II AKa 251/21

<div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na wstępie niniejszego uzasadnienia należy podnieść, iż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a> wskazuje na konieczność sporządzenia uzasadnienia m.in. wyroku sądu odwoławczego na formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten zaś jest ustalony rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U.<span class="anon-block">(...)</span>.2349). Jednak, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w realiach niniejszego postępowania odwoławczego sporządzenie uzasadnienia na takim formularzu jest znacznie utrudnione. Wynika to bowiem z rodzaju rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego (częściowe uniewinnienie trzech z oskarżonych, w tym jednego, co do którego nie wniesiono apelacji, na etapie postępowania apelacyjnego, częściowa zmiana zaskarżonego wyroku w zakresie winy i kary, częściowe uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i częściowe utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku), konieczności w związku z tym ustosunkowania się nie tylko do zarzutów apelacyjnych kwestionujących skazanie 9 oskarżonych, ale i przedstawienia własnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, co musiałby mieć miejsce w różnych częściach formularza uzasadnienia, co też byłoby związane z koniecznością dokonania w tych częściach szeregu powtórzeń, jak i ilości oraz rodzajów zarzutów apelacyjnych, do których wzór formularza nie przewiduje właściwego do zakreślenia ustosunkowania się (wzór ten przewiduje tylko takie sformułowania jak: zasadny, częściowo zasadny, niezasadny, ale już nie widzi sformułowań zakreślonych przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a>). Ta zaś różnorodność rozstrzygnięć w stosunku do poszczególnych oskarżonych, także co do nieapelującego oskarżonego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a>, jak i stawianych poszczególnym rozstrzygnięciom zarzutów apelacyjnych a także wynikających z nich problemów natury procesowej, jak i merytorycznej, niezbędnych do uwzględnienia przez Sąd odwoławczy, jak i ostateczny wyrok Sądu odwoławczego (częściowo zmieniający co do istoty, częściowo uchylający, jak i częściowo utrzymujący w mocy wyrok Sądu I instancji), skłaniają do wniosku, iż sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego na formularzu UK2 nie zagwarantuje stronom, domagającym się także uzasadnienia tego wyroku, prawa do rzetelnego procesu odwoławczego, a więc rzetelnego i konkretnego ustosunkowania się w toku postępowania do istotnych kwestii, które legły u podstaw wydania niniejszego wyroku a które winny znaleźć należyte i zrozumiałe odbicie w treści uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Należy przy tym nadmienić, iż formularz wymusza niejako powierzchowne dokonanie oceny zarówno dowodów, jak i zarzutów apelacyjnych, o czym świadczą zawarte w nim sformułowania sugerujące do zawarcia stanowiska sądu odwoławczego poprzez sięganie do równoważników zdań. Oczywiście takie uproszczone uzasadnianie wyroków jest pożądane w sprawach prostych, o niezłożonych konfiguracjach podmiotowych i przedmiotowych. W sytuacji jednak, gdy wyrok dotyczy znacznej złożoności sprawy pod wskazanymi aspektami, jak i temu rozstrzygnięciu stawiane są liczne zarzuty wymienione w katalogu określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 k.p.k.</a> a także zachodzą podstawy do orzekania z różnych powodów z urzędu, sporządzenie takiego uzasadnienia na wskazanym wyżej formularzu jest z jednej strony znacznie utrudnione, zaś z drugiej strony dla zapoznającego się z jego treścią może być niezrozumiałe, mając przy tym na uwadze szereg zawartych we wzorze formularza odnośników czy też powtórzeń. Poza tym, jak wspomniano, formularz uzasadnienia nie przewiduje sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszym postępowaniu, tj. sytuacji, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a>, a także i w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a> To zaś oznacza, iż w niniejszej sprawie sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w formie formularzowej nie jest wskazane, gdyż naruszałoby to prawo strony do rzetelnego procesu w kontekście art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 91;art. 91 ust. 2)">art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a>. Należy bowiem zgodzić się z poglądem, iż „<em> <!-- --> na gruncie prawa do rzetelnego procesu (w tym procesu odwoławczego), tak w ujęciu konwencyjnym (art. 6 ust. 1 EKPC), jak i w ujęciu standardu konstytucyjnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 45;art. 45 ust. 1)">art. 45 ust. 1 Konstytucji RP</a>), jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem tego prawa. Wprowadzenie do systemu procesowego formularzy uzasadnień (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99a § 1 k.p.k.</a>) i nakazanie obligatoryjnego z niego korzystania, jest bezspornie krokiem, który nie daje właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania wskazanego powyżej standardu</em>” (por. wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., I KA 1/20, OSNKW <span class="anon-block">(...)</span>/9-10/41; wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> stycznia 2022 r., I KA <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 3370653; wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> 2022 r., I KK 51/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 3391516). Również dla samej przejrzystości, zdecydowanie korzystniejsze jest sporządzenie uzasadnienia w wersji tradycyjnej, dzięki czemu uniknie się także zbędnych powtórzeń, wynikających z konieczności wypełniania poszczególnych rubryk formularza, mając na uwadze odnoszenie się do poszczególnych kwestii, do których w wersji tradycyjnej Sąd odwoławczy będzie mógł się odnieść łącznie. Wreszcie, dla zrozumienia istoty uchybień, które doprowadziły do wydania przez Sąd odwoławczy częściowo orzeczenia reformatoryjnego, częściowo kasatoryjnego a częściowo utrzymującego w mocy, niezbędne jest dosłowne przytoczenie całości zaskarżonego wyroku, do czego zdecydowanie bardziej nadaje się uzasadnienie tradycyjne, niż formularzowe.</p> <p> <strong> <!-- -->Przed przystąpieniem do ustosunkowania się do zarzutów apelacyjnych, należy wskazać, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span> wyrokiem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> </strong>:</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 1</strong> (dot. pkt I części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego</strong>, <strong> <!-- --> że</strong> około <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. W. (1)</span> utworzył zorganizowana grupę przestępczą, która działała do dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, na terenie całego kraju oraz na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> m.in. <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">I.</span>, a której celem był przewóz, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znacznych ilości środków odurzających do <span class="anon-block">I.</span> oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa substancji psychotropowej, w skład której to grupy ponadto wchodzili: <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span> oraz inne ustalone osoby, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 2</strong> (dot. pkt II części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> oraz na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> – z <span class="anon-block">H.</span> przez <span class="anon-block">F.</span> do <span class="anon-block">I.</span>, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, <span class="anon-block">T. Ł.</span> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>) i innymi osobami uczestniczył w przewozie i wewnątrzwspólnotowym obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci co najmniej 39,5 kg ziela marihuany o wartości co najmniej 537.000 zł i substancji psychotropowej w postaci 1,3 kg amfetaminy o wartości 7.150 zł i tak:</p> <p>- w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku uczestniczył w przewozie co najmniej 4,5 kg marihuany o wartości 61.200 zł;</p> <p>- w <span class="anon-block">(...)</span> roku uczestniczył w przewozie co najmniej 5 kg marihuany wartości 68.000 zł.;</p> <p>- w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, nadto z <span class="anon-block">D. G. (1)</span> uczestniczył w przewozie co najmniej 5 kg marihuany wartości co najmniej 68.000 zł;</p> <p>- drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku, nadto wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą uczestniczył w przewozie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg marihuany wartości co najmniej 136.000 zł;</p> <p>- w okresie od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, nadto wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">T. F.</span> i inną ustaloną osobą, usiłował przewieźć co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg marihuany o wartości 204.000 zł oraz 1,3 kg amfetaminy o wartości 7.150 zł, którego to celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie kurierów,</p> <p>tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia <span class="anon-block">(...)</span> lipca <span class="anon-block">(...)</span> r. o przeciwdziałaniu narkomanii (dalej: u.p.n.) w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 3</strong> (dot. pkt III części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, nie później niż do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> i w <span class="anon-block">P.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">T. Ł.</span>, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span> przywiózł znaczne ilości środków odurzających w postaci 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości 68.000 zł, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda z nich;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 4</strong> (dot. pkt IV części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> i w <span class="anon-block">P.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i inną ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span> przywiózł znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci 5 kg <span class="anon-block"> (...)</span> wartości 45.600 zł, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda z nich;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 5</strong> (dot. pkt V części wstępnej) <strong> <!-- --> uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu, polegającego na tym,</strong> że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span>roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, kierował grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości różnego rodzaju narkotyków, w skład której wchodzili: mężczyzna o pseudonimie <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">A. P.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">W. S. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. S. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> oraz inne osoby, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a>;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 6</strong> (dot. pkt VI części wstępnej) <strong> <!-- --> uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> od popełnienia czynu, polegającego na tym, że</strong> w okresie od końca <span class="anon-block">(...)</span>roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez <span class="anon-block">A. G.</span> mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu różnego rodzaju narkotyków, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">S. E.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. G. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> oraz inne osoby, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 7</strong> (dot. pkt VII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego, że</strong> okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju oraz na terenie państw <span class="anon-block">U.</span>, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym obrocie i przewozie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych jak i na ich obrocie na terenie <span class="anon-block">P.</span>, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>”, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> oraz inne osoby, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt VIII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od lata <span class="anon-block">(...)</span>roku, w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">W.</span>, a także na terenie <span class="anon-block">N.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">B. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">L. W.</span> uczestniczył w przemycie z <span class="anon-block">P.</span> do <span class="anon-block">S.</span> znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.453 kg amfetaminy o wartości 137.265 dolarów amerykańskich tj. 411.795 złotych, tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda z nich;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 9</strong> (dot. pkt IX części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie kraju, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, sam i w różnych konfiguracjach osobowych, częściowo działając w warunkach grupy przestępczej opisanej w punkcie VII, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych oraz środków odurzających w ten sposób, że pośredniczył oraz nabył je celem dalszej odsprzedaży <span class="anon-block">H. W.</span>, <span class="anon-block">G. O.</span>, <span class="anon-block">D. W. (1)</span>, <span class="anon-block">W. S. (1)</span>, <span class="anon-block">A. C.</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, <span class="anon-block">F. K.</span>, <span class="anon-block">M. T. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>, <span class="anon-block">P. Ł.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span>, nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">M. G. (1)</span>, <span class="anon-block">S. E.</span>, <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">G. H.</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. S. (1)</span>, <span class="anon-block">B. P.</span>, <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, nieustalonemu mężczyźnie o imieniu <span class="anon-block">R.</span> ze <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">P. J.</span>, <span class="anon-block">S. G.</span>, <span class="anon-block">Ł. G.</span>, <span class="anon-block">D. J.</span>, <span class="anon-block">J. Ł.</span>, <span class="anon-block">W. J.</span>, <span class="anon-block">R. M. (2)</span>, <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">P. K. (2)</span> oraz innym osobom i tak:</p> <p>a) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, jednak nie później niż do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył <span class="anon-block">H. W.</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł, co najmniej 1 kilogram amfetaminy o łącznej wartości 5.500 zł oraz 1 kilogram ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wartości <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł;</p> <p>b) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, jednak nie później niż do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">H. W.</span> pośredniczył w transakcji między <span class="anon-block">P. K. (2)</span>, który <span class="anon-block">D. W. (1)</span> i <span class="anon-block">G. O.</span> sprzedał 5.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości 7.500 zł;</p> <p>c) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, jednak nie później niż do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, w wyniku trzech transakcji po 5.000 tabletek każda, zbył <span class="anon-block">G. O.</span> i <span class="anon-block">D. W. (1)</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy wartości łącznej co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł;</p> <p>d) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do wiosny <span class="anon-block">(...)</span> roku, przy czym od <span class="anon-block">(...)</span> roku wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, w <span class="anon-block">P.</span>, nabył od <span class="anon-block">A. C.</span> w transzach co najmniej 50 kg amfetaminy wartości co najmniej 225.000 zł;</p> <p>e) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do wiosny <span class="anon-block">(...)</span> roku, przy czym od <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, zbył w transzach <span class="anon-block">A. C.</span> co najmniej 200.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 290.000 zł oraz co najmniej 3,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 47.950 zł;</p> <p>f) okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył w transzach ustalonej osobie co najmniej 580 g marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.400 zł, zaś od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do końca <span class="anon-block">(...)</span> roku wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył tej samej ustalonej osobie w transzach co najmniej 360 g marihuany o wartości co najmniej 6.480 zł;</p> <p>g) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, nabył od <span class="anon-block">M. S. (1)</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 85.000 zł, co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 20.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 143.750 zł oraz zbywał je wymienionemu w transzach za pośrednictwem <span class="anon-block">M. K. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, a nadto bezpośrednio zbył <span class="anon-block">M. S. (1)</span> 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 40.000 zł oraz nabył 3,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 43.750 zł;</p> <p>h) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, nabył od <span class="anon-block">A. W. (1)</span> co najmniej 20 kg ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wartości co najmniej 250.000 zł, co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o łącznej wartości co najmniej 45.000 zł oraz co najmniej 20.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>i) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">P. K. (2)</span> co najmniej 60.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 72.000 zł;</p> <p>j) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, zbył <span class="anon-block">M. K. (2)</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 64.000 zł, 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 72.500 zł, przy czym <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy zbył mu za pośrednictwem <span class="anon-block">J. K. (2)</span>;</p> <p>k) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył w transzach <span class="anon-block">F. K.</span> co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 80.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 65.000 zł;</p> <p>l) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, zbył w kilku transzach <span class="anon-block">M. T. (1)</span> i mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 80.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 112.000 zł;</p> <p>m) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, nabył od <span class="anon-block">K. W.</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 55.000 zł;</p> <p>n) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">P. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 60 kg amfetaminy o wartości co najmniej 330.000 zł oraz co najmniej 1,7 kg kokainy o wartości co najmniej 158.100 zł;</p> <p>o) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">D. M. (1)</span> co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000zł;</p> <p>p) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> najpierw sam, od <span class="anon-block">(...)</span> roku wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył w transzach <span class="anon-block">W. S. (1)</span> co najmniej 4 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 50.000 zł, co najmniej 4 kg amfetaminy o wartości <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz co najmniej 2.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 3.100 zł;</p> <p>q) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do początku <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył w trzech transzach od <span class="anon-block">R. G. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 71.500 zł;</p> <p>r) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył w transzach <span class="anon-block">J. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, 0,5 kg amfetaminy o łącznej wartości co najmniej 4.000 zł, a nadto w wyniku jednej transakcji mającej miejsce w połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku zbył co najmniej 2.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości co najmniej 3.100zł;</p> <p>s) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">P. J.</span> co najmniej 3 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 34.500 zł oraz 20.000 tabletek ekstazy o wartości 40.000 zł;</p> <p>t) w okresie od drugiej połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">T. F.</span> i <span class="anon-block">P. J.</span> 3 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 34.500zł;</p> <p>u) latem <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">T. F.</span> co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 6.000 zł;</p> <p>v) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył w transzach <span class="anon-block">S. Z. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 6 kg amfetaminy o wartości co najmniej 48.000 zł, tabletek ekstazy w liczbie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 sztuk wartości <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł oraz co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>w) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył w transzach <span class="anon-block">P. Ł.</span> co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 70.000 zł oraz co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł;</p> <p>x) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">K.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył w transzach od <span class="anon-block">M. T. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 800.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1.040.000 zł, 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 35.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości 135.000 zł, przy czym co najmniej 550.000 tabletek ekstazy nabył za pośrednictwem <span class="anon-block">T. S.</span>;</p> <p>y) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, za pośrednictwem <span class="anon-block">W. M.</span>, zbył <span class="anon-block">J. W.</span> co najmniej 1.000 sztuk tabletek ekstazy wartości 1.500 zł oraz 300 gramów ziela konopi innych niż włókniste o wartości 4.500zł;</p> <p>z) w okresie od końca <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, w transzach zbył nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> z grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span> co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>aa) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył ustalonym osobom co najmniej 180 kg amfetaminy wartości co najmniej 1.080.000 zł. oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 36.000 zł;</p> <p>bb) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, co najmniej w dwóch transzach zbył ustalonym osobom co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy zakupionych wcześniej od <span class="anon-block">M. T. (2)</span>;</p> <p>cc) w okresie od końca <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył ustalonej osobie co najmniej 100 kg amfetaminy wartości co najmniej 690.000 zł., 70.000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 91.000 zł. oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg marihuany o wartości co najmniej 303.000 zł;</p> <p>dd) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, w transzach, zbył bezpośrednio <span class="anon-block">W. M.</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł. oraz 2 kg kokainy o wartości 260.000zł;</p> <p>ee) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, zbył <span class="anon-block">G. H.</span> co najmniej 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 32.500 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.400 zł;</p> <p>ff) w okresie od początku <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">D. M. (2)</span> <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł., co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł., a nadto <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł. oraz 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 70.000 zł;</p> <p>gg) w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, nabył od <span class="anon-block">Z. T.</span> w dwóch transzach po 5 kg, co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 145.000 zł;</p> <p>hh) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył od ustalonych osób co najmniej 3 kg amfetaminy wartości co najmniej 20.700 zł;</p> <p>ii) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">R. S. (1)</span> co najmniej 1 kg amfetaminy wartości co najmniej 6.900 zł;</p> <p>jj) w pierwszej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, w dwóch transzach po 5 kg nabył od <span class="anon-block">D. J.</span> i <span class="anon-block">P. K. (3)</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg marihuany o wartości co najmniej 135.000 zł;</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył w dwóch transzach <span class="anon-block">B. P.</span> i innej ustalonej osobie 3 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>ll) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">M. D. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">D. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>mm) latem <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył od ustalonych osób 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>nn) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">T. F.</span> co najmniej 1 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.700 zł;</p> <p>oo) latem <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył nieustalonemu mężczyźnie o imieniu <span class="anon-block">R.</span> ze <span class="anon-block">S.</span> co najmniej 4 kg ziela konopi innych niż włókniste wartości 58.000 zł;</p> <p>pp) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> nabył w transzach od <span class="anon-block">A. L.</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">W. M.</span> co najmniej 20 kg amfetaminy o wartości co najmniej 108.000 zł;</p> <p>qq) w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, w dwóch transzach, nabył od <span class="anon-block">M. Z.</span> co najmniej 1,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>rr) w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">P. J.</span> co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł. oraz nabył od <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">S. T.</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 36.000 zł;</p> <p>ss) w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">S. G.</span> 6.000 tabletek ekstazy o wartości 7.800 zł. oraz amfetaminy w ilości co najmniej 20 kg o wartości 130.000 zł oraz nabył od <span class="anon-block">S. G.</span> i <span class="anon-block">Ł. G.</span> 3 kg amfetaminy wartości <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł;</p> <p>tt) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył w transzach <span class="anon-block">D. J.</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 60.000 zł., co najmniej 200.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 220.000 zł. oraz co najmniej 300 gramów kokainy wartości co najmniej 40.500 zł;</p> <p>uu) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, zbył w kilku transzach <span class="anon-block">J. Ł.</span> co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>vv) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, zbył <span class="anon-block">W. J.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> za pośrednictwem ustalonej osoby co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>ww) w nieustalonym czasie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">R. M. (2)</span> co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 7.250 zł;</p> <p>xx) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">M. W. (1)</span> najmniej 7.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.400 zł;</p> <p>yy) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">D. M. (1)</span> w kilku transzach 50.000 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej 72.500 zł;</p> <p>zz) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nabył od ustalonej osoby 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000zł;</p> <p>tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> tytułem środka karnego orzekł wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego wyżej w pkt 9, tj. kwoty 138.750 zł (pkt 9 ppkt a, c, g, h) oraz kwoty 5.043.280 zł w ½ części;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt X części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zlecił <span class="anon-block">R. S. (2)</span> przetworzenie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 0,5 kg <span class="anon-block"> (...)</span> wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.100 zł. na tabletki ekstazy, tj. popełnienia przestępstwa z art. 53 ust. 2 u.p.n. i za przestępstwo to na podstawie art. 53 ust. 2 u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> połączył orzeczone wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> w punktach 1, 2, 3, 4, 7, <span class="anon-block">(...)</span>, 9 i <span class="anon-block">(...)</span> kary pozbawienia wolności oraz orzeczone w punktach 2, 3, 4, <span class="anon-block">(...)</span> i 9 kary grzywny i wymierzył mu kary łączne 5 lat pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 250 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 5)">art. 60 § 5 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres <span class="anon-block">(...)</span> lat próby;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> kary łącznej grzywny zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nawiązkę na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 2.500 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 16</strong> (dot. pkt XI części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za winnego tego, że</strong> około <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. W. (1)</span> utworzył zorganizowaną grupę przestępczą, która działała do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, na terenie całego kraju oraz na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> m.in. <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">I.</span>, a której celem był przewóz, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, znacznych ilości środków odurzających do <span class="anon-block">I.</span> oraz wewnątrz wspólnotowa dostawa substancji psychotropowych, w skład której to grupy ponadto wchodzili: <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span> oraz inne ustalone osoby, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> oraz na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> – z <span class="anon-block">H.</span> przez <span class="anon-block">F.</span> do <span class="anon-block">I.</span>, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, <span class="anon-block">T. Ł.</span> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>) i innymi osobami uczestniczył w przewozie i wewnątrzwspólnotowym obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci co najmniej 39,5 kg ziela marihuany o wartości co najmniej 537.000 zł i substancji psychotropowej w postaci 1,3 kg amfetaminy o wartości 7.150 zł i tak:</p> <p>- w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku uczestniczył w przewozie co najmniej 4,5 kg marihuany o wartości 61.200 zł;</p> <p>- w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku uczestniczył w przewozie co najmniej 5 kg marihuany wartości 68.000 zł;</p> <p>- w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, nadto z <span class="anon-block">D. G. (1)</span> uczestniczył w przewozie co najmniej 5 kg marihuany wartości co najmniej 68.000 zł;</p> <p>- drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku, nadto wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą uczestniczył w przewozie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg marihuany wartości co najmniej 136.000 zł;</p> <p>- w okresie od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, nadto wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">T. F.</span> i inną ustaloną osobą, usiłował przewieźć co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg marihuany o wartości 204.000 zł oraz 1,3 kg amfetaminy o wartości 7.150 zł, którego to celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie kurierów,</p> <p>tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. i art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> 65 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 3)">§ 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XIII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (3)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku, nie później niż do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> i w <span class="anon-block">P.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">T. Ł.</span>, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span> przywiózł znaczne ilości środków odurzających w postaci 5 kg ziela konopi innych niż włókniste wartości 68.000 zł, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XIV części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od 16 do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> i w <span class="anon-block">P.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i inną ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span> przywiózł znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci 5 kg <span class="anon-block"> (...)</span> wartości 45.600 zł, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 20</strong> (dot. pkt XV części wstępnej) <strong> <!-- --> uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> od popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że</strong> w okresie od końca <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez <span class="anon-block">A. G.</span> mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu różnego rodzaju narkotyków, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, który brał w niej udział do dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku oraz <span class="anon-block">S. E.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. G. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> oraz inne osoby, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XVI części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za winnego tego, że</strong> okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju oraz na terenie państw <span class="anon-block">U.</span>, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym obrocie i przewozie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych jak i na ich obrocie na terenie <span class="anon-block">P.</span>, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>”, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> oraz inne osoby, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XVII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od lata <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">W.</span>, a także na terenie <span class="anon-block">N.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">B. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">L. W.</span> uczestniczył w przemycie z <span class="anon-block">P.</span> do <span class="anon-block">S.</span> znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.453 kg amfetaminy o wartości 137, 265 dolarów amerykańskich, tj. popełnienia przestępstwa z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XVIII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za winnego tego, że</strong> od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie kraju, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, sam i w różnych konfiguracjach osobowych, częściowo działając w warunkach grupy przestępczej opisanej w punkcie XVI, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, brał udział w obrocie oraz wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowych oraz środków odurzających, w ten sposób że pośredniczył, nabył je i czynił przygotowania celem ich dalszej odsprzedaży <span class="anon-block">A. C.</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, <span class="anon-block">F. K.</span>, <span class="anon-block">M. T. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, <span class="anon-block">W. S. (1)</span>, <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>, <span class="anon-block">P. Ł.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span>, nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. G. (1)</span>, <span class="anon-block">S. E.</span>, <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">G. H.</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. S. (1)</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">D. P. (1)</span>, <span class="anon-block">B. P.</span>, <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, nieustalonemu mężczyźnie o imieniu <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">S. G.</span>, <span class="anon-block">Ł. G.</span>, <span class="anon-block">D. J.</span>, <span class="anon-block">J. Ł.</span>, <span class="anon-block">W. J.</span>, <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">P. K. (2)</span>, <span class="anon-block">T. F.</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block">S. P.</span>, nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">S. Z. (2)</span>, nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> oraz innym ustalonym i nieustalonym osobom, a także czynił przygotowania do obrotu znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, i tak:</p> <p>a) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do wiosny <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, od <span class="anon-block">A. C.</span> nabył w transzach co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy wartości co najmniej 225.000 zł;</p> <p>b) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do wiosny <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zbył <span class="anon-block">A. C.</span> w transzach co najmniej 200.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 290.000 zł;</p> <p>c) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zbył <span class="anon-block">M. K. (2)</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 64.000 zł., 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 72.500 zł, przy czym <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy zbył mu za pośrednictwem <span class="anon-block">J. K. (2)</span>;</p> <p>d) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zbył <span class="anon-block">F. K.</span> w transzach co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 80.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 65.000 zł;</p> <p>e) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku oraz od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, w kilku transzach zbył <span class="anon-block">M. T. (1)</span> i mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 80.000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 112.000 zł;</p> <p>f) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, nabył od <span class="anon-block">K. W.</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 55.000 zł;</p> <p>g) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">P. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 60 kg amfetaminy o wartości co najmniej 330.000 zł oraz co najmniej 1,7 kg kokainy o wartości co najmniej 158.100 zł;</p> <p>h) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> roku roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">D. M. (1)</span> co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>i) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, w transzach zbył <span class="anon-block">W. S. (1)</span> co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł., 2,5 kg amfetaminy o wartości <span class="anon-block">(...)</span>.450 zł oraz co najmniej 2.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 3.100 zł;</p> <p>j) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do początku <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, od <span class="anon-block">R. G. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, w trzech transzach nabył co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 71.500 zł;</p> <p>k) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zbył w transzach <span class="anon-block">J. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, 0,5 kg amfetaminy o łącznej wartości co najmniej 4.000 zł, a nadto w wyniku jednej transakcji mającej miejsce w połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku zbył co najmniej 2.000 tabletek ekstazy o łącznej wartości co najmniej 3.100zł;</p> <p>l) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">P. J.</span> co najmniej 3 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 34.500 zł oraz 20.000 tabletek ekstazy o wartości 40.000 zł;</p> <p>m) w okresie od drugiej połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, od <span class="anon-block">T. F.</span> i <span class="anon-block">P. J.</span> nabył 3 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 34.500 zł;</p> <p>n) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył w transzach <span class="anon-block">S. Z. