III AUa 311/14

<p>Sygn. akt III AUa 311/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="465"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Romana Mrotek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Barbara Białecka (spr.)</p> <p>SSO del. Beata Górska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>St. sekr. sąd. Elżbieta Kamińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. w Szczecinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>o wysokość kapitału początkowego</p> <p>na skutek apelacji organu rentowego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. akt IV U 61/14</p> <p>zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 i oddala odwołanie.</p> <p>SSA Barbara Białecka SSA Romana Mrotek SSO del. Beata Górska</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III AUa 311/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 25 listopada 2013 r. organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">K.</span> ustalił ubezpieczonemu <span class="anon-block">R. W.</span> kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 roku, który wyniósł 81.637,49 złotych. Z ustaleń organu rentowego wynikało, że podstawę wymiaru kapitału początkowego stanowi kwota 946,07 złotych.</p> <p>Kolejną decyzją z dnia 26 listopada 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">K.</span> zgodnie z nowelizacją ustawy o emeryturach i rentach z FUS z dnia 21 czerwca 2013 roku ponownie ustalił kapitał początkowy dla ubezpieczonego <span class="anon-block">R. W.</span> i na dzień 1 stycznia 1999 roku wynosi on obecnie 83.668,97 złotych. Podstawę wymiaru kapitału początkowego stanowi kwota 988,19 złotych.</p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">R. W.</span> nie zgodził się z obiema decyzjami organu rentowego z dnia 25 listopada 2013 roku i z dnia 26 listopada 2013 roku żądając wskazania, która wartość kapitału jest aktualna. Ponadto, wniósł o zaliczenie do kapitału początkowego okresu od 2 grudnia 1983 roku do 31 grudnia 1983 roku stanowiącego przerwę w zatrudnieniu po odbyciu zasadniczej służby wojskowej.</p> <p>Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Wskazał, że po zwolnieniu ze służby wojskowej w dniu 1 grudnia 1983 roku ubezpieczony nie podjął ponownie pracy z dniem 2 grudnia 1983 roku. Brak jest także informacji o urlopie czy korzystaniu przez ubezpieczonego z zasiłku chorobowego. Jednocześnie organ rentowy wyjaśnił, iż aktualną wartością kapitału początkowego jest wysokość kapitału ustalona decyzją z dnia 26 listopada 2013 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy w Koszalinie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 17 lutego 2014 roku zmienił zaskarżone decyzje w ten sposób, że zaliczył ubezpieczonemu <span class="anon-block">R. W.</span> do okresu składkowego okres od 2 grudnia 1983 roku do 31 grudnia 1983 roku, a w pozostałym zakresie odwołanie oddalił.</p> <p>Rozstrzygnięcie zostało poprzedzone ustaleniami faktycznymi, z których wynikało, że ubezpieczony <span class="anon-block">R. W.</span> <span class="anon-block">urodził się w dniu (...)</span>. W okresie od 20 września 1983 roku do 31 maja 1984 roku pracował na stanowisku młodszego rybaka w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> <span class="anon-block">D.</span> (świadectwo pracy z dnia 7 lutego 1986 roku). Sąd pierwszej instancji wskazał, że ubezpieczony czynną służbę wojskową odbywał w okresie od 24 kwietnia 1983 roku do 1 grudnia 1983 roku. Po zwolnieniu ze służby wojskowej w dniu 1 grudnia 1983 roku stawił się do pracy w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> <span class="anon-block">D.</span> już w dniu 30 grudnia 1983 roku, kiedy to została z nim zawarta nowa umowa o pracę. Ubezpieczony 30 grudnia 1983 roku wyraził gotowość powrotu do pracy, jednakże w umowie o pracę zapisano, iż do pracy ma się stawić dopiero w dniu 3 stycznia 1984 roku, co potwierdza karta płacy z 1983 roku. Zawarcie nowej umowy o pracę wynikało z przepisów wewnętrznych zakładu pracy podyktowanych charakterem pracy ubezpieczonego jako rybaka i jego ponownym zamustrowaniem na morzu, które nastąpiło dopiero w styczniu 1984 roku. Z ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika także, że 9 września 2013 roku ubezpieczony wniósł o ustalenie kapitału początkowego. Decyzją z 25 listopada 2013 roku organ rentowy ustalił ubezpieczonemu kapitał początkowy. Do wyliczenia wysokości podstawy wymiaru kapitału przyjęto podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych tj. z lat 1984-1993. Wskaźnik wyniósł 77,92 %. W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 21 czerwca 2013 roku o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2013 roku poz. 960), nowelizującej treść art. 174 ust. 3b ustawy emerytalnej, organ rentowy w dniu 26 listopada 2013 roku wydał nową decyzję ponowne ustalającą kapitał początkowy. Podstawę wymiaru obliczono z 10 kolejnych lat kalendarzowych tj. z lat 1983-1992. Do wyliczenia wskaźnika za 1983 rok przyjęto wynagrodzenie za styczeń - kwiecień 1983 roku i podzielono przez obowiązujące w tym roku przeciętne wynagrodzenie za 4 miesiące. