II AKzw 1342/12

<p>Sygn. akt II AKzw 1342/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 3 grudnia 2012 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="166"/> <col width="389"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Jacek Polański</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. prot. sądowy Natasza Żak</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w sprawie</p> <p> <span class="anon-block">W. S.</span> s. <span class="anon-block">J.</span> </p> <p>zażalenia Dyrektora Regionalnego Ośrodka Psychiatrii Sądowej w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie</p> <p>z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt II Ko 187/98</p> <p>o odmowie przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii</p> <p>na podstawie art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p>postanawia</p> <p>zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt II Ko 187/98 Sąd Okręgowy w Tarnowie nie uwzględnił wniosku Komisji Psychiatrycznej do Spraw Środków Zabezpieczających przy Ministrze Zdrowia z siedzibą przy Regionalnym Ośrodku Psychiatrii Sądowej w <span class="anon-block">G.</span>(dalej określanej jako – <em> <!-- -->Komisja</em>) o zasądzenie wynagrodzenia za zapoznanie się i analizę przesłanej dokumentacji oraz opracowanie i wydanie pisemnej opinii sądowo-psychiatrycznej dotyczącej wskazania miejsca realizacji środka zabezpieczającego względem <span class="anon-block">W. S.</span>, wskazując, że sporządzanie tego rodzaju opinii – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041791854" title="Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu zakładów psychiatrycznych i zakładów leczenia odwykowego przeznaczonych do wykonywania środków zabezpieczających oraz składu, trybu powoływania i zadań komisji psychiatrycznej do spraw środków zabezpieczających - Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1854 (§ 7)">§ 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu zakładów psychiatrycznych i zakładów leczenia odwykowego przeznaczonych do wykonywania środków zabezpieczających oraz składu, trybu powoływania i zadań komisji psychiatrycznej do spraw środków zabezpieczających</a> – Dz.U. Nr 2004, Nr 179, poz. 1854, ostatnia zmiana Dz.U. z 2010 r., Nr 170, poz. 1148) – należy do zadań wskazanej wyżej Komisji, więc stanowi wykonanie obowiązku nałożonego na ten organ i jest niezależne od jego woli. Sąd Okręgowy stwierdził zatem, że choć wydanie przedmiotowej „opinii” poprzedzone było wystąpieniem Sądu, to jednak nie było związane z powołaniem organu opiniodawczego na zasadach opinii biegłych, lecz zmierzało do wypełnienie realizacji celów nałożonych na Komisję. Sąd Okręgowy wskazał też, że Komisja jest finansowana z budżetu Ministra Zdrowia.</p> <p>Postanowienie powyższe zaskarżył Dyrektor Regionalnego Ośrodka Psychiatrii Sądowej w <span class="anon-block">G.</span>, wnosząc o przyznanie wynagrodzenia Komisji za wydanie przedmiotowej opinii.</p> <p>Skarżący podniósł, że opinie wydawane przez Komisję spełniają kryteria opinii określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1;art. 193 § 2)">art. 193 § 1 i 2 k.p.k.</a>, przy czym różnią się one w zasadniczy sposób od okresowych opinii sądowo-psychiatrycznych, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 203;art. 203 § 1)">art. 203 § 1 k.k.w.</a> Skarżący wskazał nadto, że tylko wydanie przez sąd postanowienia o zasięgnięciu opinii wiąże Komisję, gdyż samo przesłanie pisma do niczego Komisji nie zobowiązuje, przy czym uchybienie sądu polegające na niewydaniu postanowienia o zasięgnięciu opinii, jeżeli o wydanie opinii sąd faktycznie wystąpił nie może pozbawiać opiniującego prawa do wynagrodzenia za jej sporządzenie. Skarżący powołał się nadto na orzeczenia sądowe, w których przyznano Komisji wynagrodzenie oraz zauważył, że Komisja nie otrzymuje z Ministerstwa Zdrowia środków finansowych na wynagradzanie swoich członków z tytułu wydawania opinii.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Apelacyjny podziela wykładnię przepisów istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, dokonaną w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt II AKzw 62/10 (LEX nr 1163112), na które powołał się skarżący. Decydujące zatem znaczenie ma nie to - jak błędnie przyjął Sąd Okręgowy - że wydanie przedmiotowej opinii należało do obowiązków Komisji, lecz to, czy Sąd Okręgowy zwracając się do Komisji o „zajęcie stanowiska” co do zmiany stopnia zabezpieczenia i ewentualnej zmiany miejsca wykonywania środka zabezpieczającego (pismo z dnia 18 października 2012 r. - k. 1001) wystąpił o wydanie przez Komisję w tym zakresie (fakultatywnej) opinii na podstawie § 13 ust. 1 powołanego wyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041791854" title="Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu zakładów psychiatrycznych i zakładów leczenia odwykowego przeznaczonych do wykonywania środków zabezpieczających oraz składu, trybu powoływania i zadań komisji psychiatrycznej do spraw środków zabezpieczających - Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1854 ()">rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 sierpnia 2004 r.</a>, czy też ograniczył się jedynie do zwrócenia się o nadesłanie przez Komisję propozycji miejsca dalszego wykonywania środka zabezpieczającego wraz z jej uzasadnieniem (§ 13 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia). Zarówno to, że Sąd Okręgowy nie wydał postanowienia o zasięgnięciu opinii Komisji, jak i to, że w treści pisma Sądu Okręgowego z dnia 18 października 2012 r. nie użyto określenia „opinia”, lecz posłużono się sformułowaniem „zajęcie stanowiska” wskazuje wyraźnie, że wolą Sądu nie było zwracanie się do Komisji o wydanie opinii. Wynika to też z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w którym wskazano, iż wystąpienie Sądu do Komisji nie było związane z powołaniem organu opiniodawczego. W takiej sytuacji Komisja, wydając przedmiotową opinię, wykroczyła poza to, o co zwrócił się do niej Sąd Okręgowy. Nie można zatem uznać, by zasadny był wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie opinii, której Sąd Okręgowy nie zamawiał.</p> <p>Z tych względów Sąd Apelacyjny zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.</p> </div>