Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II Ca 369/13

Common courts2013-12-17
Case number
II Ca 369/13
Judgment date
2013-12-17
Type
REASONS

Legal basis

Judgment text

<p>Sygn. akt II Ca 369/13</p> <table> <colgroup> <col width="708"/> </colgroup> <tr> <td> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> </div> </td> </tr> <table> <colgroup> <col width="80"/> <col width="211"/> <col width="9"/> <col width="5"/> <col width="106"/> <col width="7"/> <col width="331"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> <p>Dnia</p> </td> <td> <p>17 grudnia 2013 r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie:</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td colspan="5"> <p>SSO Wojciech Borodziuk</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Sędziowie:</p> </td> <td colspan="5"> <p>SO Janusz Kasnowski</p> <p>SO Aurelia Pietrzak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant</p> </td> <td colspan="5"> <p>sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r.</p> </td> <td colspan="2"> <p>w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>na rozprawie</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>sprawy z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. W.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>z udziałem <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. W.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>o podział majątku wspólnego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>na skutek apelacji uczestnika</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>z dnia 15 lutego 2013 r.</p> </td> <td colspan="3"> <p>sygn. akt. II Ns 637/10</p> </td> </tr> </table> <p>p o s t a n a w i a :</p> <p>I zmienić zaskarżone postanowienie:</p> <p>a)  w punkcie 1.1 w ten sposób, że wniosek w tej części oddalić ;</p> <p>b)  w punkcie 2.1 w ten sposób, że wniosek w tej części oddalić;</p> <p>II oddalić apelację w pozostałej części;</p> <p>III oddalić wniosek uczestnika o zasądzenie od wnioskodawczyni kosztów</p> <p>postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sygn. akt II Ca 369/13</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">E. W.</span> wniosła o podział majątku wspólnego jej i jej byłego męża <span class="anon-block">G. W.</span>. Zwróciła się o ustalenie, iż w skład tego majątku wchodzi prawo najmu lokalu mieszkalnego o powierzchni 82 m<sup> <!-- -->2</sup> położonego w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, przyznanie tego prawa uczestnikowi <span class="anon-block">G. W.</span> z obowiązkiem spłaty na jej rzecz kwotą 132.000 zł.</p> <p>W odpowiedzi na wniosek <span class="anon-block">G. W.</span> domagał się jego oddalenia oraz zasądzenia od wnioskodawczyni na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 22 października 2010 r. uczestnik złożył oświadczenie, iż jest skłonny przekazać ruchomości na rzecz wnioskodawczyni bez obowiązku spłaty.</p> <p>Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r. ustalił, iż w skład majątku wspólnego byłych małżonków <span class="anon-block">E. W.</span> i <span class="anon-block">G. W.</span> wchodzą: równowartość prawa najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> znajdującego się w zasobach <span class="anon-block">(...)</span> Agencji <span class="anon-block">(...)</span> o wartości 17.700 zł; ruchomości w postaci: kompletu wypoczynkowego o wartości 1.200 zł, sofy, dwóch foteli, dwóch puf, kompletu mebli koloru czarnego o wartości 2.000 zł, dywanu o wartości 300 zł, lampy stojącej o wartości 250 zł, łóżeczka, wózka dla dziecka o wartości 500 zł. Sąd dokonał podziału majątku wspólnego byłych małżonków <span class="anon-block">E. W.</span> i <span class="anon-block">G. W.</span> w ten sposób, iż zasądził tytułem spłaty prawa najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> od uczestnika <span class="anon-block">G. W.</span> na rzecz wnioskodawczyni <span class="anon-block">E. W.</span> kwotę 8.850 zł płatną w trzech równych 3-miesięcznych ratach po 2.950 zł każda, przy czym pierwsza z rat płatna w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się postanowienia w sprawie; przyznał wnioskodawczyni <span class="anon-block">E. W.