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 6 kg amfetaminy o wartości co najmniej 48.000 zł, tabletek ekstazy w liczbie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 sztuk wartości <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł oraz co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>o) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zbył w transzach <span class="anon-block">P. Ł.</span> co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 70.000 zł oraz co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł;</p> <p>p) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">K.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, od <span class="anon-block">M. T. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, w transzach nabył co najmniej 800.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1.040.000 zł, 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 35.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości 135.000 zł, przy czym co najmniej 550.000 tabletek ekstazy nabył za pośrednictwem <span class="anon-block">T. S.</span>;</p> <p>q) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, za pośrednictwem <span class="anon-block">W. M.</span>, zbył <span class="anon-block">J. W.</span> co najmniej 1.000 sztuk tabletek ekstazy wartości 1.500 zł oraz od 300 gramów ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 4.500 zł;</p> <p>r) w okresie od końca <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył w transzach nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> z grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span> co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>s) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył ustalonym osobom co najmniej 180 kg amfetaminy wartości co najmniej 1.080.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 36.000 zł;</p> <p>t) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co najmniej w dwóch transzach zbył ustalonym osobom co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy zakupionych wcześniej od <span class="anon-block">M. T. (2)</span>;</p> <p>u) w okresie od końca <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył ustalonej osobie co najmniej 100 kg amfetaminy wartości co najmniej 690.000 zł., 70.000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 91.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 303.000 zł;</p> <p>v) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zbył bezpośrednio w transzach <span class="anon-block">W. M.</span>, co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł oraz 2 kg kokainy o wartości 260.000 zł;</p> <p>w) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">G. H.</span> co najmniej 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 32.500 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.400 zł;</p> <p>x) w okresie od początku <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">D. M. (2)</span> <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł, co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł. oraz 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 70.000 zł;</p> <p>y) w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, od <span class="anon-block">Z. T.</span> nabył w dwóch transzach po 5 kg co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 145.000 zł,</p> <p>z) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, nabył od ustalonych osób co najmniej 3 kg amfetaminy wartości co najmniej 20.700 zł;</p> <p>aa) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zbył <span class="anon-block">R. S. (1)</span> co najmniej 1 kg amfetaminy wartości co najmniej 6.900 zł;</p> <p>bb) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do końca <span class="anon-block">(...)</span> roku wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył ustalonej osobie w transzach co najmniej 360 g marihuany o wartości co najmniej 6.480 zł;</p> <p>cc) w pierwszej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, w dwóch transzach po 5 kg, nabył od <span class="anon-block">D. J.</span> i <span class="anon-block">P. K. (3)</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 135.000 zł;</p> <p>dd) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył w dwóch transzach <span class="anon-block">B. P.</span> i innej ustalonej osobie 3 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>ee) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">M. D. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">D. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>ff) latem <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">A. G.</span> i <span class="anon-block">M. G. (1)</span> 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>gg) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">T. F.</span> co najmniej 1 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.700 zł;</p> <p>hh) latem <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył nieustalonemu mężczyźnie o imieniu <span class="anon-block">R.</span> ze <span class="anon-block">S.</span> co najmniej 4 kg ziela konopi innych niż włókniste wartości 58.000 zł;</p> <p>ii) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, za pośrednictwem <span class="anon-block">W. M.</span>, nabył w transzach od <span class="anon-block">A. L.</span> co najmniej 20 kg amfetaminy o wartości co najmniej 108.000 zł;</p> <p>jj) w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nabył od <span class="anon-block">M. Z.</span> co najmniej 1,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a>) w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">P. J.</span> co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz nabył od <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">S. T.</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy wartości co najmniej 36.000 zł;</p> <p>ll) w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">S. G.</span> 6.000 tabletek ekstazy o wartości 7.800 zł oraz amfetaminy w ilości co najmniej 20 kg wartości 130.000 złotych oraz nabył od <span class="anon-block">S. G.</span> i <span class="anon-block">Ł. G.</span> 3 kg amfetaminy wartości <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł;</p> <p>mm) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył w transzach <span class="anon-block">D. J.</span> co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 60.000 zł co najmniej 200.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 220.000 zł oraz co najmniej 300 gramów kokainy wartości co najmniej 40.500 zł;</p> <p>nn) w okresie od połowy <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, w kilku transzach zbył <span class="anon-block">J. Ł.</span> co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>oo) w <span class="anon-block">(...)</span> bądź w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, za pośrednictwem ustalonej osoby, zbył <span class="anon-block">W. J.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>pp) w nieustalonym czasie w <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">R. M. (2)</span> co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 7.250 zł;</p> <p>qq) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">M. W. (1)</span> najmniej 7.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.400 zł;</p> <p>rr) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">P. K. (2)</span> co najmniej 60.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 72.000 zł;</p> <p>ss) w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">D. M. (1)</span> w kilku transzach 50.000 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej 72.500 zł;</p> <p>tt) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zbył <span class="anon-block">T. F.</span> co najmniej 5.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 6.000 zł;</p> <p>uu) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nabył od ustalonej osoby, a następnie zbył <span class="anon-block">S. G.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">Ł. G.</span> 1 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>vv) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył ustalonej osobie 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł;</p> <p>ww) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> zbył ustalonej osobie co najmniej 1.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1.500 zł;</p> <p>xx) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> nabył od ustalonej osoby co najmniej 1 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>yy) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> zbył ustalonej osobie co najmniej 2 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>zz) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">T.</span> zbył ustalonej osobie co najmniej 0,5 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>aaa) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości 1 kg marihuany oraz 450 tabletek ekstazy w ten sposób, że chciał je zbyć ustalonej osobie;</p> <p>bbb) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że chciał ją zbyć ustalonej osobie;</p> <p>ccc) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, posiadał i oferował do sprzedaży co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>ddd) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 3.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 3.000 zł oraz nieustalonej ilości amfetaminy w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te narkotyki;</p> <p>eee) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span>, zbył nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> 100 gramów kokainy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>fff) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do udziału w obrocie co najmniej 2 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że przyjął zamówienie na nią od ustalonej osoby, celem dalszej odsprzedaży nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> w ilości 1 kg i ustalonej osobie w ilości 1 kg;</p> <p>ggg) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, nabył od ustalonej osoby 5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 35.000 zł;</p> <p>hhh) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył ustalonej osobie co najmniej 4 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span>) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, nabył od ustalonej osoby 3 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>jjj) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył ustalonej osobie co najmniej 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł;</p> <p>kkk) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do zbycia znacznej ilości co najmniej 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł w ten sposób, że przyjął zamówienie na nią od nieustalonego mężczyzny o <span class="anon-block">ps. (...)</span>;</p> <p>lll) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył ustalonej osobie co najmniej 0,5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 3.000 zł;</p> <p>mmm) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył ustalonej osobie co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p>nnn) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do zbycia co najmniej 5.500 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.250 zł w ten sposób, że oferował je do sprzedaży ustalonej osobie;</p> <p>ooo) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, nabył od nieustalonego mężczyzny 2 kg ziela konopi innych niż włókniste wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.200 zł;</p> <p>ppp) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda im te narkotyki celem ich dalszej odsprzedaży;</p> <p>qqq) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył ustalonym osobom co najmniej 3,6 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 54.000 zł;</p> <p>rrr) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do zbycia co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 16.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te narkotyki;</p> <p>sss) w dniach <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył ustalonej osobie co najmniej 6 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 90.000 zł;</p> <p>ttt) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył ustalonej osobie co najmniej 0,65 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 9.750 zł;</p> <p>uuu) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadził do obrotu co najmniej 200 gramów kokainy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że zbył ją nieustalonemu mężczyźnie za pośrednictwem ustalonej osoby;</p> <p>vvv) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadził do obrotu co najmniej 1,5 kg amfetaminy o wartości co najmniej 9.000 zł w ten sposób, że zbył ją ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>www) w dniach <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do udziału w obrocie co najmniej 1 kg amfetaminy i przekazał próbkę 5 gramów amfetaminy ustalonej osobie;</p> <p>xxx) w okresie od dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz nieustalonej ilości tabletek ekstazy w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te narkotyki, celem ich dalszej odsprzedaży;</p> <p>yyy) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, uczestniczył w obrocie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> gramami kokainy w ten sposób, że zbył ją ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>zzz) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadził do obrotu co najmniej 220 gramów amfetaminy o wartości co najmniej 1.320 zł w ten sposób, że zbył ją w ilości co najmniej 200 gram nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> oraz co najmniej 20 gram ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>aaaa) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, wprowadził do obrotu co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 6.000 zł w ten sposób, że zbył je innej ustalonej osobie, a nadto zbył pierwszej z nich 7 gramów kokainy o wartości co najmniej 1.015 zł celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>bbbb) w okresie od dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadził do obrotu co najmniej 6 gramów kokainy o wartości co najmniej 870 zł w ten sposób, że zbył ją ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży</p> <p>cccc) w okresie od dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył nieustalonemu mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> 40 gramów kokainy o wartości co najmniej 5.600 zł;</p> <p>dddd) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustalonymi osobami że sprzeda im te narkotyki celem ich dalszej odsprzedaży;</p> <p>eeee) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, uczestniczył w obrocie znaczną ilością ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 3 kg i wartości co najmniej 45.600 zł w ten sposób, że nabył je od ustalonej osoby;</p> <p>ffff) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do obrotu co najmniej 500 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 600 zł oraz nieustalonej ilości amfetaminy w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą że kupi od niego te narkotyki celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>gggg) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do obrotu co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 16.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że zakupi je od niego celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>hhhh) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości, co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu ją celem dalszej odsprzedaży;</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span>) w okresie od dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością, co najmniej 6 kg marihuany o wartości co najmniej 96.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że zakupi ją od niego celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>jjjj) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, za pośrednictwem ustalonej osoby, wprowadził do obrotu 2 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 33.000 zł oraz co najmniej 2.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 3.000 zł w ten sposób, że zbył je nieustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>kkkk) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadził do obrotu 5 sztuk tabletek ekstazy wartości co najmniej 6 zł w ten sposób, że zbył je ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>llll) w dniach od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do zbycia znacznej ilości, co najmniej 4 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł i 1.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 1.500 zł w ten sposób, że przyjął zamówienie na nie od nieustalonego mężczyzny o <span class="anon-block">ps. (...)</span>;</p> <p>mmmm) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadził do obrotu co najmniej 150 gramów ziela konopi innych niż włókniste o wartości 2.400 zł w ten sposób, że sprzedał je ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>nnnn) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadził do obrotu co najmniej 300 gramów ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 4.950 zł w ten sposób, że zbył je ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>oooo) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> do dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">G.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 5.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 5.000 zł, nieustalonej ilości amfetaminy oraz ziela konopi innych niż włókniste w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te narkotyki celem ich dalszej odsprzedaży;</p> <p>pppp) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do obrotu nieustalonej ilości tabletek ekstazy w cenie po 1,7 zł za sztukę w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że kupi je od niego celem dalszej sprzedaży;</p> <p>qqqq) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te tabletki, celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>rrrr) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wprowadził do obrotu co najmniej 2 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz nieustaloną ilość ziela konopi innych niż włókniste w ten sposób, że zbył je ustalonej osobie celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>ssss) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do nabycia co najmniej 6 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 93.600 zł w ten sposób, że zamówił ją u nieustalonego mężczyzny o <span class="anon-block">ps. (...)</span>;</p> <p>tttt) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do udziału w obrocie co najmniej 2 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.400 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że kupi od niego te narkotyki celem ich dalszej odsprzedaży;</p> <p>uuuu) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu 20 gramów kokainy o wartości co najmniej 2.800 zł w ten sposób, że wszedł w porozumienie z ustaloną osobą, że sprzeda mu te tabletki celem dalszej odsprzedaży;</p> <p>vvvv) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, zbył nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> gramów kokainy o wartości co najmniej 2.100 zł;</p> <p>wwww) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, od innych ustalonych osób nabył amfetaminę o łącznej wadze netto 9932,45 grama i wartości około 70.000 zł;</p> <p>xxxx) w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku <span class="anon-block">P.</span>, w wynajmowanej piwnicy nr 64 przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> przechowywał znaczne ilości tabletek ekstazy w postaci: 7.870 całych tabletek i 114 fragmentów tabletek łącznej wartości co najmniej 20.000 zł, a nadto amfetaminę o łącznej wadze netto 1665,40 grama o łącznej wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł., ziele konopi innych niż włókniste o łącznej wadze netto 258,71 grama o łącznej wartości co najmniej 3.000 zł., mieszaninę amfetaminy z kokainą w ilości netto 1,<span class="anon-block">(...)</span> grama, amfetaminy z <span class="anon-block"> (...)</span> w ilości 0,53 grama oraz amfetaminę i marihuanę w ilości 0,<span class="anon-block">(...)</span> grama,</p> <p>tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. i art. 57 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 6 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> tytułem środka karnego <strong> <!-- --> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego wyżej w pkt <span class="anon-block">(...)</span>, tj. kwoty 391.511 zł (pkt <span class="anon-block">(...)</span> wyroku ppkt vv, eee, hhh, jjj, mmm, qqq, sss, ttt, uuu, vvv, zzz, aaaa, bbbb, cccc, jjjj, kkkk, mmmm, nnnn, oooo, rrrr, vvvv) oraz kwoty 5.043.280 zł w ½ części;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XIX części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zlecił <span class="anon-block">R. S. (2)</span> przetworzenie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 0,5 kg <span class="anon-block"> (...)</span> wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.100 zł na tabletki ekstazy, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2</a> u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- --> połączył orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong>w punktach 16, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> kary pozbawienia wolności i w punktach <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> kary grzywny i wymierzył mu kary łączne 6 lat pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 250 stawek dziennych w wysokości po 100 stawek dziennych;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- --> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. i od dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> nawiązkę na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 5.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XX części wstępnej) <strong> <!-- --> uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">R. B.</span> od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, polegającego na tym, że</strong> w <span class="anon-block">(...)</span> bądź <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu ze <span class="anon-block">Z. T.</span> oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5 kg marihuany o wartości co najmniej 72.500 zł w ten sposób, że sprzedał ją <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem dalszej odsprzedaży, tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n.;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> (dot. pkt XXI części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. D. (1)</span> za winnego tego, że</strong> na początku <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że nabył je od <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">D. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. D. (1)</span> </strong> kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73 § 1 pkt. 32)">pkt 32</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->oddał oskarżonego <span class="anon-block">M. D. (1)</span> </strong> w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;</p> <p> <strong> <!-- --> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 33)">pkt 33</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- --> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. D. (1)</span> </strong> kary łącznej grzywny zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., uznając tę grzywnę za wykonaną w całości;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 34</strong> na podstawie na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. D. (1)</span> </strong> nawiązkę na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 1.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 35</strong> (dot. pkt XXII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">R. G. (1)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem oraz w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 71.500 zł w ten sposób, że zbył je w 3 transzach <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 36)">pkt 36</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> tytułem środka karnego <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">R. G. (1)</span> </strong> przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa, tj. kwoty 71.500 zł;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 37</strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">R. G. (1)</span> </strong> nawiązkę na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 1.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 38</strong> (dot. pkt XXIII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">J. K. (2)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł w ten sposób, że na polecenie <span class="anon-block">M. K. (2)</span> odbierał je w transzach od <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69 § 2 pkt. 39)">pkt 39</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K. (2)</span> </strong> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73 § 1 pkt. 40)">pkt 40</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->w okresie próby oddał oskarżonego <span class="anon-block">J. K. (2)</span> </strong>pod dozór kuratora sądowego;</p> <p> <strong> <!-- --> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 41)">pkt 41</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- --> zaliczył na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K. (2)</span> </strong> kary grzywny okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 42</strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K. (2)</span> </strong> nawiązkę na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 1.500 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 43</strong> (dot. pkt XXIV części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych na terenie <span class="anon-block">P.</span> i kraju, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 44</strong> (dot. pkt XXV części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> za winnego tego, że</strong> okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 64.000 zł, 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 72.500 zł i tak:</p> <p>a) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 64.000 zł, 20.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, z czego <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. K. (2)</span> oraz znacznej ilości środka odurzającego w postaci 4 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości 58.000 zł w ten sposób, że nabył je w transzach od <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem ich dalszej odsprzedaży;</p> <p>b) na przełomie <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że zbył je <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem ich dalszej odsprzedaży</p> <p>tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 pkt. 45)">pkt 45</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->połączył orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </strong> kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 46)">pkt 46</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- --> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </strong> kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 47)">pkt 47</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> tytułem środka karnego <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </strong> przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa, tj. kwoty <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 48</strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </strong> na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 2.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 49</strong> (dot. pkt XXVI części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. M. (2)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili ponadto <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">D. J.</span> oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych na terenie miasta <span class="anon-block">P.</span> i kraju w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 50</strong> (dot. pkt XXVII części wstępnej)<strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">D. M. (2)</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od początku <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku, w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci tabletek ekstazy w ilości co najmniej 20.000 sztuk i wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500 zł oraz znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł i 5 kg marihuany o wartości co najmniej 70.000 zł i tak:</p> <p>a) w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 97.500zł oraz środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł, z czego co najmniej 250 g kokainy wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. K. (1)</span> w ten sposób, że nabył je od <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem ich dalszej odsprzedaży;</p> <p>b) w okresie <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną o <span class="anon-block">ps. (...)</span> uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz środków odurzających w postaci 5 kg marihuany o wartości co najmniej 70.000zł w ten sposób, że nabył je od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem ich dalszej odsprzedaży,</p> <p>tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 200 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 pkt. 51)">pkt 51</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k<strong> <!-- -->.</strong> </a> <strong> <!-- --> połączył orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. M. (2)</span> </strong> kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 52</strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. M. (2)</span> </strong> na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 3.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 53</strong> (dot. pkt XXVIII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">B. P.</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 3 kg amfetaminy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że zakupił ją w 2 transzach od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem jej dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 80 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 54</strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec <span class="anon-block">B. P.</span> </strong> na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 1.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 55</strong> (dot. pkt XXIX części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span> za winnego tego, że</strong> w drugiej połowie <span class="anon-block">(...)</span> r. roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1,5 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej 8000 zł w ten sposób, że zbył je <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69 § 2 pkt. 56)">pkt 56</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73 § 1 pkt. 57)">pkt 57</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->oddał oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;</p> <p> <strong> <!-- --> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 § 1 pkt. 58)">pkt 58</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- --> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> kary grzywny zaliczył okres jego zatrzymania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 59)">pkt 59</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> tytułem środka karnego <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa, tj. kwoty <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 60</strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 500 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 61</strong> (dot. pkt XXX części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span> za winnego tego, że</strong> w <span class="anon-block">(...)</span> bądź <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 2 kg ziela konopi innych niż włókniste i wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł w ten sposób, że zakupił je od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block">M.</span> za pośrednictwem ustalonej osoby, celem ich dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 u.p.n. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69 § 2 pkt. 62)">pkt 62</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span> </strong> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby;</p> <p> <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73 § 1 pkt. 63)">pkt 63</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> <strong> <!-- -->oddał oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span> </strong> w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 64</strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span> </strong> na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 1.500 zł;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 65</strong> (dot. pkt XXXI części wstępnej) <strong> <!-- --> uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span> od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, polegającego na tym, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wziął udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">M. T. (2)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span> oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> którą odbył w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>roku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku oraz od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, korzystając z warunkowego przedterminowego zwolnienia, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>;</p> <p> <strong> <!-- --> w pkt 66</strong> (dot. pkt XXXII części wstępnej) <strong> <!-- --> uznał oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span> za winnego tego, że</strong> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku do <span class="anon-block">(...)</span> roku w <span class="anon-block">P.</span>, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, ze z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło utrzymania, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span>, wziął udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 80.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 65.000 zł w ten sposób, że nabył je w transzach od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">ps</a>. <span class="anon-block">M.</span>, celem dalszej odsprzedaży, tj. popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za przestępstwo to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. wymierzył mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w liczbie 250 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 67</strong> na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n. <strong> <!-- -->orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span> </strong> na rzecz Poradni <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> w kwocie 4.000 zł;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 68</strong> na podstawie art. 78 ust. 1 u.p.n. orzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci:</p> <p>- zwitek folii (po usunięciu substancji koloru białego zawierającą amfetaminę i kokainę o wadze netto po badaniach 0,06g, Drz nr <span class="anon-block"> (...)</span>)</p> <p>- zwitek papieru po usunięciu suszu roślinnego o wadze netto po badaniach 0,04g, (Drz nr <span class="anon-block"> (...)</span>)</p> <p>- kartka koloru zielonego z zapiskiem o treści „<span class="anon-block">W.</span> AS <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">W.</span>. <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) O.</span> <span class="anon-block">W.</span>. <span class="anon-block">Ż. W.</span> syn <span class="anon-block">H.</span>”</p> <p>- karta SIM <span class="anon-block">T.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- opakowanie po pakiecie startowym <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block">tel. (...)</span> </p> <p>- opakowanie po pakiecie startowym <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block">tel. (...)</span> </p> <p>- karta SIM <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- karta zdrowia pacjenta nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- karta formatu A-4 z wydrukowanymi nazwiskami i adresami osób zabezpieczona podczas przeszukania mieszkania w <span class="anon-block">P.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- lufka szklana zabrudzona</p> <p>- worek foliowy koloru niebieskiego oklejony przeźroczystą taśmą samoprzylepną</p> <p>- 2 woreczki foliowe</p> <p>- worek z zapięciem strunowym</p> <p>- woreczek foliowy oklejony beżową taśmą samoprzylepną</p> <p>- 3 woreczki foliowe</p> <p>- 4 woreczki foliowe</p> <p>- woreczek foliowy z zapięciem strunowym</p> <p>- woreczek z zapięciem strunowym</p> <p>- papierowy woreczek z proszkiem koloru białego o masie netto po badaniach 20,07g</p> <p>- woreczek foliowy</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> woreczków foliowych owiniętych taśmą samoprzylepną koloru jasnobrązowego</p> <p>- zwitek papieru koloru białego</p> <p>- karton z napisem <span class="anon-block">L.</span> z zawartością: 2 worki foliowe koloru niebieskiego, 9 szt. foli z tworzywa sztucznego oklejonych beżową taśmą samoprzylepną, <span class="anon-block">(...)</span> szt. woreczków foliowych, <span class="anon-block">(...)</span> szt. woreczków strunowych, torby różowej z tworzywa sztucznego, torby żółtej z tworzywa sztucznego, 2 szt. rolek tekturowych od taśmy samoprzylepnej, kolorowe zwitki papieru, metkę, paragon fiskalny, niebieską torbę z tworzywa sztucznego</p> <p>- waga elektroniczna z napisem na obudowie CJ-600 <span class="anon-block">C.</span> 600x0,1g</p> <p>- waga elektroniczna koloru czarnego z napisem na obudowie <span class="anon-block">R.</span> – <span class="anon-block">M.</span> model US-100</p> <p>- waga elektroniczna koloru srebrnego z napisem na obudowie <span class="anon-block">E.</span> </p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> szt. rolek taśmy samoprzylepnej różnego koloru</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> pustych puszek po kreatynie</p> <p>- biały proszek o masie netto po badaniach 0,97g</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> puszek po kreatynie, jedna z zawartością: 2 woreczków foliowych, 1 szt. folii z tworzywa sztucznego obklejonej beżową taśmą samoprzylepną, 1 szt. folii aluminiowej, 1 szt. folii z tworzywa sztucznego z kawałkiem papieru biało-czerwonego obklejona bezową taśmą samoprzylepną, torebka z tworzywa sztucznego powlekana folią aluminiową</p> <p>- biały proszek (kreatyna) o masie netto po badaniach 4918,23g</p> <p>- 2 noże i 1 łyżeczka</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> sztuki używanych rękawiczek jednorazowych</p> <p>- 250 woreczków strunowych o różnych rozmiarach</p> <p>- 3 plastikowe miski</p> <p>- worek z tworzywa sztucznego koloru białego z naklejką „..stearynian magi….”</p> <p>- spryskiwacz koloru niebieskiego z zawartością bezbarwnej cieczy</p> <p>- pudełko z rękawiczkami jednorazowymi</p> <p>- 5 rolek z pozostałościami taśmy samoprzylepnej</p> <p>- opakowanie z workami śniadaniowymi <span class="anon-block">J. N.</span> </p> <p>- karton z napisem <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- karton z napisem <span class="anon-block">M. C.</span> <span class="anon-block">E.</span> </p> <p>- karton z napisem <span class="anon-block">S. (...)</span> </p> <p>- karton w języku holenderskim z doładowaniem w sieci <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- telefon komórkowy <span class="anon-block">N.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z kartą SIM o nr abonenta <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> zdjęcia z wizerunkami mężczyzn i kobiet oraz płyty CD <span class="anon-block">T. (...)</span> z napisem „Holandia <span class="anon-block">(...)</span>.20.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>, zdjęcia”</p> <p>- telefon komórkowy <span class="anon-block">m-ki N. (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z kartą SIM <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- telefon komórkowy <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span>, koloru czarnego nr <span class="anon-block"> (...)</span>, wraz z kartą SIM <span class="anon-block">O.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- metalowa puszka z napisem <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>- plastikowy pojemnik z woreczkiem strunowym</p> <p>- torba papierowa</p> <p>- paczuszka z papieru w kratkę owinięta taśmą izolacyjną</p> <p>- 9 paczuszek (9 woreczków foliowych oklejonych taśmą koloru czerwonego)</p> <p>- waga elektroniczna kieszonkowa <span class="anon-block">(...)</span> ze śladowymi ilościami substancji koloru białego</p> <p>- waga elektroniczna kieszonkowa <span class="anon-block">(...)</span> ze śladowymi ilościami substancji koloru białego</p> <p>- karton oklejony na krawędziach taśmą samoprzylepną z napisem <span class="anon-block"> (...)</span>, na którego górnej powierzchni znajduje się karta adresowa z personaliami <span class="anon-block">M. D. (2)</span> wraz z <span class="anon-block">(...)</span> opakowaniami (po paczkach) w postaci taśmy samoprzylepnej kol. Jasno brązowego umownie oznaczonymi nr od 2a do 2J wraz ze ścinkami papieru</p> <p>- substancja w postaci proszku kol. Białego – siarczanu amfetaminy o wadze netto po badaniach 9823,40g (z opakowań oznaczonych nr 2A-2J)</p> <p>- substancja koloru białego zawierająca amfetaminę i kokainę o wadze netto po badaniach 0,06g</p> <p>- susz roślinny o wadze netto po badaniach 0,04g</p> <p>- tabletki koloru żółtego z logo „krzyż” w ilości <span class="anon-block"> (...)</span> całych i 2 szt. fragmentów o masie netto po badaniach 1582,29g z zawartością siarczanu amfetaminy</p> <p>- tabletki koloru żółtego z logo „krzyż” w ilości 1973 całych i 59 fragmentów o masie netto po badaniach 613,84g z zawartością siarczanu amfetaminy</p> <p>- proszek koloru żółtego z zawartością siarczanu amfetaminy o masie netto po badaniach 1448,53g</p> <p>- sprasowany susz roślinny koloru zielono brunatnego o masie netto po badaniach 123,24g</p> <p>- substancja proszkowa koloru białego o masie netto po badaniach <span class="anon-block">(...)