II AKa 261/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 261/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny, w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="466"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Piotr Feliniak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Maria Wiatr</p> <p>SA Izabela Dercz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Łukasz Szymczyk</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale <span class="anon-block">J. P.</span>, Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 §2 kk</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 §1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi</p> <p>z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt XVIII K 86/13</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 §1 kpk</a> </p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>uchyla orzeczenie o karze łącznej;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>eliminuje z podstawy prawnej skazania za przestępstwo przypisane oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (pkt. 1 b;art. 275;art. 275 § 1)">pkt 1b art. 275 §1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a>, zaś z podstawy prawnej wymiaru kary <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 §3 kk</a> oraz obniża orzeczoną karę pozbawienia wolności do 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy;</p> </dd> </dl> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 §1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 kk</a> wymierza oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, nakazując jej odbycie w systemie terapeutycznym leczenia uzależnień;</p> <p>3.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">B. M.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">Ł.</span> – kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>4.  zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 261/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">S. S.</span> oskarżono o to, że:</p> <p>I.  w dniu 20 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">Ł.</span> grożąc <span class="anon-block">A. P.</span> użyciem niebezpiecznego narzędzia w postaci noża zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze <br/>w kwocie 150 zł na szkodę <span class="anon-block"> firmy (...)</span> reprezentowanej przez <span class="anon-block">M. R.</span>, czym działał na szkodę <span class="anon-block">A. P.</span> i <span class="anon-block">M. R.</span> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 §2 kk</a>.</p> <p>II.  w dniu 2 marca 2013 roku w <span class="anon-block">Ł.</span> po uprzednim użyciu przemocy w postaci szarpania za torebkę i odepchnięcia pokrzywdzonej <span class="anon-block">J. R.</span> zabrał w celu przywłaszczenia torebkę z zawartością: telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S.</span>, portfela damskiego, dwóch kart bankomatowych <span class="anon-block"> (...) Bank (...)</span>, karty płatniczej <span class="anon-block"> (...) Bank (...)</span>, dowodu wystawionego na nazwisko <span class="anon-block">J. R.</span>, kluczy i pieniędzy w kwocie 60 zł, <br/>tj. mienia o łącznej wartości 534 zł, czym działał na szkodę <span class="anon-block">J. R.</span>, tj. o czyn <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 §1 kk</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a>.</p> <p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 25 września 2013 roku, w sprawie <br/>sygn. akt XVIII K 86/13:</p> <p>1. oskarżonego <span class="anon-block">S. S.</span> uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu:</p> <p>a)  opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 2 pkt. 1)">punkcie I</a> wypełniającego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 §2 kk</a>. i na podstawie tegoż przepisu wymierzono mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>b)  opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> wypełniającego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 §1 kk</a>. <br/>i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a>. i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 §1 kk</a>.</p> <p>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 §3 kk</a>. wymierzono mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a>., <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 §1 kk</a>., <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 kk</a> orzeczone wobec oskarżonego kary połączono i wymierzono <span class="anon-block">S. S.</span> karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności orzekając jej odbycie w systemie terapeutycznym leczenia uzależnień;</p> <p>3. