Ppolska.starec← UrzadnikLog in

IX W 3577/14

Common courts2014-12-04
Case number
IX W 3577/14
Judgment date
2014-12-04
Type
SENTENCE

Judges

Joanna Sienicka (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

<p>Sygn. akt IX W 3577/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Joanna Sienicka</p> <p>Protokolant: Kalina Pawełko</p> <p>bez udziału oskarżyciela publ.</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 21 X, 27 XI 2014 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->s. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">C.</span> z domu <span class="anon-block">L.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p>obwinionego o to, że: w dniu 05 kwietnia 2013r. o godz. 14:20 w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> będąc osobą odpowiedzialną za utrzymanie dachu budynku w odpowiednim stanie, nie dokonał odpowiedniego zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego dla życia i zdrowia ludzi, nie uprzątając śniegu zalegającego na dachu w wyniku czego spadł on na przechodzącą chodnikiem <span class="anon-block">T. S.</span> </p> <p>- tj. za wykroczenie z art. 72 kw</p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKA:</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->obwinionego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong>uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu ;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118§2kpw</a> koszty postępowania ponosi Skarb Państwa</p> <p>Sygn. akt IX W 3577/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> został obwiniony o popełnienie wykroczenia z art. 72 kw polegającego na tym , że w dniu 05 kwietnia 2013 r. o godz. 14: 20 w <span class="anon-block">O.</span> przy ul.<span class="anon-block">(...)</span> będąc osobą odpowiedzialną za utrzymanie dachu budynku w odpowiednim stanie, nie dokonał odpowiedniego zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego dla życia i zdrowia ludzi, nie uprzątając śniegu zalegającego na dachu w wyniku czego spadł on na przechodzącą chodnikiem <span class="anon-block">T. S.</span>.</p> <p>Obwiniony mieszka w <span class="anon-block">R.</span>; pełni funkcję <span class="anon-block"> Prezesa (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> , osiąga dochód około <span class="anon-block">(...)</span>miesięcznie, jest żonaty , na utrzymaniu ma dwoje dzieci.</p> <p>W dniu 05 kwietnia 2013 r. około godziny 14:20 pokrzywdzona <span class="anon-block">T. S.</span> szła chodnikiem wzdłuż <span class="anon-block">ul. (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">ul. (...)</span> do Urzędu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Gdy przechodziła przy kamienicy nr <span class="anon-block">(...)</span>, z dachu budynku spadły na nią bryły śniegu z lodem uderzając ją w głowę i prawe ramię. Pokrzywdzona ubrana była w zimową kurtkę , na głowie miała kaptur. Po uderzeniu pokrzywdzona straciła równowagę . Idący za nią <span class="anon-block">M. S. (1)</span> pomógł jej przejść do sklepu , gdzie czekała na pogotowie ratunkowe. Pokrzywdzona skarżyła się na silne bóle głowy i prawej ręki. Po przyjeździe pogotowania została przewieziona do Szpitala Wojewódzkiego w <span class="anon-block">O.</span> .</p> <p>W dniu 5 kwietnia 2013r zarówno <span class="anon-block">M. K. (1)</span> , jak i obwiniony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> przebywali poza <span class="anon-block">O.</span>. O zdarzeniu zostali poinformowani telefonicznie przez Straż Miejską i współpracowników. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> skontaktował się z <span class="anon-block">W. G. (1)</span> - pracownikiem <span class="anon-block"> firmy (...)</span>,, , który wcześniej wykonywał prace remontowe na dachu budynku przy ul <span class="anon-block">(...)</span>. W styczniu-lutym 2013r wykonywał tam uszczelnienie komina oraz oczyszczał dach usuwając śnieg i sople lodowe. <span class="anon-block">M. K.