II Ka 453/15

<p>Sygn. akt II Ka 453/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 29 grudnia 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Ostrołęce </strong>II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka</p> <p>Sędziowie: SO Wiesław Oryl</p> <p>SO Ryszard Warda /spr./</p> <p>Protokolant: Kamila Duszak</p> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Okr.: <span class="anon-block">A. O.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na rozprawie</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a§2 k.k.</a> i in.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt II K 1268/13</p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->zaskarżony wyrok w części dotyczącej punktu II a/o uchyla i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi rejonowemu w Ostrołęce; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa; </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">adw. J. P.</span> 516,60 zł z VAT za obronę z urzędu przed Sądem II instancji. </strong> </p> <p>Sygn. akt II Ka 453/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>1.  w dniu 4 sierpnia 2013 r na drodze publicznej w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span>, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a§2 k.k.</a> przez Sąd Rejonowy w Ostrołęce, sygn. II K 1432/11, jak również znajdując się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia rowerów orzeczonych za w/w przestępstwo, kierował rowerem będąc w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem: I bad.-0,38 mg/l, II bad.-0,36 mg/ III bad.-0,37 mg/l,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a § 2 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong>,</p> <p>2.  w dniu 4 sierpnia 2013 r w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span>, skierował ściganie o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 2)">art. 178a§2 k.k.</a> na <span class="anon-block">S. K.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w ten sposób, że podczas badania stanu trzeźwości urządzeniem typu <span class="anon-block">A.</span> Sensor IV <span class="anon-block"> (...)</span> podał się za <span class="anon-block">S. K.</span> i podrobił dokument w postaci Protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym poprzez nakreślenie imienia i nazwiska <span class="anon-block">S. K.</span>, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne przez Sąd Rejonowy w Ostrołęce z dnia sygn. II K 1076/08, którą odbywał w okresie od 7 kwietnia 2012 roku do 25 kwietnia 2013 roku,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 235 k;art. k)">art. 235 k,k</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Ostrołęce</strong> wyrokiem z dnia 19 października 2015 r. wydanym w sprawie sygn. II K 1268/13 w ramach zarzucanego oskarżonemu <span class="anon-block">K. K.</span> w pkt. 1 a/o czynu, uznał go za winnego tego, że w dniu 4 sierpnia 2013 r na drodze publicznej w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span>, kierował rowerem będąc w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem: I bad.- 0,38 mg/l, II bad.-0,36 mg/ł, III bad.-0,37 mg/l i przyjął, iż czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 87 § la k.w., kwalifikując go z art. 87 § la k.w. W ramach zarzucanego oskarżonemu czynu z pkt. 2 a/o uznał go za winnego tego, że w dniu 4 sierpnia 2013 r. na drodze publicznej w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span> podczas badania stanu trzeźwości urządzeniem typu <span class="anon-block">A.</span> Sensor IV <span class="anon-block"> (...)</span> podał się za <span class="anon-block">S. K.</span> i podpisał dokument w postaci protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym poprzez nakreślenie imienia i nazwiska <span class="anon-block"> (...)</span>, czym umyślnie wprowadził w błąd organ państwowy upoważniony z mocy ustawy do legitymowania - funkcjonariusza Policji co do tożsamości własnej i przyjął, iż czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 65§1 pkt. 1 k.w., kwalifikując go z art. 65§1 pkt. 1 k.w. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1</a> k.w. oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5§1 pkt. 4 k.p.w.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 k.p.w.</a> Sąd Rejonowy postępowanie odnośnie wyżej opisanych czynów umorzył. Jednocześnie Sąd w ramach zarzucanego <span class="anon-block">K. K.</span> czynu z pkt. 1 a/o uznał go za winnego tego, że w dniu 4 sierpnia 2013 r. na drodze publicznej w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span>, znajdując się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia rowerów orzeczonych przez Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie sygn. II K 1432/11, kierował rowerem i czyn ten zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> skazał go i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. W dalszej części wyroku Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego ustanowionego z urzędu adw. <span class="anon-block">J. P.