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 §1 kk</a>. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 2 marca 2013 roku do 24 lipca 2013 roku;</p> <p>Rozstrzygnięto o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu <br/>z urzędu i zwolniono go w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (wyrok k. 385-386).</p> <p>Apelację od tego wyroku złożył obrońca oskarżonego. Wyrok zaskarżył w części dotyczącej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w pkt 1b oraz w części orzeczenia <br/>o karach jednostkowych i karze łącznej. Wyrokowi zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów prawa materialnego, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy z ustaleń faktycznych nie wynika aby oskarżony wypełnił swoim zachowaniem ustawowe znamiona przestępstwa opisanego w tym przepisie;</p> <p>2.  rażącą niewspółmierność kar jednostkowych oraz kary łącznej.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 §1 k.p.k.</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:</p> <p>1.  zmianę kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 lit. b wyroku poprzez wyeliminowanie z podstaw skazania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>. oraz 11 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§2 kk</a>.;</p> <p>2.  wymierzenie oskarżonemu za czyn zarzucany mu w pkt I aktu oskarżenia kary trzech lat pozbawienia wolności, za czyn zarzucany mu w pkt II aktu oskarżenia kary dwóch lat pozbawienia wolności i kary łącznej trzech lat pozbawienia wolności.</p> <p>Ponadto wniósł o zasadzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu</p> <p>w postępowaniu odwoławczym, które nie zostały w opłacone w całości ani w części.</p> <p>(apelacja k. 410-413)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje</strong> </p> <p>Apelacja jest zasadna w zasadniczej jej części, jednakże jej autor formułując zarzut obrazy prawa materialnego nie ustrzegł się od błędu konstrukcji wywiedzionego środka odwoławczego. Samo sformułowanie zarzutu wskazuje, iż w istocie skarżone są ustalenia faktyczne będące podstawą do uznania, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił także znamiona czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>. i przyjęcia kumulatywnej kwalifikacji przypisywanego mu w pkt 1b czynu. Jest to szczególnie widoczne jeżeli analizie podda się uzasadnienie apelacji oraz pisemne motywy zaskarżonego orzeczenia, które poświęcone są ustaleniom i ocenom Sądu Okręgowego w zakresie wymaganego przez treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>., zamiaru kierunkowego, co do przywłaszczenia dowodu osobistego pokrzywdzonej. Nie można więc powołać się na poprawność dokonanych ustaleń, które warunkowałyby zasadność tak sformułowanego zarzutu. W świetle ustalonego orzecznictwa sądów obraza prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu (lub niezastosowaniu) w orzeczeniu opartym na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. Nie można zatem stawiać zarzutu naruszenia prawa materialnego, w sytuacji gdy wadliwość orzeczenia ma polegać na błędnych ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia lub na naruszeniu przepisów procesowych. Zarzut ten ma więc charakter samoistny i wyłączny i nie może łączyć się z zarzutami opartymi na innych względnych przyczynach odwoławczych (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2007 roku, sygn. II Kk 172/07 LEX 351223).</p> <p>Podstawą zarzutu apelacyjnego powinno więc być przywołanie przesłanki określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>, o czym zresztą obszernie pisze skarżący w wywiedzionym środku odwoławczym.</p> <p>Zarzut ten jest zasadny.</p> <p>Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, iż ocena, iż oskarżony działał <br/>z zamiarem bezpośrednim, także w zakresie zaboru dowodu osobistego, wynika z samego faktu, iż dowód ten znajdował się w torebce pokrzywdzonej, która była przedmiotem zaboru. Sąd ponadto stwierdził, iż zamiar ten wynika z faktu, iż jest „rzeczą powszechnie znaną <br/>i oczywistą, że kobiety noszą dokumenty w torebkach”. Jako argument istotny podał też, że oskarżony nie żądał wyłącznie portfela czy pieniędzy oraz to, że po zabraniu torebki nie oddał pokrzywdzonej dokumentu, ani nie pozbył się go w ten sposób, który świadczyłby o tym, że nie miał zamiaru dokonywać jego zaboru. (k. 9-70 uzasadnienia)</p> <p>Jest to argumentacja niewystarczająca do przyjęcia zamiaru kierunkowego co do przestępstwa zaboru dowodu osobistego.