Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I ACa 851/12

Common courts2012-12-14
Case number
I ACa 851/12
Judgment date
2012-12-14
Type
SENTENCE

Judges

Barbara TrębskaEdyta JefimkoMarzena Konsek-Bitkowska (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p> <strong> <!-- --> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I ACa 851/12 </strong> </p>Sygn. akt I ACa 851/12 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SA Marzena Konsek – Bitkowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędzia SA Edyta Jefimko (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędzia SA Barbara Trębska </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Baranowska </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o uchylenie uchwały</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</p> <p>z dnia 17 kwietnia 2012 r.</p> <p>sygn. akt XXIV C 727/11</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od Wspólnoty Mieszkaniowej przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->I ACa 851/12 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2012 r. wydanym w sprawie z powództwa <span class="anon-block">M. S.</span> skierowanego przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> o uchylenie uchwały - Sąd Okręgowy w Warszawie :</p> <p>1.uchylił uchwalę<span class="anon-block">(...)</span> z dnia 5 kwietnia 2011 r. ogółu właścicieli lokali przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w przedmiocie anulowania uchwały<span class="anon-block">(...)</span> z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie zasady użytkowania pomieszczeń wspólnych w piwnicy;</p> <p>2.zasadził od Wspólnoty Mieszkaniowej przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Powyższy wyrok Sąd Okręgowy wydał na podstawie następujących ustaleń faktycznych i wniosków .</strong> </p> <p>Właściciele lokali tworzący Wspólnotę Mieszkaniową nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> podjęli uchwałę <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 5 kwietnia 2011 r. W punkcie pierwszym tej uchwały anulowano uchwałę<span class="anon-block">(...)</span> z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie zasad użytkowania pomieszczeń wspólnych w piwnicy. W punkcie drugim postanowiono przywrócić zasady użytkowania pomieszczeń piwnicznych obowiązujące przed dniem 13 grudnia 2004 r. w ten sposób, że pomieszczenie pralni postanowiono przeznaczyć do wspólnego użytkowania przez mieszkańców budynku, a pomieszczenie piwniczne przyznane zgodnie z punktem 2 uchwały <span class="anon-block">(...)</span>właścicielowi <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> postanowiono przekazać właścicielowi <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>. W punkcie trzecim zobowiązano właścicieli <span class="anon-block">lokali nr (...)</span> do wykonania uchwały w ten sposób, że właściciela <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> zobowiązano do przekazania pomieszczenia piwnicznego właścicielowi <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> do dnia 30 kwietnia 2011 r., zaś właściciela <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> zobowiązano do przekazania pomieszczenia pralni do dyspozycji wspólnoty mieszkaniowej do dnia 31 maja 2011 r. Uchwała została podjęta w trybie indywidualnego zbierania głosów. Za jej przyjęciem opowiedzieli się właściciele reprezentujący udziały w łącznej wysokości 0,8 a przeciwko głosowali właściciele reprezentujący udział w wysokości 0,2. Zawiadomienie o podjęciu i treści uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">M. S.</span> otrzymała w piśmie zarządu wspólnoty z dnia 5 maja 2011 r. Wspólnotę Mieszkaniową przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> tworzy 10 właścicieli lokali: 1) <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span> - właściciel lokalu o powierzchni 47,06 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,09 , 2) <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">K.</span>' <span class="anon-block">W.</span> - właściciele <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 60,11 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,111 , 3) <span class="anon-block">W. K.</span> - właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 46,32 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,086, 4) <span class="anon-block">K. A.</span> - właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 61,68 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,113, 5) <span class="anon-block">W. S.</span> - właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 46,72 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,086, 6) <span class="anon-block">M. S.