</span> na wyłączną własność ruchomości opisane w punkcie 1.2 bez obowiązku spłaty. Nadto Sąd orzekł o kosztach postępowania i kosztach sądowych.</p> <p>Sąd Rejonowy poczynił następujące ustalenia faktyczne i prawne:</p> <p> <span class="anon-block">E. W.</span> i <span class="anon-block">G. W.</span> zawarli związek małżeński dnia 29 października 1996 r. w Urzędzie Stanu Cywilnego w <span class="anon-block">B.</span>. W małżeństwie uczesrtników obowiązywał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. Nie były zawierane umowy majątkowe małżeńskie, nie była zniesiona wspólność majątkowa. Z małżeństwa pochodzi jeden syn. Małżeństwo stron zostało rozwiązane wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">B.</span> z dnia 27 kwietnia 2006 r., prawomocnym z dniem 14 grudnia 2006 r., z winy pozwanego.</p> <p>W trakcie trwania małżeństwa <span class="anon-block">G. W.</span> oraz członkowie jego rodziny <span class="anon-block">E. W.</span> i syn <span class="anon-block">S. W.</span> w dniu 3 października 1997 r. uzyskali prawo do kwatery zastępczej znajdującej się w zasobach <span class="anon-block">(...)</span>Agencji <span class="anon-block">(...)</span>, położonej w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. W dniu 29 września 2010 r. uczestnik <span class="anon-block">G. W.</span> przekazał protokolarnie dotychczas zajmowane mieszkanie w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Wartość prawa najmu lokalu mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> za okres czterech lat wynosi 17.700 zł.</p> <p>W trakcie małżeństwa strony nabyły: komplet wypoczynkowy o wartości 1.200 zł, sofę, dwa fotele, dwie pufy, komplet mebli koloru czarnego o wartości 2.000 zł, dywan o wartości 300 zł, lampę stojącą o wartości 250 zł, łóżeczko i wózek dla dziecka o wartości 500 zł.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, że w zakresie ustalenia składu majątku wspólnego oparł swoje rozstrzygnięcie na bezspornym stanowisku stron w zakresie ruchomości i oświadczeniu uczestnika <span class="anon-block">G. W.</span> o przekazaniu ich na rzecz wnioskodawczyni bez obowiązku spłaty. W części zaś określenia przynależności prawa najmu lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, Sąd miał na względzie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie III CZP 96/09, zgodnie z którym prawo do korzystania z osobnej kwatery stałej, przyznanej decyzją Dyrektora Oddziału <span class="anon-block">(...)</span>małżonkowi będącemu żołnierzem zawodowym, które nie jest prawem niezbywalnym mogącym przysługiwać tylko jednej osobie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 33;art. 33 pkt. 5)">art. 33 pkt 5</a> (uprzednio przed 20 stycznia 2005 r.- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (pkt. 6)">pkt 6 k.r.</a>io.), i nie jest objęte katalogiem składników majątku osobistego (uprzednio odrębnego) wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 33)">art. 33 kro</a>, stanowi składnik majątku wspólnego małżonków i podlega postępowaniu o jego podział. Sąd zaznaczył, że wskazane postanowienie odnosi się do kwatery stałej, zaś w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z kwaterą tymczasową, jednakże w ocenie Sądu teza zawarta w cytowanym orzeczeniu winna być w drodze analogii zastosowana w przedmiotowej sprawie.</p> <p>Sąd zauważył, że poza sporem między stronami była okoliczność, iż w czasie trwania związku małżeńskiego uzyskali prawo do lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Przy określeniu powierzchni jaka została przyznana uczestnikowi jako zawodowemu wojskowemu, uwzględniono również członków jego rodziny. Uczestnik w dniu 17 marca 2004 r., a więc jeszcze w trakcie trwania związku małżeńskiego zainteresowanych, wystąpił o przydzielenie osobnej kwatery stałej. W konsekwencji Sąd I instancji uznał, iż prawo najmu lokalu położonego w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> miało swoją kontynuację w postaci kwatery stałej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Sądu Rejonowy, dokonując podziału majątku wspólnego stron wziął się pod uwagę stan majątku, jaki istniał w momencie ustania