</p> <p>Ma rację skarżący, iż odwoływanie się do notoryjności jest niewystarczające dla przyjęcia tej formy zamiaru, bowiem podnoszony przez sąd argument co do powszechności tego, iż kobiety noszą w torebkach dowody osobiste jest co prawda regułą, ale doznającą wyjątków. Z innych dowodów zgromadzonych w sprawie nie wynika także aby oskarżony działał z takim zamiarem. Powyższa argumentacja sądu I instancji pozwalałaby co najwyżej ustalić zamiar ewentualny, a jest on niewystarczający dla przyjęcia sprawstwa w zakresie dyspozycji czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>.</p> <p>Ponadto sąd przypisuje duże znaczenie zachowaniu oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, nie dostrzega przy tym własnych ustaleń jak chociażby i tego, że oskarżony po zatrzymaniu go przez przesłuchanych w sprawie świadków, wyjął spod kurtki torebkę, przekazał ją <span class="anon-block">K. M.</span>, prosząc go by go puścili i pozwolili zabrać z tej torby portfel (k – 2 uzasadnienia). Mając więc chociażby na względzie wskazane przez Sąd Okręgowy elementy oceny zamiaru oskarżonego podnieść należy, iż właśnie powyższe nie pozwala na ustalenie istnienia zamiaru kierunkowego.</p> <p>Reasumując stwierdzić należy, iż Sąd Okręgowy przyjął istnienie zamiaru bezpośredniego w sposób dowolny i wbrew własnym kryteriom dokonał oceny tej okoliczności. W orzecznictwie podkreśla się, iż przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1;art. 280 § 2)">art. 280 §1 i 2 kk</a>. może być popełnione w zbiegu kumulatywnym z występkiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>. tylko wtedy, gdy <br/>z ustalonym zamiarem sprawca jednym działaniem dopuszcza się łącznie zaboru mienia (cudzej rzeczy materialnej) i dokumentu stwierdzającego tożsamość innej osoby (patrz wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 5 listopada 2008 roku, sygn. akt II AKa 87/08 KZS z 2009 r., z 1 poz. 67) lecz wiodącym wymogiem jest ustalenie, iż zabór dowodu osobistego był objęty kwalifikowaną formą zamiaru, bowiem występki stypizowane w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 §1 kk</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 kk</a>. mogą być popełnione wyłącznie z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim (patrz wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 października 2012 roku, sygn. akt II AKa 215/12 LEX 1237269). Mając więc powyższe na uwadze i fakt, iż sąd I instancji nie wykazał by taki zamiar towarzyszył poczynaniom oskarżonego należało uznać zasadność wywiedzionej apelacji i dokonać w zaskarżonym wyroku niezbędnej korekty <br/>w zakresie podstawy prawnej skazania, jak i wymiaru kary.</p> <p>Powyższa zmiana uzasadniała także wymierzenie łagodniejszej kary pozbawienia wolności, gdyż bez wątpienia społeczna szkodliwość omawianego przestępstwa uległa zmniejszeniu. Na marginesie podnieść należy też, iż w obecnym stanie prawnym nagminność popełnienia jakiegoś rodzaju przestępstw nie jest już okolicznością obciążającą. Mogłaby się nią stać, gdyby dowiedziono świadomość oskarżonego co do tej okoliczności i ustalono, że ta świadomość była także motorem, który skłonił go do popełnienia przypisanego przestępstwa.</p> <p>Brak jest natomiast podstaw do uznania, aby kara wymierzona oskarżonemu za pierwszy czyn mogła być uznana, jak chce tego skarżący za rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a>. Została ona wymierzona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia mimo ustalenia, obok okoliczności łagodzących szeregu poważnych okoliczności obciążających.</p> <p>Jednakże korekta w zakresie jednej z kar jednostkowych pociągnęła za sobą konieczność orzeczenia nowej kary łącznej. Jej nowo określony wymiar, wynika z powyższej okoliczności, ale także i z faktu, iż Sąd Okręgowy dokonując słusznego wyboru zasady łączenia kar jednostkowych w zbyt małym stopniu uwzględnił związek podmiotowo-przedmiotowy łączący oba przypisane oskarżonemu przestępstwa.</p> <p>Sam Sąd I instancji ustalił, iż związek ten był na tyle bliski, że dotyczył w zasadzie tożsamych przestępstw, popełnionych praktycznie w tym samym miejscu, w zbliżonych warunkach, z tych samych pobudek, a tym czasem zastosował zasadę absorpcji zbliżoną do kumulacji.</p> <p>Wymierzona przez Sąd Apelacyjny kara w sposób właściwszy uwzględniła zasady wymierzania kary łącznej oraz związek łączący oba z przypisanych oskarżonemu przestępstw.</p> <p>Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku, o kosztach nieopłaconej obrony <br/>z urzędu orzekając przy uwzględnieniu nakładu pracy obrońcy oraz obowiązujących stawek.</p> <p>Podstawą zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych, związanych <br/>z postępowaniem odwoławczym, było spełnienie przez oskarżonego przesłanek o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 §1 k.p.k.</a> </p> </div>