Ppolska.starec← UrzadnikLog in

X Ga 534/15

Common courts2015-12-29
Case number
X Ga 534/15
Judgment date
2015-12-29
Type
SENTENCE

Judges

Lesław Zieliński (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p>Sygn. akt X Ga 534/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym :</p> <p>Przewodniczący: SSO Lesław Zieliński</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. w Gliwicach</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa:<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">P.</span> także pozwanych wzajemnych</strong> </p> <p>przeciwko:<strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">R.</span> także powoda wzajemnego</strong> </p> <p>w postępowaniu uproszczonym</p> <p>na skutek apelacji pozwanego jak i powoda wzajemnego <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku</p> <p>z dnia 15 października 2015 r.</p> <p>sygn. akt VI GC 267/14</p> <p>oddala apelację od powództwa podstawowego jak i powództwa wzajemnego</p> <p>SSO Lesław Zieliński</p> <p>Sygn. akt X Ga 534/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powodowie A .<span class="anon-block">P.</span> i M. <span class="anon-block">P.</span> wnieśli pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) s. z o.o.</span> w <span class="anon-block">R.</span> o zapłatę kwoty 4.871,35 z ustawowymi odsetkami i stosownymi kosztami postępowania. Dochodzona kwota jest ceną za wykonane i skierowane do zamontowania żaluzje fasadowe.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gliwicach uwzględnił pozew w postępowaniu upominawczym - uproszczonym w całości. / nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym / k.28 akt /</p> <p>Pozwana Spółka wnosząc sprzeciw wskazała iż powodowie wykonali żaluzje ale wobec złego pomiaru otworów okiennych dokonanego przez powodów okazały się one nieprzydatne do zamontowania . / sprzeciw k.34-37 / Jednocześnie pozwana Spółka złożyła powództwo wzajemne o zapłatę kwoty 2.088,00 zł na którą składało się roszczenie o zwrot zaliczki w wysokości 1500,00 zł oraz naliczoną karę umowna.</p> <p>W zaskarżonym wyroku, po przeprowadzeniu dowodów z dokumentów oraz zeznań świadka oraz stron Sąd I instancji uwzględnił powództwo podstawowe w całości i zasądził stosowne koszty oraz oddalił powództwo wzajemne i ponownie orzeł o kosztach. / k.110 akt /</p> <p>W uzasadnieniu Sąd Rejonowy podniósł, że zgromadzony materiał dowodowy pozwala na uznanie iż strona pozwana nie współpracowała w sposób należyty w toku realizacji umowy nie tylko w sposób profesjonalny ale nawet w sposób przyjęty w nieprofesjonalnym obrocie . Wobec zaś faktu iż powodowie należycie wykonali swoją cześć zobowiązania należy im się stosowne wynagrodzenie zaś powództwo wzajemne nie zasługuje na uwzględnienie</p> <p>W złożonej apelacji pozwany zarzucił Sądowi I instancji nieprawidłową ocenę materiału dowodowego co narusza przepisy dotyczące postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231;art. 233)">art. 231 i 233 kpc</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(13);art. 505(13) § 2)">art. 505<sup> <!-- -->13 </sup>§ 2 k.p.c.</a>, jeżeli Sąd II instancji nie prowadzi postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.</p> <p>Wyrok Sądu Okręgowego oparty jest o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385;art. 385 § 1)">art. 385 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(9);art. 505(9) § 1(1))">art. 505<sup> <!-- -->9</sup>§1<sup> <!-- -->1 </sup>k.p.c.</a> zgodnie z którym apelację w postępowaniu uproszczonym można oprzeć na zarzutach naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, oraz naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.</p> <p>Zaskarżone orzeczenie należy uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego i trafnej wykładni prawa materialnego, w szczególności w zakresie ustalenia podmiotu który powinien uiścić cenę za pobrany towar.</p> <p>Przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku motywy tej oceny<br/>nie wykazują sprzeczności ustaleń faktycznych Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaoferowanego przez strony, który został oceniony bez przekroczenia przysługującego mu uprawnienia do swobodnej oceny dowodów, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> </p> <p>Tak poczynione ustalenia Sąd Okręgowy przyjmuje za własne i podziela<br/>w pełni zarówno dokonaną ocenę dowodów, jak i wykładnię prawa materialnego. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, iż ponowne przytaczanie argumentów uzasadniających to stanowisko, wskazanych już w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku jest zbędne i niecelowe. Faktycznie uznać można iż treść uzasadnienia jest zbyt lakoniczna niemniej pozawala na pełną kontrolę toku rozumowania Sądu Rejonowego a ewentualne braki nie mają wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Oceniając wiarygodność przeprowadzonych dowodów Sąd Rejonowy nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów określonych przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> Za chybione należało uznać zarzuty apelującego dotyczące prawidłowości poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 czerwca 1999 r. (sygn. akt II UKN 685/98) ramy swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>) wyznaczone są wymogami prawa procesowego, doświadczenia życiowego oraz regułami logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, odnosi je do pozostałego ,materiału dowodowego. Błąd w ustaleniach faktycznych następuje, gdy zachodzi dysharmonia pomiędzy materiałem zgromadzonym w sprawie a konkluzją, do której dochodzi sąd na skutek przeinaczenia dowodu oraz wszelkich wypadków wadliwości wynikających z naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> Przepis ten byłby naruszony, gdy ocena materiału dowodowego koliduje z zasadami doświadczenia życiowego lub regułami logicznego wnioskowania. Tak rozumianego zarzutu sprzeczności ustaleń Sądu z treścią materiału dowodowego Sądowi pierwszej instancji w niniejszej sprawie skutecznie zarzucić nie można.</p> <p>Dlatego przy przyjętym przez Sad Rejonowy stanowisku co do realizacji umowy należało jednocześnie oddalić powództwo wzajemne jako nie znajdujące podstawy co też Sąd merytoryczny uczynił.</p> <p>Z przytoczonych względów, wobec prawidłowego rozstrzygnięcia Sądu I instancji obie apelacje, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> należało oddalić, jako bezzasadne.</p> <p>SSO Lesław Zieliński</p> </div>