I C 1639/24

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 1639/24</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Uzasadnienie wyroku z dnia 31 stycznia 2025 r.</strong> </p> <p>W pozwie skierowanym przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">(...)</span>) sp. z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> powód <span class="anon-block">M. W.</span> żądał zasądzenia odszkodowania w kwocie 7.500,00 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. Podstawę powództwa stanowiła utrata zawartości przesyłki kurierskiej nr <span class="anon-block"> (...)</span> nadanej w dniu 2 października 2023 r.</p> <p>Pozwany wnosił o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Za podstawę wyroku Sąd Rejonowy przyjął następujące ustalenia i wnioski:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Pozwany udowodnił bowiem spełnienie w całości należnego świadczenia odszkodowawczego.</p> <p>Ze zgromadzonych w sprawie dowodów z dokumentów (k. 50-54) jednoznacznie wynikało, że ubezpieczyciel <span class="anon-block"> (...) s.a.</span>, który ubezpieczał przesyłkę kurierską nr <span class="anon-block"> (...)</span>, nadaną w dniu 2 października 2023 r., przyznał powodowi w związku z utratą zawartości tej przesyłki odszkodowanie w kwocie łącznie 3.000,00 zł, odpowiednio w dniu 30 listopada 2023 r. w kwocie 1.707,31 zł (wypłata nastąpiła w dniu 7 grudnia 2023 r.) oraz w dniu 21 grudnia 2023 r. w kwocie 1.292,69 zł (wypłata nastąpiła w dniu 3 stycznia 2024 r.).</p> <p>Ze zgromadzonych w sprawie dowodów z dokumentów (k. 50-54) jednoznacznie wynikało także, że kwota 3.000,00 zł odpowiadała zarówno wartości przesyłki zadeklarowanej w liście przewozowym przez powoda, jak i ceny sprzedaży zawartości przesyłki ustalonej w umowie sprzedaży zawartej przez powoda.</p> <p>Wobec tego odszkodowanie należne w związku z utratą zawartości tej przesyłki nie mogło przewyższać kwoty 3.000,00 zł.</p> <p>Na podstawie bowiem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 80;art. 80 ust. 1)">art. 80 ust. 1 Prawa przewozowego</a> wysokość odszkodowania za utratę lub ubytek przesyłki nie może przewyższać wartości, którą ustala się na podstawie i w następującej kolejności:</p> <p>1) ceny wskazanej w rachunku dostawcy lub sprzedawcy albo</p> <p>2) ceny wynikającej z cennika obowiązującego w dniu nadania przesyłki do przewozu bądź</p> <p>3) wartości rzeczy tego samego rodzaju i gatunku w miejscu i czasie ich nadania.</p> <p>Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 80;art. 80 ust. 3)">art. 80 ust. 3 Prawa przewozowego</a> w razie utraty przesyłki z deklarowaną wartością należy się odszkodowanie w wysokości deklarowanej, a w razie ubytku – w odpowiedniej części, chyba że przewoźnik udowodni, że wartość deklarowana przewyższa wartość ustaloną w sposób określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 80 ust. 1)">ust. 1</a>.</p> <p>Ze względu na to, że wspomniana przesyłka była ubezpieczona przez ubezpieczyciela <span class="anon-block"> (...) s.a.</span>, roszczenie odszkodowawcze przysługiwało zarówno względem pozwanego jako przewoźnika, na podstawie umowy przewozu, jak i względem <span class="anon-block"> (...) s.a.</span> jako ubezpieczyciela, na podstawie umowy ubezpieczenia.</p> <p>Niemniej w tego rodzaju sytuacji zbiegu roszczeń, spełnienie należnego świadczenia w całości przez jednego z dłużników, zwalnia drugiego. W przeciwnym razie doszłoby bowiem do niesłusznego wzbogacenia uprawnionego.</p> <p>Wobec uwzględnienia najdalej idącego zarzutu podniesionego przez pozwanego, pozostałe okazały się nieistotne dla rozstrzygnięcia.</p> <p>Podstawę orzeczenia o kosztach procesu stanowiły <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 Kodeksu postępowania cywilnego</a>, zgodnie z którymi przegrywający sprawę powinien zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym wynagrodzenie reprezentującego go pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.</p> <p>Zachodziła zatem podstawa do zasądzenia na rzecz pozwanego od powoda tytułem kosztów procesu kwoty 1.817,00 zł obejmującej wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 1.800,00 zł ustalonej na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.</p> <p>Podstawę zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od kosztów procesu od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty stanowił natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1^{<!-- -->1} Kodeksu postępowania cywilnego</a>.</p> <p>Z tych względów Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sędzia Robert Bełczącki</strong> </p> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p>2.  <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sędzia Robert Bełczącki</em> </strong> </p> </div>