III U 637/14

<p>Sygnatura akt III U 637/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Konin, dnia 30 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Koninie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia – <strong> <!-- -->SO Elżbieta Majewska </strong> </p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Alina Darul</p> <p>przy udziale</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. w Koninie</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>o dalszą rentę z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">M. T.</span> </p> <p>od decyzji <strong> <!-- -->Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>z dnia 12.05.2014r. znak: <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje <span class="anon-block">M. T.</span> prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 lutego 2014r. na okres dwóch lat. </strong> </p> <p>Sygn. akt III U 637 / 14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 12 maja 2014 r. znak <span class="anon-block">(...)</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">P.</span> odmówił <span class="anon-block">M. T.</span> dalszego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy powołał się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 25.04.2014 r., którym ubezpieczony nie został uznany za osobę niezdolną do pracy, a zatem nie została spełniona przesłanka konieczna do dalszej wypłaty świadczenia.</p> <p>Z decyzją tą nie zgodził się <span class="anon-block">M. T.</span> wnosząc odwołanie. Odwołujący domagał się zmiany decyzji i przyznania prawa do renty oraz przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lekarza sądowego na okoliczność ustalenia zdolności do pracy. W uzasadnieniu ubezpieczony podniósł, iż przez okres 5 lat był niezdolny do pracy, a stan jego zdrowia nie uległ poprawie co potwierdza dołączona dokumentacja lekarska.</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w <span class="anon-block">P.</span> wniósł o oddalenie odwołania powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił i zważył co następuje</strong> :</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T.</span> </strong>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe , z zawodu jest aparatowym przetwórstwa mięsnego jednak nigdy w tym charakterze nie pracował. Pracował jako ślusarz w kopalni węgla kamiennego pod ziemią w latach 1988 – 1990, a później był zarejestrowany jako bezrobotny. Od dnia 1.11.1993 r. ubezpieczony pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy. Początkowo była to renta inwalidzka 3 grupy inwalidów , a od 1.04.1999 r. renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Świadczenie to było przyznawane ubezpieczonemu okresowo, ostatnio decyzją z dnia 11.02.2009 r. na okres do 31.01.2014 r.</p> <p>W dniu 08.01.2014 r. <span class="anon-block">M. T.</span> złożył w organie rentowym wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty. Orzeczeniem z dnia 29.02.2014 r. lekarz orzecznik ZUS stwierdził, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Z tym orzeczeniem nie zgodził się ubezpieczony i wniósł od niego sprzeciw do komisji lekarskiej ZUS. Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 25.04.2014 r. podzieliła opinię lekarza orzecznika i nie znalazła podstaw do stwierdzenia niezdolności do pracy u wnioskodawcy. Powyższe orzeczenie stanowiło podstawę wydania zaskarżonej decyzji.</p> <p>W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że ubezpieczony pobierał okresowo rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 31.01.2014 r. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to czy wnioskodawca jest nadal niezdolny do pracy czy też odzyskał zdolność do zatrudnienia zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.</p> <p>W celu wyjaśnienia kwestii spornej Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych internisty, ortopedy i diabetologa.</p> <p>Na podstawie wydanej opinii Sąd ustalił, że u odwołującego występują następujące schorzenia :</p> <p>- cukrzyca t. I przewlekle niewyrównana metabolicznie powikłana retinopatią</p> <p>prostą i obwodową symetryczną, neuropatią czuciową z przebytym</p> <p>bezbólowym złamaniem śródstopia,</p> <p>- brak objawów zwiastunów niedocukrzenia,</p> <p>- przebyte ciężkie niedocukrzenia z utratą przytomności,</p> <p>- nadciśnienie tętnicze,</p> <p>- otyłość I ^{<!-- -->o},</p> <p>- przykurcz Duputrena ręki lewej i prawej bez upośledzenia sprawności</p> <p>chwytnej.</p> <p>Zdaniem biegłych odwołujący jest nadal częściowo niezdolny do pracy z powodu powikłań cukrzycy. Od czasu poprzedniego orzeczenia przez ZUS częściowej niezdolności do pracy nie nastąpiła u wnioskodawcy poprawa natomiast nastąpiło pogorszenie ponieważ pogłębiły się objawy zaburzeń czucia dystalnego. Niezdolność do pracy wiąże się w szczególności z powikłaniem polegającym na niewyczuwaniu zbliżającego się niedocukrzenia i przebytych wielokrotnie utratach przytomności z tego powodu. Biorąc pod uwagę poziom wykształcenia wnioskodawcy , charakter pracy jaką poprzednio wykonywał oraz stopień nasilenia występujących powikłań nie sposób przyjąć by był zdolny do wykonywania pracy w tym charakterze. Przebieg cukrzycy ogranicza w znacznym stopniu możliwość wykonywania przez odwołującego pracy zarówno pracownika fizycznego w kopalni węgla kamiennego jak i aparatowego przetwórstwa mięsnego, nie może bowiem wykonywać pracy wymagającej przebywania w zmiennym lub niekorzystnym mikroklimacie jak i pracy wymagającej dużych nieregularnych wysiłków. Z tego powodu odwołujący jest nadal częściowo niezdolny do pracy na okres 2 lat. Biorąc bowiem pod uwagę rozwój medycyny, dostępność nowych leków i insulin istnieją pozytywne rokowania co do tego, że stan zdrowia wnioskodawcy po tym okresie może ulec poprawie i odzyska on zdolność do pracy.