IV Ka 821/14

<p>Sygnatura akt IV Ka 821/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2014 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="241"/> <col width="469"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSO Mariusz Górski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SSO Agnieszka Połyniak</p> <p>SSO Waldemar Majka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Ewa Ślemp</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu dnia 16 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. B.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">B.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a>,</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy</p> <p>z dnia 17 lipca 2014 roku, sygnatura akt II K 656/12</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uznaje iż czyn przypisany oskarżonemu w punkcie III dyspozycji stanowi wypadek mniejszej wagi określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a>, a tym samym przy zastosowaniu tego przepisu wymiar orzeczonej względem <span class="anon-block">P. B.</span> kary pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. akt 821/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem umorzono postępowanie karne w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 kpw</a> wobec <span class="anon-block">P. B.</span> o to, że w nocy z 29/30 września 2011 roku w <span class="anon-block">Ś.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zabrał w celu przywłaszczenia z budynku mieszczącego się przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> pocięte rury miedziane oraz zawory CO o łącznej wartości nie większej niż 200 złotych na szkodę <span class="anon-block">E. Ł.</span> i <span class="anon-block">J. Ł.</span>,</p> <p>to jest o wykroczenie z art. 119 § 1 kw;</p> <p>Tymże wyrokiem umorzono postępowanie w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4 kpw</a> wobec <span class="anon-block">P. B.</span> o to, że w okresie od 1 lutego 2012 roku do 7 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">Ś.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zabrał w celu przywłaszczenia z otwartego terenu zakładu 20 sztuk europalet o łącznej wartości nie większej niż 350 złotych na szkodę <span class="anon-block"> Firmy (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span>,</p> <p>to jest o wykroczenie z art. 119 § 1 kw.</p> <p>Nadto <span class="anon-block">P. B.</span> uznany został za winnego tego, że działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">G. S.</span> 8 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">Ś.</span>, po uprzednim odkręceniu śrub skobla zabezpieczającego drzwi wejściowe do budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> dostał się do jego wnętrza i z pomieszczeń piwnicznych usiłował zabrać w celu przywłaszczenia głośnik basowy ze wzmacniaczem o wartości 260 złotych na szkodę <span class="anon-block">J. Ł.</span>, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy policji,</p> <p>to jest za winnego popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> </p> <p>i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> wymierzono oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając:</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na mylnym przyjęciu, że oskarżony jest sprawcą niepoprawnym i był już uprzednio kilkakrotnie karany sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu, a poprzednie wyroki i wymierzone kary nie przyniosły pożądanego efektu, co skutkować powinno orzeczeniem kary pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia, podczas gdy oskarżony <span class="anon-block">P. B.</span> nie był wcześniej kilkakrotnie karany sądownie, natomiast w chwili czynu oraz orzekania był osobą młodocianą, z inteligencją poniżej średniej i właściwym byłoby warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary, przy jednoczesnym stosowaniu dozoru kuratora.</p> <p>Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie znacznie łagodniejszej kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</span> </strong> </p> <p>Apelacja zasługuje jedynie na częściowe uwzględnienie.</p> <p>Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji dokonał nie tylko prawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, ale także i w znacznej części dotyczącej sylwetki oskarżonego, jego uprzedniej karalności i innych okoliczności mających wpływ na nie tylko sam wymiar kary pozbawienia wolności, ale także na brak podstaw do zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania tej kary.</p> <p>W szczególności należy zauważyć, że nie jest prawdziwe twierdzenie skarżącego, jakoby <span class="anon-block">P. B.</span> był uprzednio jednokrotnie karany przez sąd z tego względu, że pozostałe skazania bądź uległy zatarciu lub też miały miejsce po dokonaniu omawianego przestępstwa. Z danych o karalności dotyczących skazanego wynika wprost, że był on uprzednio 4 krotnie karany przez Sąd Rejonowy w Świdnicy za przestępstwa przeciwko mieniu i o ile można mieć wątpliwości co do skuteczności zarządzenia wykonania kary w sprawie VI K 308/10, o tyle takie nie zachodzą odnośnie pozostałych skazań, albowiem w sprawie II K 1183/10 wymierzono „bezwzględną” karę ograniczenia wolności, w sprawie III K 89/12 okres próby związanej z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności dotąd nie upłynął, zaś w sprawie II k 39/13 orzeczono tzw. bezwzględną karę pozbawienia wolności.</p> <p>Prawdą przy tym jest, że dwa ostanie prawomocne skazania miały miejsce (jak twierdzi skarżący) po dokonaniu przez <span class="anon-block">P. B.</span> czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69 § 2 pkt. 1)">pkt. I</a> części wstępnej zaskarżonego orzeczenia, to jednak jak wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 2)">art. 69 § 2 kk</a>, rozważając ewentualne zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary, sąd bierze pod uwagę także zachowanie sprawcy po popełnieniu przestępstwa, a zatem i jego późniejsze skazania.</p> <p>Odmowie zastosowania względem oskarżonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a> nie sprzeciwia się także fakt, że jest on osobą młodocianą, skoro jest on sprawcą na tyle niepoprawnym, że mimo młodego wieku „regularnie” wchodzi w konflikt z prawem.</p> <p>Analizując z kolei treść opinii psychologicznej (k.231-235), oczywistym staje się, że intelekt <span class="anon-block">P. B.</span> sytuuje się istotnie poniżej przeciętnej, lecz nie jest to równoznaczne z jego upośledzeniem umysłowym, bowiem rozumie znaczenie podstawowych norm społecznych i nie jest osobą o nadmiernej podatności na sugestie innych osób. Znamiennym przy tym jest, że badany oświadczył psychologowi, iż nie myśli o przyszłości, bo po co ma myśleć, skoro może iść do więzienia. Wskazuje to na zrozumienie przez <span class="anon-block">P. B.</span> naganności swoich zachowań i ewentualnych związanych z tym konsekwencji.</p> <p>Za daniem <span class="anon-block">P. B.</span> kolejnej szansy i pozostawieniu go na wolności, nie przemawia także treść dokumentów dołączonych przez obrońcę do apelacji, albowiem zarówno opinia psychologiczna jak i orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego tyczą okresu sprzed 7 -8 lat, a zatem czasu kiedy oskarżony był jeszcze dzieckiem.</p> <p>Sąd Okręgowy doszedł jednak do przekonania, że (w szczególności z uwagi na niewielką wartość przedmiotu przestępstwa, zważywszy, że zakończyło się ono na etapie usiłowania, mając na względzie właśnie akcentowaną przez obrońcę trudną sytuację życiową <span class="anon-block">P. B.</span> oraz z uwagi na to, iż w swoim domu rodzinnym nie miał właściwych wzorców zachowania, do których mógłby się odnieść) czyn przypisany oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283 pkt. 3)">pkt. III</a> dyspozycji, a opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283 pkt. 1)">pkt. I</a> części wstępnej zaskarżonego orzeczenia należy potraktować jako wypadek mniejszej wagi określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 kk</a>, co w konsekwencji doprowadziło do obniżenia kary jaką wymierzył oskarżonemu Sąd I instancji do 6 miesięcy pozbawienia wolności, lecz o dalszym łagodzeniu kary mowy być nie może.</p> <p>Z uwagi na powyższe zdecydowano jak w wyroku.</p> </div>