Ppolska.starec← UrzadnikLog in

XXVI GC 210/12

Common courts2012-12-05
Case number
XXVI GC 210/12
Judgment date
2012-12-05
Type
SENTENCE

Judges

Karolina Toczyńska (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

<p>Sygn. akt XXVI GC 210/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 5 grudnia 2012 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXVI Wydział Gospodarczy w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong>SSR del. Karolina Toczyńska</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: </strong>Paweł Stępień</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 roku w Warszawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>na rzecz powoda kwotę <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">L.</span>kwotę 127.727,39 zł (sto dwadzieścia siedem tysięcy siedemset dwadzieścia siedem złotych 39/100) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 12 listopada 2010 r. do dnia zapłaty,</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">L.</span>kwotę 10.004 zł (dziesięć tysięcy cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <em> <!-- -->SSR del. Karolina Toczyńska</em> </p> <p>Sygn. akt XXVI GC 210/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">L.</span>w pozwie skierowanym przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 127.727,39 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 12 listopada 2010 r. do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu powód wskazał, iż w ramach zawartej z pozwanym umowy o świadczenie usług windykacyjnych wyegzekwował na rzecz pozwanego od dłużnika <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> należności na kwotę 10.469.458,43 zł, w zamian za co pozwany był zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia stanowiącego prowizję od ściągniętych należności. Powód nie otrzymał jednak należnego wynagrodzenia od pozwanego.</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym przez Sąd Okręgowy <span class="anon-block">(...)</span>w dniu 4 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. X GNc 81/11 zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę żądaną pozwem wraz z odsetkami oraz kosztami procesu.</p> <p>Od powyższego nakazu zapłaty pozwany wniósł sprzeciw, w którym wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego i kosztów sądowych według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu sprzeciwu zaprzeczył okolicznościom wskazanym w pozwie. Wskazał, iż do wyegzekwowania należności pozwanego doszło niezależnie od świadczenia usług przez powoda na rzecz pozwanego.</p> <p>W piśmie stanowiącym odpowiedź na sprzeciw pozwanego powód wskazał, iż wbrew twierdzeniom strony pozwanej, spłata zadłużenia była wynikiem działań podejmowanych wyłącznie przez stronę powodową i na tę okoliczność powołał dowód z przesłuchania w charakterze świadków <span class="anon-block">G. K.</span> i <span class="anon-block">J. W.</span>, zachowany został zatem termin na zgłoszenie odpowiednich wniosków dowodowych w reakcji na zarzuty pozwanego i ich treść oraz zakres.</p> <p>Na rozprawie i w toku postępowania strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block"> (...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">L.</span> jest podmiotem gospodarczym zajmującym się windykacją należności (okoliczności bezsporne).</p> <p>W ramach prowadzonej działalności gospodarczej powód zawarł z pozwanym <span class="anon-block">(...) S.A.</span>umowę z dnia 15 listopada 2005 r. o świadczenie usług windykacyjnych, która <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span>z dnia 28 października 2009 r. została przedłużona na czas nieokreślony. Zgodnie z § 8 ust. 1 w/w umowy za świadczenie usług windykacyjnych powodowi było należne wynagrodzenie w wysokości<span class="anon-block">(...)</span> % od kwoty ściągniętej należności (umowa o świadczenie usług windykacyjnych z dnia 15 listopada 2005 r. z aneksami – k. 11 – 20).</p> <p>Zgodnie z postanowieniami w/w umowy pozwany zlecił powodowi dochodzenie należności od dłużnika <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>na łączną kwotę 234.628.514,33 zł (pismo <span class="anon-block">(...) S.A.