</span> powiadomił go o zaistniałej sytuacji polecił mu udać się na miejsce zdarzenia i usunąć śnieg z dachu. <span class="anon-block">W. G. (1)</span> zadzwonił do obwinionego, który nakazał mu wykonanie zlecenia. <span class="anon-block">W. G. (1)</span> udał na dach budynku przy ul<span class="anon-block">(...)</span>; znajdował sie na nim mokry śnieg, a w rynnach były bryły lodu. Usunął śnieg i lód z dachu. Dodatkowo, na dachu zostały zamontowane płotki przeciwśnieżne, mające zapobiegać osuwaniu się śniegu z dachu.</p> <p>Od 3 do 5kwietnia 2013 r. odnotowano opady śniegu, średnia wysokość pokrywy śnieżnej wynosiła blisko 30 cm.</p> <p>Właścicielami budynku przy ulicy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> są <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i <span class="anon-block">E. K.</span> . <span class="anon-block"> (...)</span> budynkiem należy do <span class="anon-block">M. K. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> świadczy usługi w branży budowlanej obejmujące przede wszystkim systemowe pokrycia dachowe oraz elewacyjne obiektów. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> na podstawie umowy ustnej od kilku lat powierzał remonty, konserwację dachów należących do niego budynków <span class="anon-block"> firmie (...)</span>. Firma ta nie miała zleconej stałej konserwacji połaci dachowej przez właściciela budynku znajdującego się przy ulicy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Prace, w tym usunięcie śniegu i lodu z dachu, wykonywane były na zlecenia doraźne właściciela zgłaszane także ustnie.</p> <p>Prokuratura Rejonowa <span class="anon-block">(...)</span> prowadziła postępowanie przygotowawcze w sprawie nieumyślnego spowodowania w dniu 5 kwietnia 2013r w <span class="anon-block">O.</span> na ul <span class="anon-block">(...)</span> obrażeń ciała <span class="anon-block">T. T. (1)</span>- poprzez zaniechanie usunięcia zalegającego na dachu budynku śniegu, w wyniku osunięcia się którego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała, tj przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 3)">art. 157§3kk</a> - sygn <span class="anon-block">(...)</span>. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013r dochodzenie zostało umorzone wobec braku interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania z urzędu .</p> <p>Przeciwko <span class="anon-block">M. K. (1)</span> prowadzone było postępowanie o wykroczenie z art. 72kw polegające na tym , że w dniu 05 kwietnia 2013r. o godz. 14:20 w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> będąc właścicielem budynku nie dokonał odpowiedniego zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego dla życia i zdrowia ludzi, nie uprzątając śniegu zalegającego na dachu w wyniku czego spadł on na przechodzącą chodnikiem <span class="anon-block">T. S.</span>- sygn akt <span class="anon-block">(...)</span> . Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2014r został on uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu. Orzeczenie jest prawomocne.</p> <p>(dowody: notatka urzędowa k. 7, 8, 21 , 197, 198, protokół oględzin miejsca zdarzenia k. 9 – 10, dane z rejestru gruntów k 217, zdjęcia k 18- 18v, 63, 227-230, ,pismo k 207, informacja <span class="anon-block"> (...)</span> k 23, materiał prasowy k. 26 – 27, pismo k 43 , wypis ze szpitala i historia choroby k 159-164, opinia k 165-167, 168-169, 213, postanowienie k 172-173,181, 186, 187, 214, wyjaśnienia obwinionego k 188v, 49, 48, 67-67v, zeznania <span class="anon-block">T. T.</span>-<span class="anon-block">S.</span> k. 189, 13v-14,24v-25,67v – 68, <span class="anon-block">M. K.</span> k 190- 191, 20-20v, 24-24v, 38-38v, 68-68v, 171, 183-184, <span class="anon-block">M. P.</span> k. 247v, 11v, <span class="anon-block">M. S.</span> k. 247-247v, 68v, 15v,<span class="anon-block">M. J.</span> k 247v-248, akta <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> Obwiniony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.