I C 187/13

<p>Sygn. akt I C 187/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 04 grudnia 2014r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Oleśnicy w I Wydziale Cywilnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSR Ewa Przychodzka</em> </strong> </p> <p>Protokolant <em> <!-- -->Karolina Kurman</em> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2014r. w Oleśnicy</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">R. Z.</span> </em> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </em> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->o zapłatę</em> </p> <p>I.  zasądza od strony pozwanej <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">R. Z.</span> kwotę 10.044,80 (dziesięć tysięcy czterdzieści cztery 80/100) zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi co do kwot:</p> <p>- 9.000,00 zł od dnia 10.11.2012r. do dnia zapłaty;</p> <p>- 1.044,80 zł od dnia 15.02.2013r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.320,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>III.  nakazuje stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa ( Sąd Rejonowy w Oleśnicy) kwotę 1.311,52 zł tytułem wydatków <br/>w sprawie.</p> <p> <em> <!-- -->Z. /</em> </p> <p>1.  <em> <!-- -->odnotować; </em> </p> <p>2.  <em> <!-- -->kal. 21 dni. </em> </p> <p> <em> <!-- -->04.12.2014r.</em> </p> <p>I C 187/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">R. Z.</span> wniósł o zasądzenie na jego rzecz od strony pozwanej <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> zadośćuczynienia w kwocie 9.000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 10.11.2012 r. oraz odszkodowania w kwocie 1.044,80 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia powództwa.</p> <p>W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wyjaśnił, że w dniu 24.08.2012 r. w <span class="anon-block">J.</span>na <span class="anon-block">ul. (...)</span>doszło do kolizji <br/>drogowej, w której ucierpiał, bo kierujący pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span>o nr rej. <br/> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. S.</span>uderzył w tył samochodu marki <span class="anon-block">M.</span> <br/>Sprinter o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>stojącego przed wjazdem na rondo. Powód <br/>był pasażerem <span class="anon-block">m.</span>, w chwili zdarzenia był zapięty pasami bezpieczeństwa. Na miejscu zdarzenia wezwały został patrol policji <br/>z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w <span class="anon-block">(...)</span>, zespól pogotowia ratunkowego. Sprawca został ukarany mandatem karnym. Powód został odtransportowany do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w <span class="anon-block">J.</span>, gdzie przeprowadzono badanie RTG, zalecono noszenie kołnierza ortopedycznego i dalsze leczenie w poradni specjalistycznej. W następstwie wypadku powód doznał skręcenia <br/>i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa, odprostowania lordozy szyjnej kręgosłupa, stłuczenia okolicy potylicy. Na skutek obrażeń poniesionych <br/>w tym wypadku powód zaczął uskarżać się na nawracające bóle głowy, <br/>ból w odcinku szyjnym kręgosłupa, ograniczenie ruchomości w odcinku szyjnym kręgosłupa, wzmożone napięcie mięśni obręczy karku, drętwienie palców kończyny górnej. Powód w okresie od sierpnia do listopada <br/>leczony był w poradni neurologicznej, ortopedycznej, był też u laryngologa. Przeszedł cykl zabiegów rehabilitacyjnych i dodatkowych badań. Zalecono <br/>mu systematyczne leczenie fizykalne i rehabilitacyjno-gimnastyczne, <br/>unikanie dźwigania w związku z występującym bólowym zespołem korzeniowym w odcinku szyjnym kręgosłupa. Powód zakończył leczenie <br/>z dniem 26.11.2012 r. Drętwienie w kończynach górnych, odczuwalne wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych będą utrudniać codzienną pracę zawodową. Powód wskazał też, że jest funkcjonariuszem policji. Towarzyszące