IX Ka 549/14

<p> <strong> <!-- -->IX Ka 549/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p>Przewodniczący – S. S.O. Barbara Plewińska</p> <p>Sędziowie: S.O. Rafał Sadowski</p> <p>S.O. Aleksandra Nowicka (spr.)</p> <p>Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska</p> <p>przy udziale del. Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Toruniu Małgorzaty Partyki</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177§1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 15 września 2014 r., <strong> <!-- -->sygn. akt VIII K 693/14 </strong> </p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniża wartość świadczenia pieniężnego, do uiszczenia którego został zobowiązany oskarżony w pkt II wyroku z 500 (pięciuset) zł do 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami powstałymi w tym postępowaniu obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->IX Ka 549/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. W.</span> został oskarżony o to, że w dniu 24 marca 2014 r. w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc <span class="anon-block">ulicą (...)</span> z kierunku <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, na skrzyżowaniu z <span class="anon-block">ulicą (...)</span>, wykonując manewr skrętu w lewo, nie udzielił pierwszeństwa przejazdu pojazdowi marki <span class="anon-block">D. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> kierowanego przez <span class="anon-block">A. D.</span>, jadącemu drogą z pierwszeństwem przejazdu <span class="anon-block">ulicą (...)</span> z kierunku <span class="anon-block">ul. (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci złamania III kości śródręcza lewego, powodując naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>.</p> <p>Prokurator złożył wniosek o warunkowe umorzenie postępowania na okres 1 roku tytułem próby i domagał się zobowiązania <span class="anon-block">M. W.</span> do uiszczenia świadczenia na cel społeczny w wysokości 400 zł.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 15 września 2014r. orzekł, ze:</p> <p>I. ustalając, iż oskarżony <span class="anon-block">M. W.</span> dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> i uznając, że wina oskarżonego oraz społeczna szkodliwość popełnionego czynu nie były znaczne na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> warunkowo umarza postępowanie karne na okres 1 (jednego) roku próby;</p> <p>II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w Warszawie kwotę 500 (pięciuset) złotych tytułem świadczenia pieniężnego;</p> <p>III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty karnej i obciąża go wydatkami w kwocie 97,50 zł (dziewięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy).</p> <p>Powyższe orzeczenie co do pkt II i III zaskarżył <span class="anon-block">M. W.</span> wskazując iż Sąd nie uwzględnił w należyty sposób jego sytuacji materialnej i rodzinnej. W konkluzji wniósł o obniżenie orzeczonego w pkt II świadczenia pieniężnego oraz o zmianę w pkt III poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie.</p> <p>Świadczenie pieniężne orzeczone przez Sąd Rejonowy w wyroku na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> jest środkiem karnym wymienionych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt.7 kk</a> w katalogu środków karnych. Sięgnięcie po ten środek i ustalenie w sposób prawidłowy jego wymiaru, urealnia dolegliwość związaną z wyrokiem, w tym przypadku warunkowo umarzającym. Należy przyznać rację skarżącemu, że środek karny w wymiarze zaproponowanym przez Sąd I instancji jest w istocie rażąco surowy, bowiem nie uwzględnia w istocie sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącego, która została przez niego udokmentowana. <span class="anon-block">M. W.</span> jest osobą pracującą (2.870 zł), na jego utrzymaniu pozostaje niepracująca żona oraz małoletnia córka. Miesięczne wydatki związane ze spłatą kredytów i stałymi kosztami utrzymania wynoszą 2.500 zł. Rodzina korzysta z pomocy krewnych, a i sam <span class="anon-block">M. W.</span> stara się podejmować prace dorywcze.</p> <p>Ustalenie, więc świadczenia na poziomie 500 zł (prokurator domagał się 400 zł) stanowiłoby istotną dolegliwość nie tylko dla samego skarżącego, ale także, a może przede wszystkim dla jego rodziny. Wymiar środka karnego stanowi więc położenie nacisku na represyjny jego aspekt, a nie uwzględnia sytuacji życiowej – rodzinnej i materialnej skarżącego , ani w końcu w sposób dostateczny, stopnia społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego. Sąd jednocześnie nie dopatrzył się okoliczności, które miałyby uzasadniać wniosek o odstąpienie od zwalnia go od ponoszenia kosztów sadowych, które swoim zachowaniem spowodował, bowiem te na które wskazał w swojej apelacji stanowiły przyczynek do rozważań uczynionych powyżej i doprowadziły do znaczącego złagodzenia sumy dolegliwości finansowych wynikających z wyroku.</p> <p>Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w sposób wskazany w jego sentencji, utrzymując go w mocy w pozostałym zakresie.</p> <p>Sytuacja materialna skarżącego oraz częściowa zasadność jego apelacji uzasadnia zwolnienie go od całości kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym (tj. zarówno opłaty sądowej jak i wydatków), Sąd Okręgowy orzeczenie dotyczące kosztów postępowania odwoławczego oparł na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a>.</p> </div>