</span>z dnia 5.07.2010 r. – k. 23, pismo <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z dnia 5.07.2010 r. - k. 24, zeznania <span class="anon-block">J. W.</span>– k. 147 – 148, zeznania <span class="anon-block">G. K.</span>– k. 148 – 150).</p> <p>Powód prowadził działania zmierzające do windykacji należności <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> od dłużnika <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> W tym celu powód skierował do dłużnika dwa pisma datowane na dzień 12 lipca 2010 r., w których wezwał <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> do zapłaty na rzecz pozwanego kwot 195.232.380,19 zł i 39.704.827,13 zł tytułem wierzytelności pozwanego. Kopie tych pism otrzymał pozwany (wezwania do zapłaty z dnia 12 lipca 2012 r. wraz z potwierdzeniem nadania – k. 33 – 36, 37 – 39, zeznania <span class="anon-block">J. W.</span> k. 147 – 148, zeznania <span class="anon-block">G. K.</span> – k. 150 - 151).</p> <p>Zarówno dłużnik – <span class="anon-block">(...)</span>, jak i pozwany <span class="anon-block"> (...)</span> byli informowani o działaniach powoda (k. 48- 51), wszczynane były postępowania sądowe, uzyskiwane nakazy zapłaty, uruchamiano postępowanie zabezpieczające. Strony były w stałym codziennym kontakcie, jeśli chodzi o pracowników obu spółek. Ponadto świadkowie <span class="anon-block">J. W.</span> i <span class="anon-block">G. K.</span> zeznali, iż zarówno oni jak i ich pracownicy byli informowani o podejmowanych przez powoda czynnościach, dostawali dokumenty i pisma w toku prowadzonej windykacji wskazujące na podejmowanie szeregu różnych czynności przez powoda (zeznania świadków k. 148, k. 149). Toczy się postępowanie w sprawie sygn. akt X GC 382/10 – obecnie XXVI GC 113/12.</p> <p>W następstwie działań windykacyjnych powoda dłużnik <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> zapłacił na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> łączną kwotę 10.469.458,43 zł tytułem spłaty długu, na którą składały się:</p> <p>- kwota 204.880,08 zł wpłacona przez dłużnika na konto pozwanego w dniu 12 października 2010 r.,</p> <p>- kwota 1.178.043,27 zł wpłacona przez dłużnika na konto pozwanego w dniu 15 października 2010 r.,</p> <p>- kwota 1.130.626,73 zł wpłacona przed dłużnika na konto pozwanego w dniu 15 października 2010 r.,</p> <p>- kwota 462.559,55 zł wpłacona przez dłużnika na konto pozwanego w dniu 15 października 2010 r.,</p> <p>- kwota 2.382.668,50 zł wpłacona przez dłużnika na konto pozwanego w dniu 15 października 2010 r.,</p> <p>- kwota 3.651.648,96 zł wpłacona przez dłużnika na konto pozwanego w dniu 26 października 2010 r.,</p> <p>- kwota 1.366.373,29 zł wpłacona przez dłużnika na konto pozwanego w dniu 26 października 2010 r.,</p> <p>- kwota 92.658,05 zł wpłacona przez dłużnika na konto pozwanego w dniu 26 października 2010 r.</p> <p>O zapłacie powyższych należności dłużnik poinformował powoda pismem z dnia 23 lutego 2011 r. O windykacji należności powód poinformował pozwanego (pismo <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z dnia 23 lutego 2011 r. – k. 26, korespondencja – e – mail między powodem na pozwanym – k. 28, 30, 32, zeznania <span class="anon-block">G. K.</span> – k. 149).</p> <p>Od wyegzekwowanej na rzecz pozwanego kwoty 10.469.458,43 zł powód naliczył prowizję w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> % wyegzekwowanej kwoty zgodnie z postanowieniami umowy z dnia 15 listopada 2005 r. o świadczenie usług windykacyjnych. Tak obliczona prowizja wyniosła kwotę 104.694,58 zł. Powód wystawił pozwanemu <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span>na kwotę 127.727,39 zł (w tym VAT) z terminem płatności do dnia 10 listopada 2010 r. (<span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span>z dnia 27 października 2010 r. – k. 40 – 41).