XI Ka 876/14

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt XI Ka 876/14 </span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dnia 4 grudnia 2014 roku </em> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Sławomir Kaczor /spr./</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SO Ewa Bogusz-Patyra </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO Włodzimierz Śpiewla</strong> </p> <p>Protokolant: st. prot. Dominika Karasek-Raczyńska</p> <p>Przy udziale Prokuratora Ewy Stelmach</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. M.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej</p> <p>z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt VII K 1652/12</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 11)">art. 439 § 1 pkt 11 kpk</a> uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego <span class="anon-block">M. M.</span> przekazuje Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej do ponownego rozpoznania.</p> <p>XI Ka 876/14 UZASADNIENIE</p> <p> <span class="anon-block">M. M.</span> oskarżony został o to, że w okresie od 21 grudnia 2011r. do 2 marca 2012r. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, doprowadził w celu osiągnięcia korzyści majątkowej <span class="anon-block">D. M.</span>, prowadzącego własną działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą Firma Handlowo - Usługowa</span> <span class="anon-block">(...)</span>” <span class="anon-block">(...)</span>, gm. <span class="anon-block">P.</span>”, do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w ten sposób, że wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do własnej sytuacji finansowej i zamiaru zapłaty za zakupiony towar w postaci paszy dla tuczników ogólnej wartości 176 031, 20 złotych i w ten sposób wyłudził:</p> <p>- w dniu 21 grudnia 2011r. 14, 9 tony paszy o wartości 16 986 zł;</p> <p>- w dniu 29 grudnia 2011r. 16, 3 tony paszy o wartości 18 582 zł;</p> <p>- w dniu 11 stycznia 2012r. 15, 3 tony paszy o wartości 17 442 zł;</p> <p>- w dniu 13 stycznia 2012r. 12, 1 tony paszy o wartości 13 794 zł;</p> <p>- w dniu 24 stycznia 2012r. 15, 36 tony paszy o wartości 17 510, 40 zł;</p> <p>- w dniu 28 stycznia 2012r. 15, 28 tony paszy o wartości 17 724, 80 zł;</p> <p>- w dniu 6 lutego 2012r. 8, 96 tony paszy o wartości 10 214 zł;</p> <p>- w dniu 8 lutego 2012r. 14, 02 tony paszy o wartości 15 982, 80 zł;</p> <p>- w dniu 21 lutego 2012r. 12 ton paszy o wartości 13 920 zł;</p> <p>- w dniu 28 lutego 2012r. 11,1 tony paszy o wartości 12 876 zł;</p> <p>- w dniu 28 lutego 2012r. 11, 96 tony paszy o wartości 13 634, 40 zł;</p> <p>- w dniu 2 marca 2012r. 6, 46 tony paszy o wartości 7 364, 40 zł</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art.12 k.k.</a> </p> <p>Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2014r. Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej uznał oskarżonego za winnego dokonania zarzuconego mu czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art.12 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art.286 § 1 k.k.</a> skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art.33 § 1-3 k.k</a> wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 120 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 50 zł; zwolnił oskarżonego od opłaty i zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa 735, 97 zł tytułem zwrotu wydatków oraz na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">D. M.</span> 1230 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Od wyroku tego apelację wniósł oskarżony. Zaskarżając rozstrzygnięcie w całości zarzucił:</p> <p>- obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 377;art. 377 § 3)">art.377 § 3 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 374;art. 374 § 1)">art.374 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art.6 k.p.k.</a> polegającą na rozpoznaniu sprawy w trybie zwyczajnym bez udziału oskarżonego mimo, iż <span class="anon-block">M. M.</span> w dniu rozprawy telefonicznie zadeklarował chęć uczestniczenia w rozprawie oraz poinformował sąd o przyczynie swojego spóźnienia co doprowadziło do rozpoznania, z naruszeniem prawa do obrony, prowadzonej w trybie zwyczajnym sprawy bez udziału oskarżonego, a co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 11)">art.439 § 1 pkt 11 k.p.k.</a> </p> <p>oraz „z ostrożności procesowej”:</p> <p>- obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2;art. 7)">art.4, 5 § 2 i art.7 k.p.k.</a>, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez dokonanie błędnej, pobieżnej i jednostronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, bezzasadne odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego świadczącym jednoznacznie o braku zamiaru doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, co w konsekwencji doprowadziło do poczynienia nieprawdziwych ustaleń faktycznych i uznania, iż oskarżony działał z zamiarem wyłudzenia towarów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i tym samym doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">D. M.</span> prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „Firma Handlowo - Usługowa <span class="anon-block">(...)</span> z/s <span class="anon-block">O.</span> poprzez wprowadzenie go w błąd, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego respektująca zasady zawarte w powołanych wyżej przepisach winna prowadzić do uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu z uwagi na brak przesłanek, które w sposób jednoznaczny wskazywałyby na zamiar wyłudzenia przedmiotowych towarów poprzez wprowadzenie kontrahenta w błąd co do okoliczności mających znaczenie dla zawarcia umowy;</p> <p>- rażącą niewspółmierność kary wobec zarzuconego oskarżonemu czynu.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od popełnienia zarzuconego mu czynu, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania bądź o jego zmianę poprzez wymierzenie kary pozbawienia wolności w wymiarze roku z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</p> <p>O uniewinnieniu oskarżonego nie może być mowy na aktualnym etapie postępowania. Na uwzględnienie zasługuje natomiast pierwszy z zarzutów apelacji, co czyni – z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art.436 k.p.k.</a> – przedwczesnym odnoszenie się do pozostałych zarzutów w niej zawartych.</p> <p>Jeżeli więc Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne okoliczności wynikające ze sporządzonej przez pracownika sekretariatu notatki urzędowej (k.385), to jest oczywistym, iż oskarżony kontaktując się z sekretariatem wyraził w sposób jednoznaczny wolę udziału w rozprawie oraz przedstawił okoliczności uniemożliwiające terminowe stawienie się na nią. W takiej natomiast sytuacji przeprowadzenie rozprawy w całości pod jego nieobecność i wydanie wyroku nastąpiło z obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 377;art. 377 § 3)">art.377 § 3 k.p.k.</a>, na który powołał się Sąd Rejonowy podejmując decyzję o prowadzeniu postępowania, oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art.6 k.p.k.</a> Pierwszy z wyżej powołanych przepisów pozwala bowiem na prowadzenie postępowania bez udziału oskarżonego nie pozbawionego wolności w razie oświadczenia przez niego, iż nie weźmie udziału w rozprawie, bądź też w sytuacji gdy oskarżony zawiadomiony o rozprawie osobiście nie stawia się bez usprawiedliwienia. W realiach rozpoznawanej sprawy żadna z powyższych sytuacji nie miała natomiast miejsca.</p> <p>Ponieważ zaś przedmiotowa sprawa podlega rozpoznaniu w trybie zwyczajnym nieprawidłowość jakiej dopuścił się Sąd I instancji skutkowała zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 11)">art.439 § 1 pkt 11 k.p.k.</a> </p> <p>Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy stosując przepisy kodeksu postepowania karnego.</p> <p>Z tych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.</p> </div>