę należności z przedmiotowej faktury dopuściła się przestępstwa przywłaszczenia mienia powierzonego i rozporządzenia nim jak własnym na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, czyniąc to bez jakiejkolwiek podstawy prawnej. Cały czyn był nakierowany na osiągniecie korzyści majątkowej kosztem mienia <span class="anon-block">(...)</span> S.A., mienia powierzonego oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> jako prezesowi spółki. Z kolei pozory legalności tego rozporządzenia miała stanowić wystawiona przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> poświadczająca nieprawdę faktura. Nie tylko wedle wskazań doświadczenia życiowego, ale również w oparciu o dotychczasową współpracę z oskarżonym <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> była świadoma, że oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej jest podmiotem zdatnym do poniesienia odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a>, do wystawiana faktur VAT. Zarówno przedmiotowa faktura, jak i wytworzona na jej podstawie dokumentacja księgowa miała jedynie na celu ukrycie powyższego czynu i stworzenie pozorów legalności całej transakcji oraz wyprowadzenie mienia ze spółki. Konieczne zatem jest kumulatywne zakwalifikowanie czynu oskarżonych. W świetle powyższego istniały zatem warunki, by i oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, jak i oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> jako działającym wspólnie i w porozumieniu pociągnąć do odpowiedzialności karnej po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 20;art. 20 § 2)">art. 20 § 2 kk</a>.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze Sąd uznał:</p>
<p>- oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> za winną tego, że w okresie od dnia 27 lutego 1999 r. do dnia 1 października 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span> pełniącą funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, działając w celu osiągnięci korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">H. S. (1)</span> prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> będącym osobą uprawnioną do wystawiania faktur VAT, przywłaszczyła mienie jej powierzone w ten sposób, że mając świadomość, iż usługa dotycząca montażu hali targowej nie została wykonana przyjęła do księgowości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> i zatwierdziła do zapłaty poświadczającą nieprawdę, co do zaistnienia transakcji, fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 27 lutego 1999 r. na kwotę 42.700 zł wystawioną przez <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, na skutek czego w dniu 2 marca 1999 r. <span class="anon-block">H. S. (1)</span> otrzymał kwotę 11.200 zł, zaś w dniu 1 października 1999 r. otrzymał kwotę 31.500 zł, dokonując łącznie przywłaszczenia mienia o wartości 42.700 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>.</p>
<p>- oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> za winnego tego, że w okresie od dnia 27 lutego 1999 r. do dnia 1 października 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span> prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> będąc osobą uprawnioną do wystawiania faktur VAT, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. D. (1)</span> pełniącą funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> przywłaszczył mienie jej powierzone w ten sposób, że mając świadomość, iż usługa dotycząca montażu hali targowej nie została wykonana, wystawił poświadczającą nieprawdę, co do zaistnienia transakcji, fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 27 lutego 1999 r. na kwotę 42.700 zł, która na polecenie <span class="anon-block">K. D. (1)</span> została przyjęta do księgowości <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> i zatwierdzona do zapłaty, na skutek czego w dniu 2 marca 1999 r. otrzymał kwotę 11.200 zł, zaś w dniu 1 października 1999 r. otrzymał kwotę 31.500 zł, dokonując łącznie przywłaszczenia mienia o wartości 42.700 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Pośrednictwo przy umowie leasingowej</span>
</strong>
</p>
<p>Wystawiona przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 31 sierpnia 1999 r. na kwotę 48.204,74 zł brutto (w tym 8.692,66 zł podatku VAT ) z tytułu pośrednictwa w zawarciu umowy leasingowej <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R. C.</span> została przyjęta przez <span class="anon-block">B. B. (1)</span>, a następnie sprawdzona pod względem merytorycznym przez członka zarządu <span class="anon-block">T. P.</span>, która poleciła ją zaksięgować (<span class="anon-block"> (...)</span> 173/08/99) i dokonać zapłaty. Wypłaty należności z tej faktury na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> dokonano w dniu 21 września 1999 r. w kwocie 5.200 zł oraz w dniu 8 grudnia 1999 r. w kwocie 2.500 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół z badania dokumentów i ewidencji k. 1604-1643;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> wraz z <span class="anon-block"> (...)</span> k. 1741, załącznik t. 1 k. 139;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- rejestr zakupów k.1742, załącznik t. 1 k. 140;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- polecenie przelewu załącznik t. 2 k. 353-354.</em>
</p>
<p>W rzeczywistości usługa ta nie została jednak wykonana pomimo, iż oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> miał zawartą umowę zlecenia z dnia 29 kwietnia 1998 r. obejmującą między innymi pozyskiwanie klientów w celu zawarcia umów leasingowych przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa zlecenia i aneksy k. 1743-1744, załącznik t. 1 k. 141-142</em>.</p>
<p>Dwie maszyny ciśnieniowe gorąco-komorowe zostały nabyte przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w 1998 r. od <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. <span class="anon-block">C.</span> SC z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>. <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z/s w <span class="anon-block">G.</span>, której założycielem, Prezesem i jedynym udziałowcem był <span class="anon-block">R. C. (2)</span> wystąpiła do <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> z wnioskiem o zawarcie umowy leasingowej.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- faktury VAT k. 1745, 1746;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja dot. zawarcia umów leasingowych k. 1786-1793, załącznik t. 3 k. 454-647.</em>
</p>
<p>Następnie zgodnie z umowami leasingu operacyjnego z dnia 22 października 1998 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span>-1998-LO oraz nr 0050-1998-LO maszyny te zostały przekazane w leasing spółce powiązanej z ich dostawcą to jest firmie <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z/s w <span class="anon-block">G.</span>, której założycielem, Prezesem i jedynym udziałowcem był <span class="anon-block">R. C. (2)</span> – współwłaściciel firmy <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W. C.</span> spółka cywilna.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa leasingu operacyjnego nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 1747-1752;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- umowa leasingu operacyjnego nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 1766-1771;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja dotycząca finansowania umów leasingu k. 1753-1761, 1772-1981, 1785;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja dotycząca umów leasingowych k. 2213-2219.</em>
</p>
<p>
Spółka <span class="anon-block">(...)</span> W. <span class="anon-block">C.</span> SC w oświadczeniu z dnia 27 października 1998 r. zobowiązała się do przejęcia spłat rat leasingowych lub wykupu przedmiotu leasingu od <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w sytuacji między innymi braku spłaty rat leasingowych przez firmę <span class="anon-block">(...)</span>. Ścisły związek kapitałowy i gospodarczy obu podmiotów nie tylko był znany firmie <span class="anon-block">(...)</span> S.A., lecz stanowił zasadniczy argument przemawiający za udzieleniem leasingu firmie <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o.
</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- oświadczenie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R. C. (3)</span> załącznik t. 1, k. 185.</em>
</p>
<p>W dniu 31 maja 1999 r. <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z/s w <span class="anon-block">G.</span> zawarło porozumienie z <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> w zakresie zawieszenia wykonywania warunków umowy leasingu od dnia 1 czerwca 1999 r., zaś w dniu 31 lipca 1999 r. doszło do rozwiązania umowy leasingu.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- porozumienie k. 1762, 1782;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- rozwiązanie umowy leasingu k. 1763-1764, 1765, 1783-1784.</em>
</p>
<p>Stąd też zawarcie przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R.</span> W. <span class="anon-block">C.</span> s.c., w dniu 21 lipca 1999 r. umowy leasingu nr <span class="anon-block">(...)</span> było konsekwencją wcześniej podjętych przez tę firmę zobowiązań finansowych wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A., znajdujących wyraz w oświadczeniu z dnia 27 października 1998 r. i w związku z powyższym, żadne działania <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">H. S. (1)</span> w charakterze pośrednika w zawarciu przedmiotowej transakcji leasingu nie miały miejsca.</p>
<p>Dowód:</p>
<p>
<em>
<!-- -->- ustalenia Urzędu Kontroli Skarbowej w <span class="anon-block">K.</span> k. 1029-1036;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- umowa leasingu nr<span class="anon-block">(...)</span> k. 1041-1044, 1813-1816;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- aneks do umowy leasingu k. 1045, 1046, 1817-1820;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół zdawczo-odbiorczy k. 1047, 1821;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- faktury VAT dokumentujące sprzedaż przedmiotu leasingu k. 1793-1803, 1805-1812.</em>
</p>
<p>Mimo to oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> wystawił fakturę z tytułu pośrednictwa przy zawarciu umowy leasingowej na kwotę netto 39.512,08 zł odpowiadającą 3% kwoty 1.317.069,40 zł, będącej wartością dwóch maszyn ciśnieniowych – gorąco komorowych, stanowiących przedmiot umowy leasingu nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 lipca 1999 r., zawartej pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> S.A. a <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwem (...)</span> <span class="anon-block">R.</span> W. <span class="anon-block">C.</span> spółka cywilna.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> wraz z <span class="anon-block"> (...)</span> k. 1741, załącznik t. 1 k. 139.</em>
</p>
<p>W dniu 10 września 1999 r. wierzytelność wynikająca z umowy leasingu nr <span class="anon-block">(...)</span> została wykupiona przez Bank <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">C.</span>, zaś przedmiot leasingu zostały przewłaszczone na zabezpieczenie.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja dotycząca umowy leasingu k. 1521-1559, 1822-1841.</em>
</p>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 maja 2008 r. sygn. akt III Ks <span class="anon-block">(...)</span> oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> została prawomocnie skazana za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56§2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6§2 kks</a> dotyczący między uszczuplenia podatku VAT poprzez podanie nieprawdy w deklaracjach VAT-7 odnośnie podatku naliczonego obniżającego podatek należny zawyżając go o kwotę w wysokości 8.962 zł wynikającą z faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 31 sierpnia 1999 r. wystawionej przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> za pośrednictwo w zawarciu umowy leasingu nr <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>Powyższych ustaleń faktycznych Sąd dokonał w oparciu o powołane wyżej dokumenty, jak również częściowo o wyjaśnienia oskarżonych: <em>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D. (1)</span> (k. 519, 560-561, 624-628, 2832-2834,2868-2869), <span class="anon-block">H. S. (1)</span> (k. 635-637, 2869-2870) </em>oraz zeznania świadków:</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">R. C. (2)</span> k. 309-312, 669-670, 3076-3077;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">A. H. (1)</span> k. 320-324, 3239, 3246, 3247-3250, 3251, 3252-3255, 3256-3258;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- <span class="anon-block">B. B. (1)</span> (zmarła k. 2795) k. 180-188, 530-532 , z akt o sygn. III K <span class="anon-block">(...)</span> k. 388-393, 704-705, 1467-1469, 1729-1730;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">T. P.</span> (zmarła k. 2801) z akt o sygn. III Ks <span class="anon-block">(...)</span> k.1385-1387;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">J. Ż.</span> k. 355-357, 528;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">U. K.</span> k. 361-363, 665-666;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">J. D.</span> k. 262-263, 513, 3977.</em>
</p>
<p>Sąd dokonując ustaleń faktycznych opierał się na dokumentacji jaka została zabezpieczona w toku postępowania, a także w toku kontroli skarbowej i dołączona do akt. Stanowiło ona również punkt odniesienia do oceny wiarygodności relacji pozostałych osób.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ocena materiału dowodowego w zakresie pośrednictwa przy umowie leasingu</span>
</strong>
</p>
<p>Wystawienie przez <span class="anon-block">H. S. (1)</span> faktury z dnia 31 sierpnia 1999 r. na kwotę 48.204,74 zł brutto, w tym 8.692,66 zł podatku VAT, z tytułu pośrednictwa w zawarciu umowy leasingowej <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R. C.</span> potwierdza jednoznacznie treść tego dokumentu <em>
<!-- -->
(załącznik t. 1 k. 139).</em> Jako osoba uprawniona do otrzymania faktury z ramienia <span class="anon-block">(...)</span> S.A. podpisała się <span class="anon-block">B. B. (1)</span>.</p>
<p>Zaksięgowanie tej faktury w <span class="anon-block">(...)</span> S.A. zostało już jednak dokonane tego samego dnia na polecenie członka zarządu <span class="anon-block">T. P.</span>, z kolei deklaracje VAT-7 za miesiąc sierpień 1999 r. <em>
<!-- -->
(załącznik t. 10 k. 1947)</em> i CIT-2 za okres od stycznia do sierpnia 1999 r. <em>
<!-- -->
(załącznik t. 12 k. 2263-2265)</em> podpisała <span class="anon-block">T. P.</span>, zaś CIT-8 za 1999 r. <em>
<!-- -->
(załącznik t. 11 k. 2143-2145)</em> podpisała oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">T. P.</span>.</p>
<p>Obie maszyny ciśnieniowe gorąco-komorowe zostały nabyte przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w 1998 r. od <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>, a następnie zgodnie z umowami leasingu operacyjnego z dnia 22 października 1998 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> oraz nr <span class="anon-block">(...)</span> maszyny te zostały przekazane w leasing spółce powiązanej z ich dostawcą to jest firmie <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z/s w <span class="anon-block">G.</span>, której założycielem, Prezesem i jedynym udziałowcem był <span class="anon-block">R. C. (2)</span> – współwłaściciel firmy <span class="anon-block">(...)</span> W. <span class="anon-block">C.</span> SC.</p>
<p>
Spółka <span class="anon-block">(...)</span> W. <span class="anon-block">C.</span> SC zobowiązała się do przejęcia spłat rat leasingowych lub wykupu przedmiotu leasingu od <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w sytuacji między innymi braku spłaty rat leasingowych przez <span class="anon-block"> firmę (...) Sp. z o.o.</span>
</p>
<p>Natomiast ścisły związek kapitałowy i gospodarczy obu podmiotów nie tylko był znany firmie <span class="anon-block">(...)</span> S.A., lecz stanowił zasadniczy argument przemawiający za udzieleniem leasingu firmie <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Brak jest przy tym jakichkolwiek powodów do kwestionowania wiarygodności zeznań świadków, a w szczególności <span class="anon-block">R. C. (2)</span>, który w postępowaniu sądowym podtrzymał swoje zeznania złożone wcześniej odnośnie powołanych wyżej okoliczności. Jednocześnie świadek ten wskazał, że w rozmowach dotyczących zawarcia umów leasingowych brali udział zarówno oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, jak i oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, który występował jako pracownik <span class="anon-block">(...)</span> S.A., a nie we własnym imieniu, działając chociażby na podstawie umowy zlecenia z dnia 29 kwietnia 1998 r. obejmującej między innymi pozyskiwanie klientów w celu zawarcia umów leasingowych przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Z kolei umowa leasingu została podpisana przez <span class="anon-block">T. P.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span> jako osoby reprezentujące <span class="anon-block">(...)</span> S.A.</p>
<p>Należy zatem stwierdzić, że zawarcie przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">Roland W. C.</span> SC w dniu 21 lipca 1999 r. umowy leasingu było konsekwencją wcześniej podjętych przez tę firmę zobowiązań finansowych wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. i w związku z powyższym, żadne działania <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> w charakterze pośrednika, a w szczególności te opisane przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, w zawarciu przedmiotowej transakcji leasingu nie miały miejsca. Wskazać również należy na rozbieżność tłumaczeń oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, który w oświadczeniu złożonym w toku postępowania kontrolnego w dniu 3 kwietnia 2002 r. <em>
<!-- -->
(załącznik t. 2 k. 365)</em> wskazał, że jego pośrednictwo miało m.in. polegać na sprawdzeniu wartości urządzeń, które wyleasingowane miały być przedsiębiorstwu powiązanemu z dotychczasowym leasingobiorcą, którym była spółka <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. Tymczasem z dokumentacji w postaci wyceny tych maszyn wynika, że zostały one sporządzone na zlecenie <span class="anon-block">(...)</span> S.A., a nie oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span>. Także wcześniejsze powiązanie <span class="anon-block">(...)</span> S. A. umową leasingową, której przedmiotem były te same urządzenia, ze spółką, w której wspólnikiem był <span class="anon-block">R. C. (3)</span>, świadczą o braku podstaw dla badania rynku w celu poszukiwania ewentualnego nabywcy, czy też kolejnego inne leasingobiorcy dla tych urządzeń.</p>
<p>Z tych względów, w zakresie w jakim był sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym, Sąd ocenił jako niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (2)</span> i <span class="anon-block">H. S. (1)</span> złożone na okoliczność tego zarzutu, a na podstawie dowodów, które omówiono wyżej uznał, że fakt popełnienia przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> czynu nie budzi żadnych wątpliwości.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Kwalifikacja prawna</span>
</strong>
</p>
<p>Nie ulega wątpliwości, iż wystawienie przedmiotowej faktury VAT przez oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> nastąpiło w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez niego. Prowadząc działalność gospodarczą był on uprawniony do wystawiania faktur. Usługa w niej wymieniona nie została faktycznie wykonana, stąd faktura w tym względzie potwierdzała nieprawdę. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę, iż faktura została przyjęta przez <span class="anon-block">B. B. (1)</span>, a następnie sprawdzona pod względem merytorycznym przez <span class="anon-block">T. P.</span>. Brak jest jakichkolwiek dowodów aby uznać, że <span class="anon-block">T. P.</span> miała świadomość, że brak było podstaw do wystawienia faktury za pośrednictwo, a co za tym idzie będą wprowadzona w błąd co do wykonania tych usług podjęła decyzje polecenia zapłaty za niewykonaną usługę pośrednictwa. Istniała bowiem umowa z oskarżonym <span class="anon-block">H. S. (1)</span> o współpracy w zakresie pośrednictwa leasingowego z dnia 29 kwietnia 1998 r., a także przedmiotowa umowa leasingu została zawarta z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R.</span> W. <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> Należy zwrócić uwagę, że <span class="anon-block">T. P.</span> nie zajmowała się negocjacjami tej umowy, a jedynie podpisała umowę w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A., stąd nie mogła być świadoma w jakim charakterze występował w czasie negocjacji oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span>. Faktem jest, że sprawą tą zajmowała się oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span>. Co do zasady <span class="anon-block">T. P.</span> nie uczestniczyła w negocjacjach umów leasingowych, leżało to w zakresie obowiązków oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Z tego powodu uznać należało, iż <span class="anon-block">T. P.</span> została wprowadzona w błąd w tym zakresie i jako osoba uprawniona, wchodząca w skład zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 7.700 zł.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze Sąd uznał:</p>
<p>- oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> za winnego tego, że w okresie od dnia 31 sierpnia 1999 r. do dnia 8 grudnia 1999 r. w <span class="anon-block">G.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, mając świadomość, iż usługa dotycząca pośrednictwa do umowy leasingowej <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">R. C.</span> nie została wykonana wystawił poświadczająca nieprawdę fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 31 sierpnia 1999 r. na kwotę 48.204,74 zł, którą posłużył się w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, wprowadzając vice Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">T. P.</span> w błąd co do faktycznego zaistnienia transakcji i doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 7.700 zł, poprzez zapłatę na jego rzecz w dniu 21 września 1999 r. kwoty 5.200 zł, zaś w dniu 8 grudnia 1999 r. kwoty 2.500 zł, na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>.</p>
<p>Jednakże brak jest wystarczających dowodów wskazujących na to, że oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> miała świadomość, że oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, uczestnicząc w negocjacjach z <span class="anon-block">R. C. (3)</span> z ramienia <span class="anon-block">(...)</span> S.A. wystawił następnie fakturę na usługę pośrednictwa, która została przyjęta przez <span class="anon-block">B. B. (1)</span>, a następnie sprawdzona pod względem merytorycznym przez wiceprezesa zarządu <span class="anon-block">T. P.</span> i na jej podstawie nastąpiła częściowa wypłaty należności na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> dokonana w dniu 21 września 1999 r. w kwocie 5.200 zł oraz w dniu 8 grudnia 1999 r. w kwocie 2.500 zł. Z zabezpieczonej dokumentacji nie wynika także, czy to oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> dała następnie polecenie dokonania przelewu dotyczące zapłaty powyższych należności, jak i czy w ogóle miała jakikolwiek związek z dokonanym przez <span class="anon-block">T. P.</span> niekorzystnym rozporządzeniem mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A., choćby by dała jej takowe polecenie, czy też potwierdziła, że oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> rzekomo wykonał tę usługę. Zwrócić należy uwagę, iż w tym okresie wszelkie dokumenty finansowe, jak i deklaracje były podpisywane przez <span class="anon-block">T. P.</span>, co wskazuje, że oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> nie wykonywała wówczas swoich obowiązków zawodowych, co mogło być związane z urodzeniem dziecka pod koniec kwietnia 1999 r. i pobytem na urlopie macierzyńskim. Jakkolwiek zatem oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> uczestniczyła w negocjacjach związanych z przejęciem przedmiotów leasingu, na co wskazuje zarówno <span class="anon-block">R. C. (3)</span>, jak i oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, tym niemniej na tym jej udział w zarzucanym czynie się kończył. Miała zatem ona świadomość na jakich zasadach w negocjacjach występował oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, a zatem, że brak było podstaw do wystawienia przez niego faktury VAT za usługę pośrednictwa, jednakże nie można w świetle zebranych dowodów uznać aby oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> współdziałała z nim doprowadzając ostatecznie <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i aby miała jakikolwiek udział we wprowadzeniu w błąd wiceprezesa zarządu <span class="anon-block">T. P.</span>.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze Sąd uniewinnił oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> od popełnienia czynu zarzucanego jej w punkcie III części wstępnej wyroku (czynu opisanego w punkcie VI aktu oskarżenia), to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>, zaś kosztami w tym zakresie obciążył Skarb Państwa.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->IV.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Maszyna offsetowa RO-66</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Czyn XIV aktu oskarżenia</span>
