Ppolska.starec← UrzadnikLog in

III AUa 705/12

Common courts2012-12-04
Case number
III AUa 705/12
Judgment date
2012-12-04
Type
SENTENCE

Judges

Bohdan BieniekBożena Szponar-JarockaWładysława Prusator-Kałużna (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p>Sygn.akt III AUa 705/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2012r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSA Władysława Prusator-Kałużna (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SA Bożena Szponar - Jarocka</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SO del. Bohdan Bieniek</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: Edyta Katarzyna Radziwońska</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. w Białymstoku</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z wniosku <span class="anon-block">J. P.</span> </strong> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o emeryturę</p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Suwałkach III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt III U 694/11</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok i oddala odwołanie <span class="anon-block">J. P.</span> od decyzji z 26 września 2011r. </em> </strong> </p> <p>Sygn. akt III AUa 705/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> decyzją z dnia 26 września 2011 roku, wydaną na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2009 roku, Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.), odmówił <span class="anon-block">J. P.</span> prawa do emerytury. Organ rentowy stwierdził, że nie posiada on wymaganego, co najmniej 15-letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Przyjął, że w szczególnych warunkach <span class="anon-block">J. P.</span> pracował 11 miesięcy oraz 7 dni. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> do stażu pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył okresów zatrudnienia: od dnia 5 maja 1976 roku do dnia 30 czerwca 1979 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 31 lipca 1996 roku w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> oraz od dnia 1 lipca 1969 roku do dnia 28 sierpnia 1971 roku i od dnia 14 października 1971 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">J. P.</span> w odwołaniu od powyższej decyzji domagał się przyznania mu prawa do emerytury po uprzednim zaliczeniu jako pracy w szczególnych warunkach zakwestionowanych okresów zatrudnienia.</p> <p>Sąd Okręgowy w Suwałkach Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu powyższego odwołania, wyrokiem z dnia 11 maja 2012 roku zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał <span class="anon-block">J. P.</span> prawo do emerytury od dnia 6 września 2011 roku. Sąd I instancji wskazał, że poza sporem pozostawały następujące okoliczności: ukończenie przez odwołującego 60-go roku życia, udowodnienie ogólnego stażu pracy, nieprzystąpienie do otwartego funduszu emerytalnego oraz rozwiązanie stosunku pracy (będące warunkami do przyznania prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2009 roku, Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Okolicznością sporną było ustalenie, czy praca w okresach od dnia 5 maja 1976 roku do dnia 30 czerwca 1979 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 31 lipca 1996 roku w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> oraz od dnia 1 lipca 1969 roku do dnia 28 sierpnia 1971 roku i od dnia 14 października 1971 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> była pracą wykonywaną w warunkach szczególnych, a w konsekwencji czy odwołujący legitymuje się 15-letnim stażem pracy w warunkach szczególnych. W celu ustalenia charakteru pracy <span class="anon-block">J. P.</span> w powyższych okresach Sąd Okręgowy dopuścił dowód z akt osobowych odwołującego, dowód z zeznań świadków <span class="anon-block">W. J.</span>, <span class="anon-block">R. J.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">S. S.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span> oraz dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy <span class="anon-block">K. P.</span>. Po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego Sąd I instancji w odniesieniu do spornych okresów zatrudnienia w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> uznał, że praca <span class="anon-block">J. P.</span> w powyższych okresach na stanowisku montera instalacji sanitarnych była pracą wykonywaną w szczególnych warunkach określoną w wykazie A, dziale V, poz. 1 załącznika do w/w rozporządzenia -roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach. Odnośnie spornego okresu pracy w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> Sąd Okręgowy również uznał, że praca odwołującego na stanowisku montera instalacji wodno-kanalizacyjnych do dnia 31 grudnia 1976 roku podlega uwzględnieniu do stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach jako praca określona w wykazie A, dziale V, poz. 1 załącznika do w/w rozporządzenia - roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach oraz z uwagi na pełnienie funkcji brygadzisty od dnia 1 stycznia 1977 roku jako praca określona w wykazie A, dziale XIV, poz. 24 załącznika do w/w rozporządzenia – kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, tj. w wykazie A, dziale V, poz. 1 załącznika do w/w rozporządzenia. W odniesieniu zaś do spornego okresu zatrudnienia <span class="anon-block">J. P.