</p> <p>Pozwany nie uregulował należności wynikających z <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span>, a pismem z dnia 17 listopada 2010 r. zwrócił powodowi przedmiotową fakturę, oświadczając, iż świadczenie objęte tą fakturą jest nienależne (pismo pozwanego do <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z dnia 17 listopada 2010 r. – k. 42 – 45,</p> <p>Pismem z dnia 25 listopada 2010 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 127.727,39 zł wraz z odsetkami ustawowymi (wezwanie do zapłaty z dnia 25 listopada 2010 r. wraz z dowodem nadania – k. 46 – 47).</p> <p>W odpowiedzi pozwany zwrócił ponownie powodowi przedmiotową fakturę, odmawiając zapłaty z uwagi na nienależność świadczenia udokumentowanego fakturą (pismo pozwanego z dnia 2 grudnia 2010 r. – k. 52 – 53).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych sprawy oraz zeznań świadków: <span class="anon-block">J. W.</span>(k. 147 – 148) i <span class="anon-block">G. K.</span>(k. 148 – 151), przesłuchanych na okoliczność współpracy między stronami w zakresie obsługi zadłużenia, którym Sąd dał wiarę. Zeznania świadka <span class="anon-block">M. Ł.</span>również są wiarygodne, jednak nie potwierdziły one w ocenie sądu, iż płatności na rzecz pozwanego nie były wynikiem działań <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. W ocenie Sądu z zeznań <span class="anon-block">M. Ł.</span>(k. 146 – 147) nie można wprost wyciągnąć takiego wniosku, albowiem z pozostałych dowodów t.j. dokumentów oraz zeznań członków Zarządu oraz pracowników <span class="anon-block">(...) S.A.</span>wynika, iż powód podejmował działania zmierzające do windykacji należności pozwanego, a mianowicie kierował do dłużnika wezwania do zapłaty, pozwy, pisma procesowe, zaś o podejmowanych czynnościach informował pozwanego. Potwierdzają to zeznania świadków <span class="anon-block">J. W.</span>i <span class="anon-block">G. K.</span>. Powód w należyty sposób wykonywał umowę, informował pozwanego i jego pracowników o podejmowanych czynnościach, nie było też w toku 5 letniej współpracy zastrzeżeń do wykonywania umowy przez powoda. Prowadzona przez <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. windykacja doprowadziła do wyegzekwowania należności <span class="anon-block">(...) S.A.</span>Świadek <span class="anon-block">M. Ł.</span>była natomiast odpowiedzialna za kompleksową spłatę zadłużenia <span class="anon-block">(...) Sp. z o.o.</span>i miała wiedzę oraz podejmowała decyzję w jaki sposób należności będą spłacane, a także jakim wierzycielom. Jednak intencje podmiotu trzeciego wobec stron umowy są irrelewantne dla rozstrzygnięcia. Powód w niniejszej sprawie w sposób należyty wykonywał umowę i wykazał tą okoliczność w niniejszym postępowaniu. Ponadto pracownicy<span class="anon-block">(...)</span>w tym dyrektor <span class="anon-block">E. G.</span>wiedzieli o prowadzeniu windykacji należności przysługujących <span class="anon-block">(...)</span>przez <span class="anon-block">(...)</span>, potwierdzają tą okoliczność zeznania świadka <span class="anon-block">M. Ł.</span>(k. 146), jak też dokumenty (k. 26) – w piśmie z dnia 23 lutego 2011 <span class="anon-block">(...)</span>przesyłają powodowi informację o kwotach wpłat w odniesieniu do zlecenia nr <span class="anon-block">(...)</span>otrzymanego od pozwanego przez <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->S ąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości.</p> <p>Materialnoprawną podstawą roszczenia powoda był przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a>, zgodnie z którym do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.</p> <p>Zgodnie z postanowieniami umowy o świadczenie usług windykacyjnych z dnia 15 listopada 2005 r. powód <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. zobowiązał się do wyegzekwowania od dłużników należności pozwanego <span class="anon-block">(...) S.A.</span>(§ 1 ust. 1 umowy). W zamian za wykonanie umowy powodowi było należne wynagrodzenie w wysokości 1 % zwindykowanej kwoty (§ 8 umowy w brzmieniu nadanym <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span>z dnia 22 czerwca 2010 r.).