</span> - właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 61,68 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,114, 7) <span class="anon-block">M. L.</span> - właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 46,72 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,086 , 8) <span class="anon-block">J. G.</span> - właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 61,68 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,114, 9) <span class="anon-block">S. J.</span> - właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 46,72 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,086 , 10) <span class="anon-block">W. B.</span> - właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> o powierzchni 61,68 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,114. W dniu 13 grudnia 2004 r. właściciele lokali tworzący Wspólnotę Mieszkaniową przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> podjęli uchwałę nr<span class="anon-block">(...)</span>w sprawie określenia zasad użytkowania pomieszczeń wspólnych w piwnicy budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. W punkcie pierwszym tej uchwały postanowiono przekazać <span class="anon-block">M. L.</span>, jako właścicielce <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>, pomieszczenie pralni usytuowane w piwnicy budynku z przeznaczeniem na piwnicę lokatorską. Na mocy punktu drugiego przekazano <span class="anon-block">J. C.</span>, jako właścicielowi <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>, piwnicę lokatorską dotychczas użytkowaną przez <span class="anon-block">M. L.</span> w związku z czym <span class="anon-block">J. C.</span> miał użytkować odtąd dwie piwnice . W punkcie trzecim wskazano, że pomieszczenia wymienione w punktach 1 i 2 będą użytkowane nieodpłatnie. W punkcie czwartym wspólnota mieszkaniowa zastrzegła sobie prawo zmiany przeznaczenia pomieszczeń wymienionych w punktach 1 i 2. Do dnia 13 grudnia 2004 r. w piwnicy budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> dwa najmniejsze pomieszczenia piwniczne o powierzchniach 2,3 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> i 2,7 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> stanowiły pomieszczenia, z których korzystali właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> i właścicielka <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>. Przed podjęciem uchwały <span class="anon-block">(...)</span> w piwnicy budynku znajdowało się pomieszczenie pralni, które nie było wykorzystywane przez właścicieli od wielu lat. Na mocy uchwały <span class="anon-block">(...)</span> od dnia 13 grudnia 2004 r. właścicielka <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> przestała korzystać z dotychczas wykorzystywanego przez nią pomieszczenia piwnicznego o powierzchni 2,7 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, a jako pomieszczenie piwniczne zaczęła wykorzystywać pomieszczanie pralni znajdujące się w piwnicy budynku, natomiast właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> połączył w jedno pomieszczenie piwniczne dwa pomieszczenia, z którego dotąd korzystał on oraz właścicielka <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> i tak powstało pomieszczenie o powierzchni 5 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> .Połączenie dwóch pomieszczeń piwnicznych w jedno przez właściciela <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> odbyło się w ten sposób, że została usunięta ściana dotychczas dzieląca oba pomieszczenia oraz jedne zbędne drzwi . Po przyjęciu uchwały nr<span class="anon-block">(...)</span>, a przed podjęciem uchwały<span class="anon-block">(...)</span>, właściciele poszczególnych lokali mogli korzystać z pomieszczeń piwnicznych o następującej powierzchni: właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 3,55 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 4,97 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 4,71 m <sup> <!-- -->( 2)</sup>, właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 4,04 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> , właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 4,98 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 5,67 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 4,56 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 4,06 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> , właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 4,88 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> , właściciel <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> z piwnicy o powierzchni 3,57 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>. Łączna powierzchnia pomieszczeń piwnicznych (komórek lokatorskich), z których przed podjęciem uchwały<span class="anon-block">(...)