</span>,70g</p> <p>- substancja proszkowa koloru białego o masie netto po badaniu <span class="anon-block">(...)</span>,08g z zawartością siarczanu amfetaminy</p> <p>- susz roślinny koloru zielono-brunatnego o masie netto po badaniach 111,83g</p> <p>- tabletki koloru białego z logo „wisienki” w ilości 596 szt. i 218 fragmentów o masie netto po badaniach 470,07g z zawartością <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- substancja proszkowa koloru kremowego o masie netto po badaniach 173,07g z zawartością siarczanu amfetaminy</p> <p>- 6 tabletek w tym 2 koloru niebieskiego z logo „śmigło” i 4 koloru beżowego z logo „armani” o masie netto po badaniach 0,86g z zawartością <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- tabletki koloru białego z logo „wiśnia” w ilości 257szt. o masie netto po badaniach 35,16g z zawartością <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>- substancja sproszkowana koloru białego, kremowego i jasno żółtego o masie netto po badaniach <span class="anon-block">(...)</span>,50g z zawartością siarczanu amfetaminy</p> <p>- susz roślinny koloru zielono-brunatnego o masie netto po badaniach <span class="anon-block">(...)</span>,72g</p> <p>- substancja zbrylona koloru kremowego o masie netto po badaniach 0,15g zawierająca kokainę</p> <p>- pozostałości białego proszku zawierające amfetaminę oraz ziele konopi o masie netto po badaniach 4,86g</p> <p>- fragment niebieskiej tabletki zawierającej <span class="anon-block"> (...)</span> o wadze netto po badaniach poniżej 0,07g</p> <p>- 2 żółte tabletki z zawartością amfetaminy o masie netto po badaniach 0,26g</p> <p>- biały proszek zawierający w swoim składzie amfetaminą o masie netto po badaniach 0,72g</p> <p>- pozostałości białego żółtego proszku zawierającego amfetaminę o masie netto po badaniach 0,06g</p> <p>- pozostałości białych grudek zawierające kokainę, pozostałości białego proszku zawierającego amfetaminę i ziele konopi o łącznej masie netto po badaniach 1,03g</p> <p>- pozostałości białego proszku zawierającego amfetaminę i ziele konopi o łącznej masie netto po badaniach 0,08g</p> <p>- pozostałości fragmentów tabletek zawierających <span class="anon-block"> (...)</span>, pozostałości białego proszku zawierającego amfetaminę i ziele konopi o masie netto po badaniach 0,38g</p> <p>- substancja koloru białego częściowo sypka, częściowo zgrupiona</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> szt. tabletek koloru zielonkawego oraz 1 tabletka koloru białego z napisem „B29”</p> <p>- suszu roślinnego koloru zielonego;</p> <p> <strong> <!-- -->w pkt 69</strong> orzekł o kosztach obrony świadczonej przez adwokatów z urzędu oskarżonym <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">B. P.</span>;</p> <p> <strong> <!-- --> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624 pkt. 70)">pkt 70</a> </strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624)">art. 624 k.p.k.</a> i art. <span class="anon-block">(...)</span> ust. 1 ustawy z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił wszystkich oskarżonych od obowiązku ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierzył im opłat, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> w części uniewinniającej kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelacje od tego wyroku wywiedli obrońcy oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, <span class="anon-block">R. G. (1)</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, <span class="anon-block">B. P.</span>, <span class="anon-block">W. J.</span> i <span class="anon-block">F. K.</span>.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">F. K.</span> i <span class="anon-block">M. D. (1)</span> </strong> (adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span>) <strong> <!-- -->zaskarżył ten wyrok w całości</strong> (dot. skazania oskarżonych) na korzyść w/w trzech oskarżonych, <strong> <!-- -->zarzucając mu:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, jakie miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku, to jest:</p> <p> <strong> <!-- -->a)</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a> poprzez:</p> <p> <strong> <!-- --> -</strong> nie zachowanie zasady bezpośredniości, ciągłości oraz koncentracji materiału dowodowego w ten sposób, że mimo upływu 1 roku i 4 miesięcy pomiędzy merytorycznymi rozprawami, na których wykonywane były czynności dowodowe istotne z punktu widzenia prawa do obrony (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku) Sąd zaniechał przeprowadzenia postępowania od początku, powołując się na frazę, iż „<em> <!-- --> odroczenie nie było znaczne</em>”, co jest oczywistą nieprawdą,</p> <p> <strong> <!-- --> -</strong> nie zachowanie zasady bezpośredniości, ciągłości oraz koncentracji materiału dowodowego w ten sposób, iż w dniach <span class="anon-block">(...)</span> roku (protokół wskazany jako rozprawy odroczonej z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku), <span class="anon-block">(...)</span> roku (protokół wskazany jako rozprawy odroczonej z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku) oraz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku (protokół wskazany jako rozprawy odroczonej z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku) – mimo iż Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span> kontynuował postępowanie, nie wydano w tych dniach ani razu postanowienia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a>,</p> <p> <strong> <!-- -->b)</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> poprzez jednostronną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci wyjaśnień pomawiającego oskarżonych <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">D.</span>, czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, którego depozycje z jednej strony zostały wieloma dowodami podważone a z drugiej niejednokrotnie nie nanosiły żadnych szczegółów, które w jakikolwiek sposób mogłyby być zweryfikowane, a co w konsekwencji czyniło fikcyjnym merytorycznie prawo do obrony, zwłaszcza <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, jak i <span class="anon-block">F. K.</span>,</p> <p> <strong> <!-- --> c)</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> poprzez uznanie za wiarygodne wyjaśnień pomawiającego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i sprowadzenie jego zmiennych depozycji jedynie do zmiennych relacji na temat ilości i czasokresu popełnionych przestępstw, co nie jest prawdziwe, albowiem nie tylko, że jego relacje różniły się w kwestii narkotyków mających być przedmiotem obrotu i to diametralnie (vide: domniemane transakcje <span class="anon-block">M. M.</span> z <span class="anon-block">P. M.</span>, gdzie różnice wyniosły rzędu 400-500 kilogramów, co trudno potraktować jako pomyłkę), czy czasokresu rzekomego popełnienia przestępstw, ale przede wszystkim jego relacje nie mogły polegać na prawdzie, gdyż przeczyły temu fakty ustalone w innych postępowaniach, jak choćby <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> czy <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->d)</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez całkowite pominięcie dowodów, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie a warunkujące ocenę wiarygodności depozycji <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, to jest:</p> <p> <strong> <!-- --> - </strong>dowodu z aktu oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">S. Ł.</span> złożonego na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, z którego wynika, że <span class="anon-block">M. B. (1)</span> popełniał z nim przestępstwa jeszcze w <span class="anon-block">(...)</span> roku, co podważa jego oczywiście kłamliwe depozycje, iż po <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku nie popełniał już żadnych przestępstw,</p> <p> <strong> <!-- --> -</strong> dowodu z wyroku w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span>, który to dowód Sąd przyjął na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, a z którego wynikało, jednoznacznie, że <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, <span class="anon-block">R. S. (2)</span> i <span class="anon-block">W. S. (2)</span> mieli sprzedawać znaczne ilości narkotyków oskarżonemu <span class="anon-block">B.</span> a nie <span class="anon-block">M.</span>, co potwierdza zeznania świadka <span class="anon-block">T.</span> (protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku) oraz <span class="anon-block">S.</span> (protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku oraz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku), że tylko <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, czyli <span class="anon-block"> (...)</span> vel <span class="anon-block"> (...)</span> był ich odbiorcą,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> dowodu z zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, odpowiadającego w swoim postępowaniu <span class="anon-block">(...)</span> na zasadach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a>, iż narkotyki wspólnie z <span class="anon-block">T.</span> sprzedawali <span class="anon-block"> (...)</span>, a nie komukolwiek innemu, czyli również <span class="anon-block">M. M. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> dowodu z zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, odpowiadającego w swoim postępowaniu <span class="anon-block">(...)</span> na zasadach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a>, iż narkotyki wspólnie ze <span class="anon-block">S.</span> sprzedawali <span class="anon-block"> (...)</span> a nie komukolwiek innemu, czyli również <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, a także, że <span class="anon-block">M. T. (2)</span> obciążył wielu swoich kolegów a tym samym, gdyby rzeczywiście popełniał jakiekolwiek przestępstwa z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, to na pewno by go nie „oszczędził”,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> dowodu z zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">G. O.</span>, który wyraźnie zeznał, że spośród oskarżonych narkotyki nabywał jedynie od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> a pozostałych oskarżonych w ogóle nie zna, przy czym również ta osoba była współpracującą w Organami Ścigania i obciążyła m.in. <span class="anon-block">M. T. (1)</span>, <span class="anon-block">H. W.</span>, a tym samym nie było podstaw, by miał świadek ten chronić osoby trzecie,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> dowodu z zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">R. I.</span>, który w równoległym procesie obciążał m.in. swojego domniemanego szefa, czyli <span class="anon-block">W. M.</span>, a będąc przesłuchanym na rozprawie w dniu 3 października <span class="anon-block">(...)</span> roku wyraźnie zeznał, że spośród oskarżonych narkotyki przemycał jedynie z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> a nie z <span class="anon-block">M. M. (5)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> dowodu z zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">R. M. (1)</span>, który również zeznał, że robił interesy narkotykowe jedynie z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, natomiast po okazaniu na rozprawie m.in. oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> stwierdził, że osoby tej nie zna,</p> <p> <strong> <!-- -->e)</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez pominięcie przy wyrokowaniu następujących źródeł dowodowych:</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, czyli osoby, która według twierdzeń <span class="anon-block">M. B. (2)</span> miała brać czynny udział w jedynej transakcji z udziałem oskarżonego <span class="anon-block">M. D. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, który według twierdzeń <span class="anon-block">B.</span> w początkowym okresie miał zawozić tabletki ekstazy oskarżonemu <span class="anon-block">F. K.</span>,</p> <p>a dowody, które były kluczowe dla oceny wiarygodności pomówień zawartych w depozycjach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->f)</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> poprzez nie przeprowadzenie na rozprawie dowodu:</p> <p>- z zeznań w charakterze świadków <span class="anon-block">W. S. (2)</span>, na okoliczność sprzedaży do <span class="anon-block">P.</span> ponad 800.000 tabletek ekstazy wspólnie i w porozumieniu ze świadkiem <span class="anon-block">T.</span> i świadkiem <span class="anon-block">S.</span>, co jest o tyle zdumiewające, że świadek ten złożył zeznania w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, z akt których dowód przeprowadził na rozprawie Sąd <em> <!-- --> meriti</em>, a z których wynika, że tabletki ekstazy miały być sprzedawane <span class="anon-block"> (...)</span> a nie nikomu innemu,</p> <p> <strong> <!-- --> -</strong> z zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">S. Ł.</span>, który, jak wynika z twierdzeń <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, jak i z załączonego do akt sprawy aktu oskarżenia, popełniał z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> przestępstwa na szeroką skalę jeszcze po <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> roku, kiedy to rzekomo ten ostatni miał porzucić przestępczy proceder,</p> <p> <strong> <!-- -->g)</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a> poprzez nie wyjaśnienie w ramach dążenia do wykrycia prawdy materialnej:</p> <p> <strong> <!-- --> -</strong> w oparciu o jakie elementy natury merytorycznej, a nie formalno-prawnej, Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span> uznał, iż zarejestrowane w ramach kontroli operacyjnej rozmowy telefoniczne (s. 84-91 uzasadnienia) wskazują na popełnienie przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">M.</span> w punkcie <span class="anon-block">(...)</span> vv – <span class="anon-block">(...)</span> wwww zachowań, albowiem żaden z zapisów uzasadnienia tego nie wyjaśnia, a tym samym dokonanie kontroli instancyjnej jest tu niemożliwe, ponieważ brak jest wskazanego procesu myślowego Sądu w dojściu do takiego przekonania,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> jak to możliwym, aby czynów z punktu <span class="anon-block">(...)</span> oskarżony <span class="anon-block">M.</span> miał się dopuścić w ramach zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span>, a także by miał brać w niej jakikolwiek udział w sytuacji, gdy:</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> przez kilkanaście lat postępowania tak przygotowawczego, jak i sądowego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zawsze utrzymywał, że nigdy od nikogo nie byli z <span class="anon-block">M.</span> zależni, mogli handlować w kim chcieli, a tym samym nie mogli komukolwiek podlegać,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> w punkcie 23q wyroku narkotyki miały być zbywane za pieniądze dziewczynie szefa, czy w punkcie 23v samemu <span class="anon-block">W. M.</span>, co logicznie przeczy istocie przestępczości zorganizowanej, z której zawsze wynika, że to domniemany szef wydaje rozkazy i czerpie wszelkie korzyści, a nie że płaci za coś swoim podległym „żołnierzom”;</p> <p> <strong> <!-- -->2.</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku a sprowadzający się do mylnego uznania, iż:</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> uczestniczył w inkryminowanych i przypisanych mu przestępstwach w sytuacji, gdy w sprawie pojawiły się istotne wątpliwości natury dowodowej, które należało rozstrzygnąć na korzyść tegoż oskarżonego, a które wynikały nie z własnego przekonania skarżącego obrońcy, ale z racjonalnych przesłanek natury dowodowej, które zostały pominięte przez Sąd <em> <!-- -->a quo</em>,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> oskarżeni <span class="anon-block">F. K.</span> i <span class="anon-block">M. D. (1)</span> uczestniczyli w zdarzeniach im przypisanych w sytuacji, gdy podane – wręcz lakoniczne – informacje na temat zdarzeń przez pomawiającego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie naprowadziły w choćby minimalnym zakresie szczegółów, które można by w ramach prawa do obrony zweryfikować a tym samym dowód ten był niewystarczający do przypisania w/w sprawstwa i winy i to niezależnie od uznania <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za wiarygodne czy niewiarygodne źródło dowodowe.</p> <p>W oparciu o w/w zarzuty <strong> <!-- -->obrońca tych oskarżonych wniósł</strong>:</p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> co do oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie go od wszystkich stawianych mu i następnie przypisanych przestępstw;</p> <p> <strong> <!-- -->2.</strong> co do oskarżonych <span class="anon-block">F. K.</span> i <span class="anon-block">M. D. (1)</span> o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ich uniewinnienie od przypisanych im przestępstw,</p> <p> <strong> <!-- -->3.</strong> ewentualnie co do wszystkich w/w trzech oskarżonych o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w <span class="anon-block">P.</span> do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i <span class="anon-block">R. G. (1)</span> </strong> (adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span>) <strong> <!-- -->zaskarżył ten wyrok w całości</strong> w odniesieniu do <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i <span class="anon-block">R. G. (1)</span> oraz w części w odniesieniu do <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w zakresie, w jakim został uznany winnym popełnienia zarzucanych mu przestępstw, <strong> <!-- -->zarzucając temu wyrokowi:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na:</p> <p> <strong> <!-- -->a)</strong> bezwzględnej przesłance odwoławczej, tj. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.</a> w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 1 pkt. 9)">§ 1 pkt 9 k.p.k.</a>, tj. wyjście poza granice aktu oskarżenia i uznanie w punkcie <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku, iż <span class="anon-block">M. M. (1)</span> działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wraz z <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, pomimo braku oskarżenia o takie działanie w punkcie XVI wyroku,</p> <p> <strong> <!-- --> b)</strong> naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 173;art. 173 § 4)">art. 173 § 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 173 § 5)">§ 5</a> i § <span class="anon-block">(...)</span> rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie warunków technicznych przeprowadzenia okazania, tj. niesłuszne uznanie, iż dokonanie tej czynności nastąpiło zgodnie z tymi przepisami, co powoduje, iż protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. i zawarte w nim informacje nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych w sprawie,</p> <p> <strong> <!-- -->c)</strong> naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez jego niesłuszne niezastosowanie i nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonych wątpliwości co do ilości środków będących przedmiotem obrotu, a wynikających z faktu, iż jak zeznawał oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, amfetamina, będąca przedmiotem obrotu – sprzedaży, była „rozrabiana” z kreatyną nawet w stosunku 1 do 1, czy odnośnie faktu „… np. do 600 gram czystej amfetaminy dodawaliśmy 400 gram kreatyny…”,</p> <p> <strong> <!-- -->d)</strong> naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 169)">art. 169 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170 § 1 k.p.k.</a> a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2)">art. 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 in fine k.p.k.</a> – polegające na ich niestosowaniu i uwzględnieniu okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonych, przy jednoczesnym nie uwzględnieniu dowodów przemawiających na korzyść oskarżonych, a także nieprzeprowadzeniu z urzędu dowodów świadczących o braku winy i sprawstwa oskarżonych, a to w celu realizacji zasady obiektywizmu, poprzez:</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> pominięcie i nieprzeanalizowanie różnic w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w zakresie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, do której mieli należeć m.in. oskarżeni <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, rodzaju i ilości środków, jakie miały być przedmiotem obrotu z poszczególnymi osobami, objętymi aktem oskarżenia, tj. odpowiednio:</p> <p>I – protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., karta <span class="anon-block">(...)</span> akt sprawy – pojawia się zdanie „<em> <!-- --> <span class="anon-block">Z.</span>, tj. <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">D.</span>, Stary <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">S.</span> brali od nas tablety parę tysięcy, nie wiem ile</em>”,</p> <p>II – protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., karta 327 akt sprawy „<em> <!-- --> My nigdy nie podlegaliśmy pod <span class="anon-block">Z.</span>. Współpracowaliśmy z nim w takim samym zakresie, jak z <span class="anon-block">G.</span>. W tych interesach nie mieli udziału Stary <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </em>”,</p> <p>III – protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., karta 478 i następne „<em> <!-- --> W grupie <span class="anon-block">Z.</span> byli <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">m.</span>, <span class="anon-block">S.</span>, później doszedł <span class="anon-block">D. (1)</span> i inne osoby</em>”,</p> <p>IV – protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., karta 479, 480 – opis działania osób powiązanych zdaniem <span class="anon-block">M. B. (1)</span> z <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> – brak jakiejkolwiek wzmianki o <span class="anon-block">D. M. (2)</span>,</p> <p>V – protokół z rozprawy z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. – odnośnie zarzuty VII „<em> <!-- --> Rola <span class="anon-block">M.</span> w tej Grupie była taka sama jak <span class="anon-block">G.</span> w poprzedniej grupie, mieli ludzi, z którymi chcieli zarabiać. W tym samym czasie zarówno ja, jak i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> działaliśmy w obu grupach…</em>”,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż istnieją zasadnicze rozbieżności w zakresie ilości środków odurzających, jakimi obracał <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zwłaszcza w kontekście faktu, iż, jak wynika z aktu oskarżenia w tejże sprawie oraz dotychczasowych wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> istnieją zasadnicze rozbieżności pomiędzy ilością nabytych rzekomo przez tego ostatniego środków odurzających, a środków sprzedanych przez niego, m.in. osobom objętym aktem oskarżenia w niniejszej sprawie – rozbieżności kilkusetkilogramowe (a nadto z uwzględnieniem okoliczności „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną kupowaną rzekomo u świadka <span class="anon-block">M. J.</span>), co wywołuje uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> – tym bardziej w kontekście oceny jego wyjaśnień jako tzw. dowodu z pomówienia,</p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego z dziedziny chemii na okoliczność wpływu „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną, we wskazanych przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> proporcjach, właściwości amfetaminy po rozrobieniu, zmiany w zakresie faktycznej możliwości odurzenia jednej osoby amfetaminą rozrobioną z kreatyną itd., co jest niezbędne dla ustalenia faktycznej ilości środków odurzających, jakie były przedmiotem obrotu,</p> <p> <strong> <!-- --> -</strong> pobieżną analizę wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jako pomówienia pod kątem ich wiarygodności, spójności, konsekwencji i logiki, zwłaszcza w kontekście chociażby rozbieżności w odniesieniu do nabywanych i sprzedawanych środków odurzających wielusetkilogramowe ilości (zdecydowanie więcej oskarżony miał kupić niż sprzedać, a nadto kupowaną amfetaminę rozdrabniał z kreatyną), okoliczności dotyczącej zarzutu wyjazdu do <span class="anon-block">W.</span> świadka <span class="anon-block">A. G.</span> i innych po kokainę, które to zdarzenie nie mogło mieć miejsca we wskazywanych przez oskarżonego okolicznościach (akta XVI <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span>), czy w końcu w zakresie ilości amfetaminy, jaka miała być przedmiotem obrotu pomiędzy <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">A. W. (1)</span> – zamiast około 400 kg sąd przypisał oskarżonym obrót 150 kg,</p> <p> <strong> <!-- --> -</strong> pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż zarówno świadek <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, jak i świadek <span class="anon-block">T. S.</span>, którym Sąd w niniejszej sprawie dał wiarę w części, jak wskazuje w treści uzasadnienia wyroku, korzystali w postępowaniach toczących się przeciwko nim z instytucji tzw. „małego świadka koronnego”, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60)">art. 60 k.k.</a> i nadzwyczajnego złagodzenia kary, zatem musieli wyjawić organom ścigania prawdziwe okoliczności, których następnie w niniejszej sprawie nie potwierdzili – ewidentne sprzeczności pomiędzy zeznaniami świadka <span class="anon-block">T. S.</span> w niniejszej sprawie, a protokołami przesłuchania świadka ze sprawy Prokuratury Okręgowej we <span class="anon-block">W.</span> w sprawie V Ds. 88/<span class="anon-block">(...)</span> oraz Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> II K <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- --> -</strong> pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, z której to protokoły zostały odczytane w toku niniejszego postępowania, świadek <span class="anon-block">M. T. (2)</span> z naruszeniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 183;art. 183 § 1)">art. 183 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3 k)">art. 182 § 3 k</a>.pk. odmówił zeznań w zakresie dotyczącym <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, zasłaniając się okolicznością bliskiej znajomości z tą osobą, pomimo faktu, iż w pozostałym zakresie składał zeznania, zatem podstawą odmowy składania zeznań przez świadka była okoliczność nieznana <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksowi postępowania karnego</a> a jednocześnie w protokole z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w niniejszej sprawie świadek zeznawał – strona 7, 9, <span class="anon-block">(...)</span> – „<em> <!-- --> … <span class="anon-block">M. M. (1)</span> znam, ale z nim nie prowadziłem żadnych transakcji narkotykowych…</em>”, <em> <!-- --> „…mówiąc o Maluchu mówię o <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Gdybym robił interesy z <span class="anon-block">M.</span> to bym o tym powiedział. Ja byłem pytany o <span class="anon-block">M.</span> i powiedziałem, że nic nie powiem</em>”, „<em> <!-- --> Podtrzymuję odczytane mi zeznania. Moim błędem było to, że w kolejnych protokołach mówiłem, że nie będę składał wyjaśnień o <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, gdyż to mój kolega, a przecież pomawiałem innych kolegów. Powinienem był mówić tak jak dziś, czyli że <span class="anon-block">M.</span> nie miał żadnych kontaktów z narkotykami</em>”;</p> <p> <strong> <!-- --> 2.</strong> obrazę przepisów prawa karnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 k.k.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w konsekwencji błędnego uznania, iż współpraca pomiędzy <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> a <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span> niosła znamiona przestępstwa działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w sytuacji, gdy sam <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (korzystający z instytucji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60)">art. 60 k.k.</a>) w protokole z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., karta 327 akt sprawy stwierdza „<em> <!-- --> My nigdy nie podlegaliśmy pod <span class="anon-block">Z.</span>, współpracowaliśmy z nim w takim samym okresie, jak z <span class="anon-block">G.</span>. W tych interesach nie mieli udziału Stary <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </em>”;</p> <p> <strong> <!-- -->3.</strong> obrazę przepisów prawa karnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 k.k.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie <span class="anon-block">D. M. (2)</span> za winnego działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej razem z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (punkt 49 zaskarżonego wyroku), pomimo braku oskarżenia zarówno <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (punkt XVI zaskarżonego wyroku), jak i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (punkt VII zaskarżonego wyroku) o działanie w ramach grupy razem z <span class="anon-block">D. M. (2)</span>;</p> <p> <strong> <!-- --> 4.</strong> błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na niesłusznym uznaniu, iż oskarżeni w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. uczestniczyli w obrocie znaczną ilością amfetaminy i innych środków odurzających, w kontekście wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, iż <em> <!-- --> „…granica błędu w podawanych przez niego wielkościach oscyluje od 20 do <span class="anon-block">(...)</span> procent w górę lub w dół…</em>”, co podkreślono w wyroku Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">P.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block">A. G.</span> i inni);</p> <p> <strong> <!-- --> 5.</strong> błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, a oskarżony <span class="anon-block">D. M. (2)</span> co najmniej od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> – bez wskazania <span class="anon-block">D. M. (2)</span> objętego tym samym aktem oskarżenia, oraz innych prawomocnie skazanych osób w sytuacji, gdy <span class="anon-block">M. B. (1)</span> przypisano w punkcie 7 zaskarżonego wyroku to, iż w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> oraz inne osoby i jednoczesnym prawomocnym skazaniu <span class="anon-block">W. M.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> za udział w 2 odrębnych grupach przestępczych, tj., w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">W.</span>, na terenie kraju oraz terenie państw <span class="anon-block">U.</span>, w tym <span class="anon-block">N.</span>, Danii i <span class="anon-block">S.</span> brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. a od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r.: <span class="anon-block">M. W. (2)</span> i dwie ustalone osoby o pseudonimach <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> oraz od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie kraju kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby o pseudonimach <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, przy jednoczesnym uznaniu, iż <span class="anon-block">J. K. (2)</span> do grupy nie należał z uwagi na nie postawienie mu takiego zarzutu, a także pomimo faktu braku oskarżenia <span class="anon-block">M. M. (1)</span> o działanie w ramach tej samej grupy razem z <span class="anon-block">D. M. (2)</span> objętym tym samym aktem oskarżenia.</p> <p>W oparciu o te zarzuty <strong> <!-- -->obrońca w/w oskarżonych wniósł o</strong> uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę tego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonych <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </strong> (adw. <span class="anon-block">A. W. (2)</span>) <strong> <!-- -->zaskarżył ten wyrok w całości</strong> w odniesieniu do obu oskarżonych, <strong> <!-- -->zarzucając mu:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, polegająca na:</p> <p> <strong> <!-- --> a)</strong> naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 173;art. 173 § 4)">art. 173 § 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 173 § 5)">§ 5</a> i § <span class="anon-block">(...)</span> rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie warunków technicznych przeprowadzenia okazania, tj. niesłuszne uznanie, iż dokonanie tej czynności nastąpiło zgodnie z tymi przepisami, co powoduje, iż protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. i zawarte w nim informacje nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych w sprawie,</p> <p> <strong> <!-- -->b)</strong> naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez jego niesłuszne niezastosowanie i nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonych wątpliwości co do ilości środków będących przedmiotem obrotu, a wynikających z faktu, iż jak zeznawał oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, amfetamina, będąca przedmiotem obrotu – sprzedaży, była „rozrabiana” z kreatyną nawet w stosunku 1 do 1, czy odnośnie faktu <em> <!-- -->„… np. do 600 gram czystej amfetaminy dodawaliśmy 400 gram kreatyny…</em>”,</p> <p> <strong> <!-- -->c)</strong> naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 183;art. 183 § 1)">art. 183 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 3)">art. 182 § 3 k.p.k.</a> poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i dopuszczenie do sytuacji, w której świadek <span class="anon-block">M. T. (2)</span> odmówił zeznań w zakresie dotyczącym <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, zasłaniając się okolicznością bliskiej znajomości z tą osobą pomimo faktu, iż w pozostałym zakresie składał zeznania, podstawą zatem odmowy składania zeznań przez świadka była okoliczność nieznana <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksowi postępowania karnego</a> i w tym zakresie niedopuszczalna oraz dyskwalifikująca przydatność tak uzyskanego materiału dowodowego,</p> <p> <strong> <!-- -->d)</strong> naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 169)">art. 169 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170 § 1 k.p.k.</a> a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2)">art. 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 in fine k.p.k.</a> – polegające na ich niestosowaniu i uwzględnieniu okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonych, przy jednoczesnym nie uwzględnieniu dowodów przemawiających na korzyść oskarżonych, a także nieprzeprowadzeniu z urzędu dowodów świadczących o braku winy i sprawstwa oskarżonych, a to w celu realizacji zasady obiektywizmu, poprzez:</p> <p>- pominięcie i nieprzeanalizowanie różnic w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w zakresie nazwiska oskarżonych <span class="anon-block">K.</span> a przede wszystkim istnienia zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, do której mieli należeć m.in. oskarżeni <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, rodzaju i ilości środków jakie miały być przedmiotem obrotu z oskarżonym <span class="anon-block">M. K. (2)</span> oraz <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, tj. odpowiednio:</p> <p>aa) protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., karta <span class="anon-block">(...)</span> akt sprawy – pojawia się zdanie „<em> <!-- --> <span class="anon-block">Z.</span>, tj. <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">D.</span>, Stary <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">S.</span> brali od nas tablety parę tysięcy, nie wiem ile</em>”,</p> <p>bb) protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., karta 327 akt sprawy „<em> <!-- --> My nigdy nie podlegaliśmy pod <span class="anon-block">Z.</span>. Współpracowaliśmy z nim w takim samym zakresie, jak z <span class="anon-block">G.</span>. W tych interesach nie mieli udziału Stary <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </em>”,</p> <p>cc) protokół z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., karta 478 i następne „<em> <!-- --> W grupie <span class="anon-block">Z.</span> byli <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">m.</span>, <span class="anon-block">S.</span>, później doszedł <span class="anon-block">D. (1)</span> i inne osoby</em>”,</p> <p>dd) z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., karta 479, 480 – opis działania osób powiązanych zdaniem <span class="anon-block">M. B. (1)</span> z <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> – brak jakiejkolwiek wzmianki o <span class="anon-block">M. K. (2)</span>,</p> <p>ee) protokół eksperymentu procesowego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> stycznia <span class="anon-block">(...)</span> r., karta 88 akt sprawy w punkcie 32 wskazano – „<em> <!-- --> Następnie zgodnie ze wskazaniem podejrzanego udano się na <span class="anon-block">Os. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, gdzie wskazał on klatkę w wieżowcu – desce 100 lub 101, gdzie mają zamieszkiwać mężczyźni o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, tj. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">M. M. (7)</span> </em>”,</p> <p>- pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż istnieją zasadnicze rozbieżności w zakresie ilości środków odurzających, jakimi obracał <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zwłaszcza w kontekście faktu, iż, jak wynika z aktu oskarżenia w tejże sprawie oraz dotychczasowych wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> istnieją zasadnicze rozbieżności pomiędzy ilością nabytych rzekomo przez tego ostatniego środków odurzających, a środków sprzedanych przez niego, m.in. osobom objętym aktem oskarżenia w niniejszej sprawie – rozbieżności kilkusetkilogramowe, co wywołuje uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> – tym bardziej w kontekście oceny jego wyjaśnień jako tzw. dowodu z pomówienia,</p> <p>- nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego z dziedziny chemii na okoliczność wpływu „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną, we wskazanych przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> proporcjach, właściwości amfetaminy po rozrobieniu, zmiany w zakresie faktycznej możliwości odurzenia jednej osoby amfetaminą rozrobioną z kreatyną itd., co jest niezbędne dla ustalenia faktycznej ilości środków odurzających, jakie były przedmiotem obrotu,</p> <p>- pobieżną analizę wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jako pomówienia pod kątem ich wiarygodności, spójności, konsekwencji i logiki, zwłaszcza w kontekście chociażby rozbieżności w odniesieniu do nabywanych i sprzedawanych środków odurzających wielusetkilogramowe ilości (zdecydowanie więcej oskarżony miał kupić niż sprzedać, a nadto kupowaną amfetaminę rozdrabniał z kreatyną), okoliczności dotyczącej zarzutu wyjazdu do <span class="anon-block">W.</span> świadka <span class="anon-block">A. G.</span> i innych po kokainę, które to zdarzenie nie mogło mieć miejsca we wskazywanych przez oskarżonego okolicznościach (akta <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span>), czy w końcu w zakresie ilości amfetaminy, jaka miała być przedmiotem obrotu pomiędzy <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">A. W. (1)</span> – zamiast około 400 kg sąd przypisał oskarżonym obrót 150 kg,</p> <p>- pominięcie i nieprzeanalizowanie okoliczności, iż zarówno świadek <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, jak i świadek <span class="anon-block">T. S.</span>, którym Sąd w niniejszej sprawie dał wiarę w części, jak wskazuje w treści uzasadnienia wyroku, korzystali w postępowaniach toczących się przeciwko nim z instytucji tzw. „małego świadka koronnego”, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60)">art. 60 k.k.</a> i nadzwyczajnego złagodzenia kary, zatem musieli wyjawić organom ścigania prawdziwe okoliczności, których następnie w niniejszej sprawie nie potwierdzili – ewidentne sprzeczności pomiędzy zeznaniami świadka w niniejszej sprawie a protokołami przesłuchania świadka ze sprawy Prokuratury Okręgowej we <span class="anon-block">W.</span> w sprawie V Ds. 88/<span class="anon-block">(...)</span> oraz Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> II K <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span>, czy też nieuzasadniona odmowa składania zeznań w sprawie przez <span class="anon-block">M. T. (2)</span> w powołaniu na relacje towarzyskie łączące go z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>;</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na niesłusznym uznaniu, iż oskarżeni w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. uczestniczyli w obrocie znaczną ilością amfetaminy i innych środków odurzających, w kontekście wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, iż „<em> <!-- --> …granica błędu w podawanych przez niego wielkościach oscyluje od 20 do <span class="anon-block">(...)</span> procent w górę lub w dół…</em>”, co podkreślono w wyroku Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">P.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block">A. G.</span> i inni);</p> <p> <strong> <!-- --> 3.</strong> błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. oskarżony <span class="anon-block">M. K. (2)</span> brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> – bez wskazania <span class="anon-block">D. M. (2)</span> objętego tym samym aktem oskarżenia, oraz innych prawomocnie skazanych osób w sytuacji, gdy <span class="anon-block">M. B. (1)</span> przypisano w punkcie 7 zaskarżonego wyroku to, iż w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> oraz inne osoby – bez wskazania, iż w skład tej grupy wchodzi <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> i jednoczesnym prawomocnym skazaniu <span class="anon-block">W. M.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> za udział w 2 odrębnych grupach przestępczych, tj., w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">W.</span>, na terenie kraju oraz terenie państw <span class="anon-block">U.</span>, w tym <span class="anon-block">N.</span>, Danii i <span class="anon-block">S.</span> brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. a od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r.: <span class="anon-block">M. W. (2)</span> i dwie ustalone osoby o pseudonimach <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie kraju kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby o pseudonimach <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, przy jednoczesnym uznaniu, iż <span class="anon-block">J. K. (2)</span> do grupy nie należał z uwagi na postawienie mu takiego zarzutu.