III AUz 495/13

<p>Sygn. akt III AUz 495/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 30 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="200"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SO del. Beata Górska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">K. Z.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach</p> <p>na skutek zażalenia organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 28 października 2013 r. sygn. akt VII U 3396/12</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a :</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> <p>del. SSO Beata Górska</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sygn. akt III AUz 495/13</em> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W sprawie z odwołania <span class="anon-block">K. Z.</span> od decyzji ZUS z dnia 30.07.2012r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 28 października 2013r. zmienił zaskarżoną decyzje w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 1.01.2013r., oddalił odwołanie w pozostałej części oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> odstąpił od obciążania ubezpieczonego kosztami zastępstwa procesowego. Sąd I Instancji w zakresie kosztów procesu miał na uwadze okoliczność, iż ubezpieczony co do meritum wygrał sprawę, a oddalenie dotyczyło jedynie daty przyznania prawa do emerytury. Z tych względów nie było podstaw do zasądzania od ubezpieczonego zwrotu na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Postanowienie Sądu pierwszej instancji zaskarżył w całości organ rentowy, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od ubezpieczonego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Żalący zarzucił przy tym błędną ocenę dotyczącą wyniku sprawy poprzez wskazanie organu rentowego jako strony przegrywającej proces, w sytuacji, gdy to faktycznie ubezpieczony przegrał proces, bowiem na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie spełniał wszystkich warunków <br/>do przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na pracę <br/>w szczególnych warunkach. Ubezpieczony nie posiadał wszak wymaganego stażu ubezpieczeniowego, który zostałby uwzględniony przez organ rentowy, jak też <br/>nie rozwiązał umowy o pracę. Zmiana stanu prawnego art. 184 ust 2 ustawy emerytalnej dotycząca braku wymogu rozwiązania stosunku pracy jako przesłanki nabycia prawa nie zmienia faktu, że zaskarżona decyzja na dzień jej wydania była prawidłowa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. </strong> </p> <p>Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Kontrola instancyjna doprowadziła do wniosku, że zapadłe rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego odpowiada prawu i nie ma podstaw do jego zmiany w kierunku oczekiwanym przez skarżącego. Sąd Okręgowy prawidłowo bowiem przyjął oraz zastosował przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, choć zarazem zbędnie wywiódł, że stroną przegrywającą proces jest pozwany organ rentowy. Gdyby bowiem tak właśnie było, nie zachodziłaby potrzeb powoływania przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Ogólną zasadą jest bowiem, że strona która przegrywa proces, winna zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> ponieść koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">Artykuł 98 § 1 k.p.c.</a> statuuje bowiem zasadę, zgodnie z którą strona przegrywająca obowiązana jest na żądanie strony wygrywającej zwrócić jej koszty procesu. W niniejszej zaś sprawie pozwany organ rentowy wniósł o zasądzenie zwrotu tych kosztów, lecz okoliczności sprawy spowodowały odstąpienie na podstawie wskazanego przepisu od tej zasady. Należy wyjaśnić, iż ubezpieczony na dzień wydania decyzji z 30.07.2012r., według wówczas istniejącego stanu prawnego, nie spełniał wymogu rozwiązania umowy <br/>o pracę, a nowelizacja przepisu art. 184 ust 2 ustawy emerytalnej, polegająca <br/>na wykreśleniu zapisu o obowiązku rozwiązania umowy o pracę przez pracownika weszła w życie dopiero z dniem 1.01.2013r. Tym samym, ubezpieczony winien był na dzień wydania decyzji z 30.07.2012r. rozwiązać umowę o pracę <br/>z dotychczasowym pracodawcą. Powstaje jednak w takim przypadku szczególny stan rzeczy, niepewny da ubezpieczonego. Rozwiązanie przez ubezpieczonego umowy <br/>o pracę powoduje utratę stałego źródła dochodu, a zatem pozbawia podstaw jego egzystencji materialnej co najmniej na czas trwania postępowania o prawo <br/>do emerytury, niejednokrotnie zresztą przedłużającego się w czasie, a po drugie, organ rentowy powinien stan ten zakreślić ubezpieczonemu, najpierw zawiadamiając go, zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ()">k.p.a.</a> o zamiarze zakończenia postępowanie, po którym zostanie wydana decyzja, a nadto pouczając ubezpieczonego, że najpóźniej na dzień jej wydania winien udokumentować fakt rozwiązania umowy o pracę, a tego <br/>w sprawie zabrakło, i to w sytuacji, gdy ubezpieczony spełniał wszystkie pozostałe ustawowe warunki. W tych okolicznościach, mimo tego, że ubezpieczony nie miał rozwiązanego stosunku pracy, nie powinien być obciążany kosztami zastępstwa procesowego. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> ustanawia zasadę słuszności, będącą odstępstwem od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. W ocenie Sądu II Instancji wyżej wskazana sytuacja jest właśnie tą szczególną przesłankę pozwalającą <br/>na zastosowanie zasady słuszności i nie obciążanie ubezpieczonego kosztami procesu.</p> <p>Mając na względzie przedstawioną ocenę Sąd Apelacyjny, w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385;art. 385 § 1)">art.385 § 1 k.p.c.</a>, orzekł jak w sentencji.</p> <p>del. SSO Beata Górska</p> </div>