Ppolska.starec← UrzadnikLog in

IV Ka 972/14

Common courts2014-12-04
Case number
IV Ka 972/14
Judgment date
2014-12-04
Type
SENTENCE

Judges

Dariusz ŚliwińskiEwa Taberska (PRESIDING_JUDGE)Hanna Bartkowiak

Judgment text

<div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Dnia 4 grudnia 2014r.</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Ewa Taberska ( spr.)</p> <p>Sędziowie SSO Hanna Bartkowiak</p> <p>SSO Dariusz Śliwiński</p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant prot. sąd. <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> </p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Artura Domańskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt VIII K 658/14</p> <p>1.  Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...) spółka z o.o.</span> kwoty 496 zł (czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych)</p> <p>2.  W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.</p> <p>3.  Zwalnia oskarżonego od zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> <p> <span class="anon-block">D. Ś.</span> <span class="anon-block">E. H.</span> <span class="anon-block">B.</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> </span> </strong> został oskarżony o to, że w dniu 8 kwietnia 2011 roku w <span class="anon-block">P.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedłożył podrobione zaświadczenie o zatrudnieniu przedstawicielowi <span class="anon-block"> firmy (...) sp. z o.o.</span> czym doprowadził ww. firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w postaci pieniędzy w kwocie 496 złotych, wprowadzając tym samym w błąd pracownika <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, co do zamiaru wywiązania się z <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> z dnia 8 kwietnia 2011 roku na szkodę wymienionej spółki <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Rejonowy Poznań <span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">P.</span> wyrokiem z dnia 16 września 2014 r.sygn. akt VIII K 658/14:</em> </strong> </p> <p>1.  Oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span> uznał za winnego zarzucanego mu czynu popełnionego w sposób wyżej opisany, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 kk</a> wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych</p> <p>2.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt. 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat tytułem próby.</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 § 2 kk</a> orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach z dnia 7 kwietnia 2011 roku, przechowywanego w aktach sprawy na k. 31 poprzez pozostawienie go w aktach sprawy.</p> <p>4.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 290,00 zł, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 1;art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1973 r. Nr 27 poz. 152 z późn. zmianami) wymierzył mu opłatę w kwocie 260 złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyrok złożył prokurator </strong>i zarzucił naruszenie przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 6)">art. 343 § 6 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 kpk</a> polegająca na nie orzeczeniu obowiązku naprawienia szkody, co nie może mieć miejsca w sytuacji skazania oskarżonego wyrokiem na posiedzeniu, na którym uwzględniono wniosek prokuratora w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 kpk</a>, którego elementem było zobowiązanie oskarżonego do naprawienia szkody.</p> <p>Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja okazała się trafną jednakże, zdaniem Sądu Okręgowego, wystarczającą była w niniejszej sprawie zmiana zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody.</p> <p>Na wstępie jednak należy się zgodzić z Sądem I instancji, iż zgromadzony w niniejszym postępowaniu materiał dowodowy wystarcza do przypisania oskarżonemu zarówno winy jak i sprawstwa odnośnie przypisanego mu czynu.</p> <p>Po wtóre podkreślić trzeba, iż instytucje prawne przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 k.p.k.</a> i w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art. 387 k.p.k.</a> są określane w judykaturze i doktrynie jako tzw. „dobrowolne poddanie się odpowiedzialności karnej”, przy czym w pierwszym przypadku chodzi o skazanie oskarżonego na wniosek Prokuratora bez przeprowadzenia rozprawy, zaś w drugim – na wniosek oskarżonego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Oba te uregulowania, chociaż pod pewnymi względami różnią się (np. co do możliwości proponowanego rozstrzygnięcia o karze – w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art. 387 k.p.k.</a> przewidziane zostały szersze możliwości sugerowanego rozstrzygnięcia), to jednak w każdym przypadku przewidują, że wniosek o skazanie jest dla danego sądu wiążący, jeżeli go podzieli i zdecyduje o skazaniu oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a>) lub bez przeprowadzania postępowania dowodowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387 § 1 k.p.k.</a>). Oczywistym jest jednak, że Sąd nie jest związany porozumieniem stron warunkującym wniosek prokuratora, może go bowiem uwzględnić ale wcale nie musi; pozostaje to całkowicie w kompetencji sądu orzekającego. Sąd orzekający zatem widząc, iż wniosek o wydanie wyroku skazującego jest to czy to niezgodny z przepisami oprawa, czy to nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym może albo odmówić wydania wyroku skazującego albo skierować sprawę na posiedzenie, w trakcie którego dążyć będzie do zmiany wniosku.</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy słusznie nie znalazł podstaw do kwestionowania uzgodnień między prokuratorem a oskarżonym, mających swoje odzwierciedlenie w treści protokołu wyjaśnień oskarżonego i powtórzonych w akcie oskarżenia.</p> <p>Wśród tych uzgodnień była także zgodna oskarżonego na zobowiązanie go do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, który to obowiązek prokurator wskazał w akcie oskarżenia jako obowiązek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> i oskarżony ani też jego obrońca, prawidłowo zawiadomienie o terminie posiedzenia, nie zakwestionowali konieczności jego orzeczenia.</p> <p>Sąd Rejonowy natomiast, co wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, przeoczył konieczność orzeczenia uzgodnionego obowiązku, lecz obowiązku tego nie zakwestionował:</p> <p> <strong> <!-- -->„Sąd nie zawarł jednak w wyroku orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody. Zgodnie z ustaleniami pomiędzy oskarżonym <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span> a Prokuratorem w zakresie wymiaru kar i środków karnych, zaakceptowanymi przez Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> Sąd winien był zobowiązać oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">S.</span> do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej spółki kwoty 496 złotych.” – K. 159 -160.</strong> </p> <p>Reasumując zatem Sąd Okręgowy uznał, iż argumentacja przytoczona w uzasadnieniu apelacji zasługiwała w całości na akceptację, jednakże Sąd Okręgowy nie widział potrzeby uchylenia zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania i poprzestał na jego zmianie, co zresztą także zasugerował oskarżyciel na rozprawie odwoławczej.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block"> firmy (...) spółka z o.o.</span> kwoty 496 zł (czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych)</p> <p>W pozostałym zakresie natomiast zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.</p> <p>Sąd Okręgowy zwolnił przy tym oskarżonego od obowiązków zapłaty kosztów postępowania odwoławczego nie wymierzając mu w tym opłaty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 635)">art. 635 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t.j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) uznając, iż korekta orzeczenia, a więc potrzeba przeprowadzenia postępowania odwoławczego jest wynikiem li tylko ewidentnego błędu Sądu Rejonowego. Względy słuszności sprzeciwiają się zatem by koszty tej pomyłki miał ponosić oskarżony.</p> <p> <span class="anon-block">D. Ś.</span> <span class="anon-block">E. H.</span> <span class="anon-block">B.</span> </p> </div>