XXIV C 265/10
Common courts2012-12-18
Case number
XXIV C 265/10
Judgment date
2012-12-18
Type
SENTENCE
Judges
Monika Dominiak (PRESIDING_JUDGE)
Judgment text
<p>
<strong>
<!-- --> XXIVC 265/10</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 18 grudnia 2012r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział XXIV Cywilny</strong>
</p>
<p>w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący:</strong> SSO Monika Dominiak</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant: </strong>Joanna Częścik</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r.</p>
<p>w Warszawie na rozprawie sprawy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z powództwa</strong> <span class="anon-block">O. W.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przeciwko</strong> <span class="anon-block">W. W. (1)</span>
</p>
<p>o zachowek</p>
<p>1.
zasądza od pozwanego <span class="anon-block">W. W. (1)</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">O. W.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 18 grudnia 2012 roku do dnia zapłaty;</p>
<p>2.
w pozostałej części powództwo oddala;</p>
<p>3.
umarza postępowanie w sprawie ponad kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych osiemdziesiąt siedem groszy) złotych;</p>
<p>4.
ustala, że powód ponosi koszty procesu w 75% , a pozwany w 25% i szczegółowe wyliczenie kosztów postępowania pozostawia referendarzowi sądowemu.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W pozwie z dnia 8 marca 2010 r. <span class="anon-block">O. W.</span> wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block">W. W. (1)</span> kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 8 października 2009 r. do dnia zapłaty i kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Powód wyjaśnił, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1;art. 991 § 2)">art. 991 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1000)">art. 1000 k.c.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> dochodzi zachowku po swym ojcu <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> zmarłym w 2009 r. Oświadczył, że spadkodawca nie pozostawił po sobie testamentu, a spadkobiercami ustawowymi po nim są jego żona i troje dzieci (w tym powód i pozwany), którzy nabyli spadek po ¼ części każdy z nich. Powód zaznaczył, że wedle posiadanych przez niego informacji spadek po <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> nie obejmował żadnych wartościowych składników majątkowych. Powód podniósł, że jego ojciec wraz ze swoją żoną przekazali pozwanemu (ich synowi) w drodze darowizny nieruchomość przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, po czym ustanowiono nieodpłatną służebność osobistą na rzecz darczyńców. Zdaniem powoda, połowa nieruchomości darowanej pozwanemu (połowa nieruchomości stanowiła majątek spadkodawcy) winna zostać zaliczona na poczet masy spadkowej dla obliczenia należnego mu zachowku. Powód wskazał, że skoro sam nie uzyskał od spadkodawcy żadnych składników majątkowych, natomiast pozwany otrzymał przedmiotową nieruchomość, wobec tego przysługuje mu w stosunku do pozwanego roszczenie o zapłatę zachowku. Powód zapewnił, że nie został przez spadkodawcę wydziedziczony ani nie zawarto z nim umowy o wykluczenie z dziedziczenia. Według powoda, że z tytułu zachowku przypada mu 1/8 części (1/2 x 1/4, to jest połowa jego udziału spadkowego) połowy wartości przedmiotowej darowizny. Przyjmując, że wartość darowizny wynosiła <span class="anon-block">(...)</span> zł, powód wyliczył żądaną w pozwie kwotę tytułem należnego mu zachowku. Zdaniem powoda, w niniejszej sprawie nieusprawiedliwione jest stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> dla potrzeb obniżenia wartości zachowku lub oddalenia roszczenia. Powód dodał, że dla ustalenia wysokości zachowku należy wziąć pod uwagę wartość darowanej pozwanemu nieruchomości bez uwzględnienia wartości służebności osobistej, skora ta służebność została dokonana już po darowiźnie. <em>
<!-- -->
(pozew – k. 2-9, pisma procesowe powoda – k. 62-66, k. 183-185)</em>
</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">W. W. (1)</span> wniósł o oddalenie powództwa jako bezzasadnego. Oświadczył, że powód nie może się domagać zachowku, skoro spadkodawca nie sporządził testamentu. Jego zdaniem instytucja zachowku została powołana, aby zabezpieczyć bliskich zmarłego, którzy brali udział w gromadzeniu majątku, przez ewentualnym pominięciem w testamencie. Pozwany podkreślił, że powód nie brał żadnego udziału w gromadzeniu majątku przez spadkodawcę, nie utrzymywał ze spadkodawcą żadnych kontaktów. Pozwany podniósł, że zasądzenie zachowku w niniejszej sprawie byłoby niezgodne z zasadami współżycia społecznego. Wskazał, że powód, jako osoba 40-letnia, która przez większość życia nie pracowała i była na utrzymaniu matki, żąda od niego niewyobrażalnej kwoty. Pozwany dodał, że dopiero rozpoczyna życie zawodowe i spłata takiego roszczenia stanowiłaby dla niego ciężar na resztę jego życia. Pozwany zwrócił uwagę na fakt, że spadkodawca w celu zabezpieczenia finansowego powoda darował na swą byłą żonę (matkę powoda) swój udział w nieruchomości, w której w przeszłości mieszkał z tą żoną. <em>
<!-- -->(odpowiedź na pozew - k. 52-55)</em>
</p>
<p>Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2012 r. powód cofnął pozew ponad kwotę 46.500 zł, zrzekając się roszczenia w tym zakresie. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> Domagał się zasądzenia kosztów procesu według minimalnych stawek. <em>
<!-- -->(protokół rozprawy – k. 293)</em>
</p>
<p>Ostatecznie powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia orzekania do dnia zapłaty. Domagał się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł. Jednocześnie cofnął roszczenie ponad kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł. Jego zdaniem, do obliczenia zachowku, opierając się na opinii biegłego <span class="anon-block">W. B. (1)</span>, należało przyjąć wartość rynkową nieruchomości objętej darowizną dokonaną przez spadkodawcę na rzecz pozwanego w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł, niepomniejszoną o wartość służebności osobistej. Powód wskazał, że do masy spadkowej weszła połowa tej wartości, to jest kwota <span class="anon-block">(...)</span> zł. Wartość zachowku przy uwzględnieniu udziału zachowkowego w wysokości 1/8 części masy spadkowej powód wyliczył na żądaną ostatecznie kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł. Pozwany wyraził zgodę na cofnięcie powództwa ponad kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł. Wniósł o oddalenie powództwa w pozostałej części, powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> <em>
