V U 1225/14

Common courts2014-12-10

Case number

V U 1225/14

Judgment date

2014-12-10

Type

SENTENCE

Judges

Ewa Nowakowska (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

art. 184 ustawy o emeryturachi rentach z FUS

Judgment text

Sygn. akt V U 1225/14 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Nowakowska Protokolant Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. w Kaliszu odwołania J. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 28 sierpnia 2014 r. Nr (...) w sprawie J. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.z dnia 28 sierpnia 2014 r. znak (...)w ten sposób, że przyznaje J. B.emeryturę od (...). </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 28.08.2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. odmówił J. B. (B.) przyznania emerytury, gdyż jako osoba urodzona po 31.12.1948r. nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w tych warunkach na dzień 01.01.1999r. a tylko 10 lat 5 miesięcy i 1 dzień. Odwołanie od tej decyzji wniósł do Sądu J. B. domagając się przyznania emerytury z tytułu ponad 15-letniego wykonywania pracy w szczególnych warunkach, powołując się na wykonywanie pracy kierowcy również w okresie od 1.12.1988r. do 13.11.1997r. w Przedsiębiorstwie (...). Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił co następuje: Według danych ZUS J. B., urodzony (...)na dzień 1.01.1999r. udowodnił łącznie 27 lat, 5 miesięcy i 1 dzień okresów składkowych i nieskładkowych, w tym w szczególnych warunkach uznano mu okres 10 lat 5 miesięcy i 1 dzień z tytułu zatrudnienia na kolei, w (...)–obecnie (...) od 1.09.1972r. do 30.04.1979r. oraz (...)od 16.09.1983r. do 16.06.1987r. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton.(- K53i 55 akt ZUS) Ze świadectwa pracy wydanego w dniu 13.11.1997r. przez Przedsiębiorstwo (...) S.A. wynika, że odwołujący się był tam zatrudniony od 1.12.1988r. do 13.11.1997r.jako kierowca.(k 23 akt ZUS) Z akt osobowych tego zakładu wynika, że przyjęty został do pracy mając. doświadczenie w pracy kierowcy zawodowego z poprzednich miejsc pracy. Akta zawierają kserokopie prawa jazdy kategorii ABC z 1978r., wtórnika wydanego w dniu 20.06.1985r. i świadectwa kwalifikacyjnego nr (...) do kierowania samochodem ciężarowym powyżej 3,5 ton na okres od 24.06. 1993r. do 09.06.1998r. Z adnotacji na kserokopii wtórnika prawa jazdy na k 11 akt osobowych wynika, że w wobec odwołującego się w dniu 04.09.1995r. orzeczono zakaz kierowania pojazdami nie mechanicznymi, a w dniu 05.11.1997r. unieważniono prawo jazdy o kategoriach A i B. (k 11 akt osobowych) Pismem z dnia 13.11.1997r. zakład pracy poinformował J. B. o rozwiązaniu z dniem 14.11.1997r. stosunku pracy z powodu utraty uprawnień do wykonywania zawodu, gdyż zakład nie posiada możliwości zatrudnienia go na pojeździe o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton. Wobec prośby o rozwiązanie stosunku pracy na mocy porozumienia stron zakład zmienił swe stanowisko i umowę o pracę ostatecznie rozwiązano z dniem 13.11.1997r. na tej zasadzie. Akta osobowe nie zawierają informacji o rodzaju pojazdu jakim odwołujący się kierował w czasie zatrudnienia w (...). w W oparciu o zeznania świadka Z. M.Sąd ustalił, że przedsiębiorstwo zajmowało się transportem na użytek poczty i telekomunikacji. Odwołujący się co najmniej do 1995r był stale kierowcą samochodu ciężarowego. Zawsze były to samochody ciężarowe o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Początkowo był to S. (...), potem S. (...)-skrzyniowy, którym woził gazety dla (...), ostatnio (...)skrzyniowy samochód ciężarowy, którym woził materiały dla telekomunikacji (np. kable) (dowód- zeznania świadka Z. M. od 4 do 8 minuty nagrania rozprawy w dniu 10.12.2014r.) Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art.184 ust.1 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. Nr 162 poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32-34, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (01.01.1999r.) osiągnęli: 1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzna; oraz 2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27. Stosownie do treści ust.2 emerytura ta przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do OFE lub przekazania środków tam zgromadzonych za pośrednictwem ZUS na dochody skarbu państwa. Stosownie do treści art. 32 cyt. ustawy ubezpieczeni będący pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnieni w szczególnych warunkach przez co najmniej przez 15 lat, nabywali prawo do emerytury w wieku obniżonym o 5 lat od podstawowego, o ile udowodnili łączny staż ubezpieczeniowy określony w art.27 cyt. ustawy wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z ust.4 tego przepisu wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust.2 i 3 przysługiwało prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Paragraf 2 powyższego rozporządzenia stanowi, że okresami prac uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy te stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Wobec braku stosownego dokumentu przez sądem możliwe jest wykazywanie charakteru pracy wszelkimi dowodami przewidzianymi w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>. Zgodnie z art.184 ust.1 cyt. ustawy odwołujący się– jako osoba urodzona po 31.12.1948r. ((...)) powinien warunki stażowe tj. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach wykazać na dzień wejścia w życie ustawy tj. na 01.01.1999r. Poza sporem jest, że odwołujący się nie przystąpił do OFE. Według danych ZUS na dzień 1.01.1999r. udowodnił wymagany 25 letni składkowy i nieskładkowy Stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ujęte jest w dziale VIII poz. 2 wykazu A stanowiącego załącznik przytoczonego wyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Definicję ustawową „pracy w szczególnych warunkach” zawiera art.32 ust 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Zgodnie z tym przepisem za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Praca taka to ta, w której pracownik w sposób znaczny jest narażony na niekorzystne dla zdrowia czynniki. Np. praca w narażeniu na hałas ponadnormatywny, praca w zapyleniu, w oparach chemicznych, w wysokich temperaturach lub zmiennych warunkach atmosferycznych. Pracę taką pracownik musi wykonywać stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Motyw przyświecający ustawodawcy w stworzeniu instytucji przewidzianej w art.32 w/w ustawy opiera się na założeniu, że praca wykonywana w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przyczynia się do szybszego obniżenia wydolności organizmu i osoba taka ma prawo do wcześniejszej emerytury niż pozostali ubezpieczeni. Praca na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony jest pracą w szczególnych warunkach i po uzupełnieniu zaliczonego J. B. okresu pracą na takim stanowisku w przedsiębiorstwie (...) należy przyjąć, że była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 15 lat, co uprawnia do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku, w oparciu o art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W odniesieniu do kierowców nie ma znaczenia jakiego typu materiały przewozili, dla jakiej branży były przeznaczone, bo uciążliwość, szkodliwość pracy wynika z rodzaju kierowanego pojazdu, a nie z rodzaju przewożonego ładunku. W stosunku do tych pracowników nie ma zastosowania orzecznictwo odnoszące się do branżowych wykazów. J. B. wniosek o emeryturę złożył w dniu 1.08.2014r. Wykazał zarówno ogólny staż ubezpieczeniowy jak i ponad 15 letni staż w szczególnych warunkach. Wiek 60 lat ukończył w dniu (...) i wtedy spełnił ostatni z warunków o jakich mowa w art. 184 cyt. ustawy. Zaskarżona decyzja podlegała więc zmianie i zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477 14§2 kpc</a> orzeczono jak w wyroku. </div>