</strong>
</p>
<p>Oskarżonemu <span class="anon-block">K. P.</span> zarzucono:</p>
<p>(czyn opisany w punkcie XIV aktu oskarżenia) w okresie od 3 do 21 sierpnia 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, pełniącą funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, użył poświadczających nieprawdę dokumentów w postaci faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 3 sierpnia 2000 r., Opinii Rzeczoznawcy <span class="anon-block"> (...)</span> Motoryzacyjnej Ruchu Drogowego Nr GI-<span class="anon-block"> (...)</span>, z dnia 24 maja 2000 roku oraz nierzetelne oświadczenie z dnia 21 sierpnia 2000 roku, czym wprowadził w błąd pracowników <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, co do faktycznego zaistnienia transakcji leasingu operacyjnego Nr <span class="anon-block">(...)</span>, z dnia 11 sierpnia 2000 roku, rzeczywistej wartości i pochodzenia przedmiotu leasingu, doprowadzając Bank <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, w postaci pieniędzy w kwocie 350.000 zł, z tytułu wykupu wierzytelności leasingowych,</p>
<p>- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 §1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 §1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 §1 i 3 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ustalenia kontroli skarbowej</span>
</strong>
</p>
<p>W okresie od dnia 26 września 2001 r. do dnia 16 maja 2002 r. była prowadzona kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku VAT za okres od marca do grudnia 1999 r. i podatku dochodowego za 1999 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 1 - 4 k. 1-707.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego wydano decyzje:</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 maja 2002 r. Nr KP3-730-4-072-<span class="anon-block"> (...)</span>, w której z uwagi na zawyżenie wartości maszyny offsetowej RO-66 określono zaległość podatkową w podatku od towaru i usług za miesiąc listopad 1999 r. na kwotę 68.887 zł (<em>
<!-- -->k. 1925-1930, załącznik t. 4 k. 700-705</em>).</p>
<p>Deklaracja VAT 7 za miesiąc listopad 1999 r. w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. została podpisana przez członka zarządu <span class="anon-block">T. P.</span> (<em>
<!-- -->
załącznik t. 2 k. 261</em>)</p>
<p>W okresie od dnia 26 września 2001 r. do dnia 14 czerwca 2002 r. była prowadzona kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2000 r. do października 2000 r., za grudzień 2000 r. i za luty 2001 r. oraz podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. Nie ujawniono nieprawidłowości w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług za okres od marca do sierpnia 2000 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 4-7 k. 708-1411.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego wydano decyzje:</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> w której m.in. z uwagi na zawyżenie wartości maszyny offsetowej RO-66 określono zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. na kwotę 281.034 zł <em>
<!-- -->
(załącznik t. 7 k. 1331-1354),</em>
</p>
<p>zaś w kolejnych decyzjach od miesiąca września z uwagi na opłaty leasingowe dotyczące maszyny offsetowej RO-66 o zawyżonej wartości stwierdzono nieprawidłowości w zakresie podatku od towarów i usług, i tak:</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1368-1375)</em>,</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1376-1387)</em>,</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1388-1394)</em>,</p>
<p>- Decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 czerwca 2002 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1395-1406)</em>,</p>
<p>a także decyzji wydanych w wyniku kontroli skarbowej przeprowadzonej w okresie od dnia 1 lipca 2002 r. do dnia 15 lipca 2002 r. wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotyczącej podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2001 r. (<em>
<!-- -->
dokumentacja postępowania kontrolnego – załącznik t. 7-8 k. 1412-1537) </em>w postaci:</p>
<p>- Decyzji Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr KP3-730-1-028-<span class="anon-block"> (...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1500-1506),</em>
</p>
<p>- Decyzji Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 lipca 2002 r. Nr KP3-730-2-028-<span class="anon-block"> (...)</span> <em>
<!-- -->(załącznik t. 7 k. 1507-1513)</em>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Stan faktyczny</span>
</strong>
</p>
<p>W dniu 16 marca 1999 r. <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z <span class="anon-block">J.</span>, reprezentowana przez prezesa zarządu <span class="anon-block">Z. B.</span>, nabyła od <span class="anon-block"> (...) Banku (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>, na podstawie faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>, między innymi maszynę drukarską offsetową rolową dwukolorową RO-66 za kwotę 30.000 zł (brutto: 36.600 zł; VAT: 6.600 zł). Wartość rynkowa wymienionej maszyny wg. operatu szacunkowego dokonanego przez biegłego rzeczoznawcę wynosiła netto 36.886,50 zł (brutto: 45.000 zł). Z opisu urządzenia wynikało, że maszyna była niekompletna o dużym stopniu zużycia, brakowało zespołów drukujących, drukowała tylko na 2 zespołach w systemie rola-rola lub rola piano. Sytuacja finansowa firmy <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z <span class="anon-block">J.</span> była na tyle zła, że nie mogła wywiązać się w terminie z zobowiązania zapłaty należności za zakupione urządzenia.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół zdawczo-odbiorczy k. 1058-1059, 1125-1126;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- wykaz maszyn i urządzeń do wyceny k. 1060-1062, 1127-1131;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- ogłoszenia w prasie k. 1063-1064, 1132-1133;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja transakcji nabycia maszyny RO-66 k. 1065-1077,1134-1148;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- dokumentacja nabycia maszyny przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. k. 1103-1124;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół z badania dokumentów i ewidencji k. 1938-1994;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> dotyczące urządzenia załącznik t. 4 k. 651-667.</em>
</p>
<p>W czasie, w którym spółka <span class="anon-block">(...)</span> nabyła wskazaną wyżej maszynę drukarską maszyna ta była w dużym stopniu zużyta, zdekompletowana i wychodząca z użycia, przy braku części zamiennych. Natomiast <span class="anon-block">Z. B.</span> po nabyciu i odebraniu tej maszyny nie uruchamiał jej oraz nie przeprowadzał w niej żadnych remontów i modernizacji.</p>
<p>W dniu 30 listopada 1999 r. spółka <span class="anon-block">(...)</span> reprezentowana przez <span class="anon-block">Z. B.</span> sprzedała tę maszynę <span class="anon-block">(...)</span> S.A w <span class="anon-block">G.</span> za kwotę 427.000 zł brutto (faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 30 listopada 1999 r. na kwotę netto 350.000 zł; brutto: 427.000 zł; VAT: 77.000 zł). Cena sprzedaży tej maszyny w wysokości 350.000 zł netto, określona w w/w fakturze VAT, za wiedzą stron została bezzasadnie kilkakrotnie zawyżona. Na polecenie <span class="anon-block">T. P.</span> należności zostały zaksięgowane (<span class="anon-block">(...)</span>) i przyjęte jako środek trwały z przeznaczeniem do leasingu.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> wraz z <span class="anon-block"> (...)</span> k. 1013, 1149, 1851-1852, załącznik t. 2 k. 248;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- przyjęcie środka trwałego k. 1853-1854, załącznik t. 2 k. 249;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół badania dokumentów <span class="anon-block">M.</span> załącznik t.2 k. 293-312.</em>
</p>
<p>W związku z zawarciem tej transakcji w dniu 30 listopada 1999 r. wystawiona została faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> podpisana przez <span class="anon-block">Z. B.</span> oraz spisano protokół zdawczo-odbiorczy, który podpisany został przez <span class="anon-block">M. F.</span> oraz ze strony nabywcy przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, zaś z jego treści wynikało, że maszyna w momencie przejęcia jest zdatna i sprawna do użytkowania. Brak było jakiejkolwiek dokumentacji technicznej dotyczącej maszyny RO-66 <em>
<!-- -->
(załącznik t. 2 k. 384).</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 1080, 1149;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół zdawczo-odbiorczy k. 1078, 1151;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja dotycząca transakcji sprzedaży k. 1079, 1150;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162.</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. B.</span> informował oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i prokurenta <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, z którymi prowadził rozmowy dotyczące tej transakcji o kwocie, za jaką nabył przedmiotową maszynę.</p>
<p>Nabywca zapłacił wystawcy faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> łączną kwotę 203.000 zł, z czego 20.000 zł – czekiem, 10.000 zł – na podstawie wypłaty z kasy, a 173.000 zł przelewem z rachunku w <span class="anon-block">(...)</span> SA O/<span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół badania dokumentów <span class="anon-block">M.</span> załącznik t.2 k. 293-312.</em>
</p>
<p>W dniu 24 maja 2000 r. – z przeznaczeniem dla potrzeb własnych – wykonana została zlecona przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. wycena wartości rynkowej maszyny offsetowej RO-66 przez rzeczoznawcę techniki motoryzacyjnej <span class="anon-block">S. M.</span>, który wcześniej już dokonywał wycen na zlecenie <span class="anon-block">(...)</span> S.A. W dokumencie wyceny o numerze GI-<span class="anon-block"> (...)</span>, opatrzonym datą 24 maja 2000 r., biegły ten oszacował wartość maszyny na kwotę 430.000 zł oraz stwierdził, że została wyprodukowana w 1996 r., jest po trzyletnim okresie używania, nadal sprawna i nie wymaga naprawy, zaś jej podzespoły znajdują się w dobrym stanie technicznym. Wycena ta była nierzetelna.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- wycena wartości rynkowej maszyny offsetowej RO-66 k. 775-776, 1025-1026, 1153-1154, 1165-1167, 2150;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- zlecenie wyceny załącznik t. 2 k. 324;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162.</em>
</p>
<p>W dniu 3 sierpnia 2000 r. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> reprezentowane przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> sprzedało maszynę nabytą od spółki <span class="anon-block">(...)</span> za kwotę 427.000 zł <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span>, reprezentowanemu przez oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>, a w związku z tą transakcją wystawiona została faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>. k. 773 , 774, 1014, 1163, 1164;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja UKS w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162.</em>
</p>
<p>Należność w kwocie 427.000 zł została w całości uregulowana przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o., z tego zapłacono bezpośrednio kwotę 299.000 zł, a pozostałą część rozliczono w formie kompensat wzajemnych należności i zobowiązań.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja UKS w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162.</em>
</p>
<p>W dniu 7 sierpnia 2000 r. oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> złożyła wniosek do <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. o zawarcie umowy leasingu operacyjnego maszyny offsetowej RO-66, w którym wskazano, że urządzenie pochodzi od firmy <span class="anon-block">(...)</span>, zaś jego wartość wynosi 350.000 zł netto, a miejscem jej używania jest <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">Z.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- wniosek o zawarcie umowy leasingu operacyjnego k. 707-708, 2162.</em>
</p>
<p>W dniu 11 sierpnia 2000 r. zawarta została umowa leasingu operacyjnego Nr <span class="anon-block">(...)</span> pomiędzy reprezentowaną przez oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">B. B. (1)</span> spółką <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. występującą jako leasingodawca i reprezentowaną przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> spółką <span class="anon-block">(...)</span> S.A. występującą w charakterze leasingobiorcy. Przedmiotem tej umowy była opisana wyżej maszyna RO-66, która jak wynikało z treści tej umowy miała zostać zainstalowana w <span class="anon-block">O.</span> – <span class="anon-block">Z.</span> przy ulicy <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa leasingu z harmonogramem spłat k. 778-782, 1168-1172, 2156, 2159-2160;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- warunki umowy leasingu k. 784-786, 1015, 1174-1176, 2157-2158.</em>
</p>
<p>W protokole zadawczo-odbiorczym z dnia 8 sierpnia 2000 r. oskarżeni <span class="anon-block">K. D. (1)</span> – przyjmująca i oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">B. B. (1)</span> – przekazujący stwierdzili, że obiekt leasingowy został przekazany w siedzibie sprzedającego w dniu 18 sierpnia 2000 r. wraz z pełnym wyposażeniem i dokumentacją rejestracyjną. Przyjmujący – oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> – oświadczyła, że obiekt leasingowy po jego oględzinach i próbie technicznej jest sprawny do użytkowania wg wymagań przyjmującego.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół zdawczo-odbiorczy k. 2163.</em>
</p>
<p>Tymczasem w rzeczywistości przedmiotowa maszyna od momentu jej sprzedaży przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A. znajdowała się w magazynach Spółdzielni Rolniczej w <span class="anon-block">J.</span> i do dnia 4 grudnia 2003 r. nie opuściła ona terenu tej spółdzielni oraz nie została uruchomiona do eksploatacji ani też wyremontowana lub w jakikolwiek sposób zmodernizowana.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół oględzin urządzenia wraz z dokumentacją fotograficzną k. 1185-1194, 1195-1202;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół oględzin maszyny załącznik t. 2 k. 289-292.</em>
</p>
<p>Rozliczenie transakcji leasingu operacyjnego zostało przeprowadzone w ten sposób, że kwotę 106.750 zł, wynikającą z faktury VAT z dnia 10 sierpnia 2000 r. wystawionej przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o. o. za pierwszą opłatę leasingową skompensowano z należnością <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z tytułu faktury sprzedaży przedmiotu leasingu.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja UKS w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja dotycząca opłat leasingowych k. 2176-2194.</em>
</p>
<p>Pozostałą wierzytelność, w kwocie 489.975 zł, stanowiącą całość zobowiązania z tytułu umowy leasingowej, leasingodawca <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. działający poprzez oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">I. R.</span> w dniu 8 sierpnia 2000 r. zaoferował do wykupu Bankowi Spółdzielczemu w <span class="anon-block">T.</span>, a następnie w dniu 21 sierpnia 2000 r. oferta została przyjęta i doszło do sprzedaży Bankowi Spółdzielczemu w <span class="anon-block">T.</span> wierzytelności leasingowej za cenę 314.196,33 zł. Przedstawiciele banku nie posiadali wiedzy o rzeczywistej wartości i stanie technicznym urządzenia, opierali się jedynie na dostarczonych przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. dokumentach.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- oferta sprzedaży wierzytelności k. 772, 1163;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- oświadczenie banku o przyjęciu oferty k. 783, 1173;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- ramowa umowa nabywania wierzytelności leasingowych z <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. k. 764-770;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- aneksy do umowy k. 771-772;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- zawiadomienie o zbyciu wierzytelności k. 2164.</em>
</p>
<p>Zabezpieczeniem tej umowy było przewłaszczenie na maszynie RO-66 dokonane na rzecz banku umową nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 sierpnia 2000 r., w której wartość określono na kwotę 350.000 zł. Umowa została podpisana w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. przez oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">B. B. (1)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- oświadczenie banku o przyjęciu oferty k. 783, 2168;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa przewłaszczenia k. 787-788, 1177-1178, 2169;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162.</em>
</p>
<p>Bank <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> dokonując wykupu tej wierzytelności otrzymał od leasingodawcy komplet dokumentów, w tym nierzetelną wycenę maszyny sporządzoną przez rzeczoznawcę <span class="anon-block">S. M.</span>, a także podpisane przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">E. Ś.</span> nierzetelne oświadczenie z dnia 21 sierpnia 2000 r., z którego wynikało, że przedmiot leasingu pochodzi z windykacji w dniu 6 marca 2000 r. przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. od firmy <span class="anon-block">(...)</span> Leszek Dudziak.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- oświadczenie o pochodzeniu maszyny k. 789, 1016, 1152, 1179, 2167.</em>
</p>
<p>Powyższe oświadczenie miało dla <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> zasadnicze i decydujące znaczenie dla podjęcia decyzji w zakresie wykupu wspomnianej wierzytelności i uruchomienia kredytu.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- regulamin kredytowania k. 717-730;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- regulamin nabywania wierzytelności leasingowych k. 731-763;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- opinia komitetu kredytowego k. 777, 1167.</em>
</p>
<p>W związku ze zwłoką w płatnościach opłat leasingowych przez leasingobiorcę, tj. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w dniu 5 kwietnia 2001 r. <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. rozwiązała umowę leasingu Nr <span class="anon-block">(...)</span>, a w dniu 13 kwietnia 2001 r. przedmiotową umowę wypowiedział Bank <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- zestawienia BS w <span class="anon-block">T.</span> k. 713-716;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja UKS w <span class="anon-block">K.</span> o przebiegu transakcji k. 1081-1088, 1155-1162;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- wypowiedzenie umowy leasingowej k. 2174, 2175.</em>
</p>
<p>Przy czym bank ten nie był w stanie podjąć w odniesieniu do przedmiotu leasingu skutecznych działań, związanych z zaspokojeniem swych roszczeń, poprzez dokonanie jej sprzedaży, wskutek tego, że przedstawiała ona wartość złomową.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół oględzin urządzenia wraz z dokumentacją fotograficzną k. 1185-1194, 1195-1202;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół oględzin maszyny załącznik t. 2 k. 289-291.</em>
</p>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 19 maja 2008 r. sygn. akt III Ks<span class="anon-block">(...)</span> oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> została prawomocnie skazana za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56§2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6§2 kks</a> dotyczący uszczuplenia podatku VAT poprzez podanie nieprawdy w deklaracjach VAT-7 między innymi za listopad 1999 r. odnośnie podatku naliczonego obniżającego podatek należny, zawyżając go o kwotę w wysokości 16.520 zł wynikającą z faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 30 listopada 1999 r. wystawionej przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">J.</span> dokumentującej zakup maszyny offsetowej rolowej RO-66, której cena zakupu została zawyżona .</p>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. akt III K <span class="anon-block">(...)</span> który został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt VI Ka<span class="anon-block">(...)</span> oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> została prawomocnie skazana za to, że w okresie od 8 do 21 sierpnia 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, użyła poświadczających nieprawdę dokumentów w postaci Oceny technicznej Nr GI-<span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 24 maja 2000 r. oraz oświadczenia z dnia 21 sierpnia 2000 r., a także faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 3 sierpnia 2000 r. wystawionej przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span>, przez co wprowadziła w błąd pracowników <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, co do rzeczywistej wartości i pochodzenia przedmiotu umowy leasingu operacyjnego Nr <span class="anon-block">(...)</span> zawartej w dniu 11 sierpnia 2000 r. pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span> a <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span> i doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> w kwocie 314.196,33 zł wydatkowanej na rzecz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span> tytułem ceny wykupu przysługującej tej spółce wierzytelności pieniężnej z w/w umowy leasingu operacyjnego, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a>.</p>
<p>Powyższych ustaleń faktycznych Sąd dokonał w oparciu o powołane wyżej dokumenty, jak również częściowo o wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> (k. 519, 560-561, 624-628, 2832-2834,2868-2869), o wyjaśnienia <span class="anon-block">K. P.</span> (k. 516, 519, 586-589, 590-591, 629,2871-2872) oraz zeznania świadków:</p>
<p>
<em>
<!-- -->- częściowo <span class="anon-block">Z. B.</span> k. 494-497, 498-499, 603-604, 630-632, 3145-3149, 3333-3334, 3337-3339, 2240-3341,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">I. F.</span> (zmarła k. 3151) k. 192-193, 525-529, </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">A. H. (1)</span> k. 320-324, 3239, 3246, 3247-3250, 3251, 3252-3255, 3256-3258,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">H. R.</span> k. 553-554,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">B. B. (1)</span> (zmarła k. 2795) k. 180-188, 530-532 , załącznik t. 2 k. 396-400, z kat o sygn. III K <span class="anon-block">(...)</span> k. 388-393, 704-705, 1467-1469, 1729-1730,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">T. P.</span> (zmarła k. 2801) z akt o sygn. III K <span class="anon-block">(...)</span> k.1385-1387,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">S. K.</span> k. 478-481, 543-544, 3211-3212,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">E. Ś.</span> k. 353-354, 520-522 , 3075-3076,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">S. M.</span> (zmarł k. 703) k. 210-212, 592-594, 595-596, 629-630, z akt o sygn. III Ks <span class="anon-block">(...)</span> k. 384-387,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">I. R.</span> k. 221-223, 506-507, 3107-3108,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">R. G.</span> k. 482-485, 544, 3199-3200,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">M. R.</span> k. 486-488, 544-545, 3144-3145,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">J. J. (3)</span> k. 325-328, 515 , 3199,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">E. G.</span> k. 329-333, 515-517 i z akt o sygn. III Ko <span class="anon-block">(...)</span> k. 41-43,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">A. H. (2)</span> k. 334-339, 517 , 3057,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">W. R.</span> (poprzednio <span class="anon-block">P.</span> ) k. 340-342, 517-518 , 3057-3059,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">W. B.</span> k. 346-349, 518-520 , 3059,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">T. R.</span> k. 350-352, 520 ,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">B.</span> y <span class="anon-block">C.</span> k. 165-170, 171-176, 504-505 ,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">J. O.</span> k. 177-179 ,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">J. P.</span> k. 289-290, 471-473 ,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">Z. G.</span> k. 304-306, 513 , 3059-3060,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">M. M.</span> k. 548-549 , 3210-3211.</em>
