XI Ka 1011/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XI Ka 1011/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> Dnia 16 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym Odwoławczym</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie</strong>: <strong> <!-- -->Przewodniczący: SO</strong> Arkadiusz Śmiech –spr.</p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SO</strong> Elżbieta Kowalska</p> <p> <strong> <!-- -->SO </strong>Katarzyna Żmigrodzka</p> <p>Protokolant: st. prot. Małgorzata Polaczek</p> <p>przy udziale Prokuratora Urszuli Komor</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">R. K.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> i inne</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie</p> <p>z dnia 7 lipca 2014r. sygn. akt II K 187/13</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego <span class="anon-block">R. K.</span> przekazuje Sądowi Rejonowemu w Łukowie do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->XI Ka 1011/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">R. K.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>I.  W dniu 9 września 2004 roku w <span class="anon-block">Ł.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, chcąc aby <span class="anon-block">M. K.</span> dokonała czynu zabronionego, ułatwił w/w jego popełnienie w ten sposób, że w celu uzyskania badań profilaktycznych dla pracowników <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">A. K.</span>, <span class="anon-block">A. F.</span>, <span class="anon-block">E. K.</span>, <span class="anon-block">E. M.</span>, <span class="anon-block">A. W.</span>, <span class="anon-block">B. M.</span>, <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span> i <span class="anon-block">W. O.</span> dostarczył książeczki zdrowia i inne wymagane dokumenty tychże pracowników lekarzowi Medycyny pracy <span class="anon-block">M. K.</span>, która poświadczyła nieprawdę w tychże dokumentach o przeprowadzeniu badań lekarskich, mimo że ich nie dokonała, za co wypłacił jej wynagrodzenie w kwocie 300 zł, działając tym samym na szkodę w/w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>tj. o przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>;</p> <p>II.  W dniu 17 października 2006r. w <span class="anon-block">Ł.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, chcąc aby <span class="anon-block">M. K.</span> dokonała czynu zabronionego, ułatwił w/w jego popełnienie w ten sposób, że jako kierownik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, w celu uzyskania badań dla celów sanitarno – epidemiologicznych dla pracowników <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">A. F.</span>, <span class="anon-block">A. W.</span>, <span class="anon-block">B. M.</span>, <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">W. O.</span>, <span class="anon-block">W. R.</span> i <span class="anon-block">E. M.</span> dostarczył książeczki zdrowia i inne wymagane dokumenty tychże pracowników lekarzowi Medycyny Pracy <span class="anon-block">M. K.</span>, która poświadczyła nieprawdę w tychże dokumentach o przeprowadzeniu badań lekarskich, mimo że ich nie dokonała, za co wypłacił jej wynagrodzenie w kwocie 270 zł, działając tym samym na szkodę w/w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>tj. o przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>;</p> <p>III.  W dniu 18 października 2006 r. w <span class="anon-block">S.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, jako kierownik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, będąc uprawnionym do wystawiana dokumentów, poświadczył nieprawdę w wystawionym <span class="anon-block">rachunku nr (...)</span> obciążającym w/w <span class="anon-block">(...)</span> kwotą 270 zł za przeprowadzone badania okresowe pracowników stwierdzając w nim, że rachunek sprawdzono pod względem merytorycznym mimo, że badania te nie zostały faktycznie przeprowadzone</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy w Łukowie wyrokiem z dnia 7 lipca 2014 r. oskarżonego <span class="anon-block">R. K.</span> uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów, koszty procesu przejmując na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Od wyroku tego apelację złożył prokurator. Zaskarżając rozstrzygnięcie w całości, na niekorzyść oskarżonego zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">5 § 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 366;art. 366 § 1;art. 366 § 410)">7, 366 § 1 i 410 kpk</a>, polegającą na poczynieniu ustaleń faktycznych jedynie na części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nienależytym rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy i poszczególnych dowodów a także ich jednostronnej ocenie przemawiającej na korzyść oskarżonego, w szczególności nieobdarzeniu wiarą wyjaśnień <span class="anon-block">M. K.</span> oskarżonej w sprawie o sygn. II K 129/10 a potem świadka w niniejszej sprawie a także zeznań świadków <span class="anon-block">A. F.