IX Ka 1371/13
Common courts2013-12-17
Case number
IX Ka 1371/13
Judgment date
2013-12-17
Type
SENTENCE
Judges
Adam Zarzycki (PRESIDING_JUDGE)Aleksandra Babilon-DomagałaBogna Kuczyńska
Judgment text
<p>Sygn. akt IX Ka 1371/13</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 17 grudnia 2013 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący: SSO Adam Zarzycki (spr.) </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sędziowie: SO Aleksandra Babilon- Domagała</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> SO Bogna Kuczyńska</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Stefańska </strong>
</p>
<p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 roku</p>
<p>sprawy <span class="anon-block">P. D.</span>, <span class="anon-block">W. S.</span>
</p>
<p>oskarżonych o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 220;art. 220 § 1)">art. 220 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>
</p>
<p>na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich</p>
<p>z dnia 29 maja 2013 roku sygn. akt II K 148/12</p>
<p>I.
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;</p>
<p>II.
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 516, 60 (pięćset szesnaście 60/ 100) złotych tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie oskarżycielki posiłkowej w postępowaniu odwoławczym;</p>
<p>III.
zwalnia oskarżycielkę posiłkową <span class="anon-block">M. J.</span> od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->IX Ka 1371/13
<span class="underline">
<!-- -->Uzasadnienie</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. D.</span>
</strong> i <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">W. S.</span>
</strong> oskarżeni byli o to , że :</p>
<p>4 stycznia 2007 r. w <span class="anon-block">K.</span> , gm. <span class="anon-block">S.</span> , woj. <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Produkcyjno – Usługowym (...)</span> będąc zatrudnionymi na stanowiskach : <span class="anon-block">P. D.</span> – mistrza kuźni , <span class="anon-block">W. S.</span> – kierownika kuźni oraz będąc z tego tytułu osobami kierującymi pracownikami i odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo i higienę pracy , nie dopełnili wynikającego stąd obowiązku polegającego na zorganizowaniu stanowiska pracy zgodnie z przepisami i zasadami BHP poprzez niedopilnowanie używania przez pracownika odzieży ochronnej w postaci fartucha ochronnego oraz dopuszczenia do pracy młota sprężarkowego typ <span class="anon-block"> (...)</span> , który był niesprawny technicznie z uwagi na zamontowanie w nim górnej matrycy wykonanej ze zbyt kruchej stali podatnej na powstawanie pęknięć i odprysków oraz posiadającej wady w postaci pęknięć , łusek , zakuć , naderwań na zewnętrznych powierzchniach roboczych , przez co wykonujący na tej maszynie pracę kowal <span class="anon-block">A. J. (1)</span> narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i w trakcie wykonywania przez niego odkuwek młotka ciesielskiego nastąpiło pęknięcie tej matrycy , której odprysk metalu spowodował u pokrzywdzonego ranę tętnicy i żyły udowej prawej , w wyniku czego nieumyślnie spowodowali jego śmierć , która nastąpiła 5 stycznia 2007 r. w <span class="anon-block"> Szpitalu (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> na skutek wstrząsu hipowolemicznego wynikającego z nadmiernej utraty krwi z uszkodzonych naczyń ,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 220;art. 220 § 1)">art. 220 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>
</strong> .</p>
<p>Wyrokiem z dnia 29 maja 2013 r. w sprawie II K 148/12 Sąd Rejonowy w Końskich orzekł co następuje :</p>
<p>
<strong>
<!-- -->I</strong> . w ramach zarzucanego aktem oskarżenia czynu ustalił , że czyn polegał na tym , iż w dniu 4 stycznia 2007 r. w <span class="anon-block">K.</span> , gm. <span class="anon-block">S.</span> , woj. <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Produkcyjno – Usługowym (...)</span> będąc zatrudnionymi na stanowiskach : <span class="anon-block">P. D.</span> - mistrza kuźni , <span class="anon-block">W. S.</span> - kierownika kuźni oraz będąc z tego tytułu osobami kierującymi pracownikami i odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo i higienę pracy , nie dopełnili wynikającego stąd obowiązku polegającego na zorganizowaniu stanowiska pracy zgodnie z przepisami i zasadami BHP poprzez niedopilnowanie używania przez pracownika <span class="anon-block">A. J. (1)</span> odzieży ochronnej w postaci fartucha ochronnego oraz dopuszczenia do pracy młota sprężarkowego typ <span class="anon-block"> (...)