<!-- -->
(pismo procesowe powoda – k. 356-357, spis kosztów – k. 358, ostateczne stanowiska stron – 0:15:15-0:35:30 nagrania rozprawy z 11.12.2012 r., płyta: k. 386)</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. W. (1)</span> zmarł 3 stycznia 2009 r. Pozostawił po sobie żonę <span class="anon-block">J. W.</span> oraz pełnoletnie dzieci: <span class="anon-block">O. W.</span>, <span class="anon-block">D. M.</span> i <span class="anon-block">W. W. (1)</span>. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> był trzykrotnie żonaty. <span class="anon-block">D. M.</span> to córka <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> z jego pierwszego małżeństwa (z <span class="anon-block">E. W. (1)</span>). <span class="anon-block">O. W.</span> jest synem <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> z jego drugiego małżeństwa (z <span class="anon-block">D. W.</span>). Po rozwiązaniu małżeństwa z <span class="anon-block">D. Z.</span> <span class="anon-block">W.</span> ożenił się z <span class="anon-block">J. W.</span>. <span class="anon-block">O. W.</span> jest przyrodnim bratem <span class="anon-block">W. W. (1)</span>. <span class="anon-block">W. W. (1)</span> jest synem <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span>. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> nie pozostawił po sobie testamentu. Spadek po nim na podstawie ustawy nabyli żona <span class="anon-block">J. W.</span> oraz dzieci: <span class="anon-block">O. W.</span>, <span class="anon-block">D. M.</span> i <span class="anon-block">W. W. (1)</span> po 1/4 części każdy z nich, co zostało stwierdzone prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla <span class="anon-block">W.</span> z dnia 11 sierpnia 2009 r. wydanym w sprawie II Ns 442/09. <em>
<!-- -->
(dowód: kopia odpisów aktu stanu cywilnego – k. 24, postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku - k. 23, protokół – k. 56-57, zeznania świadków: <span class="anon-block">D. M.</span> – k. 57, <span class="anon-block">D. W.</span> – k. 238, zeznania powoda – k. 290, zeznania pozwanego – k. 290-291)</em>
</p>
<p>W chwili śmierci <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> w skład jego majątku wchodziły jedynie rzeczy o charakterze osobistym, które nie przedstawiały wymiernej wartości. Do spadku po <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> nie weszły przedmioty o charakterze majątkowym, w szczególności nieruchomości. W deklaracji złożonej w urzędzie skarbowym dla celów rozliczeń w związku z dziedziczeniem po <span class="anon-block">Z. W. (2)</span> <span class="anon-block">W.</span> oświadczył, że nie istnieją składniki majątkowe wchodzące w skład spadku po spadkodawcy. W chwili śmierci <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> na wspólnym rachunku jego i jego żony znajdowały się środki w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł oraz <span class="anon-block">(...)</span> euro. <span class="anon-block">O. W.</span> nie uzyskał żadnego majątku z tytułu dziedziczenia po <span class="anon-block">Z. W. (1)</span>. <span class="anon-block">O. W.</span> nie został wydziedziczony przez <span class="anon-block">Z. W. (1)</span>. Nie zawarto z nim umowy o wykluczenie z dziedziczenia po <span class="anon-block">Z. W. (1)</span>. <span class="anon-block">O. W.</span> nie zrzekał się dziedziczenia po ojcu, nie odrzucił spadku po nim, nie został uznany za niegodnego dziedziczenia ani wyłączonego od dziedziczenia. <em>
<!-- -->
(dowód: zaświadczenie – k. 140, zeznania świadka <span class="anon-block">D. M.</span> – k. 58, zeznania powoda – k. 290, k. 293; okoliczności bezsporne)</em>
</p>
<p>Do dnia 24 stycznia 2007 r. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> wraz ze swoją żoną <span class="anon-block">J. W.</span> byli właścicielami na zasadach wspólności ustawowej nieruchomości położonej w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, stanowiącej zabudowaną <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> z obrębu<span class="anon-block">(...)</span> o powierzchni 411 m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>, objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą o numerze (...)</span>. Nieruchomość ta była zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, o powierzchni użytkowej 147,30 m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>, trzykondygnacyjnym, wybudowanym na podstawie pozwolenia na budowę z 1994 r. Do dnia 24 stycznia 2007 r. nieruchomość ta nie była obciążona prawami bądź roszczeniami osób trzecich. Na mocy zawartej w formie aktu notarialnego umowy darowizny w dniu 24 stycznia 2007 r. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> darowali swojemu synowi <span class="anon-block">W. W. (1)</span> przedmiotową nieruchomość (zabudowaną budynkiem <span class="anon-block">mieszkalnym działkę nr (...)</span> z obrębu <span class="anon-block">(...)</span> powierzchni <span class="anon-block">(...)</span>m<sup>
<!-- -->(
2 )</sup>położoną w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>). Oświadczenie o darowiźnie zostało zawarte w § 2 umowy. W umowie tej strony określiły wartość darowizny na kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł. Oświadczyli, że ta darowizna jest pierwszą uczynioną przez <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> na rzecz <span class="anon-block">W. W. (1)</span>. W § 6 umowy darowizny <span class="anon-block">W. W. (1)</span> oświadczył, że ustanawia na rzecz rodziców <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">J.</span> małżonków <span class="anon-block">W.</span> na czas nieoznaczony nieodpłatną służebność osobistą polegającą na prawie zamieszkiwania w budynku mieszkalnym znajdującym się na nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">J.</span> małżonkowie <span class="anon-block">W.</span> wyrazili zgodę na ustanowienie tej służebności. Wartość ustanowionej służebności strony określiły w umowie na kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł. <em>
<!-- -->
(dowód: umowa darowizny – k. 10-14)</em>
</p>
