Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VIII U 1175/24

Common courts2025-02-24
Case number
VIII U 1175/24
Judgment date
2025-02-24
Type
REASONS

Legal basis

Summary

maszynista lokomotyw spalinowych

Judgment text

<p> <strong> <!-- -->1.Sygn. akt VIII U 1175/24</strong> </p> <p>​  <strong> <!-- --> </strong> </p> <p>​  <strong> <!-- --> Uzasadnienie </strong> </p> <p>Decyzją z 16 maja 2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span>, na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 ()">ustawy z 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych</a> (Dz. U. <br/>z 2024r., poz. 1696 ze zm.), odmówił <span class="anon-block">L. T. (1)</span> prawa do emerytury pomostowej, gdyż nie udokumentował on 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W uzasadnieniu ZUS wskazał, że do okresów pracy w warunkach szczególnych zaliczył mu jedynie 9 lat, <br/>4 miesiące i 7 dni. Równocześnie nie zaliczył okresów takiej pracy w okresach zatrudnienia od 8 czerwca 1989r. do 22 kwietnia 1993r., od 23 maja 1993r. do 1 sierpnia 1994r., od <br/>24 września 1994r. do 9 października 1994r. oraz od 6 listopada 1994r. do 30 czerwca 1998r. z uwagi na fakt, iż w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych, pracodawcy nie określił charakteru pracy ściśle według rozporządzenia Rady Ministrów <br/>z 7 lutego 1983r. oraz wskazał błędnie na dział VII dotyczący przemysłu lekkiego <br/>i świadectwo to nie zostało opatrzone pieczęcią firmową pracodawcy.</p> <p>Odwołujący wniósł odwołanie od powyższej decyzji domagając się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do spornego świadczenia. Wskazał, że domaga się zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach powyższych okresów zatrudnienia na stanowisku ustawiacza. Wniósł również o przesłuchanie świadków, którzy mogą potwierdzić taki charakter jego pracy. Wniósł ponadto o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.</p> <p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak <br/>w zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny</span> </em> :</strong> </p> <p>Odwołujący <span class="anon-block">urodził się (...)</span> W dniu 13 lutego 2024r. złożył wniosek <br/>o emeryturę pomostową.</p> <p>Organ rentowy uznał za udowodnione okresy składkowe i nieskładkowe <br/>w łącznym wymiarze 30 lat i 5 miesięcy.</p> <p>Do stażu pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze organ rentowy zaliczył odwołującemu 9 lat, 4 miesiące i 7 dni tj. z wyłączeniem okresów nieskładkowych, okresy od 14 lutego 1984r. do 26 kwietnia 1984r. – praca górnicza i od 8 października 2014r. do 31 grudnia 2024r. jako kierowcy autobusu.</p> <p>Organ rentowy do stażu pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze nie zaliczył odwołującemu okresów zatrudnienia w <span class="anon-block"> Zakładach (...) S.A.</span> od 8 czerwca 1989r. do 22 kwietnia 1993r., od 23 maja 1993r. do 1 sierpnia 1994r., od 24 września 1994r. do 9 października 1994r. oraz od 6 listopada 1994r. do 30 czerwca 1998r. na stanowisku ustawiacza oraz okresu pracy w Zakładzie <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. od 1 lipca 1998r. do 30 września 2004r. na stanowisku maszynisty lokomotyw spalinowych. Organ rentowy jako powód niezaliczenia powyższych okresów do okresów pracy w warunkach szczególnych podał fakt, iż w przedłożonych przez odwołującego świadectwach wykonywania pracy w warunkach szczególnych pracodawca popełnił błędy przy ich wystawianiu. ZUS nie zaliczył do stażu pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze również zatrudnienia od 1 stycznia 2010r. do 10 grudnia 2013r. zgodnie ze złożonymi przez pracodawcę deklaracjami <span class="anon-block"> (...)</span> ponieważ odwołujący nie przedłożył za ten okres zaświadczenia z informacją o zajmowanym w tym czasie stanowisku pracy i wymiarze świadczonej pracy.