IX Ka 1450/14

<p>Sygn. akt IX Ka 1450/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 16 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Zbigniew Karamara (spr.) </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SSO Anna Szeliga</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SSO Krzysztof Sójka</strong> </p> <p>Protokolant: st. prot. sąd. Agnieszka Baran</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Renaty Orłowskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. C.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art.178 a § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim</p> <p>z dnia 11 lipca 2014 roku, sygn. akt II K 312/14</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczony w punkcie II środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych podwyższa do 3 (trzech) lat;</p> <p>II.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  zasądza od <span class="anon-block">T. C.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów sądowych za drugą instancję.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IX Ka 1450/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">T. C.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>w dniu 06 marca 2014 roku w <span class="anon-block">D.</span> w gminie <span class="anon-block">B.</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span> w woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, prowadził samochód ciężarowy <span class="anon-block">marki S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> z naczepą <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości wyrażającym się stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu o wartości 1,23 ml/1 i 1,28 mg/1, to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § l kk</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim wyrokiem z dnia 11 lipca 2014 roku w sprawie II K 312/14 orzekł, co następuje:</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> w ramach czynu zarzucanego aktem oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 6 marca 2014 roku w <span class="anon-block">D.</span>, w woj. <span class="anon-block"> (...)</span> znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu ciężarowego <span class="anon-block">marki S.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> za naczepą, co stanowi występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § l kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § l kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § l i 3 kk</a> wymierzył mu karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych;</p> <p>II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § l kk</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres l roku;</p> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49;art. 49 § 1;art. 49 § 2)">art. 49 § l i 2 kk</a> orzekł od oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych;</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63 § 2 kk</a> na poczet orzeczonego wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 6 marca 2014 roku;</p> <p>V. zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 złotych tytułem zwrotu części kosztów sądowych, zwalniając od obowiązku ich uiszczenia w pozostałym zakresie.</p> <p>Powyższy wyrok został zaskarżony przez oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> oraz prokuratora.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">T. C.</span> w osobiście sporządzonej apelacji, jak należy wnosić z jej lakonicznej treści, skarży wyrok w całości kwestionując swoją winę. Oskarżony nie podnosił w apelacji konkretnego zarzutu ograniczając się do stwierdzenia, że nie zgadza się z wyrokiem.</p> <p>Prokurator zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze i powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonego wobec <span class="anon-block">T. C.</span> środa karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres l roku, podczas gdy wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, stopień zawinienia oskarżonego, w szczególności umyślne naruszenie podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym jakimi są trzeźwość kierujących pojazdami oraz narażenie innych uczestników ruchu na realne niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia, jak również działanie oskarżonego w stanie nietrzeźwości silnego stopnia, okazywanie rażąco lekceważącego stosunku do obowiązujących przepisów prawa, a także zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, uzasadniają przekonanie, że wysokość orzeczonego środka karnego kształtująca się w orzeczonym wymiarze nie spełni swoich celów wychowawczych i zapobiegawczych w stosunku do oskarżonego, a także potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut, w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § l i 2 kpk</a> skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:</p> <p>podwyższenie wymiaru orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych do 3 lat.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Jedynie apelacja prokuratora jest zasadna.</p> <p>Skoro sam apelujący oskarżony <span class="anon-block">T. C.</span> nie przedstawia konkretnych zarzutów w oparciu, o które kwestionuje rozstrzygnięcie Sądu I instancji, stwierdzić jedynie należy, iż Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych stanowiących o przyjętej zasadzie odpowiedzialności oskarżonego za przypisany mu czyn przestępczy.</p> <p>Ustalenia te Sąd dokonał w oparciu o rzetelną i rzeczową analizę całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i ujawnionych w toku rozprawy głównej okoliczności opierając się na kryteriach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, co czyni, że ocena ta podlega ochronie prawa procesowego. Swoje stanowisko odnośnie wskazania, jakie fakty uznał za udowodnione, a jakie za nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, w tym, dlaczego, co do istoty odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego, sąd orzekający gruntownie i szczegółowo umotywował w odpowiadającym wymogom procesowym uzasadnieniu wyroku, którą to Sąd Okręgowy w całości akceptuje bez potrzeby odrębnego odnoszenia się do tych kwestii, skoro apelujący nie wskazał, jakich to konkretnych uchybień w zakresie logicznego rozumowania, zasad wiedzy i doświadczenia życiowego miałby się ten Sąd dopuścić. Raz jeszcze, więc należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy trafnie uznał wyjaśnienia oskarżonego, jako stanowiące wyraz prezentowanej przez niego linii obrony z uwagi na ich wręcz infantylność i sprzeczność z konsekwentnymi przekonywującymi zeznaniami <span class="anon-block">M. M.</span>, który wykluczył możliwość spożywania przez oskarżonego alkoholu po przyjeździe samochodem na teren bazy transportowej.</p> <p>Reasumując Sąd Okręgowy w całości podziela stanowisko Sądu I instancji, co do winy i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu przestępstwa.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę zasadniczą Sąd Rejonowy miał na uwadze wszystkie istotne okoliczności dla rozstrzygnięcia w tym prawidłowo ustalony stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Dostrzegł też wszystkie istotne okoliczności o charakterze łagodzący stąd też orzeczona kara grzywny w rozmiarze wskazanym w wyroku jest adekwatna do podnoszonych okoliczności, nie jest karą rażącą w jej wymiarze łagodnym czy też jej surowości.</p> <p>Zgodzić się natomiast należy z apelującym prokuratorem, iż Sąd Rejonowy przy określeniu wysokości środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, mimo że prawidłowo dostrzegł okoliczności przemawiające na niekorzyść oskarżonego to jednak ich ocena nie znalazła swojego dostatecznego odzwierciedlenia w jego rozmiarze, czyniąc że jest on rażąco łagodny skoro go orzeczono w ustawowym minimum, a tym samym nie uwzględnia także potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przecież stan nietrzeźwości oskarżonego przekraczał pięciokrotnie dopuszczalne jego ustawowe granice, prowadził pojazd ciężarowy wraz z przyczepą i to na istotnym odcinku drogi, co już samo w sobie stanowi o tym, że stwarzał on duże zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Stanowią te okoliczności, więc o tym, że nie jest oskarżony zdolny do odpowiedzialnego kierowania pojazdami mechanicznymi i należy mu to uniemożliwić na okres trzech lat i dlatego w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> zaskarżony wyrok zmieniono w sposób wskazany w sentencji wyroku.</p> <p>Orzeczenie o kosztach sądowych za instancję odwoławczą oparto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 636;art. 636 § 2)">art. 636 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a>.</p> <p>SSO A. Szeliga SSO Z. Karamara SSO K. Sójka</p> <p>A.W</p> </div>