III AUa 545/12

Common courts2012-12-04

Case number

III AUa 545/12

Judgment date

2012-12-04

Type

SENTENCE

Judges

Ewa Piotrowska (PRESIDING_JUDGE)Jolanta AnsionMaria Małek-Bujak

Legal basis

art. 6 ust. 1 pkt. 5 i art. 9 ust. 2 ustawy z 13.10.1998r. o s.u.s.

Judgment text

Sygn. akt III AUa 545/12 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 4 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący </td> <td> SSA Ewa Piotrowska (spr.) </td> </tr> <tr> <td> Sędziowie </td> <td> SSA Jolanta Ansion SSA Maria Małek - Bujak </td> </tr> <tr> <td> Protokolant </td> <td> Sebastian Adamczyk </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. w Katowicach sprawy z odwołania K. W. (K. W. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przy udziale zainteresowanej C. S. o podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę nakładczą na skutek apelacji ubezpieczonej K. W. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach z dnia 29 listopada 2011 r. sygn. akt VIII U 972/10 oddala apelację. /-/ SSA J. Ansion/-/ SSA E. Piotrowska/-/ SSA M. Małek - Bujak Sędzia Przewodnicząca Sędzia Sygn. akt III AUa 545/12 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29.11.2011 r. w sprawie VIII U 972/10 Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach oddalił odwołanie K. W.od decyzji ZUS Oddz. w Z.z dnia 2.03.2010 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że zaskarżoną decyzją organ rentowy stwierdził, że odwołująca nie podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę nakładczą w okresie od 1.10.2006 r. do 28.02.2009 r. zawartej z płatnikiem składek (...). Prowadząca jednocześnie działalność pozarolniczą ubezpieczona osiągała z tytułu zawartej umowy nakładczej podstawę wymiaru składek od 50 zł do 91 zł, a to wskazuje iż umowa o pracę nakładczą była nieważna, bo zmierzała do obejścia prawa. Organ rentowy podkreślił, że od daty rozpoczęcia działalności płatnik składek zgłosiła do ubezpieczenia z tytułu wykonywania pracy nakładczej około 140 osób. Ubezpieczona w odwołaniu wniosła o zmianę decyzji podając, że w spornym okresie podlegała ubezpieczeniom społecznym jako osoba wykonująca pracę nakładczą. Zarzuciła decyzji naruszenie przepisów prawa ponieważ umowa była zawarta zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, przed zmianą przepisu art. 9 ustawy systemowej. Sąd I instancji ustalił, że ubezpieczona prowadząca działalność gospodarczą zawarła z płatnikiem składek umowę o pracę nakładczą na czas nieokreślony. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej opłacała składki jedynie na ubezpieczenie zdrowotne. Praca nakładcza ubezpieczonej miała polegać na przygotowaniu, kopertowaniu, adresowaniu i wysyłce materiałów dostarczonych przez nakładcę. Ubezpieczona nie wykonywała minimalnej ilości pracy pozwalającej na uzyskanie co najmniej polowy najniższego wynagrodzenia. Stan faktyczny w sprawie został ustalony przez Sąd I instancji na podstawie akt organu rentowego oraz dokumentacji dotyczącej zatrudnienia K. W., w szczególności umowy o pracę nakładczą, informacji o dochodach, kart wynagrodzeń (k. 60 - 77, k. 38). Sąd I instancji pominął dowód z przesłuchania stron, gdyż mimo prawidłowego wezwania ubezpieczona nie stawiła się na rozprawie, a w piśmie z dnia 17.10.2011 r. wskazała, że jej niestawiennictwo było protestem przeciwko upokarzaniu jej jako byłego pracownika. Zainteresowana C. S. również nie stawiła się na rozprawę i w piśmie z dnia 14.10.2011 r. wyjaśniła, że jest to jej protest przeciwko upokorzeniu jej jako byłego pracodawcy. Sąd I instancji wyjaśnił, że nie dopuścił do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika zarówno ubezpieczonej jak i zainteresowanej - K. G., gdyż jako Prezeska (...) Związku Zawodowego (...)nie należy ona do kręgu osób wymienionych w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 87)">art. 87 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 465;art. 465 § 1)">art. 465 § 1 kpc</a>. W ocenie Sądu nie jest bowiem przedstawicielem związku zawodowego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910550234" title="Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - Dz. U. z 1991 r. Nr 55, poz. 234 ()">ustawy z dnia 23.05.1991 r. o związkach zawodowych</a> (Dz.U. 2001/79/854 t.j.). Ponadto pani G.nie może reprezentować zainteresowanej C. S., która w niniejszej sprawie nie jest pracownikiem, ani ubezpieczonym. Ścisła interpretacja treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 465;art. 465 § 1)">art. 465 §1 kpc</a> prowadzi bowiem do wniosku, że przedstawiciel związku zawodowego może reprezentować pracownika lub ubezpieczonego, przepis nie wymienia osoby zainteresowanej. Sąd I instancji powołał się na podobne stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach w sprawie III AUa 2227/10, a nadto zauważył, że (...)