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> oraz dokonanie wadliwej oceny wbrew dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy, całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, co stanęło u podstaw wysunięcia nieprawidłowych wniosków i w efekcie skutkowało niesłusznym uniewinnieniem oskarżonego od zarzucanych mu czynów.</p> <p>Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje; </strong> </p> <p>apelacja jest zasadna i stąd zasługuje na uwzględnienie. Końcowy wniosek Sądu orzekającego o braku podstaw do przypisania oskarżonemu sprawstwa zarzucanych mu czynów przy takich ustaleniach podstawy faktycznej wyroku, jakie poczynił tenże sąd i zaprezentował w uzasadnieniu swojego orzeczenia jest oczywiście nieuprawniony, a tym samym błędny. Niezależnie od tego, czy poczynione ustalenia faktyczne odpowiadają prawidłowym wynikom postępowania dowodowego, to ich ocena zgodna z zasadami logicznego rozumowania nie dawała podstaw do uniewinnienia <span class="anon-block">R. K.</span> od dokonania zarzuconych mu czynów.</p> <p>Z zaprezentowanych w części motywacyjnej wyroku ustaleń faktycznych wynika, że <span class="anon-block">M. K.</span>- lekarz medycyny pracy w książeczkach zdrowia pracowników, dostarczonych przez oskarżonego w dniu 9 września 2004 r., dokonała wpisu z datą tego dnia o przeprowadzeniu badań lekarskich, których tego dnia w rzeczywistości nie przeprowadziła. Nadto wynika, że w dniu tym, tj. 9 września 2004 r. <span class="anon-block">M. K.</span> wystawiła rachunek na kwotę 300 zł, za przeprowadzenie badań, których nie przeprowadziła, rachunek ten został podpisany przez oskarżonego i kwota, na którą opiewał została przez niego wypłacona lekarce. Z powyższego wynika, że oskarżony miał pełną świadomość, iż lekarka dopuściła się fałszu intelektualnego dokumentów. Wpisy dokonane w książeczkach zdrowia zawierały nieprawdziwą informację, że badania lekarskie zostały wykonane w dniu 9 września 2004 r. Oskarżony w pełni aprobował zachowanie lekarki i to jego zachowanie było przyczyną sprawczą, że <span class="anon-block">M. K.</span> dopuściła się przestępstwa.</p> <p>Podobna sytuacja miała miejsce w dniu 17 października 2006 r. <span class="anon-block">M. K.</span> w książeczkach zdrowia pracowników, dostarczonych przez oskarżonego tego dnia, dokonała tak, jak poprzednio wpisu o przeprowadzeniu badań lekarskich, których w tym dniu w rzeczywistości nie przeprowadziła. W dniu tym lekarka wystawiła rachunek na kwotę 270 złotych, za przeprowadzenie badań, których nie wykonała. Rachunek podpisał oskarżony i wypłacił lekarce pieniądze w kwocie wynikającej z tego dokumentu. Tak samo jak poprzednio, z zaprezentowanych ustaleń wynika, że oskarżony miał pełną świadomość, że wpisy dokonane w książeczkach zdrowia zawierają nieprawdziwą informację o wykonaniu badań w dniu 17 października 2006 r. Oskarżony i w tym przypadku w pełni aprobował zachowanie lekarki i to jego zachowanie było przyczyną sprawczą, że <span class="anon-block">M. K.</span> ponownie dopuściła się przestępstwa.</p> <p>W tym stanie rzeczy uniewinnienie oskarżonego od dwóch pierwszych zarzutów wydaje się być jakimś nieporozumieniem. Podobna sytuacja występuje w przypadku trzeciego zarzuconego czynu. Według ustaleń Sądu pierwszej instancji, w dniu 18 października 2006 r. oskarżony jako kierownik <span class="anon-block">(...)</span> wystawiony dzień wcześniej przez <span class="anon-block">M. K.</span> rachunek zatwierdził pod względem merytorycznym. Skoro oskarżony uczynił to mając świadomość, że usługa, płatność której regulował rachunek w rzeczywistości nie została wykonana to stanowisko Sądu orzekającego jest w ogóle nie zrozumiałe.</p> <p>Mając na względzie zaprezentowaną motywację, wobec zakazu orzekania wyrażonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> Sąd odwoławczy zobligowany był uchylić zaskarżony wyrok i sprawę <span class="anon-block">R. K.</span> przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy od nowa przeprowadzi postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym dla prawidłowego wyrokowania. Odbierze od oskarżonego wyjaśnienia, o ile nie skorzysta on z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Przesłucha świadków na wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, szczególnie wnikliwie <span class="anon-block">M. K.</span>. Przeprowadzi pozostałe dowody nieosobowe zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> </p> <p>Zgromadzony materiał dowodowy Sąd orzekający oceni we wzajemnym powiązaniu, uwzględniając wymogi art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 7)">art. 5 i 7 k.p.k.</a> Dokona rekonstrukcji zdarzeń będących przedmiotem osądu. Uznane za udowodnione zachowania oskarżonego właściwie oceni pod względem prawnym, co przy uznaniu realizacji znamion czynów zabronionych znajdzie swoje odzwierciedlenie w ich prawidłowym opisie i kwalifikacji prawnej. Dokona oceny stopnia szkodliwości społecznej czynów oraz stopnia zawinienia <span class="anon-block">R. K.</span> i na tej podstawie wyda rozstrzygnięcie w sprawie. Swoje stanowisko, w razie potrzeby uzasadni zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424 § 1 i 2 k.p.k.</a> </p> <p>Mając na względzie zaprezentowaną motywację Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> orzekł jak w wyroku.</p> </div>