</p>
<p>Sąd dokonując ustaleń faktycznych opierał się na dokumentacji jaka została zabezpieczona w toku postępowania, a także w toku kontroli skarbowej i dołączona do akt. Stanowiło ona również punkt odniesienia do oceny wiarygodności relacji pozostałych osób.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ocena materiału dowodowego w zakresie maszyny offsetowej RO-66</span>
</strong>
</p>
<p>Maszyna drukarska RO-66 od jej zakupu przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do dnia kontroli nie była w ogóle gospodarczo wykorzystywana, będąc przez cały ten okres całkowicie bezużyteczną, co wiąże się z faktem jej przechowywania w stanie zdemontowanym, w zaadaptowanej na magazyn stodole <span class="anon-block"> Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span>.</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> przed zakupem maszyny, czy też bezpośrednio po jego dokonaniu nie dążyła do zweryfikowania rzeczywistego stanu technicznego urządzenia poprzez jej uruchomienie i zweryfikowanie jego sprawności, a zatem i przydatności do zakładanych celów. Powyższe stanowi potwierdzenie, że powodem zakupu maszyny nie były uzasadnione racje gospodarcze – druk folderów reklamowych. W księgach rachunkowych nie stwierdzono żadnego dowodu potwierdzającego faktyczne użytkowanie przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. przedmiotu leasingu. Nie stwierdzono również żadnego przychodu, który zostałby osiągnięty w wyniku eksploatacji w/w maszyny drukarskiej. Zakup dokonany był w celu obejścia przepisów prawa podatkowego i w 1999 r. miał na celu uzyskanie zwrotu podatku naliczonego VAT, związanego z zakupem tej maszyny, a w 2000 r. zawyżenie kosztu własnego sprzedaży tej maszyny. Spowodowało to zawyżenie kosztów uzyskania przychodów, a tym samym zaniżenie podstawy opodatkowania. Całkowity brak eksploatacji przez <span class="anon-block">(...)</span> S. A. w/w maszyny offsetowej sprawia, iż wydatki wynikające z faktur wystawionych przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z tytułu opłat leasingowych uznać należy za całkowicie bezzasadne i nie mające związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A., a więc nie mogące stanowić kosztów uzyskania przychodów. Mając powyższe okoliczności na uwadze, nie sposób uznać za wiarygodne twierdzeń oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i świadka <span class="anon-block">Z. B.</span>, że urządzenie to było sprawne i miało być wykorzystywane przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do druku ulotek reklamowych. Zresztą takiego zamiaru wykorzystania maszyny drukarskiej nie potwierdza <span class="anon-block">S. K.</span> – członek zarządu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Przeczy temu nie tylko rzeczywisty stan techniczny urządzenia, ale również fakt, iż nie podjęto nawet żadnych prób przewiezienia maszyny do miejsca jego przeznaczenia – <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">Z.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> jak i jej uruchomienia. Z kole i zapisów księgowych w zakresie środków trwałych wynikało, iż maszyna została zakupiona z przeznaczeniem do leasingu.</p>
<p>Rzeczywisty stan techniczny maszyny drukarskiej offsetowej rolowej dwukolorowej RO-66 potwierdza dokumentacja związana z transakcją jej sprzedaży w dniu 16 listopada 1999 r. przez <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>, a także brak jakichkolwiek nakładów na nią w czasie gdy została ona złożona na przechowanie w magazynach Spółdzielni Rolniczej w <span class="anon-block">J.</span>, gdzie była przechowywana co najmniej do dnia 4 grudnia 2003 r., a także fakt, iż nigdy nie została uruchomiona do eksploatacji.</p>
<p>Z dokumentacji <span class="anon-block"> (...) Banku (...) S.A.</span>, w istocie potwierdzonej zeznaniami jej przedstawiciela w osobie <span class="anon-block">B. C.</span>, wynika z kolei, że przedmiotowe urządzenie zaoferowane zostało do sprzedaży w trybie przetargu ofertowego nieograniczonego, początkowo za cenę wynikającą z uzyskanej przez bank wyceny, tj. za kwotę 45.000 zł , a w związku z tym, że nikt na tę ofertę nie odpowiedział, cena, za którą bank się zgodził urządzenie sprzedać, obniżona została do kwoty 30.000 zł. Nie sposób uznać, iż maszyna ta została źle wyceniona już wówczas, jak twierdzi <span class="anon-block">Z. B.</span>. Gdyby faktycznie jej rzeczywista wartość była znacznie większa, to z pewnością znalazłaby ona nabywcę w pierwszym przetargu.</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. B.</span> wskazał w swych zeznaniach, że informował oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, reprezentującą przy zawarciu tej transakcji nabywcę <span class="anon-block">(...)</span> S.A. za jaką kwotę nabył przedmiotową maszynę, a także podał w jaki sposób ustalona została cena wskazana w wystawionej przez niego fakturze VAT potwierdzającej zawarcie tej transakcji. Powyższe było już wystarczające by dokonać weryfikacji stanu technicznego maszyny jeszcze przed jej zakupem. Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> nie uczyniła jednak tego, co również wskazuje na zamiar w jakim to urządzenie zostało nabyte.</p>
<p>Z kolei dopiero przed zawarciem pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> S.A. <span class="anon-block"> i (...) Sp. z o.o.</span> transakcji, której przedmiotem była maszyna drukarska, na zlecenie sprzedającego dokonana została wycena wartości rynkowej przedmiotu sprzedaży przez rzeczoznawcę techniki motoryzacyjnej <span class="anon-block">S. M.</span>. W dokumencie wyceny o numerze GI-<span class="anon-block"> (...)</span>, opatrzonym datą 24 maja 2000 r., biegły ten oszacował wartość maszyny na kwotę 430.000 zł oraz stwierdził, że jest ona sprawna i nie wymaga naprawy, zaś jej podzespoły znajdują się w dobrym stanie technicznym. <span class="anon-block">S. M.</span> w złożonych w sprawie wyjaśnieniach podał, że wyceny maszyny drukarskiej dokonał na zlecenie oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Dokonując tej wyceny <span class="anon-block">S. M.</span> dysponował jedynie fakturą dotyczącą zakupu przedmiotu wyceny oraz przedłożoną przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> tabliczką znamionową z rokiem produkcji 1996, co jednoznacznie dowodzi intencjonalnego zachowania oskarżonej obliczonego na uzyskanie zawyżonej wyceny w świetle jej zapewnień wobec rzeczoznawcy co do eksploatacji urządzenia. Brak było jakichkolwiek innych dokumentów jak chociażby instrukcja obsługi, zasady użytkowania czy też informacji o ewentualnych naprawach. Rzeczoznawca razem z oskarżoną oglądał wycenianą maszynę w <span class="anon-block">J.</span>, maszyna ta była w częściach składowych, jednak oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> zapewniała go, że wkrótce maszyna ta zostanie uruchomiona. Na tej podstawie <span class="anon-block">S. M.</span> dokonał wyceny maszyny nie uwzględniając faktu, iż jest ona nieczynna. <span class="anon-block">S. M.</span> przyznał też, że dokonana przez niego wycena była zawyżona, gdyż nie uwzględniono w niej, że maszyna poddana jego wycenie jest nieczynna. Zdaniem Sądu wyjaśnienia <span class="anon-block">S. M.</span> dotyczące powyższych okoliczności uznać należy za wiarygodne, gdyż brak jest powodów dla których miałby on złożyć nieprawdziwe zeznania w tym zakresie. Zważywszy natomiast na ewentualną odpowiedzialność karną, na którą naraził się on składając wyjaśnienia tej treści tezę taką należy wykluczyć.</p>
<p>Z powyższego wynika, iż oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> miała świadomość zawyżenia wartości maszyny drukarskiej, a co za tym idzie nierzetelności sporządzonej wyceny przez rzeczoznawcę, zresztą sama do tego dążyła. Stąd w tym zakresie jej wyjaśnienia nie zasługują na wiarę.</p>
<p>W dniu 3 sierpnia 2000 r. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> reprezentowana przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> sprzedało maszynę nabytą od spółki <span class="anon-block">(...)</span> za kwotę 427.000 zł <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span>, reprezentowanej przez oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> co potwierdza faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>. Już w dniu 11 sierpnia 2000 r. zawarta została umowa leasingu operacyjnego Nr <span class="anon-block">(...)</span> pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. reprezentowaną przez oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">B. B. (1)</span> występującą w charakterze leasingodawcy i spółką <span class="anon-block">(...)</span> S.A. reprezentowaną przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> występującą w charakterze leasingobiorcy. Przedmiotem tej umowy była opisana wyżej maszyna RO-66, która jak wynikało z treści tej umowy miała zostać zainstalowana w <span class="anon-block">O.</span> – <span class="anon-block">Z.</span> przy ulicy <span class="anon-block">(...)</span>, a okoliczność tę potwierdza umowa leasingu.</p>
<p>Jak wynika z powyższego zawarcie umowy leasingu ze strony <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. byli zaangażowani oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">B. B. (1)</span>, zaś wszelkie informacje dotyczące maszyny drukarskiej posiadali oni wyłącznie od oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Brak było jakichkolwiek dowodów wskazujących, że oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> miał być świadomy, że dokonuje zakupu maszyny na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o., której wartość została znacząco zawyżona przy uwzględnieniu jej rzeczywistego stanu technicznego. Kwota wynikając z faktury sprzedaży została w całości rozliczona, stąd nie sposób uznać jakoby transakcja miała charakter fikcyjny i miała w świadomości oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> zmierzać, do dalszego pokrzywdzenia <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> w momencie wykupu wierzytelności leasingowej i przewłaszczenia urządzenia na zabezpieczenie. Sam oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> nie dokonywał oględzin maszyny, podobnie jak pracownicy banku, zaś swoje wyobrażenia o maszynie drukarskiej kształtował na podstawie przedłożonych mu w związku z transakcją dokumentów, jak chociażby nierzetelna wycena rzeczoznawcy. Zgromadzone dowody potwierdzają relacje oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>, w których ten wskazał, iż dokumenty złożone przez niego do pokrzywdzonego banku w związku z wykupem wierzytelności wynikającej z umowy leasingowej oskarżony otrzymał od oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>.</p>
<p>Bank <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> dokonując wykupu tej wierzytelności otrzymał od leasingodawcy <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. komplet dokumentów, w tym opisaną wyżej nierzetelną wycenę <span class="anon-block">S. M.</span>, a także podpisane przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">E. Ś.</span> oświadczenie z dnia 21 sierpnia 2000 r. stwierdzające, że przedmiot leasingu pochodzi z windykacji należności wynikającej z innej umowy leasingu operacyjnego. Nie sposób uznać, jakoby oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> był świadomy nierzetelności tych dokumentów, by uczestniczył w ich wytworzeniu.</p>
<p>
<span class="anon-block">E. Ś.</span> zeznał, że podpisał przedmiotowe oświadczenie na prośbę oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> nie orientując się czy jest ono prawdziwe oraz w jakim celu ma ono zostać wykorzystane. O prawdziwości tego oświadczenia utwierdził go fakt podpisania oświadczenia przez oskarżoną. Przy czym zgodnie z jego zeznaniami złożonymi w postępowaniu sądowym w dacie podpisania tego oświadczenia widział on elementy maszyny drukarskiej przechowywane w siedzibie firmy <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o.
</p>
<p>Za udowodnione Sąd uznał zatem, że oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> nie informowała wszystkich osób zaangażowanych formalnie w kolejne transakcje związane z maszyną drukarską o jej rzeczywistej wartości, stąd wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> w tym zakresie należy ocenić jako wiarygodne. Utrzymywał on konsekwentnie, iż nie weryfikował treści i wiarygodności dokumentów uznając, że oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> będąca udziałowcem <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. nie będzie działała na szkodę tej spółki, która przecież faktycznie rozliczyła transakcję zakupu maszyny od <span class="anon-block">(...)</span> S.A., zaś w przypadku wypowiedzenia umowy leasingowej będzie ona również ponosiła odpowiedzialność cywilną wobec <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> z tytułu wykupu wierzytelności, co wprost wynika z postanowień ramowej umowy o nabywanie wierzytelności <em>
<!-- -->
(k. 764-769 t. IV)</em>. Brak było jakichkolwiek okoliczności jakie mogłyby na ten czas wzbudzić w oskarżonym <span class="anon-block">K. P.</span> wątpliwości co do rzeczywistej wartości maszyny, przy czym całą wiedzę o niej posiadał on z dokumentacji, która również przez przedstawicieli pokrzywdzonego banku została uznana za rzetelną i na jej podstawie bez dokonywania oględzin urządzenia wykupili oni wierzytelność leasingową.</p>
<p>Dokumenty złożone przez oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>, a w szczególności oświadczenie o pochodzeniu maszyny miały dla <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> zasadnicze i decydujące znaczenie dla podjęcia decyzji w zakresie wykupu wspomnianej wierzytelności i uruchomienia kredytu. Wynika to z treść opinii komitetu kredytowego oraz zgodnych w tej kwestii zeznań świadków <span class="anon-block">T. R.</span>, <span class="anon-block">J. J. (3)</span>, <span class="anon-block">E. G.</span>, <span class="anon-block">W. R.</span> (<span class="anon-block">P.</span>) oraz <span class="anon-block">W. B.</span>.</p>
<p>Nie było przy tym podstaw, aby uznać, że przedmiot leasingu znany był pracownikom banku, widzieli go i zdawali sobie przynajmniej sprawę z jego stanu, a przez to pośrednio z jego wartości, przez co nie powinni czuć się wprowadzonymi w błąd odnośnie tej okoliczności. Podkreślenia wymaga, iż pracownicy pokrzywdzonego banku podczas przesłuchań wypowiadali się czysto teoretycznie o powinności przeprowadzenia oględzin przedmiotowej maszyny drukarskiej. In concreto nie wiedzieli, czy takowe miały miejsce, wykluczając jednak powyższe. W podobnym tonie brzmiały zeznania członków zarządu <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z okresu poprzedzającego powołanie do pełnienia tej funkcji oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>, jak również ten zaprzeczał oby takowe dokonywał. Nie może budzić wątpliwości, że oględziny nie miały miejsca, skoro bank był informowany o innym od rzeczywistego miejscu przechowywania przedmiotu leasingu (faktycznie znajdował się w <span class="anon-block">J.</span>, w dokumentacji leasingowej była zaś mowa o <span class="anon-block">O.</span> – <span class="anon-block">Z.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>). Nie sposób sobie więc wyobrazić, by w takiej sytuacji pracownicy banku dokonali oględzin konkretnie tej maszyny drukarskiej, która była przedmiotem leasingu, na którego finansowanie poprzez wykup wierzytelności leasingowej, bank miał się zdecydować. Stąd o niczym nie mogły również świadczyć zeznania <span class="anon-block">M. M.</span>, w których wskazał, że przedstawiciele bliżej nieokreślonego banku mieli na terenie <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span>, gdzie świadek wynajmował biura, oglądać przedmiotową maszynę drukarską. Podobnie twierdzenia <span class="anon-block">Z. B.</span> nie zasługują w tym względzie na wiarę.</p>
<p>Biorąc pod uwagę wskazane wyżej dowody za udowodnione uznać należy następujące okoliczności:</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. B.</span> sprzedając spółce <span class="anon-block">(...)</span> S.A. maszynę drukarską w <span class="anon-block">fakturze VAT nr (...)</span> zawyżył jej wartości o kwotę 397.000 zł, co odbyło się za wiedzą i zgodą oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Zawyżenie wartości maszyny drukarskiej miało na celu późniejsze wprowadzenie w błąd pracowników <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> co do rzeczywistej wartości tej maszyny. W tym też celu została sporządzona dokumentacja mająca potwierdzić wartość wynikająca z faktury jej zakupu w postaci nierzetelnej wyceny.</p>
<p>
Spółka <span class="anon-block">(...)</span> S.A. zbyła następnie maszynę drukarską za kwotę odpowiadającą tak zawyżonej wartości, a kolejny nabywca – to jest <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. zapłaciła sprzedającemu umówioną cenę, co przesądza, że transakcja miała charakter rzeczywisty i została odnotowana w księgach rachunkowych obu podmiotów.</p>
<p>Maszyna drukarska nabyta przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. została następnie oddana w leasing spółce <span class="anon-block">(...)</span> S.A., natomiast działania podjęte przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> miały na celu wprowadzenie w błąd zarówno osób reprezentujących <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. – oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>, <span class="anon-block">B. B. (1)</span> i <span class="anon-block">I. R.</span>, jak i przedstawicieli <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, który ostatecznie sfinansował całość transakcji, dokonując wykupu wierzytelności leasingowej, w wyniku czego bank ten został doprowadzony do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 314.196,33 zł. Owa niekorzystność wyrażała się w zadysponowaniu własnymi środkami pieniężnymi banku, bez faktycznego przedstawienia dla takiego poziomu finansowania leasingu wymaganego przez bank, a zarazem oczekiwanego zabezpieczenia, a więc przewłaszczenia na zabezpieczenie przedmiotu leasingu o wartości odpowiedniej do wysokości wykupionego zobowiązania leasingowego i uiszczonej za nie ceny, ponadto pochodzącego z windykacji należności z innej umowy leasingowej. Niewątpliwie doszło do takiego pogorszenia sytuacji majątkowej <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> już tylko w następstwie przelania pieniędzy do <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o. o. tytułem wykupu wierzytelności leasingowej bez odpowiedniego (w formie przewłaszczenia rzeczy o oczekiwanej i deklarowanej wartości) zabezpieczenia roszczeń banku przysługujących mu względem tylko potencjalnie niesolidnego leasingobiorcy.</p>
<p>Jednocześnie pewnym jest, że oskarżona była żywnie zainteresowana uzyskaniem finansowania przedmiotowego leasingu i to na odpowiednim (zawyżonym w stosunku do wartości przedmiotu zabezpieczenia) poziomie. Z jej wyjaśnień wynika, że liczyła ona, iż wpływ odpowiednich środków do <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o. o. tytułem wykupu wierzytelności leasingowej, pozwoli uregulować zadłużenie tej spółki wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z tytułu zakupu przedmiotu leasingu, zaś <span class="anon-block">(...)</span> S.A. pozwoli spłacić dług wobec <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Jej celem nie było więc tylko osiągnięcie bezpośredniej korzyści majątkowej przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o. o., ale również i zapewne przede wszystkim zapewnienie dopływu gotówki do <span class="anon-block">(...)</span> S.A. tytułem wykreowanego wcześniej zadłużenia leasingodawcy względem leasingobiorcy w związku z nabyciem późniejszego przedmiotu leasingu zwrotnego.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze wyjaśnienia <span class="anon-block">K. D. (1)</span> na okoliczność przyczyn zawarcia tej transakcji uznać należy za całkowicie niewiarygodne. Jest bowiem oczywistym, że oskarżona reprezentująca <span class="anon-block">(...)</span> S.A. świadomie nabywając przedmiotową maszynę za znacznie zawyżoną cenę nie miała zamiaru wykorzystać jej dla potrzeb reprezentowanej przez siebie spółki. Nie zrobił również tego <span class="anon-block">Z. B.</span>, który sprzedał tę maszynę drukarską, a następnie od dnia 18 grudnia 2000 r. pełnił funkcję prezesa <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Gdyby ich twierdzenia były wiarygodne to z pewnością podjęto by jakiekolwiek działania zmierzające do uruchomienia maszyny i rozpoczęcia jej eksploatacji. Gdyby faktycznie nabyciu urządzenia przyświecał cel jego wykorzystania w ramach działalności <span class="anon-block">(...)</span> S.A. racjonalnym działaniem byłoby bowiem nabycie tej maszyny za możliwie najniższą cenę i jak najszybsze wykorzystanie jej dla potrzeb spółki bez dalszego jej zbywania, a następnie ponownego brania jej w leasing od jej nabywcy. W takim przypadku zbędnym byłoby także zlecenie <span class="anon-block">S. M.</span> dokonania wyceny maszyny, w której zawyżono wartość tego urządzenia. Zważyć należy bowiem, że maszyna od czasu jej zakupu w listopadzie 1999 r. do czasu jej zbycia w dniu 3 sierpnia 2000 r. nie była eksploatowana, zaś okoliczność ta podważa wiarygodność twierdzeń o chęci jej wykorzystania w ramach działalności <span class="anon-block">(...)</span> S.A., przy czym jak wynika z dokumentacji księgowej maszyna ta została zaewidencjonowana jako środek trwały z przeznaczeniem do leasingu, już w momencie jej nabycia od spółki <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Odwołując się już tylko do zdrowego rozsądku, wręcz niemożliwym jest, by tak rzekomo wartościowe urządzenie, jak była przedstawiana przedmiotowa maszyna drukarska w kontaktach z Bankiem Spółdzielczym w <span class="anon-block">T.</span> właśnie z wykorzystaniem faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> i wyceny <span class="anon-block">S. M.</span>, mogło przez taki długi okres od nabycia go przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o., a następnie przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. pozostawać najzwyczajniej niewykorzystanym i narażonym choćby z uwagi na warunki, w jakich było przechowywane, na znaczące pogorszenie jego stanu, aby w tak długim okresie czasu nikt z właścicieli jej nie doglądał. Nikt o zdrowych zmysłach, urządzenia sprawnego, gotowego do użytku, o pokaźnej wartości nie złożyłby na przechowanie w odległym miejscu i to bez zapewnienia jakiegoś szczególnego dozoru nad nim, a tak w istocie przez cały okres było.</p>
<p>Nie sposób dać wiary twierdzeniom, że cena sprzedaży maszyny drukarskiej obejmowała także uruchomienie maszyny, przeszkolenie pracowników w zakresie obsługi i udzielenie gwarancji, skoro nie znajdowało to potwierdzenia w treści samej faktury dokumentującej sprzedaż urządzenia do <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Brak było jakiejkolwiek umowy na tę okoliczność. Nadto nigdy też nie doszło nawet do próby uruchomienia maszyny drukarskiej, czy chociażby do wytypowania, czy też zatrudnienia pracowników do jej obsługi celem drukowania folderów reklamowych, a także przetransportowania maszyny do <span class="anon-block">O.</span>.</p>