</span> korzystali na wyłączność właściciele lokali o numerach od 1 do 10 w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, wynosiła 44,99 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>.W 2011 r. nie zaistniały podstawy do dokonania zmian w zakresie korzystania przez właścicieli lokali z pomieszczeń piwnicznych. Pomieszczenie suszarni znajdujące się w piwnicy tego budynku jest wykorzystane przez mieszkańców jako ogólnodostępne. Przed przyjęciem uchwały nr<span class="anon-block">(...)</span> zarząd wspólnoty postanowił w jednym z pomieszczeń znajdujących się w piwnicy zrobić schowek na rowery, wózki dla dzieci i skrzynki na kwiaty itp. Trzymaniem rowerów w zamykanym pomieszczeniu w piwnicy byli zainteresowani w kwietniu 2011 r. czterej właściciele lokali. Obecnie nie ma osób, które byłyby zainteresowane przechowywaniem wózków dla dzieci w oddzielnym pomieszczeniu w piwnicy. W piwnicy budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> największym pomieszczeniem, z którego wspólnie korzystają mieszkańcy, jest suszarnia. Pomieszczenie to, jest zawsze otwarte .W piwnicy tej znajduje się również pomieszczenie, które nie jest wykorzystywane, a znajduje się w nim główny zawór odcinający dopływ gazu (wlot gazu). W 2011 r. możliwe było wyprowadzenie wlotu gazu na zewnątrz budynku, a pomieszczenie można było przeznaczyć na potrzeby mieszkańców. W celu wykonania uchwały nr<span class="anon-block">(...)</span> należałoby postawić ściankę w pomieszczeniu piwnicznym wykorzystywanym na mocy uchwały nr<span class="anon-block">(...)</span> przez właściciela <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>, w celu podzielenia pomieszczenia na dwie części: na jedną o powierzchni 2,3 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> i drugą o powierzchni 2,7 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> , a nadto wyburzyć elementy wstawione w miejsce, w którym przed 13 grudnia 2004 r. znajdowały się drzwi oraz wstawić drzwi prowadzące do nowo powstałej części. Od podjęcia uchwały <span class="anon-block">(...)</span>w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie funkcjonuje pralnia w piwnicy.</p> <p>Sąd Okręgowy uwzględnił w całości powództwo o uchylenie uchwały numer <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 5 kwietnia 2011 r. ogółu właścicieli lokali przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 25;art. 25 ust. 1)">art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali</a> (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm. - dalej powoływanej jako: u.w.l.) właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę właścicieli lokali do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo o uchylenie uchwały może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia jej podjęcia na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Pozew o uchylenie uchwały numer <span class="anon-block"> (...)</span> został wniesiony przed upływem terminu zawitego. Strona powodowa, na której zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> spoczywał ciężar udowodnienia przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 25;art. 25 ust. 1)">art. 25 ust. 1</a> u.w.l., wykazała, że zaskarżona uchwała narusza jej interesy. Pomieszczenia znajdujące się w piwnicy budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> stanowiły części wspólne pozostające w zarządzie pozwanej wspólnoty. Na mocy uchwały<span class="anon-block">(...)</span> właściciele tworzący wspólnotę uzgodnili nowe zasady korzystania przez właścicieli <span class="anon-block">lokali numer (...)</span> z pomieszczeń piwnicznych. Aż do marca 2011 r. wspólnota akceptowała przyjęte rozwiązanie . Pozwana nie wykazała, aby podjęcie uchwały <span class="anon-block">(...)</span> było celowe z punktu widzenia ekonomicznego bądź gospodarczego wspólnoty ani z punktu widzenia interesów właścicieli. Wyjaśnienia podawane przez osoby wchodzące w skład zarządu co do potrzeby podjęcia uchwały<span class="anon-block">(...)