(zmiana nazwy od 25.05.2010 r.) zrzesza przedsiębiorców posiadających wpis do ewidencji działalności gospodarczej, nie jest zatem związkiem zawodowym w rozumieniu powołanej wyżej ustawy z 23.05.1991r., a tylko zrzeszeniem przedsiębiorców. Rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy Sąd poparł analizą materiału dowodowego w oparciu o przepisy art. 6 i art. 9 ustawy systemowej w zw. z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31.12.1975 r. Powołując orzecznictwo Sądu Najwyższego w podobnych sprawach i analizując stan faktyczny Sąd I instancji stwierdził, że umowa o pracę nakładczą pomiędzy odwołującą a C. S. została zawarta w celu obejścia prawa, bo jedynie po to, by uniknąć obowiązku opłacania wyższych składek z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Świadczą o tym osiągane podstawy wymiaru składek w wysokości zaledwie kilkudziesięciu złotych, a także fakt rozwiązania umowy z dniem 28.02.2009 r., w przeddzień zmiany treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 9)">art. 9 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>. Zdaniem Sądu I instancji umowa ta narusza również przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 58;art. 58 § 2)">art. 58 § 2 kpc</a>. Apelację złożyła ubezpieczona zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego - przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31.12.1975 r. przez uznanie, że umowa o pracę nakładczą, w której wykonawca otrzymuje wynagrodzenie niższe od połowy najniższego wynagrodzenia nie jest doniosła prawnie, naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 §1 kpc</a> przez pominięcie stanu rzeczy istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy, naruszenie prawa do rzetelnego sądu przejawiające się w pominięciu istotnych wniosków dowodowych strony i nie podanie przyczyn, z jakich to nastąpiło. Ubezpieczona powołując się na zarzuty wniosła o zbadanie zgodności §3 rozporządzenia z 31.12.1975 r. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>. Sąd Apelacyjny rozpoznając apelację zważył, co następuje: Apelacja jest nieuzasadniona. Sąd I instancji rozpoznał bowiem sprawę prawidłowo, nie naruszając obowiązujących przepisów prawa. Na wstępie należy podnieść, że okres wykonywania umowy o pracę nakładczą został wymieniony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 11)">art. 6 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. nr 153/1227/2009 r. - t.j.) jako okres składkowy po spełnieniu pewnych warunków: 1) wykonywania na obszarze Państwa Polskiego pracy nakładczej: a) objętej obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, za które opłacono składkę na to ubezpieczenie lub w których występowało zwolnienie od opłacania składki, b) przed dniem objęcia obowiązkiem ubezpieczenia z tego tytułu, jeżeli w tych okresach osoba wykonująca taką pracę uzyskiwała wynagrodzenie w wysokości co najmniej połowy obowiązującego najniższego wynagrodzenia, określonego na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksu pracy</a>. Umowa o pracę nakładczą stanowiła bowiem historycznie podstawę zaliczenia do „okresów równorzędnych z okresami zatrudnienia”. Ratyfikowana przez Polskę w dniu 30.08.1948 r. Konwencja genewska nr 35 z dnia 29.06.1933 r. dotycząca obowiązkowego ubezpieczenia na starość pracowników najemnych zatrudnionych w przedsiębiorstwach przemysłowych i handlowych, w wolnych zawodach, jak również chałupników i pracowników gospodarstw domowych (Dz.U. R.P. z 1948 r. nr 34 poz. 233) nakładała na państwo obowiązek zapewnienia chałupnikom obowiązkowych ubezpieczeń na wypadek starości (ryzyko ubezpieczeniowe). Państwa - sygnatariusze powołanej konwencji wykonując obowiązek wynikający z jej postanowień, ustalały sposób objęcia ubezpieczeniem społecznym dostosowany do swoich systemów prawnych. W związku z powyższym przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19540300116" title="Dekret z dnia 25 czerwca 1954 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin - Dz. U. z 1954 r. Nr 30, poz. 116 (art. 4;art. 4 ust. 2;art. 4 ust. 2 pkt. 4)">art. 