<p>Z tych względów, w zakresie w jakim był sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym, Sąd ocenił jako niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (2)</span> i zeznania świadka <span class="anon-block">Z. B.</span> złożone na okoliczność tego zarzutu, opierając swoje ustalenia o pozostały materiał dowodowy, który został oceniony jako wiarygodny.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ustalenia w zakresie winy</span>
</strong>
</p>
<p>W ocenie Sądu brak jest wystarczających dowodów, aby uznać, że oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> świadomie współdziałał z oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, by był świadomy nieprawdziwości okoliczności wynikających z wyceny <span class="anon-block">S. M.</span> i odczytywanej wraz z nią faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> oraz oświadczenia z dnia 21 sierpnia 2000 r., odnośnie wartości przedmiotu leasingu i jego pochodzenia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika nic, co by mogło logicznie i pewnie świadczyć, że oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> w zamiarze bezpośrednim kierunkowym współdziałał z <span class="anon-block">K. D. (1)</span> w oszustwie na szkodę <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>. Nie zostało wykazane, aby oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> miał mieć jakikolwiek kontakt z maszyną drukarską, który umożliwiłby mu powzięcie wiedzy na temat jej rzeczywistego stanu technicznego i możliwości jej eksploatacji, a tym samym, by wiedział, że przestawiona przez niego dokumentacja w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> jest nierzetelna i przestawia znacznie zawyżoną wartość urządzenia. Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> zaprzeczyła jakoby prosiła oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>, aby jeszcze zanim został prezesem <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. poszukiwał chętnego na wyleasingowanie maszyny drukarskiej, a nawet gdyby faktycznie tak było, to nie oznacza to, że oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> widział to urządzenie, czemu zresztą sam stanowczo zaprzecza. Nie potwierdzają powyższego także pracownicy banku. Całkowicie poprawne logicznie i życiowo zrozumiałe jest tłumaczenie oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>, iż nie weryfikował wiarygodności dokumentacji, którą otrzymał od oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, z tej to przyczyny, iż jej jeszcze wtedy ufał (miało to być dwa-trzy miesiące po objęciu przez niego funkcji prezesa w <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o.), nie podejrzewając jednocześnie, że może ona działać z niekorzyścią dla podmiotu, w który była kapitałowo zaangażowana. Zresztą kolejni członkowie zarządu <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o., którzy razem z oskarżonym <span class="anon-block">K. P.</span> podpisali umowę leasingową – <span class="anon-block">B. B. (1)</span>, a także umowę przewłaszczenia – <span class="anon-block">I. R.</span>, także nie mieli świadomości dokumentacyjnego zawyżenia wartości maszyny drukarskiej. Zważyć należy, iż osoby te były członkami zarządu <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. przez okres zaledwie kilku miesięcy i powołani zostali w dniu 31 maja 2000 r., a więc już po nabyciu maszyny drukarskiej przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A., a także po dokonaniu jej wyceny. Żadne dowody nie wskazują na aby miały one z tym cokolwiek wspólnego.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze, Sąd uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> od popełnienia czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku (czynu zarzucanego w punkcie XIV aktu oskarżenia), to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271§1 i 3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>, zaś kosztami w tym zakresie obciążył Skarb Państwa.</p>
<p>Brak było zatem podstaw do rozpoznania wniosku pokrzywdzonego <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody (k. 3035 t. XVI), przy czym na marginesie wskazać należy, że apelacja w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu <span class="anon-block">K. P.</span> była wywiedziona jedynie na jego korzyść, zaś Sąd Rejonowy nie nałożył na oskarżonego takiego obowiązku.</p>
<p>Sąd uwzględnił wniosek oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> (k. 3379-3381 t. XVII), poparty dołączoną dokumentacją potwierdzającą poniesienie wydatków na obronę z wyboru i na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616§1 pkt 2 kpk</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kwotę 12.305 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru w całym postępowaniu karnym. Poniesione przez oskarżonego koszty mieszczą się w granicach określonych przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ()">rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. z 2002 r. nr 163 poz. 1348 ze zm.) i nie przekraczają sześciokrotności stawek minimalnych określonych w §14 ust. 2 pkt 3, 4 i 5 oraz § 16 cyt. rozporządzenia.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->V.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Linia do produkcji płyt ociepleniowo- elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span>
</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Czyny III i XVII aktu oskarżenia</span>
</strong>
</p>
<p>Oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> zarzucono, że:</p>
<p>(czyn opisany w punkcie III aktu oskarżenia) w dniu 21 listopada 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w „<span class="anon-block"> (...)</span> Centrum kapitałowym” S.A., działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stwarzając pozory zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i <span class="anon-block"> usług (...)</span>, podpisała i użyła poświadczający nieprawdę dokument w postaci faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, wystawionej przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span>, dotyczącej zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo- elewacyjnych typu <span class="anon-block"> (...)</span>, przez co wprowadziła w błąd pracowników I Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span>, co do faktycznego zaistnienia transakcji zakupu i sprzedaży w powyżej wskazanych firmach, czym usiłowała doprowadzić Skarb Państwa, reprezentowany wymieniony urząd skarbowy, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, w postaci pieniędzy w kwocie 528.000 zł, z tytułu zwrotu naliczonego do zapłaty podatku, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę zwrotu podatku przez powyższy organ podatkowy,</p>
<p>- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 §1 i 3 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 §1 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a>.</p>
<p>Oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span> zarzucono, że:</p>
<p>(czyn opisany w punkcie XVII aktu oskarżenia) w listopadzie 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">P.</span>, w zamiarze aby <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">A. K. (1)</span> dokonali czynu zabronionego w postaci poświadczenia nieprawdy w dokumentach i oszustwa na szkodę Skarbu Państwa, swoim zachowaniem, polegającym na pośrednictwie w uzgodnieniu przedmiotu i ceny zakupu oraz przekazaniu dokumentów związanych z transakcją zakupu-sprzedaży linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu „styrosuprema” pomiędzy jej zbywcą <span class="anon-block"> K (...)</span> <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> a nabywcą <span class="anon-block">(...)</span> S.A z <span class="anon-block">G.</span>, ułatwił wyżej wymienionym osobom popełnienie tych czynów w ten sposób, że stworzył warunki dla wystawienia i użycia fikcyjnej faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> oraz doprowadzenia Skarbu Państwa reprezentowanego przez I Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 528.000 zł, poprzez wprowadzenie pracowników tego urzędu w błąd co do zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i usług VAT,</p>
<p>- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 §3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 §1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 §1 i 3 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ustalenia kontroli skarbowej</span>
</strong>
</p>
<p>W okresie od dnia 10 stycznia 2001 r. do dnia 16 stycznia 2001 r. była prowadzona przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> kontrola skarbowa wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2000 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – k. 932-948, załącznik t. 13 k. 2466-2586.</em>
</p>
<p>Na skutek postępowania kontrolnego Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> w Decyzji z dnia 3 kwietnia 2001 r. Nr I US I <span class="anon-block">(...)</span> określił zobowiązanie z tytułu podatku VAT za listopad 2000 r. na kwotę 97.509 zł wskazując, że obniżenie kwoty podatku należnego związanego z zakupem linii produkcyjnej <span class="anon-block">S.</span> nie może nastąpić wcześniej, niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi, albo otrzymania faktury potwierdzającej dokonanie przedpłaty podlegającej opodatkowaniu. Na mocy Decyzji Izby Skarbowej w <span class="anon-block">K.</span> 29 marca 2002 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span>, utrzymano w mocy powyższą decyzję we wskazanym zakresie <em>
<!-- -->
(k. 858-864, 865-869, załącznik t. 13 k. 2466-2472, 2485-2489).</em>
</p>
<p>Deklaracja VAT-7 za miesiąc listopad 2000 r. została podpisana w dniu 22 grudnia 2000 r. przez prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. <span class="anon-block">Z. B.</span> i wskazano w niej nadwyżkę podatku naliczonego nad należny w kwocie 430.491 zł, która miała zostać zgodnie z wnioskiem zwrócona na rachunek bankowy wskazany przez podatnika. Deklaracja została tego samego dnia złożona w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->deklaracja VAT-7 za listopad 2000 r. załącznik t. 10 k. 1964.</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Stan faktyczny</span>
</strong>
</p>
<p>W 2000 r. do <span class="anon-block">A. K. (1)</span> zwrócił się oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span>, z którym razem prowadzili spółkę <span class="anon-block">(...)</span> z prośbą o znalezienie jakichkolwiek maszyn produkcyjnych przeznaczonych na sprzedaż, nie precyzując jakich konkretnie maszyn poszukuje. <span class="anon-block">A. K. (1)</span> uzyskał informację, że firma PPHU <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z <span class="anon-block">K.</span> oferuje na sprzedaż jakąś maszynę produkcyjną i informację tę przekazał oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span>.</p>
<p>Po uzyskaniu tej informacji oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> przekazał <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, iż cena maszyny oferowanej do sprzedaży przez firmę PPHU <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z <span class="anon-block">K.</span> jest za niska i stwierdził, że należy coś z tym zrobić. W związku z powyższym <span class="anon-block">A. K. (1)</span> przeprowadził w tej sprawie rozmowę z przedstawicielami firmy <span class="anon-block">(...)</span> i zaproponował im zawyżenie w dokumentach ceny wystawionej na sprzedaż maszyny, a przedstawiciele sprzedawcy nie przystali na tę propozycję. <span class="anon-block">A. K. (1)</span> poinformował o tym oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, który oznajmił mu, iż ma nabywcę na tę maszynę, jednak zależy mu na zawyżeniu ceny tej maszyny tak, aby jej wartość sięgała kwoty 2.000.000 zł.</p>
<p>W celu podniesienia wartości maszyny <span class="anon-block">A. K. (1)</span> za wiedzą oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> wymyślił sposób, w jaki dokumentacyjnie zostanie podniesiona wartość urządzenia. Udziałowi w powyższej transakcji firmy <span class="anon-block">(...)</span> stanowiącej ich spółkę cywilną sprzeciwił się oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span>, który nie chciał podpisywać dokumentów wystawionych w związku z tą transakcją.</p>
<p>W tym celu <span class="anon-block">A. K. (1)</span> skontaktował się z przedstawicielem firmy <span class="anon-block">(...)</span>. W dniu 7 lipca 2000 r. firma PHU <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">T. D.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> zawarła z PPHU <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> umowę numer <span class="anon-block">(...)</span>, na podstawie której spółka ta zobowiązała się skompletować do dnia 31 sierpnia 2000 r. używaną linię do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za kwotę 140.000 zł powiększoną o 22% podatku VAT.</p>
<p>W dniu 25 sierpnia 2000 r. PPHU <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z <span class="anon-block">K.</span> sprzedała firmie PHU <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">T. D.</span> linię do produkcji płyt ociepleniowych-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za kwotę 170.800 zł.</p>
<p>Następnie w dniu 1 października 2000 r. firma PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">T. D.</span>k zawarła umowę sprzedaży nr <span class="anon-block">(...)</span> z firmą PHU <span class="anon-block">(...)</span> z <span class="anon-block">P.</span> dotyczącą linii produkcyjnej płyt typu <span class="anon-block">S.</span> za kwotę netto 2.350.000 zł powiększoną o kwotę podatku VAT, łącznie za cenę brutto 2.867.000 zł. Strony ustaliły, iż realizacja umowy nastąpi w ciągu miesiąca od jej podpisania.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- umowa sprzedaży nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 881-883, załącznik t. 13 k.2500-2501.</em>
</p>
<p>W dniu 19 listopada 2000 r. firmy PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> nabyła od PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">T. D.</span>k urządzenie za cenę 2.350.000 zł netto (brutto 2.867.000 zł), co zostało udokumentowane fakturą VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 880, załącznik t. 13 k.2499.</em>
</p>
<p>W rzeczywistości jednak <span class="anon-block">T. D.</span> nigdy nie uczestniczył w rozmowach dotyczących zarówno transakcji zakupu przedmiotowej linii produkcyjnej od spółki <span class="anon-block">(...)</span>, jak i jej sprzedaży do <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> i nie miał żadnej wiedzy co do ewentualnych nakładów czynionych na przedmiot obrotu. Całe przedsięwzięcie było organizowane przez <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, zaś w imieniu firmy <span class="anon-block">(...)</span> występował <span class="anon-block">G. J.</span>.</p>
<p>Pieniądze od <span class="anon-block">(...)</span> S.A. miały wpłynąć na rachunek firmy <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span>, która miała przekazać należną zapłatę firmie <span class="anon-block">(...)</span>, a ta pierwotnemu sprzedawcy maszyny, przy czym każdy z tych podmiotów miał zatrzymać dla siebie różnicę pomiędzy ceną nabycia i zbycia tej maszyny. Po podniesieniu wartości maszyny przez firmę <span class="anon-block">(...)</span> oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> stwierdził, że ma firmę, która wystawi fakturę potwierdzającą fakt sprzedaży maszyny bezpośrednio spółce <span class="anon-block">(...)</span> S.A. <span class="anon-block">A. K. (1)</span> nie przystał jednak na tę propozycję, a cały łańcuszek transakcji miał zostać ostatecznie sfinalizowany po zapłacie firmie <span class="anon-block">A. K. (1)</span> przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. przynajmniej części umówionej ceny. Wtedy też linia produkcyjna miała zostać przewieziona do <span class="anon-block">G.</span> (co wynikało z § 4 umowy <em>
<!-- -->
k. 878-879, załącznik t. 13 k. 2497-2498</em>). Transakcją z ramienia <span class="anon-block">(...)</span> S.A. zajmowała się ówczesna prezes zarządu oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i uczestniczył w tym również <span class="anon-block">Z. B.</span>, wspólnik oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>. Kontakt pomiędzy <span class="anon-block">A. K. (1)</span> i spółką <span class="anon-block">(...)</span> S.A. odbywał się za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, który przekazywał dokumentację.</p>
<p>W dniu 21 października 2000 r., a więc niemal na miesiąc przed formalnym nabyciem linii produkcyjnej (co nastąpiło w dniu 19 listopada 2000 r.), <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> zawarło z oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> działającą w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z <span class="anon-block">G.</span> umowę nr <span class="anon-block">(...)</span> dotyczącą sprzedaży linii produkcyjnej do płyt typu <span class="anon-block">S.</span>, ustalając termin realizacji umowy i wystawienia faktury VAT do dnia 25 listopada 2000 r. Należy zwrócić uwagę, że poszczególne kserokopie umowy dołączone w toku postępowania kontrolnego różniły się treścią § 4, a mianowicie:</p>
<p>- <em>
<!-- -->
(k. 878-879, załącznik t. 13 k. 2497-2498)</em> – kserokopia umowy dołączona do protokołu kontroli skarbowej z dnia 5 marca 2001 r., przy czym uzyskana w dniu 29 stycznia 2001 r. z Urzędu Skarbowego <span class="anon-block">P.</span>, w § 4 miała treść <em>
<!-- -->
„Przekazanie przedmiotu umowy nastąpi po zapłacie przez kupującego kwoty wynikającej z wystawionej i zaakceptowanej faktury na konto bankowe sprzedającego.”</em>
</p>
<p>Z kolei kserokopie umów przedkładane przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w toku kontroli skarbowej różniły się treścią w powyższym zakresie, a mianowicie:</p>
<p>- <em>
<!-- -->(k. 953-955, załącznik t. 13 k. 2568-2570)</em> – kserokopia umowy przedłożona przez <span class="anon-block">Z. B.</span> do protokołu kontroli skarbowej z dnia 10-16 stycznia 2001 r., w § 4 miała treść<em>
<!-- --> „Z chwilą przekazania Kupującemu przez Sprzedającego przedmiotu sprzedaży na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, Kupujący ponosi wszelkie koszty związane z przechowaniem tegoż przedmiotu.”</em>
</p>
<p>- <em>
<!-- -->(k. 904-905, załącznik t. 13 k. 2522) – </em>kserokopia umowy <em>
<!-- -->przedłożona przez <span class="anon-block">Z. B.</span> jako załącznik do pisma z dnia 1 marca 2001 r. (k. 903, załącznik 13 k. 2520), w §4 miała treść „Z chwilą przekazania Kupującemu przez Sprzedającego przedmiotu sprzedaży na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, Kupujący ponosi wszelkie koszty związane z przechowaniem tegoż przedmiotu.”</em>
</p>
<p>Zapisy te miały potwierdzić prawo dysponowania linią produkcyjną i uzasadnić żądania zwrotu podatku VAT za miesiąc listopad 2000 r. Każda z powyższych umów była podpisana przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">A. K. (1)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa z dnia 21 października 2000 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> k. 878-879, 904-906, 953-955, załącznik t. 13 k. 2497-2498, 2522, 2568-2570.</em>
</p>
<p>Właściciel firmy PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> już w dniu 21 listopada 2000 r, sprzedał linię produkcyjną nabytą dwa dni wcześniej za kwotę 2.928.000 zł spółce <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z <span class="anon-block">G.</span> reprezentowaną przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Potwierdzeniem zawarcia tej transakcji była wystawiona przez sprzedającego faktura VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, którą odebrała i podpisała ze strony kupującego oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Termin płatności został określony na 30 dni.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja księgowa k. 949, załącznik t. 13 k.2564;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
- faktura VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 950, 971, załącznik t. 13 k.2565.</em>
</p>
<p>Ponadto sprzedający i kupujący sporządzili protokół zdawczo-odbiorczy opatrzony datą 21 listopada 2000 r., który podpisany został przez <span class="anon-block">A. K. (1)</span> i oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Z treści tego dokumentu wynikało, że <span class="anon-block">(...)</span> S.A. jako nabywca kwituje przejęcie zdatnej i sprawnej do użytkowania linii produkcyjnej.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->protokół zdawczo-odbiorczy k. 951, załącznik t. 13 k. 2566.</em>
</p>
<p>Tego samego dnia, 21 listopada 2000 r., pomimo zapisu w § 4 umowy z dnia 21 października 2000 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> (na którego treść <span class="anon-block">Z. B.</span> powoływał się podczas kontroli skarbowej), który stanowił, iż z chwilą przekazania przedmiotu sprzedaży na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego <span class="anon-block">(...)</span> S.A. ponosi wszelkie koszty związane z przechowaniem linii produkcyjnej (przy czym zapis ten wynikał jedynie z odpisów umowy przedkładanych przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. podczas kontroli skarbowej), <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> zawarła z firmą PPHU <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span> porozumienie z dnia 21 listopada 2000 r. w przedmiocie przechowania linii produkcyjnej do dnia 15 lutego 2001 r. Takie porozumienie znajdowało umocowanie w treści § 4 umowy z dnia 21 października 2000 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> zabezpieczonej podczas kontroli skarbowej <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> przez Urząd Skarbowy <span class="anon-block">P.</span>, który stanowił, iż „p<em>
<!-- -->
rzekazanie przedmiotu umowy nastąpi po zapłacie przez kupującego kwoty wynikającej z wystawionej i zaakceptowanej faktury na konto bankowe sprzedającego.” </em>Z ustaleń dokonanych w wyniku kontroli skarbowej, przeprowadzonej przez Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">K.</span> w dniu 20 marca 2001 r. wynika, że przedmiotowa maszyna w dacie tej kontroli przechowywana była zgodnie z porozumieniem z firmą PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> w magazynach firmy <span class="anon-block">(...)</span> i jako nie użytkowana pozostawała zabezpieczona do odebrania przez nabywcę. Termin porozumienia został przedłużony do dnia 31 marca 2001 r. na wniosek <span class="anon-block">A. K. (1)</span> złożony w dniu 16 lutego 2001 r. Za poprzedni okres od dnia 21 listopada 2000 r. do dnia 15 lutego 2001 r. została wystawiona w dniu 20 lutego 2001 r. przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. faktura nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- porozumienie o przechowaniu k. 886, 908, załącznik t. 13 k. 2504, 2524;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa z dnia 21 października 2000 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> k. 878-879, 904-906, 953-955, załącznik t. 13 k. 2497-2498, 2522, 2568-2570;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- pismo <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> k. 890, 917-918, załącznik t. 13 k. 2533-2534;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> załącznik t. 13 k. 2508-2510.</em>
</p>
<p>Wystawiona przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> w związku z zawarciem opisanej wyżej transakcji sprzedaży faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 listopada 2000 r. została na polecenie oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> (jedynego wówczas członka zarządu) zaewidencjonowana w księgowości <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z dniem 30 listopada 2000 r. Nie dokonano jednak żadnej płatności na poczet ceny nabycia mimo 30 dniowego terminu płatności. Z kolei transakcja ta została rozliczona w deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 2000 r., która została podpisana i złożona w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">G.</span> w dniu 22 grudnia 2000 r. przez nowego prezesa zarządu <span class="anon-block">Z. B.</span>. W deklaracji zawarto wniosek o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 430.491 zł, poprzez wpłatę na rachunek bankowy wskazany przez podatnika <span class="anon-block">(...)</span> S.A.