</span> , który był niesprawny technicznie z uwagi na zamontowanie w nim górnej matrycy wykonanej ze zbyt kruchej stali podatnej na powstawanie pęknięć i odprysków oraz posiadającej wady w postaci pęknięć , łusek , zakuć , naderwań na zewnętrznych powierzchniach roboczych , co stanowi wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 1)">art. 283 § 1 kp</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 212;art. 212 pkt. 2)">art. 212 pkt 2 kp</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4)">art. 5 § 1 pkt 4</a> kpow w stosunku do <span class="anon-block">W. S.</span> , a na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 i 8 kpow w stosunku do <span class="anon-block">P. D.</span> postępowanie umorzył ;</p>
<p>
<strong>
<!-- -->II</strong> . na podstawie art. 118 § 2 kpow zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 1343,16 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce posiłkowej z urzędu ;</p>
<p>
<strong>
<!-- -->III</strong> . na podstawie art. 118 § 2 kpow kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa .</p>
<p>Powyższy wyrok zaskarżony został przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej . Na podstawie <strong>
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a>
</strong> apelacja zarzuca temu wyrokowi :</p>
<p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia , mający wpływ na jego treść , a wynikający z niewłaściwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego , a w szczególności oparciu swoich twierdzeń przede wszystkim na dowodzie z uzupełniającej opinii biegłych , którzy stwierdzili , iż bezpośrednią przyczyną zaistnienia zdarzenia z dnia 4 stycznia 2007 r. było zachowanie samego <span class="anon-block">A. J. (1)</span> , który w sposób nieprawidłowy wyciągał zakleszczoną odkuwkę z matrycy , a tym samym brak związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem i zachowaniem oskarżonych , co uniemożliwia przypisanie im sprawstwa przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 220;art. 220 § 1)">art. 220 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> , w sytuacji , gdy do śmierci <span class="anon-block">A. J. (1)</span> doprowadził ciąg zdarzeń , za które odpowiedzialność ponoszą z racji pełnionych funkcji obydwaj oskarżeni ; do okoliczności tych należał :</p>
<p>- brak nadzoru oskarżonych nad obowiązkiem używania przez kowali odzieży ochronnej</p>
<p>- brak odpowiedniej odzieży ochronnej kowali ,</p>
<p>- dopuszczenie do pracy niesprawnego urządzenia oraz tolerowanie istniejącej w <span class="anon-block"> zakładzie (...)</span> metody oddzielenia zakleszczonych odkuwek od matrycy .</p>
<p>Podnosząc ten zarzut pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania .</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje</span>
</strong> :</p>
<p>Apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej nie zasługuje na uwzględnienie . Apelujący podnosi w niej przede wszystkim zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia , który według apelującego jest rezultatem wadliwej oceny zgromadzonego w strawie materiału dowodowego . Otóż uważa on , że Sąd I instancji bezpodstawnie swoje ustalenia oparł na uzupełniającej opinii biegłych , wyprowadzając z niej wniosek , iż bezpośrednią przyczyną zdarzenia było zachowanie samego pokrzywdzonego , w rezultacie brak było związku przyczynowego między zdarzeniem a zaniechaniem oskarżonych . Według apelującego do śmierci <span class="anon-block">A. J.</span> doprowadził natomiast ciąg zaniechań obu oskarżonych polegający na braku ich nadzoru nad obowiązkiem używania przez kowali odzieży ochronnej , braku odpowiedniej odzieży ochronnej kowali oraz dopuszczenie do pracy niesprawnego urządzenia oraz tolerowanie istniejącej w tym zakładzie metody oddzielania zakleszczonych odkuwek od matrycy . Apelujący twierdzi , iż między tym zaniechaniem oskarżonych a śmiercią <span class="anon-block">A. J.</span> zachodzi bezpośredni związek przyczynowy . Gdyby bowiem nie był on zmuszony do pracy na niesprawnej technicznie maszynie , to odkuwki nie zakleszczałyby się , a więc nie trzeba byłoby ich usuwać z matrycy stosując powszechnie praktykowany i tolerowany przez przełożonych sposób , który był niedopuszczalny . Ponadto gdyby był on wyposażony w odpowiednią odzież ochronną , za której brak odpowiedzialni byli oskarżeni , to skutki zdarzenia byłyby mniejsze .</p>
