I C 248/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 248/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 17 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Legnicy I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Joanna Tabor-Wytrykowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Magdalena Jagiera</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. w Legnicy</p> <p>sprawy z powództwa powodów <span class="anon-block">S. B.</span> i <span class="anon-block">P. B.</span> </p> <p>przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">A. B.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">A. B.</span> na rzecz powodów <span class="anon-block">S. B.</span> i <span class="anon-block">P. B.</span> solidarnie kwotę 4 000,00 zł (cztery tysiące złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 27 września 2012r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 1 357,54 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>III.  nakazuje pozwanemu, aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Legnicy) kwotę 121,26 zł tytułem brakujących w sprawie kosztów sądowych, wydatkowanych tymczasowo z budżetu tutejszego Sądu;</p> <p>IV.  nakazuje zwrócić powodowi <span class="anon-block">P. B.</span> kwotę 659,46 zł tytułem różnicy między kosztami pobranymi a należnymi.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 248/13 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie skierowanym przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">A. B.</span> (<span class="anon-block">B.</span>) powodowie <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">S. B.</span> wnieśli o solidarne zasądzenie na ich rzecz kwoty 4 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu.</p> <p>W uzasadnieniu swego roszczenia powodowie podali, że dnia 16 marca 2012 r. zakupili od pozwanego samochód <span class="anon-block">R. (...)</span> za kwotę 17500 zł. Natychmiast po zakupie auta wystąpiła w nim wada całkowicie uniemożliwiająca jego użytkowanie – niesprawna turbosprężarka. Pismem z 20.02.2012 r. powodowie wezwali pozwanego do doprowadzenia pojazdu do stanu zgodnego z umową. Pozwany nie ustosunkował się do żądania. Żądana kwota 4000 zł odpowiada kwocie, jaką powodowie ponieśli na dokonanie naprawy pojazdu.</p> <p>Pismem z dnia 18.06.2012 r. powodowie wezwali pozwanego do dobrowolnej zapłaty kwoty 4.000 zł. Pismo to pozwany odebrał w dniu 25.06.2012 r.</p> <p>Pomimo upływu terminu podanego w wezwaniu, pozwana strona nie uregulowała należności.</p> <p>W dniu 21.11.2012 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w sprawie o Sygn. akt VI Nc-e 1716969/12, w którym orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty zaskarżył nakaz w całości i wniósł o oddalenie powództwa, w uzasadnieniu sprzeciwu podając, że powodowie zakupili pojazd używany i musieli liczyć się z koniecznością wymiany pewnych jego części. Ponadto podkreślił, że powodowie dokładnie zbadali pojazd przed zakupem i był im znany jego stan techniczny.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </p> <p>W dniu 16 marca 2012 r. powodowie <span class="anon-block">P. B.</span> i <span class="anon-block">S. B.</span> zakupili od prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży samochodów pozwanego <span class="anon-block">A. B.</span> samochód <span class="anon-block">R. (...)</span> za kwotę 17500 zł.</p> <p>dowód: <span class="anon-block">faktura nr (...)</span> z dnia 16.03.2012 r., k. 25</p> <p>zaświadczenie z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, k. 23</p> <p>kserokopia dowodu rejestracyjnego, k. 63-64</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">H. K.</span>, k. 90</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">K. S.</span>, k. 88-89</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">W. P.</span>, k. 91-92</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. P.</span>, k. 92</p> <p>przesłuchanie stron, k. 109-111</p> <p>W dniu 19 marca 2012 r. w aucie wystąpiła wada całkowicie uniemożliwiająca jego użytkowanie – niesprawna turbosprężarka. Pismem z 20.02.2012 r. powodowie wezwali pozwanego do doprowadzenia pojazdu do stanu zgodnego z umową. Pismo to pozwany odebrał w dniu 21.03.2012 r. Pozwany nie ustosunkował się do żądania.</p> <p>dowód: pismo z dnia 20.03.2012 r., k. 27, 28</p> <p>przesłuchanie stron, k. 109-111</p> <p>opinia biegłego <span class="anon-block">L. S.