</span> w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> po przeanalizowaniu materiału dowodowego Sąd I instancji uznał, że zaliczeniu do stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach podlega jedynie część tego okresu, tj. od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku, kiedy to odwołujący pracował na stanowisku montera instalacji wodno-kanalizacyjnej jako praca określona w wykazie A, dziale V, poz. 1 załącznika do w/w rozporządzenia - roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach. Część zaś spornego okresu od dnia 18 września 1986 roku do dnia 31 lipca 1996 roku, w ocenie Sądu Okręgowego, nie podlega uwzględnieniu, gdyż praca montera instalacji wodno-kanalizacyjnej nie była wówczas świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Reasumując, Sąd Okręgowy stwierdził, że uwzględnione w niniejszym postępowaniu okresy pracy w szczególnych warunkach (tj. od dnia 1 lipca 1969 roku do dnia 28 sierpnia 1971 roku i od dnia 14 października 1971 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, od dnia 5 maja 1976 roku do dnia 30 czerwca 1979 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> oraz od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>) łącznie z okresem uznanym przez organ rentowy (tj. 11 miesięcy oraz 7 dni) są wystarczające do nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach (wynoszą ponad 15 lat). Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy jak w sentencji wyroku orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->14</sup> § 2 k.p.c.</a> </p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 32)">art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2009 roku, Nr 153, poz. 1227 ze zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.) poprzez przyjęcie przez Sąd, że odwołujący udowodnił na dzień 1 stycznia 1999 roku co najmniej 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych uprawniający do przyznania prawa do emerytury,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i dokonania jego oceny z pominięciem istotnej części tego materiału, tj. dokumentacji znajdującej się w aktach osobowych odwołującego oraz ważnej części zeznań świadków, z których wynika, że odwołujący w okresach od dnia 1 lipca 1969 roku do dnia 28 sierpnia 1971 roku i od dnia 14 października 1971 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, od dnia 5 maja 1976 roku do dnia 30 czerwca 1979 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> i od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy określonej w wykazie A, dziale V, poz. 1 załącznika do w/w rozporządzenia - roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach.</p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja jest zasadna.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie pozwalał na dokonanie ustalenia, że <span class="anon-block">J. P.</span> legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.).</p> <p>Na wstępie należało wskazać, iż Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 30 marca 2000 roku w sprawie o sygn. akt II UKN 446/99 (OSNP 2001/18/562, lex numer 48778), iż ustalenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy (§ 2 ust. 1 w/w rozporządzenia) nie wymaga wiadomości specjalnych uzasadniających prowadzenie dowodu z opinii biegłego. Sąd I instancji rozpoznając sprawę dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy na okoliczność ustalenia, czy praca, jaką wykonywał odwołujący w spornych okresach, była pracą wykonywaną w warunkach szczególnych. Stwierdzić należy, iż ustalenie w/w okoliczności mogło zostać dokonane przez Sąd Okręgowy na podstawie dowodów innych niż opinia biegłego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Należało bowiem rozstrzygnąć, czy praca wykonywana przez <span class="anon-block">J. P.</span> w spornych okresach odpowiada pracy ujętej w wykazie A załącznika do w/w rozporządzenia, zaś dokonanie kwalifikacji przez pryzmat w/w rozporządzenia nie wymagało od Sądu I instancji zasięgnięcia u biegłego wiadomości specjalnych.</p> <p>Na obecnym etapie postępowania przedmiotem sporu pozostawała okoliczność, czy do stażu pracy w szczególnych warunkach podlegają uwzględnieniu te okresy zatrudnienia, co do których Sąd Okręgowy uznał, że odwołujący pracował w szczególnych warunkach, tj. od dnia 1 lipca 1969 roku do dnia 28 sierpnia 1971 roku i od dnia 14 października 1971 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, od dnia 5 maja 1976 roku do dnia 30 czerwca 1979 roku w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> oraz od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>. W konsekwencji zaś sporne było to, czy <span class="anon-block">J. P.</span> legitymuje się co najmniej 15 letnim – stażem pracy w szczególnych warunkach, a zatem czy spełnia wszystkie przesłanki niezbędne do przyznania dochodzonego świadczenia.</p> <p>W pierwszej kolejności należało odnieść się do zasadności zaliczenia przez Sąd I instancji do stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>. Wskazać trzeba, iż w w/w zakładzie pracy odwołujący pracował przez znacznie dłuższy okres, bowiem od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 31 lipca 1996 roku. Już jednak na etapie postępowania przed Sądem I instancji ustalono, że praca wykonywana w okresie od dnia 18 września 1986 roku do dnia 31 lipca 1996 roku nie podlega uwzględnieniu do stażu pracy w szczególnych warunkach jako praca określona w wykazie A, dziale V, poz. 1 załącznika do w/w rozporządzenia - roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach, gdyż czynności montera instalacji wodno-kanalizacyjnej nie były świadczone stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Stąd na obecnym etapie postępowania sporny pozostaje okres od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku.</p> <p>Jak wynika ze świadectwa pracy z dnia 31 lipca 1996 roku wystawionego przez zakład pracy (k. 1 akt osobowych) odwołujący w okresie zatrudnienia w tym zakładzie (tj. od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 31 lipca 1996 roku) wykonywał pracę montera instalacji wodno – kanalizacyjnej oraz hydraulika. Zakład pracy wystawił także drugie świadectwo pracy z dnia 15 sierpnia 1985 roku, w którym poświadczył, że w okresie od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 15 sierpnia 1985 roku odwołujący zajmował stanowisko montera instalacji wodno – kanalizacyjnych (k. 78 akt osobowych). Zarówno w umowie o pracę na okres próbny (od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 23 listopada 1981 roku), jak również na czas nieokreślony (od dnia 23 listopada 1981 roku) wskazano, że <span class="anon-block">J. P.</span> został zatrudniony na stanowisku montera instalacji wodno-kanalizacyjnej (k. 52-53 akt osobowych). W aktach osobowych, na co słusznie zwrócił uwagę organ rentowy, znajduje się dokument w postaci zakresu czynności <span class="anon-block">J. P.</span> z dnia 10 lutego 1982 roku (k. 87 akt osobowych). Dokument ten zatytułowany jest jako zakres czynności konserwatora instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania. Wśród obowiązków pracowniczych odwołującego wymieniono w nim montaż i wymianę części rurociągów instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej, wymianę armatury i przyborów oraz urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, montaż podgrzewaczy wody, wężownic i bojlerów, przeczyszczanie instalacji kanalizacyjnej, wykonywanie podejść pod armaturę i przybory oraz urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne, usuwanie wszelkiego rodzaju drobnych awarii i instalacji wodno-kanalizacyjnych oraz odpowiadanie za niezawodne działalnie urządzeń i instalacji wodociągowych i kanalizacyjnych oraz stałą konserwację instalacji kanalizacyjnej w zakładach gastronomicznych i masarni. Podkreślenia zatem wymaga, że powyższy zakres czynności dotyczy spornego na obecnym etapie postępowania okresu.</p> <p>Również z zeznań odwołującego przesłuchanego w charakterze strony na rozprawie apelacyjnej w dniu 4 grudnia 2012 roku wynikało, że w okresie zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> do jego obowiązków pracowniczych należało m.in. czyszczenie kanalizacji, czyszczenie pieców, naprawa grzejników centralnego ogrzewania, wymiana grzejników, wymiana rur, prace w wykopach do 2 metrów, czasem wymiana przyłączy do centralnego ogrzewania, montowanie ogrzewaczy i bojlerów, odpowietrzanie kaloryferów, naprawa kaloryferów, naprawa armatury w łazienkach. <span class="anon-block">J. P.</span> zeznał nadto, że pracował w brygadzie remontowej. W tym zakładzie pracy nie zajmował stanowiska brygadzisty. Co znamienne, sam odwołujący określił swoją pracę w powyższym okresie jako pracę hydraulika. Podkreślić przy tym należy, że odwołujący opisał charakter swojej pracy w powyższym zakładzie w odniesieniu do całego okresu zatrudnienia, tj. od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 31 lipca 1996 roku, nie różnicując obowiązków wykonywanych w spornym aktualnie okresie (tj. od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku) od tych wykonywanych od dnia 18 września 1986 roku do dnia 31 lipca 1996 roku.</p> <p>Charakter pracy w okresie od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku, na jaki wskazał odwołujący, znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">J. W.</span> (k. 34 v.). Świadek był kierownikiem brygady, w której pracował odwołujący. Podał on, iż <span class="anon-block">J. P.</span> wykonywał prace konserwacyjne, na przykład konserwację instalacji kanalizacyjnych i centralnego ogrzewania. Czyścił studzienki, odpowietrzał instalację centralnego ogrzewania, naprawiał piece w kotłowni, jak były przecieki, to uszczelniał, wymieniał pompy.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego powyższy sporny okres zatrudnienia nie podlega uwzględnieniu do stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach jako praca określona w wykazie A, dziale V, poz. 1 załącznika do w/w rozporządzenia - roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj. dokumentacji osobowej z w/w zakładu pracy, zeznań świadka <span class="anon-block">J. W.</span> oraz zeznań <span class="anon-block">J. P.</span> w spornym okresie odwołujący wykonywał typowe prace konserwatorskie, które nie są wyszczególnione w w/w rozporządzeniu jako prace wykonywane w szczególnych warunkach. Nadto na uwagę zasługuje okoliczność, że dział V w/w rozporządzenia dotyczy prac wykonywanych w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych. Odwołujący nie pracował w zakładzie pracy należącym do resortu budownictwa, lecz w przemyśle spożywczym.</p> <p>Skoro więc sporny okres zatrudnienia od dnia 9 listopada 1981 roku do dnia 17 września 1986 roku nie podlega uwzględnieniu do stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych (a w powiązaniu z nieuwzględnionym przez Sąd Okręgowy okresem od dnia 18 września 1986 roku do dnia 31 lipca 1996 roku – cały okres zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>), to powyższa okoliczność przesądza, iż odwołujący nie legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Nawet bowiem uwzględnienie do stażu pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia od dnia 1 lipca 1969 roku do dnia 28 sierpnia 1971 roku (tj. 2 lat, 1 miesiąca oraz 28 dni) i od dnia 14 października 1971 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku (tj. 4 lat, 6 miesięcy oraz 17 dni) w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> oraz od dnia 5 maja 1976 roku do dnia 30 czerwca 1979 roku (tj. 3 lat, 1 miesiąca oraz 26 dni) w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> w połączeniu z okresem uwzględnionym przez organ rentowy w zaskarżonej decyzji (tj. 11 miesięcy oraz 7 dni) nie spowodowałoby, aby odwołujący legitymował się co najmniej 15-letnim stażem pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji wyroku.</p> <p>A.K.</p> </div>