</p> <p>Umowa o świadczenie usług windykacyjnych była ukształtowana jako umowa rezultatu, albowiem powód był zobowiązany do osiągnięcia określonego rezultatu – wyegzekwowania należności pozwanego. Wynagrodzenie powoda było wprost określone jako procent od kwot, które wpłynęły na konto <span class="anon-block"> (...)</span> a objęte były zleceniem windykacyjnym.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, iż działania powoda polegające na kierowaniu do dłużnika <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wezwań do zapłaty doprowadziły do zapłaty należności na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Wbrew twierdzeniom pozwanego do zapłaty należności nie doszłoby bez udziału firmy windykacyjnej. Z zeznań świadków <span class="anon-block">G. K.</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> wynika, iż najpierw windykacją należności zajmowały się oddziały - bezskutecznie. Następnie oddziały przekazywały informację o nieściągalnej wierzytelności centrali, a ta zlecała jej windykację powodowi. Zgodnie z umową łączącą strony dalszą windykacją należności zajmował się wyłącznie powód, z wyłączeniem nie tylko innych podmiotów trzecich, ale także samego pozwanego. Nie było żadnych samodzielnych działań <span class="anon-block"> (...)</span>, które miały na celu odzyskanie należności. Przeciwnie zgodnie z łączącą strony umową pracownicy pozwanego nie byli już zaangażowani ani czasowo, ani personalnie w odzyskiwanie wierzytelności. Byli oni natomiast na bieżąco informowani o podejmowanych przez powoda czynnościach, co potwierdzają zarówno <span class="anon-block">G. K.</span> jak i <span class="anon-block">J. W.</span>. Ponadto z zeznań świadka <span class="anon-block">G. K.</span>, który pełnił funkcję członka zarządu wynika, iż pozwany był zadowolony z działań podejmowanych przez powoda i ze współpracy stron, umowa była w związku z tym aneksowana i przedłużona została na czas nieokreślony. Zebrany materiał dowodowy nie wskazuje, iż zapłata należności nastąpiła w sposób dobrowolny, bez udziału firmy windykacyjnej, bądź przy wyłącznym staraniu pozwanego.</p> <p>W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż działania windykacyjne prowadzone przez <span class="anon-block"> (...) Finanse Sp. z o.o.</span> należy powiązać z zapłatą należności na rzecz pozwanego. Powód podejmował działania polegające na kierowaniu wezwań do dłużnika, a skutkiem prowadzonej windykacji była dobrowolna zapłata przez dłużnika należności na rzecz pozwanego. Uprawniony jest także wniosek, iż istnieje normalny związek przyczynowy między spłatą należności przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> a działaniami powoda. Płatność nastąpiła dopiero po otrzymaniu zlecenia na windykację określonych należności przez <span class="anon-block"> (...)</span> i po podjęciu działań mających na celu wyegzekwowanie wierzytelności. Zgodnie z warunkami umowy i określonymi w niej zasadami wynagrodzenia – funkcjonującymi od 15.XI.2005r. i wielokrotnie realizowanymi, zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez <span class="anon-block"> (...)</span> w imieniu strony pozwanej (k. 21 – pełnomocnictwo), w sprawach innych dłużników, jak też <span class="anon-block">(...)</span>, powód na podstawie zleceń windykacyjnych podejmował stosowne czynności mające na celu odzyskanie wierzytelności. Umowa nie precyzowała, jakie szczególne czynności <span class="anon-block"> (...)</span> ma podjąć, aby dłużnik uregulował należność. Mogły to być negocjacje, wezwania do zapłaty, spotkania, rozmowy telefoniczne, wezwania do zapłaty, pozwy, wnioski o zawezwanie do próby ugodowej, pisma procesowe, wszelkie czynności które mogły doprowadzić do spłaty (§ 1 pkt 1-2 umowy). Za każdą taką spłatę należna był powodowi prowizja (§ 1 pkt 3 umowy). Pozwany nie musiał już angażować swoich pracowników, ani ponosić dalszych kosztów obsługi zadłużenia, bowiem zlecał windykację powodowi. Powód jako firma windykacyjna motywował dłużnika do spłat za pomocą wezwań do zapłaty pisemnych, telefonicznych, dokonywał czynności polubownych mających doprowadzić do spłaty, za co był wynagradzany prowizyjnie. Wszelkie wpłaty zgodnie z umową były traktowane, jako wynik działań powoda, szczególnie w sytuacji gdy <span class="anon-block"> (...)