<p>Z treści apelacji wynika więc , że apelujący w istocie nie kwestionuje ustaleń Sądu , iż oskarżeni z racji pełnionych funkcji byli odpowiedzialni na bezpieczeństwo i higienę pracy w tym zakładzie i nie dopełnili wynikających stąd obowiązków właściwej organizacji stanowiska pracy <span class="anon-block">A. J.</span> zgodnie z przepisami i zasadami BHP przez niedopilnowanie używania przez niego odzieży ochronnej w postaci fartucha ochronnego oraz dopuszczenie do pracy niesprawnego technicznie młota sprężarkowego . Takie właśnie ustalenia wynikają wprost z treści przypisanego oskarżonym czynu , a także z uzasadnienia zaskarżonego wyroku .</p>
<p>Odnosząc się do tak postawionego zarzutu na wstępie należy stwierdzić , że Sąd I instancji , rozpoznając sprawę po raz kolejny , zgromadził wszystkie dowody niezbędne do jej rozstrzygnięcia . W szczególności należy podkreślić , że Sąd w całości wykonał wytyczne Sądu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie IX Ka 1195/11 . Należy przypomnieć , że Sąd odwoławczy wskazał na konieczność ponownego przesłuchania oskarżonych , a przede wszystkim biegłych <span class="anon-block">T. H.</span> , <span class="anon-block">A. S.</span> , K . <span class="anon-block">L.</span> oraz <span class="anon-block">M. C.</span> ze względu na rozbieżności co do przebiegu wypadku w zakresie dotyczącym bezpośredniej przyczyny tego wypadku . Następnie na podstawie tak uzupełnionego materiału dowodowego , Sąd miał zająć stanowisko co do ustalenia bezpośredniej przyczyny wypadku oraz czy istniał związek przyczynowy między zachowaniem oskarżonych a skutkiem , co warunkowałoby odpowiedzialność za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 kk</a> , a jeśli nie , to czy przedmiotowa maszyna stwarzała bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia <span class="anon-block">A. J.</span> , co warunkowałoby odpowiedzialność za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 220;art. 220 § 1)">art. 220 § 1 kk</a> , czy też jedynie za wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 1)">art. 283 § 1 kp</a> .</p>
<p>Wykonując wskazane wyżej wytyczne , Sąd I instancji zlecił biegłym z <span class="anon-block"> Instytutu (...)</span> uzupełnienie opinii uwzględniającej wskazówki Sądu odwoławczego . Taka opinia została sporządzona ( k . 1006 – 1020 ) . Zasadnicze wnioski w niej zawarte zgodne są z treścią opinii głównej . Opinię tą biegli z tego Instytutu potwierdzili na rozprawie ( k . 1057 – 1059 ) . Na tej rozprawie Sąd przesłuchał także biegłego <span class="anon-block">T. H.</span> ( k . 1056 – 1057 ) . Sąd I instancji wyczerpująco przeanalizował opinie wszystkich biegłych i słusznie zajął stanowisko , iż między tymi opiniami nie ma sprzeczności co do przyczyn zdarzenia . Z tych opinii wynika , że bezpośrednią przyczyną wypadku było zachowanie <span class="anon-block">A. J.</span> , który wykonując pracę kowala , podłożył metalowy przedmiot ( młotek ) między stempel i kowadło matrycy , co spowodowało odprysk metalu z krawędzi górnej matrycy , który następnie uderzył w nogę <span class="anon-block">A. J.</span> powodując obrażenia skutkujące jego śmiercią . Z opinii biegłych bezspornie wynika , że gdyby do takiego zachowania <span class="anon-block">A. J.</span> nie doszło , to pozostałe wskazane przez biegłych współprzyczyny wypadku zaistniałe samodzielnie nie doprowadziłyby do wypadku .</p>
<p>Sąd I instancji poświęcił wiele miejsca w uzasadnieniu wyroku na analizę pozostałych okoliczności wskazanych przez biegłych jako współprzyczyny wypadku . Jeśli chodzi o uszkodzenia matrycy , które to ustalenie jest bezsporne , to słusznie Sąd przyjął , iż były one jedynie okolicznościami sprzyjającymi do odbicia kawałka metalu od górnej , uszkodzonej części , samoistnie natomiast uszkodzenia te nie mogły doprowadzić do wypadku . Do wypadku zaś mogłoby dojść także wtedy , gdyby młotek został podłożony między części matrycy , która byłaby w pełni sprawna . Dodać należy także , iż matryca była regenerowana na pierwszej zmianie i potem produkcja odbywała się bez przeszkód . Sąd I instancji miał więc podstawy , aby przyjąć że brak jest związku przyczynowego między zachowaniem oskarżonych polegającym na dopuszczeniu do pracy niesprawnego technicznie młota spężarkowego z uwagi na stwierdzone uszkodzenia a skutkiem w postaci śmierci <span class="anon-block">A. J.