</span> nie były spójne. Podano w szczególności, że niektórzy mieszkańcy potrzebowali w piwnicy dodatkowego pomieszczenia, z którego mogliby wspólnie korzystać, zamykanego na klucz, na potrzeby trzymania w nim rowerów, wózków dla dzieci, skrzynek na kwiaty itp. Nie zostało jednak udowodnione , którym konkretnie właścicielom zależało na tego rodzaju dodatkowym pomieszczeniu. W piwnicy budynku znajduje się wolne pomieszczenie o powierzchni 3,57 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> , z którego mogliby wspólnie korzystać mieszkańcy, a które mogłoby być zamykane i służyć wszystkim lokatorom. Obecnie w tym pomieszczeniu jest wlot gazu, lecz istnieje możliwość wyprowadzenia tego urządzenia na zewnątrz. Nadto suszarnia stanowi pomieszczenie o powierzchni 8,17 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> i mogłaby z niej zostać wydzielona część, która służyłaby na dodatkowe potrzeby właścicieli. Z tych innych możliwości zagospodarowania pomieszczeń znajdujących się w piwnicy właściciele tworzący wspólnotę nie skorzystali, podejmując uchwałę, na mocy której pomieszczenie piwniczne dotąd użytkowane przez właścicielkę <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> miało zostać przez nią opuszczone, przez co wspólnota uzyskałaby dodatkowe pomieszczenie dla własnych celów, a właścicielka <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> miałaby dokonać podziału dotychczas zajmowanej przez nią piwnicy i część tej piwnicy miałaby oddać właścicielce <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>. W celu wykonania zaskarżonej uchwały, powódka musiałaby poczynić nakłady i wykonać prace polegające na rozdzieleniu na dwie części użytkowanego dotąd przez nią pomieszczenia piwnicznego, co narusza jej interes, także majątkowy. Ciężar uzyskania dodatkowego pomieszczenia dla potrzeb ogółu właścicieli poniosłaby nie wspólnota - wszyscy właściciele zgodnie z zasadą wynikającą z art. 12 ust. 2 u.w.l., lecz tylko powódka i ewentualnie właścicielka <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>.</p> <p>Zaskarżona uchwała narusza interes powódki przez to, że wskutek jej wykonania powierzchnia pomieszczenia piwnicznego, z którego mogłaby ona korzystać, zmniejszyłaby się z 5 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> do 2,3 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>. Nowopowstałe pomieszczenie z powodu jego rozmiarów byłoby znacznie mniej funkcjonalne niż obecne pomieszczenie, z którego może korzystać powódka. Pozostali właściciele, poza właścicielką <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>, nie ponieśliby tego rodzaju konsekwencji (utrudnień, ograniczeń w korzystaniu z pomieszczeń piwnicznych). Wskutek wykonania uchwały powstałoby wolne pomieszczenie po dawnej pralni, z którego mogliby korzystać wszyscy właściciele. Zaskarżona uchwała w sposób rażący dyskryminuje więc powódkę jako jednego z właścicieli. <span class="anon-block">M. S.</span> jest właścicielką lokalu mieszkalnego, który należy do największych lokali w budynku. Powódka dysponuje też jednym z największych udziałów w nieruchomości wspólnej i w związku z tym w myśl art. 12 ust. 2 u.w.l. ponosi największe opłaty na nieruchomość wspólną. Przed podjęciem uchwały<span class="anon-block">(...)</span> łączna powierzchnia wszystkich pomieszczeń piwnicznych, z których korzystali na wyłączność poszczególni właściciele, wynosiła 44,99 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>. Skoro powódka dysponuje udziałem w nieruchomości wspólnej w wysokości 0,114, zatem przypadająca na nią powierzchnia pomieszczenia piwnicznego winna wynieść, po zaokrągleniu, 5,13 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> (0,114 x 44,99 m<sup> <!-- -->( 2)</sup> = 5,12886 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>). Rozwiązanie przyjęte na mocy uchwały<span class="anon-block">(...)</span>było o tyle zgodne z zasadami prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną , że na mocy tej uchwały powódka dysponowała na wyłączność pomieszczeniem piwnicznym, które mniej więcej odpowiadało stosunkowi jej udziału w nieruchomości wspólnej do łącznej powierzchni wszystkich komórek lokatorskich (pomieszczeń piwnicznych przysługujących poszczególnym właścicielom). Zgodnie z art. 12 ust. 1 u.w.l., właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem. Na mocy podjętej uchwały zabroniono by powódce współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem w zakresie odnoszącym się do pomieszczeń piwnicznych.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację </strong>od powyższego wyroku złożyła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, zaskarżając orzeczenie Sądu Okręgowego w całości na podstawie następujących zarzutów :</p> <p>1.  naruszenia prawa materialnego:</p> <p>a)  art.25 ust.l u.w.l. na skutek całkowitego pominięcia interesów pozwanej Wspólnoty,</p> <p>b)  art. 12 ust.l u.w.l. na skutek uznania, że zakres współkorzystania z części wspólnej przez poszczególnych współwłaścicieli, ogranicza się do powierzchni wynikającej z wysokości udziału w nieruchomości wspólnej i wysokości kosztów utrzymania części wspólnej,</p> <p>c)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art.222§ l k.c.</a> w wyniku błędnego przyjęcia ,że powódce przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania spornym pomieszczeniem, wynikające z uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej Nr <span class="anon-block"> (...)