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru całego kapitału początkowego wyniósł 80,94%. Wskaźnik ten jest najkorzystniejszy dla ubezpieczonego, bowiem wskaźnik z 20 lat wyniósł 55,17%. Sąd pierwszej instancji wskazał, że obowiązującą wartością kapitału początkowego jest wysokość ustalona w decyzji z dnia 26 listopada 2013 roku - 83.668,97 złotych.</p> <p>W tych okolicznościach faktycznych sprawy Sąd Okręgowy ocenił, że odwołanie ubezpieczonego okazało się uzasadnione. Sąd ten wskazał, że w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 173)">art. 173 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U.2013.1440 z zm.) dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 roku, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek ustala się kapitał początkowy. Sąd Okręgowy wskazał także, że w myśl art. 174 ust. 3 ustawy emerytalnej podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16,17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 roku. Podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176 (art. 15 ust. 1 ustawy emerytalnej). W dalszej kolejności Sąd Okręgowy wskazał, że w niniejszej sprawie aktualną wartością kapitału początkowego jest wysokość kapitału ustalona ostatnią decyzją z 26 listopada 2013 roku. Kapitał ten został ustalony ze względu na zmianę przepisu art. 174 ust. 3b ustawy emerytalnej, skutkującą korzystniejszym wskaźnikiem dla ubezpieczonego. Wynika to z faktu, iż za rok 1983 można obecnie obliczyć wskaźnik przy podziale miesięcy, w których osiągano wynagrodzenie, przez przeciętne wynagrodzenie z tych miesięcy (wcześniej z całego roku). Organ rentowy dokonał symulacji z 10 lat i z 20 lat i ustalił, że najkorzystniejszy dla ubezpieczonego jest wskaźnik z 10 lat, obliczony z lat 1983-1992.</p> <p>Rozważania dotyczące spornego okresu od 2 grudnia 1983 roku do 31 grudnia 1983 roku Sąd pierwszej instancji poczynił biorąc pod uwagę brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670440220" title="Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Dz. U. z 1967 r. Nr 44, poz. 220 (art. 120;art. 120 ust. 1)">art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej</a> (Dz.U.2012.461 z zm.). Z przepisu tego wynika, że pracownikowi, który w ciągu trzydziestu dni od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej podjął pracę u pracodawcy, u którego był zatrudniony w dniu powołania do tej służby, czas odbywania służby wojskowej wlicza się do okresu zatrudnienia u tego pracodawcy w zakresie wszystkich uprawnień wynikających ze stosunku pracy. Terminy przewidziane w art. 120 ust. 1 ustawy uważa się za zachowane, jeżeli pracownik nie mógł podjąć pracy z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy. Odnosząc brzmienie tego przepisu do okoliczności faktycznych zaistniałych w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy uznał, że organ rentowy naliczył okres w oparciu, o który naliczono ubezpieczonemu kapitał początkowy został ustalony w sposób nieprawidłowy. Sąd podkreślił, że z akt osobowych ubezpieczonego wynika, że <span class="anon-block">R. W.</span> po zwolnieniu w dniu 1 grudnia 1983 roku ze służby wojskowej stawił się do pracy w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> <span class="anon-block">D.</span> w dniu 30 grudnia 1983 roku, kiedy to została z nim zawarta nowa umowa o pracę. W umowie o pracę zapisano, iż do pracy ma się stawić dopiero w dniu 3 stycznia 1984 roku. Powyższe wynikało z przepisów wewnętrznych zakładu pracy podyktowanych charakterem pracy ubezpieczonego jako rybaka i jego ponownym zamustrowaniem na morzu, które nastąpiło dopiero w dniu 3 stycznia 1984. Jednakże, zdaniem Sądu Okręgowego, najistotniejszym w sprawie jest fakt, iż ubezpieczony stawił się faktycznie w pracy i jednocześnie wyraził gotowość podjęcia pracy już w dniu 30 grudnia 1983 roku. Z przyczyn od <span class="anon-block">R. W.</span> niezależnych mógł on dopiero wypłynąć w morze w dniu 3 stycznia 1984 roku. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż jeżeli fakt pozostawania w zatrudnieniu i zgłoszenia gotowości do podjęcia pracy po zakończeniu służby wojskowej został udowodniony, okres tego zatrudnienia od dnia zgłoszenia gotowości do podjęcia pracy po opuszczeniu jednostki wojskowej do dnia faktycznego podjęcia pracy u dotychczasowego pracodawcy jest okresem składkowym.