IV U 162/13

<p>Sygn. akt IV U 162/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2013r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Katarzyna Antoniak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Dorota Malewicka</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013r. w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">C. K.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 22 stycznia 2013 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">C. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do emerytury</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo <span class="anon-block">C. K.</span> do emerytury od 01 listopada 2012r.</strong> </p> <p>Sygn. akt: IV U 162/13 <strong> <!-- -->UZASADNIENIE</strong> </p> <p>Decyzją z 22 stycznia 2013r. znak: <span class="anon-block">(...)</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span>, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> oraz przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> odmówił <span class="anon-block">C. K.</span> prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, że do 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy podniósł, że udowodniony staż pracy w szczególnych warunkach wynosi 4 lata, 6 miesięcy i 16 dni i nie obejmuje okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w okresie od 1 lipca 1985r. do 10 lipca 1996r. z uwagi nieścisłości w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach.</p> <p>Odwołanie od w/w decyzji złożył <span class="anon-block">C. K.</span> wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że w okresie od 1 lipca 1985r. do 10 lipca 1996r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span>, gdzie wykonywał prace spawacza elektrycznego – montera konstrukcji żelbetowych. Praca ta wykonywana była w szczególnych warunkach , co potwierdzą świadkowe (odwołanie k.2).</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4).</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił, co następuje: </strong> </p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">C. K.</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. ukończył 60-ty rok życia. W dniu 28 listopada 2012r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 28 listopada 2013r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, z czego okresy składkowe wynoszą 23 lata i 3 miesiące, a okresy nieskładkowe 1 rok, 7 miesięcy i 17 dni. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 4 lata, 6 miesięcy i 16 dni, przy czym do okresu tego organ rentowy nie zaliczył okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> wskazując, że wystawione przez pracodawcę świadectwo nie określa charaktery pracy ściśle wg wykazu A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. oraz wykazane stanowisko „monter konstrukcji żelbetonowych” nie jest zgodne z zarządzeniem resortowym, a ponadto nie wskazuje, że praca wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> k.14 akt emerytalnych).</p> <p>Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 22 stycznia 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 22 stycznia 2013r. k.39 akt emerytalnych).</p> <p>Ubezpieczony był zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> w okresie od 9 czerwca 1979r. do 10 lipca 1996r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 10 lipca 1996r. k.6 akt rentowych).</p> <p>Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach osobowych ubezpieczonego, z chwilą przyjęcia do w/w przedsiębiorstwa ubezpieczony został zatrudniony na stanowisku spawacza (umowa o pracę z 9 czerwca 1979r. część B akt osobowych). Od 1 lipca 1985r. ubezpieczony wykonywał prace montażysty konstrukcji żelbetonowych, która zawierała w sobie elementy spawania. Na stanowisku tym ubezpieczony był zatrudniony do końca zatrudnienia w w/w przedsiębiorstwie (angaże na stanowisku montażysty spawacza - część B akt osobowych ubezpieczonego). W okresie od 1 stycznia 1993r. do 31 marca 1993r. ubezpieczony korzystał z urlopu bezpłatnego (wniosek o urlop z 15 października 1992r. - część A akt osobowych i świadectwo pracy z 10 lipca 1996r. k.7 akt o ustalenie kapitału początkowego).</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwo Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> budowało osiedla mieszkaniowe z tzw. wielkiej płyty na terenie <span class="anon-block">S.</span> oraz okolicznych miast powiatowych. Praca ubezpieczonego była wykonywana przez cały czas na wysokości – nawet do 11 piętra, polegała na ustawianiu płyt żelbetonowych podawanych przez dźwig w odpowiednim miejscu budowy, a następnie na łączeniu ich z innymi płytami za pomocą zaprawy lub spawania. Pracę tę ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (zeznania świadków: <span class="anon-block">W. S.</span> k.15v – minuty od 9 do 17 nagrania, <span class="anon-block">R. P.</span> k.15v-16 – minuty od 17 do 22 nagrania oraz zeznania ubezpieczonego k.16 – minuty od 22 do 24 nagrania i k.15-15v – minuty od 1 do 5 nagrania).</p> <p>Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego i nie pozostaje w stosunku pracy (okoliczność niesporna – wniosek o emeryturę k.1v-2 akt emerytalnych).</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Odwołanie <span class="anon-block">C. K.</span> podlegało uwzględnieniu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1;art. 184 ust. 2)">art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4;§ 4 ust. 1;§ 4 ust. 1 pkt. 3)">§4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.</p> <p>Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, gdyż oprócz niekwestionowanej przez organ rentowy pracy w takich warunkach w wymiarze 4 lata 6 miesięcy i 16 dni (w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> – świadectwa k.13 i 15 akt emerytalnych) pracę w szczególnych warunkach wykonywał również na rzecz <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwa Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> w okresie od 1 lipca 1985r. do 10 lipca 1996r. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że w w/w okresie (z wyłączeniem 3 miesięcy urlopu bezpłatnego trwającego od 1 stycznia 1993r. do 31 marca 1993r. - vide: wcześniejsze ustalenia), a zatem przez 10 lat, 9 miesięcy i 10 dni ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach ,tj. jako montażysta konstrukcji żelbetonowych na wysokości i spawacz. Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział V poz.5 i dział XIV poz.12 załącznika do w/w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a>. O tym, że ubezpieczony wykonywał prace montażysty konstrukcji na wysokości oraz spawacza świadczą nie tylko dowody z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, ale również rzeczowe i spójne zeznania świadków – współpracowników ubezpieczonego z okresu jego zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> ,tj. <span class="anon-block">W. S.</span> i <span class="anon-block">R. P.</span> oraz zeznania samego ubezpieczonego. Wynika z nich, że ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował przy montażu konstrukcji żelbetonowych na wysokości, wykonując przy tym montażu również prace spawalnicze. Doliczając okres zatrudnienia na tym stanowisku do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach uznanego przez organ rentowy stwierdzić należało, że ubezpieczony spełnił do 1 stycznia 1999r. przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach (10 lat, 9 miesięcy i 10 dni plus 4 lata, 6 miesięcy i 16 dni). Należy ponadto wskazać, że praca ubezpieczonego przy montażu konstrukcji żelbetonowych była zaliczana do prac w szczególnych warunkach również przez zarządzenie Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z 1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk (…), na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia emeryturę (Dz.Urz. M.B. i PMB z 1983r. Nr 3) – załącznik nr 1 dział V pkt 5 poz.2.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477/14;art. 477/14 § 2)">art.477.14§2 kpc</a> zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że <span class="anon-block">C. K.</span> przysługuje prawo do emerytury od 1 listopada 2012r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony zgłosił wniosek o świadczenie.</p> </div>