II K 370/14

Common courts2014-12-30

Case number

II K 370/14

Judgment date

2014-12-30

Type

SENTENCE

Judges

Joanna Panasiuk (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

Sygn. akt II K 370/14 <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 30 grudnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim II Wydział Karny w składzie:  Przewodniczący: SSR Joanna Panasiuk Protokolant: Joanna Radziszewska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 roku sprawy:  R. N., s. A. i H. z domu K., urodzonego w dniu (...) w B.,  oskarżonego o to, że: w dniu 28 września 2014r. o godzinie 08:55 w B. na ul. (...) gm. B. (1)na drodze publicznej, w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo przez Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim sygn. akt II K 543/13, II K 389/12 kierował motocyklem marki C. (...) bez nr rej., będąc w tanie nietrzeźwości tj. I.- 0,64 mg/dm 3, II – 0,63 mg/dm 3, III – 0,52 mg/dm 3, IV – 0,57 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,  tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> I. Oskarżonego  R. N. uznaje za winnego tego, że: w dniu 28 września 2014r. o godzinie 08:55 w B. na ul. (...) gm. B. (1) na drodze publicznej, w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo przez Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim sygn. akt II K 545/13 kierował motocyklem marki C. (...) bez nr rej., będąc w tanie nietrzeźwości tj. I - 0,64 mg/dm 3, II – 0,63 mg/dm 3, III – 0,52 mg/dm 3, IV – 0,57 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat. III. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49;art. 49 § 2)">art. 49 § 2 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 (stu) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. IV. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 50)">art. 50 k.k.</a> nakazuje podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie jego odpisu na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w B. przez okres 1 (jednego) miesiąca. V. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 70 złotych. Sędzia Sygn. akt II K 370/14 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 28 września 2014 roku R. N. spożywał alkohol. Następnie usiadł za kierownicę motocykla marki C. (...) bez numerów rejestracyjnych i jechał drogą publiczną - ulicą (...) w B. gm. B.. Około godziny 8.55 został zatrzymany przez patrol policji z KPP w B.. Celem zbadania stanu trzeźwości funkcjonariusz policji użył wobec kierującego urządzenia elektronicznego typu A. – Sensor (...) wersja (...) Nr fabryczny (...). Pierwszego pomiaru dokonano o godzinie 8.59 uzyskując wskazanie 0,64 mg/dm 3. Drugi pomiar przeprowadzony o godz. 9.15 dał wynik 0,63 mg/dm 3. Dwóch kolejnych pomiarów dokonano urządzeniem Alkometr A20 nr fabryczny (...) uzyskując o godzinie 9.20 wynik 052 mg/dm 3, zaś o godzinie 9.21 - 0,57 mg/dm 3. R. N. nie kwestionował wyników badania. Nie żądał też przeprowadzenia badania krwi na obecność alkoholu. R. N. był skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 1 października 2012 roku w sprawie II K 389/12 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Karę tę skazany odbywał w okresie od 18 grudnia 2013 roku do 18 czerwca 2014 roku. Ponadto R. N. był skazany w sprawie II K 545/13 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd orzekł w tej sprawie zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 13 czerwca 2014 roku. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: wyjaśnienia oskarżonego (k. 13 – 14), protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym wraz ze świadectwem legalizacji (k. 2, 3, 4 , 4a), notatkę urzędową (k. 1), odpisy wyroków (k. 17 i 18). Oskarżony R. N. w dochodzeniu przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień (k.13 – 14).  Sąd ustalił i zważył, co następuje: W ocenie Sądu przyznanie się oskarżonego R. N. do popełnienia zarzuconego mu czynu zasługuje na wiarę. Brak jest podstaw do kwestionowania okoliczności dotyczących kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, jak też w zakresie uprzednich skazań. Okoliczność kierowania samochodem w stanie nietrzeźwości przez oskarżonego znajduje też potwierdzenie w dowodach jak najbardziej obiektywnych, a mianowicie protokołach z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniami elektronicznymi (k. 2 i 3). Nadto okoliczności popełnienia zarzucanego czynu potwierdza notatka urzędowa (k. 1), sporządzona przez funkcjonariusz policji po zatrzymaniu oskarżonego. Z kolei fakt w zakresie orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych potwierdza wyrok wydany w sprawie II K 545/13 (k. 18), zaś warunki recydywy wynikają ze skazania w sprawie II K 389/12 i okresu odbywania kary pozbawienia wolności w tej sprawie w okresie od 18 grudnia 2013 roku do 18 czerwca 2014 roku (k. 17). Kierując się jednoznaczną wymową powołanego wyżej materiału dowodowego Sąd przyjął, iż zarówno wina oskarżonego, jak i okoliczności popełnienia zarzucanego mu czynu, są bezsporne i nie budzą jakichkolwiek wątpliwości.  