4 ust.2 pkt 4 dekretu z dnia 25.06.1954 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin</a> (Dz.U. 1954/30/116) wykonano postanowienia konwencji obejmując obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalno - rentowym osoby wykonujące pracę chałupniczą dla których ta praca stanowi główne źródło utrzymania poprzez uznanie ich za pracowników, zaś warunki podlegania sprecyzowano przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19540350148" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 1 lipca 1954 r. w sprawie określenia chałupników - Dz. U. z 1954 r. Nr 35, poz. 148 ()">rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej z 1.07.1954 r. w sprawie określenia chałupników</a> (Dz.U. 54/35/148). W rozumieniu dekretu, za chałupników uznano osoby, które odpowiadały ściśle określonym warunkom, między innymi (§ 1 pkt 3 rozporządzenia) praca chałupnicza stanowi dla nich główne źródło utrzymania. Konsekwentnie, w kolejnym akcie prawnym, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19680030006" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin - Dz. U. z 1968 r. Nr 3, poz. 6 ()">ustawie z dnia 23.01.1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin</a> (Dz. U. nr 3 poz. 6) ustawodawca postanowił w przepisie art. 5 ust. 2:  Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się również (...) 2) osobę wykonującą pracę nakładczą, jeżeli spełnia warunki, które określa w drodze rozporządzenia Przewodniczący Komitetu Pracy i Płac. Następnie w przepisie art. 9 ust. 1 stanowiła: Za okresy równorzędne z okresami zatrudnienia uważa się okresy: (...) 6) wykonywania pracy nakładczej przez osoby określone w art. 5 ust. 2 pkt 2. Innymi słowy, umowa o pracę nakładczą była zawsze, od czasu objęcia wykonawców (chałupników) systemowym obowiązkiem ubezpieczenia emerytalnego, quasi umową o pracę, a jej wykonawcy quasi pracownikami, mogącymi w odróżnieniu od pracowników wykonywać nałożone przez nakładcę zadania w domu czy własnym lokalu, regulując sobie czas pracy, bez nadzoru i kierownictwa pracodawcy jednak, podobnie jak pracowników obowiązywała ich kontrola jakości wykonanego produktu z materiałów powierzonych przez pracodawcę - nakładcę. Wykonawca nie miał obowiązku wywiązywania się z wykonania minimum pracy określonej w umowie w każdym miesiącu pracy, ale ubezpieczeniom społecznym podlegał tylko za te miesiące, w których ilość wykonanej przez niego pracy odpowiadała wynagrodzeniu w wysokości ustalonej kolejnymi aktami wykonawczymi. Od dnia 1.01.1976 r. obowiązuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19760030019" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą - Dz. U. z 1976 r. Nr 3, poz. 19 ()">rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31.12.1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą</a> (Dz.U. z 1976 r. nr 3 poz. 19) i nie zostało dotychczas uchylone będąc podstawowym aktem prawnym regulującym warunki tej umowy. Innymi słowy, rozporządzenie z 31.12.1975 r. pozwala w ogóle na zawarcie umowy o pracę nakładczą. Późniejsza ustawa regulująca ubezpieczenia społeczne pracowników (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820400267" title="Ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin - Dz. U. z 1982 r. Nr 40, poz. 267 (art. 11)">art. 11 ustawy z dnia 14.12.1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin</a> - Dz.U. nr 40 poz. 267 ze zm.) kontynuowała zasady ustanowione we wcześniejszych ustawach, a następnie od wejścia w życie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19911040450" title="Ustawa z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz. U. z 1991 r. Nr 104, poz. 450 ()">ustawy z dnia 17.10.1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw</a> (Dz.U. nr 104 poz. 450 ze zm.) okresy wykonywania pracy nakładczej zaliczone zostały do „okresów składkowych”, przy czym warunek osiągania wynagrodzenia w wysokości co najmniej połowy obowiązującego najniższego wynagrodzenia pracownika nie uległ zmianie od okresu obowiązywania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740160091" title="Rozporządzenie Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 17 kwietnia 1974 r. w sprawie określenia, które osoby wykonujące pracę nakładczą uważa się za pracowników w rozumieniu ustawy o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin - Dz. U. z 1974 r. Nr 16, poz. 91 ()">rozporządzenia Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 17.04.1974 