</span> . Podobnie trafnie Sąd przyjął brak takiego związku między niedopilnowaniem przez oskarżonych używania przez <span class="anon-block">A. J.</span> odzieży ochronnej a jego śmiercią . Z bezspornych ustaleń Sądu opartych na opinii biegłego <span class="anon-block">M. C.</span> wynika , iż zabezpieczony w toku postępowania opiłek metalu wyjęty z rany w momencie uderzenia w ciało <span class="anon-block">A. J.</span> posiadał bardzo dużą energię kinetyczną , był w ruchu rotacyjnym ( postępowym i wirowym ) i mógł spowodować taką ranę , jaką stwierdzono u pokrzywdzonego . Opierając się na opinii tego biegłego Sąd wskazał umiejscowienie rany i jej przebieg . Bezsporne jest , iż <span class="anon-block">A. J.</span> w czasie zdarzenia nie używał skórzanego fartucha ochronnego , co było konieczne ze względów bezpieczeństwa , jak również że zarówno wymieniony jak i inni kowale takich fartuchów nie używali . Z opinii biegłego <span class="anon-block">M. C.</span> wynika , iż nie można jednoznacznie ustalić w jaki sposób przedmiotowy kawałek metalu wbił się w nogę pokrzywdzonego , ani też czy faktycznie przebiłby on skórzany fartuch ochronny czy też do tego nie doszłoby , jak również czy fartuch ten spowodowałby zmniejszenie energii kinetycznej tego metalu i w konsekwencji lżejsze obrażenia . Podobne stanowisko zajął biegły <span class="anon-block">A. S.</span> . Nie był w stanie na ten temat wypowiedzieć się natomiast biegły <span class="anon-block">T. H.</span> . Sąd I instancji nie miał więc możliwości jednoznacznego ustalenia tej okoliczności .</p>
<p>Powyższe ustalenia doprowadziły Sąd I instancji do trafnego wniosku , że brak jest bezpośredniego związku przyczynowego między zaniedbaniami oskarżonych polegającymi na dopuszczeniu do pracy niesprawnego technicznie młota sprężarkowego oraz niedopilnowaniu używania przez pokrzywdzonego odzieży ochronnej a narażeniem go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu ani też między tymi zaniedbaniami a śmiercią pokrzywdzonego . Słusznie również Sąd podkreślił , iż nie było bezpośredniego niebezpieczeństwa wystąpienia skutku w postaci utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu , skoro produkcja tego dnia odbywała się bez przeszkód , a bezpośrednią przyczyną wypadku było zachowanie samego pokrzywdzonego . W konsekwencji za trafną należy uznać ocenę prawną zachowania oskarżonych i ostateczny wniosek Sądu co do braku podstaw przypisania im przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 220)">art. 220 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 155)">art. 155 kk</a> . Słusznie natomiast Sąd uznał , iż zachowanie oskarżonych wyczerpuje znamiona wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 283)">art. 283 kpk</a> . Z bezspornych bowiem ustaleń Sądu wynika , że oskarżeni byli osobami odpowiedzialnymi za przestrzeganie bezpieczeństwa i higieny pracy w Zakładzie i w takim charakterze nie dopełnili swoich obowiązków w tym zakresie . Postępowanie w stosunku do oskarżonych zostało jednak zasadnie umorzone z uwagi na okoliczności wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 4;art. 5 § 1 pkt. 8)">art. 5 § 1 pkt 4 i 8</a> kpow .</p>
<p>Z tych względów apelację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej i zawarty w niej zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia należy uznać za bezzasadne . Mając to na uwadze Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> ) . O kosztach należnych adw. <span class="anon-block">M. S.</span> za reprezentowanie z urzędu oskarżycielki posiłkowej w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 4;§ 14;§ 14 ust. 7)">§ 14 ust. 2 pkt 4 i § 14 ust. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> ( Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ) . O zwolnieniu oskarżycielki posiłkowej z opłaty za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> ( Dz. U. Nr 49 z 1983 r. , poz. 223 z późn. zm. ) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634;art. 624;art. 624 § 1)">art. 634 , 624 § 1 kpk</a> , uznając że uiszczenie jej byłoby dla niej zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną i majątkową .</p>
<p>
<em>
<!-- -->SSO A. Babilon -Domagała SSO A. Zarzycki SSO B. Kuczyńska</em> </p>
</div>