</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół kontroli skarbowej z załącznikami k. 871-886, załącznik t. 13 k. 2548-2570;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- deklaracja VAT-7 za listopad 2000 r. załącznik t. 10 k. 1964.</em>
</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> będąc jedynym członkiem zarządu złożyła rezygnację datowaną na dzień 30 listopada 2000 r. z funkcji prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Uchwałą z dnia 18 grudnia 2000 r. Rada Nadzorcza tej spółki przyjęła rezygnację i na jej miejsce powołała <span class="anon-block">Z. B.</span>. Wniosek o dokonanie zmian w rejestrze handlowym złożony został w dniu 20 grudnia 2000 r., a stosownego wpisu w tym rejestrze dokonano na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Katowicach z dnia 28 lutego 2001 r. sygn. Ns Rej. H 8210/00.</p>
<p>W okresie od dnia 10 stycznia 2001 r. do dnia 16 stycznia 2001 r. została prowadzona przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> kontrola podatkowa <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dotycząca podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2000 r. Wówczas po raz pierwszy została przedłożona kserokopia umowy z dnia 21 listopada 2000 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w której treści w § 4 wskazano, że „<em>
<!-- -->
z chwilą przekazania Kupującemu przez Sprzedającego przedmiotu sprzedaży na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, Kupujący ponosi wszelkie koszty związane z przechowaniem tegoż przedmiotu.” </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja postępowania kontrolnego – k. 932-948, załącznik t. 13 k. 2466-2586;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- umowa z dnia 21 października 2000 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> </em>k. 953-955, <em>
<!-- -->załącznik t. 13 k. 2568-2470.</em>
</p>
<p>Z oświadczenia <span class="anon-block">Z. B.</span> z dnia w dniu 11 stycznia 2001 r. załączonego do protokołu kontroli skarbowej wynikało, że linia produkcyjna <span class="anon-block">S.</span> przechowywana miała być w magazynach <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span>, do czasu zorganizowania transportu z przeładunkiem do hal produkcyjnych leasingobiorcy. W rzeczywistości linia do produkcji płyt była składowania zgodnie z porozumienie z dnia 21 listopada 2000 r. zawartym przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> z firmą PPHU <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span> w magazynach tej ostatniej do dnia kontroli skarbowej w dniu 20 marca 2001 r. Z kolei z oświadczenia prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span> ul. <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 16 stycznia 2001 r. złożonego w trakcie kontroli skarbowej wynika, iż linia produkcyjna do płyt typu <span class="anon-block">S.</span> nie była przechowywana w magazynie firmy. Z kolei w piśmie datowanym na dzień 18 stycznia 2001 r. (złożone przez obrońcę oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (2)</span> i <span class="anon-block">H. S. (1)</span> dopiero na rozprawie w dniu 17 maja 2007 r. k. 513) adresowanym do <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">Z. B.</span> wskazał, że odmówił przyjęcia urządzenia <span class="anon-block">S.</span> stwierdzając, że jest niezgodne z protokołem przekazania przedmiotu sprzedaży, dokumentacją techniczną oraz fakturą zakupu nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 21 listopada 2000 r. i tym samym transportem maszyna miała zostać przewieziona do <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span>, co w świetle oświadczenia prezesa <span class="anon-block">S.</span> budzi poważne wątpliwości.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- oświadczenie <span class="anon-block">Z. B.</span> załącznik t.13 k. 2567;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- pismo k. 706, 709;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- oświadczenie StyrGop k. 926, 928, załącznik t.13 k. 2541, 2543.</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. B.</span> w piśmie z dnia 24 stycznia 2001 r. zmienił wyjaśnienia i wskazał, że linia do produkcji płyt typu <span class="anon-block">S.</span> jest przechowywana w magazynach firmy <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- pismo <span class="anon-block">Z. B.</span> załącznik t.13 k. 2538,</em>
</p>
<p>Z aktami sprawy postępowania kontrolnego zapoznały się w dniu 19 stycznia 2001 r. <span class="anon-block">B. B. (1)</span>, przed wydaniem decyzji o przedłużenie terminu do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego (wydana w dniu 25 stycznia 2000r.), zaś w dniu 26 lutego 2001 r. oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, które to osoby zostały do tego upoważnione przez prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. <span class="anon-block">Z. B.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- upoważnienia k. 912, 964 załącznik t.13 k. 2528, 2580</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół zapoznania podatnika z aktami załącznik t.13 k. 2526,2579;</em>
</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> do protokołu z dnia 26 lutego 2001 r. złożyła oświadczenie, iż brała czynny udział w postępowaniu, umożliwiono jej zapoznanie przeglądnięcie i zapoznanie się z aktami.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół (załącznik t.13 k.2526-2527)</em>
</p>
<p>Podczas Kontroli skarbowej w nawiązaniu do powyższego protokołu <span class="anon-block">Z. B.</span> złożył pisemne wyjaśnienia i jako załącznik do pisma z dnia 1 marca 2001 r.<em>
<!-- -->
(k. 903, załącznik 13 k. 2520) </em>dołączył notatkę służbową z dnia 23 stycznia 2001 r., z której miało wynikać, że w dniu 23 stycznia 2001 r. <span class="anon-block">Z. B.</span> dokonał oględzin urządzenia w magazynie firmy <span class="anon-block">(...)</span> i stwierdził wówczas, że jest ono bardzo dobrze zabezpieczone, ofoliowane i w pełni przygotowane do transportu. Brak było jednak na niej jakichkolwiek podpisów osób uprawnionych z firmy <span class="anon-block">(...)</span>. Brak było również tytułu prawnego, z którego wynikałoby, że <span class="anon-block">(...)</span> S.A. oddało linie produkcyjną na przechowanie. Do przedmiotowego pisma dołączono również duplikat wystawionej w dniu 18 stycznia 2001 r. przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>
dla <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> za przechowywanie maszyny. Faktura ta nie została jednak podpisana przez osobę uprawnioną z <span class="anon-block">(...)</span> S.A.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- notatka służbowa k. 907, załącznik t. 13 k.2523;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">faktura VAT (...)</span> 885, 909, załącznik t. 13 k.2503, 2525;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół kontroli <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> k. 901.</em>
</p>
<p>Mimo wezwania przez Pierwszy Urząd Skarbowy nie okazano oryginału umowy z dnia 21 października 2000 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> dotyczącej sprzedaży przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z <span class="anon-block">G.</span> linii produkcyjnej do płyt typu <span class="anon-block">S.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja z akt kontrolni skarbowej załącznik t. 13 k.2519-2520.</em>
</p>
<p>W toku postępowania Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> w dniu 5 marca 2001 r. zwrócił się do Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">P.</span> o dokonanie kontroli krzyżowej <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span>, zaś w dniu 6 marca 2001 r. zwrócił się do Urzędu Skarbowego <span class="anon-block">K.</span> o dokonanie kontroli krzyżowej <span class="anon-block"> PHU (...)</span> oraz do Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">K.</span> o dokonanie kontroli krzyżowej <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja z akt kontrolni skarbowej załącznik t. 13 k.2511-2518.</em>
</p>
<p>Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">P.</span> dokonał kontroli <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> w oparciu o dokumentację źródłową i urządzenia ewidencyjno-księgowe firmy, które uzyskano w dniu 29 stycznia 2001 r. z Urzędu Skarbowego <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">W.</span>. Wśród załączonej do protokołu dokumentacji znajduje się kserokopia umowy z dnia 21 października 2000 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w której treść § 4 miała inne brzmienie, aniżeli dotyczas w kserokopiach tej umowy przekazywanych przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w toku kontroli i brzmiała<em>
<!-- -->
„Przekazanie przedmiotu umowy nastąpi po zapłacie przez kupującego kwoty wynikającej z wystawionej i zaakceptowanej faktury na konto bankowe sprzedającego.” (k. 878-879, załącznik t. 13 k. 2497-2498)</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół kontroli k. 870-887, załącznik t. 13 k. 2490-2505. </em>
</p>
<p>Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">K.</span> nie zdołał przeprowadzić kontroli krzyżowej PHU <span class="anon-block">(...)</span> Tomasz Dudek.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja k. 856-857, załącznik t. 13 k. 2477-2478.</em>
</p>
<p>Uzyskano również informację dotyczącą <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. od Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">K.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- informacja załącznik t. 13 k. 2508-2510.</em>
</p>
<p>W następstwie przeprowadzonej przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> kontroli prawidłowości omówionej wyżej transakcji, w decyzji z dnia 3 kwietnia 2001 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block"> (...)</span>, która została utrzymana w mocy w istotnym zakresie na mocy decyzji Izby Skarbowej w <span class="anon-block">K.</span> z dnia 29 marca 2002 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span>, zakwestionowano zasadność dokonanego rozliczenia, uznając prawomocnie obniżenie podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za niezasadne. W wyniku tej kontroli ustalono też, że <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nie dokonało na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> zapłaty należności wynikającej z tej transakcji, jak <span class="anon-block"> i (...) S.A.</span> nie otrzymała przedmiotu umowy, stąd też <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nie była uprawniona do odliczenia podatku VAT w wysokości 528.000 zł wynikającej z faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> potwierdzającej zawarcie transakcji zakupu linii produkcyjnej</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- decyzje Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> k. 858-864, 865-869, załącznik t.13 k. 2479-2483,2485-2489; </em>
</p>
<p>- <em>
<!-- -->decyzja Izby Skarbowej w <span class="anon-block">K.</span> załącznik t.13 k. 2466-2472;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół kontroli k. 932-948;</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja z kontroli załącznik t.13 k. 2466-2586.</em>
</p>
<p>W rzeczywistości zarówno PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">T. D.</span>k z <span class="anon-block">K.</span> jak i <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span>, nie zapłaciły – odpowiednio za zakup przedmiotu umowy i jego przechowywanie, w związku z czym wystawiona została przez firmę <span class="anon-block">(...)</span> faktura korygująca VAT nr 1/K/01 z dnia 24 maja 2001 r., anulująca przeprowadzoną transakcję z PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">T. D.</span>k z <span class="anon-block">K.</span>.</p>
<p>Powyższych ustaleń faktycznych Sąd dokonał w oparciu o powołane wyżej dokumenty, jak również częściowo o wyjaśnienia oskarżonych: <span class="anon-block">K. D. (1)</span> (k. 519, 560-561, 624-628, 2832-2834,2868-2869), <span class="anon-block">M. W.</span> (k. 605-607, 608-609, 610-611, 612-613, 632-633, 3020-3021) oraz zeznania świadków:</p>
<p>
<em>
<!-- -->- częściowo <span class="anon-block">Z. B.</span> k. 494-497, 498-499, 603-604, 630-632, 3145-3149, 3333-3334, 3337-3339, 2240-3341, </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- częściowo <span class="anon-block">A. K. (1)</span> (zmarł k. 702) k. 578-579, 580-583, 584-585, 628,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">W. K.</span> k. 230-233, 512-513, 3239-3240,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">M. S.</span> k. 234-237, 3374-3376,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">T. D.</span> k. 238-240, 3318-3319,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- <span class="anon-block">D. K.</span> k. 3200.</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ocena materiału dowodowego w zakresie linii do produkcji płyt <span class="anon-block">S.</span>
</span>
</strong>
</p>
<p>Dokumenty w postaci umowy z dnia 7 lipca 2000 r., faktury i protokołu odbioru jednoznacznie potwierdzają, że pomiędzy <span class="anon-block"> PHU (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> oraz PPHU <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> została zawarta umowa sprzedaży linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za kwotę brutto 170.800 zł, a umowę tę sfinalizowano w dniu 25 sierpnia 2000 r.</p>
<p>W dniu 1 października 2000 r. PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">T. D.</span>k sprzedał linię produkcyjną firmie <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> za kwotę 2.350.000 zł powiększoną o kwotę podatku VAT. W ten sposób doszło do dokumentacyjnego zwiększenia wartości linii produkcyjnej, co było wymagane przez ostatecznego odbiorcę <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Zauważyć należy, iż o zakup linii produkcyjnej zwrócił się oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span>, zaś formalnie czynności z tym związanych dokonywał <span class="anon-block">A. K. (1)</span>. Z kolei, praktyka przy zawieraniu umów leasingowych była taka, że to leasingobiorca zajmował się wyszukaniem odpowiedniego urządzenia, które było mu potrzebne. Tymczasem takowy podmiot nigdy się nie pojawił i to na żadnym etapie transakcji dotyczących zakupu linii produkcyjnej do płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span>.</p>
<p>W dniu 21 listopada 2000 r. właściciel firmy <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span>, sprzedał linię produkcyjną nabytą dwa dni wcześniej za kwotę 2.928.000 zł <span class="anon-block"> spółce (...) S.A</span> z <span class="anon-block">G.</span> reprezentowanej przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> Podstawę do wystawienia faktury VAT stanowiła umowa z dnia 21 października 2000 r., podpisana przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Finalnie nabywcą stało się <span class="anon-block">(...)</span> S.A., przy czym brak było jakiegokolwiek ekonomicznego uzasadnienia dla tego zakupu, skoro spółka nie zajmowała się produkcją, nie zamierzała również rozpoczynać takowej działalności, zaś do tej pory nie występował żaden podmiot, który chociaż byłby zainteresowany zakupem linii produkcyjnej o danych parametrach. Wskazać bowiem należy, iż tego typu linie produkcyjne były wykonywane przez spółkę <span class="anon-block">(...)</span> pod ścisłe zamówienie konkretnego podmiotu, stąd brak jest potencjalnej możliwości sprzedaży tak wyprodukowanego urządzenia dla kogoś innego. Zresztą jak wynika z zeznań świadków <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> ta konkretna linia produkcyjna nie znalazła ostatecznie żadnego nabywcy i w późniejszym czasie została zdekompletowana, a jej części użyto przy produkcji innych urządzeń.</p>
<p>Zawarcie transakcji z udziałem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. i <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> dokumentuje faktura VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>, umowa z dnia 21 października 2000 r., a także protokół zdawczo-odbiorczy z dnia 21 października 2000 r., które to dokumenty zostały podpisane przez jedynego członka zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A., przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> oraz przez <span class="anon-block">A. K. (1)</span>. Nie sposób zatem uznać, jakoby oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> nie miała rozeznania w transakcji, jakoby całością przedsięwzięcia zajmował się wyłącznie <span class="anon-block">Z. B.</span>, jak obecnie starano się wykazać.</p>
<p>W tym miejscu należy wskazać, iż kserokopie umowy z dnia 21 października 2000 r. pozyskane na etapie kontroli skarbowej w § 4 miały różne zapisy. W ocenie Sądu treść zawarta w umowie pozyskanej przez Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">P.</span> w dniu 29 stycznia 2001 r., w której § 4 brzmiał <em>
<!-- -->
„Przekazanie przedmiotu umowy nastąpi po zapłacie przez kupującego kwoty wynikającej z wystawionej i zaakceptowanej faktury na konto bankowe sprzedającego.” (k. 878-879, załącznik t. 13 k. 2497-2498) </em>uzasadniał zawarcie przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> porozumienia z firmą <span class="anon-block">(...)</span> w przedmiocie przechowania linii produkcyjnej, z kolei kserokopie umowy jakimi posługiwał się <span class="anon-block">Z. B.</span> w toku kontroli skarbowej miały uzasadniać zwrot podatku. W nich § 4 miał brzmienie<em>
<!-- -->
„Z chwilą przekazania Kupującemu przez Sprzedającego przedmiotu sprzedaży na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, Kupujący ponosi wszelkie koszty związane z przechowaniem tegoż przedmiotu.” (k. 904-905, 953-955, załącznik t. 13 k. 2522, 2568-2570). </em>Z kolei ten zapis uzasadniał wystawienie protokołu zdawczo-odbiorczego, z którego wynikało przekazanie linii produkcyjnej nabywcy <span class="anon-block">(...)</span> S.A. i to jeszcze tego samego dnia jak została wystawiona faktura sprzedaży z odroczonym terminem płatności. To z kolei było sprzeczne z drugim brzmieniem § 4, który do przekazania wymagał zapłaty, której termin w fakturze został ustalony na 30 dni, zaś ostatecznie nigdy nie nastąpił.</p>
<p>Istnienie powyższych dokumentów zawierających podpisy oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">A. K. (1)</span> (początkowo niekwestionowane przez oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span>) świadczy ewidentnie o działaniu wspólnie i w porozumieniu. Z jednej strony uzasadnionym było ubieganie się o zwrot podatku VAT przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A., zaś z drugiej strony <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> nadal pozostawał w posiadaniu linii produkcyjnej, którą przechowywał na swój koszt w magazynach spółki <span class="anon-block">(...)</span>, a za którą to nie otrzymał zapłaty od <span class="anon-block">(...)</span> S.A.</p>
<p>Sytuacja ta jest zbliżona do pozyskania przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. za znacznie zawyżoną cena maszyny drukarskiej RO-66 od <span class="anon-block">Z. B.</span> i wykorzystania jej następnie w sierpniu 2000 r. do doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, za co oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> została prawomocnie skazana. Zauważyć należy, że wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 19 maja 2008 r. sygn. akt III Ks <span class="anon-block">(...)</span> oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> została prawomocnie skazana za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56§2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6§2 kks</a> dotyczący uszczuplenia podatku VAT poprzez podanie nieprawdy w deklaracjach VAT-7 między innymi za listopad 1999 r. odnośnie podatku naliczonego obniżającego podatek należny, zawyżając go o kwotę w wysokości 16.520 zł wynikającą z faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 30 listopada 1999 r. wystawionej przez <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">J.</span> dokumentującej zakup maszyny offsetowej rolowej RO-66, której cena zakupu została zawyżona. Powyższe okoliczność nakazują ostrożnie podchodzić do twierdzeń oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>.</p>
<p>Dlatego też Sąd nie dał wiary jakoby podpisy na umowie nie pochodzą od oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Zauważyć należy, że kserokopia umowy, na której obecnie kwestionuje autorstwo swoich podpisów oskarżona, została dołączona do protokołu z kontroli skarbowej z dnia 16 stycznia 2001 r. i znajdowała się w aktach kontroli skarbowej, z którymi oskarżona zapoznawał się w dniu 26 lutego 2001 r., zaś dokument ten był bardzo istotny dla postępowania kontrolnego, co więcej <span class="anon-block">Z. B.</span> uzasadniał jego treścią podstawę żądania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należny. Wówczas jednak, jak i podczas poprzedniego procesu oskarżona nie kwestionowała podpisu na kserokopii. Nadto to oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> podpisała w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. fakturę sprzedaży, a także protokół zdawczo odbiorczy, przy czym jedynie ona była do tego uprawniona, gdyż zarząd spółki był wówczas jednoosobowy. Co więcej, w dniu 30 listopada 2000 r. poleciła zaksięgowanie tej faktury, co wymagało również zapoznania się z dokumentem źródłowym jakim była umowa. Zatem jeżeli już wówczas miała możliwość zapoznania się z treścią umowy, musiałaby się zorientować, że jej nie podpisywała. Tymczasem pierwsze relacje tej treści pojawiają się w obecnym procesie, po uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji, gdy Sąd odwoławczy polecił okazanie tego dokumentu oskarżonej. Warto wskazać, że nigdy nie został dołączony do akt kontroli skarbowej oryginał tej umowy, mimo, iż <span class="anon-block">Z. B.</span> był do tego wzywany.</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> podpisując protokół zdawczo-odbiorczy miała świadomość, że umówiona cena nie została zapłacona, zaś urządzenie nie zostało faktyczni przekazane <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Zresztą nie byli nawet zainteresowani uzyskaniem tego urządzenia, chodziło jedynie o uzyskanie dokumentacji, którą można było się posłużyć dokonując wyłudzenie zwrotu podatku. Dlatego też konieczne było zawyżenie dokumentacyjne wartości linii produkcyjnej. Niewiarygodnym jest bowiem wzrost wartości przedmiotowej linii produkcyjnej w okresie od dnia 25 sierpnia 2000 r. do dnia 21 listopada 2000 r. pomiędzy poszczególnymi transakcjami jej sprzedaży z kwoty 170.800 zł do kwoty 2.928.000 zł, a więc ponad siedemnastokrotne zwiększenie jej wartości we wskazanym wyżej krótkim okresie, w którym na przedmiot sprzedaży nie poczyniono żadnych nakładów i przez cały ten okres nie opuścił on magazynu producenta firmy <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>W tej sytuacji jako nieracjonalne ocenić należy zachowanie oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, która zgodnie z jej wyjaśnieniami miała podpisać w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dokumenty dotyczące tej transakcji nie interesując się w ogóle stanem technicznym przedmiotowej linii produkcyjnej, której nabycie z pewnością stanowiło poważne obciążenie finansowe reprezentowanej przez nią spółki, tym bardziej, że nie było żadnego klienta na jej dalszy zakup czy też pozyskanie w ramach leasingu.</p>
<p>Zdaniem Sądu takie działanie oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> ewidentnie wskazuje, iż nie zmierzała ona sfinalizować umowy zawartej z <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span>, a zawarcie tej umowy miało na celu jedynie uzyskanie faktury VAT wystawionej w związku z jej zawarciem.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze, nie sposób uznać wyjaśnień oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i potwierdzających je zeznań <span class="anon-block">Z. B.</span> za wiarygodne. Wskazać należy, iż <span class="anon-block">Z. B.</span> został powołany na stanowisko prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w dniu 18 grudnia 2000 r., wcześniej nie był on osobą uprawnioną do reprezentowania tego podmiotu. Jedynym członkiem zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. była oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i to ona podpisywała wszystkie dokumenty związane z prowadzeniem spółki i ponosiła za to odpowiedzialność. Twierdzenia, że <span class="anon-block">Z. B.</span> w tym czasie zajmował się już samodzielnie transakcjami aby zapoznać się z działalnością spółki nie zasługują na wiarę. Wskazać bowiem należy, iż transakcja zakupu linii produkcyjnej nie była związana z działalnością leasingową, nie występował żadem potencjalny leasingobiorca, co więcej <span class="anon-block">Z. B.</span> nie posiadał nawet wiedzy na temat gdzie jest składowana nabyta linia produkcyjna. Początkowo w toku kontroli skarbowej wskazywał na magazyn firmy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, a nadto, że kierowca tej firmy miał przywieść te urządzenia na <span class="anon-block"> (...)</span>, zaś z uwagi na wady jakie ono posiadało, nie odebrał on tych urządzeń. Potem dopiero zmienił wyjaśnienia i wskazał na spółkę <span class="anon-block">(...)</span>. Gdyby rzeczywiście był zorientowany w transakcji, gdyby nią się zajmował i uczestniczył w niej, to z pewności taką elementarną wiedzę by posiadał. Te okoliczności uwiarygodniają twierdzenia <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, który wskazywał na oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, jako na osoby, które uczestniczyły w transakcji.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> podał bowiem, że w 2000 r. oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span>, z którym prowadził spółkę cywilną <span class="anon-block">(...)</span> zwrócił się do niego z prośbą o znalezienie jakichkolwiek maszyn produkcyjnych przeznaczonych na sprzedaż, nie precyzując jakich konkretnie maszyn poszukuje. <span class="anon-block">A. K. (1)</span> uzyskał informację, że <span class="anon-block"> firma (...)</span> oferuje na sprzedaż jakąś maszynę produkcyjną i informację tę przekazał oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span>, jednak cena maszyny oferowanej do sprzedaży przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span> była za niska i należało „coś z tym zrobić”. W związku z powyższym <span class="anon-block">A. K. (1)</span> przeprowadził w tej sprawie rozmowę z przedstawicielami firmy <span class="anon-block">(...)</span> i zaproponował im zawyżenie w dokumentach ceny wystawionej na sprzedaż maszyny, a przedstawiciele sprzedawcy nie przystali na tę propozycję. <span class="anon-block">A. K. (1)</span> poinformował o tym oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, który oznajmił mu, iż ma nabywcę na tę maszynę, jednak zależy mu na zawyżeniu ceny tej maszyny tak, aby jej wartość sięgała kwoty 2.000.000 zł. Relacje te ewidentnie wskazują, że oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> miał świadomość w jakim celu zakupić te urządzenia zamierza <span class="anon-block">(...)</span> S.A.</p>
