VI Ka 706/14

<p>Sygn. akt VI Ka 706/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda (spr.)</p> <p>Sędziowie: SO Aleksandra Mazurek</p> <p>SR del. Remigiusz Pawłowski</p> <p>Protokolant: protokolant sądowy - stażysta Robert Wójcik</p> <p>przy udziale prokuratora Grażyny Maleszewskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">K. K.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>z dnia 7 października 2013 r. sygn. akt III K 1071/12</p> <p>zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że przypisany oskarżonemu czyn kwalifikuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 kk</a> i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania i wymiaru kary; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. VI Ka 706/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> został oskarżony o to, że w dniu 16 października 2010r. w <span class="anon-block">W.</span> - <span class="anon-block">W.</span> umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> w ten sposób, że w stanie nietrzeźwości (0,37 mg/l, 0,30 mg/l w wydychanym powietrzu) kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, przy czym czynu tego dokonał będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Opolu w sprawie II K 1166/09 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, dopuszczając się tego czynu w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi- Południe w <span class="anon-block">W.</span> wyrokiem z dnia 7 października 2013 roku w sprawie o sygn. akt III K 1071/12 orzekł:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> skazał go, a na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2;art. 69 § 4)">art. 69 § 1, 2 i 4 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat próby,</p> <p>III.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat,</p> <p>IV.  zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i środka karnego na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span>. Prokurator wskazanemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o karze polegający na błędnym przyjęciu, że istnieją przesłanki orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby, mający wpływ na treść orzeczenia, podczas gdy przesłanki prewencji ogólnej i szczególnej wskazują na konieczność wymierzenia kary bez warunkowego zawieszenia jej wykonania,</p> <p>- rażącą niewspółmierność orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, podczas gdy prawidłowe stosowanie zasad i dyrektyw sądowego wymiaru kary oraz środków karnych prowadzi do wniosku, iż orzeczenie środków karnych w danym wymiarze nie jest adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, a także nie spełnia swojej roli w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej, tj. realizacji zamierzonych celów zapobiegawczych i wychowawczych w stosunku do oskarżonego oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez uchylenie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności i orzeczenie wobec oskarżonego bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności oraz o zmianę wyroku w części dotyczącej orzeczenia w zakresie środka karnego poprzez orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast Sąd Okręgowy z urzędu dokonał jedynie zmiany kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu.</p> <p>Przed rozważaniami dotyczącymi zarzutów stawianych w apelacji należy podnieść, że – w przeciwieństwie do sądu I instancji – Sąd Odwoławczy podziela zapatrywanie wyrażone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 I 2012 r. sygn. I KZP 22/11, że porównanie treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> in fine oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> nie pozostawia żadnych wątpliwości, że opis czynu zabronionego zawarty w tym drugim przepisie w pełni zawiera się w znamionach czynu zabronionego określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a>, a to w sposób jednoznaczny przesądza, że między <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> Dlatego też Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że czyn przypisany oskarżonemu zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 k.k.</a> i ten przepis przyjął za podstawę skazania i wymiaru kary.</p> <p>Natomiast odnosząc się do zarzutów wskazanych w apelacji podnieść trzeba, że wbrew twierdzeniom skarżącego sąd I instancji wnikliwie, starannie i rzeczowo rozważył te wszystkie okoliczności, które w realiach sprawy niniejszej uzasadniają zastosowanie wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności przy uwzględnieniu treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4)">art. 69 § 4 k.k.</a> Zwracając uwagę na konieczność analizowania tych szczególnych okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie, indywidualnie przez pryzmat konkretnego sprawcy, prokurator w istocie pomija te właśnie okoliczności w swojej argumentacji, koncentrując się na eksponowaniu tych, które wiążą się ściśle z kwalifikacją prawną przypisanego oskarżonemu czynu. Przy czym nie można nie zauważyć, że podnosząc wcześniejszą karalność skarżący zupełnie pomija chociażby czas, jaki upłynął od poprzednich skazań, a jest to bardzo istotna okoliczność przy ocenie postawy oskarżonego. I tak z danych o karalności wynika, że przedostatnie skazanie oskarżonego miało miejsce 23 X 2003 r., a ostatnie – za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> – w dniu 26 I 2010 r. Przestępstwo zarzucane w sprawie niniejszej <span class="anon-block">K. K.</span> popełnił 16 X 2010 r. i od tego czasu nie wszedł w konflikt z prawem karnym. Już chociażby to zestawienie pozwala na uzasadnione twierdzenie, że jednak oskarżony przemyślał swoje postępowanie i zrozumiał jego naganność oraz możliwe konsekwencje prawne. Takie przekonanie w odniesieniu do oskarżonego wzmacniają dodatkowo jego wyjaśnienia złożone na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013 r. (k.218-219), z których wynika, że szczerze żałuje swojego lekkomyślnego zachowania, a jednocześnie cała sytuacja związana z zarzucanym mu czynem nauczyła go pokory i była bodźcem do zmiany sposobu życia. Przy czym treść tych wyjaśnień, podniesione w nich przez oskarżonego okoliczności wskazują, że <span class="anon-block">K. K.</span> rzeczywiście zrozumiał swoją „arogancję i głupotę” jaką kiedyś wykazywał i faktycznie zmienił swoje życie, w tym podejście do przestrzegania prawa. Analiza postawy oskarżonego przez ponad czteroletni okres, jaki upłynął od popełnieniu zarzucanego mu czynu pozwala w ocenie Sądu Odwoławczego na stwierdzenie, że właśnie wobec niego zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek pozwalający na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> Jednocześnie omówione wyżej okoliczności przemawiają za uznaniem, że dwuletni okres, na jaki orzeczony wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest adekwatną w realiach niniejszej sprawy dolegliwością i spełni cel, jaki ma osiągnąć wobec oskarżonego.</p> <p>Z tych wszystkich względów sąd okręgowy orzekł jak wyroku.</p> </div>