<p>Nieruchomość przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> została nabyta i zagospodarowana za środki pochodzące ze wspólnego majątku małżonków <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">J. W.</span>. W celu zakupu tej nieruchomości <span class="anon-block">J. W.</span> sprzedała swoje mieszkanie. Małżonkowie zaciągnęli też kredyt na zakup tej nieruchomości. <em>
<!-- -->(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">J. W.</span> – k. 125, zeznania pozwanego – k. 290-291)</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">W. W. (1)</span> jest obecnie jedynym właścicielem zabudowanej nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą o numerze (...)</span>. Do księgi wieczystej został on wpisany jako właściciel na mocy umowy darowizny z 24 stycznia 2007 r. Na podstawie tej umowy w księdze wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości ujawnione zostały prawa osobiste <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> polegające na nieodpłatnej na czas nieoznaczony służebności osobistej w zakresie określonym w § 6 umowy darowizny z 24 stycznia 2007 r. <em>
<!-- -->(dowód: odpis zwykły księgi wieczystej – k. 19-21)</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">W. W. (1)</span> wraz ze swoją matką mieszkają na terenie nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Nieruchomość ta jest położona na terenach, na których występują podtopienia i zalania w czasie obfitych opadów. <em>
<!-- -->(dowód: zgłoszenia szkody – k. 117-118, k. 155-156, zdjęcia – k. 280-283, zeznania świadka <span class="anon-block">J. W.</span> – k. 125, zeznania pozwanego – k. 291)</em>
</p>
<p>Wartość rynkowa prawa własności do zabudowanej jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym nieruchomości położonej w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> z obrębu <span class="anon-block">(...)</span>o powierzchni <span class="anon-block">(...)</span> m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>, objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą o numerze (...)</span>, według stanu na dzień 24 stycznia 2007 r. i według cen aktualnych wynosi <span class="anon-block">(...)</span> zł, bez uwzględnienia obciążającej nieruchomość służebności osobistej wpisanej do tej księgi wieczystej. Wartość przedmiotowej nieruchomości uwzględniająca wartość obciążającej nieruchomość służebności osobistej wynosi obecnie <span class="anon-block">(...)</span> zł. <em>
<!-- -->
(dowód: opinia biegłego sądowego <span class="anon-block">W. B. (1)</span> – k. 310-346, ustna uzupełniająca opinia biegłego sądowego <span class="anon-block">W. B. (1)</span> do opinii - 0:02:20-0:14:50 nagrania rozprawy z 11.12.2012 r., płyta: k. 386)</em>
</p>
<p>Kiedy <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> rozwodził się w 1974 r. z <span class="anon-block">D. W.</span>, <span class="anon-block">O. W.</span> miał 5 lat. Małżonkowie jeszcze przed rozwodem podzielili pomiędzy sobą ich wspólny majątek. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> miał podarować <span class="anon-block">D. W.</span> swe udziały w zabudowanej nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> o łącznej wartości <span class="anon-block">(...)</span> zł, a <span class="anon-block">D. W.</span> miała samodzielnie spłacić obciążający tą nieruchomość kredyt w wysokości około <span class="anon-block">(...)</span> zł oraz zapłacić na rzecz <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> dwa razy po <span class="anon-block">(...)</span> zł. Podczas rozstania z <span class="anon-block">D. Z.</span> <span class="anon-block">W.</span> nie składał żadnych obietnic wobec syna <span class="anon-block">O.</span>. Między małżonkami nie było żadnych ustaleń w tym zakresie. <em>
<!-- -->
(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">D. W.</span> – k. 238-240)</em>
</p>
<p>Do dnia 6 maja 1974 r. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> i <span class="anon-block">D. W.</span>, jako małżonkowie, na zasadzie wspólności ustawowej byli użytkownikami wieczystymi działki gruntu o powierzchni <span class="anon-block">(...)</span> m<sup>
<!-- -->(
2)</sup>, położonej w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz właścicielami znajdującego się na tej działce jednorodzinnego budynku mieszkalnego. Na mocy umowy darowizny z dnia 6 maja 1974 r. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> darował swojej żonie <span class="anon-block">D. W.</span> objęte wspólnością ustawową prawo użytkowania wieczystego do tej działki oraz prawo własności budynku. Była to pierwsza darowizna między stronami. <span class="anon-block">D. W.</span> przyjęła darowiznę od swego męża. Wartość darowizny określono na kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł. W związku z tą umową <span class="anon-block">D. W.</span> przejęła do spłaty kredyt w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł, obciążający tę nieruchomość. Po zawarciu umowy darowizny kredyt ten spłacała sama. Spłaciła go w 1981 r. W dniu 6 maja 1974 r. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> otrzymał od <span class="anon-block">D. W.</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł tytułem częściowego rozliczenia ze wspólnego majątku dorobkowego. Wówczas oświadczył on, że do całkowitego rozliczenia pozostała do spłaty przez <span class="anon-block">D. W.</span> kwota <span class="anon-block">(...)</span> zł. W dniu 22 czerwca 1976 r. <span class="anon-block">D. W.</span> zapłaciła na rzecz <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł tytułem końcowego rozliczenia ze wspólnego dorobku. <em>
<!-- -->
(dowód: umowa – k. 119-122, dokumenty związane ze spłatą kredytu – k. 159-162, pokwitowania – k. 158, zeznania świadka <span class="anon-block">D. W.</span> – k. 238-240)</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. W. (1)</span> w czasie małżeństwa z <span class="anon-block">D. W.</span> przez kilka lat pracował na stanowisku kierowniczym w Centrali Handlu Zagranicznego <span class="anon-block">M.</span>. Był też kierownikiem wydziału ekonomicznego w Biurze Radcy Handlowego w <span class="anon-block">B.</span>. W 1974 r. pracował on w Ministerstwie Handlu Zagranicznego. Był wicedyrektorem gabinetu ministra. W 1978 r. wyjechał z żoną <span class="anon-block">J. W.</span> do <span class="anon-block">B.</span> na cztery lata. Po powrocie z <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> pracował w Ministerstwie Handlu Zagranicznego, a następnie w przedstawicielstwie firmy farmaceutycznej, które tworzył. Do 1994 r. pracował w firmie farmaceutycznej <span class="anon-block">P.</span>. Po zakończeniu stosunku pracy w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> przeszedł na emeryturę. Przed śmiercią jego emerytura wynosiła <span class="anon-block">(...)</span> zł netto. <em>