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca w/w oskarżonych</strong> w oparciu o te zarzuty <strong> <!-- -->wniósł</strong> o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę tego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">B. P.</span> </strong> (adw. <span class="anon-block">S. H.</span>) <strong> <!-- -->zaskarżył ten wyrok w części dotyczącej oskarżonego <span class="anon-block">P.</span> </strong>, tj. co do pkt 53 i 54 części rozstrzygającej wyroku, <strong> <!-- -->zarzucając mu</strong>:</p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegającą na całkowicie dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oraz wskazaniami wiedzy, ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i przyjęciu tych wyjaśnień (pomówień) za wiarygodne w sytuacji, gdy oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> miał interes osobisty w tym, aby pomówić <span class="anon-block">B. P.</span> o zakup 3 kilogramów amfetaminy, gdyż w ten sposób mógł ochronić przed zarzutami handlu narkotykami swoją partnerkę – <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span>, która, jak wynika z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">B. P.</span> była odbiorcą przedmiotowej amfetaminy a nie zostały one potwierdzone jakimkolwiek innym dowodem;</p> <p> <strong> <!-- -->2.</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, mający istotny wpływ na treść wyroku, polegający na przyjęciu, że oskarżony <span class="anon-block">B. P.</span> brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 3 kg amfetaminy w sytuacji, gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie ustaleń, iż <span class="anon-block">B. P.</span> zakupił 3 kg amfetaminy od oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->3.</strong> („z najdalej idącej ostrożności procesowej”) rażącą niewspółmierność kary orzeczonej, polegającą na orzeczeniu bezwzględnej kary pozbawienia wolności w sytuacji, biorąc pod uwagę stopień winy oskarżonego, sposób życia po popełnieniu czynu zabronionego, upływ czasu od chwili popełnienia czynu, zasadnym było orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania</p> <p>i w oparciu o te zarzuty <strong> <!-- -->wniósł o</strong> zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">B. P.</span> o zarzucanego mu czynu, ewentualnie o zmianę tego wyroku w zakresie orzeczonej oskarżonemu kary i wymierzenie mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat próby.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span> </strong> (adw. <span class="anon-block">Z. K.</span>) <strong> <!-- -->zaskarżył ten wyrok z części dotyczącej tego oskarżonego</strong> – punkt 61, 62, 63, 64 części rozstrzygającej, <strong> <!-- -->zarzucając mu</strong>:</p> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2)">art. 2</a> § <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> poprzez nieprawidłową, sprzeczną z zasadami doświadczenia życiowego ocenę dowodu z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, polegającą na daniu wiary wyjaśnieniom oskarżonego i braku weryfikacji tego dowodu za pomocą innych środków dowodowych, prowadzących do weryfikacji wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> będący konsekwencją wskazanego powyżej uchybienia procesowego błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że <span class="anon-block">W. J.</span> dopuścił się zarzuconego czynu</p> <p>i w oparciu o te zarzuty <strong> <!-- -->wniósł o</strong> zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span>, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w <span class="anon-block">P.</span> do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span> okazała się uzasadniona w całości.</p> <p>Niezasadne okazały się apelacje obrońców oskarżonych <span class="anon-block">B. P.</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i <span class="anon-block">F. K.</span>.</p> <p>Natomiast częściowo uzasadnione okazały się apelacje obrońców oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">R. G. (1)</span>.</p> <p>Jednocześnie zasadność zarzutów odnoszących się do ustaleń dotyczących grupy przestępczej, od której to grupy został uniewinniony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> odnosiła się bezpośrednio do sytuacji oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co do którego Sąd Apelacyjny zastosował przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a> </p> <p>Sąd Apelacyjny przed ustosunkowaniem się do poszczególnych zarzutów apelacyjnych w pierwszej kolejności poczyni uwagi ogólne, w tym dotyczące rozumienia dowodu z „pomówienia”, ustosunkowując się w tym miejscu do zarzutów apelacyjnych natury ogólnej. Następnie Sąd Apelacyjny zwróci uwagę na ustalenia dotyczące zorganizowanej grupy przestępczej a w dalszej kolejności odniesie się do poszczególnych przestępstw narkotykowych, przypisanych oskarżonym, ustosunkowując się przy tym do stawianych zarzutów apelacyjnych tym rozstrzygnięciom, zaś następnie zwróci uwagę na konieczność częściowego uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Na koniec Sąd Apelacyjny zwróci uwagę na pozostałe rozstrzygnięcia, jakie zostały wydane w wyroku tego Sądu.</p> <p>I.  <strong> <!-- -->UWAGI OGÓLNE</strong> </p> <p>W niniejszej sprawie apelujący postawili szereg zarzutów błędów w ustaleniach faktycznych czy obrazy prawa procesowego, poprzez które to zarzuty próbowali wykazać dokonanie przez Sąd I instancji błędnych, bo „dowolnych” ustaleń faktycznych odnośnie sprawstwa i winy oskarżonych w popełnieniu poszczególnych przypisanych im przestępstw, przy czym w głównej mierze zarzuty te sprowadzały się do zakwestionowania poczynienia tych ustaleń na podstawie dowodu z pomawiających oskarżonych wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Sąd I instancji, rozpoznając zarzuty stawiane w akcie oskarżenia powinien wszechstronnie w oparciu o konkretne dowody wyjaśnić sprawę poprzez ustalenie czy dany czyn przestępczy został popełniony przez oskarżonego a jeżeli tak to jaka powinna być jego kwalifikacja prawna, jakie były pobudki i motywy działania sprawcy, by w ten sposób przy ustaleniu sprawstwa oskarżonego dokonać odpowiedniego doboru kar i środków karnych, które pozostawałyby w pełnej zgodzie z zasadami wymiaru kary określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>Jednakże, aby takie ustalenia zostały poczynione prawidłowo, niezbędne jest dokładne przeprowadzenie postępowania, zwłaszcza w zakresie dowodów, i oczywiście w zgodzie ze wszelkimi regułami zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksie postępowania karnego</a>. Przy takim ustalaniu, jeżeli w sprawie pojawiają się sprzeczne wersje tego samego zdarzenia i zgłasza się wnioski o przeprowadzenie dowodów na poparcie każdej z tych wersji, należy tak przeprowadzić postępowanie dowodowe, by w sposób jednoznaczny rozstrzygnąć, która z prezentowanych wersji jest prawdziwa a którą należy odrzucić.</p> <p>Dopiero poprawnie przeprowadzone postępowanie pozwoli sądowi orzekającemu na właściwe rozpoznanie stawianych w akcie oskarżenia zarzutów przeciwko konkretnemu oskarżonemu, by nie narazić się na zarzuty obrazy prawa procesowego, jak i błędu w ustaleniach faktycznych o charakterze dowolności i braku.</p> <p>Motywy, jakimi kierował się sąd orzekający, powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku, z tym że powinno ono zostać sporządzone ze wszelkimi wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> <p>Uzasadnienie to ma stanowić dokument o charakterze sprawozdawczym i powinno polegać na przedstawieniu w sposób uporządkowany wyników narady z dokładnym wskazaniem – gdy chodzi o podstawę faktyczną wyroku – co sąd uznał za udowodnione, jak ocenił poszczególne dowody i dlaczego oparł się na jednych, odrzucając inne.</p> <p>Uzasadnienie więc powinno wskazywać logiczny proces myślowy, który doprowadził sąd do wniosku o winie lub niewinności oskarżonego.</p> <p>Wprawdzie w aktualnym stanie prawnym ustawodawca niejako narzuca sporządzenie uzasadnienia formularzowego, domagając się wręcz dokonania powierzchownej oceny dowodów, jak i innych rozważań, także w zakresie omówienia strony podmiotowej i przedmiotowej czynu, jego kwalifikacji, jak i orzeczonej kary, co na wstępie niniejszego uzasadnienia zostało poddane krytyce, jednak forma ta nie zwalnia orzekającego Sądu od takiego sporządzenia uzasadnienia, zwłaszcza w sprawie wielowątkowej, wielopodmiotowej i zawierającej szereg problemów natury dowodowej, jak i procesowej, które spełniałoby wymogi, o których wyżej wspomniano.</p> <p>Dowodem w postępowaniu karnym może być wszystko, co umożliwia wyrobienie sobie przekonania sądu o winie lub niewinności oskarżonego, jeśli zostanie przeprowadzone w trybie przewidzianym przez prawo procesowe. Dowodem takim może być zatem także pomówienie. Co do zasady dowód taki powinien być badany szczególnie wnikliwie, z jednoczesnym rozważeniem, czy istnieją dowody potwierdzające choćby pośrednio wyjaśnienia pomawiającego, a nadto - czy wyjaśnienia te są logiczne i nie wykazują chwiejności albo czy nie są wręcz nieprawdopodobne (wyrok SN z 6 <span class="anon-block">(...)</span> 1970 r., IV KR 249/69, OSNKW 4-5/1970, poz. 46). Jednakże pomówienie, czyli obciążanie w złożonych wyjaśnieniach innej osoby odpowiedzialnością za przestępstwo jest w ujęciu prawa karnego procesowego dowodem podlegającym swobodnej ocenie na równi z innymi dowodami. Nie może być więc z góry traktowane z nieufnością, uznawane za dowód niepełnowartościowy i ograniczane do pojęcia fałszywego oskarżenia. Oznacza to, że o ile przy wartościowaniu takiego dowodu sąd orzekający nie popełni błędu logicznego albo też nie poczyni ustaleń sprzecznych z doświadczeniem życiowym - nie można zasadnie twierdzić, że doszło do naruszenia prawa (por. wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> stycznia <span class="anon-block">(...)</span> r., II <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">KK</a> <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span>, OSNKW <span class="anon-block">(...)</span>/4/41; postanowienie SN z dnia 20 <span class="anon-block">(...)</span> 2022 r., II KK 578/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 3440185).</p> <p>Sam fakt oparcia orzeczenia skazującego na zeznaniach tylko jednego świadka (wyjaśnieniach jednego z oskarżonych), nawet w sytuacji nieprzyznania się oskarżonego do winy, samo przez się nie może stanowić podstawy do zarzutu dokonania błędnych czy dowolnych ustaleń faktycznych w sprawie. Nie istnieje żadna reguła dowodowa, która uzasadniałaby pogląd, że zeznania jedynego świadka (wyjaśnienia jednego z oskarżonych) są niewystarczającą podstawą skazania i to bez względu na to jaką świadek (oskarżony) zajmuje funkcję, pozycję w życiu społecznym bądź czy korzysta z jakichś szczególnych uprawnień procesowych (jak świadek koronny, tzw. „mały świadek koronny” czy świadek <em> <!-- --> incognito</em>). Orzecznictwo przyjmuje jednak, że tego rodzaju "jedyny" dowód nie może stać w sprzeczności z innymi dowodami, które nie mają wprawdzie decydującego znaczenia dla kwestii odpowiedzialności karnej, stanowią jednak podstawę do dokonania lub weryfikacji ustaleń faktycznych odnoszących się do określonych fragmentów zdarzenia (patrz wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> stycznia 1996 r., II KRN 178/95, Mon. Prawn. 1996/<span class="anon-block">(...)</span>/376).</p> <p>Rzecz jednak w tym, że ocena poszczególnych dowodów dokonywana jest w konkretnej sprawie, w której występują przeróżne, trudne do uogólnienia okoliczności a tym samym nie można do każdego przypadku sprawy dopasowywać bardziej ogólnych zasad oceny dowodów wyrażanych w orzecznictwie sądowym lub w doktrynie. Zasady te zresztą również były artykułowane na tle konkretnych stanów faktycznych ustalonych w indywidualnych sprawach.</p> <p>W związku z powyższym należy pamiętać, że w ocenie dowodów organy procesowe kierują się swoim przekonaniem ukształtowanym wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego i zasadami prawidłowego rozumowania. <span class="anon-block">P.</span> system procesowy nie zna reguł dowodowych dotyczących legalnej oceny dowodów. Zasada swobodnej oceny dowodów oznacza wolność wewnętrznego przekonania organu procesowego w kwestii oceny dowodów i wyciągania z nich racjonalnych wniosków, a tym samym wolność od schematycznych skrępowań w tym zakresie (por. Jan Grajewski – red., Lech K. Paprzycki, Sławomir Steinborn: „Komentarz aktualizowany do art. 1-424 ustawy z dnia 6 <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeks postępowania karnego</a> (Dz. U. 97.89.555)”, LEX/el., <span class="anon-block">(...)</span>, teza 1 do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7</a>). Oczywistym jest przy tym, że zasada swobodnej oceny dowodów, leżąca u podstaw prawidłowego wyrokowania a wyrażona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, nie może prowadzić do dowolności ocen i takiego wyboru dowodów, którego prawidłowości nie dałoby się skontrolować w trybie odwoławczym. Ustalenia faktyczne wyroku tylko wtedy nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania, odzwierciedleniem którego powinno być uzasadnienie orzeczenia (por. wyrok SN z dnia 5 września 1974 r., II KR 114/74, OSNKW 1975/2/<span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Mając na uwadze powyższe uwagi nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż co do poszczególnych przestępstw zarzucanych oskarżonym Sąd Okręgowy miał pełne prawo dokonania ustaleń faktycznych i to niekorzystnych dla tych oskarżonych, opierając się na wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który z racji swojej postawy procesowej występował w niniejszym postępowaniu w roli tzw. „małego świadka koronnego” (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a>). Sąd I instancji zasadnie dostrzegł, iż to właśnie obszerne wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> były głównym źródłem dowodowym w niniejszej sprawie i to właśnie jego depozycje procesowe pozwoliły na dokonanie szczegółowych ustaleń odnoszących się do poszczególnych zdarzeń, pozwalających na przypisanie konkretnym oskarżonym określonych czynów przestępczych, zarówno dotyczących działalności zorganizowanej w ramach grupy przestępczej, jak i dotyczących poszczególnych przestępstw narkotykowych, co wynika z obszernej analizy tego dowodu przeprowadzonej przez ten Sąd w sekcji 2 formularzowego uzasadnienia na str. 105-152. Sąd I instancji trafnie przy tym zwrócił uwagę na fakt, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który po <span class="anon-block">(...)</span> r. zakończył przestępczą działalność i zerwał kontakty z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, bezpośrednio po zatrzymaniu, które nastąpiło <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., rozpoczął składanie bardzo obszernych wyjaśnień a do tego konsekwentnych i logicznych, w których opisał swoją działalność narkotykową, jak i szeregu innych osób, w tym oskarżonych w niniejszym postępowaniu, co pozwalało na ich właściwą ocenę pod kątem wiarygodności a tym samym na dokonanie na ich podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych. Rację ma przy tym Sąd I instancji co do zasady, iż, cyt. „<em> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w sposób bardzo precyzyjny, z detalami opisał sposób dokonania poszczególnych czynów ujętych w akcie oskarżenia oraz rolę poszczególnych osób – w tym oskarżonych w niniejszej sprawie – w ich dokonaniu</em>” (str. 146-147 uzasadnienia). Sąd Apelacyjny zwraca jednak uwagę, iż tak, jak to postrzega Sąd I instancji, nie było w każdym przypadku, skoro jednak nie za każdym razem można było na podstawie tych wyjaśnień obciążyć poszczególnych oskarżonych popełnieniem danego przestępstwa, co będzie wynikało już z ustosunkowania się przez Sąd Apelacyjny do rozstrzygnięć zapadłych na etapie postępowania apelacyjnego, którymi uniewinniono poszczególnych oskarżonych.</p> <p>Należy wspomnieć za Sądem I instancji, iż wyjątkowo rozległe depozycje procesowe <span class="anon-block">M. B. (1)</span> były podstawą skierowania wobec szeregu osób, parających się przestępczością narkotykową szeregu aktów oskarżenia do różnych sądów. Sąd I instancji na str. 91-92 uzasadnienia wskazał wyraźnie, iż m.in. dzięki tym wyjaśnieniom <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, które przez orzekające sądy zostały uznane za pełnowartościowy i wiarygodny dowód, zostali prawomocnie skazani w sprawach Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span>: <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">A. W. (1)</span>, <span class="anon-block">M. F. (2)</span>, <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block">J. W.</span>, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>), <span class="anon-block">R. M. (2)</span>, <span class="anon-block">S. P.</span>, <span class="anon-block">S. Z. (3)</span>, <span class="anon-block">D. J.</span>, <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, <span class="anon-block">S. Z. (2)</span>, <span class="anon-block">P. Ł.</span>, <span class="anon-block">P. K. (3)</span>, <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">T. S.</span> (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>), <span class="anon-block">Z. L.</span>, <span class="anon-block">P. J.</span>, <span class="anon-block">S. T.</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, <span class="anon-block">T. P.</span> (<span class="anon-block">(...)</span>), <span class="anon-block">Z. T.</span>, <span class="anon-block">J. Ł.</span>, <span class="anon-block">M. T. (1)</span> (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>), <span class="anon-block">G. H.</span>, <span class="anon-block">T. F.</span>, <span class="anon-block">Ł. G.</span>, <span class="anon-block">P. M. (1)</span>, <span class="anon-block">S. G.</span>, <span class="anon-block">W. S. (1)</span>, <span class="anon-block">R. S. (1)</span> (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>). Oczywiście nie w każdym przypadku tych spraw wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zostały uznane za wiarygodne a to z uwagi na występujące w nich m.in. sprzeczności, choćby w zakresie ilości środków odurzających czy substancji psychotropowych, będących przedmiotem poszczególnych przestępstw, co wynika z treści uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">P.</span> w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> (k. 7084-7102) a co dotyczy takich osób oskarżonych w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> (obecnie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>) jak <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">M. C.</span>, <span class="anon-block">S. E.</span>, <span class="anon-block">M. B. (3)</span>, <span class="anon-block">S. K.</span>, <span class="anon-block">A. R.</span> i <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, jednak ta okoliczność nie oznacza, iż z powodu tych sprzeczności, niedomówień czy niejasności, jakie pojawiały się w treści wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (4)</span> należy je w całości odrzucić jako niewiarygodne i nie nadające się do poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych na gruncie niniejszego postępowania, dotyczącego oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, <span class="anon-block">R. G. (1)</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, <span class="anon-block">B. P.</span> czy <span class="anon-block">F. K.</span>, jak i już prawomocnie skazanego <span class="anon-block">M. Z.</span>.</p> <p>Nie można przecież zapominać, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> składał wyjaśnienia dotyczące bardzo obszernej podmiotowo i przedmiotowo oraz rozciągniętej w znacznym czasie przestępczości narkotykowej, mającej miejsce przede wszystkim na terenie <span class="anon-block">P.</span>, ale i w innych miejscowościach, jak m.in. <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">S.</span>, nie mówiąc już o działalności międzynarodowej, związanej z przemytami narkotyków z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span>, z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">I.</span> czy z <span class="anon-block">P.</span> do <span class="anon-block">S.</span>. W takich zaś okolicznościach, nawet przy najlepszych chęciach, przy braku prowadzenia na bieżąco notatek, nie sposób co do każdego przypadku pamiętać precyzyjnie daty zdarzeń, ilości i rodzaju konkretnych narkotyków, będących przedmiotem obrotu, udzielenia, przemytu, osób w tym uczestniczących, zwłaszcza jeżeli osoby te nie były kolegami czy znajomymi a jedynie sporadycznie w tym okresie się pojawiły. Z tego też powodu dopiero skrupulatna ocena wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>, w konfrontacji z innymi dowodami pozwalała na wyciągnięcie odpowiednich wniosków co do wiarygodności pomówienia, tj. wiarygodności pozwalającej na wyciągnięcie jednoznacznego wniosku co do zawinienia konkretnego oskarżonego bądź braku możliwości przypisania temu oskarżonemu sprawstwa a tym samym i winy.</p> <p>Trzeba wreszcie pamiętać, iż we wskazanych wyżej postępowaniach orzekające w nich sądy dokonywały własnych ocen zebranych dowodów, jak i wynikających z nich okoliczności, przez pryzmat zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, kierując się przy tym zasadą samodzielności jurysdykcyjnej, określonej w art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> Dokładnie tą zasadą kierował się również Sąd Okręgowy w niniejszym postępowaniu, jak i tą zasadą także kieruje się Sąd Apelacyjny, dokonując własnej oceny zebranych w sprawie dowodów, w tym wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>W świetle zaś tych ogólnych rozważań należy odnieść się do bardziej ogólnych zarzutów apelacyjnych.</p> <p>A.  <strong> <!-- -->APELACJA OBROŃCY OSKARŻONYCH <span class="anon-block">M. M. (8)</span>, <span class="anon-block">F. K.</span> I <span class="anon-block">M. D. (1)</span> – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> </strong> </p> <p>Mając na uwadze powyższe uwagi dotyczące zarówno samej oceny dowodów, w tym dowodu z pomówienia, jak i stosowania zasady z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> za polemiczny uznać należy <strong> <!-- --> zarzut</strong> podniesiony w tej apelacji obrońcy zawarty <strong> <!-- --> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1 pkt. 1 c)">pkt 1c</a> </strong>, gdyż Sądu orzekającego w niniejszej sprawie nie wiążą dokonane przez Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> czy Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> ustalenia faktyczne na podstawie własnej oceny tych Sądów zgromadzonego w tych sprawach materiału dowodowego. Wykazywane więc przez skarżącego rozbieżności w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w zakresie ilości nabytych i sprzedawanych narkotyków, jak również odwoływanie się przez skarżącego do ustaleń poczynionych w w/w sprawach na str. <span class="anon-block">(...)</span> uzasadnienia apelacji nie może świadczyć o zasadności zarzutu, iż w ogóle wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> uznać należy za niewiarygodne a tym samym nieprzydatne dla ustalenia faktów na niekorzyść oskarżonych, w tym <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">F. K.</span> i <span class="anon-block">M. D. (1)</span>. Dodać przy tym należy, iż Sąd Apelacyjny nie znajduje podstawy, by szerzej analizować ustalenia dotyczące obrotu narkotykami, jaki przypisany został oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (tu: mającego dotyczyć udziału w tym obrocie wymienionych przez skarżącego <span class="anon-block">A. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. F. (2)</span>), skoro Sąd Apelacyjny, choć z innych powodów, uchylił zaskarżony wyrok w tej części i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Tak samo należy odnieść do <strong> <!-- --> zarzutu</strong> tej apelacji <strong> <!-- --> z pkt 1d tiret pierwsze i tiret drugie</strong>. Wskazany przez skarżącego akt oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">S. Ł.</span> (k. 5498) nie jest dowodem jakichkolwiek faktów, w tym działalności przestępczej <span class="anon-block">M. B. (1)</span> a jedynie dowodem oskarżenia konkretnej osoby o popełnienie przestępstwa w danym procesie. Ten akt oskarżenia nie podważa więc wynikającego z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> faktu, iż po <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. nie popełniał już żadnych przestępstw. Również wskazany przez skarżącego wyrok Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> (k. 7344-7356) jest dowodem tylko i wyłącznie skazania <span class="anon-block">W. S. (2)</span> za przypisane mu tym wyrokiem przestępstwa narkotykowe a nie dowodem, pozwalającym na ustalenie, iż oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> z tymi przestępstwami (produkcją tabletek ekstazy czy też nabywaniem tak wyprodukowanych tabletek) nie miał nic wspólnego. Właśnie powiązanie oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> z tymi przestępstwami wynika już wprost z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Trzeba tylko dodać, iż skoro z akt tych ma wynikać, iż <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, <span class="anon-block">R. S. (2)</span> i <span class="anon-block">W. S. (2)</span> sprzedawali znaczne ilości narkotyków oskarżonemu <span class="anon-block">B.</span>, to należy przyjąć już za wyjaśnieniami <span class="anon-block">B.</span>, że i również były one sprzedawane <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, z którym przecież oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wspólnie prowadził ten interes narkotykowy na terenie <span class="anon-block">P.</span>. To, że nazwisko <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie pojawiało się w depozycjach procesowych <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, <span class="anon-block">R. S. (2)</span> i <span class="anon-block">W. S. (2)</span> a także w depozycjach procesowych <span class="anon-block">G. O.</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> nie oznacza, iż w tych przestępstwach nie uczestniczył <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, skoro w tych przestępstwach jawnie uczestniczył właśnie <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zaś współpracujący z nim w popełnieniu tych przestępstw <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie afiszował się swoją osobą. Tym samym pominięcie przez Sąd Okręgowy dowodów z zeznań w charakterze świadka <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, złożonych w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> – dot. <strong> <!-- --> zarzutu z pkt 1d tiret trzecie</strong> (patrz k. 140-144, 146-147, 149-151, 531-535, 1470-1471, 1761v-1764 tych akt) nie mogło mieć w tej sprawie żadnego znaczenia. Notabene tylko wspomnieć należy, iż również z tych zeznań wynika znajdujący potwierdzenie w ustaleniach faktycznych Sądu I instancji fakt, iż <span class="anon-block">R. S. (2)</span> załatwił od <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span>) od 500 gram do 1 kg <span class="anon-block"> (...)</span>, za co w rozliczeniu <span class="anon-block">B.</span> otrzymał wyprodukowane tabletki (dot. czynu z punktów <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Tak samo należy odnieść się do <strong> <!-- --> zarzutu z pkt 1d tiret czwarte</strong>. W sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">M. T. (2)</span> złożył wyjaśnienia na k. 31-34, 93-98, 488-492v, 1399v-1406. W wyjaśnieniach tych bowiem <span class="anon-block">M. T. (2)</span> w ogóle nie odnosił się do przedmiotu niniejszej sprawy, nie wspominając przy tym ani o <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (<span class="anon-block">S.</span>), ani tym bardziej o <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, natomiast z wyjaśnień tych wynika fakt funkcjonowania tabletkarki w <span class="anon-block">S.</span> i produkowania za jej pomocą tabletek ekstazy razem z <span class="anon-block">W. S. (2)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), co znów znajduje odbicie w w/w wyjaśnieniach <span class="anon-block">R. S. (2)</span> a tym samym i pośrednio w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Tym samym więc zbędne było dodatkowe sięganie przez Sąd Okręgowy do tych wyjaśnień, jak i dokonywanie ich oceny.</p> <p>To samo należy odnieść do zarzutów dotyczących „pominięcia” a raczej nie oparcia korzystnych dla <span class="anon-block">M. M. (1)</span> ustaleń na podstawie zeznań <span class="anon-block">G. O.</span> (k. 1310-1313, 1314-1318, 1319-1321, 4992-4995), <span class="anon-block">R. I.</span> (k. 2332-2334, 2335-2336, 2337-2339, 2340-2342, 5321-5323) i <span class="anon-block">R. M. (1)</span> (k. 2352-2356, 2357-2358, 2359-2362, 5389-5391), co dotyczy <strong> <!-- --> zarzutów z pkt 1d tiret piąte, szóste i siódme</strong>. Dodać przy tym trzeba, iż Sąd Okręgowy dowody z tych zeznań przeprowadził bezpośrednio na rozprawie i miał możliwość dzięki temu dokonania ich pełniejszej oceny pod kątem wiarygodności. Jednocześnie wspomnieć należy, iż szczegółowsze ustosunkowanie się do tych zeznań przez Sąd Apelacyjny jest bezprzedmiotowe, gdyż zeznania te dotyczą działalności narkotykowej, przypisanej oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> (dot. zeznań <span class="anon-block">G. O.</span>), które to rozstrzygnięcie zostało w całości uchylone i sprawę w tym zakresie przekazano Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Natomiast co do zeznań <span class="anon-block">R. I.</span> i <span class="anon-block">R. M. (1)</span> Sąd Apelacyjny jeszcze ustosunkuje się niżej, przy ocenie przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">M.</span> przestępstwa w pkt <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> Zarzut z pkt 1f tiret pierwsze</strong>, polegający na nieprzeprowadzeniu na rozprawie dowodu z zeznań <span class="anon-block">W. S. (2)</span> nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż Sąd I instancji podjął próbę przesłuchania <span class="anon-block">W. S. (2)</span> w charakterze świadka, jednak stało się to niemożliwe, gdyż jego miejsce pobytu nie było znane (k. 7159). Natomiast <span class="anon-block">W. S. (2)</span> faktycznie złożył zeznania w sprawie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> na rozprawie w dnu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6910-6912 tych akt), gdzie przyznał, iż wobec niego toczy się postępowanie w Sądzie Okręgowym w <span class="anon-block">K.</span> o produkcję narkotyków, w której pomawiają go <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">T.</span> (dot. sprawy <span class="anon-block">(...)</span> – przyp. SA), w których to zeznaniach zaprzeczył tym pomówieniom. Skoro zaś świadek <span class="anon-block">S.</span> zaprzeczał tym pomówieniom, to również nie dziwi fakt, iż w zeznaniach tych nie wymieniał innych osób, które miały zajmować się procederem narkotykowym. Sam więc fakt, iż <span class="anon-block">W. S. (2)</span> nie znał <span class="anon-block"> (...)</span>, czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i w ogóle nie wspominał w tych zeznaniach o <span class="anon-block">M. M. (1)</span> oznacza, iż nieprzesłuchanie tego świadka bezpośrednio na rozprawie w toku niniejszego postępowania nie mogło mieć żadnego wpływu na treść wydanego wyroku, w tym na ocenę w tym względzie (co do przypisanego oskarżonym w punktach <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> przestępstwa) depozycji procesowych oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Natomiast bliższe ustosunkowywanie się do tych okoliczności jest przedwczesne, gdyż tenże zarzut wprost odnosi się do przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">M.</span> przestępstwa, opisanego w pkt 23p, co do którego Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, tyle, że z innych powodów, o czym będzie mowa w dalszej części niniejszego uzasadnienia.</p> <p>Co do <strong> <!-- --> zarzutu z pkt 1f tiret drugie</strong>, tj. odnośnie zaniechania przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">S. Ł.</span>, to należy zauważyć, jak już wspomniano wyżej, iż akt oskarżenia złożony przeciwko <span class="anon-block">S. Ł.</span> nie może być dowodem jakichkolwiek faktów, w tym działalności przestępczej <span class="anon-block">M. B. (1)</span> po <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. Poza tym z tego aktu oskarżenia wynika, iż <span class="anon-block">S. Ł.</span> w ogóle do tego czynu, mającego być rzekomo popełnionego z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie przyznał się i odmówił złożenia wyjaśnień, co zresztą także wynika z postawy <span class="anon-block">S. Ł.</span> podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> (k. 940). <span class="anon-block">S. Ł.</span> natomiast w sprawie II K <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span>, wprost już wyjaśniając jako oskarżony w przedmiocie, do którego odwołuje się skarżący, na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu czynów (k. 4912-4912v), natomiast wyjaśniając na etapie śledztwa <span class="anon-block">(...)</span> Prokuratury Okręgowej w <span class="anon-block">O.</span> na temat swoich kontaktów narkotykowych z <span class="anon-block">P. M. (1)</span> pod koniec <span class="anon-block">(...)</span> r. nie wyjaśnił niczego na temat handlu narkotykami z kimkolwiek z <span class="anon-block">P.</span> (k. 6024-6028 tych akt II K <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span>), zaś wyjaśniając w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>. (k. 6029-6032 akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span>) wprost stwierdził, iż stawiany jest mu zarzut o udział w obrocie kokainą z <span class="anon-block">P. M. (1)</span>, <span class="anon-block">R. S. (2)</span> i mężczyzną o pseudonimie <span class="anon-block"> (...)</span>, ale co do udziału w tym handlu z <span class="anon-block"> (...)</span>, czyli z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie przyznał się, twierdząc nawet, iż nie wiedział, kto jest tą osobą, którego pseudonim poznał podczas prowadzonego postępowania przez Prokuraturę Okręgową we <span class="anon-block">W.</span>. Natomiast jedynie słyszał, iż <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, który znów od niego odbierał kokainę, m.in. wywoził tę kokainę do <span class="anon-block">P.</span>, gdzie przekazywał ją osobie o ksywie <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block">S. Ł.</span> potwierdził te pomawiające różne osoby, zwłaszcza <span class="anon-block">P. M. (1)</span>, wyjaśnienia na rozprawie przed Sądem Okręgowym w <span class="anon-block">K.</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6393v-6394 akt II K <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span>). Sam fakt nabywania przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> kokainy od dostawców z <span class="anon-block">K.</span> nie jest w tej sprawie kwestionowany, gdyż wynika to z jego własnych wyjaśnień. Przy czym, wbrew depozycjom skarżącego, <span class="anon-block">S. Ł.</span> wcale nie wskazał, by <span class="anon-block">R. S. (2)</span> popełniał z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> przestępstwa na szeroką skalę jeszcze po <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., gdyż tenże <span class="anon-block">S. Ł.</span>, składając depozycje procesowe w Sądzie Okręgowym w <span class="anon-block">K.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. wprost wskazał o przekazywaniu tej kokainy <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, co miało miejsce w <span class="anon-block">(...)</span> r. i „<em> <!-- --> przez jakiś moment</em>” w <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 1760v-1761v) a więc nie po <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. Tym samym nie zachodzi tu potrzeba bezpośredniego przesłuchania na rozprawie <span class="anon-block">S. Ł.</span>, jak to podnosi skarżący, bowiem zeznania te, jakimi dysponuje się w niniejszym postępowaniu w żaden sposób nie osłabiają wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jako pomawiającego inne osoby w niniejszym postępowaniu.</p> <p>Co do <strong> <!-- -->zarzutu apelacyjnego z pkt 1e tiret drugie</strong>, to należy zauważyć, iż <span class="anon-block">M. W. (2)</span> w toku całego postępowania, wyjaśniając jako podejrzany (oskarżony) czy zeznając jako świadek nie tylko nie przyznawał się do winy, jak i odmawiał złożenia wyjaśnień czy zeznań, to nadto twierdził, że nic w sprawie nie wiedział (k. 2265-2267, 2268-2268a, <span class="anon-block"> (...)</span>-2270, <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>-2280, <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>). Przy takiej postawie świadka, który poza werbalnym negowaniem swojego udziału w przestępczym procederze nie chciał niczego szczegółowego przekazać, w tym na temat <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">F. K.</span>, nie da się na podstawie jego wyjaśnień i zeznań dokonać jakichkolwiek ustaleń faktycznych, w tym takimi depozycjami nie da się skutecznie podważyć wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, w których pomówił o udział w procederze narkotykowym <span class="anon-block">F. K.</span>. Zarzut ten więc nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Również na uwzględnienie nie zasługuje <strong> <!-- -->zarzut z pkt 1e tiret pierwsze</strong>. Zdaje się bowiem, iż apelujący nie zauważył, iż <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, jako brat <span class="anon-block">M. M. (1)</span> na rozprawie odmówił złożenia zeznań w tej sprawie, do czego miał w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 182;art. 182 § 1)">art. 182 § 1 k.p.k.</a> pełne prawo (k. 5388, 7946). Tym samym pominięcie jakichkolwiek depozycji procesowych tej osoby, złożonych do tej pory było w pełni uzasadnione treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 186;art. 186 § 1)">art. 186 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>Przy omawianiu zarzutów tej apelacji należy w tym miejscu jeszcze zwrócić uwagę na postawiony <strong> <!-- --> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404 § 2 pkt. 1)">pkt 1 tiret pierwsze i drugie</a> zarzut</strong> obrazy przepisu prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a> Skarżący naruszenie tego przepisu wiąże z dwiema kwestiami: odległością czasową między rozprawą z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. a <span class="anon-block">(...)</span> r. i zaniechaniem w związku z tym przeprowadzenia postępowania od początku oraz nie wydania na rozprawie w dniach <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. i <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. postanowienia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a> a mimo to dalszego procedowania na tych terminach rozprawy.</p> <p>W związku z tymi zarzutami należy prześledzić tok prowadzonego postepowania.</p> <p>Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. otwarto przewód sądowy, przesłuchano oskarżonych i zarządzono przerwę w rozprawie do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4067-4092). Tu wyłączono do odrębnego rozpoznania sprawę oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4133-4136). Tu oskarżeni dalej składali wyjaśnienia i przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4231-4251). Na tym terminie rozprawy przesłuchiwano oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i celem kontynuowania jego przesłuchania odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4261-4277). Na tym terminie, po zdecydowaniu o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, kontynuowano przesłuchanie <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4302-4313). Na tym terminie, po zdecydowaniu o prowadzeniu rozprawy w dalszym ciągu dalej kontynuowano przesłuchanie <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i rozprawę odroczono do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4341-4353). Na tym terminie, po zdecydowaniu o prowadzeniu rozprawy w dalszym ciągu, dokończono przesłuchanie <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i celem przesłuchania świadków rozprawę przerwano do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4385-4398). Na tym terminie rozprawy przesłuchano świadków i celem kontynuowania postępowania rozprawę odroczono do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4589-4591). Na tym terminie okazało się, że nie ma prawidłowego wezwania na rozprawę odroczoną oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4589-4591). Termin ten odwołano z przyczyn losowych i nowy termin wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4673, 4692). Termin ten zniesiono na wniosek obrońcy (adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> z przyczyn podanych na k. 4720) i kolejny termin wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4746). Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. strony zgodnie oświadczyły, iż nie wnoszą o prowadzenie rozprawy od początku i po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4802-4811). Ten termin zniesiono z powodu choroby jednego z oskarżonych (k. 4903-4904) i nowy termin na <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. Tu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4990-4999). Na rozprawie <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5025-5031). Termin ten zniesiono z przyczyn losowych (k. 5048) i nowy termin wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. W tym dniu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5142-5152). Termin ten odwołano z uwagi na urlop sędziego (k. 5173) i kolejny termin ma miejsce <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. Tu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i odroczono rozprawę do 20.