</p> <p>Jeśli natomiast chodzi o pozostałe schorzenia wskazane w rozpoznaniu to nie powodują one obecnie niezdolności do pracy. Wprawdzie występuje u wnioskodawcy przykurcz Duputrena , ale nie upośledza on funkcji chwytnej dłoni, ruchy kręgosłupa są wykonywane swobodnie, nie stwierdzono objawów zespołu bólowego. Nie są też obecne objawy neurologiczne odkręgosłupowe o charakterze podrażnieniowym lub ubytkowym.</p> <p>Również występujące nadciśnienie tętnicze, które występuje bez cech uszkodzeń narządowych i które jest dostatecznie regulowane w życiu codziennym nie powoduje u odwołującego niezdolności do pracy.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach ZUS oraz opinii biegłych lekarzy sądowych internisty, diabetologa i ortopedy.</p> <p>Zdaniem Sądu opinia biegłych lekarzy sądowych jest jasna, spójna, logiczna i wyczerpująca. Swoje stanowisko biegli w sposób fachowy i zrozumiały uzasadnili, a wnioski opinii są jednoznaczne i stanowcze. Wynika z nich jasno, że z powodu utrzymujących się nadal powikłań cukrzycy nie doszło u wnioskodawcy do poprawy stanu zdrowia i odzyskania zdolności do pracy, wręcz przeciwnie można mówić o pogorszeniu tego stanu ponieważ pogłębiły się objawy zaburzeń czucia dystalnego. Nadal też występują powikłania cukrzycy, które już wcześniej stanowiły podstawę uznania wnioskodawcy za osobę częściowo niezdolną do pracy. Brak jest w tej sytuacji podstaw by stwierdzić , że doszło u odwołującego do poprawy stanu zdrowia i odzyskania zdolności do pracy. Ocena i analiza dokonana przez biegłych w opinii jest dogłębna i oparta na dokumentacji lekarskiej oraz wiedzy i doświadczeniu w zakresie specjalności biegłych.</p> <p>Podkreślić należy, że pozwany w piśmie z dnia 29.10.14 r. oświadczył, że nie wnosi zastrzeżeń pod adresem opinii natomiast odwołujący kwestionował powyższą opinię jedynie w części dotyczącej okresu niezdolności do pracy wywodząc, że powinna być orzeczona na okres dłuższy. Odwołujący jednak w żaden sposób nie uzasadnił swoich zarzutów , nie powołał się na argumenty medyczne, które nie dawałyby podstaw do ustalenia, że w przeciągu 2 lat możliwa jest poprawa stanu zdrowia odwołującego. Tym samym więc Sąd uznał te zarzuty za nieuzasadnione , stanowiące jedynie polemikę z prawidłową oceną biegłych lekarzy sądowych.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 12;art. 12 ust. 1)"> <strong> <!-- -->art. 12 ust. 1</strong> ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. 2013. 1440.t.j.) niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. <span class="underline"> <!-- -->Całkowicie niezdolną do pracy</span> jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a <span class="underline"> <!-- -->częściowo niezdolną do pracy</span> jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji – art. 12 ust. 2 i 3 ustawy.</p> <p>W świetle przepisu <strong> <!-- -->art. 57 ust. 1</strong> ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:</p> <p>1)jest niezdolny do pracy;</p> <p>2)ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;</p> <p>3)niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.</p> <p>W świetle natomiast przepisu <strong> <!-- -->art. 107</strong> powołanej ustawy prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz ich wysokość ulega zmianie , jeżeli w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.</p> <p>W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że <span class="anon-block">M. T.</span> był do dnia 31.01.2014 r. uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy i spełniał wówczas przesłanki do pobierania powyższego świadczenia, zarówno dotyczące posiadania wymaganych okresów składkowych i nieskładkowych jak i był osobą częściowo niezdolną do pracy. Przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło Sądowi ustalić, że ubezpieczony jest nadal częściowo niezdolna do pracy w rozumieniu powołanych przepisów bowiem w znacznym stopniu utracił zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji . W przebiegu występujących u wnioskodawcy schorzeń nie doszło do poprawy stanu zdrowia i odzyskania zdolności do pracy, a niezdolność do pracy jest okresowa bowiem istnieją pozytywne rokowania co do tego, że stan ten może ulec poprawie po okresie 2 lat od wstrzymania prawa do świadczenia przez organ rentowy.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 ^{<!-- -->14} § 2 kpc</a> zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku.</p> <p> <em> <!-- -->SSO E. Majewska </em> </p> </div>