<!-- -->
(dowód: decyzja z ZUS – k. 132-133, zeznania świadków: <span class="anon-block">D. M.</span> – k. 57-58, <span class="anon-block">J. W.</span> – k. 125, <span class="anon-block">D. W.</span> – k. 238-240)</em>
</p>
<p>Przez pierwsze lata od rozwodu ze <span class="anon-block">Z. D.</span> <span class="anon-block">W.</span> zajmowała się kilkuletnim synem <span class="anon-block">O.</span>, który sprawiał jej problemy wychowawcze. <span class="anon-block">D. W.</span> pracowała w służbie zagranicznej. Wyjeżdżała na zagraniczne placówki. W 1978 r., gdy <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> przebywał w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">D. W.</span> oddała syna <span class="anon-block">O. W.</span> do poleconego jej przez znajomego domu dziecka. W tym miejscu <span class="anon-block">O. W.</span> przebywał od sierpnia 1978 r. do lutego 1979 r. W domu dziecka nadal sprawiał on problemy wychowawcze. Z domu dziecka zabrał go dziadek <span class="anon-block">C. W.</span> – ojciec <span class="anon-block">Z. W. (1)</span>. Następnie to <span class="anon-block">C. W.</span> opiekował się <span class="anon-block">O. W.</span>, wychowywał go. <span class="anon-block">O. W.</span> mieszkał u dziadka przez kilka lat. Potem <span class="anon-block">O. W.</span> zamieszkał z matką na terenie nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> regularnie płacił alimenty na syna <span class="anon-block">O.</span>. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> i <span class="anon-block">O. W.</span> w zasadzie nie utrzymywali ze sobą kontaktów. Nie pozostawali ze sobą w konflikcie. <span class="anon-block">O. W.</span> nie przejawiał chęci utrzymywania kontaktów z ojcem. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> nie miał do telefonu do syna. Nie orientował się w jego sytuacji życiowej. Przez wiele lat nie wiedział on, że <span class="anon-block">O. W.</span> ma dzieci. Był niezadowolony, że <span class="anon-block">O. W.</span> nie zdobywał wykształcenia. Miała miejsce sytuacja, że gdy <span class="anon-block">D. W.</span> poprosiła <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> o pomoc, kiedy <span class="anon-block">O. W.</span> groziła odpowiedzialność karna, to <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> odmówił. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> nie mówił, że chciałby wydziedziczyć <span class="anon-block">O. W.</span>, że chciałby go pozbawić spadku. W 2005 r. <span class="anon-block">O. W.</span> po raz ostatni spotkał się z ojcem. <span class="anon-block">O. W.</span> był na pogrzebie ojca. Nie przyszedł na stypę. Nie pomagał przy organizacji pogrzebu. <span class="anon-block">O. W.</span> nie otrzymał żadnej darowizny od swego ojca. <span class="anon-block">O. W.</span> nie brał udział w gromadzeniu majątku przez <span class="anon-block">Z. W. (1)</span>. Nie pomagał ojcu w żaden sposób. <em>
<!-- -->(dowód: zeznania świadków: <span class="anon-block">D. M.</span> – k. 57-58, <span class="anon-block">J. W.</span> – k. 125, <span class="anon-block">D. W.</span> – k. 238-240, zeznania powoda – k. 290, zeznania pozwanego – k. 291-292)</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">D. M.</span> poza alimentami i drobnymi prezentami nie otrzymała nic od ojca. Nie wystąpiła ona przeciwko <span class="anon-block">W. W. (1)</span> o zachowek po ojcu. Utrzymuje ona kontakt z <span class="anon-block">W. W. (1)</span>. <em>
<!-- -->(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">D. M.</span> – k. 57-58; okoliczności bezsporne)</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">O. W.</span> ma 43 lata. Nie ma wyuczonego zawodu. Edukację zakończył na siódmej klasie szkoły podstawowej. Wciąż mieszka z matką w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gdzie zajmuje jeden pokój. Segment przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> pozostaje własnością <span class="anon-block">D. W.</span>. <span class="anon-block">O. W.</span> nie posiada nieruchomości, tytułu prawnego do mieszkania, oszczędności ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej <span class="anon-block">(...)</span> zł. <span class="anon-block">O. W.</span> od 2001 r. nie jest zatrudniony. Jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, dzięki czemu posiada ubezpieczenie. W utrzymaniu od lat pomaga mu matka. Korzysta on z pomocy opieki społecznej. Obecnie dostaje zasiłek z pomocy społecznej w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł. <span class="anon-block">O. W.</span> podejmuje się prac dorywczych, w tym przy odśnieżaniu, sprzątaniu. Dziennie zarabia <span class="anon-block">(...)</span> zł, co starcza mu na zaspokojenie jego potrzeb w zakresie utrzymania. <span class="anon-block">O. W.</span> ma dwoje dzieci: pełnoletnią już córkę i dziecko niepełnoletnie. Utrzymaniem pełnoletniej córki <span class="anon-block">O. W.</span> zajmuje się jego matka. Na drugie dziecko <span class="anon-block">O.</span> nie płaci alimentów. <span class="anon-block">O. W.</span> ma problemy z nadużywaniem alkoholu. <em>
<!-- -->
(dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">D. W.</span> – k. 238-240, zeznania powoda – k. 290; okoliczności bezsporne)</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">W. W. (1)</span> ma <span class="anon-block">(...)</span> lat. Ma wykształcenie wyższe prawnicze. Od 1 października 2003 r. do 2009 r. <span class="anon-block">W. W. (1)</span> studiował dziennie prawo na prywatnej uczelni. Roczna opłata za studia wynosiła <span class="anon-block">(...)</span> zł. <span class="anon-block">W. W. (1)</span> uczył się języków obcych: angielskiego i niemieckiego. <span class="anon-block">W. W. (1)</span> od 2002 r. pracował dorywczo. W latach 2002-2005 r. osiągał przychody w wysokości około <span class="anon-block">(...)</span> zł rocznie. Jego dochody były niższe. Wynosiły po kilka tysięcy złotych rocznie. Od 16 lipca 2007 r. do 1 marca 2011 r. był zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, zarabiając około <span class="anon-block">(...)</span> zł miesięcznie. Z osiąganych dochodów część środków przeznaczał na utrzymanie domu i pomoc rodzicom, a część na czesne za studia. Od marca do sierpnia 2011 r. nie pracował. W sierpniu 2011 r. podjął działalność gospodarczą. W jej ramach zajmuje się on doradztwem, w tym obsługą stron internetowych. Jako samouk zajmuje się informatyką. W 2011 r. działalność ta przyniosła stratę. Nie uzyskał on dofinansowania do tej działalności. <span class="anon-block">W. W. (1)</span> poza działką przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie posiada innych nieruchomości. Nie ma akcji ani obligacji. Posiada 13-letni samochód marki <span class="anon-block">M.</span>. <em>