</strong> Wyjaśnił, że nie był odpowiedzialny za usuwanie śniegu z dachu budynku przy ul <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Przyznał, że w 2012 r. jego firma wykonała generalny remont pokrycia dachowego w/w budynku. <span class="anon-block">D.</span> remontował 4-5 dachów w budynkach należących do <span class="anon-block">M. K.</span>. Gwarancja nie obejmowała konserwacji dachu i usuwania z niego śniegu. Zdarzało się jednak w przeszłości , że z dachów tych <span class="anon-block"> firma (...)</span> usuwała śnieg. Miało to miejsce po zgłoszeniu takiej potrzeby przez właściciela. <span class="anon-block">M. K.</span> dzwonił wówczas zgłaszając potrzebę oczyszczenia dachu ze śniegu. Obwiniony stanowczo zaprzeczył by zawierał z <span class="anon-block">M. K.</span> umowę dotyczącą monitorowania dachów jego budynków celem sprawdzania czy istnieje potrzeba usunięcia z nich pokrywy śnieżnej. Właściciel budynku płacił <span class="anon-block"> firmie (...)</span> wynagrodzenie dopiero po wykonaniu usługi-po usunięciu śniegu. Nie było umowy o wynagrodzeniu za gotowość do usunięcia śniegu. Obwiniony podkreślił, że usuwali śnieg dopiero gdy otrzymali takie zalecenie od właściciela budynku. Przed przedmiotowym zdarzeniem pracownik <span class="anon-block">D.</span> - <span class="anon-block">W. G.</span> uszczelniał komin na dachu tegoż budynku. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> przed zdarzeniem nie zgłaszał potrzeby oczyszczenia dachu.</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego w zakresie, w jakim twierdzi on, iż nie był osobą odpowiedzialną za utrzymanie dachu budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w odpowiednim stanie, w szczególności za oczyszczanie go z zalegającego śniegu . Brak jest przekonywujących dowodów świadczących o zawarciu pomiędzy właścicielem budynku a obwinionym lub <span class="anon-block"> firmą (...)</span> umowy dotyczącej tej kwestii. Musiałaby ona dotyczyć nie tylko usuwania śniegu zalegającego na dachu , ale także cyklicznego sprawdzania stanu dachu celem ustalenia czy istnieje konieczność jego oczyszczenia. Za usługi te koniecznym byłoby ustalenie wynagrodzenia dotyczącego także pozostawania w gotowości do wykonania opisanych prac, w tym monitorowania stanu dachu. Z dokonanych ustaleń wynika, iż <span class="anon-block"> firma (...)</span> otrzymywała wynagrodzenie jedynie za usunięcie śniegu z dachu. Z wyjaśnień obwinionego oraz zeznań <span class="anon-block">W. G. (1)</span> i <span class="anon-block">M. J. (2)</span> wynika , iż pracownicy <span class="anon-block">D.</span> nie mieli obowiązku sprawdzania czy na dachach budynków <span class="anon-block">M. K.</span> zalega śnieg. Usuwali go okazjonalnie i tylko po zgłoszeniu takiej potrzeby przez właściciela. Także po zdarzeniu z 5 kwietnia 2014r to <span class="anon-block">M. K. (1)</span> telefonicznie zlecił <span class="anon-block">W. G.</span> usunięcie śniegu z dachu przy <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>.Usługa ta została wykonana po potwierdzeniu zlecenia przez obwinionego.</p> <p>Sąd nie dał wiary zeznaniom <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, który wskazał na istnienie ustnej umowy mocą której <span class="anon-block"> firma (...)</span> była zobowiązana do monitorowania stanu dachów wszystkich jego budynków, niezależnie od ich kształtu. Zawarcia takiej umowy nie potwierdził obwiniony ani dyrektor techniczny <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">M. J. (2)</span>. Z racji zakresu swoich czynności- a należy do nich negocjowanie i zawieranie kontraktów oraz ich realizacja, z pewnością posiadałby on wiedzę o istnieniu takiej mowy. Angażowałby ona pracowników firmy w niemałym zakresie .</p> <p> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> jest z pewnością zainteresowany rozstrzygnięciem w sprawie. Bryła śniegu i lodu jaka uderzyła pokrzywdzoną spadła z dachu jego budynku. Przeniesienie odpowiedzialności za powyższe zdarzenie na osobę trzecią zwalniałoby go od ewentualnych przyszłych roszczeń odszkodowawczych.