Jest zatem niewątpliwym, iż oskarżony w dniu w dniu 28 września 2014r. o godzinie 08:55 w B. na ul. (...) gm. B. (1) na drodze publicznej, w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo przez Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim sygn. akt II K 545/13, kierował motocyklem marki C. (...) bez nr rej., będąc w tanie nietrzeźwości tj. I - 0,64 mg/dm 3, II – 0,63 mg/dm 3, III – 0,52 mg/dm 3, IV – 0,57 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne. Swoim zachowaniem wypełnił dyspozycję z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> Oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu z winy umyślnej. Miał niewątpliwie świadomość stanu nietrzeźwości, co jednak nie skłoniło go do rezygnacji z kierowania pojazdem mechanicznym na drodze publicznej. Rozważając stopień społecznej szkodliwości czynu należy uznać, iż był on znaczny. Fakt prowadzenia pojazdu mechanicznego przez osobę będącą w stanie nietrzeźwości, stwarza realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla innych jego uczestników. Z uwagi na dużą ilość wypadków drogowych, spowodowanych przez nietrzeźwych kierowców, które bardzo często kończą się tragicznie, już samo kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwym stanowi zagrożenie dla innych uczestników ruchu i powinno być ocenianie szczególnie surowo. Powszechnie wiadomym jest, iż kierowca poruszając się w takim stanie ma ograniczoną możliwość prawidłowego reagowania na występujące sytuacje drogowe i naraża na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, lecz przede wszystkim innych uczestników ruchu drogowego. Okolicznością łagodzącą, jaką Sąd uwzględnił w procesie wyrokowania, było przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu. Z kolei jako okoliczność obciążającą Sąd uznał uprzednią karalność oskarżonego za przestępstwa podobne (k. 8, odpisy wyroków k. 17, 18, 20). Z uprzednich skazań wynika tyle, iż nie odniosły one żadnego skutku wychowawczego względem oskarżonego. Co istotne – R. N. zaledwie niespełna rok od skazania za przestępstwo podobne w warunkach recydywy dopuścił się kolejnego przestępstwa w niniejszej sprawie. Nawet kary pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym (w sprawie II K 389/12 i II K 545/13) nie uchroniły oskarżonego przed popełnieniem kolejnego takiego przestępstwa. Rozważając dyrektywy wymiaru kary, za karę adekwatną do stopnia winy, stopnia społecznej szkodliwości czynu, odzwierciedlającą cele kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz spełniająca rolę zapobiegawczą, a przede wszystkim wychowawczą względem oskarżonego, Sąd uznał karę jednego roku i pięciu miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4)">art. 69 § 4 k.k.</a> wobec sprawcy przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. W ocenie Sądu stopień demoralizacji oskarżonego osiągnął już taki poziom (wyrażony właśnie w popełnieniu po raz czwarty przestępstwa tego samego rodzaju), iż wymaga on osadzenia w zamkniętym środowisku więziennym i odbycia resocjalizacji w tych warunkach. W przypadku oskarżonego R. N. Sąd nie dopatrzył się żadnych szczególnych okoliczności, które w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4)">art. 69 § 4 k.k.</a>, uzasadniałyby warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności w niniejszej sprawie. Popełnienie kolejnego przestępstwa podobnego świadczy bez wątpienia o lekceważeniu przez oskarżonego porządku prawnego, jak też o tym, że wcześniejszych skazań nie traktował jako dolegliwości. Z tych przyczyn kara jednego roku i pięciu miesięcy pozbawienia wolności jest wobec oskarżonego karą w pełni adekwatną. Tylko wymierzenie kary, której dotkliwość oskarżony odczuje realnie, może odnieść pozytywny efekt resocjalizacyjny w postaci uchronienia go przed popełnieniem kolejnych, szczególnie podobnych, przestępstw. Sąd wymierzając oskarżonemu karę jednego roku i pięciu miesięcy pozbawienia wolności miał też na względzie stopień winy oskarżonego oraz stopień szkodliwości społecznej czynu, na którego ocenę wpływ miał wysoki stan nietrzeźwości kierowcy. Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> został nałożony na Sąd obowiązek orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji był w stanie nietrzeźwości. Orzekając o wymiarze tego środka karnego Sąd miał na względzie przede wszystkim stwierdzony stan nietrzeźwości sprawcy, przekraczający znacznie ustawowy próg oraz wywołany jego zachowaniem stopień zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Sąd przyjął, iż te względy oraz okoliczności popełnienia przestępstwa uzasadniają orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Tak więc środek karny w orzeczonym wymiarze właściwie odzwierciedla charakter i stopień naruszenia elementarnych norm obowiązujących w ruchu drogowym i w ocenie Sądu zapewni, iż oskarżony w przyszłości dołoży wszelkich starań, aby ustrzec się przed ich ponownym złamaniem. Kierując się dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49;art. 49 § 2)">art. 49 § 2 k.k.</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W ocenie Sądu środek karny w orzeczonym wymiarze 100 złotych będzie stanowił dodatkowy bodziec dyscyplinujący oskarżonego. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 50)">art. 50 k.k.</a> Sąd zarządził podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie jego odpisu na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w B. przez okres 1 miesiąca. Sąd uznał, iż tego rodzaju rozstrzygnięcie powinno dodatkowo ugruntować w społeczeństwie przekonanie, że kierujący pojazdami w stanie nietrzeźwości nie są traktowani pobłażliwie, a spotykają się z właściwą represją karną. O kosztach postępowania orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, a o opłacie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 4)">art. 2 ust 1 pkt. 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U.Nr 49, poz. 223 z późn. zm). SĘDZIA: </div>