<!-- -->
(dowód: zeznania podatkowe – k. 134-139, świadectwo pracy – k. 141, kontrakt – k. 142-144, wydruk z ewidencji – k. 284, zeznania świadka <span class="anon-block">J. W.</span> – k. 124-126, zeznania pozwanego – k. 290-292)</em>
</p>
<p>We wrześniu i październiku 2009 r. <span class="anon-block">O. W.</span>, działając przez pełnomocnika, występował do <span class="anon-block">J. W.</span> i <span class="anon-block">W. W. (1)</span> z pismami, w których domagał się zapłaty na jego rzecz zachowku po <span class="anon-block">Z. W. (1)</span>. Wnosił wówczas o ujawnienie wartości masy spadkowej. <span class="anon-block">J. W.</span> ani <span class="anon-block">W. W. (1)</span> nie zapłacili na rzecz <span class="anon-block">O. W.</span> żadnej kwoty tytułem zachowku po <span class="anon-block">Z. W. (1)</span>. W dniu 26 listopada 2009 r. <span class="anon-block">O. W.</span> zawezwał <span class="anon-block">W. W. (1)</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> do próby ugodowej, która nie doprowadziła do zawarcia ugody między nimi. <em>
<!-- -->(dowód: pisma pełnomocnika <span class="anon-block">O. W.</span> z 2009 r. – k. 18, k. 25-26, upoważnienie – k. 61, pisma <span class="anon-block">J. W.</span> i <span class="anon-block">W. W. (1)</span> z listopada i grudnia 2009 r. – k. 58-60, k. 62) </em>
</p>
<p>Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie przedstawionych wyżej dowodów. Wiarygodność dokumentów nie budziła wątpliwości Sądu. W zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy wiarygodne były zeznania stron oraz świadków: <span class="anon-block">D. M.</span>, <span class="anon-block">D. W.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span>. Zeznania tych osób były zbieżne ze sobą. Były też logiczne, wewnętrznie niesprzeczne, jasne. Nie było między nimi takich sprzeczności, które miałyby znaczenie w niniejszej sprawie.</p>
<p>Sąd uznał za wiarygodną opinię sporządzoną przez biegłego <span class="anon-block">W. B. (1)</span>. Była ona jasna, logiczna i zupełna. Nie budziła wątpliwości Sądu ani stron. Po przesłuchaniu biegłego strony nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń do tej opinii. Nie wnosiły o powołanie innego biegłego z zakresu wyceny nieruchomości. Na rozprawie biegły w całości podtrzymał wydaną opinię pisemną, pewnie odpowiadał na pytania, wyjaśniając opinię i poczynione założenia. Podczas składania ustnych wyjaśnień do opinii pisemnej biegły zapewnił, że pisemna opinia zachowuje aktualność.</p>
<p>Z uwagi na fakt, że przy ustalaniu wartości nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> należało mieć na uwadze wartość tej nieruchomości według stanu z chwili dokonywania darowizny, a według cen aktualnych, zatem przy ustalaniu stanu faktycznego istotne znaczenie miała opinia biegłego <span class="anon-block">W. B. (1)</span>, sporządzona według cen aktualnych. Pozostałe opinie sporządzone w niniejszej sprawie nie były aktualne na chwilę zamknięcia rozprawy. Poza tym do tych opinii strony zgłaszały zastrzeżenia, podważając ich wiarygodność. Z tych przyczyn Sąd nie oparł się na opiniach <span class="anon-block">E. W. (2)</span> (opinia pisemna: k. 87-107, ustne wyjaśnienia – k. 164-165, k. 241-242, pisemna opinia uzupełniająca: 168-178) i <span class="anon-block">A. Z.</span> (opinia pisemna: k. 249-265, ustne wyjaśnienia: k. 286-287).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo podlegało uwzględnieniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1;art. 991 § 2)">art. 991 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1000;art. 1000 § 1)">art. 1000 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> w części, to jest w zakresie kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1)">art. 991 § 1 k.c.</a> zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni - dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach - połowa wartości tego udziału, co jest określane jako zachowek. Jeżeli uprawniony nie otrzymał należnego mu zachowku bądź w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny, bądź w postaci powołania do spadku, bądź w postaci zapisu, przysługuje mu przeciwko spadkobiercy roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 2)">art. 991 § 2 k.c.</a>). Według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1000;art. 1000 § 1)">art. 1000 § 1 k.c.</a>, jeżeli uprawniony nie może otrzymać od spadkobiercy należnego mu zachowku, może on żądać od osoby, która otrzymała od spadkodawcy darowiznę doliczoną do spadku, sumy pieniężnej potrzebnej do uzupełnienia zachowku; jednakże obdarowany jest obowiązany do zapłaty powyższej sumy tylko w granicach wzbogacenia będącego skutkiem darowizny.</p>
<p>Do spadku po <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> z ustawy byli powołani żona zmarłego i jego dzieci, w tym powód i pozwany, jak wynikało z prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Powód i pozwany nabyli spadek po ojcu w 1/4 części. Spadkodawca nie pozostawił testamentu. W skład spadku po nim nie wchodziły przedmioty, które przedstawiałyby realną wartość. Powód nie uzyskał żadnego majątku z tytułu dziedziczenia po ojcu. Pozwany natomiast uzyskał od <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> prawo własności do nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na mocy umowy darowizny z dnia 24 stycznia 2007 r. Powód w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1;art. 991 § 2)">art. 991 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1000;art. 1000 § 1)">art. 1000 § 1 k.c.</a> był uprawniony do domagania się od pozwanego zapłaty sumy pieniężnej stanowiącej równowartość należnego mu zachowku z tytułu dziedziczenia po ojcu.</p>