</span>, która nie podlega wzruszeniu pomimo zawartego w niej zastrzeżenia,</p> <p>2. naruszenia prawa procesowego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233§ l k.p.c.</a> poprzez:</p> <p>a)odmowę wiarygodności dowodowi z zeznań członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej<span class="anon-block">(...)</span> a jednocześnie przedstawienie hipotetycznych możliwości innego rozwiązania potrzeb Wspólnoty,</p> <p>b)błędną ocenę dowodu z uchwały<span class="anon-block">(...)</span> Wspólnoty Mieszkaniowej, a w konsekwencji ustalenie, iż tymczasowość rozwiązania przyjętego tą uchwałą nie ma znaczenia dla rozpoznania sprawy , bowiem sporne pomieszczenie piwniczne, po przyłączeniu do wcześniej posiadanego przez powódkę pomieszczenia piwnicznego odpowiada udziałowi w nieruchomości wspólnej,</p> <p>c)pominięcie przy rozstrzygnięciu sprawy istotnych interesów Wspólnoty,</p> <p>W oparciu o powyższe zarzuty pozwana wniosła o :</p> <p>1. zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości i oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powódki na rzecz Wspólnoty kosztów postępowania w obydwu instancjach, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych,</p> <p>a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku</p> <p>2.  uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów postępowania w instancji odwoławczej.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja nie jest zasadna.</p> <p>Niezasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233§ 1 k.p.c.</a> Wbrew twierdzeniom apelującej ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie narusza kryteriów ustawowych , a Sąd Okręgowy uznał zeznania obu stron w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy za wiarygodne .Dla skuteczności zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233§1 k.p.c.</a> nie jest wystarczające samo stwierdzenie o wadliwości dokonanych ustaleń faktycznych, odwołujące się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącej odpowiada rzeczywistości. Konieczne jest tu wskazanie przyczyn dyskwalifikujących postępowanie sądu w tym zakresie. W szczególności apelująca powinna wskazać, jakie kryteria zostały naruszone przy ocenie dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23.01.2001 r. , IV CKN 970/00 Lex nr 52753). Jeżeli z materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych, to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (por. wyrok Sądu Najwyższego z 27 września 2002 r. sygn. II CKN 817/00, Lex nr 56906).</p> <p>Skarżąca nie wykazała, aby dokonana przez Sąd I instancji ocena materiału dowodowego ( zarówno dotycząca dowodów osobowych , jak również dowodu z dokumentów, w tym uchwały<span class="anon-block">(...)</span>) była wadliwa , co czyni podniesiony zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego bezzasadnym.</p> <p>Sąd Okręgowy do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w sposób właściwy zastosował przepisy prawa materialnego. Dokonując wykładni art. 25 u.w.l. należy mieć na uwadze, że nie jest możliwe ani celowe opracowanie katalogu uchwał, które mogą być kwalifikowane jako naruszające słuszne interesy skarżącego właściciela . Sąd -weryfikując zasadność powództwa - winien dokonać oceny celowości, gospodarności i rzetelność decyzji wspólnoty wyrażonej w zaskarżanej uchwale. Uchwała zgodna z przepisami prawa i umową właścicieli lokali oraz zgodna z zasadami prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną może być zaskarżona do sądu z powodu innego sposobu naruszenia interesów właściciela lokalu. Upoważnia to sąd do oceny merytorycznej treści zaskarżonej uchwały i ostatecznych skutków jej wykonania dla zainteresowanych stron . Naruszenie interesu właściciela lokalu w rozumieniu art. 25 ust. 1 u.w.l. stanowi kategorię obiektywną, ocenianą m.in. w świetle zasad współżycia społecznego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 29 sierpnia 2012 r., I ACa 452/12, Lex nr 1217763 , wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2011 r., I ACa 232/11, Lex nr 1120093 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2011 r., I ACa 88/11, Lex nr 898662).</p> <p>Sąd Okręgowy prawidłowo stwierdził, iż zaskarżona uchwała narusza interesy powódki jako właściciela <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span>. Sam fakt, iż w anulowanej uchwale<span class="anon-block">(...)</span> z dnia 13 grudnia 2004 r. przewidziano możliwość zmiany w przyszłości przeznaczenia m.in. pomieszczeń piwnicznych przyznanych jej mocą właścicielom <span class="anon-block">lokali numer (...)