I C 1691/13

<p>Sygnatura akt I C 1691/13</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia, 20 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Oleśnicy, Wydział I Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSR Ryszard Jaworski</em> </strong> </p> <p>Protokolant <em> <!-- -->Katarzyna Czerniawska</em> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. w Oleśnicy sprawy</p> <p>przy udziale stron:</p> <p>powód <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.a.</span>r.l. z siedzibą w Luxembourgu</em> </strong> </p> <p>pozwany <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">H. J.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->o zapłatę</em> </strong> </p> <p>powództwo oddala</p> <p> <em> <!-- -->Z.</em> </p> <p> <em> <!-- -->- odpis wyr. doręczyć pełn. powoda z poucz. o apelacji oraz pozwanej z pouczeniem o sprzeciwie</em> </p> <p> <em> <!-- -->20 grudnia 2013 r.</em> </p> <p>I C 1691/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego kwoty 882,60zł, że nabyła wierzytelność wobec pozwanego od poprzedniego wierzyciela jakim był <span class="anon-block"> (...) SA</span>. Pozew w tej sprawie skierowany został do elektronicznego postępowania upominawczego a strona powodowa powołała się na kilka faktur (z tą samą datą wystawienia) z wskazanymi różnymi kwotami zaległości i z różnymi terminami płatności.</p> <p>Wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, sprawa została przekazana do sądu właściwości ogólnej dłużnika i powódka wezwana została do usunięcia braków pozwu.</p> <p>W wykonaniu tego zarządzenia powódka wniosła o zasądzenie dochodzonej kwoty<br/> i złożyła wnioski dowodowe dla wykazania jej zasadności (k.17).</p> <p>Pozwany nie wdał się z spór co do istoty sprawy i nie stawił się na terminie wyznaczonej rozprawy.</p> <p>W tej sytuacji rozważenia wymagała kwestia, wydania wyroku zaocznego – zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 §1 kc.</a> Zgodnie bowiem z §2 powołanego przepisu w takiej sytuacji przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>Zdaniem sądu, w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, przedstawiona <br/>w cytowanym powyżej przepisie wątpliwość istniała. W istocie bowiem nie sposób było określić jakiego rodzaju zobowiązania i za jaki okres dochodzi powódka.</p> <p>W tej sytuacji podjęta została decyzja o przeprowadzeniu postępowania dowodowego - zgodnego z żądaniem pozwu – i w jego wyniku ustalono następujący stan faktyczny:</p> <p>Powódka zawarła z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> umowę dotyczącą nabycia wierzytelności przysługującej zbywcy względem szeregu osób fizycznych, a wykaz dłużników stanowił osobny dokument dołączony do umowy.</p> <p>Dowód:</p> <p>umowa sprzedaży <br/>k. 19-v</p> <p>Powódka zawiadomiła pozwanego o nabyciu wierzytelności wobec niego pismem <br/>z 03.07.2012r.</p> <p>Dowód:</p> <p>zawiadomienie k. 18</p> <p>Powódka otrzymała od <span class="anon-block">(...)</span>częściowy wykaz wierzytelności obejmujący szereg należności wobec pozwanej <span class="anon-block">H. J.</span>, których wymagalność określona została na różne okresy – od 03.08.04 do 03.06.05 przy stwierdzeniu, że obejmujące te należności faktury były wystawione w 2003r.</p> <p>Dowód</p> <p>częściowy wykaz k. 18v</p> <p> <strong> <!-- --> X X X</strong> </p> <p>W świetle powyższych ustaleń, wynikających w całości dołączonych do akt dokumentów należy stwierdzić, że powódka – którą zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> obciążał ciężar dowodu – wykazała jedynie, że zawarła umowę nabycia wierzytelności od innego podmiotu gospodarczego i że zawiadomiła pozwaną o nabyciu tych wierzytelności, <br/>a z oświadczenia tego podmiotu wynikało, że dłużnikiem jest pozwana. Natomiast nie został nawet uprawdopodobniony fakt, że to zobowiązanie pozwanej istnieje. Nie ma też informacji jakiego rodzaju należności wierzytelność miała by dotyczyć, a co za tym idzie nie tylko nie można „zidentyfikować” zobowiązania, ale nawet potwierdzić, że to pozwany był stroną umowy i nie zapłacił określonych w tej umowie należności.