powodowi dolegliwości bólowe potęgują dyskomfort <br/>zarówno w wymiarze psychicznym, jak i fizycznym. Stałe borykanie się <br/>z bólem, nierzadko uśmierzanym środkami farmakologicznymi w zderzeniu <br/>z rzeczywistością codziennej pracy zawodowej w służbie społeczeństwu <br/>nie są elementami, które ułatwiają utrzymanie jakości i poziomu pracy <br/>sprzed okresu doznanego urazu. Powód wyjaśniał również, że żąda <br/>zwrotu kosztów leczenia prowadzonego w placówkach medycznych działających na zasadach komercyjnych, bowiem chciał jak najszybciej powrócić do zdrowia, więc podjął działania zmierzające do poprawy stanu zdrowia. Znając realia opieki zdrowotnej w Polsce, tj. utrudniony dostęp <br/>do świadczeń opieki zdrowotnej, w tym lecznictwa specjalistycznego, <br/>długi czas oczekiwania do specjalistów, brak terminów, wyczerpane limity <br/>itp., powoduje to konieczność skorzystania ze świadczeń poza uspołecznioną służbą zdrowia. Leczenie rehabilitacyjne zalecił zarówno lekarz neurolog, <br/>jak i ortopeda w związku z fizykalnym bólowym ograniczeniem ruchomości kręgosłupa szyjnego.</p> <p>Strona pozwana, <span class="anon-block"> Towarzystwo (...)</span> <br/>S.A. w <span class="anon-block">W.</span>, wniosła o oddalenie powództwa w całości.</p> <p>W uzasadnieniu swojego stanowiska strona pozwana wskazała, że <br/>jej odpowiedzialność gwarancyjna pozostaje w granicach odpowiedzialności cywilnej podmiotów objętych ubezpieczeniem. Powód nie dostarczył poza notatką urzędową Policji żadnych dowodów wskazujących na jej odpowiedzialność. Ukaranie mandatem karnym uczestnika kolizji drogowej <br/>nie wiąże Sądu cywilnego. Strona pozwana kwestionowała swoją odpowiedzialność za opisane w pozwie zdarzenie. Dochodzona przez <br/>powoda kwota zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku<br/>z wypadkiem komunikacyjnym przedstawia wartość nadmierną w stosunku <br/>do stopnia doznanej krzywdy i okoliczności zaistniałych w niniejszej <br/>sprawie. Ponadto dostarczona dokumentacja medyczna nie daje podstaw <br/>do uznania, że wskutek zdarzenia z dnia 24.08.2012 r. powód doznał <br/>krzywdy z rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 kc.</a> Tylko kompleksowa ocena sytuacji poszkodowanego może być podstawą do określenia wysokości żądanego przez powoda świadczenia. Z kolei precyzyjne ustalenie źródła dolegliwości odczuwanych przez powoda wymaga pozyskania materiału dowodowego obrazującego również jego stan zdrowia przed wydarzeniami z dnia 24.08.2012 r.. Strona pozwana zajmuje stanowisko, że odczuwane przez powoda dolegliwości w odcinku szyjnym kręgosłupa mogą mieć charakter zwyrodnieniowy i wynikają z przeciążenia jakiemu ulega kręgosłup przy utrzymywaniu siedzącej pozycji ciała. Wnioskowała m.in. o zwrócenie się do Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie o wskazanie, do jakiego oddziału NFZ powód jest zapisany i wskazania, do jakich placówek medycznych uczęszczał, a następnie zobowiązanie tych placówek do dostarczenia dokumentacji medycznej powoda, co pozwoli na ustalenie, <br/>czy powód korzystał z udzielonych świadczeń zdrowotnych w zakładach <br/>opieki zdrowotnej oraz których zapisał się w kolejce oczekujących na realizację świadczeń zdrowotnych w okresie od dnia 24.08.2013 r. oraz podanie informacji, jak długo należało oczekiwać na świadczenia <br/>zdrowotne niezbędne do poprawy zdrowia powoda. Odnosząc się do roszczenia powoda o zasądzenie na jego rzecz kosztów leczenia <br/>w kwocie 1.044,80 zł uznała je za nieuzasadnione. Powód nie udowodnił, <br/>że nie mógł korzystać ze świadczeń publicznej służby zdrowia.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->W toku postępowania dowodowego ustalono następujący s t a n f a k t y c z n y :</em> </strong> </p> <p>W dniu 24.08.2012 r. w <span class="anon-block">J.</span>na <span class="anon-block">ul. (...)</span>doszło do kolizji drogowej, polegającej na tym, że w tył samochodu marki <span class="anon-block">M.