wspólności majątkowej małżeńskiej stron. Okoliczność, iż prawo najmu lokalu wygasło po rozwiązaniu małżeństwa, a przed wydaniem postanowienia przez Sąd I instancji, nie może skutkować oddaleniem wniosku. Sąd ustalając skład majątku wspólnego wskazuje jedynie, iż w skład majątku wspólnego wchodziła równowartość prawa najmu, gdyż ono w chwili obecnej nie istnieje, ale istniało w momencie prawomocnego orzeczenia rozwodu. Ponadto Sąd stwierdził, że poza jego kognicją było badanie okoliczności aktualnego zamieszkiwania przez wnioskodawczynię we wskazanym lokalu i toczącego się postępowania administracyjnego z <span class="anon-block">(...)</span> Agencją <span class="anon-block">(...)</span>w tym zakresie.</p> <p>Określając wartość prawa najmu lokalu mieszkalnego Sąd Rejonowy dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">R. G.</span>. Biegły wyliczył prawdopodobne pożytki możliwe do uzyskania z w/w lokalu jako prawa najmu pozostającego w zasobach <span class="anon-block">(...)</span>Agencji <span class="anon-block">(...)</span>, przy założeniu 10-letniego czasu trwania stosunku najmu. W ocenie Sądu I instancji, w przedmiotowej sprawie prawdopodobny okres trwania umowy najmu wynosił 4 lata, tj. od roku 2006, kiedy to zapadło prawomocne postanowienie orzekające rozwód stron, do roku 2010, kiedy to uczestnik zdał zajmowany lokal mieszkalny w <span class="anon-block">G.</span>. Mając powyższe na uwadze biegły <span class="anon-block">R. G.</span> w informacji z dnia 14 lutego 2013 r. określił, w oparciu o swoją opinię z dnia 2 kwietnia 2012 r., wartość przedmiotowego prawa najmu za wskazany 4-letni okres na kwotę 17.700 zł.</p> <p>Dokonując podziału wskazanej równowartości prawa najmu, Sąd Rejonowy podzielił ją na dwie równe części, w oparciu o normę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 k.r.</a>io. i zasądził od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 8.850 zł tytułem spłaty. Podstawą takiego rozstrzygnięcia była okoliczność, iż to uczestnik korzystał na podstawie tytułu prawnego z prawa najmu lokalu mieszkalnego, natomiast wnioskodawczyni od momentu przyznania uczestnikowi lokalu w <span class="anon-block">G.</span> zajmuje lokal w <span class="anon-block">B.</span> bez tytułu prawnego.</p> <p>Określając sposób spłaty wskazanej kwoty 8.850,00 zł, Sąd wziął pod uwagę aktualne możliwości finansowe uczestnika, które również zostały przedstawione w związku ze złożeniem wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji, Sąd podzielił wskazaną kwotę na trzy równie 3-miesięczne raty po 2.950,00 każda, przy czym pierwsza z rat płatna w terminie trzech miesięcy od uprawomocnienia się postanowienia w sprawie.</p> <p>O kosztach sąd orzekł na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 kpc</a>.</p> <p>Apelację od tego postanowienia złożył uczestnik zaskarżając go w części co do pkt 1.1, 2.1 3 i 4, wnosząc o zmianę orzeczenia w zaskarżonej części poprzez oddalenie wniosku oraz zasądzenie od wnioskodawczyni na jego rzecz kosztów postępowania za I i II instancję według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Skarżący zarzucił Sądowi I instancji naruszenie:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 33;art. 33 pkt. 5)">art. 33 pkt 5 k.r.</a>io. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na zaliczeniu prawa do kwatery zastępczej jako składnika majątku wspólnego,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc</a> poprzez jego niezastosowanie w części dotyczącej zasądzenia od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni spłaty w kwocie 8.850 zł tytułem prawa najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w sytuacji korzystania wyłącznie przez wnioskodawczynię z w/w prawa, a co za tym idzie również z regulowanego czynszu wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19950860433" title="Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - Dz. U. z 1995 r. Nr 86, poz. 433 ()">ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej</a>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19950860433" title="Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - Dz. U. z 1995 r. Nr 86, poz. 433 (art. 41;art. 41 ust. 1;art. 41 ust. 1 pkt. 3)">art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej</a> poprzez jego niezastosowanie przy ustalaniu wartości prawa najmu,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> przez nienależyte rozważenie dowodu z zeznań uczestników i ich twierdzeń co do zamieszkiwania wyłącznie przez wnioskodawczynię w <span class="anon-block">lokalu mieszkalnym nr (...)