VI Ka 810/14

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 810/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 9 grudnia 2014</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski</p> <p>Sędziowie SSO Grażyna Tokarczyk (spr.)</p> <p>SSO Marcin Schoenborn</p> <p>Protokolant Natalia Skalik-Paś</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. F.</span>, syna <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">A.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej</p> <p>z dnia 12 maja 2014 r. sygnatura akt II K 650/13</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt 9 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632 a)">art. 632a kpk</a> </p> <p>1.  uchyla zaskarżony wyrok i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 5)">art. 17 § 1 pkt 5 kpk</a> umarza postępowanie karne przeciwko <span class="anon-block">A. F.</span> o zarzucane przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 kk</a> z powodu śmierci oskarżonego;</p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. A.</span> kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>3.  kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> <p>sygn. akt VI Ka 810/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej wyrokiem zaocznym z dnia 12 maja 2014r. sygn. akt II K 650/ 13 uznał oskarżonego <span class="anon-block">A. F.</span> za winnego tego, że w okresie od kwietnia 2012 r. do 28 czerwca 2013 r. w <span class="anon-block">R.</span> ustnie i pisemnie zniesławił <span class="anon-block">B. K.</span>, jako zarządcę nieruchomości mieszczących się w <span class="anon-block">R.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>; zarzucając jej bezpodstawnie niszczenie budynków którymi zarządza, niszczenie kominów, skrzynek pocztowych, zaniedbywanie budynków, działanie na szkodę Wspólnoty Mieszkaniowej, w tym kradzież i oszustwo, a także znieważał <span class="anon-block">B. K.</span> słowami: „oszustka, należąca do bandy oszustów”, to jest popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 kk</a> przy zast. art.. 11 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 kk</a> i za to skazał oskarżonego na karę 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.</p> <p>Apelację wywiódł obrońca oskarżonego, zaskarżając wyrok w całości.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</em> </strong> </p> <p>Apelacja obrońcy skutkować musiała uchyleniem wyroku i umorzeniem postępowania, albowiem na etapie postępowania odwoławczego ujawniona została negatywna przesłanka procesowa w postaci śmierci oskarżonego, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 5)">art. 17 § 1 pkt. 5 kpk</a>, stanowiąca zarazem bezwzględną przyczynę odwoławczą, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt. 9 kpk</a>.</p> <p>Ja wynika z odpisu skróconego aktu zgonu wystawionego przez Urząd Stanu Cywilnego w <span class="anon-block">S.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">A. F.</span> zmarł w dniu 22.09.2014 r.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok, a postępowanie karne przeciwko <span class="anon-block">A. F.</span> umorzył.</p> <p>Równocześnie wytknąć jednak należy Sądowi orzekającemu nieprawidłowość procedowania w sprawie prywatnoskargowej.</p> <p>Poglądy doktryny i orzecznictwa są jednoznaczne, Sąd nie może wydać wyroku zaocznego, jeżeli oskarżony nie złożył uprzednio wyjaśnień (SN VI KZP 58/71, OSNKW 1972, nr 4, poz. 59). Pogląd ten odnieść należy przede wszystkim do postępowania prywatnoskargowego. Sądowi nie wolno więc w tym postępowaniu wydać wyroku zaocznego, jeżeli w ogóle nie przesłuchał oskarżonego (tak SN V KK 311/05, OSN Prok. i Pr. 2006, nr 2, poz. 20; SN V KK 397/09, OSNKW-R 2010, poz. 512). (Grajewski Jan, Steinborn Sławomir, w: Paprzycki Lech Krzysztof (red.), Grajewski Jan, Steinborn, Sławomir, Komentarz aktualizowany do art. 425-673 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U.97.89.555). LEX/el., 2014).</p> </div>