VI Ka 600/14

<p>Sygn. akt VI Ka 600/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda (spr.)</p> <p>Sędziowie: SO Aleksandra Mazurek</p> <p>SR del. Remigiusz Pawłowski</p> <p>Protokolant: protokolant sądowy - stażysta Robert Wójcik</p> <p>przy udziale prokuratora Grażyny Maleszewskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. P.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>z dnia 1 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV K 823/13</p> <p>zaskarżony wyrok zmienia przez ustalenie w opisie czynu, że oskarżony nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. VI Ka 600/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. P.</span> został oskarżony o to, że w dniu 10 września 2012 roku w <span class="anon-block">W.</span>, na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, jadąc pojazdem marki <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i przejeżdżając przez przejazd tramwajowy nie zachował szczególnej ostrożności i przed wjechaniem na tory nie upewnił się, czy nie zbliża się pojazd szynowy, a tym samym nie przedsięwziął odpowiednich środków ostrożności i nie zatrzymał pojazdu w bezpiecznym miejscu, gdy nadjeżdżał pojazd szynowy naruszając <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 28;art. 28 ust. 1;art. 28 ust. 2)">art. 28 ust. 1 i 2 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym</a> doprowadzając do podjęcia przez kierującego tramwajem <span class="anon-block">A. K.</span> intensywnego hamowania tramwajem linii 22 nr tab.<span class="anon-block"> (...)</span> w celu uniknięcia zderzenia z przedmiotowym pojazdem marki <span class="anon-block">O.</span> w wyniku hamowania tramwaju jego pasażer <span class="anon-block">T. K.</span> spadł z fotela i doznał obrażeń ciała w postaci złamania rzepki prawej, co skutkowało naruszeniem czynności ciała lub rozstrojem zdrowia trwającym dłużej niż 7 dni w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi- Północ w <span class="anon-block">W.</span> wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2014 roku w sprawie o sygn. akt IV K 823/13 orzekł:</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span> uznał za winnego popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> skazał go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 (dwóch) lat;</p> <p>III.  zwolnił oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span> od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie niniejszej, przejmując je na rzecz Skarbu Państwa.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span>. Prokurator wskazanemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> poprzez zaistnienie braku w dokładnym określeniu przypisanego oskarżonemu czynu skutkującego brakiem w opisie znamienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie opisu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> przypisanego oskarżonemu o niezbędne znamię „nieumyślnego naruszenia zasad w ruchu lądowym” oraz znamię „spowodowania nieumyślnie wypadku”.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zarzut apelacji prokuratora zasługuje na uwzględnienie, jednakże zawarty w niej wniosek jest zasadny jedynie w kwestii uzupełnienia opisu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> przypisanego oskarżonemu o niezbędne znamię „nieumyślnego naruszenia zasad w ruchu lądowym”.</p> <p>W pierwszym rzędzie podnieść trzeba, że sąd rejonowy przeprowadził w sprawie niniejszej prawidłowe postępowanie dowodowe dążąc do wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, zebrane dowody poddał analizie zgodnej z regułami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i na tej podstawie wyprowadził zasadny wniosek co do winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu. Ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji znajdują pełne oparcie w ujawnionym w toku przewodu sądowego materiale dowodowym i nie są przez skarżącego kwestionowane. W świetle tychże ustaleń nie budzi także wątpliwości kwalifikacja prawna przypisanego oskarżonemu czynu. Jednakże jak słusznie zarzucił prokurator w apelacji, sąd rejonowy dopuścił się uchybienia w postaci pominięcia w opisie zarzucanego oskarżonemu czynu znamienia nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Podnieść należy, iż naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym może nastąpić umyślnie bądź nieumyślnie. Analiza treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> pozwala wysnuć, iż takie zróżnicowanie sposobu naruszenia zasad bezpieczeństwa rodzi obowiązek sądu, w razie skazania za tak kwalifikowane przestępstwo, wskazania w sposób jednoznaczny sposobu naruszenia przez sprawcę zasad bezpieczeństwa w określonym rodzaju ruchu (por. postanowienie SN z dnia 29 kwietnia 1997r., V KKN 255/96, OSNKW 1997, z. 7-8, poz. 60). Przekładając powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy podnieść należy, iż sąd rejonowy w opisie przypisanemu oskarżonemu czynu nie wskazał naruszenia przez oskarżonego zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym w sposób umyślny czy też nieumyślny, zatem podniesiony przez skarżącego w apelacji zarzut jest w pełni zasadny.</p> <p>Odnosząc się do wniosku prokuratora o uzupełnienie opisu zarzucanego oskarżonemu czynu o niezbędne znamię „spowodowania nieumyślnie wypadku” wskazać należy, że jest on bezzasadny. Jak wskazano wyżej, naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu może nastąpić umyślnie, jak i nieumyślnie, ale skutki czynu stanowiące jego ustawowe znamię i decydujące o zaistnieniu przestępstwa są zawsze objęte winą nieumyślną. Przestępstwo wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a> jest przestępstwem o charakterze nieumyślnym i zachowuje taki charakter niezależnie od tego, czy do naruszenia przez sprawcę zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym doszło w sposób umyślny czy nieumyślny (por. Postanowienie SN z dnia 4 stycznia 2007 roku, IV KK 392/06). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd nie dostrzegł konieczności uwzględnienia drugiego wniosku prokuratora i uzupełnienia opisu zarzucanego oskarżonemu czynu o znamię „spowodowania nieumyślnie wypadku”.</p> <p>Z uwagi na powyższe Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok poprzez ustalenie w opisie czynu, że oskarżony nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym.</p> <p>W pozostałej części wyrok Sądu Rejonowego należało utrzymać w mocy, koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym przejmując na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.</p> </div>