II Cz 716/14

<p>Sygn. akt II Cz 716/14</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 19 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy</strong> </p> <p>w następującym składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSO Barbara Jankowska-Kocon</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SO Janusz Kasnowski</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO Aurelia Pietrzak (spr.)</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. w Bydgoszczy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>z udziałem Starosty <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>Spółki Akcyjnej w <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">W. G.</span>, <span class="anon-block">D. G.</span>, <span class="anon-block">W. C.</span>, <span class="anon-block">S. J.</span>, <span class="anon-block">G. S.</span>, <span class="anon-block"> Banku (...) Spółki Akcyjnej</span> <span class="anon-block">(...)</span>Oddziału w <span class="anon-block">B.</span>, Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">I.</span> i Dyrektora<span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">I.</span> </p> <p>o wpis</p> <p>na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie Dz. KW. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">KW (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> <p>sygn. akt: II Cz 716/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">T.</span> wniósł o wykreślenie wzmianek o toczącej się egzekucji z nieruchomości oraz hipotek z <span class="anon-block">księgi wieczystej KW Nr (...)</span> na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Inowrocławiu o przysądzeniu nieruchomości zapisanej w powyższej księdze wieczystej.</p> <p>Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Inowrocławiu oddalił wniosek.</p> <p>W dniu 10 lipca 2014 r. powyższe postanowienie zostało zaskarżone skargą na orzeczenie referendarza sądowego. Jednocześnie wnioskodawca wniósł o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. W uzasadnieniu wskazał, że nie złożył żądanych przez Referendarza dokumentów w terminie z uwagi na przedłużającą się procedurę wydania postanowienia o sprostowaniu omyłki w postanowieniu o przysądzeniu własności. Gdy stało się to możliwe, wywiódł przedmiotową skargę.</p> <p>Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie referendarza sądowego oraz odrzucił skargę jako spóźnioną.</p> <p>W uzasadnieniu Sąd wskazał, że orzeczenie Referendarza zostało wnioskodawcy doręczone w dniu 24 czerwca 2014 r., zatem tygodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 lipca 2014 r. Skarga natomiast wpłynęła dopiero 10 lipca 2014 r., a zatem wnioskodawca uchybił powyższemu terminowi.</p> <p>Jednocześnie Sąd Rejonowy stwierdził, że wnioskodawca domagając się przywrócenia terminu do wniesienia powyższej skargi, nie wskazał kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 169;art. 169 § 1)">art. 169 § 1 k.p.c.</a>). Nadto, nie podał żadnych przekonywujących okoliczności, że zaistniałe uchybienie nie nastąpiło z jego winy, do czego był zobowiązany treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 k.p.c.</a> W konsekwencji Sąd odrzucił skargę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 398(22);art. 398(22) § 5)">art. 398^{<!-- -->22} § 5 k.p.c.</a> </p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wnioskodawca przedstawiając tok postępowania w niniejszej sprawie i wskazując, że przedłożenie dokumentów wskazanych w zarządzeniu Referendarza z dnia 16 maja 2014 r., na skutek opieszałości Sądu w sprawie egzekucyjnej, stało się możliwe dopiero w dniu 7 lipca 2014 r. Wtedy to ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na orzeczenie referendarza sądowego. Wnioskodawca zatem złożył skargę wraz z wnioskiem w terminie 3 dni od ustania zdarzenia, które było przyczyną zwłoki, tj. od otrzymania postanowienia o zatwierdzeniu planu podziału.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie nie jest zasadne.</p> <p>Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 k.p.c.</a> jest możliwe wówczas, gdy strona bez swojej winy uchybiła temu terminowi oraz gdy zaistniałe uchybienie rodzi negatywne dla niej skutki procesowe. Przepis ten nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, albowiem zasadą jest, że czynności procesowe powinny być dokonywane w terminie. Z tego względu o braku winy strony można mówić jedynie wtedy, gdy istniała przyczyna zewnętrzna obiektywnie uniemożliwiająca w ogóle dokonanie czynności procesowej w terminie, jak również w przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można oczekiwać od strony, by zachowały dany termin procesowy. Każdorazowo jednak ocenę zaistnienia tej przesłanki należy analizować z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy <em> <!-- -->(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 07.08.2014 r., II CZ 35/14, LEX nr 1404558)</em>.</p> <p>W niniejszej sprawie nie można mówić o tym, że wnioskodawca nie miał obiektywnej możliwości, wywołanej przyczyną zewnętrzną, do złożenia skargi na orzeczenie referendarza sądowego w terminie. Jak wynika z akt sprawy powyższe orzeczenie doręczono mu w dniu 24 czerwca 2014 r. Od tej chwili rozpoczął bieg ustawowy tygodniowy termin do złożenia skargi (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 398(22);art. 398(22) § 4)">art. 398^{<!-- -->22} § 4 k.p.c.</a>). Mając tego świadomość wnioskodawca zwlekał jednak z podjęciem tej czynności procesowej czekając na uzyskanie dokumentów, których brak przedłożenia był powodem oddalenia wniosku przez Referendarza. Dopiero po uzyskaniu prawomocnego postanowienia o zatwierdzeniu planu podziału złożył on przedmiotową skargę wraz z wnioskiem opartym o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 k.p.c.</a>, co nastąpiło 9-tego dnia po upływie terminu (10 lipca 2014 r.). Tymczasem jednak nic nie stało na przeszkodzie temu, aby wnioskodawca w terminie złożył skargę, wskazując w niej chociażby, że w najbliższych dniach przedłoży wymagane dokumenty do wykreślenia wzmianek o egzekucji i hipotek z <span class="anon-block">księgi wieczystej KW Nr (...)</span>, albowiem czeka na ich uzyskanie z Sądu Rejonowego w Inowrocławiu. Zatem w sprawie nie wystąpiła przyczyna wykluczającą w ogóle możliwość dokonania czynności procesowej w terminie. Tym samym nie zaistniała w sprawie pierwsza przesłanka z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 k.p.c.</a>, a mianowicie brak winy po stronie wnioskodawcy. Gdyby z należytą starannością dbał on o swoje interesy, to wówczas przedłożyłby skargę w terminie, zaś potrzebne dokumenty dostarczyłby do Sądu w późniejszym czasie, co w świetle dotychczasowych działań Sądu w toku postępowania, zwłaszcza z uwagi na wezwanie wnioskodawcy do przedłożenia stosownych dokumentów, co w zasadzie nie powinno mieć miejsca w postępowaniu wieczystoksięgowym, w okolicznościach tej konkretnej sprawy nie mogłoby zostać uznane za działanie nieprawidłowe.</p> <p>Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skarga na orzeczenie referendarza sądowego została w niniejszej sprawie złożona po upływie tygodniowego terminu, liczonego od dnia jej doręczenia, co uzasadniało odrzucenie skargi jako spóźnionej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 398)">art. 398</a>[22] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 5)">§ 5 k.p.c.</a>).</p> <p>Konkluzja ta nie zamyka wnioskodawcy drogi do złożenia kolejnego wniosku w sprawie, tym razem z kompletem dokumentów uzasadniających zawarte w nim żądanie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> oddalił zażalenie jako niezasadne.</p> </div>