<p>Nie budzi wątpliwości Sądu, że uprawniony z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1)">art. 991 § 1 k.c.</a> może domagać się zachowku także w przypadku, gdy spadkodawca nie pozostawił testamentu, a spadek po nim nabyli na mocy ustawy jego spadkobiercy ustawowi. Instytucja zachowku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1)">art. 991 § 1 k.c.</a> i nast. nie została przewidziana tylko na wypadek zaistnienia dziedziczenia testamentowego. W doktrynie i orzecznictwie zdecydowanie przeważa stanowisko, że roszczenie o zachowek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1)">art. 991 § 1 k.c.</a> i nast. może być realizowane przez spadkobierców zarówno ustawowych, jak i testamentowych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2004, II CK 444/02, Lex nr 112873; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 marca 2011 r., I ACa 118/11, Lex nr 787370; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 15 marca 2012 r., I ACa 95/12, Lex nr 1211557). W wyroku z 13 lutego 2004 r. Sąd Najwyższy wskazał, że jeżeli uprawniony do zachowku, dziedziczący z ustawy wespół z innymi osobami, nie otrzymał należnego mu zachowku, ma przeciwko współspadkobiercom roszczenia o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia. Powód, jako uprawniony do zachowku z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1)">art. 991 § 1 k.c.</a>, nie otrzymał należnego mu zachowku. Pozwany natomiast otrzymał od ojca darowiznę w 2007 r., która podlega doliczeniu do spadku. Powodowi z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1;art. 991 § 2)">art. 991 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1000;art. 1000 § 1)">art. 1000 § 1 k.c.</a> przysługuje więc przeciwko pozwanemu roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia należnego mu zachowku. Na gruncie niniejszej sprawy uzasadnione było przyjęcie, że powód posiada legitymację do wystąpienia z żądaniem o zapłatę sumy pieniężnej niezbędnej do pokrycia zachowku przeciwko pozwanemu – współspadkobiercy ustawowemu.</p>
<p>Zgodnie z wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 993)">art. 993 k.c.</a> zasadą, przy obliczaniu zachowku dolicza się do spadku, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 994)">art. 994 k.c.</a> i nast., darowizny uczynione przez spadkodawcę. Na gruncie niniejszej sprawy zaistniały podstawy do zaliczenia do spadku, wedle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 993)">art. 993 k.c.</a>, wartości darowizny uczynionej przez spadkodawcę na rzecz pozwanego na mocy umowy z dnia 24 stycznia 2007 r. Spadkodawca był właścicielem w ½ części zabudowanej działki przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, zatem na poczet spadku po nim podlegała zaliczeniu połowa wartości tej nieruchomości, objętej umową darowizny. Wartość przedmiotu darowizny oblicza się według stanu z chwili jej dokonania, a według cen z chwili ustalania zachowku, jak wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 995)">art. 995 k.c.</a> W chwili dokonania darowizny nieruchomość nie była obciążona prawami ani roszczeniami na rzecz osób trzecich. Przede wszystkim nie była obciążona służebnością osobistą. Takim prawem nieruchomość została obciążona dopiero po dokonaniu darowizny, o czym świadczy analiza poszczególnych postanowień umowy z 24 stycznia 2007 r. (k. 10-13). Aktem notarialnym z 24 stycznia 2007 r. objęto dwie czynności prawne: umowę darowizny i umowę ustanowienia nieodpłatnej służebności osobistej. Najpierw jednak zawarto umowę darowizny, a potem umowę ustanowienia służebności osobistej. Jeśli wedle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 995)">art. 995 k.c.</a> wartość przedmiotu darowizny oblicza się według stanu z chwili jej dokonania, wobec tego dla potrzeb określenia zachowku przysługującego powodowi przyjąć trzeba wartość przedmiotu darowizny przed zawarciem umowy o ustanowienie służebności osobistej (która to umowa została zawarta już po dokonaniu darowizny), a więc bez uwzględnienia wartości służebności osobistej. Jak wynika z wiarygodnej w tym zakresie opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">W. B.</span>, wartość zabudowanej nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, według jej stanu z chwili dokonania darowizny, a według cen z chwili ustalania zachowku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 995)">art. 995 k.c.</a>), wynosiła <span class="anon-block">(...)</span> zł, zatem zaliczeniu na poczet spadku dla potrzeb obliczenia zachowku po ojcu należnego powodowi w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 993)">art. 993 k.c.</a> podlegała połowa tej sumy, to jest kwota <span class="anon-block">(...)</span> zł (1/2 x <span class="anon-block">(...)</span> zł = <span class="anon-block">(...)</span> zł). Taka kwota stanowiła podstawę obliczenia zachowku w niniejszej sprawie zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 993)">art. 993 k.c.</a> W skład spadku po <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> nie wchodziły bowiem inne wartościowe składniki majątkowe, co było między stronami bezsporne.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1)">art. 991 § 1 k.c.</a> powodowi przysługiwał zachowek po zmarłym ojcu w wysokości połowy wartości udziału spadkowego, który mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym. Z mocy ustawy powodowi przysługiwał udział spadkowy w wysokości jednej czwartej części po zmarłym ojcu, o czym świadczy treść prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Należny mu zachowek stanowił równowartość połowy wartości przypadającego mu udziału spadkowego (1/2 x 1/4 udziału spadkowego). Podstawę obliczenia zachowku stanowiła kwota <span class="anon-block">(...)</span> zł, wobec tego wysokość przysługującego powodowi z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1;art. 991 § 2)">art. 991 § 1 i 2 k.c.</a> zachowku wynosiła <span class="anon-block">(...)</span> zł (1/2 x 1/4 x <span class="anon-block">(...)</span> zł = <span class="anon-block">(...)</span> zł).</p>