</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania <span class="anon-block">W. G. (1)</span>. Potwierdził on , iż przedmiotowy dach nie był właściwie zabezpieczony, zgromadziło się na nim zbyt dużo śniegu. Wierzchnia warstwa śniegu była mokra, zaś pod nią znajdował się śnieg ubity i lód. Usunął go na polecenie przełożonego po zgłoszeniu takiej potrzeby przez <span class="anon-block">M. K.</span>. Podkreślił, iż nie miał obowiązku sprawdzania dachów czy zalega na nich śnieg. Usuwał go gdy otrzymywał takie polecenie.</p> <p>Z zeznań pokrzywdzonej wynika, że na jej głowę oraz prawe ramię spadły ważąca kilka kilogramów bryły lodu w momencie, gdy przechodziła obok <span class="anon-block">budynku nr (...)</span> przy ul<span class="anon-block">(...)</span>. Na skutek uderzenia powstały rozległe podbiegnięcia krwawe na jej ramieniu.</p> <p>Okoliczności te potwierdzają zeznania świadków <span class="anon-block">M. P. (2)</span> i <span class="anon-block">M. S. (1)</span>.</p> <p>Sąd dał im wiarę jako logicznym, spójnym i rzeczowym. W ich świetle nie budzi wątpliwości miejsce i okoliczności zdarzenia. Bezspornym jest, iż śnieg oraz lód spadły z dachu budynku, którego współwłaścicielem jest <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Nie ulega także wątpliwości, iż dach ten nie był utrzymywany we właściwym stanie.</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne także zeznania <span class="anon-block">M. J.</span> jako logiczne i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 61)">Art. 61. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane</a> stanowi, iż właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany:</p> <p>1)utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 cyt ustawy</p> <p>2)zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska.</p> <p>Kto nie spełnia określonego w art. 61 obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, użytkuje obiekt w sposób niezgodny z przepisami lub nie zapewnia bezpieczeństwa użytkowania obiektu budowlanego, podlega grzywnie nie mniejszej niż 100 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku o czym stanowi art. 91a cyt ustawy. Powyższy przepis został wprowadzony ustawą z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw. Nowelą tą uchylony został jednocześnie przepis art. 92 ust. 2 pkt 2, który statuował dany czyn jako wykroczenie, obecnie zaś jest on uznany za występek. Adresatem tej normy może być tylko taki podmiot, którego dotyczą obowiązki wymienione w art. 61 pkt 1. Powyższe czyny mogą być popełnione przez działanie, ale także przez zaniechanie podjęcia działań odpowiednich do wykonania wymienionych obowiązków ( por Komentarz do art 91a ustawy prawo budowlane K. Bulińskiego ) .</p> <p>Utrzymanie dachu w należytym stanie i porządku, a tym samym usuwanie zwisających z niego sopli lodu czy tez nawisów śnieżnych, stanowiących bezpośrednie zagrożenie również dla właścicieli i mieszkańców lokali, korzystających z balkonów położonych na ostatnim piętrze, obciąża wspólnotę mieszkaniową, wchodzi w zakres zarządu nieruchomością wspólną(...)Obowiązek taki wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 61)">art. 61</a> p.b. ( por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2012 r.VI ACa 1284/11). Z uzasadnienia w/w wyroku wynika, iż przepisy administracyjne nie mówią wprost o obowiązku zrzucania śniegu z dachu czy zbijania sopli; należy uznać, że mieści się to pod pojęciem właściwej gospodarki nieruchomością. Między innymi zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 61)">art. 61 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane</a> (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) właściciel lub zarządca jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt budowlany zgodnie z określonymi w tej ustawie zasadami. Jedna z nich jest obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania(por. Lewandowski Krzysztof artykuł Rzeczposp. Śnieg na dachu nie jest siłą wyższą).