IX Ka 1375/14

<p>Sygn. akt IX Ka 1375/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 4 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Zbigniew Karamara </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: st.sekr.sądowy Małgorzata Wójcik </strong> </p> <p>przy udziale Augustyna Pindziaka Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy oskarżonego <span class="anon-block">P. D.</span> </p> <p>o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art.62 ust.1 Ustawy z dn.29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </p> <p>oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art.178 a § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju</p> <p>z dnia 21 lipca 2014 roku sygn. akt II K 204/14</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia zarzut II w części wstępnej tego wyroku przez określenie tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a§1kk</a> oraz prostuje oczywistą omyłkę pisarską w tym punkcie w ten sposób, że w miejsce sformułowania „mg/l” wpisuje sformułowanie „ ng/l”;</p> <p>II.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tytułem wydatków w postepowaniu odwoławczym.</p> <p>Sygn. akt IX Ka 1375/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. D.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>I.  20 lutego 2014 roku w <span class="anon-block">B.</span> w woj. <span class="anon-block"> (...)</span> wbrew przepisom ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 3.346 gram, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>;</p> <p>II.  20 lutego 2014 roku w <span class="anon-block">B.</span> w woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, znajdując się pod wpływem środka odurzającego w postaci amfetaminy w stężeniu 405,12 mg/l w krwi prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki <span class="anon-block">S. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>.</p> <p>Sąd Rejonowy w Busku Zdroju wyrokiem z dnia 21 lipca 2014 roku w sprawie II K 204/14 oskarżonego <span class="anon-block">P. D.</span> uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu i opisanego w pkt I aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za to na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku zbawienia wolności, której wykonanie, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 2 lata. Ponadto Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 70;art. 70 ust. 2)">art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, w związku z popełnieniem czynu z art. 62 tej ustawy, orzekł przepadek substancji psychotropowych szczegółowo wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych k. 40 i zarządził jej zniszczenie. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 6)">art. 72 § 1 pkt 6 kk</a> Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek kontynuowania ambulatoryjnego leczenia odwykowego w okresie próby, a także orzekł od oskarżonego nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w kwocie 400 (czterysta) złotych.</p> <p>Jednocześnie Sąd oskarżonego <span class="anon-block">P. D.</span> uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu i opisanego w pkt. II aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1kk</a> i za to na mocy tegoż przepisu w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1)">art.33 § 1</a>; 2 i 3 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych. Jednocześnie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia, wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku, zobowiązując jednocześnie oskarżonego w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 3)">art. 43 § 3 kk</a> do zwrotu prawa jazdy właściwemu wydziałowi do spraw komunikacji. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny Sąd zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 20 lutego 2014 roku, przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny 2 (dwóm) stawkom dziennym grzywny. Ponadto Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.499,77 (dwa tysiące czterysta dziewięćdziesiąt dziewięć,77/100) złotych tytułem kosztów sądowych.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zaskarżając powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze w zakresie czynu opisanego w pkt II, zarzucając mu:</p> <p>I.  rażącą niewspółmierność – łagodność kary wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">P. D.</span> za zarzucane mu przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> poprzez wymierzenie środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w zbyt niskim wymiarze 1 roku w sytuacji, gdy krytycznego dnia prowadził on samochód osobowy poruszając się w godzinach wzmożonego ruchu drogowego /godz. ok. 14.50/ w <span class="anon-block">B.</span> jedną z głównych ulic, będąc pod wpływem środka odurzającego w postaci amfetaminy o wysokim stężeniu 405,12 ng/l krwi, zatem stworzył on poważne zagrożenie dla innych użytkowników ruchu drogowego co wskazuje na znaczny stopień szkodliwości społecznej jego czynu i znaczny stopień winy, a także w relacji do celów jakie kara ta winna spełnić w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania,</p> <p>II.  obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 4)">art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k.