r. w sprawie określenia, które osoby wykonujące pracę nakładczą uważa się za pracowników w rozumieniu ustawy o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin</a> (Dz. U nr 16 poz. 91), które zostało uchylone przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19760030019" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą - Dz. U. z 1976 r. Nr 3, poz. 19 ()">rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31.12.1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą</a> (Dz.U. z 1976 r. Nr 3 , poz. 19) obowiązujące do chwili obecnej i precyzujące obowiązki i uprawnienia nakładców. Między innymi w § 3 rozporządzenia ustalona została minimalna ilość pracy, której wykonanie ma zapewnić uzyskanie co najmniej 50% najniższego wynagrodzenia określonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 77(4);art. 77(4) pkt. 1)">art. 77 4 pkt 1 Kodeksu pracy</a>, zwanego dalej „najniższym wynagrodzeniem”. Reasumując, umowa o pracę nakładczą rodziła następstwo w postaci zaliczenia okresu jej wykonywania do okresów równorzędnych z okresami zatrudnienia, a następnie, od czasu reformy ubezpieczeń społecznych, w postaci obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, czy wreszcie ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym - tylko wówczas, gdy wykonawca osiągał 50 % najniższego wynagrodzenia w danym miesiącu. Pozostałe miesiące, za które wykonawca uzyskiwał niższe wynagrodzenie lub nie uzyskiwał go wcale, nie podlegały zaliczeniu do okresów zrównanych z zatrudnieniem pracowników i nie powstawał obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym czy emerytalnym i rentowym. Unormowanie zatem z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy systemowej o obowiązkowym podleganiu ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym osób wykonujących pracę nakładczą nie może być rozpatrywane w oderwaniu od przepisów powołanych wyżej, gdyż bez zachowania warunku określonego w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 31.12.1975 r. powołanego wyżej, umowa o pracę nakładczą nie rodzi obowiązku podlegania ubezpieczeniom, a zatem osoba prowadząca pozarolniczą działalność nie ma możliwości dokonania wyboru tytułu ubezpieczenia (dot. stanu prawnego obowiązującego do dnia 28.02.2009 r.). Nietrafny jest zatem zarzut apelującej o naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji RP</a>, gdyż wybór tytułu ubezpieczenia przysługuje obywatelowi, jednak pod określonymi przez ustawodawcę warunkami, które w niniejszej sprawie nie zostały zachowane. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 9.01.2008 r. w sprawie III UK 73/07 stwierdził, iż przepis § 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31.12.1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych ... stanowi „ warunek konieczny (konstrukcyjny) umowy o pracę nakładczą, odróżniający ją w sposób zdecydowany od pozostałych umów cywilnoprawnych - właśnie z uwagi na cel normodawcy - upodobnienia sytuacji prawnej wykonawców do sytuacji prawnej pracowników. Zatem istotnym elementem umowy o pracę nakładczą jest określenie minimalnej miesięcznej ilości pracy, a tym samym zapewnienie wykonawcy określonego wynagrodzenia.” Niedotrzymanie tego warunku, zdaniem Sądu Apelacyjnego, bez względu na zamiar stron zawierających umowę powoduje, że nie powstaje obowiązek podlegania ubezpieczeniom w oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o s.u.s. i tym samym prawo wyboru tytułu ubezpieczenia. Niemniej jednak uprawniony jest wniosek, że skoro strony w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie dotrzymały warunków umowy o pracę nakładczą w jakimkolwiek miesiącu, osiągając dla wykonawczyni wynagrodzenia od 50 zł do 91,00 zł miesięcznie, to umowa dotknięta była nieważnością na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 §1 k.c.</a>, jak stwierdził Sąd I instancji, gdyż była wykonywana wyłącznie w celu ominięcia przepisów określających wymiar składek z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, ale abstrahując od zamiaru stron i tak umowa realizowana w powyższy sposób nie rodziła obowiązku ubezpieczenia, a tym samym nie dawała możliwości wyboru tytułu ubezpieczenia. Sąd Apelacyjny stwierdził zatem, że apelacja nie zawiera uzasadnionych zarzutów i orzekł jak w sentencji na mocy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>. /-/ SSA J. Ansion/-/ SSA E. Piotrowska/-/ SSA M. Małek - Bujak Sędzia Przewodnicząca Sędzia JM </div>