II Ca 2625/14

<p>Sygn. akt II Ca 2625/14</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 19 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział II Cywilny-Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Katarzyna Serafin-Tabor (sprawozdawca)</p> <p>Sędziowie: SO Anna Nowak</p> <p>SO Katarzyna Oleksiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 roku w Krakowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">A. G.</span> </p> <p>przy uczestnictwie <span class="anon-block">A. L.</span>, <span class="anon-block">W. G.</span> i <span class="anon-block">E. N.</span> </p> <p>o wpis</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie z dnia 24 września 2014 roku, sygn. akt Dz. Kw. <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>oddalić apelację.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">A. G.</span> wniósł o dokonanie wykreślenia nieprawnie dokonanych wpisów bez jego zgody w dziale II <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span> zarzucając brak pełnomocnictwa notarialnego skutkującego nieważnością czynności oraz, że wpisane postanowienia nie dotyczą nieruchomości położonej przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Postanowieniem z dnia 31 marca 2014 roku referendarz sądowy odrzucił wniosek o wpis uzasadniając, że zawarte we wniosku żądanie jest tożsame z żądaniem zgłoszonym we wnioskach o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>oraz <span class="anon-block"> (...)</span>, które zostały rozpoznane merytorycznie, a do przedmiotowego wniosku nie dołączono żadnych nowych dokumentów wskazujących na zmianę okoliczności faktycznych, których istnienie było przyczyną oddalenia tych wniosków. Wnioskodawca złożył skargę na orzeczenie referendarza sądowego domagając się jego uchylenia i zarzucił, że został naruszony przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a> ponieważ postanowienia o sygn. akt I Ns 206/01/S po <span class="anon-block">K. N.</span> i o sygn. akt II Ns 1629/96 po <span class="anon-block">H. N.</span> nie dotyczą spadku. Podniósł, że postanowienie o sygn. akt I Ns 166/05/N po <span class="anon-block">G. G.</span> z d. <span class="anon-block">N.</span> dotyczy tego spadku 1/5 części w tej nieruchomości, co podaje testament własnoręczny.</p> <p>Po rozpoznaniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek. W uzasadnieniu wskazał, że <span class="anon-block">księga wieczysta nr (...)</span> jest prowadzona dla nieruchomości gruntowej składającej się z <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. W dziale II tej księgi wieczystej wpisano współwłasność na rzecz: <span class="anon-block">E. N.</span> w udziale 6/15 części na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy w Katowicach z dnia 11 marca 1997 roku, sygn. akt I Ns 1629/96 oraz postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, sygn. akt I Ns 206/01/S z dnia 20 września 2003 roku, <span class="anon-block">A. G.</span> w udziale 1/9 części na podstawie postanowienia o stwierdzeni nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy w Katowicach z dnia 11 marca 1997 roku, sygn. akt II Ns 1629/96 oraz postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 30 września 2003 roku, sygn. akt I Ns 106/01/S oraz w udziale 4/45 części na podstawie postanowienia wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie z dnia 16 marca 1995 roku, sygn. akt I Ns 166/95/N, <span class="anon-block">W. G.</span> w udziale 1/9 części na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy w Katowicach z dnia 11 marca 1997 roku, sygn. akt II Ns 1629/96 oraz postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, sygn. akt I Ns 206/01/S z dnia 30 września 2003 roku oraz w udziale 4/45 części na podstawie postanowienia wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie z dnia 16 marca 1995 roku, sygn. akt I Ns 166/95/N oraz na rzecz <span class="anon-block">A. L.</span> w udziale 1/9 części na podstawie postanowienia o stwierdzeni nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy w Katowicach z dnia 11 marca 1997 roku, sygn. akt II Ns 1629/96 oraz postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 30 września 2003 roku, sygn. akt I Ns 106/01/S oraz w udziale 4/45 części na podstawie postanowienia wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie z dnia 16 marca 1995 roku, sygn. akt I Ns 166/95/N. Sąd Rejonowy wskazał, że wnioskodawca domaga się wykreślenia prawomocnych wpisów własności w niniejszej księdze wieczystej powołując się na okoliczność, że postanowienia wyżej wskazane stanowiące podstawę dokonanych wpisów własności nie dotyczyły nieruchomości objętej przedmiotową księgą wieczystą. Takie twierdzenia wnioskodawcy, zdaniem Sądu Rejonowego, nie mogą stanowić podstawy wykreślenia prawomocnych wpisów, gdyż nie przedłożył on żadnych dokumentów na poparcie swoich twierdzeń. Postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku nie odnoszą się do konkretnej nieruchomości, ale do ogółu praw przysługujących spadkodawcy. Stąd niewymienienie konkretnej nieruchomości w sentencji czy tez w uzasadnieniu postanowienia nie wpływa w żaden sposób na skuteczność nabycia prawa własności, jeżeli przysługiwało ono osobie, po której stwierdzono nabycie spadku. Sąd Rejonowy podał, że rozstrzyganie sporów o własność jest poza kognicją sądu wieczystoksięgowego oraz, że wnioskodawca nie przedłożył orzeczenia, które skutecznie uchylałoby stan własności aktualnie ujawniony w księdze wieczystej. Wobec tego aktualny jest stan prawny ukształtowany przez orzeczenia ujawnione jako podstawy kwestionowanych przez wnioskodawcę wpisów i taki stan prawny obowiązuje sąd przy analizie podstaw prawnych uzasadniających żądanie wniosku w sprawie.