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5318-5323). Tu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i rozprawę przerwano do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5386-5393). Na rozprawie nieobecny jeden z oskarżonych z powodu stanu zdrowia i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5421-5423). Na rozprawie tej, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5465-5471). Na tym terminie przesłuchano świadków i przerwa do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5504-5507). Tu przesłuchano świadków i przerwa do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5555-5559). Na ten termin nie stawił się wezwany świadek i z tego powodu odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5572-5574). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i odroczono do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5640-5646). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu nie przeprowadzono żadnego dowodu, natomiast poczyniono uzgodnienia co do przesłuchania ostatniego świadka – <em> <!-- --> incognito</em> – i przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5723-5726). Na tym terminie przesłuchano świadków i przerwa do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5767-5775). Tu także przesłuchano świadków i przerwa do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 5872-5886). Ten termin zniesiono z uwagi na stan zdrowia jednego z oskarżonych (k. 5913-5915) i nowy termin na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. Termin ten też zniesiono, bo inny oskarżony przedłożył zaświadczenie od lekarza sądowego (k. 6098-6100). Termin rozprawy wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. i na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6190-6200). Rozprawę przerwano do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. z uwagi na problemy techniczne związane z przesłuchaniem świadka <em> <!-- --> incognito</em> (k. 6248-6249) i na tym terminie przesłuchano tego świadka i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. Rozprawę z tego dnia zniesiono z powodu usprawiedliwionej nieobecności jednego z oskarżonych (k. 6345) i nowy termin na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. Tu, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6375-6383). Na tym terminie sytuacja taka jak poprzednio i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6423-6429). Ten termin odwołano z przyczyn losowych (k. 6567), jak i z tych samych przyczyn odwołano kolejny termin z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6632) i kolejny termin wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy od początku, przesłuchano świadków i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6720-6732). Rozprawę z tego dnia, bez przeprowadzenia czynności dowodowych, odroczono do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., gdyż drugi z oskarżonych nie stawił się, przedkładając zaświadczenie od lekarza sądowego (k. 6810-6813). Jednak i ta rozprawa została odroczona, gdyż okazało się, że brak jest dowodu prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> i odroczenie nastąpiło do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6871-6873). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano kolejnych świadków i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6919-6924). Na tym terminie nie podjęto czynności dowodowej, gdyż na wniosek obrońcy jednego z oskarżonych, motywowany jego stanem zdrowia (zaświadczenie od lekarza sądowego) odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 6951-6966). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu, przesłuchano kolejnych świadków i przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 7028-7032). Z uwagi na niestawiennictwo dwóch wezwanych świadków rozprawę przerwano do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 7048-7050). Na tym terminie przesłuchano kolejnych świadków i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 7110-7114). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu przeprowadzono dowód z akt sprawy <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> i odroczono termin rozprawy do <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. </strong>(k. 7155-7157). Na tym terminie ustalono, iż Sąd Okręgowy nie dysponuje żądanymi aktami z Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> o sygn. <span class="anon-block">(...)</span>, gdyż znajdowały się w Sądzie Najwyższym i celem przeprowadzenia z nich dowodu, czego domagał się obrońca oskarżonych (adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span>) <strong> <!-- --> odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.</strong> (k. 7301-7304). Z uwagi na chorobę sędziego odwołano ten termin i nowy termin rozprawy wyznaczono na <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.</strong> (k. 7424). Na rozprawie w dniu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.</strong> nie przeprowadzono żadnych czynności, gdyż nie stawił się jeden z oskarżonych, który usprawiedliwił się zaświadczeniem od lekarza sądowego (k. 7455-7458) i rozprawę odroczono do <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.</strong> (k. 7460-7462). Termin tej rozprawy odwołano, gdyż zaszła konieczność uzupełniającego przesłuchania oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> i nowy termin wyznaczono na <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r.</strong> (k. 7527). Na rozprawie w dniu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r.</strong> nie przeprowadzono żadnych czynności dowodowych, gdyż jeden z oskarżonych wniósł o jej odroczenie, przedkładając zaświadczenie od lekarza sądowego i odroczono rozprawę do <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.</strong>, wyjaśniając tak odległe odroczenie tym, iż oskarżony <span class="anon-block">B.</span> jest osobą chronioną i wcześniejsze jego przesłuchanie nie było możliwe i dopiero w tym wyznaczonym terminie mogło dojść do jego przesłuchania (k. 7573-7575). Na rozprawie w dniu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.</strong> nie podjęto żadnych czynności dowodowych, gdyż oskarżony <span class="anon-block">B.</span>, mieszkający z rodziną w <span class="anon-block">H.</span>, pismem z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. usprawiedliwił swoją nieobecność (k. 7750) i rozprawę odroczono do <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. </strong>(k. 7752-7753). Na rozprawie w dniu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r</strong>., po wydaniu postanowienia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a> o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu „<em> <!-- --> albowiem skład sądu nie uległ zmianie, postępowanie dowodowe jest zaawansowane a odroczenie nie było znaczne</em>”, przesłuchano uzupełniająco oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. w celu przemówienia stron (k. 7805-7809). Na tym terminie jeden z obrońców nieobecny z przyczyn usprawiedliwionych i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 7822-7824). Na rozprawie <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przesłuchano świadków i jeszcze celem przesłuchania 2 świadków przerwano rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 7883-7887). Na tym terminie nie przeprowadzono czynności dowodowych, gdyż jeden z oskarżonych usprawiedliwił nieobecność zaświadczeniem od lekarza sądowego i z uwagi na brak wcześniejszych terminów odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 7909-7911). Ten termin, na wniosek jednego z obrońców, motywowany pobytem jednego z oskarżonych w <span class="anon-block"> Centrum (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, odwołano i nowy termin rozprawy wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 7947). Termin ten odwołano ze względów losowych (k. 7989) i nowy termin rozprawy wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 7990). Termin ten znów odwołano na wnioski dwóch obrońców (k. 8002-8003) i nowy termin wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 8004). Z uwagi na fakt, iż nastał czas pandemii <span class="anon-block">C.</span>-19, zarządzeniem Prezesa Sądu Okręgowego odwołano ten termin rozprawy (k. 8021) i nowy termin wyznaczono na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 8036). Na tym terminie, po wydaniu postanowienia o prowadzeniu rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przeprowadzono postępowanie dowodowe, uzupełniająco przesłuchano oskarżonego <span class="anon-block">B. P.</span> i zarządzono przerwę w rozprawie do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 8075-8078). Na tym terminie zamknięto przewód sądowy, wysłuchano mów końcowych stron i odroczono wydanie wyroku do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 8114-8120), ale jeszcze w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wznowiono przewód sądowy celem pouczenia o możliwości zmiany kwalifikacji prawnych czynów zarzucanych dwóm oskarżonym i odroczono rozprawę do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 8114-8120) i na tym terminie wydano wyrok.</p> <p>Powyższa historia toku rozprawy, choć rozciągnięta w znacznym czasie nie pozwala w sposób skuteczny na zakwestionowanie prawidłowości procedowania, jak tego chce apelujący obrońca. Należy zauważyć, iż na rozprawach w dniach <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. i <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. nie prowadzono w ogóle rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, bowiem z przyczyn podawanych wyżej na tych terminach nie wykonano żadnych czynności dowodowych i bez przeprowadzenia tych czynności terminy rozprawy zostały odroczone. Skoro zaś na tych terminach Sąd Okręgowy nie podejmował decyzji w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a>, to wydawanie jakichkolwiek postanowień na podstawie tego przepisu było zbędne. To więc świadczy o niezasadności <strong> <!-- --> zarzutu apelacyjnego z pkt 1a tiret trzecie</strong>.</p> <p>Sąd Okręgowy kontynuował dopiero postępowanie na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., przy czym, jak wskazano wyżej, na tej rozprawie wydał stosowne postanowienie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a> o prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu. Należy zgodzić się z apelującym, iż merytoryczne czynności na rozprawie przed rozprawą z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. były przeprowadzone na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. a więc dzielący te terminy okres wynosi 1 rok i 4 miesiące. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a> wprawdzie jako zasadę przyjmuje prowadzenie rozprawy odroczonej w nowym terminie od początku, ale też daje sądowi kompetencję do prowadzenia wyjątkowo rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, o ile skład sądu nie uległ zmianie. Przepis ten jednak nie podaje nawet przykładowo przyczyn uzasadniających prowadzenie odroczonej rozprawy w dalszym ciągu. Nie wnikając w różne poglądy orzecznictwa na ten temat, do których odwołuje się apelujący na str. 10-11 apelacji, należy podnieść, iż niniejsza sprawa jest wyjątkowo obszerna pod względem dowodowym, toczyła się na rozprawie ponad 9 lat, poczynając od otwarcia przewodu sądowego w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. a kończąc na dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., kiedy wydano wyrok. Wprawdzie na dzień <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. przeprowadzono zdecydowaną większość postępowania dowodowego na rozprawie, zaś od dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. następowało jego praktycznie uzupełnianie o niewielką już ilość materiału dowodowego, wymagającego bezpośredniego przeprowdzenia na rozprawie, ale nie można też zapominać o dwóch kwestiach. W realiach tej sprawy o celowości kontynuowania rozprawy odroczonej decydowała obszerność materiału dowodowego, gdy obiektywne przeszkody uniemożliwiały w w/w okresie stosowanie instytucji przerwy w rozprawie. Te obiektywne powody to choroba sędziego, uzasadnione wnioski oskarżonych o odroczenie wyznaczonych terminów rozpraw, w tym oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, brak żądanych akt innego postępowania w związku z ich przesłaniem do Sądu Najwyższego. W takiej sytuacji każdorazowa konieczność powtarzania czynności dowodowych od początku może bowiem spowodować nieuzasadnioną przewlekłość postępowania, wykluczającą ukończenie sprawy w rozsądnym terminie, co wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 4)">art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k.</a>, art. 6 ust. 1 EKPC (patrz: Świecki Dariusz (red.), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeks postępowania karnego</a>. Tom I. Komentarz aktualizowany, LEX/el.2025, teza <span class="anon-block">(...)</span> do art. 404 i przytoczona tam literatura). Z drugiej strony nie można zapominać, iż w niniejszej sprawie nie jest tak, że w tak zwanym „międzyczasie” od <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. nic się w sprawie nie działo a więc, że ten okres odroczenia wynosił aż 1 rok i 4 miesiące. Sąd I instancji przecież w tym „międzyczasie” zaplanował i wyznaczył aż 5 terminów rozprawowych, tj. na <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., do których ten Sąd musiał się przygotowywać i to kilkukrotnie, pamiętając stale o dowodach już do tej pory przeprowadzonych, by móc w sposób należyty kontynuować dalsze postępowanie dowodowe, prowadzące ostatecznie do wydania wyroku. Takie samo przygotowanie do odroczonej rozprawy dotyczyło stron, które tak samo jak Sąd winny pamiętać wszelkie depozycje płynące z dotychczas przeprowadzonych dowodów, by móc w sposób należyty wypełniać na odroczonej rozprawie swoje role procesowe. Ta okoliczność dowodzi zaś, iż Sąd I instancji nie był w tym okresie bezczynny i choć formalnie nie przeprowadzono w tym czasie dowodów, to Sąd I instancji nie złamał zasady ciągłości i koncentracji rozprawy. Okoliczności powyższe przekonują, iż w tym przypadku zachodziły podstawy do uznania, iż „wyjątkowo” Sąd Okręgowy miał uprawnienie do prowadzenia odroczonej rozprawy w dalszym ciągu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 404;art. 404 § 2)">art. 404 § 2 k.p.k.</a> Wprawdzie apelujący zarzucił, iż Sąd I instancji w treści postanowienia wydanego w trybie tego przepisu podał nieprawdę, iż „odroczenie nie było znaczne”, jednak skarżącemu umyka tu fakt, iż to odroczenie do dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. miało w rzeczywistości miejsce od rozprawy z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., a nie od <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., a więc rzeczywiście nie było znaczne. Tym samym nie przekonują rozważania apelującego w tym względzie na stronach 10-12 apelacji dotyczące konieczności prowadzenia przez Sąd Okręgowy rozprawy odroczonej od początku od dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. Wprawdzie skarżący próbował przekonać, iż takie procedowanie Sądu I instancji mogło mieć wpływ na ostateczny wynik sprawy, jednak, wbrew depozycjom skarżącego, Sąd Okręgowy dokonał wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, o czym przekonuje treść uzasadnienia wyroku. Inną natomiast kwestią jest, czy ta ocena była zgodna z zasadami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, co już przecież jest niezależne od ilości materiału dowodowego, jak i czasu jego gromadzenia na rozprawie.</p> <p>B.  <strong> <!-- -->APELACJA OBROŃCY OSKARŻONYCH <span class="anon-block">M. M. (8)</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> I <span class="anon-block">R. G. (1)</span> – adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> </strong> </p> <p>C.  <strong> <!-- -->APELACJA OBROŃCY OSKARŻONYCH <span class="anon-block">J. K. (2)</span> I <span class="anon-block">M. K. (4)</span> – adw. <span class="anon-block">A. W. (2)</span> </strong> </p> <p>Na pierwszym miejscu <strong> <!-- -->apelacji wniesionej przez adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> </strong> – <strong> <!-- -->w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439 § 1 pkt. 1 a)">pkt 1a</a> </strong> - został postawiony zarzut bezwzględnej przesłanki odwoławczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.</a> w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 1 pkt. 9)">§ 1 pkt 9 k.p.k.</a> </p> <p>Apelujący dopatruje się tej przesłanki w fakcie, iż Sąd I instancji uznał w pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku, że <span class="anon-block">M. M. (1)</span> działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej razem z <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, pomimo braku oskarżenia o takie działanie w pkt XVI wyroku, co miałoby oznaczać, iż Sąd I instancji dokonując w wyroku takich ustaleń wyszedł poza granice aktu oskarżenia.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 399;art. 399 § 1)">art. 399 § 1 k.p.k.</a> zakazuje sądowi wyjścia poza granice aktu oskarżenia. Przedmiotem procesu jest kwestia odpowiedzialności oskarżonego za określony, zarzucony mu przez oskarżyciela czyn zabroniony jako przestępstwo. Przedmiotowe granice procesu zakreśla zatem zdarzenie faktyczne, które oskarżyciel opisuje w akcie oskarżenia w formie zarzutu, podając także naruszony, jego zdaniem, przepis ustawy karnej. Sąd nie jest zatem związany ani samym opisem, ani też kwalifikacją prawną tego czynu podaną przez oskarżyciela, wiąże go natomiast czyn jako zdarzenie faktyczne, i tych granic sąd przekroczyć nie może. Zmiana kwalifikacji prawnej to zatem jedynie zmiana prawnego obrazu tego samego zdarzenia faktycznego (zob. wyrok SN z <span class="anon-block">(...)</span> lipca 1977 r., III KR 170/77, OSNPG <span class="anon-block">(...)</span>/1977, poz. 117).</p> <p>O zakresie oskarżenia nie decyduje ani opis czynu, ani jego ujęcie czasowe, ani też zaproponowana aktem oskarżenia kwalifikacja prawna, którą sąd orzekający nie tylko może, ale obowiązany jest zmienić, o ile na to wskazują ustalenia faktyczne, jakich należy dokonać na podstawie wyników przewodu sądowego (patrz: wyrok SN z <span class="anon-block">(...)</span> kwietnia 1986 r., IV KR 129/86, OSNPG <span class="anon-block">(...)</span>/1986, poz. 167; wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> października <span class="anon-block">(...)</span> r., II KK 9/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 1226693; wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> września <span class="anon-block">(...)</span> r., II KK 234/<span class="anon-block">(...)</span>, OSNKW <span class="anon-block">(...)</span>/2/<span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Ramy tożsamości "zdarzenia historycznego" wyznaczają takie elementy jak identyczność przedmiotu zamachu, identyczność kręgu podmiotów oskarżonych o udział w zdarzeniu, a z reguły także tożsamość określenia jego czasu i miejsca (wyrok SN z <span class="anon-block">(...)</span> września 1994 r., OSNKW 1995, nr 1, poz. 9).</p> <p>Mówiąc więc inaczej, zgodnie z zasadą skargowości (art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a>), ramy postępowania jurysdykcyjnego są określone przez zdarzenie historyczne opisane w akcie oskarżenia, a nie przez poszczególne elementy tego opisu. Zatem, zasada skargowości nie ogranicza sądu w ustaleniach wszystkich cech faktycznych tego zdarzenia oraz w zakresie oceny prawnej rozpoznawanego czynu. W konsekwencji, sąd nie jest związany ani szczegółowym opisem czynu zawartym w zarzucie aktu oskarżenia, ani kwalifikacją prawną nadaną temu czynowi przez oskarżyciela (patrz: wyrok Sądu Najwyższego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> października <span class="anon-block">(...)</span> r., II KK 9/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 1226693).</p> <p>Tymczasem przedmiotem oskarżenia w tej sprawie m.in. <span class="anon-block">M. K. (3)</span> był udział w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span> i na terenie całego kraju oraz na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> kierowanej przez <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, mającej na celu popełnianie przestępstw, polegających na wewnątrzwspólnotowym obrocie i przewozie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, jak i na ich obrocie na terenie <span class="anon-block">P.</span>, w skład której wchodziły różne osoby. W opisie czynu zarzucanego te osoby zostały wymienione z imienia i nazwiska, jak i również poprzez określenie „<em> <!-- --> oraz inne osoby</em>”, przy czym nie wymieniono tu z imienia i nazwiska <span class="anon-block">D. M. (2)</span> (pkt XVI części wstępnej zaskarżonego wyroku). Tymczasem Sąd I instancji, zgodnie ze swoimi ustaleniami, w pkt <span class="anon-block">(...)</span> przypisał oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> udział dokładnie w tej samej grupie przestępczej, uściślając, iż w jej skład m.in. wchodził <span class="anon-block">D. M. (2)</span>. Co jednak istotne, w niniejszym postępowaniu, tym samym aktem oskarżenia <span class="anon-block">D. M. (2)</span> został oskarżony o udział w dokładnie tej samej zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez <span class="anon-block">W. M.</span>, co wynika z zarzutu zawartego w opisie czynu w pkt XXVI. Tu wprawdzie nie zawarto znów danych z imienia i nazwiska <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, ale po wymienieniu danych innych osób posłużono się określeniem „<em> <!-- --> oraz inne osoby</em>”. Sąd I instancji w pkt 49 skazał <span class="anon-block">D. M. (2)</span> za udział w dokładnie tej samej grupie, do której miał według oskarżenia i Sądu Okręgowego należeć <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Sąd I instancji w sposób oczywisty więc orzekł w obu tych przypadkach w granicach zarzucanego obu oskarżonym przestępstwa przynależności do zorganizowanej tej samej grupy przestępczej. Tym samym nie może być tu mowy o jakimkolwiek wyjściu Sądu I instancji przy orzekaniu w punktach <span class="anon-block">(...)</span> i 49 poza granice aktu oskarżenia. Skarżący jedynie polemicznie na str. 6-7 apelacji próbuje przekonać, iż „dopisanie” przez Sąd Okręgowy <span class="anon-block">D. M. (2)</span> do grupy <span class="anon-block">W. M.</span> jest wyjściem poza granice aktu oskarżenia, nie starając się ocenić w/w faktu, iż wedle dokładnie tego samego aktu oskarżenia do tejże grupy miał należeć <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, o czym już wyżej wspomniano, jak i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co jasno wynika z opisu zarzucanego mu czynu w pkt VII części wstępnej zaskarżonego wyroku, uzupełnionego również przez Sąd Okręgowy w pkt 7 o dane <span class="anon-block">D. M. (2)</span>. To, że prokurator nie zamieścił danych <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w opisach zarzucanych oskarżonym <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M.</span> czynów, posługując się określeniem „<em> <!-- --> i inne osoby</em>” nie oznacza, iż oskarżenia te dotyczą zupełnie różnych, niezwiązanych ze sobą zorganizowanych grup przestępczych, jak to stara się wykazać skarżący obrońca.</p> <p> <strong> <!-- -->W tym miejscu obie wskazane wyżej apelacje w zakresie niżej przytoczonych zarzutów zostaną omówione łącznie, gdyż zarzuty te w obu apelacjach zostały w tożsamy sposób przytoczone, wręcz stanowiąc wzajemne ich kopie.</strong> </p> <p>Mając na uwadze powyższe wstępne uwagi dotyczące zarówno samej oceny dowodów, w tym dowodu z pomówienia, jak i stosowania zasady z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> za polemiczny uznać należy <strong> <!-- -->zarzut</strong> podniesiony w apelacji obrońcy (adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span>) zawarty <strong> <!-- -->w pkt 1d tiret pierwsze</strong> i tożsamy z nim <strong> <!-- -->zarzut</strong> podniesiony w apelacji obrońcy (adw. <span class="anon-block">A. W. (2)</span>) zawarty <strong> <!-- -->w pkt 1d tiret drugie</strong>. To, że obaj skarżący wyłapali w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> rozbieżności w zakresie podawanych ilości nabywanych i sprzedawanych środków odurzających, idących w kilkusetkilogramowe ilości nie oznacza z automatu, iż te pomawiające wiele osób, w tym oskarżonych w niniejszej sprawie wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> są co do zasady niewiarygodne. Powyżej, przed przystąpieniem do omawiania apelacji, zwrócono wyraźnie uwagę na istotę dowodu z pomówienia, jak i na same wyjaśnienia złożone w niniejszym postępowaniu przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, wskazując tam wyraźnie na zrozumiałe przyczyny, powodujące występowanie szeregu rozbieżności czy też niedomówień przy składaniu w długim okresie czasu jakże licznych wyjaśnień na temat jakże rozległej działalności narkotykowej, w którą, poza nim, było zaangażowanych wiele osób. Te występujące rozbieżności pomiędzy ilością nabytych przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> środków odurzających a środków sprzedanych przez niego nie mogą więc dziwić. Natomiast dopiero skrupulatna ocena wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> na tle konkretnego zarzutu dotyczącego konkretnego czynu, w którym wedle zarzutu aktu oskarżenia brał udział konkretny oskarżony, w kontekście innych dowodów zebranych w tym zakresie pozwoli na dokładną ocenę, czy to pomówienie ze strony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jest wiarygodne i czy pozwala ono na pewne przypisanie konkretnej oskarżonej osobie sprawstwa i winy w popełnieniu zarzucanego tej osobie czynu przestępczego. Poniżej więc, przy analizie konkretnych czynów Sąd Apelacyjny odniesie się do zarzutów dotyczących ustaleń Sądu I instancji.</p> <p>Należy zauważyć, iż <strong> <!-- --> w zarzucie z pkt 1d tiret drugie</strong> adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> odniósł się również do okoliczności „rozrabiania” z kreatyną czystej amfetaminy, co w tej sprawie nie jest kwestionowane a co wynika z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Ta okoliczność jednak, mająca ostatecznie decydować o zwiększeniu ilości sprzedawanych przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> narkotyków (tu: amfetaminy) w żaden sposób nie przekłada się na zdyskredytowanie dowodu z pomówienia, jakim są wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Należy raz jeszcze wyraźnie podkreślić, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, mimo najszczerszych chęci, przy braku czynienia sobie na bieżąco notatek nie był w stanie (jak zresztą każdy przy prowadzeniu tak rozległej w czasie i przy udziale tak wielu osób działalności) zapamiętać, kiedy i w którym momencie rozrabiał amfetaminę i jakie ilości i komu sprzedawał tak „rozrobionego” narkotyku a jakie ilości i komu sprzedawał taki narkotyk w czystej postaci czy też „rozrobiony” z kreatyną w innych proporcjach. Z tych też powodów w tożsamy sposób należy odnieść się do <strong> <!-- --> zarzutów z punktów 1d tiret czwarte postawionych w obu apelacjach</strong> a odnoszących się do rozbieżności w zakresie nabywanych i sprzedawanych środków odurzających, jak i „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną. Należy tylko dodać, iż nieuprawnione było odwoływanie się przez obu obrońców do ustaleń w tym zakresie, tj. co do zarzucanej i przyjętej ilości amfetaminy czy innych narkotyków w sprawie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, jak i poczynionych w tym zakresie uwag przez Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">P.</span> w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, gdyż ustalenia poczynione przez Sądy, zgodnie z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> nie wiążą w niniejszej sprawie ani Sądu Okręgowego, ani Sądu Apelacyjnego. Notabene, również i w tej sprawie w pewnej części wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> okazały się przydatne i wiarygodne, by poczynić ustalenia faktyczne, stanowiące podstawę skazania innych oskarżonych, co też dotyczy innych postępowań, o czym już wyżej przed przystąpieniem do ustosunkowania się do poszczególnych apelacji powiedziano. Tym samym niezasadne jest twierdzenie skarżących, iż wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> należy w całości odrzucić, jako niewiarygodne. W tym kontekście nie ma znaczenia na dokonanie tej oceny, przez pryzmat poszczególnych czynów, notabene choćby nie związanych z obrotem kokainą, podnoszony przez obu skarżących fakt dotyczący zarzutu wyjazdu do <span class="anon-block">W.</span> świadka <span class="anon-block">A. G.</span> i innych po kokainę, który w świetle ustaleń w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> nie mógł mieć miejsca. Marginalnie należy wspomnieć, iż obaj apelujący nawet nie starali się wyjaśnić, co mieli na myśli, odwołując się do tej okoliczności, w tym apelujący adwokat <span class="anon-block">A. W. (2)</span> nie starał się wyjaśnić, jak ta okoliczność ma się do czynów przypisanych oskarżonym <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, zaś adwokat <span class="anon-block">M. S. (2)</span> nie wyjaśnił, jak ta okoliczność ma się do czynów, i których konkretnie, przypisanych oskarżonym <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i <span class="anon-block">R. G. (1)</span>.</p> <p>Również krytycznie w tożsamy sposób należy odnieść się do zarzucania w obu apelacjach dowolności w ocenie zeznań <span class="anon-block">M. T. (2)</span> i <span class="anon-block">T. S.</span>, którzy w innych postępowaniach korzystali z instytucji tzw. „małego świadka koronnego”, co dotyczy <strong> <!-- --> zarzutów obu apelacji z punktów 1d tiret piąte a także tiret szóste </strong>(ten ostatni zarzut postawiony wprost w apelacji sporządzonej przez adwokata <span class="anon-block">M. S. (2)</span>) i <strong> <!-- --> z punktu 1c</strong> (ten zaś zarzut jest postawiony w apelacji sporządzonej przez adwokata <span class="anon-block">A. W. (2)</span>). Notabene, do tych zarzutów nawet trudno się ustosunkować, zwłaszcza pod kątem przypisanych oskarżonym <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span> czynów, skoro obrońca tych oskarżonych na str. 7-8 apelacji, poza ogólnikowym wskazaniem na rozbieżności w relacjach tych świadków w niniejszej sprawie oraz w sprawach Prokuratury Okręgowej we <span class="anon-block">W.</span> o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span> oraz Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">K.</span> o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span> nie wskazał konkretnie na te rozbieżności, które w jego ocenie powinny zdyskredytować te dowody z pomówienia, poprzez ich uznanie za niewiarygodne. To samo zresztą dotyczy twierdzeń apelującego adwokata <span class="anon-block">M. S. (2)</span> na str. 8-9 apelacji, gdzie także apelujący nie wskazał na te konkretne rozbieżności w tych zeznaniach (wyjaśnieniach) czy taką ich treść, która nie pozwalała na oparcie na ich podstawie ustaleń faktycznych, niekorzystnych dla oskarżonych <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i <span class="anon-block">R. G. (1)</span>. Obaj obrońcy przy tym zwracają uwagę na sposób przesłuchania <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, który niezgodnie z prawem odmówił złożenia wyjaśnień (zeznań) w stosunku do <span class="anon-block">M. M. (1)</span>.</p> <p>Należy jednak zauważyć, iż apelujący nie mogą wysuwać pretensji pod adresem orzekającego w niniejszej sprawie Sądu Okręgowego, iż dopuścił do sytuacji, gdzie <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, jako osoba odpowiadająca w innym procesie w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> co do <span class="anon-block">M. M. (1)</span> odmówił złożenia wyjaśnień. <span class="anon-block">M. T. (2)</span> taką postawę przyjął podczas przesłuchania przed prokuratorem w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., kiedy to wyjaśniając na temat wielu osób zaangażowanych w proceder narkotykowy podał, iż na temat <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) nic nie powie, bo łączą ich bliskie kontakty towarzyskie (k. 1945-1948).</p> <p> <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, będąc słuchanym w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. przez funkcjonariusza CBŚ podtrzymał powyższe wyjaśnienia (k. 1949-1957), rozpoznał ze zdjęć <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jak i jego brata <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, których poznał przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, ale i podczas tego przesłuchania zadeklarował, iż, cyt.: „<em> <!-- --> na ich temat nie chcę składać wyjaśnień ze względów osobistych</em>” (k. 1951). Taką samą postawę przyjął podczas przesłuchania w charakterze świadka przez funkcjonariusza CBŚ w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., gdyż odmówił złożenia zeznań na temat braci <span class="anon-block">M.</span> (k. 1975). Natomiast składając zeznania na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., a więc, gdy nie występował w roli „małego świadka koronnego” przyznał, iż znał m.in. <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, przecząc jednak, by z nim prowadził transakcje narkotykowe oraz by bracia <span class="anon-block">M.</span> byli związani z obrotem narkotykami, przyznając jednocześnie, iż jego błędem było mówienie, iż nie będzie składał wyjaśnień o <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, gdyż to jego kolega, skoro powinien o nim mówić tak jak na rozprawie, tj. że <span class="anon-block">M.</span> nie miał żadnych kontaktów z narkotykami (k. 5147-5152). Taka postawa świadka <span class="anon-block">M. T. (2)</span> jednak, wbrew intencjom skarżących nie pozwala na zdyskredytowanie w całości składanych przez niego depozycji procesowych poprzez ich uznanie jako niewiarygodnych. Natomiast taka postawa względem osoby <span class="anon-block">M. M. (1)</span> powinna dać Sądowi orzekającemu w tej sprawie asumpt do oceny, czy zeznania te odnoszące się do osoby oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> są wiarygodne, czy też nie, która to okoliczność winna być wyjaśniona przy ustosunkowaniu się do konkretnych zarzutów stawianych aktem oskarżenia.</p> <p>Dodać przy tym trzeba, iż w realiach niniejszego postępowania szczegółowsze odnoszenie się do tych zarzutów, a zwłaszcza zeznań (wyjaśnień) składanych przez <span class="anon-block">M. T. (2)</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> jest zbędne, gdyż, jak to trafnie ujął skarżący obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> – adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> te zeznania mają znaczenie przy ocenie zarzuconych <span class="anon-block">M. M. (1)</span> czynów w zakresie obrotu środkami odurzającymi, co dotyczy przestępstwa ciągłego zarzucanego mu w pkt XVIII a przypisanego w pkt <span class="anon-block">(...)</span>, co do którego Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Te więc okoliczności, wynikające z omawianych tu zarzutów będzie musiał wziąć pod uwagę Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy. To samo zresztą należy odnieść do <strong> <!-- --> twierdzeń podnoszonych przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – adwokata <span class="anon-block">A. T. (1)</span> na str. <span class="anon-block">(...)</span> uzasadnienia apelacji</strong>, gdzie odwoływał się do postaw świadków, zwłaszcza <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, którzy w innych postępowaniach korzystali z instytucji określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> </p> <p>Wyżej wspomniano o „rozrabianiu” przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> amfetaminy z kreatyną. Okoliczność tego mieszania nie jest w tej sprawie kwestionowana. Zresztą w tym zakresie Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, przyjmując, iż w „magazynach” (mieszkaniach, piwnicy) położonych na terenie <span class="anon-block">P.</span> przechowywano i przygotowywano narkotyki, m.in., cyt.: „<em> <!-- -->amfetaminę mieszając ją z kreatyną kupowaną m.in. w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w sklepie z suplementami diety dla kulturystów i sportowców. Amfetamina była mieszana w różnych proporcjach – zależnie od jej jakości i potrzeb odbiorcy</em>” (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 55). Te okoliczności wynikają przy tym z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, do których odwołuje się Sąd I instancji przy ich ocenie w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 124-125 a które znajdują się na k. 59-62 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>. O tym mieszaniu amfetaminy z kreatyną, z uwagi na dobrą jakość narkotyku, oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wyjaśnia również na k. 65 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Nie ulega przy tym wątpliwości, iż nie da się dokładnie ustalić kto i kiedy nabył określoną amfetaminę zmieszaną z kreatyną i w jakiej proporcji. Powyższe nie oznacza jednak, że przedmiotem tych transakcji, mimo miksu amfetaminy i kreatyny nie była nadal amfetamina a więc substancja psychotropowa. Należy za Sądem Apelacyjnym w <span class="anon-block">G.</span> podnieść wyraźnie, iż faktem powszechnie znanym jest, że narkotyki mogą przedstawiać różną jakość i to z różnych powodów, co nie oznacza, iż przedmiotem obrotu jest tylko czysta substancja narkotykowa. W orzecznictwie trafnie przyjmuje się, że dla przypisania odpowiedzialności za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie jest konieczne dokładne ustalenie, ile substancji aktywnej (zabronionej) znajduje się w tabletkach i proszku. Chociaż substancje psychotropowe będące przedmiotem nielegalnego obrotu lub posiadania z reguły nie są czystym narkotykiem z uwagi na mogące się pojawić w procesie produkcji zanieczyszczenia albo celowe dodawanie zwiększających masę tzw. wypełniaczy, to w toku postępowania w celu wydania prawidłowego orzeczenia nie zachodzi konieczność oddzielenia (w zależności od procentowej jakości narkotyku) innych substancji. W konsekwencji w sytuacji, gdy substancje narkotyczne nie zostały zatrzymane, nie jest też konieczne ustalenie w opisie czynu ich wagi netto (patrz: wyrok SA Gdańsk z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., II AKa 364/16, <span class="anon-block"> (...)</span>-197 a także postanowienie SN z dnia 16 lipca <span class="anon-block">(...)</span> r., III KK 208/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 1495843). Tym samym należy pamiętać, iż środki odurzające czy substancje psychotropowe, będące przedmiotem czarnorynkowego obrotu, z różnych powodów, czy to z uwagi na uwarunkowania technologiczne związane z ich produkcją, co sprawia, że występują w niej różnego rodzaju zanieczyszczenia, czy też poprzez praktykę dodawania tzw. wypełniaczy w celu zwiększenia ich masy i zwielokrotnienia zysków, przedstawiają zróżnicowaną jakość, co nie oznacza, że przedmiotem nielegalnego obrotu nie jest całość tej substancji, jako substancji narkotykowej (tak przekonywująco SN w postanowieniu z dnia 5 <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., III KK 261/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 2408302).</p> <p>Taka sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu, gdyż brak jest możliwości dysponowania narkotykami (zarówno w czystej postaci, jak i po ich zmieszaniu), będącymi przedmiotem przypisanych oskarżonym przestępstw. Jednak w świetle tego, co wyżej powiedziano, środki te (substancje) nie tracą poprzez to zmieszanie z kreatyną swoich właściwości narkotycznych, tym bardziej przecież, iż były one przedmiotem obrotu jako przedmiot nadający się do odurzenia innych osób (ostatecznie konsumentów). W innej zresztą sytuacji, mając na uwadze pozycję na rynku narkotykowym taka sprzedaż narkotyków po ich zmieszaniu nie miałaby żadnego sensu, jeżeli nie miałaby przynosić dla zażywającego je żadnego efektu odurzającego. W tych zaś okolicznościach sprawy, z uwagi na to „rozrabianie” amfetaminy i jej sprzedaż nadal handlujący nią, jak i jej zażywający, mieli do czynienia z dokładnie taką, jak sprzedana ilością narkotyku w postaci amfetaminy a tym samym nie można tu zasadnie podnosić, iż z tego powodu doszło do naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> Tym samym nieuzasadnione są <strong> <!-- -->zarzuty</strong> podnoszone <strong> <!-- -->w apelacji adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> w pkt 1c</strong> i <strong> <!-- -->apelacji adw. <span class="anon-block">A. W. (2)</span> w pkt 1b</strong>.</p> <p>Skoro zaś nie można tu podnosić zasadnie, by to „rozrabianie” narkotyków celem ich dalszej sprzedaży miało wpływ na ustalenia faktyczne w zakresie rozumienia tego, co w rzeczywistości było przedmiotem obrotu a inaczej mówiąc, czy była to amfetamina, będąca substancją psychotropową i czy każda porcja takiego proszku stanowiła porcję amfetaminy, to Sąd I instancji nie miał żadnych podstaw, by z urzędu zasięgać opinii (i to czysto teoretycznej, bez możliwości fizycznego zbadania „rozrobionego” narkotyku) biegłego z dziedziny chemii na okoliczność wpływu „rozrabiania” amfetaminy z kreatyną, właściwości amfetaminy po „rozrobieniu”, zmiany w zakresie faktycznej możliwości odurzenia jednej osoby amfetaminą rozrobioną z kreatyną itd., co miałoby być niezbędne dla ustalenia faktycznej ilości środków odurzających będących przedmiotem obrotu. To zaś oznacza bezpodstawność <strong> <!-- -->zarzutów podniesionych w obu apelacjach w punktach 1d tiret trzecie</strong>. Dodać przy tym należy, iż w obrocie narkotykami (tak samo przecież jak i lekami, które zawierają różne wypełniacze) nie chodzi o sprzedaż czystej substancji czynnej a więc nie chodzi o sprzedaż porcji w postaci czystego narkotyku, ale chodzi o sprzedaż porcji handlowej, zawierającej w swoim składzie taki narkotyk.</p> <p>III.  <strong> <!-- -->ZORGANIZOWANA GRUPA PRZESTĘPCZA</strong> </p> <p>Niniejsze rozważania dotyczą przestępstw przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w punktach 16 i <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w pkt 43, <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w pkt 49 a także <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt 1 i 7.