</span> , nie wyłącza konieczności dokonywania przez Sąd w przypadku zaskarżenia uchwały , mocą której taka zmiana została dokonana, oceny merytorycznej jej treści i ostatecznych skutków wykonania dla zainteresowanych stron. Dokonując takiej oceny Sąd Okręgowy słusznie wziął pod uwagę okoliczność wieloletniego ( od 2004 do 2011) zgodnego respektowania przez wszystkich członków pozwanej Wspólnoty ustalonych w 2004 r. zasad korzystania przez właścicieli <span class="anon-block">lokali nr (...)</span> z pomieszczeń piwnicznych. Wskazał również na brak istotnych okoliczności faktycznych przemawiających za koniecznością i celowości zmiany staus quo , w którym wszyscy właściciele lokali , korzystają z pomieszczeń piwnicznych o zbliżonej powierzchni. W tym zakresie trafne jest spostrzeżenie, iż w dacie podjęcia uchwały<span class="anon-block">(...)</span> pomieszczenie pralni od wielu lat nie było wykorzystywane na ten cel i nadal nie zachodzi taka potrzeba . Trafnie wskazano również na inne ( nie kolidujące ze słusznymi interesami powódki) możliwości pozyskania pomieszczeń dla celów przechowywania rowerów , wózków dla dzieci , czy skrzynek na kwiaty , m.in. nie tyko poprzez zmianę przeznaczenia pomieszczenia, w którym znajduje się wylot gazu, ale także zagospodarowania na ten cel części suszarni. Uchwały dotyczące nieruchomości wspólnej muszą godzić interesy ogółu z interesami poszczególnych właścicieli. Ocena czy zachodzi kolizja interesów ogółu , tj. pozwanej Wspólnoty z interesem indywidualnym , tj. powódki, jako właścicielki <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> wymagała ustalenia okoliczności, dotyczących liczby lokatorów posiadających rowery oraz dzieci wymagające korzystania z wózka, skoro ich interesem kierowała się Wspólnota , podejmując zaskarżoną uchwałę. Sam fakt, że jak podnosi w uzasadnieniu apelacji skarżąca, jest to liczba zmienna , bo „częstokroć zależna od możliwości ustalenia miejsca przechowywania roweru jeszcze przed jego nabyciem”, nie czyni takich ustaleń bezprzedmiotowymi. Naruszenie interesu właściciela lokalu w rozumieniu art. 25 ust. 1 u.w.l. może zostać stwierdzone przez Sąd jedynie in concreto ( w okolicznościach faktycznych sprawy) , a nie in abstracto . Prawidłowo Sąd Okręgowy zauważył, iż wykonanie zaskarżonej uchwały godziłoby w interesy powódki, oceniane na płaszczyźnie zasad współżycia społecznego. <span class="anon-block">M. S.</span> zostałaby bowiem potraktowana w sposób rażąco niekorzystny w aspekcie możliwości korzystania z piwnic (części wspólnej nieruchomości) w stosunku do innych członków Wspólnoty. W tym zakresie nie tylko dopuszczalne , ale także celowe było zastosowanie swoistego kryterium pomocniczego z art. 12 ust. 1 u.w.l., tj. zbadanie wielkości udziału przysługującego jej , jako właścicielce jednego z największych lokali w budynku w nieruchomości wspólnej ( w sytuacji , gdy pomieszczenia piwniczne, z których wyłącznie korzystają poszczególni właściciele, stanowią część nieruchomości wspólnej, a nie są pomieszczeniami przynależnymi do poszczególnych lokali mieszkalnych) , porównanie go z udziałami innych właścicieli lokali oraz odniesienie ich do powierzchni piwnic , z których zgodnie z zaskarżoną uchwałą mogą korzystać . Wykonanie uchwały doprowadziłoby do sytuacji, w której bez uzasadnionych przyczyn , kosztem interesu powódki , polegającego na korzystaniu z pomieszczeń piwnicznych na zasadach zbliżonych do sposobu korzystania przez innych właścicieli lokali ( podobna powierzchnia) , Wspólnota dałaby prymat interesowi innych właścicieli, który może zostać zaspokojony w inny sposób ( np. poprzez zmianę przeznaczenia innych pomieszczeń).</p> <p>Uznając apelację za bezzasadną Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> orzekł o jej oddaleniu. O kosztach procesu za II instancję rozstrzygnięto stosownie do wyniku sporu w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art.98 § 1 i § 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art.99 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">108§ 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art.391§ 1 k.p.c.</a> oraz<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 12;§ 12 ust. 1;§ 12 ust. 1 pkt. 2;§ 10;§ 10 ust. 1;§ 10 ust. 1 pkt. 1)">§ 12 ust.1 pkt 2 i § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> - Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz.1349, z późn.zm.) .W sprawach dotyczących uchylenia uchwały wspólnoty wynagrodzenie pełnomocnika procesowego strony - radcy prawnego, należy ustalać na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 10;§ 10 ust. 1;§ 10 ust. 1 pkt. 1)">§ 10 ust. 1 pkt 1</a> wskazanego powyżej rozporządzenia ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2011 r., III CZP 9/11, M.Prawn. 2011/12/626).</p> </div>