<p>W celu podniesienia wartości maszyny <span class="anon-block">A. K. (1)</span> za wiedzą oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> skontaktował się z przedstawicielem firmy PPHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">T. D.</span>k, która nabyła przedmiotową maszynę od firmy <span class="anon-block">(...)</span> i podnosząc jej wartość sprzedała ją należącej do <span class="anon-block">A. K. (1)</span> firmie <span class="anon-block">(...)</span>, która podnosząc wartość przedmiotowej maszyny sprzedała ją <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Jednocześnie <span class="anon-block">A. K. (1)</span> wskazał, że udziałowi w powyższej transakcji firmy <span class="anon-block">(...)</span> sprzeciwił się oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span>, który nie chciał podpisywać dokumentów wystawionych w związku z tą transakcją, co również dowodzi świadomości oskarżonego.</p>
<p>Pieniądze od <span class="anon-block">(...)</span> S.A. miały wpłynąć na rachunek firmy PHU <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span>, która miała przekazać należną zapłatę firmie <span class="anon-block">(...)</span>, a ta pierwotnemu sprzedawcy maszyny, przy czym każdy z tych podmiotów miał zatrzymać dla siebie różnicę pomiędzy ceną nabycia i zbycia tej maszyny. Sporządzono jednak różnobrzmiące umowy sprzedaży w zakresie § 4, co ewidentnie świadczy, że <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nie miało zamiaru zapłaty za linię produkcyjną. Z treści umowy, podpisanej przez oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, na którą powoływał się <span class="anon-block">Z. B.</span>, wynikało, że linii produkcyjna został wydana <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co zresztą potwierdzał protokół zdawczo-odbiorczy. Jednak zapis w umowie, którą posługiwał się <span class="anon-block">A. K. (1)</span> wskazywał, ze wydanie przedmiotu umowy nastąpi dopiero po zapłacie i pomimo podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego, zawarł on porozumienie z firmą <span class="anon-block">(...)</span> na przechowanie urządzenia.</p>
<p>Jakkolwiek brak jest dowodów świadczących o bezpośrednim kontakcie oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> z <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, ten ostatni wskazywał, że kontakt taki był, jednak dokumentacja była przekazywana przez oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, czemu ten nie zaprzecza, wskazując, że raz zawiózł dokumenty w kopercie do <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Wprawdzie oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> kategorycznie zaprzecza udziałowi w tej transakcji wskazując, że został pomówiony przez <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, a ten przed śmiercią nie zdążył wycofać swoich wyjaśnień, wskazując jako motyw działania <span class="anon-block">A. K. (1)</span> jego podejrzenia o romans oskarżonego z jego żona. Przesłuchana w charakterze świadka <span class="anon-block">D. K.</span> zaprzeczyła aby <span class="anon-block">A. K. (1)</span> miał wobec niej jakiekolwiek podejrzenia w tym zakresie, stwierdzając, że jeżeli dochodziło do spotkań z oskarżonym <span class="anon-block">M. W.</span> to zawsze w obecności męża. Powyższe wskazuje, że relacje <span class="anon-block">A. K. (1)</span> zasługują na wiarygodność. Zaangażowanie oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> w poszukiwanie linii produkcyjnej, w zwiększenie dokumentacyjne wartości urządzenia oraz zawarcie transakcji z <span class="anon-block">(...)</span> S.A. ewidentnie świadczy, iż miał on świadomość od samego początku w jakim celu zostanie to wykorzystane. Stąd tłumaczenia oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> na wiarę nie zasługują. Zwrócić uwagę należy także, że oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> miał stwierdzić, że ma firmę, która wystawi fakturę potwierdzającą fakt sprzedaży maszyny bezpośrednio spółce <span class="anon-block">(...)</span> S.A. po dokumentacyjnym podniesieniu wartości linii produkcyjnej, na co jednak nie przystał <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, co również wskazuje na na świadomość oskarżonego co do rzeczywistego celu zawarcia transakcji.</p>
<p>Ostatecznie <span class="anon-block">A. K. (1)</span> w związku z kontrolą skarbową prowadzoną w jego firmie, mając świadomość, iż transakcja zakupu linii produkcyjnej nie została faktycznie sfinalizowana wycofał się z udziału w tej transakcji, a w związku z tym wystawił on spółce <span class="anon-block">(...)</span> S.A. fakturę korygującą oraz poinformował o konieczności wystawienia takich faktur przedstawicieli firm <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Zdaniem Sądu jako wiarygodne należy uznać prezentowane wyżej wyjaśnienia złożone przez <span class="anon-block">A. K. (1)</span> w postępowaniu przygotowawczym, gdyż wyjaśnienia te złożył on dobrowolnie i konsekwentnie podtrzymał podczas kolejnych przesłuchań, a jednocześnie brak było powodów, dla których miałby on wyjaśnić nieprawdę co do okoliczności podanych w tych wyjaśnieniach. Natomiast w wyjaśnieniach składanych na rozprawie w poprzednim postępowaniu <span class="anon-block">A. K. (1)</span> starał się umniejszyć swój udział w przestępczym procederze utrzymując, iż nie miał świadomości charakteru transakcji, w których uczestniczył, chociaż wyjaśniając w postępowaniu przygotowawczym przekonywująco wskazał on na jakiej podstawie ocenił tę transakcję jako oszukańczą.</p>
<p>Relacje <span class="anon-block">A. K. (1)</span> złożone w śledztwie znajdują też potwierdzenie w zeznaniach świadków <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span>, którzy potwierdzili fakt udziału <span class="anon-block">A. K. (1)</span> w transakcjach opisanych w jego wyjaśnieniach oraz zeznali zgodnie, że transakcja zakupu linii produkcyjnej nie została ostatecznie sfinalizowana.</p>
<p>Przy czym <span class="anon-block">W. K.</span> potwierdził, że stanowiąca przedmiot sprzedaży linia produkcyjna opuściła siedzibę firmy <span class="anon-block">(...)</span> jednak jak wskazał powróciła do siedziby tej firmy tym samym transportem, gdyż jak zeznał kupujący nie odebrał jej w związku z brakiem odpowiedniej hali, w której mógłby ustawić przedmiotową linię produkcyjną. Świadek ten nie potrafił wypowiedzieć się co do treści pisma (k. 706), którego kserokopię złożył na rozprawie obrońca <span class="anon-block">K. D. (1)</span>. Należy też zauważyć, że przedmiotowe pismo nie jest kierowane do firmy <span class="anon-block">(...)</span> a do <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, która to firma nie miała nic wspólnego z przedmiotową linią produkcyjną, stąd też należy poddać pod wątpliwość wiarygodność tego pisma. Tym bardziej, że jego treści ewidentnie przeczy treść notatki służbowej z dnia 23 stycznia 2001 r. sporządzonej przez <span class="anon-block">Z. B.</span> w związku z oględzinami urządzenia w magazynie firmy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p>
<p>Powyższe okoliczności, powołane w relacja <span class="anon-block">A. K. (1)</span> potwierdzają także wyniki kontroli Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">K.</span>, ponieważ podczas tej kontroli ustalono, że do dnia 20 marca 2001 r. przedmiotowa linia produkcyjna znajdowała się w magazynach firmy <span class="anon-block">(...)</span> i nie była użytkowana. Podobnie w przypadku ustaleń będących podstawą decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> oraz Izby Skarbowej w <span class="anon-block">K.</span>, z których jednoznacznie wynika, iż transakcja zakupu linii produkcyjnej do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> nie została faktycznie sfinalizowana przez <span class="anon-block"> (...) S A</span>. Dlatego też spółka <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nie była uprawniona do odliczenia podatku VAT w kwocie 528.000 zł wynikającej z faktury nr <span class="anon-block">(...)</span> potwierdzającej zaistnienie tej transakcji.</p>
<p>W konsekwencji omówione wyżej dowody nasuwają następujące wnioski:</p>
<p>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span> przeprowadził szereg opisanych wyżej transakcji sprzedaży linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych, mających na celu wykreowanie podwyższonej dokumentacyjnie wartości przedmiotu sprzedaży oraz wystawienie dokumentów potwierdzających nabycie tej linii produkcyjnej przez spółkę <span class="anon-block">(...)</span> S.A. reprezentowaną przez <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, co też zostało zlecone przez oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>.</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> miała świadomość zawyżenia wartości linii produkcyjnej nabytej przez reprezentowaną przez nią spółkę o czym przekonują omówione wyżej zeznania <span class="anon-block">A. K. (1)</span> oraz fakt, iż jako jedyna osoba uprawniona do reprezentowania spółki musiała się orientować w jakim celu jest dokonywany zakup linii produkcyjnej, co w konsekwencji spowoduje znaczące obciążenie finansowe spółki <span class="anon-block">(...)</span>S.A., przy występujących już trudnościach finansowych. Przy czym oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> mając świadomość, iż transakcja zakupu tej linii produkcyjnej przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nie zostanie sfinalizowana przyjęła i podpisała dokument w postaci faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>, w celu wprowadzenia go do ewidencji księgowej i uzyskania na tej podstawie nienależnego odliczenia podatku VAT w kwocie 528.000 zł, zmierzając w ten sposób do doprowadzenia Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Miała zatem świadomość, że nie zostaną spełnione warunki z art. 19 ust. 3a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, w tym wydanie towaru. Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> wprawdzie nie złożyła w imieniu spółki <span class="anon-block">(...)</span> S.A. deklaracji podatkowej VAT-7 za miesiąc listopad 2000 r., w której ujęto przedmiotową fakturę, jednak obejmowała ona swoim zamiarem wykorzystanie tego dokumentu w tym właśnie celu. Przemawia za tym fakt, iż oskarżona mając świadomość celu w jakim została wystawiona faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> stanowiąca dokumentacyjne zawyżenie wartości przedmiotu umowy (który był zbędny gospodarczo), nie podjęła pomimo tego żadnych działań zmierzających do skorygowania tego dokumentu, chociaż wiedziała, że wartość przedmiotu transakcji, której dotyczył ten dokument została znacznie zawyżona, transakcja ta nie została faktycznie sfinalizowana, pozbawiona była uzasadnienia gospodarczego dla spółki <span class="anon-block">(...)</span>S.A., a w związku z tą transakcją reprezentowana przez nią spółka została obciążona poważnymi zobowiązaniami finansowymi i to w czasie gdy jej sytuacja finansowa była już na tyle zła, że przestawała się wywiązywać ze swoich zobowiązań – zaleganie z płatnością rat leasingowych za maszynę drukarską RO-66. Ponadto z wyjaśnień <span class="anon-block">A. K. (1)</span> wynika, że <span class="anon-block">Z. B.</span>, który objął po oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> funkcję prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. miał świadomość rozmów prowadzonych pomiędzy nim i oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> dotyczących transakcji zakupu linii produkcyjnej do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych oraz uczestniczył w przekazywaniu dokumentów za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>.</p>
<p>Wreszcie z treści upoważnienia z dnia 26 lutego 2001 r. <em>
<!-- -->
(załącznik t. 13, k. 2528)</em> jasno wynika, że oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> po objęciu przez <span class="anon-block">Z. B.</span> funkcji prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. została upoważniona do zapoznania się materiałami kontroli skarbowej dotyczącej podatku VAT za miesiąc listopad 2000 r., zaś w trakcie kontroli miała się także kontaktować z <span class="anon-block">A. K. (1)</span> w związku z tą sprawą. Nie pełniąc już funkcji prezesa zarządu nadal funkcjo wała w <span class="anon-block">(...)</span> S.A. i doradzała <span class="anon-block">Z. B.</span>, interesował się także przebiegiem kontroli skarbowej.</p>
<p>Zasadność odliczenia dokonanego na podstawie tej faktury została zakwestionowana w wyniku kontroli skarbowej przeprowadzonej przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span>, a w związku z tym Skarb Państwa nie został doprowadzony do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie stanowiącej równowartość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 430.491 zł.</p>
<p>Opisane wyżej działania w postaci udziału w transakcjach zakupu linii produkcyjnej do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych <span class="anon-block">A. K. (1)</span> podjął na wyraźną prośbę oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, który skontaktował go za pośrednictwem <span class="anon-block">Z.</span> <span class="anon-block">B.</span> z oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> umożliwiając im w ten sposób zawarcie transakcji, której dotyczyła faktura VAT nr <span class="anon-block">(...)</span>. Przy czym oczywistym jest, że oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> obejmował swym zamiarem użycie tego dokumentu w celu doprowadzenia Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nienależne odliczenie podatku VAT – taki był bowiem jedyny cel tej transakcji wynikając z materiału dowodowego. Nie można bowiem uznać, jakoby postępując w ten sposób <span class="anon-block">A. K. (1)</span> zamierzał doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Potwierdza powyższe treść wyjaśnień <span class="anon-block">A. K. (1)</span> złożonych w postępowaniu przygotowawczym, a w szczególności przekonuje o tym fakt, iż oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> nie wyraził zgody, aby w transakcjach tych brała udział spółka cywilna <span class="anon-block">(...)</span> prowadzona przez niego razem z <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, nie chciał bowiem aby na dokumentacji dotyczącej tej transakcji znajdowały się jego podpisy.</p>
<p>Zestawienie zeznań <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z wytworzoną dokumentacją nie pozostawia wątpliwości, że zgodnie z zasadami logiki i wskazaniami doświadczenia życiowego, ciąg udokumentowanych transakcji mających za przedmiot linię do produkcji płyt ociepleniowo- elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span>, miał na celu stworzyć warunki do fikcyjnego zawyżenia podstawy, od której wedle obowiązującej stawki naliczany był podatek VAT, a przez to doprowadzić do jego określenia w nieadekwatnej, zawyżonej, wysokości w stosunku do rzeczywistej treści umowy, jaka ewentualnie mogłaby łączyć <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span>g, jako pośrednikiem w zakupie towaru zaliczonego do kategorii środków trwały, uzasadniającego staranie się przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. o zwrot podatku naliczonego w związku z jego nabyciem, pod warunkiem spełnienie wymaganych prawem przesłanek ku temu.</p>
<p>Z tych względów, w zakresie w jakim był sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym, Sąd ocenił jako niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (2)</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> oraz zeznania świadka <span class="anon-block">Z. B.</span> złożone na okoliczność tego zarzutu, opierając swoje ustalenia o pozostały materiał dowodowy, który został oceniony jako wiarygodny w powyżej wskazanym zakresie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Kwalifikacja prawna</span>
</strong>
</p>
<p>Sąd Najwyższy w składzie powiększonym w uchwale z dnia 24 stycznia 2013 r. (I KZP 19/12, OSNKW 2013/2/13) zajął stanowisko, że w przypadku stosowania konstrukcji tzw. idealnego zbiegu czynów zabronionych, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 k.k.s.</a>, reguły wyłączania wielości ocen mogą służyć do redukcji kwalifikacji prawnej w ramach normatywnej analizy przeprowadzonej odrębnie dla poszczególnych deliktów (skarbowego i powszechnego) objętych tym zbiegiem, natomiast nie mają już zastosowania do obu kwalifikacji prawnych jako całości. Inaczej rzecz ujmując, reguły wyłączania wielości ocen mają zastosowanie jedynie w wypadku zbiegu przepisów ustawy, natomiast nie stosuje się ich w razie idealnego zbiegu czynów zabronionych, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 k.k.s.</a>
</p>
<p>Powyższe w konsekwencji oznacza to, że wykluczone jest, aby przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">Kodeksu karnego skarbowego</a> mógł wyprzeć na zasadzie specjalności lub konsumpcji przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> albo odwrotnie. Nie można zatem uznać jakoby czyny zarzucone w pkt III i XVII aktu oskarżenia odpowiednio oskarżonym <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> stanowiły wyłącznie przestępstwa skarbowe.</p>
<p>Ponieważ w realiach niniejszej sprawy, na żadnym jej etapie, w powyższych przypadkach, w których rozważane mogłoby być zastosowanie konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 k.k.s.</a> oskarżyciel publiczny nie domagał się jednoczesnego pociągnięcia oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> również do odpowiedzialności karno-skarbowej, oczywistym jest, że stosowanym może być jedynie reżim odpowiedzialności karnej. Zbytecznym zatem staje się rozważanie kwestii wzajemnych relacji pomiędzy przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 § 1 k.k.s.</a> w aspekcie materialno prawnych podstaw odpowiedzialności karnej za czyny karalne polegające na uzyskaniu zwrotu podatkowej należności publicznoprawnej z podatku VAT.</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Centrum (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> przyjęła fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> wystawioną przez <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. K. (1)</span>g z <span class="anon-block">P.</span> dotycząca zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za cenę znacznie przekraczającą jej rzeczywistą wartość, co też było wcześniej ustalone, a także poleciła jej zaksięgowanie.</p>
<p>Konsekwencją powyższego było zaksięgowanie należności i sporządzenie na tej podstawie deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 2000 r., podpisanej już jednak przez nowego prezesa zarządu <span class="anon-block">Z. B.</span>. Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> miała pełną świadomość zależności i wpływu udokumentowanej wartości linii produkcyjnej na wysokość podatku VAT. By do takiego wniosku dojść wystarczy odwołać się do wskazań doświadczenia życiowego popartego praktyką życia gospodarczego, które przynajmniej w okresie, w którym oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> prezesowała firmie <span class="anon-block">(...)</span> S.A., składała w jej imieniu deklaracje VAT-7. Nadto dopiero po jej rezygnacji z funkcji prezesa w dniu 30 listopada 2000 r., która została przyjęta w dniu 18 grudnia 2000 r., na jej miejsce został powołany <span class="anon-block">Z. B.</span>. Miała zatem pełną świadomość co do sytuacji finansowej spółki. Nie mniej o owej świadomości oskarżonej <em>
<!-- -->
in concreto</em> świadczyć musiał także fakt, że samo poszukiwanie urządzenia było podyktowane jego wartością, w co zaangażował się oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span>. W dodatku nie istniała żadna firma – potencjalny leasingobiorca, który sam wyszukałby potrzebne mu urządzenie, tak jak to się działo w pozostałych wypadkach działalności leasingowej spółki, a w niniejszej transakcji jako ostatnie ogniwo występowało jedynie <span class="anon-block">(...)</span> S.A., przy czym ewentualne wykorzystanie tego urządzenia przez spółkę nie wchodziło w grę. Świadczy to tym, iż oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> przyjmując fakturę i podpisując pozostałe dokumenty musiała mieś świadomość w jakim celu zostanie ona wykorzystana.</p>
<p>Z racji obrotów za miesiąc listopad 2000 r., zawartych transakcji i zaksięgowanych faktur oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> pełniąc funkcję prezesa zarządu do dnia 30 listopada 2000 r. miała świadomość wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należny, stąd w deklaracji VAT-7 za listopad 2000 r. zawarto wniosek o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 430.491 zł na rzecz podatnika <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>W tym przypadku uznać należy za dopuszczalne kwalifikowanie działania polegającego na wyłudzeniu zwrotu podatku VAT jako przestępstwa powszechnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> Występek musi polegać na tym, że sprawca działa z zamiarem kierunkowym, a więc w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez doprowadzenie organu finansowego do wypłaty z mienia Skarbu Państwa wskazanych przez siebie kwot pieniężnych, stosując oszukańcze zabiegi wprowadzające ten organ w błąd co do powstania, dającego tytuł wypłaty, obowiązku podatkowego. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie w zakresie żądania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należny w kwocie 430.491 zł, jako możliwym niekorzystnym rozporządzeniem mieniem.</p>
<p>Z kolei samo zachowanie polegające na zaniżeniu należnego za dany okres rozliczeniowy podatku prowadzące do uniknięcia wydatku z własnego mienia podatnika kosztem uszczuplenia spodziewanego dochodu Skarbu Państwa, jako takie nie stanowi niekorzystnego rozporządzenia mieniem z majątku Skarbu Państwa, polega bowiem na zaniechaniu rzetelnego zgłoszenia przedmiotu opodatkowania, prowadzącym do uniknięcia wydatku z własnego majątku podatnika kosztem uszczuplenia spodziewanego dochodu finansowego Skarbu Państwa i pozostaje poza zakresem znamion oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>. W niniejszej sprawie chodzi bowiem o pozostałą kwotę związaną z zaniżeniem podatku należnego kosztem podatku naliczonego w kwocie 528.000 zł, a mianowicie o kwotę 97.509 zł. Zaniżenie należnego za dany okres zobowiązania podatkowego stanowi realizację znamion przestępstwa skarbowego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> - w wypadku spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek. Obniżenie (zaniżenia) wysokości należnego do zapłaty podatku VAT ustalanego w oparciu o procedurę samoobliczania za dany okres rozliczeniowy, kryminalizowane jest jedynie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56)">art. 56 k.k.</a>s, nigdy zaś przez przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> W takiej sytuacji, z uwagi na sposób ustalania wysokości zobowiązania podatkowego za dany okres rozliczeniowy, które dokonywane jest samodzielnie przez podatnika bez udziału odpowiedniego organu podatkowego (por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 26)">art. 26</a> obowiązującej w 2000 r. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym), uiszczenie należności podatkowej w kwocie niższej niż należna stanowi samodzielną dyspozycję majątkową podatnika, bez jakiejkolwiek czynności ze strony organu podatkowego. Brak jest zatem konstytutywnego dla oszustwa elementu rozporządzenia mieniem, dokonywanego przez odpowiedni organ podatkowy. Zasadnym zatem było dokonanie zmiany opisu czynu przypisanego oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> w tym zakresie.</p>
<p>Oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> wprowadziła w błąd pracowników Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span>, co do zaistnienia faktycznych podstaw do uwzględnienia wniosku podatnika, opierających się na wyżej wskazanej fakturze dokumentującej zakup linii produkcyjnej za cenę znacznie przekraczającą rzeczywistą jej wartość. Stwarzając w ten sposób pozory zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot nadwyżki naliczonego podatku od towarów i usług nad należnym, usiłowała doprowadzić Skarb Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 430.491 zł. Nie zmienia powyższego fakt, iż deklarację VAT-7 w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. złożył <span class="anon-block">Z. B.</span>, który również musiał mieć świadomość wprowadzenia w błąd pracowników Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> co do zaistnienia przesłanek do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, bowiem sam uczestniczył w transakcji jako nieformalny pośrednik razem z oskarżonym <span class="anon-block">M. W.</span>. Przy czym nie osiągnięto zamierzonego celu z uwagi na odmowę zwrotu podatku przez organ podatkowy.</p>