</p> <p>Z tych względów Sąd Okręgowy, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477;art. 477 § 2)">art. 477 § 2 k.p.c.</a>, zmienił zaskarżone decyzje w ten sposób, że zaliczył ubezpieczonemu <span class="anon-block">R. W.</span> do okresu składkowego okres od 2 grudnia 1983 roku do 31 grudnia 1983 roku. Inne zarzuty ubezpieczonego nie znalazły potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym, stąd też Sąd Okręgowy oddalił odwołanie ubezpieczonego w pozostałej części.</p> <p>Z powyższym wyrokiem nie zgodził się organ rentowy, który złożył apelację. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. l74 ust. 2 pkt l w zw. z art. 6 ust. 2 pkt l ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS /j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. l440/ oraz art. 120 ust. l ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP /j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 461/ poprzez zaliczenie do okresu składkowego podlegającego uwzględnieniu przy ustalaniu wartości kapitału początkowego okresu od 02.12.1983 r. do 31.12.1983 r. stanowiącego okres przerwy między ukończeniem służby wojskowej, a ponownym podjęciem pracy, podczas gdy okres ten nie stanowi okresu składkowego w świetle powołanych przepisów. Wskazując na powyższą podstawę apelacji organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 1 i oddalenie odwołania.</p> <p>Ubezpieczony w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja organu rentowego zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, jak też zastosował właściwe przepisy prawa materialnego, które przytoczył w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Sąd Apelacyjny nie podziela jednak ostatecznych wniosków tego uzasadnienia oraz zaprezentowanej w nim wykładni przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670440220" title="Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Dz. U. z 1967 r. Nr 44, poz. 220 (art. 120;art. 120 ust. 1)">art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej</a>.</p> <p>Przed przejściem do merytorycznej analizy podniesionych przez organ rentowy zarzutów apelacyjnych Sąd odwoławczy wskazuje, że istota niniejszej sprawy polegała na rozstrzygnięciu, czy okres od zakończenia zasadniczej służby wojskowej - do dnia podjęcia pracy u dotychczasowego pracodawcy podlegał zaliczeniu do okresów składkowych, co miało wpływ na wysokość kapitału początkowego. W tym miejscu wypada zaznaczyć, że naliczanie kapitału początkowego wymaga ustalenia okresu niezbędnego do obliczenia podstawy jego wymiaru (patrz art. 174 ust. 3b ustawy emerytalnej). Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy emerytalnej podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176.</p> <p>Nie jest sporne, że ubezpieczony po zwolnieniu w dniu 1 grudnia 1983 roku ze służby wojskowej stawił się do pracy w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> <span class="anon-block">D.</span> w dniu 30 grudnia 1983 roku, kiedy to została z nim zawarta nowa umowa o pracę. Nie budzi także wątpliwości, że w umowie o pracę zapisano, iż ubezpieczony do pracy ma się stawić dopiero w dniu 3 stycznia 1984 roku. W takim stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji przyjął, że okres począwszy od zwolnienia ze służby wojskowej do chwili faktycznego podjęcia pracy jest okresem składkowym, z czym Sąd Apelacyjny się nie zgadza. Należało przyjąć zasadność zarzutów organu rentowego naruszenia art. 6 ust. 2 pkt 1 w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 174;art. 174 ust. 2;art. 174 ust. 2 pkt. 1)">art. 174 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeniu Społecznym</a> (Tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 153 poz. 1227 ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670440220" title="Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Dz. U. z 1967 r. Nr 44, poz. 220 (art. 120)">art. 120 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej</a> (Dz. U. 1967 r. Nr 44 poz. 220 ze zm.). Sąd Okręgowy niewłaściwie bowiem zastosował te przepisy. Sąd Okręgowy zaliczył okres przerwy między zakończeniem służby wojskowej, a podjęciem zatrudnienia - do okresów składkowych; nie przedstawił jednak w tej kwestii argumentacji prawnej, a w szczególności nie podał, który punkt art. 6 ustawy emerytalnej pozwala na uwzględnienie jako okresu składkowego okresu tej przerwy. W art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy emerytalnej wskazuje się, że za okresy składkowe uważa się okresy czynnej służby wojskowej w Wojsku Polskim lub okresy równorzędne albo okresy zastępczych form tej służby. W myśl art. 120 ust. 1 i 3 ustawy o powszechnym