<p>W toku procesu nie zostało wykazane, aby powód otrzymał należny mu zachowek w jakiejkolwiek postaci, w szczególności w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny. Z tych przyczyn powodowi przysługiwało przeciwko pozwanemu, jako spadkobiercy, który otrzymał darowiznę podlegającą zaliczeniu na poczet masy spadkowej, roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1;art. 991 § 2)">art. 991 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1000;art. 1000 § 1)">art. 1000 § 1 k.c.</a> powodowi przysługiwało więc względem pozwanego roszczenie o zapłatę kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł. Uwzględniając stanowisko strony pozwanej oraz całokształt zgromadzanego w sprawie materiału dowodowego, stwierdzić należy, że z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> powodowi należała się od pozwanego połowa tej kwoty, to jest kwota <span class="anon-block">(...)</span> zł (1/2 x <span class="anon-block">(...)</span> zł = <span class="anon-block">(...)</span> zł). Pozwany wnosił o oddalenie powództwa w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a>, co obejmowało także żądanie obniżenia kwoty zachowku. Powołał się przy tym na zasady współżycia społecznego, którego, jego zdaniem, na gruncie niniejszej sprawy uzasadniały oddalenie powództwa. Powód podnosił, że nieusprawiedliwione jest stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> dla potrzeb obniżenia wartości zachowku lub oddalenia roszczenia. W ocenie Sądu w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> zachowek należny powodowi od pozwanego w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1;art. 991 § 2)">art. 991 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1000;art. 1000 § 1)">art. 1000 § 1 k.c.</a> podlegał obniżeniu o połowę stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a>
</p>
<p>Powód, występując przeciwko pozwanemu z roszczeniem o zapłatę zachowku po ojcu, nie czynił ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Powód realizował swe uprawnienie z tytułu zachowku w sposób zgodny z zasadami współżycia społecznego. Zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> w przedmiotowej sprawie i oddalenie w całości powództwa udaremniłoby cele przepisów o zachowku. Z założenia instytucja zachowku chroni nie tylko spadkobierców ustawowych od niekorzystnych rozrządzeń testamentowych, ale także stanowi ochronę przed pokrzywdzeniem spadkobierców ustawowych poprzez dokonywanie przez spadkodawcę darowizn, gdyż w takim przypadku roszczenie o zachowek może być realizowane także przeciwko innym spadkobiercom ustawowym. Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Powód, będący spadkobiercą ustawowym <span class="anon-block">Z. W. (1)</span>, nie uzyskał żadnego majątku z tytułu dziedziczenia ustawowego po zmarłym z tego powodu, że spadkodawca za swego życia cały swój majątek, w skład którego wchodziła nieruchomość przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, darował na rzecz swego syna <span class="anon-block">W.</span>. Czynności podejmowane przez spadkodawcę nie wskazywały, aby jego wolą było pozbawienie powoda prawa do zachowku. Spadkodawca nie mówił nawet, że chciał wydziedziczyć powoda, pozbawić go spadku. Uwzględniając fakt, że powód nie został wyposażony przez ojca za życia w żaden majątek (powód nie dysponuje obecnie żadnym majątkiem, nie uzyskał majątku od ojca, spadkodawca jedynie płacił alimenty na niego), a przy tym nie zachowywał się on względem spadkodawcy w sposób rażąco niewłaściwy (w zasadzie nie było konfliktu między powodem a ojcem, nie było między nimi szczególnie negatywnych stosunków, emocji; osoby te nie utrzymywały ze sobą stosunków przez lata, co wiązało się z tym, że <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> rozwiódł się z matką powoda, ożenił się z inną kobietą, założył inną rodzinę, pozostawiając powoda samego z matką; powód nie wyrażał chęci utrzymywania stosunków z ojcem, choć osoby te sporadycznie widywały się, nie były to wówczas nieprzyjemne, źle wspominane sytuacje), uznać trzeba, że wystąpienie przez powoda z żądaniem zachowku po ojcu było zgodne z zasadami współżycia społecznego, z zasadami słuszności. Nie było takich okoliczności, które uzasadniałyby oddalenie powództwa w całości. Spadkodawca nie dokonał w 1974 r. darowizny na rzecz swojej drugiej żony w związku z chęcią przekazania części swego majątku na rzecz syna <span class="anon-block">O.</span>. Gdyby jego wolą byłoby obdarowanie nieruchomością syna <span class="anon-block">O.</span>, uczyniłby darowiznę na jego rzecz, a nie na rzecz <span class="anon-block">D. W.</span>. Poza tym dokonanie darowizny z 1974 r. było wynikiem uzgodnień między nim a drugą żoną przy podziale majątku wspólnego. Wartość tej darowizny określono na kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł. W zamian za jej dokonanie <span class="anon-block">D. W.</span> przejęła spłatę kredytu na sumę ponad <span class="anon-block">(...)</span> zł oraz zapłaciła <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> dwa razy po <span class="anon-block">(...)</span> zł tytułem rozliczeń z majątku dorobkowego. Nie przemawiał za oddaleniem powództwa w całości fakt, że powód nie pomagał ojcu i w żaden sposób nie przyczynił się do nabycia przez niego nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Jak wynikało z zeznań <span class="anon-block">J. W.</span>, nieruchomość ta została zakupiona z majątku wspólnego jej i jej męża. Nie zostało wykazane, aby środki na zakup tej nieruchomości pochodziły wyłącznie z majątku <span class="anon-block">J. W.</span>. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> do połowy lat 90. zajmował szereg stanowisk, w tym kierowniczych, które pozwalały mu na osiąganie ponadprzeciętnych dochodów. Miał on więc środki na nabycie i zagospodarowanie działki przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Nawet jeśli powód w żaden sposób nie przyczynił się do nabycia przez spadkodawcę tej nieruchomości, nie stanowi to okoliczności przemawiającej za oddaleniem jego roszczenia o zachowek, związanego z dokonaniem przez spadkodawcę darowizny części tej nieruchomości na pozwanego. Postawa powoda względem spadkodawcy nie przemawia za pozbawieniem go prawa do zachowku. Należy zauważyć, że powód uczestniczył w pogrzebie ojca, wyrażając przez to swój szacunek do zmarłego. Także sposób dochodzenia przez niego jesienią 2009 r. roszczenia o zachowek od pozwanego nie ma wpływu na jego prawo do zachowku po ojcu. Zastrzeżenia pozwanego co do formy i treści pism pełnomocnika powoda z 2009 r. nie miały znaczenia w niniejszej sprawie. Wreszcie sytuacja osobista i majątkowa powoda nie wskazuje, aby zgodne z zasadami współżycia społecznego było pozbawienie go w całości prawa do zachowku po ojcu.</p>