<p>Nie ulega wątpliwości, iż oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> działa wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, bez którego nie byłoby możliwości dokumentacyjnego wykreowania tak znacznej wartości linii produkcyjnej. Nie zmienia tego fakt, iż pomiędzy nimi kontakt odbywał się za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">Z. B.</span>, którzy również byli zaangażowani w transakcje.</p>
<p>Przy czym działania oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span>, wynikające z zebranego materiału dowodowego, charakterystyczne są dla fazy zjawiskowej pomocnictwa. Działając w zamiarze aby oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">A. K. (1)</span> dokonali czynu zabronionego w postaci oszustwa na szkodę Skarbu Państwa ułatwił on im jego popełnienie w ten sposób, że pośredniczył on w uzgodnieniu przedmiotu i ceny zakupu znacznie przekraczającą rzeczywistą wartość oraz przekazaniu dokumentów związanych z transakcją zakupu-sprzedaży linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> pomiędzy jej zbywcą <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> a nabywcą <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>Działając w ten sposób oskarżony umożliwił oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">A. K. (1)</span> wystawienie i użycie faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> stanowiącej dokumentacyjne zawyżenie wartości linii produkcyjnej oraz usiłowanie doprowadzenia Skarbu Państwa reprezentowanego przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 430.491 zł poprzez wprowadzenie pracowników tego urzędu w błąd co do zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i usług.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze Sąd uznał:</p>
<p>- oskarżoną <span class="anon-block">K. D. (1)</span> za winną tego, że w okresie od dnia 7 lipca 2000 r. do dnia 22 grudnia 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, przyjęła fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> wystawioną w dniu 21 listopada 2000 r. przez PHU „<span class="anon-block">(...)</span>”<span class="anon-block">A. K. (1)</span>g z <span class="anon-block">P.</span>, dotyczącą zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za cenę znacznie przekraczająca rzeczywistą wartość urządzenia, wynoszącą 2.928.000 zł, w tym VAT w kwocie 528.000 zł, którą poleciła wprowadzić do ewidencji księgowej spółki, stwarzając pozory zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i usług, co zostało ujęte w deklaracji VAT-7 za listopad 2000 r. zawierającej wniosek o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, czym wprowadziła w błąd pracowników I Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span>, co do zaistnienia faktycznych podstaw do uwzględnienia wniosku, usiłując doprowadzić Skarb Państwa reprezentowany przez wymieniony urząd skarbowy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 430.491 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę zwrotu podatku przez powyższy organ podatkowy, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a>.</p>
<p>- oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> za winnego tego, że w okresie od dnia 7 lipca 2000 r. do dnia 22 grudnia 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">P.</span>, w zamiarze aby <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i inna ustalona osoba, działając wspólnie i w porozumieniu dokonali czynu zabronionego oszustwa na szkodę Skarbu Państwa, swoim zachowaniem polegającym na pośrednictwie w uzgodnieniu przedmiotu i ceny zakupu oraz przekazaniu dokumentów związanych z transakcją zakupu-sprzedaży linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> pomiędzy jej zbywcą <span class="anon-block"> K (...)</span> <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> a nabywcą <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, ułatwił wyżej wymienionym osobom działającym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span> popełnienie czynu zabronionego w ten sposób, że stworzył warunki dla wystawienia przez <span class="anon-block"> K (...)</span> <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> faktury VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 listopada 2000 r. dotyczącej zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za cenę znacznie przekraczająca rzeczywistą wartość urządzenia wynoszącą 2.928.000 zł, w tym VAT w kwocie 528.000 zł, którą <span class="anon-block">K. D. (1)</span> poleciła wprowadzić do ewidencji księgowej spółki, stwarzając pozory zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot naliczonego podatku od towarów i usług, co zostało ujęte w deklaracji VAT-7 za listopad 2000 r. zawierającej wniosek o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">G.</span>, czym wprowadzono w błąd pracowników I Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span>, co do zaistnienia faktycznych podstaw do uwzględnienia wniosku, usiłując w ten sposób doprowadzić Skarb Państwa reprezentowany przez wymieniony urząd skarbowy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 430.491 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnięto z uwagi na odmowę zwrotu podatku przez powyższy organ podatkowy, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a>.</p>
<p>W ocenie Sądu brak było podstaw aby czyn przypisany oskarżonym <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> zakwalifikować także z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 k.k.</a>
</p>
<p>
PHU „<span class="anon-block">(...)</span>”<span class="anon-block">A. K. (1)</span>g z <span class="anon-block">P.</span> wystawił fakturę VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 listopada 2000 r. dotycząca zakupu linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych typu <span class="anon-block">S.</span> za cenę znacznie przekraczającą jej rzeczywistą wartość. Faktura ta jednak dokumentowała zaistnienie transakcji gospodarczej.</p>
<p>Fałsz intelektualny stypizowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 k.k.</a>, w przypadku faktury VAT wyrażający się wystawieniem tzw. nierzetelnego tego rodzaju dokumentu, będzie miał bowiem miejsce jedynie wówczas, gdy faktura nie będzie dokumentowała rzeczywistego zdarzenia gospodarczego, względnie w swej treści niezgodnie z prawdą dokumentowała będzie okoliczności, które powinny być w niej wskazane z mocy obowiązujących przepisów, np. w przypadku umowy sprzedaży dokumentowała będzie cenę nie odpowiadającą rzeczywistej cenie, na której uiszczenie zgodził się kupujący.</p>
<p>Zgodnie z przepisami ustaw regulujących podatek od towarów i usług, faktura VAT stwierdzać miała i ma w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (por. art. 106 i art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19930110050" title="Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz. U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50 (art. 32;art. 32 ust. 1)">art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r.</a>). Także wszystkie dotychczas wydane przepisy wykonawcze do tych ustaw, określające m.in. szczegółowe zasady wystawiania faktur oraz dane, które te faktury powinny zawierać, w żadnym miejscu nie wspominały, aby tego rodzaju dokument miał w swej treści wskazywać na wartość towaru lub usługi, będącej przedmiotem obrotu, który był nim dokumentowany (por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971561024" title="Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 156, poz. 1024 (§ 38)">§ 38 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym</a> – Dz.U. Nr 156 poz. 1024 ; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040970971" title="Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 971 (§ 12)">§ 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług</a> – Dz.U Nr 97 poz. 971; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20050950798" title="Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2005 r. Nr 95, poz. 798 (§ 9)">§ 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług</a> – Dz.U. Nr 95 poz. 798; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082121337" title="Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2008 r. Nr 212, poz. 1337 (§ 5)">§ 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług</a> – Dz.U. Nr 212 poz. 1337; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110680360" title="Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2011 r. Nr 68, poz. 360 (§ 5)">§ 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług</a> – Dz.U. Nr 68 poz. 360; §3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz.U. z 2013 r. poz. 1485).</p>
<p>Co prawda posługiwały się określeniami „wartość sprzedanych towarów lub wykonanych usług bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto)” oraz „wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto)”, nie mniej oczywistym jest, że użycie słowa „wartość” w tych przypadkach nie odnosiło się do pojęcia wartość rynkowa (ekonomiczna) towaru lub usługi, lecz jedynie do tych elementów, które ostatecznie kształtowały kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem. Tą zaś niewątpliwie w gospodarce wolnorynkowej opartej na zasadzie swobody umów w przypadku umowy sprzedaży będzie uzgodniona przez strony kontraktu cena w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a>
</p>
<p>Tak poprzednio, jak i obecnie, w fakturze VAT nie określa się więc wartości rynkowej (ekonomicznej) rzeczy (towaru) lub usługi, którymi obrót jest w ten sposób dokumentowany przede wszystkim dla potrzeb realizacji obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.</p>
<p>Wskazanie w przedmiotowej fakturze VAT Nr <span class="anon-block">(...)</span>z dnia 21 listopada 2000 r. jako wartości towaru netto kwotę 2.400.000 zł oraz kwot 2.980.000 zł jako wartości towaru brutto (k. 552) nie oznaczało zatem, że którakolwiek z tych wielkości stanowić miała wymagane przepisami prawa potwierdzenie rzeczywistej wartości linii produkcyjnej, której obrót pomiędzy PHU „<span class="anon-block">(...)</span>” <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span>, a <span class="anon-block">(...)</span> S.A. owa faktura dokumentowała.</p>
<p>Okolicznością mającą znaczenie prawne określaną w fakturze VAT było i jest więc w istocie w przypadku sprzedaży wskazanie ustalonej przez strony umowy ceny w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a> wraz z tymi elementami o charakterze cenotwórczym wynikającymi z obowiązujących przepisów o podatku od towarów i usług, które ostatecznie rzutują na jej wysokość.</p>
<p>Z tego tylko też powodu nie może być więc mowy o tym, by faktura VAT w ogóle mogła poświadczać nieprawdę co do tej okoliczności.</p>
<p>Brak jest również podstaw do uznania by owa transakcja nie zaistniała. Podczas kontroli skarbowej wskazano m.in., że <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nie dokonało na rzecz PHU „<span class="anon-block">(...)</span>” <span class="anon-block">A. K. (1)</span> z <span class="anon-block">P.</span> zapłaty należności wynikającej z tej transakcji, stąd też <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nie była uprawniona do odliczenia podatku VAT w wysokości 528.000 zł wynikającej z faktury VAT nr <span class="anon-block">(...)</span> potwierdzającej zawarcie transakcji zakupu linii produkcyjnej.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
VI.
<span class="underline">
<!-- -->
<br/>
<br/>Zapłat faktur na rzecz firmy <span class="anon-block">(...)</span>
</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Czyn XI aktu oskarżenia</span>
</strong>
</p>
<p>Oskarżonemu <span class="anon-block">M. K. (1)</span> zarzucono, iż:</p>
<p>- (czyn opisany w punkcie XI aktu oskarżenia) w okresie od 26 kwietnia do 29 listopada 2002 r. <span class="anon-block">J.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z <span class="anon-block">J.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, polecił dokonanie płatności z sześciu faktur VAT, wystawionych przez FH <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">J.</span>, czym wprowadził w błąd pracownika <span class="anon-block">(...)</span> S.A., co do faktycznego zaistnienia transakcji sprzedaży usług remontowych i zaistnienia przesłanek dla dokonania zapłaty, doprowadzając <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z <span class="anon-block">J.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 57.720 zł, i tak:</p>
<p>- w dniu 26 kwietnia, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span>, w przedmiocie usług „naprawa zawieszenia przedniego oraz mostu”, w kwocie 6.480 zł,</p>
<p>- w dniu 25 października, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa oraz malowanie naczepy", w kwocie 11.590 zł,</p>
<p>- w dniu 28 października, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa naczepy sam.”, w kwocie 10.980 zł,</p>
<p>- w dniu 29 października, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa naczepy sam.”, w kwocie 9.760 zł,</p>
<p>- w dniu 25 listopada, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „naprawa naczepy sam.”, w kwocie 9.150 zł,</p>
<p>- w dniu 29 listopada, polecił wypłacić należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> , w przedmiocie usług „remont naczepy sam.:, w kwocie 9.760 zł,</p>
<p>- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Stan faktyczny</span>
</strong>
</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> był właścicielem firmy handlowej <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">J.</span>. W ramach tej działalności gospodarczej w dacie bliżej nieustalonej w listopadzie 2000 r. wystawił on na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> osiem faktur VAT na łączną kwotę 83.936 zł, w tym VAT 15.136 zł, dotyczących sprzedaży usług remontowych, a mianowicie:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>w dniu 6 listopada 2000 r. fakturę Nr <span class="anon-block">(...)</span>, dotyczącą usługi remontu naczepy – na kwotę 10.370 zł, w tym VAT 1.870 zł,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>w dniu 7 listopada 2000 r. fakturę Nr <span class="anon-block">(...)</span>, dotyczącą usługi naprawy skrzyni biegowej oraz zawieszenia – na kwotę 11.346 zł, w tym VAT 2.046 zł,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>w dniu 10 listopada 2000 r. fakturę Nr <span class="anon-block">(...)</span>, dotyczącą usługi naprawy zawieszenia przedniego oraz mostu – na kwotę 10.980 zł, w tym VAT 1.980 zł,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>w dniu 14 listopada 2000 r. fakturę Nr <span class="anon-block">(...)</span>, dotycząca usługi naprawy oraz malowania naczepy – na kwotę 11.590 zł, w tym VAT 2.090 zł,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>w dniu 17 listopada 2000 r., fakturę Nr <span class="anon-block">(...)</span>, dotyczącą usługi naprawy naczepy – na kwotę 10.980 zł, w tym VAT 1.980 zł,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>w dniu 20 listopada 2000 r., fakturę Nr <span class="anon-block">(...)</span>, dotyczącą usługi naprawy naczepy – na kwotę 9.760 zł, w tym VAT 1.760 zł,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>w dniu 21 listopada 2000 r., fakturę Nr <span class="anon-block">(...)</span>, dotyczącą usługi naprawy naczepy – na kwotę 9.150 zł, w tym VAT 1.650 zł,</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>w dniu 21 listopada 2000 r., fakturę Nr <span class="anon-block">(...)</span>, dotyczącą usługi remontu naczepy – na kwotę 9.760 zł, w tym VAT 1.760 zł.</p>
</dd>
</dl>
<p>Odbiór faktury w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. kwitowała <span class="anon-block">A. S.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- faktury VAT k. 1216-1223.</em>
</p>
<p>Powyższe faktury dotyczyły usług remontowych ciągników siodłowych i naczep zakupionych w przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w październiku 2000 r. od <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, a następnie sprzedanych w lutym 2001 r. na rzecz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dokumentacja dotyczą pojazdów k. 1313-1420.</em>
</p>
<p>W rzeczywistości faktury te były fikcyjne, gdyż usługi, których one dotyczyły nie zostały wykonane przez wystawcę faktur na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A.</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> wystawił wskazane wyżej faktury na prośbę oskarżonych <span class="anon-block">H. S. (1)</span> i <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, w ich obecności w celu użycia ich przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do rozliczenia podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług. Dokumentacja ta została na polecenie oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> (jedynego wówczas członka zarządu) wprowadzona do ewidencji księgowej spółki. Oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> otrzymał w zamian za wystawienie powyższych faktur kwotę 12.000 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- protokół z badania dokumentów przez Urząd Kontroli Skarbowej załącznik t. 4 k. 712-767.</em>
</p>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w<span class="anon-block">G.</span>z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. akt III K <span class="anon-block">(...)</span>, który został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w<span class="anon-block">G.</span> z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt VI Ka <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>- z uwagi na przedawnienie karalności umorzono wobec oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> postępowanie o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271)">art. 271 kk</a> polegający na tym, że w dacie bliżej nieustalonej w listopadzie 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> pełniąc funkcję Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span>, użyła poprzez wprowadzenie do ewidencji zarządzanej spółki osiem poświadczających nieprawdę faktur VAT wystawionych przez <span class="anon-block">F. D.</span>, a dokumentujących wykonanie na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span> usług naprawy samochodów, które w rzeczywistości nie były świadczone,</p>
<p>- zaś oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> został uznany za winnego tego, że w dacie bliżej nieustalonej w listopadzie 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> pełniąc funkcję dyrektora <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nakłonił <span class="anon-block">M. K. (1)</span> jako osobę uprawnioną do wystawienia dokumentu, do poświadczenia nieprawdy w ośmiu fakturach VAT dokumentujących wykonanie na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span> usług naprawy samochodów przez <span class="anon-block">F. D.</span>, które w rzeczywistości nie były świadczone, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a>,</p>
<p>- natomiast oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> został uznany za winnego tego, że w dacie bliżej nieustalonej w listopadzie 2000 r. w <span class="anon-block">G.</span> działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block">F. D.</span> jako osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poświadczył nieprawdę w ośmiu fakturach VAT dokumentujących wykonanie na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z/s w <span class="anon-block">G.</span> usług naprawy samochodów przez <span class="anon-block">F. D.</span>, które w rzeczywistości nie były świadczone, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a>.</p>
<p>W dniu 14 maja 2001 r. ówczesny prezes zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">M. K. (2)</span> udzielił pełnomocnictwa dla <span class="anon-block">E. Ś.</span> upoważniając go do reprezentowania zarządu w sprawach pracowniczych, zatwierdzania korespondencji przychodzącej i wychodzącej, zatwierdzania dokumentacji finansowej Spółki oraz zaciągania zobowiązań względem spółki, aż do odwołania.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- pełnomocnictwo załącznik t. 13 k. 2657.</em>
</p>
<p>Od dnia 11 lutego 2002 r. oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> objął funkcję prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">J.</span>. Uznał wówczas, że może uzyskać należności z niezapłaconych sześciu fikcyjnych faktur na rzecz <span class="anon-block">F. D.</span> <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. W tym celu wprowadził w błąd pełnomocnika zarządu <span class="anon-block">E. Ś.</span> co do faktycznego zaistnienia transakcji wynikających z wystawionych faktur, a co za tym idzie konieczności uregulowania tych należności na jego rzecz. W okresie od dnia 26 kwietnia 2002 r. do dnia 29 listopada 2002 r. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. wypłaciła na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> łączną kwotę 57.720 zł. Jako osoba uprawniona do zatwierdzenia, bądź wypłacająca środki występował pełnomocnik zarządu <span class="anon-block">E. Ś.</span>, który nie wiedział, że wprowadzone do dokumentacji księgowej faktury są fikcyjne, o czym z kolei miał pełną świadomość oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, który jednak o powyższym nikogo z ówczesnych pracowników <span class="anon-block">(...)</span> S.A. nie informował.</p>
<p>Na skutek wprowadzenia w błąd pełnomocnika zarządu <span class="anon-block">E. S.</span> oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> uzyskał:</p>
<p>- w dniu 26 kwietnia 2002 r. należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 6.480 zł,</p>
<p>- w dniu 25 października 2002 r. należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 11.590 zł,</p>
<p>- w dniu 28 października 2002 r. należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 10.980 zł,</p>
<p>- w dniu 29 października 2002 r. należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.760 zł,</p>
<p>- w dniu 25 listopada 2002 r. należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.150 zł,</p>
<p>- w dniu 29 listopada 2002 r. należność z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.760 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->- dowody wypłaty KW k. 1311-1312.</em>
</p>
<p>Powyższych ustaleń faktycznych Sąd dokonał w oparciu o powołane wyżej dokumenty, jak również częściowo o wyjaśnienia oskarżonych: <span class="anon-block">M. K. (1)</span> k. 569-570, 572-575, 576-577, 628, 2870-2871, <span class="anon-block">K. D. (1)</span> (k. 519, 560-561, 624-628, 2832-2834,2868-2869), <span class="anon-block">H. S. (1)</span> (k. 635-637, 2869-2870) oraz zeznania świadka <span class="anon-block">E. Ś.</span> (k. 3075-3076).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Ocena materiału dowodowego w zakresie wypłat na rzecz <span class="anon-block">D.</span>
</span>
</strong>
</p>
<p>Jakkolwiek oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu, tym niemniej w swoich wyjaśnieniach wskazał, że wystawione przez niego w ramach działalności <span class="anon-block">F. D.</span> faktury VAT na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A. były fikcyjne i zostały przez niego wystawione na prośbę oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, ówczesnego dyrektora <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Faktycznie żadne z usług wymienionych w powyższych fakturach nie zostały wykonane. Oskarżony wskazał także, że należność z nich wynikająca nie została zapłacona, zaś za ich wystawienie otrzymał kwotę 12.000 zł.</p>
<p>Wystawione przez niego faktury podpisał w imieniu <span class="anon-block"> firmy (...) S.A.</span> uprawniony pracownik <span class="anon-block">A. S.</span>, zaś ówczesna prezes zarządu oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego, miała mieć świadomość, iż dokumenty te są fikcyjne. Mimo to dokumentacja ta została wprowadzona do księgowości za miesiąc listopad 2000 r. i wykorzystana dla potrzeb podatku dochodowego i odliczeń podatku VAT w firmie <span class="anon-block">(...)</span> S.A. (<em>
<!-- -->
załącznik t. 4 k. 738-740).</em>
</p>
<p>Należy przy tym zauważyć, że w tej części wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> znajdują częściowe potwierdzenie w relacjach świadków <span class="anon-block">J. J. (4)</span> (k. 199-200, 505) i <span class="anon-block">J. J. (5)</span> (k. 506, 201-202, 203-204), którzy zeznali zgodnie, że w okresie 2000 r. oskarżeni <span class="anon-block">H. S. (1)</span> i <span class="anon-block">K. D. (1)</span> proponowali im wystawienie zawyżonych faktur VAT za usługi wykonane na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...) S.A.</span> Zeznania tych świadków potwierdzają więc prezentowaną w relacjach oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> tezę, iż oskarżeni zamierzali uzyskać fikcyjne faktury VAT celem wykorzystania ich dla potrzeb podatkowych. Okoliczność tę co do zasady potwierdził także ostatecznie oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> w swoich wyjaśnieniach (k. 637).</p>
