II AKz 492/13
Common courts2013-12-12
Case number
II AKz 492/13
Judgment date
2013-12-12
Type
DECISION
Judges
Anna Grabczyńska-MikockaMarek StempniakPaweł Anczykowski (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<p>Sygn. akt II AKz 492/13</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 12 grudnia 2013 roku</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="166"/>
<col width="389"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>SSA Paweł Anczykowski</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Sędziowie:</p>
</td>
<td>
<p>SSA Anna Grabczyńska- Mikocka (spr.)</p>
<p>SSO Marek Stempniak (del.)</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>st. sekr. sądowy Monika Palonek</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika</p>
<p>po rozpoznaniu w sprawie</p>
<p>
<span class="anon-block">P. Z.</span>i <span class="anon-block">S. W.</span>
</p>
<p>podejrzanych z art. 59 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</p>
<p>zażaleń obrońców</p>
<p>na postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">T.</span>z dnia 14.XI.2013 r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania</p>
<p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2;art. 275;art. 275 § 1;art. 275 § 2)">art. 437§2 i art. 275§1i§2 k.p.k.</a>.</p>
<p>postanawia</p>
<p>1.Zmienić zaskarżone postanowienie i uchylić zastosowany wobec <span class="anon-block">P. Z.</span>i <span class="anon-block">S. W.</span>środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania.</p>
<p>2.Zastosować wobec każdego z podejrzanych dozór policji zobowiązując ich do stawiennictwa dwa razy w tygodniu we właściwej dla miejsca zamieszkania jednostce policji.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 roku sygn. <span class="anon-block">(...)</span>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">T.</span> uwzględniając wniosek prokuratora przedłużył stosowanie wobec <span class="anon-block">P. Z.</span>i <span class="anon-block">S. W.</span>tymczasowego aresztowania na okres dalszych dwóch miesięcy tj. do 24 stycznia 2014 roku uznając, że w sprawie spełniają się ogólna z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249§1 k.p.k.</a> i szczególne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2;art. 258 § 2)">art. 258§1 pkt 2 i § 2 k.p.k.</a> przesłanki najsurowszego środka zapobiegawczego i ustalając, że ze względu na szczególne okoliczności sprawy postępowania przygotowawczego nie można było ukończyć w terminie dotychczasowego stosowania tego środka.</p>
<p>Postanowienie to zażaleniami zaskarżyli obrońcy podejrzanych.</p>
<p>Skarga obrońcy podejrzanego <span class="anon-block">P. Z.</span>zaskarża postanowienie w całości zarzucając obrazę prawa procesowego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263§2 k.p.k.</a> poprzez brak ustalenia przez sąd, że ukończenie postępowania przygotowawczego w terminie dwóch miesięcy nie było możliwe, a nadto obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249§1 k.p.k</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2;art. 258 § 2)">258§1 pkt 2 i §2 k.p.k.</a> mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez przedłużenie tymczasowego aresztowania w sytuacji, - gdy zdaniem żalącego – zebrane w sprawie dowody nie uprawdopodobniły, że podejrzany dopuścił się przestępstwa oraz przez uznanie, że będzie on nakłaniał do fałszywych zeznań lub w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie.</p>
<p>W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie tymczasowego aresztowania lub zmianę tego postanowienia i zastosowanie w miejsce tymczasowego aresztowania dozoru policji połączonego z zakazem opuszczania kraju oraz poręczenia majątkowego w wysokości wskazanej przez sąd, ewentualnie uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p>
<p>Zażalenie obrońcy podejrzanego <span class="anon-block">S. W.</span>zaskarża postanowienie w całości i powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, że zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania wymaga przedłużenia tymczasowego aresztowania podejrzanego, w sytuacji gdy ten przyznał się do części zarzucanego czynu, co zdaniem obrońcy oddala obawę bezprawnego wpływu na tok postępowania.</p>
<p>Konkludując żalący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie tymczasowego aresztowania <span class="anon-block">S. W.</span> i zastosowanie środków zapobiegawczych o charakterze nieizolacyjnym.</p>
<p>Sąd Apelacyjny zważył co następuje.</p>
<p>Zażalenie obrońcy <span class="anon-block">P. Z.</span> jest zasadne jedynie w zakresie w jakim zarzuca naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263§2 k.p.k.</a>, które miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.</p>