</span> <br/>Sprinter o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, stojącego przed wjazdem na rondo, uderzył kierujący pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> <span class="anon-block">K. S.</span>. Powód jechał na miejscu pasażera oznakowanym radiowozem pancernym razem z <span class="anon-block">P. K.</span>, bo obaj pracowali w Wydziale Konwojowym <br/>Poczty Specjalnej Komendy Wojewódzkiej Policji we <span class="anon-block">W.</span>. Obaj <br/>mieli zapięte pasy bezpieczeństwa. Najechanie z tyłu było silne, po szarpnięciu uderzyli głowami w zagłówki. Na miejsce zdarzenia wezwani zostali policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji <br/>w <span class="anon-block">J.</span>. Kierowcy obu pojazdów byli trzeźwi. Kierujący samochodem <br/>marki <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. S.</span>ukarany został mandatem karnym. <br/>Ponieważ uderzenie było silne, a obaj funkcjonariusze skarżyli się <br/>na bóle głowy i kręgosłupów, przewiezieni zostali karetką do szpitala <br/>w <span class="anon-block">J.</span>. Zrobiono tam zdjęcia RTG.</p> <p> <em> <!-- -->/dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->notatka urzędowa KMP w <span class="anon-block">J.</span>z dnia 24.08.2012 r. – <br/>k. 12;</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania św. <span class="anon-block">P. K.</span> – <br/>k. 62 – 63;</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania powoda – k. 123 – 124;</em> </p> <p> <em> <!-- --> akta szkodowe – w zał.;</em> </p> <p>W następstwie wypadku stwierdzono u powoda skręcenie i naderwanie odcinka szyjnego kręgosłupa, odprostowania lordozy szyjnej kręgosłupa, stłuczenia okolicy potylicy. Zalecono noszenie kołnierza ortopedycznego <br/>przez okres 2 tygodni. Przez okres 4 miesięcy przebywał na zwolnieniu lekarskim. Z uwagi na utrzymujące się bóle w odcinku szyjnym kręgosłupa, ograniczenie ruchomości w odcinku szyjnym kręgosłupa, nawracające bóle głowy, wzmożone napięcie mięśni obręczy karku, drętwienie palców <br/>kończyny górnej, leczony był ortopedycznie i neurologicznie. Przeszedł <br/>jeden cykl rehabilitacji, a w oczekiwaniu na kolejny, korzysta prywatnie <br/>z pojedynczych zabiegów rehabilitacyjnych. Zalecono mu systematyczne leczenie fizykalne i rehabilitacyjno-gimnastyczne. Powód zakończył leczenie <br/>z dniem 26.11.2012 r. W tym czasie zakupił kołnierz ortopedyczny za <br/>32,00 zł, leki za 12,80 zł, zapłacił za prywatną konsultację neurologiczną 100,00 zł i za usługi rehabilitacji leczniczej: 675,00 zł i 225,00 zł.</p> <p> <em> <!-- -->/dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->dokumentacja medyczna powoda – k. 13 –20, 93 – 105;</em> </p> <p> <em> <!-- -->dokumentacja dot. rehabilitacji – k. 21, 24 – 27;</em> </p> <p> <em> <!-- -->rachunki i faktury VAT powoda – k. 35 – 38;</em> </p> <p> <em> <!-- --> akta szkodowe – w zał.;</em> </p> <p>Powód zgłosił szkodę stronie pozwanej pismem z dnia 20.09.2012 r.</p> <p>Strona pozwana pismem z dnia 09.11.2012 r. odmówiła spełnienia świadczeń i wypłacenia zadośćuczynienia oraz odszkodowania.</p> <p>Na ponowne wezwanie do zapłaty z dnia 28.11.2012 r., strona <br/>pozwana w odpowiedzi z dnia 08.01.2013 r. stwierdziła, że nie widzi <br/>podstaw do zmiany wcześniejszej decyzji.</p> <p> <em> <!-- -->/dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->zgłoszenie szkody z dnia 20.09.2012 r. – k. 28 – 29;</em> </p> <p> <em> <!-- -->pismo strony pozwanej z dnia 09.11.2012 r. – k. 30 – 31;</em> </p> <p> <em> <!-- -->wezwanie do zapłaty z dnia 28.11.2012 r. – k. 32 – 33;</em> </p> <p> <em> <!-- -->pismo strony pozwanej z dnia 08.01.2013 r. – k. 34 – 35;</em> </p> <p> <em> <!-- --> akta szkodowe – w zał.;</em> </p> <p>W momencie zdarzenia powód miał 15 lat służby, przechodził coroczne testy sprawnościowe. Wcześniej chodził 2 razy w tygodniu na siłownię. Zaprzestał chodzenia tam od czasu wypadku. Stosuje ćwiczenia <br/>rozluźniające i odciążające kręgosłup. Przestał pracować w Wydziale Konwojowym KWP we <span class="anon-block">W.