</span> już nie podejmowało działań mających na celu odzyskanie wierzytelności, a czynności uprzednio podejmowane okazały się bezskuteczne. Powód prowadził skuteczną i efektywną egzekucję w granicach dozwolonych przez prawo, nie miał uprawnień i kompetencji komornika, który może bezpośrednio ingerować w sferę majątkową dłużnika, co zresztą w niniejszym przypadku nie doprowadziłoby do zamierzonego efektu w postaci odzyskania należności, zajęcie rachunków czy zabezpieczenia majątku sparaliżowałyby działalność dłużnika i konieczne były właśnie działania windykacyjne, które oferował i przeprowadzał powód. Natomiast zarówno dłużnik – <span class="anon-block">(...)</span>, jak i pozwany <span class="anon-block"> (...)</span> byli informowani o działaniach powoda (k. 48- 51), wszczynane były postępowania sądowe, uzyskiwane nakazy zapłaty, uruchamiano postępowanie zabezpieczające. Strony były w stałym codziennym kontakcie, jeśli chodzi o pracowników obu spółek. Ponadto świadkowie <span class="anon-block">J. W.</span> i <span class="anon-block">G. K.</span> zeznali, iż zarówno oni jak i ich pracownicy byli informowani o podejmowanych przez powoda czynnościach, dostawali dokumenty i pisma w toku prowadzonej windykacji wskazujące na podejmowanie szeregu różnych czynności przez powoda (zeznania świadków k. 148, k. 149). Toczy się postępowanie w sprawie sygn. akt X GC 382/10 – obecnie XXVI GC 113/12, okoliczność iż w sprawie dłużnik wniósł sprzeciw nie może być zinterpretowana na niekorzyść powoda, gdyż prawem dłużnika jest podnosić zarzuty wobec wierzyciela, powód <span class="anon-block"> (...)</span> podjął się windykacji wierzytelności na którą dostał zlecenie, nie gwarantował iż wierzytelność zostanie spłacona natychmiast, pozwany także nie składał zapewnień, iż wierzytelności zlecone do windykacji są bezsporne. Pozwany wskazywał także na samodzielne podejmowanie czynności przymuszających wobec <span class="anon-block">(...)</span> (k. 102 -103 pismo procesowe), jednak podkreślić należy, iż są one późniejsze niż spłaty, które otrzymał pozwany i przedmiot prowadzonych negocjacji jest inny niż przedmiot sporu, inna też była pozycja negocjacyjna pozwanego w kontaktach wobec <span class="anon-block">(...)</span>. Potwierdza tą okoliczność także świadek <span class="anon-block">M. Ł.</span> w swoich zeznaniach.</p> <p>W związku z wyegzekwowaniem należności pozwanego i uiszczeniem na konto wierzyciela odpowiednich kwot, pozwany <span class="anon-block">(...) S.A.</span>był zobowiązany do zapłaty należnego powodowi wynagrodzenia, ustalonego zgodnie z § 8 umowy w brzmieniu nadanym <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span>z dnia z dnia 22 czerwca 2010 r. jako prowizja w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> % od kwoty ściągniętej należności.</p> <p>Tak ustalone wynagrodzenie zostało obliczone na kwotę 104.694,58 zł i powiększone o podatek VAT. Tak więc pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> był zobowiązany do zapłaty powodowi należnego mu wynagrodzenia za świadczenie usług windykacyjnych w wysokości 127.727,39 zł</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd zasądził od pozwanego <span class="anon-block">(...) S.A.</span>na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. kwotę żądaną pozwem wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za czas opóźnienia w dokonaniu płatności faktury. O roszczeniu odsetkowym Sąd orzekł na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> regulującego zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. To właśnie od pozwanego jako przegranego w sprawie należało zasądzić na rzecz powoda koszty postępowania poniesione w sprawie, na które złożyły się opłata sądowa od pozwu oraz koszty zastępstwa procesowego ustalone przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ()">Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. z 2002 r., nr 163 poz. 1349 z późń zm.)</p> <p>Mając powyższe na względzie postanowiono jak w sentencji.</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>