VI W 4515/14

<p>Sygnatura akt VI W 4515/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2014r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> SSR Krzysztof Korzeniewski</p> <p>Protokolant: Aleksandra Duczemińska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014r.</p> <p>sprawy przeciwko <span class="anon-block">K. N.</span> synowi <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">A.</span> z domu <span class="anon-block">G.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonemu (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>obwinionemu o to, że</p> <p>W dniu 16.05.2014r. o godz. 12:10 we <span class="anon-block">W.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> zaparkował samochód osobowy marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na jezdni w miejscu obowiązywania znaku B-36 zakaz zatrzymywania z informację o odholowaniu pojazdu na koszt właściciela.</p> <p>tj. o czyn z art. 92 § 1 kw</p> <p>******************</p> <p>I.  uznaje obwinionego <span class="anon-block">K. N.</span> za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 92 § 1 kw i za to na podstawie art. 92 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) złotych;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 2)">art. 616 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> obciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 16 maja 2014 r. około godz. 12.10 we <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">K. N.</span> kierujący samochodem marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wjechał Aw <span class="anon-block">ul. (...)</span> od strony <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Poszukując miejsca do zaparkowania przejechał na przeciwny pas jezdni <span class="anon-block">ul. (...)</span> dla kierunku od strony <span class="anon-block">ul. (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">ul. (...)</span> i zaparkował tam swój samochód. Miejsce, w którym <span class="anon-block">K. N.</span> zaparkował swój samochód było objęte znakiem drogowym B – 36 zakaz zatrzymywania się wraz z tabliczką T – 24 wskazującą, że pojazd pozostawiony w tym miejscu zostanie usunięty na koszt właściciela. Znak ten usytuowano na chodniku po prawej stronie jedni <span class="anon-block">ul. (...)</span> dla kierunku od strony <span class="anon-block">ul. (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">ul. (...)</span>, na odcinku między <span class="anon-block">ul. (...)</span> a miejscem zaparkowania samochodu marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. <span class="anon-block">K. N.</span> wjeżdżając w <span class="anon-block">ul. (...)</span> w sposób opisany powyżej nie widział ustawionego tam znaku B – 36 dla kierunku od strony <span class="anon-block">ul. (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>dowód: zeznania <span class="anon-block">M. G.</span> k. 4, 36;</p> <p>notatka urzędowa k. 8;</p> <p>dokumentacja fotograficzna k. 9-10, 39;</p> <p>zeznania <span class="anon-block">K. B.</span> k. 36;</p> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">K. N.</span> k. 40;</p> <p> <span class="anon-block">K. N.</span> nie był karany za wykroczenia przeciwko porządkowi i bezpieczeństwu w komunikacji. Obecnie przebywa w Anglii. Osiąga dochód kwocie 3000 zł.</p> <p>dowód: informacja k. 32;</p> <p>wywiad środowiskowy k. 34;</p> <p>dane osobopoznawcze k. 40;</p> <p> <span class="anon-block">K. N.</span> nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Zarazem wyjaśnił zgodnie z ustaleniami.</p> <p>vide: wyjaśnienia <span class="anon-block">K. N.</span> k. 40;</p> <p>Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na zeznaniach <span class="anon-block">K. B.</span>, zeznaniach <span class="anon-block">M. G.</span>, dokumentacji fotograficznej, notatce urzędowej oraz wyjaśnieniach <span class="anon-block">K. N.</span>. Dowody te zbieżnie wskazują, iż <span class="anon-block">K. N.</span> zaparkował swój samochód w miejscu obowiązywania znaku drogowego B – 36, którego nie widział.</p> <p>Sąd zważył.</p> <p>Obowiązek respektowania przez <span class="anon-block">K. N.</span> znaku B-36 znajdującego się w miejscu, do którego dojechał przejeżdżając na drugą stronę – przez przeciwny pas ruchu <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 5;art. 5 ust. 1;art. 7)">art. 5 ust. 1 i art. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchy drogowym</a> (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) oraz § 2 ust. 1, § 15 ust 1 i 2 i § 28 ust. 2 i 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393 z późn. zm.). Znak ten obowiązywał w miejscu, w którym <span class="anon-block">K. N.</span> zaparkował swój samochód, bez względu czy podjął on wysiłek celem zapoznania się z oznakowaniem tego odcinka drogi. Obowiązujące ustawodawstwo nie zna w ocenie Sądu kontratypu opisywanego przez obwinionego jako brak zapoznania się z oznakowaniem w skutek nie przejeżdżania koło odnośnych znaków, przewidując zarazem odpowiedzialność w formie winy nieumyślnej (art. 7 § 2 kw).</p> <p>Dlatego też uznano sprawstwo i winę <span class="anon-block">K. N.</span> w zakresie czynu z art. 92 § 1 kw.</p> <p>Wymierzając karę Sąd miał na uwadze jej społeczne oddziaływanie oraz aspekt wychowawczy względem obwinionego.</p> <p>Jako okoliczność łagodzącą przyjęto nienaganny tryb życia obwinionego. Okoliczności obciążających nie dostrzeżono.</p> <p>O kosztach orzeczono nie widząc podstaw do zwolnienia obwinionego od tych należności.</p> </div>