</span>, nie jest w stanie prowadzić samochód przez 8-9 godzin. Pracuje stacjonarnie. Pojawiają się u niego nadal drętwienia schodzące do palców prawej lub lewej ręki. Powód musi unikać dźwigania.</p> <p> <em> <!-- -->/dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania św. <span class="anon-block">P. K.</span> – <br/>k. 62 – 63;</em> </p> <p> <em> <!-- -->zeznania powoda – k. 123 – 124;</em> </p> <p>W sprawie opracowana została opinia przez biegłych z zakresu neurologii dr <span class="anon-block">H. A. (1)</span>i ortopedii dr <span class="anon-block">M. J. (1)</span> <br/>z dnia 13.11.2013r. na okoliczność zakresu obrażeń doznanych przez powoda w następstwie wypadku komunikacyjnego z dnia 24.08.2012 r.<br/>oraz wysokości i charakteru uszczerbku na zdrowiu. Biegli stwierdzili<br/>u powoda stan po wypadku komunikacyjnym z dnia 24.08.2012 r. <br/>z urazem głowy i kręgosłupa bez utraty przytomności ze stresem <br/>ujemnym pourazowym, aktualnie bez następstwa - skutkujący 0% uszczerbku na zdrowiu oraz zespół bólowy szyjny pourazowy typu cervicalgii, <br/>z ograniczeniem ruchomości, promieniowaniem do okolicy <br/>międzyłopatkowej i rwą barkowo-ramieniową parestetyczną – skutkujący <br/>5% (poz. 89.a., 94.a.) długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002 r.</a> – Załącznik: „Ocena procentowa stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu” poz. 1974, Dz. U. nr 234 z dnia 28.12.2002 r. Przy ustaleniu procentowego uszczerbku na zdrowiu biegli posłużyli się § 8.3 ze wstępu do Załącznika w/w Rozporządzenia MPiPS. Ustalając wysokość uszczerbku <br/>na zdrowiu biegli wzięli pod uwagę bezpośrednie następstwa urazu <br/>i proces leczenia, przy uwzględnieniu istniejących u badanego w chwili <br/>urazu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych kręgosłupa szyjnego. Wypadek komunikacyjny z dnia 24.08.2012 r., w którym uczestniczył powód, <br/>skutkuje do chwili obecnej bólami kręgosłupa szyjnego z ograniczeniem ruchomości biernej i czynnej, parestezjami kończyn górnych, szczególnie prawej, w zakresie unerwienia przez nerw łokciowy(palców IV, V). Dolegliwości te szczególnie, jak podaje powód, nasilają się przy zmianach pogody, przy niewielkim wysiłku fizycznym i zmuszają go do przyjmowania leków przeciwbólowych oraz w sposób zasadniczy utrudniają czynności <br/>życia codziennego, jak i pracę zawodową. W przyszłości wskazana będzie kontynuacja leczenia usprawniającego. Z powodu przebytego urazu mogą pojawić się w przyszłości dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego <br/>połączone ze wzmożonym napięciem mięśni karku ograniczające jego ruchomość. Biegli zwracali uwagę, że powód jest policjantem i w jego pracy wymagana jest ponadprzeciętna sprawność fizyczna. Dodali nadto, iż występujące u powoda bóle i zawroty głowy są spowodowane bardzo<br/>wysokim ciśnieniem tętniczym wymagającym intensywnego leczenia kardiologicznego.</p> <p>W wyniku zgłoszonych przez stronę pozwaną zarzutów, biegli opracowali też opinię uzupełniająca z dnia 26.07.2014 r. Wyjaśnili w niej, <br/>że stwierdzone u powoda zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne wielopoziomowe w odcinku szyjnym i piersiowym kręgosłupa jako <br/>samoistne i postępujące, nałożyły się skutki przebytego w dniu <br/>24.08.2012 r. urazu odcinka szyjnego kręgosłupa ( uraz typu „smagnięcie biczem” – typowy w takich przypadkach). Uraz ten nie spowodował złamań elementów kostnych ani niestabilności, ale spowodował naruszenie bloku <br/>morfologiczno-czynnościowego (trzonowa-krążkowo-stawowo-wiązadłowego) odcinka szyjnego kręgosłupa, powodując u badanego wystąpienie dolegliwości bólowych przedstawionych w opinii. Zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne są zmianami trwałymi i postępującymi – uszczerbek na zdrowiu z nimi związany jest trwałym, natomiast skutki wypadku komunikacyjnego z naruszeniem