</p> <p>Cały zaoferowany materiał dowodowy dotyczy więc wyłącznie oświadczeń osób trzecich w stosunku do dłużnika i nie zawiera w sobie żadnego elementu doodkreślającego zobowiązanie dłużnika, czy choćby uprawdopodobniającego istnienie pierwszego zobowiązania. W tym miejscu wskazać należy, że powołane w wykazie wierzytelności faktury mające stanowić podstawę roszczenia – same w sobie istnienia długu nie przesądzają, a niezależnie od tego nasuwają szereg wątpliwości co do ich wiarygodności. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w istocie są to trzy faktury i faktury te mają wykazywać istnienie szeregu wierzytelności o różnych wysokościach i z różnymi datami płatności. Tymczasem jeśli przyjąć, że dług dotyczy roszczeń okresowych za <span class="anon-block"> usługi (...)</span>, to faktury winny być wystawione odrębnie za każdy okres rozliczeniowy. Swego rodzaju „zbiorowe” fakturowanie nie przesądza na dokonanie na jej podstawie ustaleń – uznających istnienie długu. Zresztą żadna z tych faktur nie została przedstawiona, a jedynie ich numery – co także powoduje, że okoliczność istnienia długu jest w pozwie wykazywana wyłącznie oświadczeniem rzekomego wierzyciela.</p> <p>Nie od rzeczy będzie tez wskazać, że tak określone zobowiązanie nie pozwala na jego pełna identyfikację. Gdyby zatem założyć, że wobec tej samej pozwanej złożony zostanie pozew o innych numerach roszczenia, to nie można będzie ustalić (przy podniesieniu zarzutu powagi rzeczy osądzonej) czego w istocie dotyczyła pierwsza (niniejsza) sprawa.</p> <p>To powoduje, że należało uznać, iż powódka nie wykazała w sposób procesowo właściwy istnienia zadłużenia pozwanej, a tym samym powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>Ubocznie można też dodać, że powołane w „wykazie wierzytelność” faktury dotyczą roku 2003. Jeśli przyjąć, że dotyczyło to należności okresowych za <span class="anon-block"> usługę (...)</span> to roszczenia te są przedawnione. Oczywiście tę okoliczność sąd bada na zarzut pozwanego, który nie został zgłoszony, ale ta okoliczność sama w sobie wskazuje, że powódka dochodzi roszczeń przeterminowanych z założeniem, że znaczna część pozwanych nie reaguje na przesyłane im nakazy co prowadzi do ich uprawomocnienia. Nie jest to działanie prawnie zabronione, ale też w tych okolicznościach szczególnej ostrożności wymaga ocena dowodów istnienia zobowiązania. Te dowody na uwzględnienie powództwa zaś nie pozwalają.</p> <p>W tym kontekście należy też wskazać, że skoro roszczenia okresowe przedawniają się w terminie 3 lat, co wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118kc</a>, to nawet jeśli przyjąć, że wymagalność tych roszczeń kształtuje się w datach wynikających z wykazu przestawionego przez powódkę, to są one przedawnione od 2009r. a zatem od ponad czterech lat. Bierność podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (tak pierwotnego wierzyciela – <span class="anon-block">(...)</span>– jak <br/>i obcego) nie może być „premiowana” biernością pozwanych przez wprowadzenie do obrotu tytułów egzekucyjnych co do należności w sposób oczywisty przedawnionych (pomijając nawet ich nie wykazanie – co było powodem oddalenia powództwa w niniejszej sprawie) gdyż uznać to należy za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art.5kc</a>). Jedną z takich zasad jest „rzetelność kupiecka”, a zatem domniemanie, że podmiot profesjonalny w sposób terminowy dochodzi swoich roszczeń, a nie doprowadza do ich multiplikowania z tytułu należności ubocznych i dochodzi ich po wielu latach.</p> <p>Brak orzeczenia o kosztach wynika z faktu, że pozwany – wygrywający sprawę <br/>– żadnych kosztów nie poniósł.</p> <p> <em> <!-- -->Z/</em> </p> <p>1.  <em> <!-- -->odpis dor. pełn. powoda </em> </p> <p> <em> <!-- -->20.01.2014r.</em> </p> </div>