II Cz 1357/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Cz 1357/14</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 15 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Anatol Gul</p> <p>Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->SO Aleksandra Żurawska</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. w Świdnicy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>zażalenia powódki <span class="anon-block">I. G.</span> na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I C 566/14</p> <p>w sprawie przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> <p>o zapłatę 3.327,20 zł</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2014 r., Sąd Rejonowy umorzył postępowanie z powództwa <span class="anon-block">I. G.</span> przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span>. Sąd wskazał, że powódka w dniu 25 września 2014 r., cofnęła powództwo zrzekając się roszczenia oraz podtrzymała żądanie zasądzenia odsetek od należności głównej i kosztów procesu od pozwanej Gminy Miasto <span class="anon-block">(...)</span>. Jednakże pozew w tym zakresie został prawomocnie zwrócony zarządzeniem z dnia 9 lipca 2014 roku.</p> <p>W zażaleniu na powyższe postanowienie, powódka wnosząc o jego uchylenie podniosła, że pozew przeciwko Gminie Miastu <span class="anon-block">(...)</span>nie został jej zwrócony. Wynika to bowiem z tego, że zarządzenie z dnia 9 lipca 2014 r., dotyczyło kwoty 114 zł, której to nigdy od pozwanej Gminy nie dochodziła, a jej wysokość określiła tylko i wyłącznie na wezwanie Sądu. Nie dochodziła również kwoty skapitalizowanych odsetek ustawowych od tejże strony. Wartość roszczenia odsetkowego określa natomiast na kwotę 386,20 zł liczoną za okres od dnia 2 listopada 2013 r., do dnia zapłaty należności głównej, tj. 23 września 2014 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p>Zażalenie jest nieuzasadnione.</p> <p>Pozwem z dnia 5 lutego 2014 roku, skarżąca dochodziła od <span class="anon-block">(...)</span> oraz Gminy Miasto <span class="anon-block">(...)</span>zapłaty kwoty 3.327,20 zł, odsetek liczonych od dnia 2 listopada 2013 roku oraz żądała zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu podała, że zasądzenie należności głównej powinno nastąpić od pozwanej <span class="anon-block">(...)</span>, zaś żądanie zwrotu kosztów procesu oraz odsetek, od Gminy Miasta <span class="anon-block">(...)</span>. Wobec powyższego, Sąd wezwał skarżącą do podania kwoty skapitalizowanych odsetek i złożenia oświadczenia czy wobec takiej treści pozwu domaga się także zasądzenia odsetek kosztów od pozwanej <span class="anon-block">(...)</span>. W odpowiedzi skarżąca podała, że kwota ta wynosi 114 zł oraz, że domaga się zasądzenia kosztów postępowania wraz z odsetkami ustawowymi od Gminy Miasta <span class="anon-block">(...)</span>. Zarządzeniem z dnia 20 maja 2014 r., wezwano zatem powódkę do zapłaty kwoty 30 zł, pod rygorem zwrotu pozwu w zakresie dotyczącym Gminy, tj. o zapłatę 114 zł. W odpowiedzi na to wezwanie, skarżąca podała, że nigdy nie domagała się zapłaty 115 zł od Gminy Miasta <span class="anon-block">(...)</span>, a samo wezwanie uważa za nieuzasadnione. W świetle powyższego nie sposób zatem zgodzić się ze skarżącą, że jej pozew przeciwko Gminie Miastu <span class="anon-block">(...)</span>nie został zwrócony, a co w konsekwencji świadczy o prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. W szczególności mając na uwadze, że powódka skutecznie cofnęła pozew, wraz z zrzeczeniem się roszczenia, przeciwko drugiej z pozwanych, tj. <span class="anon-block">(...)</span> Wprawdzie brak jest obowiązku kapitalizacji odsetek, jednakże skoro skarżąca określiła ich wysokość na kwotę 114 zł, Sąd Rejonowy zasadnie wezwał ją o uiszczenie dodatkowej opłaty, a ze względu na jej nie uiszczenie, prawomocnym zarządzeniem z dnia 9 lipca 2014 roku, zwrócił pozew w zakresie dotyczącym Gminy Miasto <span class="anon-block">(...)</span>. Skoro zarządzenie to nie było przez skarżącą kwestionowane, a dotyczyło wyraźnie powództwa przeciwko tej pozwanej, Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że wobec cofnięcia pozwu oraz zrzeczenia się pozostałej „części” roszczenia, postępowanie należało umorzyć.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a>, orzekł jak w postanowieniu.</p> </div>