III AUa 997/12

<p>Sygn. akt III AUa 997/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="236"/> <col width="413"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący - Sędzia</p> </td> <td> <p>SA Teresa Czekaj (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Barbara Mazurkiewicz-Nowikowska</p> <p>SA Marcjanna Górska</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant: st. prot. sądowy Maciej Mazuryk </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. w Lublinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">W. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do świadczenia przedemerytalnego</p> <p>na skutek apelacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału <br/>w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach</p> <p>z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt IV U 474/12</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że datę początkową prawa do świadczenia przedemerytalnego <span class="anon-block">W. K.</span> ustala na dzień 21 marca 2012 roku.</strong> </p> <p>Sygn. akt III AUa 997/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 19 kwietnia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> odmówił <span class="anon-block">W. K.</span> prawa do świadczenia przedemerytalnego.</p> <p>W odwołaniu od decyzji <span class="anon-block">W. K.</span> domagał się przyznania prawa do świadczenia i argumentował, że spełnił wszystkie wymagane przepisami przesłanki.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania.</p> <p>Wyrokiem z dnia 17 września 2012 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach – IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił <span class="anon-block">W. K.</span> prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 1 marca 2012 r. (pkt I) oraz zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz <span class="anon-block">W. K.</span> kwotę 60 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (pkt II).</p> <p>Swoje rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł na następujących podstawach faktycznych i prawnych.</p> <p>W dniu 20 marca 2012 r. do organu rentowego wpłynął wniosek <span class="anon-block">W. K.</span> o świadczenie przedemerytalne. Do wniosku ubezpieczony załączył świadectwo pracy z dnia 30 lipca 2011 r., wystawione przez „<span class="anon-block"> Zakład (...)</span>”, z treści którego wynikało, że stosunek pracy z wnioskodawcą został rozwiązany za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę z przyczyn dotyczących zakładu pracy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 1 pkt. 2)">art. 30 § 1 pkt 2 k.p.</a>). Decyzją z dnia 19 kwietnia 2012 r. ZUS odmówił wnioskodawcy prawa do świadczenia przedemerytalnego, gdyż stwierdził, że pracodawca podał podstawę prawną rozwiązania stosunku pracy, która nie uprawnia do przyznania świadczenia przedemerytalnego.</p> <p>Sąd Okręgowy odwołanie ubezpieczonego uznał za zasadne. Wskazał, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych</a> (Dz. U. nr 120 z 2004r., poz. 1252) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która: 1/ do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta i 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn; 2/ w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji zatrudnienia; 3/ nadal jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna; 4/ złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez Powiatowy Urząd Pracy dokumentu poświadczającego 6- miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. W ocenie Sądu Okręgowego stosunek pracy wnioskodawcy ustał z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Zaznaczył to sam pracodawca w treści wystawionego <span class="anon-block">W. K.</span> świadectwa pracy pisząc, że umowa o pracę została rozwiązana za wypowiedzeniem z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W toku postępowania rozpoznawczego Sąd Okręgowy przesłuchał pracodawcę, który potwierdził, że rozwiązał z wnioskodawcą umowę o pracę z przyczyn ekonomicznych, co jest jednoznaczne z usytuowaniem powodu wypowiedzenia po stronie pracodawcy. Jak zgodnie stwierdzili wnioskodawca i jego pracodawca, stanowisko pracy wnioskodawcy zostało zlikwidowane i na miejsce <span class="anon-block">W. K.</span> nikt nie został zatrudniony. W tej sytuacji wskazanie przez wystawiającego świadectwo pracy ogólnego przepisu dotyczącego wypowiadania umów o pracę, jako podstawy rozwiązania umowy o pracę, nie wyklucza uznania, że przyczyna rozwiązania umowy leżała wyłącznie po stronie pracodawcy.</p> <p>Sąd Okręgowy wskazał, że treści przytoczonego wyżej przepisu nie wynika, aby ustawodawca wymagał wskazania konkretnego przepisu ustawy o zwolnieniach grupowych. Istotnym jest ustalenie rzeczywistej przyczyny, a zebrany materiał dowodowy jednoznacznie skazuje, że leżała ona wyłącznie po stronie pracodawcy. Oświadczenie wnioskodawcy, że został zwolniony z pracy, ponieważ „nie dawał rady chodzić po rusztowaniach” winno być w świetle jego dalszych wyjaśnień i pozostałych dowodów traktowane jako jego osobiste przypuszczenie co do wytypowania jego osoby do zwolnienia w pierwszej kolejności jako pracownika mniej przydatnego dla pracodawcy. W toku procesu pracodawca zeznał, że był zmuszony zwolnić któregoś z pracowników, zatem zwolnił wnioskodawcę, chociaż nie zauważył, by miał on problemy zdrowotne.</p> <p>Z uwagi na to, że ubezpieczony spełnił również pozostałe przesłanki wymagane do przyznania świadczenia przedemerytalnego Sąd Okręgowy uwzględnił odwołanie przyznając prawo do świadczenia od dnia 1 marca 2012 r.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł organ rentowy w zakresie ustalenia daty początkowej prawa do świadczenia przedemerytalnego zarzucając naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych</a> poprzez niezastosowanie tego przepisu. Wnosił o zmianę wyroku w zaskarżonej części i przyznanie ubezpieczonemu prawa do świadczenia od dnia 21 marca 2012 r.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji skarżący organ podniósł, że zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej od następnego dnia po dniu złożenia wniosku z dokumentami, o których mowa w ust. 3. <span class="anon-block">W. K.</span> złożył wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego wraz z potrzebnymi dokumentami w dniu 20 marca 2012 r. W tym stanie rzeczy ustalenie daty powstania prawa do świadczenia na dzień 1 marca 2012 r. nie znajduje uzasadnienia faktycznego i prawnego., bowiem prawo to mogło powstać dopiero w dniu 21 marca 2012 r., tj. od następnego dnia po złożeniu wniosku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>apelacja jest zasadna.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych</a> prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 3 tego artykułu. Jak wynika z lektury akt rentowych, <span class="anon-block">W. K.</span> złożył przedmiotowy wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w organie rentowym w dniu 20 marca 2012 r. (k. 1-2 a.r.). Wobec powyższego, zgodnie z cyt. przepisem, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługiwało mu od dnia następnego po złożeniu wniosku i dokumentów, czyli od dnia 21 marca 2012 r. Sąd Okręgowy ustalił datę powstania prawa do świadczenia w sposób nieprawidłowy, nie uzasadniając z jakich powodów przyjął jako datę powstania prawa dzień 1 marca 2012 r.</p> <p>W tym stanie rzeczy wyrok Sądu pierwszej instancji musiał ulec zmianie w zaskarżonej części w ten sposób, że w punkcie I wyroku jako datę początkową prawa do świadczenia przedemerytalnego <span class="anon-block">W. K.</span> ustalono dzień 21 marca 2012 r.</p> <p>Mając powyższe na względzie sąd Apelacyjny orzekł, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a>, jak w sentencji.</p> </div>