</span> tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 619,92 zł w tym, należny podatek 23 % VAT. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 k.p.k.</a> Sąd zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku w zakresie dotyczącym uniewinnienia oskarżonego od popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> zarzucanego mu w pkt. 2 aktu oskarżenia na jego niekorzyść wniósł oskarżyciel publiczny. Orzeczeniu temu zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> poprzez błędną subsumpcję ustalonego stanu faktycznego i nie zastosowanie przytoczonego przepisu jako podstawy skazania oskarżonego za przestępstwo podrobienia w celu użycia za autentyczny dokumentu protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym poprzez nakreślenie podpisu <span class="anon-block">S. K.</span>, którego to czynu oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w konsekwencji uniewinnienie oskarżonego od popełnienia tego przestępstwa. Wskazując powyższy zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w odpowiedniej części i w tym zakresie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Ostrołęce zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora zasługiwała na pełną akceptację.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że <span class="anon-block">K. K.</span> w dniu 4 sierpnia 2013 r. podczas badania stanu trzeźwości urządzeniem typu <span class="anon-block">A.</span> Sensor podał się za <span class="anon-block">S. K.</span> i podpisał dokument w postaci protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym poprzez nakreślenie imienia i nazwiska <span class="anon-block"> (...)</span>. Mając na uwadze tego rodzaju ustalenia faktyczne Sąd orzekający uznał czyn oskarżonego za wyczerpujący znamiona wykroczenia z art. 65§1 pkt. 1 k.w. i wobec upływu terminu przedawnienia karalności umorzył w tym zakresie postępowanie.</p> <p>Sąd I instancji wypowiedział się krytycznie odnośnie przyjęcia postulowanej przez prokuratora kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 k.k.</a> W tym temacie Sąd powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 17 września 2002 r. w sprawie sygn. IV KK 240/02, zgodnie z którym działanie sprawcy, polegające na podpisaniu się nazwiskiem innej osoby na protokole zatrzymania i protokole przesłuchania sprawcy wykroczenia, nie może być uznane za podrobienie dokumentu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 k.k.</a> </p> <p>Z powyższym stanowiskiem Sądu I instancji nie sposób się zgodzić. Apelujący w złożonym środku odwoławczym trafnie zauważył, iż dokonana przez Sąd wykładnia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 k.k.</a> jest nieaktualna. Oskarżony <span class="anon-block">K. K.</span> nie sporządził odręcznego oświadczenia potwierdzającego jego dane osobowe, lecz potwierdził jako uczestnik czynności procesowej fałszywym podpisem nieprawdziwe dane w protokole utrwalającym tę czynność procesową i uczynił to w celu użycia tego protokołu jako dokumentu autentycznego. Tego rodzaju ocena okoliczności faktycznych może rodzić odpowiedzialność karną za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 k.k.</a> Na taki kierunek wskazuje pogląd prawny wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. I KZP 2/05. Sąd Najwyższy ostatecznie rozstrzygnął dotychczasowe rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych, podważając jednocześnie argumentację przytoczoną w powołanym przez Sąd I instancji wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2002 r. w sprawie sygn. IV KK 240/02.</p> <p>W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego i argumentację przedstawioną dla jego uzasadnienia uznano za niezasadne. Powyższe wskazania oczywiście nie determinują rodzaju rozstrzygnięcia jakie zapadnie w przyszłości w zakresie odpowiedzialności karnej <span class="anon-block">K. K.</span>, ale powodują, że aktualną subsumpcję, będącą konsekwencją dokonanych ustaleń faktycznych, należało uznać za wadliwą. Wobec powyższego argumentacja skarżącego i w konsekwencji także sformułowany wniosek o uchylenie wyroku, musiały zostać uznane za zasadne.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji winien przeprowadzić na nowo przewód w całości w zakresie czynu z punktu II aktu oskarżenia, a w szczególności zweryfikować swe zapatrywania prawne w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego za zachowanie penalizowane <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270§1 k.k.</a> Konieczne będzie także wnikliwe odniesienie się do wyżej poczynionych uwag oraz zajęcie stanowiska odnośnie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. I KZP 2/05.</p> <p>Z tych względów Sąd Odwoławczy orzekł, jak na wstępie.</p> </div>