obowiązku obrony w brzmieniu obowiązującym od 22 stycznia 1992 r. do 21 października 2005 r., czas odbywania służby wojskowej podlegał wliczeniu do uprawnień emerytalno-rentowych, ale te - nie obowiązujące już regulacje prawne - nie dotyczyły okresu po opuszczeniu jednostki wojskowej po zakończeniu służby, a przed ponownym podjęciem zatrudnienia i – w przekonaniu Sądu Apelacyjnego, nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Ocena ta jest zaś ugruntowana tak w judykaturze sądów powszechnych jak i Sądu Najwyższego. Tak też przykładowo przywołać można wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 października 2005 r. w sprawie III AUa 1336/2004, gdzie w uzasadnieniu Sąd stwierdził, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670440220" title="Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Dz. U. z 1967 r. Nr 44, poz. 220 (art. 120;art. 120 ust. 1)">art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej</a> (Dz. U. 1967 r. Nr 44 poz. 220 z późn. zm.) stanowiący, że pracownikowi, który w ciągu trzydziestu dni od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej podjął pracę u pracodawcy, u którego był zatrudniony w dniu powołania do tej służby, czas odbywania służby wojskowej wlicza się do okresu zatrudnienia u tego pracodawcy w zakresie wszystkich uprawnień wynikających ze stosunku pracy, nie stanowi podstawy prawnej do zaliczenia okresu przerwy między ukończeniem służby wojskowej a ponownym podjęciem pracy jako okresu składkowego w myśl przepisów ubezpieczeniowych. Materią tą zajmował się także Sąd Najwyższy, który przy rozpoznaniu sprawy II UK 125/2011 (wyrok z dnia 10 lutego 2012 roku) stwierdził, że przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670440220" title="Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Dz. U. z 1967 r. Nr 44, poz. 220 (art. 108;art. 108 ust. 1)">art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej</a> (Tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 241 poz. 2416 ze zm. - w brzmieniu pierwotnym, przepis ten regulował materię objętą późniejszym art. 120 tej ustawy) trzydziestodniowy okres, w którym pracownik miał zgłosić powrót do pracy u pracodawcy zatrudniającego go przed służbą wojskową, nie jest ani okresem służby wojskowej, ani okresem pracy i nie podlega zaliczeniu do okresu zatrudnienia.</p> <p>Reasumując, okres służby wojskowej należy więc traktować jako okres podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowym z tytułu pozostawania w stosunku pracy pod warunkiem zgłoszenia powrotu do zakładu pracy w celu podjęcia zatrudnienia w terminie 30 dni od zwolnienia ze służby (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670440220" title="Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Dz. U. z 1967 r. Nr 44, poz. 220 (art. 108;art. 108 ust. 1;art. 108 ust. 3)">art. 108 ust. 1 i 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19670440220" title="Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Dz. U. z 1967 r. Nr 44, poz. 220 (art. 106;art. 106 ust. 1)">art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej</a> w brzmieniu wynikającym (Dz. U. 1967 r. Nr 44 poz. 220) na dzień zwolnienia wnioskodawcy ze służby wojskowej. Takiego statusu nie ma jednak już okres pomiędzy zwolnieniem ze służby wojskowej a zgłoszeniem powrotu do zakładu pracy w celu podjęcia zatrudnienia. Okres ten – taki pogląd wyraził Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 9 maja 2013 roku, sygn. akt III AUa 13/2013, jest zbliżony swym charakterem do urlopu bezpłatnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 174;art. 174 § 1)">art. 174 § 1 k.p.</a>) z uwagi na swoją funkcję gwarancyjną, zaś okres takiego urlopu co do zasady nie jest ani okresem składkowym ani nieskładkowym w rozumieniu obowiązujących przepisów.</p> <p>W związku z powyższym ustalenia organu rentowego jakie legły u podstaw wydania zaskarżonych decyzji były prawidłowe. Nie ma przy tym, w przekonaniu Sądu Apelacyjnego, znaczenia dla rozmiaru okresu składkowego fakt zgłoszenia przez ubezpieczonego gotowości do pracy w trzydziestodniowym okresie po zwolnieniu ze służby wojskowej. Zdaniem Sądu Apelacyjnego zasadnicze znaczenie ma tu bowiem wyżej opisane brzmienie art. 6 ustawy emerytalnej, który tego okresu do okresów składkowych nie zalicza.</p> <p>Zgodnie z powyższym, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Sąd Odwoławczy, działając w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a>, zmienił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386 pkt. 1)">punkt I</a> rozstrzygnięcia Sądu I instancji w ten sposób, że odwołanie ubezpieczonego oddalił.</p> <p>SSA Barbara Białecka SSA Romana Mrotek SSO (del) Beata Górska</p> </div>