</p> <p>Przed przystąpieniem do omówienia poszczególnych czynów należy zawrzeć kilka uwag na temat pojęcia „zorganizowana grupa przestępcza” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> </p> <p>Należy zwrócić uwagę na to, że nie każda grupa ludzi ze sobą w jakiś sposób powiązanych, choćby z uwagi na więzi towarzyskie czy rodzinne, a nawet nie każdy zespół współsprawców popełniających przestępstwo, choćby mieli precyzyjnie podzielone role, skoordynowane działania itd., są "zorganizowaną grupą" z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, ale te tylko co najmniej trzyosobowe zespoły ludzkie, w których istnieje jakaś struktura wewnętrzna o pewnym stopniu trwałości oraz widoczne przywództwo (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., II AKa 181/<span class="anon-block">(...)</span>, KZS <span class="anon-block">(...)</span>/3/34). Nie trzeba przy tym nikogo przekonywać, że skazanie za udział w zorganizowanej grupie przestępczej wymaga ustalenia, że taka grupa w ogóle istniała, co jest warunkiem koniecznym do przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> Przy czym nie można wyciągać jednoznacznego wniosku o istnieniu takiej grupy tylko na tej podstawie, iż kilka osób w sposób zorganizowany popełniło przestępstwo bądź przestępstwa. Dla skutecznego dokonania bowiem przestępstwa w ramach tzw. współsprawstwa, zwłaszcza przez wiele osób niezbędne jest ustalenie konkretnego planu działania, przypisanie poszczególnym osobom konkretnych ról w trakcie dokonywania przestępstwa a także koordynowanie popełnienia takiego czynu przez jedną bądź kilka osób. Należy bowiem pamiętać, że to nie sposób popełnienia określonego przestępstwa pozwala na przyjęcie, że zostało ono popełnione w grupie przestępczej, bowiem taka zorganizowana grupa przestępcza, by być grupą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> musi się cechować „zorganizowaniem”, czyli istnieniem między członkami grupy nawet niewysokiego, ale jednak wyraźnego stopnia powiązań organizacyjnych (por. wyrok Sądu Apel. w <span class="anon-block">W.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> lipca <span class="anon-block">(...)</span> r., II AKa 167/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 1381567).</p> <p>Trzeba też zaznaczyć, iż samo współdziałanie oskarżonych z osobami, których działania się skoordynowane i którzy przynależą do zorganizowanej grupy przestępczej nie jest jeszcze wystarczające do przyjęcia, że oskarżeni ci mieli świadomość, że uczestniczą w takiej grupie przestępczej, jak nie jest również wystarczające do logicznego wnioskowania, iż oskarżeni ci akceptowali również cele tej grupy i co najmniej godzili się na udział w niej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 3 <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., II AKa 192/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 1602929).</p> <p>Jakkolwiek dla odpowiedzialności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, nie jest konieczna wiedza sprawcy o szczegółach organizacji grupy, zaś znamiona przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej wypełnia samo przystąpienie do niej i pozostawanie w jej strukturach z gotowością do popełniania przestępstw (lub przestępstwa), dla których ta grupa została stworzona, to przecież należy pamiętać, że przestępstwo to, jak wyżej wskazano, może być popełnione tylko umyślnie i przy świadomości sprawcy, że do takiej grupy należy, chociażby ta przynależność była krótkotrwała. Nie ulega też wątpliwości, że nawet współdziałanie kilku osób w popełnieniu przestępstwa nie decyduje samo w sobie o istnieniu przesłanek uzasadniających przypisanie im udziału w grupie przestępczej. <span class="anon-block">N.</span> jest wykazanie, że w realiach procesowych konkretnej sprawy i przy uwzględnieniu wszystkich dowodów, rzeczywiście występują wystarczające przesłanki pozwalające na przypisanie sprawcy tego rodzaju przestępstwa. Należy więc wykazać w sposób nie budzący wątpliwości, że dana osoba miała świadomość istnienia zorganizowanej grupy przestępczej oraz zamiar działania w jej ramach (por. wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., III KK 443/<span class="anon-block">(...)</span>, LEX nr 1458680; wyroki Sądów Apelacyjnych: w <span class="anon-block">K.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., II AKa 72/<span class="anon-block">(...)</span>, KZS <span class="anon-block">(...)</span>, Nr 7-8, poz. 84 i w <span class="anon-block">B.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., II AKa 263/<span class="anon-block">(...)</span>, Lex nr 1293575).</p> <p>Trzeba wreszcie nadmienić, iż jakikolwiek kontakt o charakterze przestępczym (krótko- czy długotrwały) osoby czy osób spoza struktur grupy przestępczej z jej członkami, nie może automatycznie przesądzać o jej przynależności do tej grupy, lecz musi być oceniany wnikliwie na gruncie realiów procesowych danej sprawy (por. wyrok SN z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., V KK 405/<span class="anon-block">(...)</span>, Lex nr 1314496).</p> <p>Przypisanie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej wymaga ustalenia czy sprawca był członkiem grupy, akceptował przestępcze cele takiej grupy, czy też jedynie z taką grupą współdziałał (por. wyrok Sądu Apel. w <span class="anon-block">K.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., II AKa 220/<span class="anon-block">(...)</span>, KZS <span class="anon-block">(...)</span>, nr <span class="anon-block">(...)</span>, poz. 39).</p> <p>Sąd I instancji zwraca uwagę na powyższe rozumienie zorganizowanej grupy przestępczej, co wprost wynika z treści uzasadnienia na stronach 727-730, gdzie znajduje się wiele odwołań do jednolitego w tej mierze orzecznictwa sądów apelacyjnych i Sądu Najwyższego (sekcja 3 uzasadnienia formularzowego na str. 209-212).</p> <p>A.  <strong> <!-- -->Przestępstwo przypisane w pkt 16 – oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przestępstwo przypisane w pkt 1 – oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy we wskazanych wyżej punktach przypisał oskarżonym <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> utworzenie około <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span> zorganizowanej grupy przestępczej, działając przy tym także wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">D. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, która to grupa działała do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span>, na terenie kraju, jak i państw <span class="anon-block">U.</span> a której celem był przewóz znacznych ilości środków odurzających do <span class="anon-block">I.</span> i wewnątrzwspólnotowa dostawa substancji psychotropowych a w skład tej grupy ponadto mieli wchodzić: <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i inne ustalone osoby, tj. popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> </p> <p>Sąd I instancji w sekcji 3 formularza uzasadnienia na str. 212-214 wskazał na ustalenia, mające przemawiać za utworzeniem tej grupy w czerwcu <span class="anon-block">(...)</span> r. na tzw. spotkaniu założycielskim przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> z jednej strony i przez <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span> z drugiej strony, której celem miał być przewóz narkotyków z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">I.</span> i wewnątrzwspólnotowy nimi obrót, jak i wspólne działanie przy realizacji tych przemytów, wskazując też na inne działania oskarżonych, jak i współpracujących z nimi <span class="anon-block">T. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. B. (3)</span> a także <span class="anon-block">M. W. (2)</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span> a także <span class="anon-block">T. F.</span>, którzy także znali źródła nabycia narkotyków w <span class="anon-block">H.</span>, jak i ich zbycia w <span class="anon-block">I.</span>.</p> <p>Jednak, aby uznać, czy te ustalenia co do istnienia zorganizowanej grupy w rozumieniu wyżej wskazanym są prawidłowe, należy zwrócić uwagę na dowody, które na istnienie tej grupy a tym samym i na udział w niej w/w oskarżonych jednoznacznie przesądzają.</p> <p>Sąd I instancji, ustalając w ogóle istnienie tej grupy, jak i jej skład osobowy i sposób funkcjonowania w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 37-39 wskazał na takie dowody, jak wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, zeznania <span class="anon-block">T. Ł.</span> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>), <span class="anon-block">D. W. (2)</span>, <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, <span class="anon-block">S. G.</span>, przy czym dowody te także miały dotyczyć również samych przemytów tych narkotyków do <span class="anon-block">I.</span> czy <span class="anon-block">P.</span> a więc także czynów przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w punktach <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Te okoliczności dotyczące istnienia grupy mają więc wynikać z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (sekcja 2 uzasadnienia na str. 105-111) i zeznań <span class="anon-block">M. W. (1)</span> (sekcja 2 uzasadnienia na str. 158), ale już z zeznań <span class="anon-block">D. G. (1)</span> (sekcja 2 uzasadnienia na str. 155-156), zeznań <span class="anon-block">D. W. (2)</span> (sekcja 2 uzasadnienia na str. 156-157), zeznań <span class="anon-block">S. G.</span> (sekcja 2 uzasadnienia na str. 157), zeznań <span class="anon-block">T. Ł.</span> (sekcja 2 uzasadnienia na str. 157-158) mają, zgodnie ze wskazaniem Sądu I instancji wynikać okoliczności dotyczące samych przemytów narkotyków przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> (XII).</p> <p>Sąd I instancji także do jednego mianownika sprowadził zeznania <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block">A. L.</span>, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> i <span class="anon-block">R. I.</span>, zbiorczo wskazując, iż dowody te dotyczą w przypadku <span class="anon-block">M. K. (3)</span> czynów przypisanych w punktach 16 (XI), <span class="anon-block">(...)</span> (XII) a także <span class="anon-block">(...)</span> (XVI) i <span class="anon-block">(...)</span> (XVII), które to czyny już nie dotyczą omawianej tu grupy przestępczej, jak i przemytów narkotyków do <span class="anon-block">I.</span> czy z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span> (sekcja 2 uzasadnienia na str. 159-167), co, wbrew twierdzeniom Sądu Okręgowego wcale nie zwiększa przejrzystości tej części uzasadnienia. Tymczasem depozycje procesowe tych osób w żadnym stopniu nie dotyczą istnienia i funkcjonowania omawianej tu zorganizowanej grupy przestępczej.</p> <p>Jak to podnosił Sąd I instancji, kluczowym dowodem dla dokonania wszelkich ustaleń faktycznych w tej sprawie są wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Koncentrując się wyłącznie na założeniu przez obu oskarżonych i funkcjonowaniu omawianej tu zorganizowanej grupy przestępczej (a nie na samych przemytach narkotyków z udziałem różnych osób) należy wskazać, wbrew sugestiom Sądu I instancji, iż dowody te już wcale na przynależność do takiej grupy zarówno <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jak i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie wskazują.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., przyznając się do wszystkich stawianych mu zarzutów (k. 4234) przyznał się również wprost do brania udziału w grupie przestępczej w skład której wchodził on, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, celem tej grupy był przemyt narkotyków z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">I.</span> i to w tym celu ta grupa została założona. Było też dwóch kurierów, czyli <span class="anon-block">Ł.</span> i <span class="anon-block">B.</span>, przemytów było 4 albo 5, zaś ta grupa została założona po rozmowie <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, który też jemu zaproponował udział w grupie, gdyż już wtedy działał z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (k. 4235). Z wyjaśnień tych wynika, iż podział „grupy” polegał na tym, że on i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> działali razem i mieli wyłożyć pieniądze na zakup samochodów i załatwić kurierów, zaś z drugiej strony <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span> mieli zbyt na te narkotyki. Gdy we czwórkę spotkali się w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, to wtedy ustalili szczegóły dot. organizacji przemytu. Wówczas więc ustalili, że on z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> załatwią kuriera, którym był <span class="anon-block">Ł.</span>, mieli też zorganizować samochody oraz skrytki na potrzeby przemytu, w związku z czym kupili samochód <span class="anon-block">S. (...)</span>, który nabyli po rozmowie ze <span class="anon-block">Z. T.</span>, zaś wiedząc, że przeróbkami pojazdów dla świata przestępczego zajmuje się <span class="anon-block">D. W. (2)</span> zaprowadził samochód do niego, by zrobił taką skrytkę. Potem zarejestrowali samochód na <span class="anon-block">T. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> a później jeszcze jako kurier dołączył do nich <span class="anon-block">M. B. (3)</span> (k. 4235).</p> <p>Mając już na uwadze te wyjaśnienia trudno uznać, by faktycznie ta struktura osobowa, o której powiedział <span class="anon-block">M. B. (1)</span> faktycznie stanowiła zorganizowaną grupę przestępczą, rozumianą w świetle znamion czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> Z wyjaśnień tych wynika bowiem nawiązanie współpracy czterech osób: dwóch, tj. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (3)</span>, stanowiących swoistą „spółkę” dwóch osób, zajmujących się przestępczością narkotykową, mających szerokie kontakty w świecie ludzi, uprawiających biznes narkotykowy (o tej swoistej „spółce” będzie mowa niżej) oraz dwóch osób, tj. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, którzy znając wyżej wymienionych (<span class="anon-block">D. M. (1)</span> to brat <span class="anon-block">M. M. (1)</span>) i wiedząc, w jakim świecie się obracają, w tym dysponują szerokimi możliwościami w załatwieniu ludzi, pojazdów i dysponowali gotówką zaproponowali im współpracę we wspólnym przedsięwzięciu, gdyż sami dla odmiany posiadali możliwości zbytu narkotyków w <span class="anon-block">I.</span>. Przy czym od razu należy zaznaczyć, iż te osoby działały tu na równych prawach, były względem siebie równorzędne, nikt nikomu nie przewodził, nie wydawał poleceń, osoby te nie były sobie w żaden sposób podporządkowane w sposób hierarchiczny. Jak bowiem wynika z dalszych wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, pieniędzmi zarobionymi na przemycie podzielili się równo. Oskarżony <span class="anon-block">B.</span>, wyjaśniając na temat tych przemytów do <span class="anon-block">I.</span> i udziału w każdym z tych przemytów w charakterze kurierów różnych osób (<span class="anon-block">T. Ł.</span> sam, <span class="anon-block">T. Ł.</span> ze swoją dziewczyną <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, <span class="anon-block">M. B. (3)</span>), czy też udziału w jednym z nich <span class="anon-block">T. F.</span>, jako tego, który organizował zakup marihuany na miejscu w <span class="anon-block">H.</span>, też podniósł, iż w ramach tej działalności, ale już przecież poza uzgodnieniami z <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span> dotyczącymi organizacji przemytów do <span class="anon-block">I.</span>, na ich (<span class="anon-block">M. B. (5)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>) zlecenie <span class="anon-block">M. B. (3)</span>, nabywając w <span class="anon-block">H.</span> u tego samego źródła kryształy <span class="anon-block"> (...)</span> przewiózł je dla nich do <span class="anon-block">P.</span>, które później przekazali we dwóch <span class="anon-block">R. S. (2)</span> z grupy <span class="anon-block"> (...)</span> celem wyprodukowania z nich tabletek ekstazy. Nadto w wyjaśnieniach tych <span class="anon-block">M. B. (1)</span> także podał, iż sprzedali za pośrednictwem <span class="anon-block">M. B. (3)</span> marihuanę w <span class="anon-block">H.</span> (k. 4236-4237). Te wyjaśnienia więc przekonują, iż prowadząc w tym samym czasie współpracę z <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span> oskarżeni <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jako wspólnicy, działając już wyłącznie na własny użytek, ale przy wykorzystaniu tych samych osób i samochodów także przemycali narkotyki z <span class="anon-block">P.</span> do <span class="anon-block">H.</span> czy też z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span> i to nie tylko marihuanę. Bez wątpienia te okoliczności świadczą o samodzielności podejmowanych przez obu oskarżonych działań, co tylko utwierdza w przekonaniu, iż w ich relacjach z <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span> nie było żadnego podporządkowania i ta współpraca była w pełni dobrowolna z możliwością w każdej chwili zrezygnowania z niej. Ta ostatnia zresztą okoliczność wynika z faktu, iż o drugim przemycie do <span class="anon-block">I.</span> postanowili dopiero po wykonaniu pierwszego przemytu.</p> <p>Jak już wspomniano wyżej, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zawiązał z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> swoistą „spółkę” dwóch osób, w ramach której zarabiał stałą „pensję”, zaś reszta zarobionych środków pieniężnych z ich wspólnej działalności była przeznaczana w inwestycje służące temu wspólnemu interesowi bądź w dalsze przemyty narkotyków (k. 4240), o której to „spółce” zeznawał od początku, w tym na k. <span class="anon-block">(...)</span> t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span> i potwierdzając takie działanie w ramach „spółki” na rozprawie, w tym na k. 4391. Przy czym, jak to zaznaczył <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jego „spółka” z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> polegała na obrocie narkotykami a więc współpracowali oni z większymi czy mniejszymi odbiorcami i dostawcami narkotyków, posiadając zresztą własne „magazyny”, w których te narkotyki przechowywali, o czym też wyjaśnił na k. 4264, k. 51 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>, w tym współpracowali z różnymi osobami w <span class="anon-block">P.</span> czy <span class="anon-block">K.</span> należącymi do zorganizowanych grup przestępczych (k. 4240-4242), co również znajduje potwierdzenie w składanych przez oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> wyjaśnieniach od samego początku, poczynając od wyjaśnień złożonych na k. 21-26 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Mając na uwadze te wyjaśnienia należy jednoznacznie stwierdzić, iż w tym biznesie narkotykowym <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jako „spółka” dwóch osób (a więc nie grupa przestępcza – przypis SA) współpracowali z innymi osobami czy też grupami przestępczymi, która to współpraca była na zasadzie wzajemności i dobrowolności, bez żadnego przymusu i jakichkolwiek sankcji, co wynika z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na k. 4243. Te wyjaśnienia więc w rzeczywistości przeczą jego własnemu wcześniejszemu twierdzeniu o braniu udziału w grupie przestępczej, przy czym „grupa przestępcza” nie oznacza jeszcze pojęcia „zorganizowana grupa przestępcza”. Zresztą oskarżony w pierwszych wyjaśnieniach z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. na istnienie takiej grupy w ogóle nie wskazuje, mówiąc, w jakim składzie osobowym wykonywane były te przemyty, co świadczy o działaniu tych osób w ramach współsprawstwa (k. <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Jak już wspomniano wyżej, obaj oskarżeni w ramach własnej „spółki” obracali różnymi narkotykami, zaopatrując w nie wiele osób, w tym działające w ramach różnych zorganizowanych grup przestępczych. Z wyjaśnień oskarżonego złożonych w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., gdzie podawał okoliczności nawiązania „współpracy” z <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span> dotyczącej przemytów do <span class="anon-block">I.</span> wynika, iż <span class="anon-block">W.</span> z <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, podczas spotkania w lokalu <span class="anon-block">T.</span> w <span class="anon-block">P.</span> zaproponowali im (jemu i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>) zbyt na marihuanę w <span class="anon-block">L.</span> w <span class="anon-block">I.</span>, gdzie wspólnie postanowili wejść w ten interes, gdzie ustalili warunki tej współpracy w sposób, jak wyżej w toku rozprawy (k. 47-51 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Jak wynika z tych wyjaśnień, większość działań zmierzających do przewiezienia narkotyków podejmowali oni, czyli on w uzgodnieniu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, wykorzystując do pomocy w nabyciu samochodów, zrobieniu w nich skrytek czy w fizycznym przewiezieniu narkotyków swoje kontakty w świecie przestępczym, przy czym w przypadku jednego z przemytów to <span class="anon-block">D. G. (1)</span> wyraziła chęć pojechania do <span class="anon-block">I.</span> razem z ówczesnym jej partnerem, czyli <span class="anon-block">T. Ł.</span>. Te wyjaśnienia zaś przekonują, iż całość tego przedsięwzięcia związanego z przemytami narkotyków do <span class="anon-block">I.</span> polegała na bardzo dobrze zorganizowanym współsprawstwie. Nie może być tu żadnej mowy o jakimś członkostwie w grupie przestępczej, czy o stałym funkcjonowaniu takiego tworu. Trzeba bowiem też zauważyć, iż te przemyty marihuany były organizowane w dość znacznych okresach czasu: w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. i w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. Nie jest więc tak, że od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. ta grupa miała przez cały czas funkcjonować, gdyż przecież przez cały ten czas oskarżeni <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jako „spółka”, nabywali narkotyki i zaopatrywali w nie szereg podmiotów a przy okazji tej ich wspólnej, w ramach „spółki” działalności, współpracowali z <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">D. M. (1)</span> i innymi osobami przy przemycie marihuany z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">I.</span>, przy okazji też wyłącznie już dla własnej korzyści i osób im pomagających przemycając narkotyki do <span class="anon-block">H.</span> czy wreszcie z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span>, o czym już wyżej wspominano. To zaś właśnie dowodzi, iż oskarżeni ci nie tworzyli z <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span> i innymi osobami jakiegoś odrębnego tworu, będącego zorganizowaną grupą przestępczą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> </p> <p>O zasadności powyższego rozumowania świadczą kolejne wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> złożone w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 325-326 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), potwierdzone na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4349). Oskarżony bowiem jasno i przekonywująco podał, iż w żaden z nich przy tym interesie nie miał kierowniczej roli i wszystkie decyzje podejmowali wspólnie a przy okazji tych wspólnie zorganizowanych przemytów do <span class="anon-block">I.</span> oni, tj. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> załatwiali interesy dla siebie, jak choćby ten przemyt <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Na zasadność takiego rozumowania wskazują też zeznania niżej wymienionych świadków.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </strong>, jako podejrzany, jedynie w wyjaśnieniach na k. 2220-2223 przyznał się do udziału w tych przemytach, tyle że pośrednio, poprzez skontaktowanie osób, tj. jego kolegi z <span class="anon-block">I.</span> z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, podnosząc, iż przemyt był organizowany przez <span class="anon-block">B.</span> a także poprzez wykonywanie innych czynności, jak zakup biletu na prom dla osoby o nazwisku <span class="anon-block">Ł.</span> czy też swoją obecność w <span class="anon-block">I.</span> przy dostarczeniu marihuany. Jednak w tych wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. W. (1)</span> zaprzeczył, by brał udział w grupie przestępczej. Tymi wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. W. (1)</span> więc potwierdził częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, w tym dotyczące funkcjonowania ich wszystkich przy organizowaniu przemytów na zasadzie współsprawstwa.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. G.</span> </strong> przyznał, iż znał <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i to dla niego załatwił blacharza do wykonania skrytek w samochodach, jak i samochód marki <span class="anon-block">F. (...)</span> na jego prośbę. Abstrahując od wiedzy tego świadka co do przeznaczenia tych skrytek: czy do przewożenia papierosów, jak twierdzi, czy do przewożenia narkotyków, o czym, jak twierdzi nie wiedział (k. 1641), <span class="anon-block">S. G.</span> zaprzeczył, by należał do grupy przestępczej zajmującej się przemytami narkotyków do <span class="anon-block">I.</span>. Wyjaśnienia te, jak i pozostałe świadka na k. 1626-1627, 1628-1641, 1648-1649, 1650-1652 i 4996-4999 w ogóle nie potwierdzają, by istniała taka zorganizowana grupa przestępcza.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. Ł.</span> </strong> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>) w swoich wyjaśnieniach, jako podejrzany, podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. poza przyznaniem się do udziału w przemytach, przyznał się również do zarzucanego mu czynu udziału w tej zorganizowanej grupie przestępczej (k. 1764-1768 teczki – materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie).</p> <p>Jednak z wyjaśnień tych wynika, że z uwagi na duże kłopoty finansowe po namowie ze strony <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, który handlował narkotykami, nabywanymi od <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">M. B. (1)</span> – przyp. SA) i <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) i zaproponowaniu mu zarobienia większych pieniędzy na przemycie marihuany do <span class="anon-block">I.</span>, zgodził się na tę propozycję, spotkał się ze <span class="anon-block"> (...)</span>, który mu zaproponował za kurs około 3-3,5 tys. zł i po umówieniu się z nim miał czekać, aż się on odezwie. <span class="anon-block">M. W. (2)</span> wyjaśnił, jak przebiegały te wyjazdy do <span class="anon-block">I.</span> po dostarczeniu mu przez <span class="anon-block"> (...)</span> samochodu i telefonu na kartę, na który <span class="anon-block"> (...)</span> miał się z nim kontaktować. Świadek podał, iż na dwa przewozy narkotyków z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">I.</span> pojechał razem z <span class="anon-block">D. G. (1)</span> a potem jeszcze jeździł <span class="anon-block">M. B. (3)</span>, którego mu przedstawił <span class="anon-block"> (...)</span>. Co istotne, <span class="anon-block">T. Ł.</span> również podał, iż po czwartym przemycie, jak wrócił do <span class="anon-block">C.</span>, gdzie był <span class="anon-block">M. B. (3)</span>, to dostali telefon od <span class="anon-block"> (...)</span>, że, cyt.: „<em> <!-- --> trzeba jechać do <span class="anon-block">M.</span> i odebrać </em> <span class="anon-block"> (...)</span>. Jednak <span class="anon-block">Ł.</span> na to się nie zgodził i wrócił do kraju a na ten kurs pojechał <span class="anon-block">M. B. (3)</span>. Powyższe znajduje też odbicie w wyjaśnieniach złożonych na k. 1771-1772 teczki – materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie.</p> <p>Te wyjaśnienia świadka pokazują z jednej strony, że współpracował z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w związku z dokonywanymi przemytami marihuany, otrzymując od niego niezbędne ku temu „przedmioty” (samochód, telefon) i zapłatę za kurs, ale jednocześnie pokazują, iż <span class="anon-block">T. Ł.</span>, jak mu nie pasowało, to odmówił wykonania innego przemytu, co dodatkowo umocnić powinno w przekonaniu, iż w tej współpracy panowała pełna dobrowolność i nie było żadnego przymuszania do wykonywania poleceń, co charakteryzuje działalność w strukturach zorganizowanej grupy przestępczej.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> (obecnie <span class="anon-block">M.</span>) znów w wyjaśnieniach składanych w charakterze podejrzanej w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. podała, iż wiedziała, że jej partner <span class="anon-block">T. Ł.</span> przemycał marihuanę i po prostu chciała latem <span class="anon-block">(...)</span> r. z nim pojechać i pojechali do <span class="anon-block">H.</span>, gdzie spotkali się ze <span class="anon-block"> (...)</span> (błędnie zapisano <span class="anon-block"> (...)</span> – przypis SA). <span class="anon-block">T. Ł.</span> mówił, że to dla niego „pracuje” i dalej świadek wyjaśniła na temat swojego wyjazdu z <span class="anon-block">T. Ł.</span> do <span class="anon-block">I.</span>. Świadek też podała, iż w związku z tymi wyjazdami widziała też <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA), który w komisie załatwił samochód dla <span class="anon-block">T. Ł.</span>. Nadto świadek przyznała, iż w jednym przypadku, wracając do <span class="anon-block">P.</span> dostali telefon od <span class="anon-block"> (...)</span> lub <span class="anon-block"> (...)</span>, że jest jeszcze jeden kurs, ale ona się na ten kurs już nie zgodziła, zaś <span class="anon-block">T. Ł.</span> tak i załatwił jej transport do <span class="anon-block">P.</span> a sam ponownie pojechał prawdopodobnie do <span class="anon-block">I.</span> (k. 736-740 ). Świadek potwierdziła te depozycje procesowe podczas przesłuchań na k. 748-750 i 5029, przy czym nie przyznała się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.</p> <p>Zeznania (wyjaśnienia) te należy ocenić w tożsamy sposób, jak wyjaśnienia <span class="anon-block">T. Ł.</span>. Należy nadmienić, iż również <span class="anon-block">D. G. (1)</span> nie została zobligowana do wyjazdu celem przewiezienia narkotyków do <span class="anon-block">I.</span>, zrobiła to z własnej woli, praktycznie towarzysząc swojemu ówczesnemu partnerowi i mogła sama z siebie zrezygnować z dalszych wyjazdów, mimo prośby <span class="anon-block">M. B. (1)</span> lub <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, by wraz z <span class="anon-block">Ł.</span> wykonali jeszcze jeden kurs.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. W. (2)</span> </strong> przyznał, iż na zlecenie <span class="anon-block">M. B. (1)</span> dokonał wymiany zderzaka w samochodzie a nadto na jego prośbę wykonał skrytkę w tym samochodzie, domyślając się, że ma ona służyć do przewozu narkotyków (k. 829-832, 833-836, 852-854, 4471-4472). Zeznania (wyjaśnienia) te potwierdzają fakt wykonania skrytki w samochodzie na prośbę <span class="anon-block">B.</span>, ale już nie potwierdzają, by istniała omawiana tu zorganizowana grupa przestępcza a tym bardziej, by ktokolwiek, w tym sam świadek działał w strukturach takiej grupy.</p> <p>Należy też zauważyć, iż Sąd Okręgowy w swoich ustaleniach faktycznych dokonanych na podstawie przede wszystkim w/w wiarygodnych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> – wiarygodnych, gdyż nie tylko są one konsekwentne, ale i nie są odosobnione, bo co do omawianych tu okoliczności znajdują one w pełni odzwierciedlenie w zeznaniach (wyjaśnieniach) omówionych wyżej świadków, także przyjmuje, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> tworzyli, cyt.: „<em> <!-- --> swego rodzaju spółkę, razem uczestnicząc w obrocie narkotykami na terenie kraju, jak i w przemycie narkotyków do <span class="anon-block">I.</span> czy </em> <span class="anon-block">(...)</span> (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 36). To więc, że obaj oskarżeni, jako ta dwuosobowa „spółka” przystali na propozycję <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, by razem współpracować przy przemytach marihuany z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">I.</span> nie oznacza jeszcze, mimo dobrego zorganizowania tego procederu, iż założyli zorganizowaną grupę przestępczą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> a następnie w niej brali udział. Wskazane bowiem wyżej okoliczności nie przemawiają za takim ustaleniem a jedynie pozwalają na ustalenie, iż przemyty te były organizowane wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i innymi wymienianymi tu osobami, w ramach dobrze zorganizowanego poprzez podział ról i nabycie niezbędnych przedmiotów do dokonania takich przemytów współsprawstwa w rozumieniu art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> </p> <p>W tym przypadku rację ma więc apelujący <strong> <!-- -->obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span>)</strong>, iż Sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie przypisania oskarżonemu <span class="anon-block">M.</span> uczestnictwa w tejże zorganizowanej grupie przestępczej, co czyni uzasadnionym <strong> <!-- -->zarzut z pkt 2 tiret pierwsze tej apelacji</strong> w zakresie tego przestępstwa.</p> <p>Dodatkowo też Sąd Apelacyjny <strong> <!-- -->wskazuje poniżej w pkt B na ustalenia Sądu I instancji odnośnie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez <span class="anon-block">W. M.</span>, gdzie Sąd I instancji wyraźnie wskazał na taki sposób działania członków tej grupy i jej struktury, które ewidentnie przemawiają za prawidłowością przyjęcia jej jako grupy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> </strong> To zaś porównanie tylko dodatkowo pokazuje, iż w omawianym tu przypadku nie może być mowy o działaniu oskarżonych <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w strukturach zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Apelacyjny więc uznając słuszność apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w tym względzie i nie znajdując podstaw do uznania, by oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> założył zorganizowaną grupę przestępczą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i by w tej grupie brał udział, wyrokiem w pkt II lit. a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> zmienił zaskarżony wyrok w tej części skazującej <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt 16 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> i uniewinnił go od popełnienia tego zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa (opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku w pkt XI). Konsekwencją tego uniewinnienia było też wyeliminowanie z opisów czynów przypisanych temu oskarżonemu w punktach <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> sformułowań dotyczących działania oskarżonego „w zorganizowanej grupie przestępczej” i wyeliminowanie z podstaw prawnych skazania i wymiaru kary za te czynu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> O tym Sąd Apelacyjny orzekł w wyroku w pkt II lit. c, d, e.</p> <p>Jednocześnie, kierując się przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a>, mając na uwadze fakt, iż dokładnie te same względy przemawiają za uniewinnieniem oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> od popełnienia tożsamego przestępstwa kwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a>, przypisanego mu w pkt 1 zaskarżonego wyroku, Sąd Apelacyjny, wyrokiem w pkt II lit. h na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a> zmienił zaskarżony wyrok w tej części skazującej <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt 1 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> i uniewinnił go od popełnienia tego zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa (opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku w pkt I). Konsekwencją tego uniewinnienia było też wyeliminowanie z opisów czynów przypisanych temu oskarżonemu w punktach 2, 3 i 4 sformułowań dotyczących działania oskarżonego „w zorganizowanej grupie przestępczej” i wyeliminowanie z podstaw prawnych skazania i wymiaru kary za te czyny przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> O tym Sąd Apelacyjny orzekł w wyroku w pkt II lit. j, k, l.</p> <p>B.  <strong> <!-- -->Przestępstwo przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – pkt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przestępstwo przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. B. (1)</span> – pkt 7</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przestępstwo przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. K. (2)</span> – pkt 43</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przestępstwo przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">D. M. (2)</span> – pkt 49.</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy we wskazanych wyżej punktach skazał <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">D. M. (2)</span> za udział w różnych okresach czasu w <span class="anon-block">P.</span>, na terenie całego kraju oraz na terenie państw <span class="anon-block">U.</span> w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym obrocie i przewozie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, jak i na obrocie na terenie <span class="anon-block">P.</span>, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. W. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">R. I.</span>, <span class="anon-block">R. M. (1)</span> ”<span class="anon-block">R.</span>”, <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> oraz inne osoby, tj. za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, przy czym według ustaleń Sądu I instancji, co szczególnie jest widoczne przy opisach przypisanych czynów oskarżonym <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w skład tej grupy wchodził także <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> a także inne nieustalone osoby, przy czym grupa ta na kanwie niniejszej sprawy nazywana jest „grupą <span class="anon-block">M.</span>”.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne dotyczące funkcjonowania tej grupy, jak i udziału w niej poszczególnych osób, w tym w/w oskarżonych a także popełniania w warunkach tej grupy poszczególnych przestępstw narkotykowych zawarł w sekcji 1 formularzowego uzasadnienia na str. 47-62. Natomiast w sekcji 3 uzasadnienia na str. 214 Sąd I instancji przytoczył okoliczności, które wedle jego oceny miały świadczyć nie tylko o istnieniu tej grupy przestępczej, ale i o świadomym udziale w niej wymienionych osób, w tym <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Wprawdzie w sekcji 3 wśród członków tej grupy nie wymienił <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, skupiając się bardziej na funkcjonowaniu tej grupy w związku z przemytami amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span>, ale już w ustaleniach faktycznych w sekcji 1 uzasadnienia na str. 48-49 wprost wskazał, iż istniała zorganizowana grupa przestępcza kierowana przez <span class="anon-block">W. M.</span>, zaś w strukturach tej grupy podlegali mu: <span class="anon-block">D. M. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">P. K. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">P. K. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>”, mężczyźni o pseudonimach <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> i inne nieustalone osoby. <strong> <!-- --> W tym miejscu należy wskazać, iż w odróżnieniu od grupy współpracujących ze sobą osób, uczestniczących w przemytach marihuany do <span class="anon-block">I.</span>, o czym wyżej pod pkt A dokładnie była mowa, w tym przypadku Sąd I instancji w sposób klarowny wykazuje, iż mamy do czynienia ze zorganizowaną grupą przestępczą kierowaną przez <span class="anon-block">W. M.</span>.</strong> Jak bowiem to Sąd I instancji przyjmuje, wskazane wyżej osoby w każdym przypadku miały obowiązek rozliczać się z <span class="anon-block">W. M.</span>, przy czym niektórym z nich nie można było kupować narkotyków bezpośrednio od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i musieli robić to zawsze za pośrednictwem <span class="anon-block">W. M.</span>. Do takich osób należał <span class="anon-block"> (...)</span>, który mógł kupować narkotyki ewentualnie za pośrednictwem <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">D. M. (2)</span> – przyp. SA). Inni zaś, jak wspomniany <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, który wedle oceny Sądu I instancji był „<em> <!-- --> zaufanym człowiekiem <span class="anon-block">W. M.</span> </em>” mogli brać od nich narkotyki bezpośrednio, ale po ich sprzedaży musieli rozliczać się z <span class="anon-block">W. M.</span> (str. 48-49 uzasadnienia). Natomiast, opierając się przede wszystkim na wyjaśnieniach <span class="anon-block">W. B.</span>, Sąd I instancji ustalił, iż, cyt.: „<em> <!-- --> osoby należące do ww. grupy miały z kolei w terenie siatkę swoich dealerów, którzy rozprowadzali przedmiotowe narkotyki i również oni musieli płacić działkę <span class="anon-block">W. M.</span> </em>”, wskazując przykładowo, iż taką osobą był <span class="anon-block"> (...)</span> (str. 49).</p> <p> <strong> <!-- -->Nawiązując jeszcze do grupy, o której mowa była wyżej w pkt A, należy zauważyć diametralną różnicę między jej funkcjonowaniem a funkcjonowaniem „grupy <span class="anon-block">M.</span>”. Te różnice pokazują, iż to właśnie „grupa <span class="anon-block">M.</span>” spełniała wszelkie cechy zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, o których wyżej wspomniano, zaś grupa współpracujących ze sobą osób przy organizowaniu przemytów narkotyków do <span class="anon-block">I.</span> nie nosiła cech zorganizowanej grupy przestępczej, mimo iż współpraca tych osób była dobrze zorganizowana.</strong> </p> <p>Powyższe więc doprowadziło do słusznego uznania przez Sąd I instancji, iż faktycznie na terenie przede wszystkim <span class="anon-block">P.</span> działała zorganizowana grupa przestępcza, którą kierował <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>. Ta okoliczność nie jest przez skarżących kwestionowana w tej sprawie, więc nie zachodzi tu potrzeba, by szerzej się do niej odnosić. Należy tylko wspomnieć, iż o istnieniu tej zorganizowanej grupy przesądził także Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span>, który wyrokiem z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w sposób prawomocny skazał <span class="anon-block">W. M.