kręgosłupa szyjnego – są uszczerbkiem długotrwałym. Biegli podkreślali, że ocena uszczerbku na zdrowiu powoda podana w opinii odnosi się tylko do skutków związanych z wypadkiem <br/>i wynosi 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Skutki pourazowe, <br/>które nałożyły się na istniejące zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne, <br/>są uszczerbkiem długotrwałym i rokują poprawę. Natomiast zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne będą się utrzymywać, a nawet zwiększać <br/>( w miarę upływu lat, obciążeń itd.) – uszczerbek z tym związany jest trwały <br/>i nie powinien być odnoszony do przebytego urazu odcinka szyjnego kręgosłupa.</p> <p> <em> <!-- -->/dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->opinia biegłych <span class="anon-block">H. A.</span> i <span class="anon-block">M. J.</span> z dnia 13.11.2013 r. – k. 90 -92 i opinia uzupełniająca z dn. 26.07.2014 r. – k. 129;</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył:</strong> </p> <p>Strona pozwana kwestionowała swoją odpowiedzialność, podkreślając, iż to na powodzie ciąży obowiązek udowodnienia zaistniałej szkody, <br/>jej rozmiarów, odpowiedzialności osoby uznanej za sprawcę wypadku oraz wystąpienie normalnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem sprawcy a powstałą szkodą.</p> <p>Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy - w tym zeznania <br/>świadka <span class="anon-block">P. K.</span>, które były spójne i logiczne, uzupełniały się <br/>z zeznaniami powoda oraz zapisem notatki urzędowej funkcjonariuszy <br/>Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w <span class="anon-block">J.</span> z dnia 24.08.2012 r. - bezsprzecznie wskazywał, iż powód został poszkodowany<br/>w wyniku wypadku komunikacyjnego z dnia 24.08.2012 r. w Jeleniej <br/>Górze, kiedy to w tył oznakowanego radiowozu (marki <span class="anon-block">M. (...)</span>)<br/>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, stojącego przed wjazdem na rondo, uderzył kierujący pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> <span class="anon-block">K. S.</span>. Z tego <br/>też powodu ukarany on został mandatem karnym. Bezspornym było, iż właściciel (posiadacz samoistnym) samochodu, którego kierowca był sprawcą szkody, zawarł umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ze<br/>stroną pozwaną. Wobec zawarcia takiej umowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 822)">art. 822</a> kc<br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1)">art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> ( Dz. U. nr 124 poz. 1152 z późn. zm.) strona pozwana zobowiązana jest do zapłacenia odszkodowania <br/>w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego <br/>pojazdem mechanicznym. A zatem strona pozwana w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. <br/>436 § 1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435;art. 435 § 1)">art. 435 § 1 kc</a> ponosi odpowiedzialność za szkodę <br/>na osobie lub mieniu wyrządzoną powodowi.</p> <p>Bezspornym było również, iż powód i kierowca najechanego z tyłu radiowozu przewiezieni zostali z miejsca zdarzenia przez pogotowie do szpitala, gdzie stwierdzono, w następstwie gwałtownego szarpnięcia <br/>i uderzenia głowami w zagłówki, obrażenia u obu funkcjonariuszy.<br/>W opracowanej w sprawie przez biegłych z zakresu neurologii dr <br/> <span class="anon-block">H. A. (1)</span> i ortopedii dr <span class="anon-block">M. J. (1)</span> opinii z dnia 13.11.2013 r., stwierdzili oni u powoda stan po wypadku komunikacyjnym <br/>z dnia 24.08.2012 r. z urazem głowy i kręgosłupa bez utraty przytomności <br/>ze stresem ujemnym pourazowym, aktualnie bez następstw - skutkujący <br/>0% uszczerbku na zdrowiu oraz zespół bólowy szyjny pourazowy typu <br/>cervicalgii, z ograniczeniem ruchomości, promieniowaniem do okolicy międzyłopatkowej i rwą barkowo-ramieniową parestetyczną – skutkujący <br/>5% (poz. 89.a., 94.a.) długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002 r.