</a> poprzez nie przytoczenie w wyroku, w jego komparycji, kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt II aktu oskarżenia oraz nieprawidłowe określenie stężenia amfetaminy w organizmie oskarżonego na 405,12 mg/l – zamiast 405,12 ng/l.</p> <p>Powołując się na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec <span class="anon-block">P. D.</span> środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na 3 lata, poprzez przytoczenie kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego oskarżonemu i aktem oskarżenia w pkt II., zmianę zapisu odnośnie stężenia amfetaminy w organizmie oskarżonego na właściwy – 405,12 ng/l i utrzymanie wyroku w pozostałej części .</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy, zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora jest częściowo zasadna.</p> <p>Ponieważ z treści apelacji wynika, iż skarżący nie kwestionuje ustaleń Sądu Rejonowego w zakresie stanu faktycznego, winy oskarżonego i kwalifikacji prawnej przypisanych mu czynów zbędnym jest powtarzanie zatem rozważań Sądu Rejonowego w tym zakresie, poza stwierdzeniem, iż Sąd I instancji rozpatrzył przedmiotową sprawę należycie, właściwie ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i słusznie uznał, iż wina oskarżonego zarówno co do czynu z pkt I jak i II aktu oskarżenia oraz okoliczności sprawy jak i orzeczone w tym zakresie kary nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego zasadny okazał się zarzut obrazy przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 4)">art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k.</a> Słusznie podnosi skarżący, iż Sąd I instancji w komparycji wyroku nie umieścił pod opisem czynu z pkt II aktu oskarżenia jego kwalifikacji prawnej.</p> <p>Sąd Okręgowy zmienił zatem zaskarżony wyrok w ten sposób, iż uzupełnił zarzut II w części wstępnej wyroku poprzez określenie, iż czyn którego dopuścił się oskarżony <span class="anon-block">P. D.</span> stanowił przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 k.k.</a> </p> <p>Jednocześnie, co słusznie podkreślił prokurator w złożonej apelacji niewłaściwy jest również opis czynu zarzucany oskarżonemu w pkt II aktu oskarżenia w zakresie w jakim wskazuje na określenie przelicznika stężenia środka odurzającego we krwi oskarżonego. Niewłaściwie wskazano bowiem, stężenie amfetaminy we krwi oskarżonego w momencie kiedy prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy wynosiło 405,12 miligramów na litr (mg/l), w sytuacji kiedy powinno być 405/12 nanogramów na litr (ng/l). Sąd Okręgowy sprostował zatem oczywistą omyłkę pisarską zawartą w punkcie II, w ten sposób, iż w miejsce sformułowania „mg/l” wpisał sformułowanie „ng/l”.</p> <p>Zdaniem Sądu Odwoławczego nie jest zasadny podniesiony w apelacji zarzut rażącej niewspółmierności tj. łagodności orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.</p> <p>Nie kwestionując faktu, iż czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 k.k.</a> są dolegliwe społecznie i z uwagi na ich nagminność konieczne są zdecydowane działania w celu ograniczenia tego zjawiska, to zdaniem Sądu Okręgowego, okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczony przez Sąd Rejonowy w rozmiarze 1 roku nie jest w niniejszej sprawie zbyt łagodny i w tym zakresie nie można zgodzić się ze skarżącym, który podnosi, iż jedynie słusznym i adekwatnym do okoliczności sprawy i winy oskarżonego okresem orzeczenia wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych będzie okres 3 lat.</p> <p>Należy podkreślić, iż orzeczony środek karny musi być wyrazem przekonania, że oskarżony naruszając zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym nie daje gwarancji przestrzegania powyższych zasad na przyszłość we wskazanym okresie. Oskarżony <span class="anon-block">P. D.</span> jako kierowca winien przestrzegać zasad poruszania się w ruchu lądowym. Oczywisty jest, iż znajdując się pod wpływem środka odurzającego nie powinien w ogóle prowadzić pojazdu, jednak uwzględniając wszystkie istotne dla wymiaru kary okoliczności, przede wszystkim średnie stężenie amfetaminy w organizmie oskarżonego, a także fakt, iż prowadzi on ustabilizowany tryb życia, pracuje, ma na utrzymaniu rodzinę zasadnym było, co właściwie przyjął Sąd Rejonowy orzeczenie wobec niego środka karnego na okres 1 roku. Jest to okres wystarczający i już sam stanowi odpowiednią dla oskarżonego dolegliwość, przestrzegającą przed podobnym zachowaniem w przyszłości. W ocenie Sądu Okręgowego tak ukształtowany środek karny uświadomi oskarżonemu wagę naruszonych przez niego reguł bezpieczeństwa w ruchu drogowym i wdroży go do ich przestrzegania w przyszłości.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 456)">art. 456 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 §1 i 2 k.p.k.</a> zmienił zaskarżony wyrok jak w części dyspozytywnej, w pozostałym zakresie utrzymując go w mocy.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych za II instancję Sąd oparł o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031081026" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->SSO Zbigniew Karamara </strong> </p> </div>