</span>, k. 138-152</p> <p>Powodowie naprawili pojazd we własnym zakresie, ponosząc z tego tytułu koszty nie mniejsze niż 4000 zł.</p> <p>dowód: paragony i faktury, k. 29-32</p> <p>przesłuchanie stron, k. 109-111</p> <p>opinia biegłego <span class="anon-block">L. S.</span>, k. 138-152</p> <p>Pismem z dnia 18.06.2012 r. powodowie wezwali pozwanego do dobrowolnej zapłaty kwoty 4.000 zł. Pismo to pozwany odebrał w dniu 25.06.2012 r.</p> <p>dowód: pismo z dnia 18.06.2012 r., k. 26, 28</p> <p>Pismem z dnia 04.07.2012 r. pozwany odmówił zapłaty</p> <p>dowód: pismo z dnia 04.07.2012 r., k. 75</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Powództwo w całości zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Strony łączyła umowa sprzedaży, do której zastosowanie znajdują przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021411176" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1176 ()">ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego</a> (Dz. U. z dnia 5 września 2002 r.).</p> <p>Wedle treści art. 8 ust. 1 tej ustawy jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 3, jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego żądanie określone w ust. 1, nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione. Z kolei wedle art. 8 ust. 4 zdanie 1, jeżeli kupujący, z przyczyn określonych w ust. 1, nie może żądać naprawy ani wymiany albo jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności, ma on prawo domagać się stosownego obniżenia ceny albo odstąpić od umowy.</p> <p>Odnosząc te regulacje do niniejszej sprawy: jak wykazało postępowanie dowodowe, zakupiony przez powodów pojazd okazał się niezgodny z umową, gdyż z uwagi na niesprawność turbosprężarki nie nadawał się do celu określonego przez kupującego przy zawarciu umowy. Powyższe znajduje potwierdzenie w wynikach postępowania dowodowego, zaś z mocy art. 8 ust. 3 ww ustawy należało uznać że sprzedający okoliczność tą przyznał, nie reagując na wezwanie do doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową. Podnoszone w tym zakresie przez pozwanego zarzuty nie znalazły potwierdzenia w wynikach postepowania dowodowego. Niewątpliwe jest, że powodowie dochowali terminu na zgłoszenie żądania (art. 9 ww ustawy). Wobec nieuczynienia przez sprzedawcę zadość żądaniu powodów o doprowadzenie towaru do stanu zgodnego z umową, nabyli oni uprawnienie do domagania się obniżenia ceny o kwotę odpowiadającą poniesionym kosztom naprawy.</p> <p>Wysokość zasądzonej kwoty wynika z przedstawionych dokumentów w postaci paragonów i faktur dokumentujących naprawę, zeznań powoda <span class="anon-block">P. B.</span>, jak też koreluje z wnioskami opinii biegłego <span class="anon-block">L. S. (2)</span>, która została sporządzona rzetelnie przez osobę dysponującą konieczną wiedzą dla oceny sprzedanej rzeczy, jak i wyceny jej wad.</p> <p>Reasumując, należało na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021411176" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1176 (art. 8;art. 8 ust. 4)">art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego</a> orzec jak w punkcie I wyroku.</p> <p>Orzeczenie o kosztach oparto na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z treścią którego strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu), i § 6 pkt. 0033 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 1)">§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>. Ponieważ powodowie ponieśli koszty procesu w kwocie 1357,54 zł (600 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika –adwokata, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 200 zł tytułem wpisu od pozwu, 540,54 zł – tytułem zaliczki na koszty opinii biegłego), należy im się od pozwanego zwrot kosztów procesu w takiej właśnie wysokości.</p> <p>W punkcie III Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83;art. 83 ust. 1)">art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>. W toku postępowania została bowiem wydatkowana przez Skarb Państwa kwota 121,26 złotych tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa świadka na rozprawie. Mając powyższe na względzie, należało kwotą tą obciążyć w orzeczeniu kończącym stronę, która proces przegrała.</p> <p>W punkcie IV Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 84)">art. 84 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>, zwracając powodowi <span class="anon-block">P. B.</span> różnicę między uiszczoną zaliczką a kwotą wydatkowaną na wynagrodzenie biegłego.</p> </div>