<p>Porównanie sytuacji osobistej i majątkowej stron przemawia za obniżeniem o połowę należnego powodowi od pozwanego zachowku. W ocenie Sądu niezgodne z zasadami współżycia społecznego było pozbawienie całkowite powoda prawa do zachowku, ale też i obciążenie pozwanego w stosunku do powoda całą kwotą należnego powodowi zachowku. Powód co prawda nie ma żadnego majątku, ale to z własnej woli nie podejmuje się zatrudnienia od 2001 r. W podjęciu zatrudnienia i uzyskiwaniu majątku przez ostatnie lata powodowi nie przeszkadzał stan zdrowia, wiek itp. Brak wykształcenia nie pozbawiał go możliwości wykonywania każdej pracy. Uwzględniając wiek, stan zdrowia, jak również konieczność utrzymywania dzieci, powód miał możliwości podjęcia stałego zatrudnienia i osiągania stałych dochodów. Wolał jednak trudnić się pracami dorywczymi, osiągając wynagrodzenie pozwalające pokrywać jego bieżące potrzeby. W utrzymaniu pomagała mu matka, która przyczyniała się także do zaspokajania potrzeb jego córki. Nie można zarzucać, że poprzez postępowanie spadkodawcy powód nie uzyskał wykształcenia. <span class="anon-block">Z. W. (1)</span> wyrażał bowiem swój negatywny stosunek co do tego, że powód nie chciał się uczyć. Pozwany natomiast ma 27 lat. W 2011 r. rozpoczął prowadzenie własnej działalności gospodarczej, która w 2011 r. przyniosła straty. Dopiero liczy on na powodzenie w przyszłości. Obecnie są więc mu potrzebne środki na cele związane z tą działalnością, w tym odpowiednia zdolność kredytowa. Od około 10 lat powód pracuje, uzyskując dochody. Początkowo podejmował się prac dorywczych, następnie przez kilka lat pracował na etacie, obecnie jest przedsiębiorcą. Podejmowanie przez niego pracy było związane z jego odpłatnymi studiami. Z uzyskanych dochodów zaspokajał własne potrzeby, w tym opłacał czesne za studia. Poza nieruchomością przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> powód nie ma innych nieruchomości. Nie posiada też akcji czy obligacji, większych oszczędności. Posiada kilkunastoletni samochód. Działka przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie jest atrakcyjna na rynku nieruchomości. Znajduje się ona na terenie zalewowym, jest obciążona służebnością osobistą, co znacznie zaniża wartość tej działki. Mając na względzie sytuację majątkową i osobistą pozwanego, stwierdzić trzeba, że nie ma on obecnie możliwości uiszczenia kwoty prawie <span class="anon-block">(...)</span> zł tytułem zachowku na rzecz powoda. Fakt prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, wymagającej obecnie nakładów, wiążącej się w początkowym okresie ze stratami, niepewnością, uniemożliwia mu zaciągnięcie takiego kredytu, nawet z hipotecznym zabezpieczeniem, który pozwoliłby mu na zapłatę powodowi zachowku w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł. Spłata takiego kredytu (powiększonego o odsetki i koszty na rzecz banku) wiązałaby się dla niego z koniecznością ponoszenia znacznych wydatków w przyszłości. Mogłoby to zagrozić jego działalności gospodarczej i jego utrzymaniu. Biorąc pod uwagę poziom życia pozwanego, nie można uznać, aby był on ponadprzeciętny. Od wielu lat pozwany skupia się na uzyskiwaniu dochodów z własnej pracy oraz zdobywaniu doświadczenia. Miała miejsce sytuacja, że z powodu pracy i braku wystarczających środków pozwany nie był na urlopie. Również posiadany przez niego samochód nie wskazuje na to, aby jego dochody były wyższe od przeciętnych. Pozwany nie dysponuje środkami pieniężnymi na pokrycie żądanego przez powoda zachowku. W zakresie obejmującym kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł może on jednak nawet obciążyć swoją nieruchomość w celu zapłaty zachowku dla powoda. Spłata tego zadłużenia nie powinna być dla pozwanego niemożliwym do zrealizowania przedsięwzięciem. Porównanie sytuacji osobistych i majątkowych stron przemawia za obniżeniem należnego powodowi od pozwanego zachowku o <span class="anon-block">(...)</span>, to jest do kwoty <span class="anon-block">(...)</span> zł. Za takim obniżeniem przemawiają zasady współżycia społecznego wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> – dobre obyczaje, zasady słuszności. Nie jest słuszne, aby powód, wchodzący w życie zawodowe, wdrażający się w prowadzenie działalności gospodarczej, rozpoczynający w przyszłości życie rodzinne, był obciążony w następnych latach obowiązkiem pokrywania należności z tytułu spłaty kredytu zaciągniętego na pokrycie zachowku w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł. Spłata kredytu zaciągniętego na sumę <span class="anon-block">(...)</span> zł nie będzie dla niego, uwzględniając jego możliwości majątkowe i zarobkowe, zbytnim obciążeniem. Mieć też trzeba na względzie, że w ostatnich latach życia spadkodawcy pozwany pomagał ojcu, wspierał go.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 991;art. 991 § 1;art. 991 § 2)">art. 991 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1000;art. 1000 § 1)">art. 1000 § 1 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę <span class="anon-block">(...)</span>zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 18 grudnia 2012 r. do dnia zapłaty. O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a>, zgodnie z ostatecznym żądaniem pozwu.</p>
<p>W punkcie drugim wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałej części jako niezasadne, to jest w zakresie zasądzenia różnicy między ostatecznie żądaną przez powoda kwotą <span class="anon-block">(...)</span> zł a przyznaną w punkcie pierwszym kwotą <span class="anon-block">(...)</span> zł oraz w zakresie żądania zasądzenia odsetek, których pierwotnie powód domagał się od dnia 8 października 2009 r.</p>
<p>W punkcie trzecim wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 k.p.c.</a> Sąd umorzył postępowanie w sprawie ponad kwotę <span class="anon-block">(...)</span> zł, to jest w zakresie, w jakim powód cofnął powództwo ze skutkiem prawnym. W tej części bowiem powód cofnął powództwo, na co zgodę wyraził pozwany. W świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 1)">art. 203 § 1 k.p.c.</a> powództwo w tej części zostało skutecznie cofnięte. Nie zachodziły przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 4)">art. 203 § 4 k.p.c.</a>, aby uznać cofnięcie pozwu w tym zakresie za niedopuszczalne.</p>
<p>W punkcie czwartym wyroku Sąd orzekł o kosztach procesu na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art. 100 zdanie pierwsze k.p.c.</a> Ostatecznie Sąd zasądził na rzecz powoda ¼ sumy żądanej w pozwie. Z tego względu Sąd ustalił, że powód ponosi koszty procesu w wysokości 75%, a pozwany w 25%. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> Sąd pozostawił szczegółowe wyliczenie kosztów procesu referendarzowi sądowemu.</p>
</div>