II Ka 357/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 357/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Michał Pieńkowski</p> <p>Protokolant: Marlena Achcińska</p> <p>przy udziale oskarżyciela posiłkowego – <span class="anon-block">S. N.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. Ż.</span> </strong>obwinionej o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19330390311" title="Ustawa z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych - Dz. U. z 1933 r. Nr 39, poz. 311 (art. 9)">art. 9 ustawy z dnia 28 marca 1933 roku o grobach i cmentarzach wojennych</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 18 września 2013 roku</p> <p>sygn. II W 812/12</p> <p> <strong> <!-- --> orzeka:</strong> </p> <p>I.  zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelację za bezzasadną,</p> <p>II.  zasądza od oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">S. N.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia ) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty za postępowanie odwoławcze.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 357/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Komenda Miejska Policji w <span class="anon-block">P.</span> oskarżyła <span class="anon-block">E. Ż.</span> o to, że: w dniu 17 maja 2012 roku na cmentarzu parafialnym w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> przeprowadziła roboty ziemne na grobie wojennym bez wymaganego zezwolenia wojewody,</p> <p>to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19330390311" title="Ustawa z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych - Dz. U. z 1933 r. Nr 39, poz. 311 (art. 9)">art. 9 ustawy z dnia 28.03.1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 18 września 2013 roku wydanym w sprawie o sygn. II W 812/12 uniewinnił obwinioną <span class="anon-block">E. Ż.</span> od popełnienia zarzuconego jej czynu kosztami postepowania obciążając Skarb Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżyciel posiłkowy <span class="anon-block">S. N.</span>, który wskazał, że <span class="anon-block">E. Ż.</span> popełniła przestępstwo gdyż dokonała pochówku swojego brata w grobie wojennym, w którym jest pochowanych osiem osób zamordowanych przez niemieckich faszystów w dniu 2.05.1944 r., w tym również jego ojciec <span class="anon-block">D. N.</span>. On poinformował o tym także wojewodę <span class="anon-block"> (...)</span>. Oskarżyciel posiłkowy wniósł ponadto o odszkodowanie na jego rzecz od obwinionej w kwocie 20.000 złotych za profanację i znieważenie grobu jego ojca oraz o nakazanie ekshumacji zwłok <span class="anon-block">W. N.</span> i przeniesienie go w inne miejsce.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Apelacja oskarżyciela posiłkowego okazała się nie zasadna w stopniu oczywistym. Zasadniczą i jedyna kwestią jaką należało ustalić w niniejszej sprawie jest okoliczność czy grób, w którym pochowany był <span class="anon-block">D. N.</span> był grobem wojennym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19330390311" title="Ustawa z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych - Dz. U. z 1933 r. Nr 39, poz. 311 ()">ustawy z dnia 28 marca 1933 roku o grobach i cmentarzach wojennych</a>. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż grób na cmentarzu parafialnym w miejscowości <span class="anon-block">K.</span>, w którym pochowany był <span class="anon-block">D. N.</span> nie ma statusu grobu wojennego. Fakt ten potwierdza zaświadczenie Urzędu Gminy w <span class="anon-block">K.</span>, podpisane przez Wójta Gminy, z którego wynika, że mogiła <span class="anon-block">D. N.</span> nie figuruje w ewidencji mogił wojennych (pismo k. 36). Również z pisma Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa wynika, iż mogiła w <span class="anon-block">K.</span> nie figuruje w ewidencji Rady <span class="anon-block"> (...)</span> (pismo k. 42). Status grobu wojennego jednoznacznie określa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19330390311" title="Ustawa z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych - Dz. U. z 1933 r. Nr 39, poz. 311 ()">ustawa z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych</a>. W myśl art. 1 ust. 2 tejże ustawy groby rodzinne, chociażby w nich były umieszczone zwłoki osób, wymienionych w ust. 1 (osób, które straciły życie w wyniku represji okupanta niemieckiego), nie są grobami wojennymi. Jak wynika zaś z wyjaśnień obwinionej jak również z zeznań oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">D. N.</span> został rozstrzelany przez Niemców w dniu 2.05.1944 r. i początkowo pochowany był z grobie zbiorowym w <span class="anon-block">K.</span>. Dopiero w 1945 r. zwłoki <span class="anon-block">D. N.</span> zostały przez najbliższą rodzinę przeniesione na cmentarz parafialny.</p> <p>Nie ulega zatem wątpliwości, iż grób rodzinny, w którym pochowany był <span class="anon-block">D. N.</span> nie ma statusu grobu wojennego. Zatem obwiniona <span class="anon-block">E. Ż.</span> dokonując pochówku w tym grobie swojego brata <span class="anon-block">W. N.</span> nie musiała dysponować stosowną zgodą wojewody, a zatem zachowaniem swoim nie wypełniła znamiona wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19330390311" title="Ustawa z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych - Dz. U. z 1933 r. Nr 39, poz. 311 (art. 9)">art. 9 ustawy z dnia 28.03.1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych</a>.</p> <p>Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 k.p.w.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> nie uwzględnił apelacji <span class="anon-block">S. N.</span> i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.</p> <p>O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a>, a o opłacie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 13;art. 13 ust. 2)">art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </div>