II Ca 465/14

<p>Sygn. akt II Ca 465/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 4 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="203"/> <col width="507"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Wojciech Vogt (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Marian Raszewski</p> <p>SSO Janusz Roszewski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. w Kaliszu</p> <p> <strong> <!-- -->na rozprawie</strong> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">I. P.</span> , <span class="anon-block">C. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o odszkodowanie</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>z dnia 17 czerwca 2014r. sygn. akt VI C 69/13</p> <p>1.  oddala apelację,</p> <p>2.  zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p>II Ca 465/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powodowie <span class="anon-block">I. P.</span> i <span class="anon-block">C. S.</span> wnieśli o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 1500 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 4 kwietnia 2012 r. i zasądzenie zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.</p> <p>Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim VI zamiejscowy Wydział Cywilny z siedziba w <span class="anon-block">K.</span> wyrokiem z dnia 17 czerwca 2014 r. uchylił wyrok zaocznym Sądu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 11 września 2012 r. w sprawie I C 360/12 i oddalił powództwo oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach:</p> <p>Powodowie są właścicielami samochodu <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>. Natomiast <span class="anon-block">P. K.</span> jest właścicielem samochodu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, który był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego.</p> <p>W dniu 3 marca 2012 r. około godziny 12.50 w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> na skrzyżowaniu o ruchu okrężnym <span class="anon-block">ulic (...)</span> samochód marki <span class="anon-block">A. (...)</span> kierowany przez <span class="anon-block">S. S.</span> nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu samochodowi <span class="anon-block">O. (...)</span> kierowanemu przez <span class="anon-block">M. K.</span>. <span class="anon-block">M. K.</span> podjął próbę uniknięcia zderzenia i skręcił w lewo, co spowodowało wjechanie pojazdu <span class="anon-block">O. (...)</span> na wyspę ronda. Kierowca samochodu <span class="anon-block">O. (...)</span> nie ponosił winy za przedmiotowe zdarzenie. Ubezpieczyciel nie ponosi więc wobec powodów odpowiedzialności.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> do tego rozstrzygnięcia złożył powód zaskarżając wyrok w całości. Zarzucił naruszenie prawa procesowego polegając na uznaniu, że pozwany skutecznie złożył sprzeciw od wyroku zaocznego i że zachodziły przesłanki do jego uchylenia w sytuacji gdy pozwany nie doręczył pełnomocnikowi powoda odpisu sprzeciwu w takim kształcie w jakim został on złożony do akt sprawy z uwagi na brak jakichkolwiek załączników wymienionych w treści zarówno sprzeciwu jak i odpowiedzi na pozew, która również obarczona jest wskazanym wyżej brakiem. Ponadto zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych oraz oparcie rozstrzygnięcia o niepełny materiał dowodowy, z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, na skutek przeprowadzenia przez Sąd pierwszej instancji postępowania dowodowego bez rozważenia w sposób bezstronny i wszechstronny zebranego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji przyjęcie, że kierująca pojazdem powoda ponosi całkowitą winę za spowodowanie wypadku z dnia 3 marca 2012 r. podczas gdy z niespornych okoliczności i materiału dowodowego w postaci zeznań <span class="anon-block">S. S.</span>, akt policji i opinii biegłego wynika, że bezpośrednią przyczyna kolizji pojazdów było postępowanie kierowcy <span class="anon-block">O.</span> przez to, że nie dostosował toru jazdy do geometrii skrzyżowania i przejechał przez wyspę ronda. Sąd zdaniem skarżącego przekroczył również granicę swobodnej oceny dowodów i uznał, że nie są wiarygodne zeznania świadka będącego uczestnikiem kolizji uznając jednocześnie za wiarygodne relacje świadków, którzy jedynie słyszeli od sprawcy kolizji , że ten nie przejeżdżał ronda przez obszar wyłączony z ruchu. Wskazał również na naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> przez nie wskazanie przyczyn, dla których Sąd pominął dowody wskazane przez powoda.</p> <p>W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa i przyznanie kosztów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje</strong>:</p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony prawidłowo. Dał temu wyraz przewodniczący wyznaczając rozprawę. Przewodniczący zarządził również doręczenie sprzeciwu pełnomocnikowi powoda zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 345)">art. 345 k.p.c.</a> Jedynymi załącznikami sprzeciwu był jego odpis i potwierdzenie wniesienia opłaty w wysokości 39 zł. Sąd w tym zakresie nie naruszył więc prawa procesowego i dlatego zarzuty zgłoszone w apelacji nie są zasadne.</p> <p>Sąd Okręgowy uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i uznał te ustalenia za własne. Zarzuty zawarte w apelacji nie są uzasadnione. Sąd Rejonowy bowiem prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy. Wskazał dowody na jakich się oparł i przyczyny, dla których dowodom przeciwnym odmówił wiarygodności. Dokonując tej oceny nie przekroczył zastrzeżonej dla sądów zasady swobodnej oceny dowodów. Sąd miał podstawy aby w całości dać wiarę świadkowi <span class="anon-block">M. K.</span>, który był bezpośrednio uczestnikiem kolizji i którego wersja zdarzeń znalazła pełne potwierdzenie w opinii biegłego <span class="anon-block">W. G.</span>. Sąd również zasadnie – podając w uzasadnieniu szczegółowe argumenty – odmówił wiarygodności zeznaniom świadka - uczestniczki kolizji - <span class="anon-block">S. S.</span>. Jej wersji zdarzeń przeczy wyraźnie zakres uszkodzeń samochodu <span class="anon-block">A. (...)</span>, a także położenie pokolizyjne pojazdów. Zupełnym nieporozumieniem jest zarzut nieuwzględnienia przez Sąd I instancji przy ustalaniu stanu faktycznego całości materiału dowodowego. Sąd Rejonowy bowiem wszystkie dowodu przytoczył, przeanalizował i omówił.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> </div>