</span> położonym w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w okresie od 2006 r. do 2010 r.</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 233)">art. 233 kc</a> poprzez nienależyte rozważenie dowodu z opinii biegłego <span class="anon-block">R. G.</span> z dnia 2 kwietnia 2012 r. w części dotyczącej okresu od 29 maja 2008 r. do 29 września 2010 r., albowiem w/w opinia dotyczyła wartości czynszu rynkowego lokalu mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">B.</span>, a uczestnik w tym okresie zajmował lokal mieszkalny w <span class="anon-block">G.</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 kpc</a> poprzez nie uzasadnienie sposobu obliczenia wartości prawa najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 kpc</a> przez nie przeprowadzenie dowodów z protokołów rozpraw i wyroku w sprawie V RC 1310/09 Sądu Rejonowego w Bydgoszczy. </p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja uczestnika w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r. Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w punktach: 1.1 (ustalenia składu majątku wspólnego uczestników) i 2.1. (zasądzenia spłaty) była zasadna i podlegała uwzględnieniu. Natomiast apelacja w zakresie kosztów postępowania, w tym kosztów sądowych, nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>W zakresie ustalenia składu majątku wspólnego uczestników w postaci ruchomości stan faktyczny był bezsporny. Sporna była okoliczność dotycząca składu majątku wspólnego w postaci prawa do kwatery tymczasowej.</p> <p>Rację ma Sąd I instancji, iż co do zasady prawo do kwatery stałej (jego równowartość) może wchodzić w skąd majątku wspólnego byłych małżonków, o czym mowa jest w powołanym przez Sąd Rejonowy postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r. III CZP 96/09. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy stwierdził, że prawo do korzystania z osobnej kwatery stałej, przyznanej decyzją Dyrektora Oddziału <span class="anon-block">(...)</span>małżonkowi będącemu żołnierzem zawodowym, które nie jest prawem niezbywalnym mogącym przysługiwać tylko jednej osobie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 33;art. 33 pkt. 5)">art. 33 pkt 5</a> (uprzednio przed 20 stycznia 2005 r.- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (pkt. 6)">pkt 6 k.r.o.</a>), i nie jest objęte katalogiem składników majątku osobistego (uprzednio odrębnego) wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 33)">art. 33 k.r.o.</a>, stanowi składnik majątku wspólnego małżonków i podlega postępowaniu o jego podział. Za taką jego przynależnością przemawiać może także w drodze analogii legis brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 680(1))">art. 680<sup> <!-- -->( 1)</sup> k.c.</a>, dotyczącego wspólności ustawowej prawa najmu lokalu mieszkalnego. Rozwiedziony małżonek, który chce wyeksmitować byłego współmałżonka może więc wystąpić z wnioskiem o podział majątku wspólnego, a następnie jeżeli otrzyma prawo do takiego lokalu może wystąpić z wnioskiem do <span class="anon-block">(...)</span> o eksmisję z uwagi na brak tytułu prawnego do lokalu byłego współmałżonka.</p> <p>Pamiętać jednak należy o tym, iż każdą sprawę należy rozpoznawać w oparciu o jej indywidualny stan faktyczny. W sprawie, w której Sąd Najwyższy wyraził cytowany powyżej pogląd, prawo najmu kwatery stałej zostało przydzielone jednemu z małżonków również w okresie trwania ich małżeństwa, jednakże do czasu rozpoznania sprawy oboje oni zajmowali ten lokal. Natomiast w niniejszej sprawie, jak trafnie ustalił Sąd Rejonowy, uczestnik, w związku z którego służbą wojskową przydzielono kwaterę tymczasową, opuściła na stałe jeszcze w okresie trwania małżeństwa, a pozostała w niej, i to również po rozwodzie, wnioskodawczyni.