<p>W świetle powyższego wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (2)</span> (k. 625), jakoby faktycznie wykonano wynikające z faktur prace uznać należało jako niewiarygodne, skoro sam oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> temu kategorycznie i konsekwentnie zaprzeczał. Nie mogła zatem oskarżona widzieć, jak twierdziła, naczep przed remontem i po jego dokonaniu, skoro faktycznie nie doszło do ich rzekomej naprawy. Pojazdy te zostały następnie sprzedane przez <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>Brak jest przy tym jakichkolwiek powodów, dla których oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> miałby złożyć nieprawdziwe wyjaśnienia odnośnie powołanych wyżej okoliczności. Tym bardziej, że składając takie wyjaśnienia oskarżony poniósł już odpowiedzialność karną w zakresie dotyczącym wystawienia przedmiotowych faktur, będąc już prawomocnie skazanym.</p>
<p>Natomiast wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> dotyczące okoliczności wystawienia przedmiotowych faktur nie znajdują potwierdzenia w zebranych w sprawie dowodach. Wskazać należy, że oskarżony <span class="anon-block">H. S. (1)</span> został już prawomocnie skazany za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a>, dotyczące wystawienia przedmiotowych faktur.</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> potwierdził także, że dokonał wypłaty należności wynikających z sześciu faktur, mając świadomość, iż faktury te są fikcyjne. Powyższe jednoznacznie potwierdzają dowody wypłat, na których widnieją podpisy oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, jako osoby otrzymującej środki, oraz podpisy pełnomocnika zarządu <span class="anon-block"> (...)</span>. S.A. <span class="anon-block">E. Ś.</span>, jako osoby bądź zatwierdzającej do wypłaty należności ze wskazanych faktur, bądź też dokonującej z tego tytułu wypłaty.</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> nie przyznał się jednak do popełnienia zarzucanego mu czynu wyjaśniając początkowo, iż uzyskane z tego tytułu pieniądze przeznaczył na koszty utrzymania firmy <span class="anon-block">(...)</span> S.A. (bez ich sprecyzowania), zaś obecnie wskazał, że przeznaczył je na spłatę roszczeń pracowniczych wynikających z nakazów zapłaty (bez ich sprecyzowania). Za niewiarygodne uznać należało powyższy twierdzenia oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, w zakresie w jakim wskazał, że pieniądze wypłacone mu na podstawie dowodów wypłaty przeznaczył na bliżej niesprecyzowane potrzeby spółki <span class="anon-block">(...)</span> S.A. czy też spłatę jej zobowiązań. Okoliczności te także nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonych w sprawie dowodach, a niewiarygodną jest teza, iż oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> pobrał pieniądze ze spółki na podstawie dowodów wypłaty, a następnie przeznaczył je na potrzeby spółki zamiast wydać polecenie pokrycia konkretnych wydatków bezpośrednio z kasy spółki. Taka bowiem operacja nie mogła zostać uwzględniona w księgach rachunkowych firmy. W dodatku tłumaczenia oskarżonego w zakresie sposobu wykorzystania środków są nie konsekwentne. Nie znalazło również powyższe potwierdzenia w relacjach <span class="anon-block">E. Ś.</span>, który nie był w stanie przypomnieć sobie okoliczności sporządzenia tych dokumentów KW, jednakże potwierdził, że podpisy na nich złożone należą do niego, a także, że zdarzało się, że podpisywał się na dokumentach wcześniej przygotowanych przez oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Świadek potwierdził jednocześnie, że nie badał czy prace wynikające z faktur zostały wykonane, co koresponduje z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> w tym zakresie.</p>
<p>Mając na uwadze omówione wyżej dowody za udowodnione uznać należy następujące fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia:</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> wystawił na prośbę oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> fikcyjne faktury, potwierdzające wykonanie przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span> na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...) S.A.</span> wskazane w tych dokumentach usługi, które faktycznie nie zostały wykonane. Wystawiając te faktury oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> był poinformowany, że dokumenty te zostaną wykorzystane dla potrzeb podatku dochodowego oraz odliczeń przez firmę <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w ramach podatku VAT. Faktury wystawione na prośbę oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> przez oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> podpisała w imieniu firmy <span class="anon-block">(...)</span> S.A. jako osoba uprawniona do otrzymania faktury <span class="anon-block">A. S.</span>, zaś prezes zarządu oskarżona <span class="anon-block">K. D. (1)</span>, która była obecna przy wystawieniu tych dokumentów i rozmowie dotyczącej ich wystawienia, miała świadomość, iż są one fikcyjne, a także w jakim celu zostaną one wykorzystane po wprowadzeniu ich do ewidencji księgowej spółki.</p>
<p>Co najistotniejsze w zakresie odpowiedzialności oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> w niniejszym postępowaniu oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> po objęciu funkcji prezesa <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w okresie od dnia 26 kwietnia 2002 r. do dnia 29 listopada 2002 r. dokonał sukcesywnie wypłaty kwot wskazanych w sześciu fakturach zatrzymując dla siebie uzyskane z tego tytułu pieniądze w łącznej kwocie 57.720 zł mając świadomość, że w rzeczywistości usługi, których dotyczyły te dokumenty nie zostały przez niego wykonane na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> S.A., czego z kolei nie wiedział pełnomocnik zarządu <span class="anon-block">E. Ś.</span>, który jako osoba uprawniona dokonał niekorzystnego rozporządzenia tym mieniem w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A., będąc uprzednio wprowadzony w tym zakresie w błąd przez oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>.</p>
<p>Z tych względów, w zakresie w jakim był sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym, Sąd ocenił jako niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, <span class="anon-block">K. D. (2)</span> i <span class="anon-block">H. S. (1)</span> złożone na okoliczność tego zarzutu, opierając swoje ustalenia o pozostały materiał dowodowy, który został oceniony jako wiarygodny w powyżej wskazanym zakresie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Kwalifikacja prawna</span>
</strong>
</p>
<p>W tym okresie jedynym członkiem zarządu i zarazem jego prezesem był oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Kolejną osobą uprawnioną do reprezentowania zarządu, w tym do zatwierdzania dokumentacji finansowej Spółki był <span class="anon-block">E. Ś.</span>, co wynikało z pełnomocnictwa udzielonego mu jeszcze w dniu 14 maja 2001 r. przez ówczesnego prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">M. K. (2)</span> <em>
<!-- -->
(załącznik t. 13 k. 2657)</em>. Pełnomocnictwo to nie zostało odwołane, skoro oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> dokonując wypłaty z fikcyjnych faktur zwracał się właśnie do <span class="anon-block">E. Ś.</span> by tego dokonał w imieniu spółki. Zresztą <span class="anon-block">E. Ś.</span> wskazał także, że posiadał stosowne pełnomocnictwo z racji tego, że oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> rzadko bywał w biurze.</p>
<p>Nie ulega zatem wątpliwości, iż <span class="anon-block">E. Ś.</span> jako osoba uprawniona do dokonywania rozporządzenia mieniem spółki był każdorazowo wprowadzany w błąd co do istnienia podstawy prawnej do dokonania zapłaty powyższych należności. Nie miał bowiem pojęcia, że stanowiące podstawę do wypłaty tych środków faktury były fikcyjne (co zresztą potwierdził sam oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span>), zaś usług w nich wskazanych nie wykonano, a zatem nie należała się za nie zapłata. <span class="anon-block">E. Ś.</span> zgadzał się na dokonanie wypłat, gdyż faktury te były zaksięgowane. Każdorazowo zatem dochodziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Do kolejnych wypłat dochodziło w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przez oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, przy czym oskarżony każdorazowo działał w celu osiągnięcia dla siebie korzyści majątkowej.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> za winnego tego, że w okresie od dnia 26 kwietnia do dnia 29 listopada 2002 r. w <span class="anon-block">J.</span>, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">J.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pełnomocnika zarządu <span class="anon-block">E. Ś.</span> co do faktycznego zaistnienia transakcji udokumentowanych sześcioma fakturami VAT wystawionymi przez <span class="anon-block">F. D.</span> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> z <span class="anon-block">J.</span> za usługi remontowe, czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 57.720 zł na szkodę <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">J.</span> i tak:</p>
<p>- w dniu 26 kwietnia 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 6.480 zł,</p>
<p>- w dniu 25 października 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 11.590 zł,</p>
<p>- w dniu 28 października 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 10.980 zł,</p>
<p>- w dniu 29 października 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.760 zł,</p>
<p>- w dniu 25 listopada 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.150 zł,</p>
<p>- w dniu 29 listopada 2002 r. doprowadził do wypłaty należności z faktury Nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 9.760 zł,</p>
<p>to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->VII.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Kary i środki karne</span>
</strong>
</p>
<p>Nie budzi wątpliwości możliwość przypisania oskarżonym w niniejszej sprawie winy. Są oni bowiem osobami dorosłymi, znającymi normy społeczne i prawne związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i obowiązkiem podatkowym. Mogli zachować się zgodnie z porządkiem prawnym, jednak z możliwości tej nie skorzystali. Oskarżeni byli przy tym w pełni świadomi znaczenia swoich czynów, nie zachodziła bowiem żadna podstawa do ograniczenia czy wyłączenia ich poczytalności.</p>
<p>Rozważania na temat wymiaru kary muszą być poprzedzone ustaleniem walidacyjnym o charakterze intertemporalnym. W związku ze znacznym odstępem czasowym pomiędzy okresem popełnienia czynów (1999 r.) a datą orzekania (28 grudnia 2015 r.) powstała konieczność rozstrzygnięcia, które przepisy powinny znaleźć zastosowanie. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a> jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. W realiach niniejszej sprawy istotna zmiana nastąpiła z dniem 1 lipca 2015 r. w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69§1 k.k.</a> regulującego instytucję warunkowego zawieszenia kary i ta właśnie kwestia wymaga rozważenia.</p>
<p>W brzmieniu pierwotnym, obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przepis ten zezwalał sądowi na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, kary ograniczenia wolności lub grzywny orzeczonej jako kara samoistna, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.</p>
<p>Natomiast w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przepis ten stanowił, że Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.</p>
<p>Nie budzi wątpliwości, że w realiach niniejszej sprawy, wobec orzeczenia kar pozbawienia wolności w wysokości pomiędzy 1 rokiem a 1 rokiem i 10 miesiącami, korzystniejsze dla oskarżonych jest stosowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69§1 k.k.</a> w wersji pierwotnej, jako że daje możliwość zawieszenia wykonania orzeczonych kar. Sąd ma przy tym świadomość, że ocena „względności” musi mieć charakter ogólny, a nie ograniczać się do jednego tylko ze stosowanych przepisów. W orzecznictwie podkreśla się, że „przy analizie względności ustawy dla konkretnego sprawcy winny być badane łącznie przepisy części ogólnej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> oraz przepisy regulujące typy przestępstw umieszczonych w innej ustawie. Uzasadniony jest pogląd, że pod pojęciem ustawa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a> należy rozumieć nie konkretny akt prawny, ale cały obowiązujący w danym czasie porządek prawny (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II AKa 384/13).</p>
<p>Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął, że względniejsze będzie zastosowanie ustawy w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, mimo iż treść jednego ze stosowanych przepisów była wówczas mniej korzystna dla sprawców. Mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 k.k.</a> w brzmieniu pierwotnym przewidywał okres próby w wymiarze od 2 do 5 lat, a w brzmieniu obecnym – od roku do lat 3. Sąd uznał jednak, że dla sprawców w oczywisty sposób względniejsze będzie zachowanie możliwości zastosowania warunkowego zawieszenia orzeczonej kary w połączeniu z dłuższym okresem próby, niż możliwość orzeczenia krótszego okres próby, ale przy braku możliwości skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary z powodu wymiaru orzeczonej kary.</p>
<p>Sąd miał również na uwadze zmiany, które nastąpiły w innych stosowanych przepisach, w tym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72)">art. 72 k.k.</a> i w przepisach części szczególnej Kodeksu. Zmiany te jednak nie poddawały się ocenie w kategoriach względności dla sprawcy, stąd ich omówienie w tym miejscu nie jest konieczne. Należy jednak wskazać, że w wypadku gdy Sąd nie orzeka środków karnych to wówczas zobligowany jest orzec jeden z obowiązków określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a>, co również przemawia za zastosowanie ustawy obowiązującej przed nowelizacją, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 r.</p>
<p>Skazując oskarżonych Sąd wziął pod uwagę okoliczności podmiotowe i przedmiotowe popełnionych przez nich występków.</p>
<p>Sąd wymierzył:</p>
<p>I. oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span>:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 50 zł każda - za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> przypisane w punkcie 1. sentencji;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 50 zł każda - za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> przypisane w punkcie 2. sentencji;</p>
</dd>
</dl>
<p>II. oskarżonemu <span class="anon-block">H. S. (1)</span>:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 50 zł każda - za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> przypisane w punkcie 6. sentencji;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 50 zł każda - za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271§3 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> przypisane w punkcie 7. sentencji;</p>
</dd>
</dl>
<p>III. oskarżonemu <span class="anon-block">M. K. (1)</span>:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 50 zł każda - za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> przypisane w punkcie 11. sentencji;</p>
</dd>
</dl>
<p>IV. oskarżonemu <span class="anon-block">M. W.</span>:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 30 zł każda - za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 kk</a> przypisane w punkcie 15. sentencji.</p>
</dd>
</dl>
<p>Każdorazowo Sąd baczył, by kara jednostkowa nie przekraczała stopnia ich winy, który w niniejszej sprawie równy był stopniowi społecznej szkodliwości popełnionych przestępstw. Ustalając zaś stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonych Sąd wziął pod uwagę rodzaj naruszonego dobra, jakim było mienie oraz pewność obrót cywilnoprawnego. Stopień naruszenia tych dóbr był znaczny, o czym świadczy zarówno stosunkowo wysoka wartość wyrządzonej szkody, jak i tej, której tylko usiłowano, przy czym do jej wyrządzenia nie doszło z uwagi na kontrolę przeprowadzoną przez Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span>, a więc na skutek obiektywnych okoliczności. Z kolei w wypadku szkody spowodowanej na mieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A. wskazać należy, że oskarżeni <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, pełnili funkcje prezesa zarządu, a więc byli osobami zobowiązanymi do dbania o interesy majątkowe spółki. Oskarżeni działając odpowiednio wspólnie w porozumieniu nadużyli zaufania jakim obdarzono ich w związku z powierzeniem im funkcji prezesa zarządu spółki. Oskarżeni mając świadomość fikcyjności stanowiących podstawę wypłat faktur, wyprowadzali w ten sposób z majątku spółki środki pieniężne, czy też zawyżając w fakturze wartość linii do produkcji płyt ociepleniowo-elewacyjnych dążyli do doprowadzenia Skarb Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości. Każdorazowo ich działalność miała charakter starannie przemyślany i zaplanowany. Już wówczas sytuacja majątkowa <span class="anon-block">(...)</span> S.A. była coraz gorsza, z czasem toczyły się wobec niej postępowania egzekucyjne, w tym też wszczęte przez były pracowników, a dotyczące należności z tytuły wynagrodzeń za pracę. Oskarżeni działali każdorazowo w zamiarze bezpośrednim, kierunkowym, odpowiednio czynem ciągłym naruszając w ten sposób podstawowe zasady prawa cywilnego. Takie czyny winny spotkać się z surową represją karną, albowiem mają wysoce negatywny wpływ na pewność obrotu cywilnoprawnego i wiarygodność dokumentów.</p>
<p>Na niekorzyść oskarżonych Sąd poczytał ich uprzednią karalność (k. 3359-3365, 3367-3371), w tym odpowiednio za przestępstwa przeciwko mieniu oraz przestępstwa skarbowe. Wskazać jednak należy, iż skazania te miały miejsce już po popełnieniu przypisanych przestępstw. Brak było okoliczności, które Sąd mógłby poczytać na korzyść oskarżonego.</p>
<p>Biorąc pod uwagę fakt działania oskarżonych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej Sąd obok jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonym kary grzywny. Ustalając wymiar kary Sąd kierował się opisanymi wyżej dyrektywami wymiaru kary. Ustalając zaś wysokość jednej stawki dziennej Sąd wziął pod uwagę możliwości majątkowe i zarobkowe oskarżonych i ustalił ją w wysokości 50 zł wobec oskarżonych <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, zaś wobec oskarżonych <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> na kwotę 30 zł, mając na uwadze aktualne możliwości zarobkowe oskarżonych.</p>
<p>Sąd orzekł wobec:</p>
<p>I. oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 50 zł każda;</p>
<p>II. oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych po 50 zł każda.</p>
<p>Oskarżeni <span class="anon-block">K. D. (1)</span> i <span class="anon-block">H. S. (1)</span> popełnili po dwa przestępstwa. Kary wymierzone za poszczególne przestępstwa są tego samego rodzaju. Mając na uwadze powyższe Sąd na zasadzie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86§1 i 2 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> wymierzył im karę łączną. Ustalając wymiar kary łącznej Sąd uznał, że pomiędzy czynami, za które wymierzone kary istnieje ścisły związek przedmiotowy. Odległość czasowa pomiędzy czynami jest stosunkowo niewielka, podobne są sytuacje, w których owe czyny popełniono, każdorazowo związane to było z działalnością <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Pomiędzy czynami przypisanymi oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> brak jest natomiast ścisłego związku podmiotowego, bowiem pokrzywdzonymi są dwa różne podmioty. Z kolei w przypadku oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span>, każdorazowo uzyskiwał on korzyść majątkową kosztem spółki <span class="anon-block">(...)</span> S.A. Powyższe przemawia za wymierzeniem im kary łącznej w wymiarze wyższym, niż wynikałoby to z zasady absorpcji. Wymiar kary łącznej w oparciu o pełną absorpcję może natomiast mieć miejsce w tych przypadkach, gdy z kilku pozostających w zbiegu przestępstw jedno dominuje w ocenie ich jako pewnej całości, co nie dotyczy rozpatrywanego przypadku.</p>
<p>Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności i kar łącznych pozbawienia wolności wobec:</p>
<p>I. oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> na okres 5 lat próby,</p>
<p>II. oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> na okres 5 lat próby,</p>
<p>III. oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> na okres 3 lat próby,</p>
<p>IV. oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> na okres 4 lat próby.</p>
<p>Mając na względzie właściwości i warunki osobiste oskarżonych, ich postawę w okresie poprzedzającym popełnienie przestępstwa, jak i po jego popełnieniu, a także postawę w toku postępowania Sąd warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej im kary pozbawienia wolności. Z uwagi na wymiar kary oraz brak orzeczenia środka karnego, zastosowanie w tym względzie znalazły przepisy w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r., które okazały się w tej sytuacji korzystniejsze dla oskarżonych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a>. Sąd uznał, że mimo niewykonania kar pozbawienia wolności zrealizowane zostaną cele wychowawcze i zapobiegawcze, jakie orzeczona kara ma realizować wobec oskarżonych. Sąd uznał, iż cel wychowawczy kary zostanie zrealizowany bez odrywania ich od środowiska, w którym obecnie funkcjonują, zaś pozostałe cele kary także zostaną w pełni osiągnięte szczególnie, że wobec oskarżonych orzeczono również podlegające już wykonaniu kary grzywny, co uświadomi im karygodność czynów jakich się dopuścili. Ponadto należało uznać za niecelowe umieszczenie oskarżonych w warunkach izolacji więziennej, także z uwagi na rodzaju czynów za jakie zostali w niniejszej sprawie skazani, z uwagi na znaczny upływ czasu od ich popełnienia, a także z uwagi na ich zachowanie od tamtej pory. Niewątpliwie można uznać, że oskarżeni wiodą obecnie ustabilizowany tryb życia.</p>
<p>Długość okresu próby orzeczona wobec oskarżonych, będzie wystarczająca by postawiona przez Sąd pozytywna prognoza kryminologiczna mogła zostać zweryfikowana i w wypadku, gdy oskarżeni rażąco naruszą obowiązujący porządek prawny, orzeczona wobec nich kara pozbawienia wolności będzie mogła zostać zarządzona do wykonania. Sama świadomość takiej możliwości z pewnością będzie wpływać mobilizująco na zachowanie oskarżonych. Sąd dając szansę oskarżonym jest przekonany, iż oskarżeni nie naruszą więcej obowiązującego porządku prawnego.</p>
<p>Orzeczone w powyższej postaci kary czynią zadość prewencji ogólnej, albowiem dążą do wzbudzenia u osób należących do najbliższego otoczenia oskarżonego, w tym osób związanych z działalnością spółki <span class="anon-block">(...)</span> S.A. przekonania, iż brak poszanowania dla obowiązującego prawa rodzi szereg niekorzystnych konsekwencji, a sprawca musi ponieść surowe tego skutki, przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksie karnym</a>.</p>
<p>Jako że stosowany wobec oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> areszt tymczasowy w sprawie nie został w całości zaliczony w wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. akt III K <span class="anon-block">(...)</span>, który został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt VI Ka <span class="anon-block">(...)</span>, Sąd w niniejszym postępowaniu na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> (w brzemieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> kary łącznej grzywny zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 7 sierpnia 2004 r. do dnia 17 sierpnia 2004 r. uznając za wykonane 84 (osiemdziesiąt cztery) stawki dzienne grzywny.</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">M. K. (1)</span> korzystał w toku postępowania karnego z udzielonej z urzędu pomocy prawnej przez adw. <span class="anon-block">T. L.</span>. Koszty obrony za niniejsze postępowaniu przy ponownym rozpoznaniu sprawy nie zostały opłacone, a zatem Sąd na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze</a> zasądził na rzecz udzielającego jej adwokata kwotę wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 5;§ 16)">§14 ust. 2 pkt 5 oraz §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. z 2002 r. nr 163 poz. 1348 ze zm.), podwyższając tę kwotę stosownie do ilości dni, w których toczyła się rozprawa. Procedowanie odbywało się w trybie zwyczajnym, a należność w takim przypadku wynosi 600 zł, zaś za każdy kolejny termin rozprawy, których było 19, Sąd przyznał wynagrodzenie w kwocie 120 zł stanowiące 20% z kwoty 600 zł. Łącznie koszty pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu po doliczeniu podatku VAT wyniosły 3.576,60 zł i tę kwotę Sąd zasądził na rzecz adw. <span class="anon-block">T. L.</span>.</p>
<p>Konsekwencją skazania było obciążenie oskarżonych kosztami sądowymi, brak było bowiem okoliczności uzasadniających zwolnienie ich w całości od ich ponoszenia w zakresie ryczałtu za doręczenia, opłaty od karty karnej oraz zwrotu kosztów obrony z urzędu, a także opłaty od orzeczonej kary pozbawienia wolności oraz grzywny.</p>
<p>Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 3;art. 2 ust. 1 pkt. 4;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 3 i 4 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądził na rzecz Skarbu Państwa:</p>
<p>- od oskarżonej <span class="anon-block">K. D. (1)</span> kwotę 34 zł tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 1.800 zł,</p>
<p>- od oskarżonego <span class="anon-block">H. S. (1)</span> kwotę 34 zł tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 1.500 zł,</p>
<p>- od oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> kwotę 3.576,60 zł tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 780 zł,</p>
<p>- od oskarżonego <span class="anon-block">M. W.</span> kwotę 34 zł tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę w kwocie 780 zł.</p>
<p>W pozostałym zakresie Sąd zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.</p>
</div>