</a> - Załącznika: „Ocena procentowa stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu”. Biegli potwierdzali istnienie normalnego związku przyczynowego między w/w zdarzeniem a urazem powoda tłumacząc, iż urazu odcinka szyjnego kręgosłupa (uraz typu „smagnięcie biczem”) jest typowy<br/>w takich przypadkach. Rozpoznane u powoda zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne wielopoziomowe w odcinku szyjnym i piersiowym <br/>kręgosłupa jako samoistne i postępujące, nałożyły się skutki przedmiotowego wypadku, ale dają się wyodrębnić przy ocenie uszczerbku. Doznany <br/>przez powoda uraz spowodował naruszenie bloku morfologiczno-czynnościowego (trzonowa-krążkowo-stawowo-wiązadłowego) odcinka szyjnego kręgosłupa, powodując u badanego wystąpienie dolegliwości bólowych. Jest to jednak - w odróżnieniu od zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych– długotrwały uszczerbek na zdrowiu, co do którego - przy kontynuacji leczenia usprawniającego- rokowania są dobre.</p> <p>Skoro potwierdzone zostało, iż powód wskutek zdarzenia z dnia 24.08.2012 r. doznał krzywdy z rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 kc</a>, koniecznym było ustalenie odpowiedniej wysokości należnego zadośćuczynienia.</p> <p>W orzecznictwie ugruntował się aprobowany przez piśmiennictwo pogląd opowiadający się za kompensacyjnym charakterem przewidzianego <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 kc</a> zadośćuczynienia pieniężnego, tj. uznający je za <br/>sposób naprawienia szkody niemajątkowej, wyrażającej się krzywdą <br/>w postaci cierpień fizycznych i psychicznych (zob. wyrok Sądu Najwyższego <br/>z dnia 04.06.1968r., I PR 175/68, OSNCP 1969, nr 2 poz. 37, oraz <br/>uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia <br/>08.12.1973r., III CZP 37/73, OSNCP 1974, nr 9, poz. 145). O rozmiarze należnego zadośćuczynienia pieniężnego powinien zadecydować rozmiar doznanej krzywdy, tj. stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność, czas trwania, nieodwracalność następstw wypadku i inne podobne okoliczności. Niewymierny w pełni charakter tych okoliczności sprawia, że Sąd przy ustalaniu rozmiaru krzywdy i tym samym wysokości zadośćuczynienia ma pewną swobodę. Podkreśla się jednak, że ocena <br/>Sądu w tym zakresie powinna opierać się na całokształcie okoliczności sprawy.</p> <p>Powód pomimo, że bezpośrednio po wypadku nie został hospitalizowany, to jego leczenie i rehabilitacja trwały przez okres <br/>4 miesięcznego zwolnienia lekarskiego, a nie doprowadziły do pełnej sprawności sprzed zdarzenia. Powód po zdarzeniu przez kilka tygodni stosował kołnierz ortopedyczny, który utrudniał mu ruchy. W tym okresie pozostawał pod opieką lekarza neurologa i ortopedy. Uczęszczał na <br/>zabiegi rehabilitacyjne w zleconym 10-dniowym cyklu. W zależności od pojawiających się dolegliwości, korzystał też z dodatkowych odpłatnych zabiegów rehabilitacyjnych. Powód jest funkcjonariuszem policji z 15-letnim stażem. W tym zawodzie rzeczywiście wymagana jest ponadprzeciętna <br/>sprawność fizyczna. Tymczasem w następstwie przedmiotowego wypadku pojawiły się u niego nawracające bóle głowy, bóle w odcinku szyjnym kręgosłupa, ograniczenie ruchomości w odcinku szyjnym kręgosłupa, wzmożone napięcie mięśni obręczy karku, drętwienie palców, zwłaszcza prawej ręki. Ten stan rzeczy przyczynił się do obniżenia ogólnej sprawności fizycznej zwłaszcza przy wykonywaniu obowiązków w pracy. Podzielić <br/>w tym zakresie należy pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego <br/>z dnia 16.07.1997r. (II CKN 273/97, nie publ.), iż zdrowie jest dobrem szczególnie cennym, a przyjmowanie niskich kwot zadośćuczynienia <br/>w przypadku uszkodzeń ciała prowadzi do niepożądanej deprecjacji tego dobra.