</span> m.in. za założenie tej grupy i w niej udział, jak i również za udział w tej grupie skazał inne osoby, jak <span class="anon-block">L. W.</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block">P. I.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> czy <span class="anon-block">R. M. (1)</span>, które to ustalenia znalazły też aprobatę Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">P.</span> w wyroku z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> (k. 7080-7081).</p> <p>Skupiając się na członkostwie w tej grupie <span class="anon-block">M.</span> poszczególnych oskarżonych na pierwszy rzut oka rzuca się sprzeczność w rozumowaniu Sądu I instancji co do przynależności do tej grupy oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Wyżej już pod punktem A wykazano, notabene za Sądem I instancji, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> tworzyli swoistego rodzaju „spółkę” dwóch osób, zajmujących się ogólnie pojętym obrotem narkotykami a więc niejako prowadzili we dwóch w sposób nielegalny działalność narkotykową, kontaktując się przy tym z wieloma różnymi osobami, w tym członkami różnych grup przestępczych, m.in. z <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">K.</span>, nabywając od tych osób narkotyki, jak i sprzedając im ten towar, posiadając przy tym do dyspozycji „magazyny”, w których przechowywali narkotyki, w różnych częściach <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Sąd I instancji, opierając się na wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> o tej „spółce” już wspomniał w ustaleniach faktycznych w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 36.</p> <p>Opisując funkcjonowanie działalności w/w „spółki” obu oskarżonych z <span class="anon-block">W. M.</span> i osobami, mającymi należeć do jego grupy, Sąd I instancji wprost ustala, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, zaopatrując się w amfetaminę u <span class="anon-block">A. L.</span> w <span class="anon-block">W.</span> nawiązali też „współpracę” odnośnie wspólnego przemytu amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span>, wykorzystując fakt, iż już w tym czasie <span class="anon-block">W. M.</span> i <span class="anon-block">A. L.</span> organizowali przemyty amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span>, zaś to <span class="anon-block">A. L.</span> miał możliwości z racji swojego działania w <span class="anon-block">W.</span> pozyskania dużej ilości tej substancji psychotropowej. Jednocześnie, co także sam Sąd I instancji ustala, obaj, tj. <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w związku z tą współpracą wykorzystali dostęp do większej ilości amfetaminy, którą pozyskali wyłącznie dla siebie, celem dalszego wprowadzenia jej do obrotu, rozliczając się z tych zakupów z <span class="anon-block">W. M.</span> (str. 47-48 uzasadnienia). Sąd I instancji dostrzega, iż <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jako „spółka” przeprowadzali transakcje narkotykowe, cyt.: „<em> <!-- -->z <span class="anon-block">W. M.</span> i kierowaną przez niego grupą osób, zajmującą się szeroko rozumianym obrotem narkotykami na terenie <span class="anon-block">P.</span> i okolic</em>” (str. 48 uzasadnienia) i w dalszej części uzasadnienia wskazuje na ustalenia dotyczące tej „współpracy”. Sąd I instancji zwraca przy tym uwagę, iż m.in. <span class="anon-block">W. M.</span> kupował od nich narkotyki osobiście lub robił to za pośrednictwem osób, które mu podlegały, wskazując przy tym na te osoby, które mu podlegały (str. 48 i następne uzasadnienia). Te ustalenia dowodzą więc jednoznacznie, iż Sąd I instancji nie ustalił, gdyż notabene nie miał takich podstaw dowodowych, by <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> podlegali <span class="anon-block">W. M.</span>, bądź by byli z nim na równi jako „szefowie” tej grupy, którym znów podlegaliby inni jej członkowie, wymieniani przez Sąd I instancji. Wręcz z dalszych ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy wynika, iż to <span class="anon-block">M. B. (1)</span> z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zaopatrywali grupę <span class="anon-block">M.</span> w narkotyki, skoro, jak przyjmuje Sąd, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> realizując zamówienia na narkotyki dostarczał je wprost <span class="anon-block">W. M.</span> lub jego dziewczynie <span class="anon-block">J. W.</span> bądź zawoził narkotyki do mieszkań „ludzi” <span class="anon-block">M.</span>, jak choćby <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> czy <span class="anon-block"> (...)</span>, przy czym rozliczenia czynił z <span class="anon-block">W. M.</span> (str. 51-52 uzasadnienia). Sąd I instancji także wprost nazywa tę relację <span class="anon-block">W. M.</span> z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, tworzącymi swoistą „spółkę” „współpracą” (str. 57 uzasadnienia), która przecież nie miała tylko miejsca w związku z organizowanymi przemytami amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span>, ale miała związek z zaopatrywaniem grupy <span class="anon-block">M.</span> przez „spółkę” oskarżonych w narkotyki czy też i nabywaniu przez tę „spółkę” od członków tej grupy narkotyków, które wykorzystali we własnej działalności.</p> <p>Jak już wspomniano wyżej, Sąd I instancji oparł swe ustalenia faktyczne w głównej mierze na wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, dając im co do zasady wiarę. Tymczasem należy podnieść, iż <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> wprost podczas rozprawy w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wyjaśnił, iż wspólnie z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> współpracowali z grupą <span class="anon-block">M.</span> na terenie <span class="anon-block"> (...)</span> i całego kraju i dostarczali tej grupie narkotyki: marihuanę, tabletki ekstazy i amfetaminę (k. 4238). Z wyjaśnień tych ani żadnych innych nie wynika w ogóle, by <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> utożsamiali się z tą grupą jako jej członkowie a do tego jeszcze podporządkowani „rozkazom” <span class="anon-block">W. M.</span> czy kogokolwiek innego. Również z tych wyjaśnień nie wynika, by sami takowe „rozkazy” wydawali innym członkom tej grupy przestępczej. To tylko dowodzi jasno, iż rację ma Sąd I instancji, przyjmując, iż obaj oskarżeni współpracowali z tą grupą a nie że zajmowali określone miejsce w jej szeregach. To samo zresztą wynika z dalszych wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wprost wyjaśnił, iż nie dostawał żadnych pieniędzy tytułu ochrony dilerów i w ogóle nie czerpał dochodów ze „spółki” <span class="anon-block">M.</span> i innych, podnosząc, iż ta „spółka” a więc inaczej mówiąc zorganizowana grupa przestępcza <span class="anon-block">M.</span> brała od niego narkotyki (k. 4266) bądź też posiadali narkotyki pochodzące od tej grupy (k. 4268). Ta wypowiedź jednoznacznie tłumaczy, iż <span class="anon-block">B.</span> z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> „handlowali” narkotykami z grupą <span class="anon-block">M.</span> i w żaden sposób nie poczuwali się, by byli członkami tej grupy. Zresztą takie ustalenia płyną także z analizy wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> składanych na etapie śledztwa. Oskarżony bowiem wyjaśniając na tym etapie postępowania wprost wskazywał na różnych odbiorców narkotyków od nich (<span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M.</span> jako „spółki”), w tym na „dużych” odbiorców a więc na ich współpracę w tym zakresie z innymi grupami przestępczymi, jak np. grupą <span class="anon-block">D.</span> (k. <span class="anon-block">(...)</span> t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) czy grupą <span class="anon-block">A. G.</span> (k. 57 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) i wreszcie grupą („ekipą”) <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> (k. 61 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Także powyższe okoliczności wprost wynikają z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., gdzie tak jak w przypadku „grupy <span class="anon-block">G.</span>” (tu twierdził cyt.: „<em> <!-- --> ja nigdy nie byłem w grupie <span class="anon-block">G.</span>, tylko z nim współpracowaliśmy razem z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </em>”), tak i w przypadku „grupy <span class="anon-block">M.</span>” twierdził, iż, cyt.: „<em> <!-- --> my nigdy nie podlegaliśmy pod <span class="anon-block">Z.</span>. Współpracowaliśmy z nim w takim samym okresie jak z <span class="anon-block">G.</span> </em>” (k. 327 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), co także potwierdzał na rozprawie (k. 4349, 4394). To więc, iż ta „współpraca” była między nimi (<span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M.</span>) a „grupą <span class="anon-block">M.</span>” ściślejsza przy organizowaniu przemytów amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span> (k. 327-328 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) nie oznacza automatycznie, że z tego powodu <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> stali się członkami grupy <span class="anon-block">M.</span>.</p> <p>Mając zaś na uwadze te jakże konsekwentne i logiczne wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> na temat „współpracy” z „grupą <span class="anon-block">M.</span>”, nie brzmią już przekonywująco jego depozycje procesowe złożone na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., gdzie twierdził, iż działał w „grupie <span class="anon-block">A. G.</span>” i tak samo działał razem z <span class="anon-block">M.</span> w „grupie” <span class="anon-block">W. M.</span> (k. 7807-7809). Oskarżony przy tym nie wyjaśnił szerzej w czym miałoby się przejawiać jego i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> członkostwo w tej „grupie <span class="anon-block">M.</span>”. Bez wątpienia samo wskazanie przez <span class="anon-block">M.</span> komu mają dostarczyć własny „towar” a nie przecież „towar” należący do „grupy” nie oznacza jeszcze, że podporządkowywali się jego „rozkazom”, jako podlegli członkowie grupy, ale w ramach omawianej wyżej „współpracy” dostarczali te narkotyki tym osobom, które tego potrzebowały. Trzeba przy tym wyraźnie nadmienić, iż Sąd I instancji takich ustaleń niekorzystnych dla obu oskarżonych, na podstawie tych ostatnich wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie poczynił, co jasno wynika z przytaczanych wyżej ustaleń faktycznych.</p> <p>Mając na uwadze wszystkie w/w okoliczności należy wyrazić zdziwienie, iż Sąd I instancji, wbrew własnym ustaleniom, wbrew depozycjom procesowym <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, którym dał wiarę a z których wynikało, iż, cyt.: „<em> <!-- --> ani on, ani <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie podlegali <span class="anon-block">Z.</span>. Współpracowali z nim w takim samym okresie jak z <span class="anon-block">A. G.</span> </em>” (str. 132 uzasadnienia, str. 149-152) przy ocenie prawnej dotyczącej brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej przyjmuje, że <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">A. L.</span> i inni tworzyli zorganizowaną grupę przestępczą (sekcja 3 formularza uzasadnienia na str. 214). Sąd I instancji przy tym, jak to wynika z tych wywodów, tę „grupę” ograniczył tylko do organizowania przemytów amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span>, ale już tu nie wykazał, by poza zachowaniem poszczególnych osób, mających różne role przy tych przemytach, które świadczą o istocie ich wspólnego działania a więc „współsprawstwa” w rozumieniu art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> działania te były dodatkowo podejmowane w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, do której, wedle wskazanych wyżej kryteriów, mieliby należeć <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Skoro zaś w żadnym miejscu uzasadnienia Sąd I instancji nie podważa w/w wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, to te ustalenia co do udziału <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w zorganizowanej grupie przestępczej jawią się jako całkowicie dowolne, niezgodne z zasadami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Na te okoliczności, jak i niedorzeczności przy przyjęciu, iż oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (a tym samym i oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> – przyp. SA) brali udział w strukturach zorganizowanej grupy przestępczej zwraca uwagę <strong> <!-- -->apelujący obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – adw. <span class="anon-block">A. T. (2)</span>, stawiając zarzuty w punktach 1g tiret drugie a także 2 tiret pierwsze</strong> w zakresie omawianego tu czynu, jak i zasadnie je argumentując na str. <span class="anon-block">(...)</span> uzasadnienia apelacji. Także w tym zakresie rację ma skarżący <strong> <!-- -->drugi obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> (adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span>), stawiając <strong> <!-- -->zarzut w pkt 1d tiret pierwsze</strong> i przytaczając w nim te same treści z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, na które wyżej zwrócono uwagę, przy jednoczesnym braku dokładnej i jednoznacznej oceny ze strony Sądu I instancji tych depozycji procesowych a także i stawiając <strong> <!-- -->zarzut w pkt 2 a także w pkt 5</strong> odnoszący się do osoby oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>.</p> <p>Sąd Apelacyjny więc uznając słuszność apelacji obrońców oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w tym względzie i nie znajdując podstaw do uznania, by oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, wyrokiem w pkt II lit. b na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> zmienił zaskarżony wyrok w tej części skazującej <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i uniewinnił go od popełnienia tego zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa (opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku w pkt XVI). Konsekwencją tego uniewinnienia było też wyeliminowanie z opisu czynu przypisanego temu oskarżonemu w pkt <span class="anon-block">(...)</span> sformułowania dotyczącego działania oskarżonego „w zorganizowanej grupie przestępczej”. O tym Sąd Apelacyjny orzekł w wyroku w pkt II lit. f.</p> <p>Jednocześnie, kierując się przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a>, mając na uwadze fakt, iż dokładnie te same względy przemawiają za uniewinnieniem oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> od popełnienia tożsamego przestępstwa kwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>, przypisanego mu w pkt 7 zaskarżonego wyroku, Sąd Apelacyjny, wyrokiem w pkt II lit. i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a> zmienił zaskarżony wyrok w tej części skazującej <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt 7 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i uniewinnił go od popełnienia tego zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa (opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku w pkt VII). Konsekwencją tego uniewinnienia było też wyeliminowanie z opisów czynów przypisanych temu oskarżonemu w punktach <span class="anon-block">(...)</span> i 9 sformułowań dotyczących działania oskarżonego „w zorganizowanej grupie przestępczej”. O tym Sąd Apelacyjny orzekł w wyroku w pkt II lit. ł, m.</p> <p> <strong> <!-- -->W przypadku <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </strong> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>” odnośnie jego przynależności do „grupy <span class="anon-block">M.</span>” sytuacja dowodowa nie jest tak jednoznaczna, jak widzi to Sąd I instancji.</p> <p>Natomiast <strong> <!-- -->w przypadku <span class="anon-block">D. M. (2)</span> </strong> <span class="anon-block">ps. (...)</span> ustalenia Sądu I instancji co do jego sprawstwa i winy nie budzą wątpliwości.</p> <p>Sąd I instancji przytaczając ustalenia faktyczne w tym zakresie wskazał, jak już to wyżej powiedziano, iż <span class="anon-block">W. M.</span> podlegały takie osoby jak: <span class="anon-block">D. M. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">P. K. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>”, mężczyźni o pseudonimach <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> oraz inne nieustalone osoby (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 48). Sąd I instancji ustalając dalej strukturę tej grupy i wyjaśniając rolę każdej z tych osób, jaką pełniła w grupie, wśród tych osób nie wymienił <span class="anon-block">M. K. (2)</span> (str. 48-49). Natomiast osoba tego oskarżonego pojawia się w kontekście dokonania mu przez <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> sprzedaży amfetaminy, tabletek ekstazy i marihuany, jak i kupna przez nich od niego 1 kg marihuany, co dotyczy przestępstwa narkotykowego przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w pkt 44 (str. 49-50 uzasadnienia). Natomiast osoba <span class="anon-block">D. M. (2)</span> jest przedstawiana jako zaufany <span class="anon-block">W. M.</span>, od którego mogli brać (tj. <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>) bezpośrednio narkotyki, jak i były sytuacje, że <span class="anon-block">D. M. (2)</span> brał od nich narkotyki, przy czym od razu do ceny doliczał „dolę” dla <span class="anon-block">W. M.</span> (str. 48-49 uzasadnienia). Jednocześnie Sąd I instancji wskazał na okoliczności zakupu przez <span class="anon-block">D. M. (2)</span> od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> wraz ze <span class="anon-block"> (...)</span> marihuany i tabletek ekstazy, co już objęte jest przypisanym mu przestępstwem w pkt 50, o którym będzie mowa niżej. Poza tym trudno doszukiwać się w treści tych ustaleń faktycznych jakichkolwiek innych informacji, które przemawiałyby za tym, iż <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, który parał się handlem narkotykami (o tym będzie mowa przy omówieniu przestępstwa przypisanego temu oskarżonemu w pkt 44) był rzeczywiście członkiem „grupy <span class="anon-block">M.</span>”.</p> <p>Sąd I instancji, ustalając istnienie, jak i działalność tej grupy <span class="anon-block">M.</span>, jak już wyżej powiedziano, oparł się na wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Mając więc na uwadze przedmiotowy wątek sprawy, należy zwrócić uwagę na te depozycje procesowe oskarżonego, które wskazują na udział <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w tejże grupie. Przy czym Sąd Apelacyjny odniesienie się do zarzutów apelacji obrońcy tego oskarżonego dotyczącej rozpoznania przez <span class="anon-block">B.</span> oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> przy ustosunkowaniu się do czynu przypisanego w pkt 44.</p> <p>Wracając więc do przytaczanych już wyżej wyjaśnień <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> odnośnie działalności tej grupy oskarżony ten na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wyjaśnił, iż, cyt.: „<em> <!-- --> <span class="anon-block">M. K. (2)</span> związany jest z grupą <span class="anon-block">W. M.</span>. Brał w niej udział również <span class="anon-block">E. W. (1)</span>. Oni kontrolowali grupę dilerów na terenie <span class="anon-block">S.</span>. <span class="anon-block">M. K. (2)</span> był w spółce z <span class="anon-block">E. W. (1)</span> i <span class="anon-block">W. M.</span>. Oni płacili za ochronę i możliwość sprzedaży narkotyków na terenie <span class="anon-block">S.</span> </em>” (k. 4238). Mając na uwadze takie pewne oświadczenie oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> można by na jego podstawie zakładać, iż <span class="anon-block">M. K. (2)</span> był czynnym członkiem tej grupy, wykonując w niej konkretną rolę związaną z prowadzeniem biznesu narkotykowego na terenie <span class="anon-block">S.</span>. Poza tym z tych wyjaśnień wynika także, iż w tej grupie działał mężczyzna o pseudonimie <span class="anon-block"> (...)</span> oraz współoskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. M. (2)</span> </strong>, wskazując przy tym ich konkretną rolę w tej grupie, a mianowicie zbieranie pieniędzy od dilerów i przekazywanie ich <span class="anon-block">W. M.</span> (k. 4238).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> podczas przesłuchania na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. podtrzymał swoje twierdzenia, że tę grupę (którą nazwał „spółką” – przyp. SA) tworzyli <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, <span class="anon-block">E. W. (2)</span> i <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, przy czym to od <span class="anon-block">M.</span> wiedział, że <span class="anon-block">D. M. (2)</span> zbiera pieniądze od dilerów, co też potwierdzali ci dilerzy (k. 4266).</p> <p>Wyjaśniając szczegółowiej w toku śledztwa a do tego czasowo bliżej omawianych tu zdarzeń, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> umiejscawiał w jednym szeregu (k. <span class="anon-block">(...)</span> t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), co też należy wiązać z przynależnością ich do jednego kręgu osób (oskarżony <span class="anon-block">B.</span> zresztą nazwał ich „zapaśnikami” – przyp. SA).</p> <p>Podczas przesłuchania w toku śledztwa w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wprost określił <span class="anon-block"> (...)</span> jako wspólnika <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 61 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> w tych wyjaśnieniach wskazywał na zaopatrywanie w narkotyki grupy <span class="anon-block">M.</span> („ekipy <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>), wymieniając osoby należące do tej grupy, w tym już w/w <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 61 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> również w toku przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wskazywał stanowczo, iż, cyt.: „<em> <!-- --> Ząb też ma swoją grupę razem ze Starym <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">E.</span>, nazwiska nie znam. Razem nią kierowali. Podlegali mu <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">S.</span>… i inne osoby</em>”. Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wyjaśnił przy tym, iż im podlegał <span class="anon-block">S.</span> i dilerzy z tego terenu musieli się im opłacać a pieniądze od nich zbierali <span class="anon-block"> (...)</span> i <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> i zanosili im. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wiedział też, że za brak zapłaty były kary, ale jak one były wykonywane, tego nie wiedział (k. 327 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Jednak co do <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w tych wyjaśnieniach pojawiają się pewne nowe okoliczności. Wynika z nich bowiem, że w „interesach”, jakie prowadził on (<span class="anon-block">M. B. (1)</span> – przyp. SA) i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> z <span class="anon-block">W. M.</span> nie mieli udziału <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">E.</span> (k. 327 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Jednocześnie oskarżony <span class="anon-block">B.</span> przyznał, iż osobno sprzedawali amfetaminę <span class="anon-block"> (...)</span>, który też handlował, ale na innym terenie, dla innych klientów, choć w tym samym okresie czasu (k. 327 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony podtrzymał te wyjaśnienia na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4349).</p> <p>Należy zauważyć, iż co do <span class="anon-block">M. K. (2)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) wyjaśnienia te co do przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span> powinny rodzić wątpliwości. Z jednej bowiem strony <span class="anon-block">M. K. (2)</span> miał być jednym z najbliższych wspólników <span class="anon-block">W. M.</span> i prowadzić z nim wspólnie ten „interes”, ale z drugiej strony nie został on dopuszczony przez <span class="anon-block">W. M.</span> do wspólnego interesu prowadzonego przez <span class="anon-block">M.</span> i inne osoby z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (dot. przemytów do <span class="anon-block">S.</span> – przyp. SA). Poza tym, jak to wynika z tych wyjaśnień, <span class="anon-block">M. K. (2)</span> mógł swobodnie i bez pozwolenia <span class="anon-block">W. M.</span> prowadzić działalność narkotykową, choć na innym terenie, to jednak konkurencyjną dla „grupy <span class="anon-block">M.</span>”. Ta wątpliwość powinna więc już zbudzić czujność Sądu I instancji przy ocenie tych niejednoznacznych co do osoby <span class="anon-block">M. K. (2)</span> wyjaśnień pomawiającego go <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 476-481 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), odnośnie tego wątku sprawy <span class="anon-block">M. B. (1)</span> bez wątpliwości podał, iż, cyt.: „<em> <!-- --> w grupie <span class="anon-block">Z.</span> byli </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D.</span> </em> </strong> <em> <!-- --> , <span class="anon-block">m.</span>, <span class="anon-block">S.</span>, później doszedł <span class="anon-block">D. (1)</span> oraz wiele innych osób</em>” (k. 478 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wyjaśniał tu na temat działalności tej grupy i jej członków, w tym na rolę <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. M. (2)</span> </strong> (<span class="anon-block"> (...)</span>). <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. M. (2)</span> </strong> więc, wedle tej relacji, był „<em> <!-- --> człowiekiem <span class="anon-block">Z.</span> </em>”, „<em> <!-- --> handlował dla niego</em>”, brał również towar sam dla siebie, ale za to płacił <span class="anon-block"> (...)</span>. Oskarżony wskazał też na takie zachowanie się <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, które nie były lojalne wobec „szefa”, skoro, cyt.: „<em> <!-- --> czasami brał towar omijając <span class="anon-block">Z.</span> i nie płacąc mu działki</em>” (k. 478 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). <span class="anon-block">D.</span> też rozliczał się z <span class="anon-block">M.</span> po sprzedaży narkotyków (k. 478 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazał przy tym na wysoką pozycję <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w tej grupie, skoro to <span class="anon-block"> (...)</span> przy braniu narkotyków nie potrzebował pośrednictwa innych osób, gdy inne osoby brały od nich bezpośrednio amfetaminę na potrzeby grupy <span class="anon-block">M.</span>, ale już inne osoby, np. <span class="anon-block"> (...)</span> tak nie mogły czynić i robiły to za pośrednictwem <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 478-479 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). <strong> <!-- --> Mówiąc o różnych zdarzeniach dotyczących tej grupy <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie wymienił jednak <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, jako jednego z członków tej grupy, skoro wedle wcześniejszych wyjaśnień miał wręcz być wspólnikiem <span class="anon-block">W. M.</span> </strong> a tejże okoliczności nie sprecyzował w toku rozprawy w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. po odczytaniu tych wyjaśnień (k. 4352-4353).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, składając natomiast wyjaśnienia w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. zdaje się prostować swoje dotychczasowe wypowiedzi odnośnie <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, podnosząc, iż, cyt.: „<strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">M.</span> </em> </strong> (czyli <span class="anon-block">M. K. (2)</span> – <span class="anon-block"> (...)</span> i jego młodszy brat <span class="anon-block">J. K. (2)</span> – <span class="anon-block"> (...)</span> – przyp. SA) <strong> <!-- --> <em> <!-- --> kumplowali się z <span class="anon-block">Z.</span>, jednakże narkotykami obracali samodzielnie. Z tego co wiem, to nie opłacali się <span class="anon-block">Z.</span>. Stary <span class="anon-block">M.</span> miał swoich dilerów w <span class="anon-block">S.</span> </em> </strong>” (k. 497 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Z tych wyjaśnień wynika natomiast, iż <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w kwestii obrotu narkotykami przez sieć dilerską rozliczał się już z <span class="anon-block">W. M.</span>. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w tych wyjaśnieniach też podał okoliczności prowadzenia handlu narkotykami bezpośrednio z <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i jego bratem <span class="anon-block">J.</span> (k. 497 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> potwierdził te wyjaśnienia na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4387).</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego ta istotna rozbieżność w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który był blisko „grupy <span class="anon-block">M.</span>” z racji swoich kontaktów „biznesowych” z <span class="anon-block">M.</span> i innymi osobami, w tym właśnie <span class="anon-block">M. K. (2)</span> budzi poważne wątpliwości co do wiarygodności wcześniejszych pomawiających <span class="anon-block">K.</span> o przynależność do tej grupy depozycji procesowych. Nie ma bowiem w niniejszej sprawie żadnego innego dowodu, który w sposób pewny potwierdziłby te wcześniejsze pomawiające <span class="anon-block">M. K. (2)</span> wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. W tym przedmiocie jedynie wypowiedział się świadek <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T. (2)</span> </strong>. Mianowicie podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wprawdzie ogólnie powiedział o istnieniu grupy <span class="anon-block"> (...)</span>, której to grupie <span class="anon-block"> (...)</span> sprzedawał narkotyki, co tylko dowodzi dodatkowo faktu, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie był członkiem tej grupy a tylko z nią współpracował w biznesie narkotykowym, to nie wymienił tu żadnego innego z oskarżonych. Natomiast podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., rozpoznając ze zdjęć różne osoby (k. 1951-1956) podał, iż wie, że rozpoznany przez niego <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">J. K. (2)</span> – przyp. SA), cyt.: „był jednym z żołnierzy z grupy <span class="anon-block">Z.</span>” oraz wie, że do grupy <span class="anon-block"> (...)</span> m.in. należeli „bracia <span class="anon-block">M.</span>” (k. 1955). Jednak w tym zakresie wyjaśnienia te należy oceniać z wyjątkową dozą ostrożności. Świadek bowiem te swoje twierdzenia opierał tylko na tym, że obracał się w kręgu hurtowników oraz osób trudniących się obrotem narkotykami, poznał m.in. <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span>, którzy mieli własne grupy przestępcze i im szefowali a także poznał inne osoby, o których już wyjaśniał (k. 1979-1983b- odpis na k. 1985-1988). Jednak już na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., gdy przyszło do uściślenia tych informacji, <span class="anon-block">M. T. (2)</span> wyjaśnił, iż nie zna ani z nazwisk, ani z widzenia obecnych na sali rozpraw oskarżonych (a byli tu m.in. obecni <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block"> (...) SA</span>), że wprawdzie rozpoznał ze zdjęć <span class="anon-block"> (...)</span>, ale to było już dawno i to, że był on żołnierzem grupy <span class="anon-block"> (...)</span> wiedział od <span class="anon-block"> (...)</span>, jak i wiedział od <span class="anon-block"> (...)</span>, że bracia <span class="anon-block"> (...)</span> należeli do grupy <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 5147-5152). Należy podkreślić, iż z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wynika, iż <span class="anon-block">M. K. (2)</span> tylko sporadyczne działał dla swojego starszego brata, jak i nie wliczał go do składu „grupy <span class="anon-block">M.</span>”, natomiast chwiejne i sprzeczne zarazem wyjaśnienia <span class="anon-block">B.</span> na temat przynależności <span class="anon-block">M. K. (2)</span> do „grupy <span class="anon-block">M.</span>” nie pozwalają na uznanie tych wyjaśnień (zeznań) <span class="anon-block">M. T. (2)</span> za wiarygodne, skoro jego depozycje w tym zakresie oparte są tylko na informacjach zasłyszanych od <span class="anon-block"> (...)</span>, czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Z uwagi na w/w sprzeczności w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, które więc stanowią jedyny dowód czynu przypisanego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w pkt 43, których nie da się już w żaden sposób usunąć, nie da się na takim dowodzie w sposób pewny ustalić sprawstwa i winy <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w popełnieniu tego przestępstwa. Również do usunięcia tej wątpliwości nie przyczynia się przesłuchanie <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, skoro ten wiedzę na ten temat miał czerpać z wypowiedzi <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który przecież początkowo tę okoliczność w swoich wyjaśnieniach przedstawiał w sposób pewny, by jednak z biegiem czasu dojść do przekonania, że jednak <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, choć w tym samym czasie i mimo swojej znajomości z <span class="anon-block">W. M.</span> działał na własny rachunek w biznesie narkotykowym, co oznacza, iż nie był członkiem „grupy <span class="anon-block">M.</span>”. Notabene, Sąd I instancji w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 143 przytacza tę część wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, z których wynika, iż mimo znajomości <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">W. M.</span> w biznesie narkotykowym obracali się samodzielnie i nie opłacali się <span class="anon-block">M.</span>, czemu dał wiarę, to trudno zrozumieć dlaczego Sąd ten na podstawie tych wyjaśnień nie wyciągnął prawidłowych wniosków, stosując zasadę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Rację ma więc skarżący obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </strong> (adw. <span class="anon-block">A. W. (2)</span>) zarzucając pominięcie w ocenie dowodów wskazanych wyżej różnic w wypowiedziach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co świadczy o słuszności <strong> <!-- -->zarzutów z pkt 1d tiret pierwsze podpunkty bb, cc, dd</strong> a także o słuszności <strong> <!-- -->zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych postawionego w pkt 3 apelacji</strong>.</p> <p>Sąd Apelacyjny więc uznając słuszność apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w tym względzie i nie znajdując podstaw do uznania, by oskarżony <span class="anon-block">M. K. (2)</span> brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, wyrokiem w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438 pkt. 2)">pkt II lit. p</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> zmienił zaskarżony wyrok w tej części skazującej <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w pkt 43 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> i uniewinnił go od popełnienia tego zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa (opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku w pkt XXIV). Konsekwencją tego uniewinnienia było też wyeliminowanie z opisu czynu przypisanego temu oskarżonemu w pkt 44 sformułowania dotyczącego działania oskarżonego „w zorganizowanej grupie przestępczej”. O tym Sąd Apelacyjny orzekł w wyroku w pkt II lit. r.</p> <p> <strong> <!-- -->Inna natomiast sytuacja, w świetle w/w dowodów dotyczy oskarżonego <span class="anon-block">D. M. (2)</span>.</strong> Oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, mający w ówczesnym czasie bliski kontakt z grupą <span class="anon-block">W. M.</span>, w tym z samym <span class="anon-block">M.</span>, ale i osobami, z którymi sam handlował narkotykami, w tym z <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, co do jego roli w grupie <span class="anon-block">M.</span> miał wystarczającą wiedzę, którą przekazał z omówionych wyżej wyjaśnieniach i to w sposób pewny i konsekwentny. Poza tym sam oskarżony <span class="anon-block">D. M. (2)</span> przyznał, iż znał <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M.</span>, ale z sali treningowej klubu sportowego w <span class="anon-block">P.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> i nigdy nie rozmawiali o narkotykach (k. 19-22 t.p. nr 47, k. 4082-4083). W świetle jednak tych dowodów brak jest jakichkolwiek podstaw do podważania prawdomówności pomawiających <span class="anon-block">D. M. (2)</span> wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który przecież sam parał się na dużą skalę biznesem narkotykowym, swoimi wyjaśnieniami, w tym w zakresie kontaktów z tą grupą i narkotykowych z <span class="anon-block">D. M. (2)</span> obciążał również siebie a tym samym nie miał żadnych powodów, by w sposób celowy i fałszywy jednocześnie przedstawić rolę <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w tej grupie przestępczej w związku z prowadzoną przez tą grupę działalnością narkotykową.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelujący obrońca oskarżonego <span class="anon-block">D. M. (2)</span> </strong> (adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span>) w apelacji nie przedstawił żadnej przekonywującej argumentacji, która mogłaby zdyskredytować w/w dowód z pomówień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w tym konkretnym zakresie jako wiarygodny. Sam fakt doszukiwania się przez skarżącego sprzeczności w relacjach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, które dotyczą innych wątków sprawy czy osób, na które zresztą sprzeczności także Sąd Apelacyjny zwrócił uwagę wyżej, jak i na które zwróci uwagę poniżej, ustosunkowując się do uniewinnienia oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span>, nie może spowodować uznania, iż te wyjaśnienia są także niewiarygodne w omawianym tu wątku dotyczącym <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i jego w pełni świadomej przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span>. Tym samym <strong> <!-- -->niezasadny jest w całości postawiony w tej apelacji zarzut z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 1 pkt. 1 d)">pkt 1d tiret pierwsze</a>, jak i zarzut obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 pkt. 3)">pkt 3</a>, jak i zarzut postawiony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 pkt. 5)">pkt 5</a> apelacji błędu w ustaleniach faktycznych dotyczących udziału <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w w/w grupie przestępczej</strong>.</p> <p>IV.  <strong> <!-- -->PRZESTĘPSTWA NARKOTYKOWE</strong> </p> <p>A.  <strong> <!-- --> Przestępstwo z art. 55 ust. 3 u.p.n. i art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – pkt <span class="anon-block">(...)</span> i oskarżonemu <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt 2.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">M. M. (1)</span> został skazany za udział w przewozie marihuany z <span class="anon-block">H.</span> przez <span class="anon-block">F.</span> do <span class="anon-block">I.</span> w ilościach wskazanych w opisie tego czynu, przy czym czterokrotnie te przewozy zostały dokonane a ostatni przewóz był „usiłowany” ze względu na zatrzymanie kurierów.</p> <p>Sąd Okręgowy okoliczności tych zdarzeń przedstawił bardzo szczegółowo w dokonanych ustaleniach faktycznych w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 37-46.</p> <p>Ustalenia te zaś zostały dokonane przez Sąd Okręgowy na podstawie obszernych w tym zakresie wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (k. 4235-4237, 21-26 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>, 92 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>, 47-51 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span> a także k. 323-329 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span> oraz k. 4388-4389), które w wielu szczegółach co do tych przemytów znajdowały wsparcie w również szczegółowych wyjaśnieniach (zeznaniach) <span class="anon-block">T. Ł.</span> (obecnie <span class="anon-block">B.</span> – k. 1764-1768, 1769-1773, 1774-1776 teczki – materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie, k. 4808) i <span class="anon-block">D. G. (1)</span> (obecnie <span class="anon-block">M.</span> –k. 736-744, 748-750) a pośrednio także w zeznaniach (wyjaśnieniach) <span class="anon-block">M. W. (1)</span> (k. 2222), <span class="anon-block">S. G.</span> (k. 1639-1641), <span class="anon-block">D. W. (2)</span> (k. 829-831, 833-836, 852-854, 4471-4472) a także <span class="anon-block">M. K. (5)</span> (k. 1333-1342 teczki – materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie).</p> <p>Sąd I instancji, oceniając te dowody, jak i inne, z których wynikały okoliczności dotyczące tych zdarzeń, w sposób pełny i jednocześnie logiczny ocenił wyjaśnienia składane przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, konfrontując je jednocześnie z innymi dowodami, w tym z wymienionymi wyżej depozycjami procesowymi świadków, wskazując przy tym na ich zgodność co do ilości marihuany, czasu i okoliczności przewożenia poszczególnych partii z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">I.</span>, jak i osób zaangażowanych w ten proceder (patrz: sekcja 2 formularza uzasadnienia na str. 105-111).