</p> <p>W omawianym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 61)">art. 61 prawa budowlanego</a> ustawodawca wskazał <span class="underline"> <!-- -->właściciela lub zarządcę</span> jako podmioty zobowiązane do wypełnia obowiązków wskazanych w w/w przepisie. Podmioty te nie tylko powinny zapewniać na bieżąco odpowiedni stan techniczny obiektu umożliwiający jego użytkowanie, czyli zadbać o stałe utrzymywanie obiektu w stanie niepogorszonym, lecz także w razie potrzeby zapewnić jego naprawę. W razie zaś wystąpienia szkody na terenie sąsiadującym z danym obiektem obowiązkiem podmiotu zobowiązanego stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 61)">art. 61</a> jest naprawienie tej szkody, co nie wyklucza roszczeń cywilnych wobec zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 15 lutego 1999 r., IV SA 317/98, LEX nr 46643, Artur Kosicki Komentarz do art.61 ustawy - Prawo budowlane <strong> <!-- -->)</strong> </p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 72)">Art. 72. kodeksu wykroczeń</a> stanowi, że kto wbrew swemu obowiązkowi nie dokonuje odpowiedniego zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka podlega karze aresztu albo grzywny. Przedmiotami ochrony określonymi w jego dyspozycji są życie i zdrowie człowieka, które mogą zostać zagrożone przez niedokonanie, zaniechanie, jak też nieodpowiednie wykonanie zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego. Odpowiedzialności z komentowanego przepisu będzie podlegał sprawca, na którym ciąży obowiązek zabezpieczenia miejsca uznanego za niebezpieczne. Obowiązek ten powinien wynikać bezpośrednio z przepisów prawa, np. ustawy, rozporządzenia, ale może też mieć swoje źródło w umowie, w zleceniu wykonania usługi czy też wręcz w zasadzie roztropnego, przezornego postępowania. Dla bytu tego wykroczenia nie jest ważny skutek, bowiem sprawca będzie ponosił odpowiedzialność także wówczas, gdy żadne konkretne niebezpieczeństwo nie zaistnieje, a zatem do pociągnięcia do odpowiedzialności wystarczy sam fakt niedokonania odpowiedniego zabezpieczenia miejsca niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka. Jeśli dojdzie do narażenia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wówczas rozważać należy odpowiedzialność za przestępstwo narażenia człowieka na takie niebezpieczeństwo, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160)">art. 160 k.k.</a> ; następuje wówczas pochłanianie znamion wykroczenia przez znamiona przestępstwa. <span class="underline"> <!-- -->Przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 72)">art. 72</a> nie stosuje się, jeżeli istnieją przepisy szczególne regulujące kwestie odpowiedzialności za niezabezpieczenie miejsc niebezpiecznych dla życia i zdrowia człowieka</span>.( por Wojciech Jankowski Komentarz do art.72 Kodeksu wykroczeń). Jak wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 91 a)">art 91a prawa budowlanego</a> stanowi on przepis szczególny w stosunku do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 72)">art 72</a>kw.</p> <p>Mając na uwadze dokonane ustalenia dotyczące okoliczności przedmiotowego zdarzenia oraz omawianie przepisy , Sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Nie zostało wykazane w sposób bezsporny, iż na obwinionym ciążył obowiązek wymieniony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 61;art. 61 pkt. 2)">art 61 pkt2 prawa budowlanego</a> polegający na zapewnieniu bezpiecznego użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem sił natury.</p> <p>W wypadku istnienia takiego obowiązku rozważać należałoby odpowiedzialności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 91 a)">art 91a prawa budowlanego</a>, który jako przepis szczególny wyłącza stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 (art. 72)">art 72</a>kw.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art 118§2kpw</a>.</p> </div>