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> był dużym zakładem produkcyjnym posiadającym własną bocznicę kolejową przy torowisku <span class="anon-block"> (...)</span> oraz wewnętrzne torowiska, po których poruszały się składy kolejowe dostarczające miał węglowy do opalania ciepłowni, brykiety i koks oraz złom i surówka do wytopu stali, a także wiele innych materiałów i eksportowanych przez <span class="anon-block"> (...)</span> wyrobów. Utrzymaniem ruchu na tych torowiskach zajmowały się wewnętrzne służby kolejowe, w skład których wchodzili ustawiacze pociągów, którzy łączyli i rozłączali poszczególne wagony, robotnicy torowi dbający o jakość torów, manewrowi odpowiedzialni za ustawianie trasy składów kolejowych i maszyniści lokomotyw spalinowych, które te składy przetaczały. Z czasem, w trakcie przekształceń własnościowych z przedsiębiorstwa tego wydzieliły się tzw. spółki córki, w tym Zakład <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. odpowiedzialna za obsługę wewnętrznego transportu kolejowego.</p> <p>Odwołujący w spornych okresach zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...)</span> faktycznie był pracownikiem odpowiedzialnym za prawidłowe złączenie wagonów kolejowych z lokomotywą i łącznie ich ze sobą jako skład kolejowy. W rzeczywistości jego praca w tych okresach polegała na tym, że przez pełne dniówki robocze zajmował się podpinaniem wagonów kolejowych jeden do drugiego oraz całości do lokomotywy, sprawdzaniem prawidłowości połączenia, a także ich rozłączaniem. Następnie jako maszynista lokomotywy spalinowej odwołujący przez pełne dniówki robocze, zajmował się obsługą tej lokomotywy i przy jej pomocy przetaczał składy kolejowe po terenie torowisk wewnątrzzakładowych oraz do i z bocznicy kolejowej.</p> <p>W postępowaniu przed organem rentowym odwołujący przedłożył świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, w którym <span class="anon-block"> Zakłady (...) S.A.</span> potwierdziły, iż w okresie od 8 czerwca 1989r. do <br/>22 kwietnia 1993r., od 23 maja 1993r. do 1 sierpnia 1994r., od 24 września 1994r. do <br/>9 października 1994r. oraz od 6 listopada 1994r. do 30 czerwca 1998r. <span class="anon-block">L. T. (1)</span>, na stanowisku ustawiacza, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał pracę szczególnych warunkach wymienioną w wykazie A, dział VII, poz. 13 załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985r. – w sprawie stanowisk pracy na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego. W kolejnym świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze Zakład <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. potwierdził, iż w okresie od 1 lipca 1998r. do 30 września 2004r. na stanowisku maszynisty lokomotyw spalinowych <span class="anon-block">L. T. (1)</span> stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał pracę szczególnych warunkach wymienioną w wykazie A, dział VIII, poz. 13 załącznika nr 1 do ww. Zarządzenia.</p> <p>Razem z odwołującym w spornych okresach pracowali <span class="anon-block">L. T. (2)</span> – pracujący z odwołującym w <span class="anon-block"> (...)</span> jako maszynista spalinowych pojazdów trakcyjnych oraz <span class="anon-block">M. C.</span> – maszynista spalinowych pojazdów trakcyjnych.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego, akt osobowych odwołującego (dołączone do akt sprawy), zeznań świadków <span class="anon-block">L. T. (2)</span> <span class="anon-block">M. C.</span>, a także przesłuchania odwołującego (e-protokół z dnia 17 grudnia 2024r.).