</p> <p>Apelację wniósł wnioskodawca domagając się unieważnienia tego postanowienia. Podał, że jest ono kopią nieważnego postanowienia z dnia 2 marca 2014 roku, sygn. akt Dz.<span class="anon-block">(...)</span> ponieważ dokonano nieprawnego obejścia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 ()">ustawy o księgach wieczystych i hipotece</a>. Podniósł, że obowiązkiem referendarza sądowego jak i przewodniczącego było wylegitymować osoby podające się w postanowieniach sygn. akt I Ns 206/01/S, II Ns 1629/96, w tym <span class="anon-block">E. N.</span>, że posiadają stwierdzenia nabycia praw spadkobiercy po <span class="anon-block">S. N.</span> stwierdzające nabycie prawa do własności ułamkowej w spornej nieruchomości. Podał, że dokumentów tych <span class="anon-block">E. N.</span> nie posiada i w związku z tym nie ma zdolności sądowej oraz, że wydane postanowienia dla sygn. akt I Ns 206/01/S, II Ns 1629/96 jako wpisy do działu II <span class="anon-block"> (...)</span>.<span class="anon-block"> (...)</span> i postanowienia je potwierdzające wydane w dniu 24 września 2014 roku, Dz. <span class="anon-block">(...)</span>wydane w nieważnym postępowaniu sądowym – niejawnym posiadają znamiona popełnienia przestępstwa karnego. Argumentował, że w uzasadnieniu brakuje sprawdzenia czy wyżej wskazane postanowienia dotyczą tej nieruchomości i ułamkowych własności co dokonał Prokurator Generalny w celu wniesienia kasacji.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje. </strong> </p> <p>Apelacja podlegała oddaleniu jako bezzasadna.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(2);art. 626(2) § 3)">art. 626^{<!-- -->2} § 3 k.p.c.</a> do wniosku o dokonanie wpisu należy dołączyć dokumenty, stanowiące podstawę wpisu. Zgodnie natomiast z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(8) § 2)">art. 626^{<!-- -->8} § 2 k.p.c.</a> sąd rozpoznający wniosek o wpis bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Zaznaczyć należy, że w postępowaniu wieczystoksięgowym zakres kognicji sądu jest ograniczony a przyczyną, dla której ustawodawca zdecydował o ograniczeniu kognicji była, z uwagi na funkcję ksiąg wieczystych, potrzeba zabezpieczenia postępowania o wpis przed deformacją polegającą na uwikłaniu sądu prowadzącego księgi w rozstrzyganie sporów o istnienie praw podlegających ochronie, a także zapewnienie nie tylko sprawności działania tego sądu, ale i przejrzystości prowadzonym przez niego księgom. Sąd rozstrzygający zatem o wniosku o wpis, ma obowiązek zbadania tego wniosku, obowiązek zbadania dołączonych do niego dokumentów, tak w zakresie ich formy jak i treści to jest ich zdolności do wykreowania, zmiany lub wygaszenia prawa, które ma być wpisane lub wykreślone z księgi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2014 roku, II CSK 225/13, niepubl. <span class="anon-block"> (...)</span> LEX nr 1460722). Z uwagi na ograniczony zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego kontrola zaskarżonego orzeczenia (wpisu) dokonywana przez sąd drugiej instancji na skutek wniesionej apelacji powinna być ograniczona tylko do tego, czy w świetle dokumentów załączonych do wniosku i którymi dysponował sąd pierwszej instancji, była podstawa do dokonania bądź odmowy wpisu, zgodnie z wnioskiem o wpis (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2014 roku, II CSK 225/13). W niniejszej sprawie zasadnie przyjął Sąd Rejonowy, że wnioskodawca nie przedłożył żadnych dokumentów, poza tymi, które stanowiły podstawę wpisów prawa własności w księdze wieczystej, z których wynikałoby, że inaczej przedstawia się stan własności nieruchomości, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta nr (...)</span>. Jednocześnie słusznie wyjaśnił Sąd Rejonowy, że nie jest możliwe sprawdzenie czy postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku dotyczą nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku dotyczy ogółu prawa majątkowych spadkodawcy. W sentencji takiego postanowienia stwierdza się jedynie kto jest spadkobiercą dziedziczącym majątek spadkodawcy. Nie wskazuje się natomiast co wchodzi w składu tego spadku. Osoba, która legitymuje się postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku wchodzi w ogół praw i obowiązków majątkowych spadkodawcy, a zatem w momencie otwarcia spadku nabywa również własność należących do niego nieruchomości. Sąd Okręgowy nie dostrzegł, aby w sprawie zachodziła nieważność postępowania. Rozpoznanie natomiast wniosku na posiedzeniu niejawnym jest realizacją zasady wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(1);art. 626(1) § 1)">art. 626^{<!-- -->1}§ 1 k.p.c.</a> </p> <p>Reasumując wskazać należy, że wnioskodawca nie przedłożył żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że inaczej przedstawia się krąg współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości. Same jego twierdzenia nie są natomiast wystarczające do uwzględnienia wniosku o wykreślenie wpisów z księgi wieczystej.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> oddalił apelację.</p> </div>