IX Ka 1434/13

<p>Sygn. akt IX Ka 1434/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Wojciech Arczyński </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Stefańska </strong> </p> <p>bez udziału oskarżyciela publicznego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>obwinionej o wykroczenie z art.107 kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez obwinioną i jej obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich</p> <p>z dnia 21 maja 2013 roku sygn. akt II W 415/12</p> <p>I.  zaskarżony wyrok na zasadzie art. 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw uchyla i postępowanie w sprawie umarza;</p> <p>II.  na zasadzie art. 118 § 2 kpsw kosztami postępowania w obu instancjach obciąża Skarb Państwa;</p> <p>III.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">M. J.</span> kwotę 840, 60 (osiemset czterdzieści 60/ 100) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów zastępstwa adwokackiego w obu instancjach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt 1434/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Końskich wyrokiem z dnia 21 maja 2013r. sygn. II W 412/12 uznał obwinioną <span class="anon-block">A. K.</span>winną tego, że w dacie od połowy sierpnia daty bliżej nieustalonej 2011r. do 5 września 2011r. w miejscowości <span class="anon-block">R.</span>gminy <span class="anon-block">(...)</span>na ulicy <span class="anon-block">(...)</span>w celu dokuczenia innej osobie parkowała samochód marki <span class="anon-block">J. (...)</span>o nr rej <span class="anon-block">(...)</span>na wprost domu nr<span class="anon-block">(...)</span>gdzie zamieszkuje <span class="anon-block">M. J.</span>, a następnie włączała w w/w pojeździe światła drogowe i świeciła nimi w okna domu oraz</p> <p>włączała sygnał dźwiękowy, złośliwie niepokojąc w ten sposób wyżej wymienioną i kwalifikując ten czyn jako wykroczenie z art. 107 kw i na mocy tegoż przepisu wymierzył jej karę nagany; zasądził od obwinionej <span class="anon-block">A. K.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">M. J.</span> 324 złote tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania.</p> <p>Apelację od tego wyroku wywiodła obrońca obwinionej zarzucając:</p> <p>a/. wybiórczość, bez wymaganej bezstronności i z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, oceny materiału dowodowego, a w szczególności dowolną ocenę zeznań świadka <span class="anon-block">O. K.</span> i bezpodstawną odmowę cech wiarygodności wyjaśnieniom obwinionej co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych i bezpodstawnego przypisania obwinionej winy za czyn którego w rzeczywistości nie popełniła,</p> <p>b/. bezpodstawne nie uwzględnienie opisanego w apelacji wniosku dowodowego obrońcy obwinionej co doprowadziło do niewyjaśnieni istotnych okoliczności faktycznych mających wpływ na treść wyroku.</p> <p>Podnosząc te zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionej od popełnienia przypisanego jej czynu albo o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Apelację wywiodła także obwiniona zarzucając jak to wynika z jej treści błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezpodstawnym, będącym następstwem wadliwej oceny materiału dowodowego przypisania jej winy za czyn którego w rzeczywistości nie popełniła , w konkluzji wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie jej od popełnienia przypisanego jej czynu.</p> <p>Na rozprawie odwoławczej obrońca obwinionej zmodyfikowała wnioski obu apelacji wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania wobec przedawnienia karalności oświadczając nadto, że rezygnuje z kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej na rozprawie odwoławczej wnosiła o nieuwzględnienie obu apelacji i stwierdzając iż doszło do przedawnienia karalności, wniosła nadto z zasądzenie na rzecz swojej mocodawczyni kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Niezależnie od granic apelacji i podniesionych w nich zarzutów, zgodnie natomiast ze stanowiskiem wymienionym przez obie strony na rozprawie odwoławczej wobec wystąpienia w sprawie ujemnej przesłanki prawnej w postaci przedawnienia karalności zaskarżony wyrok podlega uchyleniu, a postępowanie w sprawie umorzeniu.</p> <p>Od czasu zakończenia zdarzeń będących przedmiotem osądu, a opisanych w zaskarżonym wyroku czyli od 5 września 2011r. do chwili obecnej upłynął okres ponad 2 lat i zgodnie z przepisem art. 45 § 1 kw ustała karalność tych czynów, czego konsekwencją zgodnie z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw postępowanie w sprawie należy umorzyć.</p> <p>O kosztach postępowania należnych oskarżycielce posiłkowej orzeczono na zasadzie art. 118 § 2 kpsw.</p> <p>SSO Wojciech Arczyński</p> <p>A.W</p> </div>