<p>Skarga obrońcy <span class="anon-block">S. W.</span> nie jest słuszna, jednakże jej wniesienie skutkowało uchyleniem tymczasowego aresztowania z powodu naruszenia przez sąd przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263§2 k.p.k.</a> które miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia.</p>
<p>Wprawdzie Sąd Okręgowy jako jedną z podstaw prawnych postanowienia powołał przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263§2 k.p.k.</a>, to jednak bardzo ogólnikowo odniósł się do okoliczności, o których mowa w tym przepisie, a których wystąpienie było konieczne do uwzględnienia wniosku prokuratora.</p>
<p>Zaskarżone postanowienie nie wskazuje jednoznacznie na czym ma polegać przesłanka uzasadniająca przedłużenie tymczasowego aresztowania podejrzanych zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art.263§2 k.p.k.</a> dotycząca „szczególnych okoliczności” uniemożliwiających zakończenie postępowania przygotowawczego w terminie i ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że ze względu na „zakres czynności dowodowych jakie muszą być przeprowadzone nie było możliwości zakończenia” postępowania w czasie stosowania tymczasowego aresztowania. Wydaje się -bo sąd pierwszej instancji nie poświęcił tej kwestii żadnej uwagi,- że chodzi tu o konieczność uzyskania przez prokuratora wykazu połączeń telefonicznych obrazujących częstotliwość kontaktów pomiędzy podejrzanymi.</p>
<p>Lektura akt sprawy nie potwierdza ustaleń Sądu Okręgowego jakoby postępowanie przygotowawcze przebiegało sprawnie. Skoro jak pisze prokurator we wniosku z dnia 12 listopada, przesłuchanie niektórych podejrzanych w sprawie (mające miejsce w dniach 11, 14 i 16 października) spowodowało konieczność przeprowadzenia dowodu z wykazu rozmów telefonicznych, to zwrócenie się o te dane dopiero w dniu 22 listopada świadczy o wadliwej organizacji śledztwa, a podejrzani nie mogą ponosić negatywnych skutków wad organizacyjnych postępowania i mają prawo do osądzenia bez zbędnej zwłoki ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45)">art. 45 Konstytucji RP</a>).</p>
<p>Należy nadto zauważyć, że zbieranie materiału dowodowego jest istotą każdego postępowania przygotowawczego i służy realizacji celów określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 297;art. 297 § 1 k)">art. 297 §1k</a>.p.k. tym samym nie może być równoznaczne ze „szczególnymi okolicznościami sprawy” o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263§2 k.p.k.</a> Takie okoliczności powstają niezależnie od prowadzącego postępowanie przygotowawcze i obiektywnie nie dają się usunąć.</p>
<p>Dlatego oczekiwanie na sporządzenie dowodu z wykazu rozmów telefonicznych przy bezczynności prokuratora nie może być uznane za „szczególną okoliczność” uniemożliwiającą zakończenie postępowania w terminie dotychczasowego tymczasowego aresztowania. Przyjęcie poglądu przeciwnego, jak to uczyniono w zaskarżonym postanowieniu w istocie sankcjonowałoby wadliwą organizację śledztwa i brak należytej troski o jego sprawność.</p>
<p>W tej sytuacji nie zachodzi przesłanka z art.263§2k.p.k., która pozwalałaby tymczasowe aresztowanie podejrzanych przedłużyć. Wobec tego należy stwierdzić, że okres trwania tego środka zapobiegawczego zakończył się z dniem ogłoszenia niniejszego postanowienia, które całkowicie zmieniając zaskarżone postanowienie jednocześnie oddaliło wniosek prokuratora o przedłużenie tymczasowego aresztowania <span class="anon-block">P. Z.</span> i <span class="anon-block">S. W.</span>.</p>
<p>W związku z rozstrzygnięciem zawartym na wstępie Sąd Apelacyjny nie odnosi się do pozostałych zarzutów zawartych w zażaleniach ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a>).</p>
<p>Mając jednak na uwadze to, że materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje na duże -w rozumieniu art.249§1k.p.k.- prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanych zarzucanych im przestępstw Sąd Apelacyjny celem zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania zastosował wobec <span class="anon-block">P. Z.</span> i <span class="anon-block">S. W.</span> środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji.</p>
<p>Nie uznał sąd za wskazane zastosowanie sugerowanego przez obrońcę <span class="anon-block">P. Z.</span> poręczenia majątkowego, skoro podejrzany nie posiada majątku i przebywa na utrzymaniu rodziców. W tej sytuacji ten środek zapobiegawczy byłby fikcją i nie spełniał celu jego orzeczenia obciążając budżet rodziców <span class="anon-block">P. Z.</span>.</p>
</div>