</p> <p>Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, spójny <br/>i logiczny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje:</span> </em> </strong> </p> <p>Odwołanie <span class="anon-block">L. T. (1)</span> zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 (art. 4)">art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych</a> (Dz. U. z 2024r., poz. 1696 ze zm.) prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20082371656" title="Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1656 (art. 5;art. 6;art. 7;art. 8;art. 9;art. 10;art. 11;art. 12)">art. 5 – 12</a>, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:</p> <p>- urodził się po dniu 31 grudnia 1948r.;</p> <p>- ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;</p> <p>- osiągnął wiek wynoszący co najmniej 60 lat dla mężczyzn;</p> <p>- udowodnił okres składkowy i nieskładkowy w łącznym wymiarze co najmniej 25 lat dla mężczyzn;</p> <p>- po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub <br/>w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.</p> <p>W niniejszej sprawie spór sprowadzał się wyłącznie do ustalenia, czy odwołujący legitymuje się 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, przy niekwestionowaniu przez organ rentowy spełnienia przez odwołującego pozostałych przesłanek do emerytury pomostowej wskazanych powyżej.</p> <p>Zdaniem Sądu wynik przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący u pierwszego z pracodawców tj. w <span class="anon-block"> Zakładach (...) S.A.</span> od 8 czerwca 1989r. do 22 kwietnia 1993r., od 23 maja 1993r. do 1 sierpnia 1994r., od 24 września 1994r. do 9 października 1994r. oraz od 6 listopada 1994r. do 30 czerwca 1998r. na stanowisku ustawiacza wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu, pracę w warunkach szczególnych, która odpowiadała pracy wymienionej w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. tj. pracę określoną w wykazie A, dział VIII, poz. 13 – prace zakładowych służb kolejowych bezpośrednio związane <br/>z utrzymaniem ruchu pociągów. Równocześnie w ocenie Sądu do pracy takiej niewątpliwie można odwołującemu zaliczyć zatrudnienie w Zakładzie <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. na stanowisku maszynisty lokomotyw spalinowych, od 1 lipca 1998r. do 30 września 2004r. tj. pracę określoną w wykazie A, dział VIII, poz. 13 – prace zakładowych służb kolejowych bezpośrednio związane z utrzymaniem ruchu pociągów.</p> <p>Za takim przyjęciem przemawiają zeznania świadków – współpracowników odwołującego – którym Sąd dał wiarę jako przekonywającym, wzajemnie się pokrywającym, w sytuacji gdy świadkowie w sposób szczegółowy, zgodny przedstawili faktyczny charakter pracy odwołującego w tym okresie. Zeznania te nadto znajdują potwierdzenie <br/>w zgromadzonej dokumentacji osobowej odwołującego. Sąd oparł się także na zeznaniach odwołującego, uznając je za wiarygodne, korelujące z zeznaniami świadków i treścią powołanej dokumentacji.</p> <p>Bez znaczenia pozostaje, że organ rentowy kwestionował zapisy świadectw w którym potwierdzono wykonywanie pracy w szczególnych warunkach powołując się na wskazanie <br/>w nim stanowisk. Fakt wykonywania takiej pracy został bowiem wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia - w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksie postępowania cywilnego</a> (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).</p> <p>Mając na uwadze ustalone okoliczności Sąd uznał, że odwołujący, w momencie osiągnięcia wieku 60 lat tj. w dniu <span class="anon-block">(...)</span> spełniał wszystkie określone powyżej, przesłanki nabycia prawa do emerytury pomostowej.</p> <p>W konsekwencji powyższego Sąd, na podstawie powołanych przepisów, z mocy <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->14</sup> § 2 k.p.c.</a>, zmienił zaskarżoną decyzję przyznając odwołującemu prawo do emerytury pomostowej począwszy od <span class="anon-block">(...)</span>, tj. od ukończenia 60 lat.</p> <p>O kosztach zastępstwa procesowego strony odwołującej orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023r. poz. 1935, ze zm.).</p> <p>(-) sędzia Małgorzata Sąsiadek</p>