</p> <p>Istotne znaczenie miał postawiony przez skarżącego zarzut, że zasądzenie na rzecz wnioskodawczyni spłaty spowodowałoby sytuację dwukrotnego odniesienia korzyści z tytułu zamieszkiwania w lokalu przydzielonym uczestnikowi jako żołnierzowi. Zauważyć należy, że wnioskodawczyni od czasu orzeczenia rozwodu do chwili wydania orzeczenia o podziale majątku wspólnego opłacała za przedmiotowy lokal czynsz regulowany, niższy od wolnorynkowego. Wprawdzie po uzyskaniu przez uczestnika kwatery stałej w <span class="anon-block">G.</span>, wobec wnioskodawczyni została wydana przez <span class="anon-block">(...)</span> Agencję <span class="anon-block">(...)</span> decyzja ustalająca wysokość czynszu w stawce nie obejmującej bonifikaty, to jednak decyzja ta została uchylona przez organ wyższego rzędu i postępowanie w sprawie umorzono. Zatem, przez cały okres, gdy <span class="anon-block">G. W.</span> przysługiwało prawo do korzystania z kwatery służbowej, jego była żona płaciła za używanie mieszkania położonego w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, czynsz najmu w obniżonej wysokości. W okresie od 1999 r., gdy uczestnik wyprowadził się z w/w lokalu do dnia 29 maja 2008 r., gdy uzyskał prawo do trwałej kwatery w <span class="anon-block">G.</span>, zaspokajał on swoje potrzeby mieszkaniowe wynajmując lokale po cenach wolnorynkowych. Wnioskodawczyni natomiast, mimo, że korzystała z lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, płacąc niższy czynsz od wolnorynkowego, według orzeczenia Sądu Rejonowego otrzymałaby jeszcze wyrównanie w wysokości połowy różnicy między czynszem wolnorynkowym a płaconym na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> Agencji<span class="anon-block">(...)</span>. Sąd Okręgowy zatem nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego w tej kwestii.</p> <p>Ponadto podkreślenia wymaga, iż opinia opracowana przez biegłego sądowego <span class="anon-block">R. G.</span>, nie mogłaby stanowić podstawy do ustalenia wysokości ewentualnej spłaty. Zauważyć bowiem należy, że biegły na potrzeby opracowanej ekspertyzy przyjął stawki czynszów najmu obowiązujące na wolnym rynku w 2012 r., gdy tymczasem prawo do najmu mieszkania z bonifikatą przysługiwało tylko do dnia 29 września 2010 r., gdy uczestnik zdał przydzielony mu lokal położony w <span class="anon-block">G.</span> przy <br/> <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Biegły w swej opinii za lata następujące po roku 2012 r. doliczał 5% z tytułu podwyższenia czynszu, gdy tym czasem można było ustalić konkretne wielkości stawek czynszu jakie obowiązywały w okresie, który Sąd I instancji przyjął ustalając, iż prawo do kwatery stałej wchodzi w skład majątku wspólnego. Biegły powinien obliczyć różnicę między wysokością czynszów, jakie wnioskodawczyni byłaby zobowiązana uiścić wynajmując podobne mieszkanie na wolnym rynku i kwoty rzeczywiście zapłaconych czynszów w ustalonym przez Sąd okresie. Są to jednak rozważania teoretyczne, albowiem z uwagi na fakt, iż uczestnik w chwili ustania wspólności majątkowej nie korzystał z kwatery tymczasowej położonej w <span class="anon-block">B.</span>, a korzystała z niej jedynie wnioskodawczyni (również przez następne lata), Sąd Okręgowy uznał, iż równowartość tego prawa nie stanowi majątku wspólnego uczestników.</p> <p>W konsekwencji Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a> zmienił zaskarżone postanowienie w pkt 1.1 i pkt 2.1 w ten sposób, że wniosek w tych częściach oddalił.</p> <p>Sąd II Instancji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a> oddalił apelację uczestnika w zakresie żądania zasądzenia na jego rzecz od wnioskodawczyni zwrotu poniesionych kosztów postępowania. W niniejszej sprawie nie zaistniały przewiedziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2;art. 520 § 3)">art. 520 § 2 i 3 kpc</a> przesłanki do odstąpienia od ogólnej zasady obowiązującej w postępowaniu nieprocesowym, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.</p> <p>Z tego samego względu Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 kpc</a> oddalił wniosek uczestnika o zasądzenie od wnioskodawczyni kosztów postępowania apelacyjnego.</p> </div> </table>