</p> <p>Powód przed wypadkiem kilka razy w tygodniu chodził na siłownię. Dzisiaj stan zdrowia na to nie pozwala, musi za to często stosować<br/>ćwiczenia rozluźniające i odciążające kręgosłup. Doznany przez niego <br/>w dniu 24.08.2012 r. urazu odcinka szyjnego kręgosłupa, który nałożył <br/>się na rozpoznane u powoda postępujące zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne w odcinku szyjnym i piersiowym kręgosłupa, wymusiły <br/>zmianę pracy. Przestał pracować w Wydziale Konwojowym KWP <br/>we <span class="anon-block">W.</span>, bowiem nie jest w stanie prowadzić samochodu tak jak wcześniej przez 8-9 godzin. Nadal drętwieją mu palce rąk, nie może <br/>podnosić, dźwigać ciężarów. Pobolewanie karku promieniuje w okolice międzyłopatkowe, a dolegliwości bólowe, łagodzone na co dzień środkami przeciwbólowymi, nasilają się zwłaszcza przy zmianie pogody. Dalsze leczenie usprawniające jest konieczne.</p> <p>W tych okolicznościach należało uznać, iż żądanie zadośćuczynienia<br/>w kwocie 9.000,00 zł przy stwierdzonym 5% długotrwałym uszczerbku <br/>na zdrowiu jest uzasadnione. Podobnie jak też żądanie odsetek <br/>ustawowych oparte na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a>, liczonych od dnia następnego <br/>po odmowie przez stronę pozwaną wypłaty zadośćuczynienia, zawartej <br/>w piśmie z dnia 09.11.2012 r.</p> <p>Na uwzględnienie zasługiwało również w ocenie Sądu roszczenie zapłaty odszkodowania przewidzianego treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 kc</a> za koszty leczenia. Na dochodzoną kwotę1.044,80 zł składały się koszty zakupu kołnierza ortopedycznego za 32,00 zł, leków za 12,80 zł, prywatnej<br/>konsultacji neurologicznej 100,00 zł i usług rehabilitacji leczniczej: <br/>675,00 zł i 225,00 zł. Wydatki te potwierdzone zostały odpowiednimi rachunkami i fakturami VAT. Strona pozwana zakwestionowała te wydatki, zwłaszcza dotyczące prywatnej wizyty lekarskiej i usług rehabilitacyjnych. Trudne do zaakceptowania jest stanowisko strony pozwanej, iż mając ubezpieczenia dopuszczalne jest jedynie korzystanie z usług medycznych <br/>czy rehabilitacyjnych refundowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. <br/>Nie zostały uwzględnione wnioski strony pozwanej o zwrócenie się do <br/>NFZ dla uzyskania potwierdzenia ewent. zapisania się przez powoda <br/>w kolejce oczekujących na realizację świadczeń zdrowotnych. Faktem powszechnie znanym jest, iż na wizytę u lekarza specjalisty czy też refundowany cykl 10-dniowy rehabilitacji oczekuje się co najmniej kilka miesięcy i dłużej, i to niezależnie od charakteru zatrudnienia, stażu ubezpieczeniowego czy miejsca zamieszkania. Jednorazową wizytę<br/>u lekarza specjalisty (neurologa), dodatkowe zabiegi rehabilitacyjne służące ewidentnie usprawnieniu powoda, zakup kołnierza ortopedycznego za <br/>32,00 zł czy leków za 12,80 zł, należy uznać za uzasadnione i przyczyniające się do poprawy stanu zdrowia, czyli pomniejszające szkodę. A zatem będące równocześnie wydatkami poniesionymi niejako w interesie strony pozwanej.</p> <p>W tym wypadku żądanie ustawowych odsetek oparte na treści <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> uwzględnione zostało zgodnie z wnioskiem powoda, <br/>od dnia wniesienia powództwa.</p> <p>Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.</p> <p>Orzeczenie o kosztach oparto na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> obciążając stronę pozwaną, jako przegrywającą sprawę, kosztami procesu, w tym: kosztami zastępstwa prawnego w wysokości wynikającej z § 6 pkt. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za <br/>czynności adwokackie…( j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 461), tj. 2.400,00 zł , kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości – 17,00 zł, kwotą 503,00 zł tytułem opłaty sądowej oraz 400,00 zł poniesionych przez powoda wydatków na opinię biegłego. Ponadto na podstawie art. 113 § 1 u.k.s.c.<br/>Sąd nakazał stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa brakująca kwotę wydatków na koszty opinii biegłych w kwocie 1.311,52 zł.</p> <br/> </div>