</p> <p>Powyższe więc potwierdza tylko, iż nie zawsze wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> były w sprawie odosobnione, bowiem w wielu sytuacjach, choćby w takich jak okoliczności omawianego tu czynu znajdowały one potwierdzenie w innym materiale dowodowym. To zaś znów pokazuje, iż niezasadne są twierdzenia apelujących, którzy starają się całkowicie zdyskredytować wyjaśnienia pomawiającego w tej sprawie inne osoby <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Nawet więc tam, gdzie wyjaśnienia te nie znajdują jakiegoś szczególnego wsparcia w innym materiale dowodowym, pamiętać trzeba przecież, iż oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> był zainteresowany w składaniu wyjaśnień obciążających inne osoby biorące udział w biznesie narkotykowym zgodnie z prawdą, by móc rzeczywiście liczyć na dobrodziejstwa wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> i także z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 5)">art. 60 § 5 k.k.</a> W takim jednak wypadku wyjaśnienia te odnośnie konkretnego zdarzenia, nie mówiąc o udziale w nim konkretnej osoby muszą być konsekwentne i logiczne a jednocześnie poddane należytej ocenie zgodnie z zasadami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Przykładem takiej oceny jest wskazane wyżej przy zorganizowanej grupie przestępczej rozumowanie Sądu Apelacyjnego przy ocenie tego dowodu z pomówienia, które w przypadku <span class="anon-block">M. K. (2)</span> doprowadziło do uwolnienia go od zarzutu brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.</p> <p>W niniejszej przypadku, jak już to wynika z w/w rozważań, wyjaśnienia oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> nie są odosobnione odnośnie zdarzeń związanych z przemytami marihuany z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">I.</span>, a tym samym nie ma żadnych racjonalnych podstaw, by negować ich wiarygodność.</p> <p>Należy przy tym jeszcze zwrócić uwagę na jakże istotną kwestię, wynikającą z tych wyjaśnień oskarżonego dotyczącą samego sposobu działania <span class="anon-block">M. M. (1)</span> a to pod kątem stawianych przez apelujących zarzutów, iż konkretne osoby nie potwierdzały w swoich zeznaniach (wyjaśnieniach), by w konkretnych transakcjach narkotykowych brał udział właśnie <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (patrz: <strong> <!-- -->zarzuty obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> z pkt 1d tiret trzecie, tiret czwarte, tiret piąte, tiret szóste, tiret siódme, z pkt 1f tiret pierwsze</strong>, do czego się zresztą już wyżej odnoszono w pkt I w uwagach ogólnych pod literą A).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> od samego początku konsekwentnie wskazywał na taki udział w tym procederze, działającego wraz z nim „w spółce” <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, który to udział faktycznie powodował, iż każdy handlujący narkotykami (kupujący czy sprzedający), mimo iż czynił to z w/w swoistą „spółką” dwóch osób, tj. <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, mógł sądzić, iż faktycznie transakcje przeprowadzał wyłącznie z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Już w śledztwie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wyjaśnił, iż <span class="anon-block"> (...)</span> zaproponował mu „spółkę” i tak razem pracowali do wpadki <span class="anon-block">Ł.</span>, czyli do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. <span class="anon-block">(...)</span> t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) i dalej, co wyjaśnił a co zostało na podstawie tych wyjaśnień przedstawione w zarzutach aktu oskarżenia dotyczyło ich wspólnej działalności, stąd słusznie w zarzutach im postawiono w tych przypadkach, iż działali „wspólnie i w porozumieniu”, choćby fizycznie <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie był widziany podczas tych transakcji. Przykładowo, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> sam przywoził narkotyki do domu <span class="anon-block"> (...)</span> lub <span class="anon-block"> (...)</span>, ewentualnie <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> lub <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 61 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazał na sposób funkcjonowania ich obu jako w/w „spółki” i rozliczeń w jej ramach (k. 4240-4247). Znamienne są więc wyjaśnienia, z których wynika, iż w ich układzie to generalnie <span class="anon-block">M. M. (1)</span> wskazywał mu, gdzie, komu i ile narkotyków miał zawieźć i bywało też, że sam to robił (k. 4240). Jak wynika z tych wyjaśnień, zarówno <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jak i on do tej ich „spółki” wnieśli „swoich” dotychczasowych klientów, jak również z biegiem ich działalności wspólnej zapoznawali inne osoby. Przy czym w tym ich układzie <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, cyt.: „<em> <!-- --> chciał się ze mną dzielić po połowie i chciał, abyśmy byli w spółce, gdyż nie chciał fizycznie zajmować się działalnością narkotykową, tzn. nie chciał narkotyków wozić, zanosić</em>”, co wynikało z obawy przed obserwowaniem przez służby (k. 4241). Jak więc wyjaśnił oskarżony <span class="anon-block">B.</span>, początkowo, gdy zaczęli współpracować, to <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w ogóle nie woził i nie zanosił narkotyków, dopiero później również to robił, ale generalnie to on (<span class="anon-block">M. B. (1)</span> – przyp. SA) nosił narkotyki, zaś <span class="anon-block">M. M. (1)</span> robił to wtedy, gdy on nie mógł, był zajęty, nie było go bądź <span class="anon-block">M.</span> był bliżej magazynu (k. 4241-4242), co także wynika z jego wyjaśnień z rozprawy z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4308). Z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> więc wynika, iż przy tych wszystkich transakcjach, mimo, że fizycznie brał w nich udział <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, uczestniczył również z pełną świadomością <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, gdyż transakcje te były prowadzone w obopólnym ich, jako „wspólników” uzgodnieniu i uzyskiwane korzyści z tych transakcji narkotykowych dotyczyły ich obu zgodnie z ich własnymi ustaleniami na temat wspólnego funkcjonowania w tym biznesie przestępczym. Trzeba przy tym dodać, iż narkotyki nabywane od kontrahentów trafiały do ich wspólnego „magazynu”, jak również wydawane były kontrahentom z tego „magazynu”. Notabene, te okoliczności również wynikają z całokształtu wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>, gdy mówił o poszczególnych transakcjach (sprzedaży czy zakupie bądź przemycie narkotyków), gdyż transakcje te zawsze były akceptowane przez ich obu.</p> <p>Odnośnie omawianego tu przestępstwa dotyczącego przemytów marihuany do <span class="anon-block">I.</span>, to należy zauważyć, iż wprawdzie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. G.</span> </strong> nie wyjaśnił wprost na temat tych przemytów i udziału w nich <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, chociaż wskazywał, że znał <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 1626-1627), twierdząc jednak na rozprawie, iż mówiąc o <span class="anon-block"> (...)</span> miał na myśli <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (k. 1650-1652), co zresztą nie przekonuje, gdyż jednocześnie <span class="anon-block">S. G.</span> doskonale wiedział, iż <span class="anon-block">B.</span> to <span class="anon-block"> (...)</span>, co wynika z jego wyjaśnień na k. 1641. Jednak <span class="anon-block">S. G.</span> przyznał, że na prośbę <span class="anon-block">B.</span> załatwił mu dobry samochód do przemytów (choć twierdził, że papierosów a nie narkotyków), to jest <span class="anon-block">F. (...)</span> i zlecił na jego prośbę blacharzowi zrobienie skrytek do przemytu w dwóch samochodach (k. 1641, 1650-1652, 4996-4999). Zeznania te więc pośrednio wspierają wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> co do roli w tym procederze <span class="anon-block">S. G.</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. W. (2)</span> </strong> znów przyznał, iż wykonał na zlecenie <span class="anon-block">M. B. (1)</span> skrytkę w samochodzie, która, jak się domyślał, służyła do przemytu narkotyków, przecząc przy tym, by znał <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (k. 829-832, 833-836, 852-854, 4471-4472). Wyjaśnienia te więc potwierdzają depozycje procesowe <span class="anon-block">M. B. (1)</span> dotyczące przeróbek samochodów pod kątem zamontowania w nich skrytek do przewozu marihuany.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </strong> wprawdzie przeczył początkowo znajomości z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block">T. F.</span>, <span class="anon-block">S. E.</span>, <span class="anon-block">T. Ł.</span>, <span class="anon-block">M. B. (3)</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, ale przyznawał się do znajomości z <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, choć miała to być znajomość na gruncie „sportowym” i zaprzeczał jakichkolwiek kontaktów z narkotykami (k. 2197-2198, 2199-2200, 2211-2213, 2217-2223). Jednak już podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. przyznał, że znał także <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">T. F.</span> i <span class="anon-block">T. Ł.</span>, przecząc jednak, by brał udział w jakichkolwiek przemytach narkotyków do <span class="anon-block">I.</span> (k. 2220-2223). Abstrahując jednak od tego zaprzeczenia co do przemytów <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w tych wyjaśnieniach przyznał, iż pewne zdarzenia z jego udziałem miały miejsce, gdyż miał kolegę mieszkającego w miejscowości <span class="anon-block">L.</span> w <span class="anon-block">I.</span> o imieniu <span class="anon-block">A.</span> i to <span class="anon-block">M. B. (1)</span> pytał się go, czy posiada w <span class="anon-block">I.</span> kogoś, kto kupiłby narkotyki. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przyznał przy tym, że dla <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który organizował przemyt marihuany, skontaktował się z tym <span class="anon-block">A.</span>, kupił bilet na prom dla osoby o nazwisku <span class="anon-block">Ł.</span>, był też w <span class="anon-block">I.</span> przy odbiorze marihuany, widział z <span class="anon-block">Ł.</span> jakąś kobietę a nadto w tych wyjaśnieniach zasugerował, iż <span class="anon-block">M. M. (1)</span> miał z tym coś wspólnego, co kryło się za jego wypowiedzią, iż, cyt.: „<em> <!-- --> <span class="anon-block">B.</span> miał jakiś dług wobec <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </em>” (k. 2222). Jednocześnie <span class="anon-block">M. W. (1)</span> także pośrednio przyznał w tych wyjaśnieniach, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> handlował narkotykami, gdyż na początku <span class="anon-block">(...)</span> r. oferował mu zakup tabletek ekstazy (k. 2222-2223), co znów pośrednio potwierdza wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> złożone na k. 50 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span> dotyczące zbycia <span class="anon-block">M. W. (1)</span> co najmniej 7000 sztuk tabletek ekstazy (dot. czynu przypisanego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> qq).</p> <p>Wprawdzie <span class="anon-block">M. W. (3)</span> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. wycofał się ze swoich wyjaśnień w w/w zakresie, twierdząc, iż, gdy tak wyjaśniał, to obrał taką linię obrony (k. 4809-4811), jednak w tym zmienionym zakresie zeznania te nie mogą zostać uznane za wiarygodne, gdyż nie tylko stoją w oczywistej sprzeczności z jego własnymi wyjaśnieniami ze śledztwa, to nadto stoją w całkowitej opozycji do uznanych za wiarygodne wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i depozycji procesowych <span class="anon-block">T. Ł.</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span>.</p> <p>Wspomniany <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. Ł.</span> </strong> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>) w swoich obszernych wyjaśnieniach na k. 1764-1768, 1769-1773, 1774-1776 teczki – materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie dokładnie wyjaśnił na temat tych pięciu przemytów marihuany do <span class="anon-block">I.</span>, wskazując na nieudany piąty przemyt, kiedy to został zatrzymany przez służby, jak i na udział w tych działaniach różnych osób, w tym, poza swoją partnerką życiową <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (3)</span> także na kluczowy udział <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, którzy razem zajmowali się handlem narkotykami oraz organizacją tych przemytów, co także podtrzymał na rozprawie (k. 4808). Te depozycje procesowe dodatkowo znajdują wsparcie w wyjaśnieniach (zeznaniach) <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> (obecnie <span class="anon-block">M.</span>), która wyjaśniła na temat udziału <span class="anon-block">T. Ł.</span> i jej samej w tych wyjazdach z narkotykami do <span class="anon-block">I.</span> i na udział w tym procederze <span class="anon-block">M. B. (3)</span> oraz <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), przyznając przy tym, iż widziała też <span class="anon-block"> (...)</span>, zaś o jego roli w tym procederze, jak i roli <span class="anon-block">M. B. (3)</span> dowiedziała się od <span class="anon-block">T. Ł.</span>, który, jak sam przyznawał, pracował przy tym przemytach dla <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 736-740, 741-744, 748-750, 5029).</p> <p>Te dowody osobowe razem wzięte, łącznie z zeznaniami <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K. (5)</span> </strong> (k. 1333-1342 teczki – materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie) a także dowodami zabezpieczonymi w związku z tym ostatnim niedokończonym przemytem przez francuskie organy ścigania wskazują jednoznacznie na prawidłowość ich oceny, dokonanej przez Sąd Okręgowy w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 105-111 a tym samym na prawidłowość dokonanych w tym względzie ustaleń faktycznych.</p> <p>Tu, jakże liczne dowody osobowe wskazują w sposób jednoznaczny na wiarygodność wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> pomawiających <span class="anon-block">M. M. (1)</span> o udział w tych zdarzeniach. Nie dość bowiem, że wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w tym przedmiocie są konsekwentne, to nadto znajdują wsparcie w jakże licznych innych dowodach, co tylko utwierdza w przekonaniu, iż brak jest podstaw do dyskredytowania przez skarżących tego dowodu z pomówienia. W tym zakresie za nieuzasadnione więc uznać należy <strong> <!-- --> stawianie przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> zarzutów w punktach 1b i 2 tiret pierwsze i przez obrońcę tego oskarżonego – adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> w pkt 1d i pkt 4</strong>. Należy dodać, iż w apelacjach tych obaj obrońcy w rzeczywistości w ogóle nie odnoszą się do w/w całościowego materiału dowodowego a tym samym nie podważyli oni skutecznie ustaleń faktycznych w przedmiotowym zakresie a tym samym nie podważyli zasadności przyjęcia winy oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w popełnieniu przypisanego mu w pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku przestępstwa kwalifikowanego z art. 55 ust. 3 u.p.n. i art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z art. i art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> Kwalifikacja ta nie jest zresztą podważana przez skarżących. Natomiast konsekwencją przyjęcia przez, iż oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> czynu tego nie popełnił w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, gdyż do takiej grupy nie przynależał i wyeliminowania z podstawy skazania i wymiaru kary przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, Sąd Apelacyjny złagodził orzeczoną wobec oskarżonego za to przestępstwo karę pozbawienia wolności do 3 lat i <span class="anon-block">(...)</span> miesięcy pozbawienia wolności, o czym orzekł w pkt IIc wyroku. W ocenie Sądu odwoławczego orzeczona za tę zbrodnię z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. kara pozbawienia wolności, przekraczająca tylko nieznacznie dolny próg ustawowego zagrożenia, mając na uwadze jakże znaczne ilości „przemyconych” narkotyków w postaci marihuany, jak i dokonanie z jednym usiłowaniem aż pięciu takich „przemytów” i to w krótkim okresie czasu, łącznie z orzeczoną już karą grzywny jest karą w pełni sprawiedliwą przez pryzmat przesłanek określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>) a tym samym zasługującą na aprobatę.</p> <p>Również, kierując się przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a>, jak i w/w okolicznościami, Sąd Apelacyjny złagodził orzeczoną wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za to przestępstwo w pkt 2 zaskarżonego wyroku karę pozbawienia wolności do 3 lat i <span class="anon-block">(...)</span> miesięcy, o czym orzekł w pkt IIj wyroku. Bez wątpienia bowiem dotychczasowa kara 4 lat pozbawienia wolności byłaby niesprawiedliwa, mając na uwadze nie tylko postawę procesową tego oskarżonego, ale i wewnętrzną sprawiedliwość wyroku odnośnie kar orzeczonych za to przestępstwo <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>B.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – pkt <span class="anon-block">(...)</span> i oskarżonemu <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt 3.</strong> </p> <p>Co do tego przestępstwa, popełnionego niejako przy okazji dokonywania przemytów narkotyków do <span class="anon-block">I.</span>, Sąd I instancji przytoczył ustalenia faktyczne w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 40-41. Jak to zauważył Sąd Okręgowy, ta marihuana, wynikająca z opisu tego przestępstwa, została zakupiona przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w <span class="anon-block">H.</span> z przeznaczeniem na „rynek krajowy” a została przewieziona do <span class="anon-block">P.</span> przez <span class="anon-block">T. Ł.</span>.</p> <p>Pamiętając o ocenie przytoczonych wyżej pod literą A dowodów, z których to wynikały okoliczności przemytów narkotyków do <span class="anon-block">I.</span>, jak i z których wynikają okoliczności omawianego tu przemytu marihuany z <span class="anon-block">H.</span> do <span class="anon-block">P.</span> należy dowody te ocenić w tożsamy sposób co do tego czynu. Sąd I instancji tak zresztą czyni w uzasadnieniu w sekcji 2 formularza na str. 107, dając w tym zakresie wiarę wyjaśnieniom <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Trzeba więc wspomnieć, iż okoliczności tego przemytu wynikają wprost z wyjaśnień <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> na k. <span class="anon-block">(...)</span> i 48-49 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span> oraz k. 4237. Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wprost wskazał, iż <span class="anon-block">T. Ł.</span> wówczas przywiózł na jego i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> potrzeby dodatkowo 5 kg marihuany, którą wiózł w przerobionym samochodzie marki <span class="anon-block">S. (...)</span> (k. 4237). Okoliczności tego przemytu pierwszy raz pojawiły się w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. <span class="anon-block">(...)</span> t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), zaś zostały dodatkowo potwierdzone w wyjaśnieniach z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 48-49 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) i poza w/w rozprawą przyznane przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4269-4271). Należy dodać, iż okoliczności tego przemytu znajdują także potwierdzenie w wyjaśnieniach <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. Ł.</span> </strong> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>) na k. 1766 i 1772 teczki materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie. <span class="anon-block">T. Ł.</span> bowiem przyznał, iż ten samochód otrzymał od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> z marihuaną, jaką mu zapakowano w <span class="anon-block">H.</span>, wrócił do <span class="anon-block">P.</span> (k. 1766 w/w teczki) i ten przemyt nastąpił po zawiezieniu narkotyków do <span class="anon-block">I.</span> w drodze powrotnej i, cyt.: „<em> <!-- --> to był towar <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">S.</span> </em>”, który załadował <span class="anon-block"> (...)</span> i który też go w <span class="anon-block">P. (1)</span> odebrał (k. 1772 w/w teczki), które to wyjaśnienia świadek potwierdził także na rozprawie (k. 4808).</p> <p>Mając zaś na uwadze całokształt wyjaśnień <span class="anon-block">T. Ł.</span>, jakie wskazano wyżej pod literą A, w tym, na temat współpracy przy handlu narkotykami <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, które znów korespondują z wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, to nie może ulegać wątpliwości, iż wyjaśnienia te, mimo zaprzeczeń ze strony <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, zasługują w pełni na wiarę. To zaś potwierdza prawidłowość ocen tych dowodów przeprowadzonych przez Sąd I instancji i przekonuje co do zasadności przypisania oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> przestępstwa kwalifikowanego z w/w przepisów, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, w pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku.</p> <p>W tym zakresie za nieuzasadnione więc uznać należy stawianie przez <strong> <!-- -->obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> zarzutów w punktach 1b i 2 tiret pierwsze i przez obrońcę tego oskarżonego – adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> w pkt 1d i pkt 4</strong>. Należy dodać, iż w apelacjach tych obaj obrońcy w rzeczywistości w ogóle nie odnoszą się do tego materiału dowodowego a tym samym nie podważyli oni skutecznie ustaleń faktycznych w przedmiotowym zakresie a tym samym i nie podważyli zasadności przyjęcia winy oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w popełnieniu przypisanego mu w pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku przestępstwa. Przyjęta przez Sąd Okręgowy kwalifikacja tego przestępstwa nie jest podważana przez skarżących. Natomiast konsekwencją przyjęcia przez Sąd Apelacyjny, iż oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> czynu tego nie popełnił w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, gdyż do takiej grupy nie przynależał i wyeliminowania z podstawy skazania i wymiaru kary przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, Sąd Apelacyjny złagodził orzeczoną wobec oskarżonego za to przestępstwo karę pozbawienia wolności do 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, o czym orzekł w pkt IId wyroku. W ocenie Sądu odwoławczego orzeczona za tę zbrodnię z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. kara pozbawienia wolności, przekraczająca tylko minimalnie dolny próg ustawowego zagrożenia, mając na uwadze znaczne ilości „przemyconej” jednorazowo marihuany, łącznie z orzeczoną już karą grzywny jest karą w pełni sprawiedliwą przez pryzmat przesłanek określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>) a tym samym zasługującą na aprobatę.</p> <p>Również, kierując się przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a>, jak i w/w okolicznościami, Sąd Apelacyjny złagodził orzeczoną wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za to przestępstwo w pkt 3 zaskarżonego wyroku karę pozbawienia wolności do 3 lat i 2 miesięcy, o czym orzekł w pkt IIk wyroku. Bez wątpienia bowiem pozostawienie w mocy orzeczonej za ten czyn kary pozbawienia wolności byłoby niesprawiedliwe, mając na uwadze nie tylko postawę procesową tego oskarżonego, ale i wewnętrzną sprawiedliwość wyroku odnośnie kar orzeczonych za to przestępstwo <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>C.  <strong> <!-- --> Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (5)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> i oskarżonemu <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt 4 oraz przestępstwo z art. 53 ust. 2 u.p.n. przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> i oskarżonemu <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span>.</strong> </p> <p>Również i to przestępstwo (z art. 55 ust. 3 u.p.n.), tak jak poprzednie omówione pod literą B, zostało popełnione przy okazji wyjazdów z narkotykami do <span class="anon-block">I.</span>, o których to wyjazdach była już wyżej mowa. Pod literą A dokładnie omówiono dowody, w tym wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">T. Ł.</span> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>), które z racji wzajemnego wsparcia co do treści, jak i konsekwencji oraz znajdowania pośredniego wsparcia w innych dowodach, zasługiwały na wiarę. Tym samym nie ma również żadnych uzasadnionych podstaw, by kwestionować wiarygodność depozycji procesowych <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">T. Ł.</span> w omawianym tu zakresie.</p> <p>Sąd Okręgowy okoliczności faktyczne dotyczące tego przestępstwa przytoczył w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 43 i 67. Z ustalonych przez Sąd I instancji faktów wynika, iż za namową <span class="anon-block">M. B. (1)</span> po te narkotyki w postaci 5 kg <span class="anon-block"> (...)</span> pojechał do <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">M. B. (3)</span>, przy czym narkotyki te zostały nabyte przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> „na szrocie” w <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M. B. (3)</span> przywiózł je do <span class="anon-block">P.</span> (dot. czynu z art. 55 ust. 3 u.p.n.) a następnie ta substancja psychotropowa w ilości co najmniej 0,5 kg została przekazana <span class="anon-block">R. S. (2)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) w celu przetworzenia jej na tabletki ekstazy, co nastąpiło na terenie <span class="anon-block">S.</span> za pomocą działającej tam tabletkarki (dot. czynu z art. 53 ust. 2 u.p.n.).</p> <p>Należy wspomnieć, iż co do całości tych zdarzeń szczegółowe wyjaśnienia złożył <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong>. Składając w tym zakresie pierwszy raz wyjaśnienia w śledztwie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. podał, iż po pierwszym zatrzymaniu <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. T. (2)</span> – przyp. SA) kupowali w <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> od osoby o imieniu <span class="anon-block">M.</span> w <span class="anon-block">M.</span>, przywozili ten narkotyk do <span class="anon-block">P.</span>, po czym przekazali go <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">R. S. (2)</span> – przyp. SA), który z tego dla nich zrobił 110.000 tabletek za pomocą tabletkarki, którą posiadał w <span class="anon-block">S.</span> i dalej te tabletki sprzedawali na terenie <span class="anon-block">P.</span> (k. <span class="anon-block">(...)</span> teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span> wyjaśnił, iż ta substancja <span class="anon-block"> (...)</span> została przez nich nabyta przy okazji powrotu z przemytu marihuany do <span class="anon-block">I.</span>, podnosząc, iż z <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. M. (1)</span>) zakupili 5 kg <span class="anon-block"> (...)</span> za 2400 euro za 1 kg, która to substancja została załadowana do skrytek w <span class="anon-block">F. (...)</span> prowadzonym przez <span class="anon-block">M. B. (3)</span> i „kryształy” te po przywiezieniu do <span class="anon-block">P.</span> zostały przekazane mężczyźnie o <span class="anon-block">ps. (...)</span> (to <span class="anon-block">R. S. (2)</span> – przyp. SA), który był wspólnikiem <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. T. (2)</span> – przyp. SA) z <span class="anon-block">K.</span>. W zamian otrzymali wyprodukowane dla nich z tej substancji tabletki ekstazy w ilości 110.000 sztuk, przy czym za przerobienie tego <span class="anon-block"> (...)</span> zapłacili <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł (k. 50 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> te wyjaśnienia potwierdził na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4269-4271). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> jednocześnie na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. w swobodnej wypowiedzi wskazał na przewiezienie przez <span class="anon-block">M. B. (3)</span> z <span class="anon-block">H.</span> tych „kryształów<span class="anon-block"> (...)</span>, które to narkotyki przekazali <span class="anon-block">R. S. (2)</span> i zostały one przerobione na 110.000 tabletek ekstazy (k. 4237).</p> <p>Sąd I instancji zwrócił uwagę na treść tych wyjaśnień, dając im w pełni wiarę (sekcja 2 formularza uzasadnienia na str. 109, 119 i 120).</p> <p>Oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> (k. 74-76, 89-81, 83-85, 86-87, 202-204, 307-309, 367-369, 378-379, 422-424, 439-493 teczki personalnej nr 1 i k. 4073-4075) nie potwierdził tych okoliczności, przy czym, oskarżony ten zaprzeczał, by miał coś wspólnego z działalnością narkotykową. Wyjaśnień tych w konfrontacji z konsekwentnymi w tej kwestii wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie można uznać za wiarygodne i stanowią one jedynie przejaw obranej przez niego linii obrony. Podkreślić bowiem trzeba, iż wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pomawianiu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> o udział razem z nim w przestępczości narkotykowej nie są odosobnione. Na udział bowiem <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w procederze narkotykowym i to we współudziale z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazują zeznania (wyjaśnienia) omawianego już wyżej <span class="anon-block">T. Ł.</span> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>), które znajdują dodatkowe wsparcie w omówionych wyżej zeznaniach (wyjaśnieniach) <span class="anon-block">D. G. (1)</span> (obecnie <span class="anon-block">M.</span>). To zaś, iż inne przesłuchane osoby nie potwierdzają, by razem z <span class="anon-block">B.</span> działał również <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie oznacza, by w tym zakresie <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który nie miał procesowego interesu w tym, by fałszywie obciążać swoimi depozycjami <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, kłamał. Na okoliczności dotyczące składania wyjaśnień przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i na ich ocenę zwrócono już wyżej, pod punktem I i <span class="anon-block"> (...)</span> uwagę, więc nie zachodzi tu potrzeba, by powielać przytaczaną tam argumentację.</p> <p>Co jednak istotne, wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w zakresie obu omawianych tu czynów znajdują wsparcie w innym dowodach.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. Ł.</span> </strong> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>) w toku wyjaśnień z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wprost wskazał, iż po dokonaniu jednego z przemytów marihuany do <span class="anon-block">I.</span> otrzymał telefon od <span class="anon-block">B.</span>, z którego wynikało, że trzeba pojechać do <span class="anon-block">M.</span> po narkotyk (podał, iż zrozumiał, że to miało być <span class="anon-block"> (...)</span>) i gdy on się na ten kurs nie zgodził, to po narkotyk ten pojechał <span class="anon-block">M. B. (3)</span>. To od <span class="anon-block">B.</span> dowiedział się, że przywiózł do <span class="anon-block">P.</span> substancję, z których wytwarza się tabletki ekstazy (k. 1767 teczki materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie). Świadek ten potwierdził te okoliczności podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., wprost podnosząc, iż substancja ta została przywieziona z <span class="anon-block">H.</span> przez <span class="anon-block">M. B. (3)</span> dla <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 1772 teczki materiały <span class="anon-block">F.</span> tłumaczenie).</p> <p>Powyższe dowody razem wzięte przekonują do prawidłowości ustaleń Sądu I instancji w tym względzie, co znalazło odbicie w treści zaskarżonego wyroku w punktach 4 (dot. <span class="anon-block">M. B. (1)</span>) i <span class="anon-block">(...)</span> (dot. <span class="anon-block">M. M. (1)</span>).</p> <p>Potwierdzenie przez <span class="anon-block">T. Ł.</span> okoliczności przywozu <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">H.</span> również wpływa na ocenę wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> pod kątem wiarygodności co do zdarzeń dotyczących czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">B.</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> i oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Należy przy tym jeszcze wskazać na dodatkowe wyjaśnienia w tym względzie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong>. Mianowicie podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., kiedy rozpoznawał z wizerunków różne osoby, wyraźnie wskazał, rozpoznając ze zdjęć <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, jako <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>, iż zrobił on dla „nich” (czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) te 110.000 tabletek z tego <span class="anon-block"> (...)</span>, które przemycił wraz z innymi osobami w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. z <span class="anon-block">H.</span> (k. 223-228 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>), co potwierdził na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4346). Także podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wyraźnie podał, iż to <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">H.</span> przekazał <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 326 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), co także znalazło odzwierciedlenie w wyjaśnieniach z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 398 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), wskazując przy tym wyraźnie, iż na tym przerobieniu <span class="anon-block"> (...)</span> na tabletki korzyść uzyskali także <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. T. (2)</span> – przyp. SA) i „<em> <!-- --> jeszcze jeden wspólnik, którego aktualnie nie pamiętam</em>” (czyli <span class="anon-block">W. S. (2)</span> – przyp. SA), co <span class="anon-block">M. B. (1)</span> potwierdził również w toku rozprawy w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4.343-4.353).</p> <p>Poza tym wyjaśnienia te znów znajdują odzwierciedlenie w zeznaniach <span class="anon-block">R. S. (2)</span>. <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. S. (2)</span> </strong> bowiem podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. przyznał, iż przez <span class="anon-block">M. T. (2)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> r. poznał <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span> – przyp. SA) i <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) i on (czyli <span class="anon-block">R. S. (2)</span> – przyp. SA) w tym czasie współpracował w obrocie narkotykami z <span class="anon-block">W. S. (2)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, z którym też współpracował <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, który zorganizował tabletkarkę. <span class="anon-block">R. S. (2)</span> w tych wyjaśnieniach wskazał na swoją działalność narkotykową, w której współpracował z <span class="anon-block">W. S. (2)</span> a także wskazywał na inne osoby, uczestniczące w przestępczości narkotykowej (k.2902-2911). Z wyjaśnień tych też jasno wynikają kontakty narkotykowe z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, przy czym, jak to podał <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> w większości transakcji przyjeżdżał z <span class="anon-block"> (...)</span>, przy czym same transakcje załatwiał ze <span class="anon-block"> (...)</span>, gdyż w tym czasie <span class="anon-block"> (...)</span> z reguły przebywał w samochodzie a niekiedy i <span class="anon-block"> (...)</span> przyjeżdżał sam, co znów znajduje potwierdzenie w omawianych już wyżej wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (pod literą A), z których wynikało, iż <span class="anon-block">M. M. (1)</span> działał niejako z ukrycia, nie afiszując się swoją osobą przy transakcjach narkotykowych. Wyjaśnienia <span class="anon-block">R. S. (2)</span> potwierdzają też istotną w tym wątku sprawy okoliczność, że od <span class="anon-block"> (...)</span> otrzymał <span class="anon-block"> (...)</span> w ilości nie mniejszej niż 0,5 kg w celu przerobienia na tabletki, przy czym <span class="anon-block">R. S. (2)</span> wyraził przekonanie, że było tego <span class="anon-block"> (...)</span> 0,5 kg a nie 5 kg. Świadek w tych wyjaśnieniach podał, iż to <span class="anon-block"> (...)</span> było w bryle i zostało przerobione na tabletki w tabletkarce w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, która została zabezpieczona przez Policję.</p> <p>Przy okazji tych wyjaśnień należy zauważyć, iż mowa jest w nich o obrocie kokainą, która miała pochodzić od <span class="anon-block">M.</span>, zaś pośrednikiem w jej dostarczeniu do <span class="anon-block">P.</span> dla <span class="anon-block"> (...)</span> miał być <span class="anon-block">S. Ł.</span>, za co <span class="anon-block">Ł.</span> miał sprawę karną. Bez wątpienia jest to więc odwołanie się przez świadka do sprawy zakończonej wniesieniem aktu oskarżenia, do którego znów odwoływał się w swojej apelacji <strong> <!-- --> obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> w zarzucie w pkt 1f tiret drugie</strong>. Te wyjaśnienia dowodzą natomiast, iż powyższy zarzut apelującego nie znajduje żadnego uzasadnienia, gdyż wynika z nich, że <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie handlował kokainą po okresie, kiedy <span class="anon-block">B.</span> twierdził, że już handlem narkotykami nie zajmował się. Notabene, <span class="anon-block">R. S. (2)</span> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. nie potrafił już wskazać, w jakim okresie czasu współpracował z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i czy w okresie wskazanym w akcie oskarżenia, przedstawionym przez apelującego obrońcę, rzeczywiście <span class="anon-block">B.</span> jeszcze zajmował się obrotem kokainą (k. 5506). To zaś znów dowodzi, iż nie można, tak jak chce to apelujący obrońca, przyjmować w sposób pewny, że <span class="anon-block">M. B. (1)</span> co do czasookresu swojej działalności narkotykowej mówi nieprawdę.</p> <p>Co istotne, na k. 2904 i 2905 <span class="anon-block">R. S. (2)</span> wyraźnie i jednoznacznie ze zdjęć rozpoznał osobę <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">R. S. (2)</span> wprawdzie podtrzymał w/w wyjaśnienia w całości, a więc i co do przekazania mu przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> celem przerobienia jej na tabletki ekstazy a jedynie próbował wycofać się ze swojego jednoznacznego rozpoznania <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, twierdząc, iż nie pamięta, czy <span class="anon-block">B.</span> przyjeżdżał z <span class="anon-block"> (...)</span>, bo to było dawno bądź czy by <span class="anon-block"> (...)</span> mówił coś o <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>To potwierdzenie przez <span class="anon-block">R. S. (2)</span> wyjaśnień złożonych w śledztwie, które korespondują z wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazuje tylko na wiarygodność tych depozycji procesowych złożonych przez ich obu w przedmiocie tego <span class="anon-block"> (...)</span>. Jedyna nieścisłość dotyczy ilości dostarczonego do przetworzenia <span class="anon-block"> (...)</span>. Słusznie więc w tym przedmiocie, z korzyścią dla <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>) Sąd I instancji przyjął co najmniej 0,5 kg tej substancji psychotropowej, co znów świadczy o zachowaniu obiektywizmu przez ten Sąd i o należytym respektowaniu zasady określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Skoro zaś omówione wyżej dowody dotyczące przywozu <span class="anon-block"> (...)</span> z <span class="anon-block">H.</span> i następnie ich przetworzenia, tyle, że w mniejszej ilości, niż przywieziona substancja, stanowią jedną wiarygodną całość, z której także wynika udział w tym przedsięwzięciu oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, to odmienne w tym przedmiocie co do udziału tej osoby zeznania (wyjaśnienia) innych osób, do których odwołują się skarżący, nie mogą zostać uznane w tej sprawie za wiarygodne, co dotyczy depozycji procesowych złożonych przez <span class="anon-block">M. T. (2)</span> i <span class="anon-block">W. S. (2)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T. (2)</span> </strong> nie dość, że w toku śledztwa nie chciał niczego powiedzieć na temat <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, przyznając jednak się do bliskiej z nim znajomości (k. 1945-1948, 1949-1957, 1975), to na rozprawie, już jako świadek podał, iż wiedział, że <span class="anon-block">M. M. (1)</span> dobrze znał się z <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który zajmował się działalnością narkotykową (co szeroko wynika z wyjaśnień złożonych przez <span class="anon-block">M. T. (2)</span> w charakterze podejrzanego), natomiast zasłaniał się brakiem wiedzy, czy <span class="anon-block">M. M. (1)</span> prowadził z <span class="anon-block">B.</span> jakieś interesy narkotykowe, nie potrafiąc też wyjaśnić, dlaczego <span class="anon-block">B.</span> twierdził, że kupował od niego narkotyki razem z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (k. 5148), by ostatecznie powiedzieć, że <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie miał żadnych kontaktów z narkotykami (k. 5150-5151).</p> <p>Zeznania, w których <span class="anon-block">M. T. (2)</span> zaprzeczył, by <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zajmował się obrotem narkotykami uznać należy w sposób jednoznaczny za niewiarygodne, gdyż nie tylko stoją one w opozycji z wiarygodnymi w tym względzie wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, które w tym zakresie znajdują dodatkowo wsparcie choćby w przytaczanych wyżej zeznaniach (wyjaśnieniach) <span class="anon-block">T. Ł.</span> (obecnie <span class="anon-block">B.</span>) i <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, ale i w przytoczonych przez Sąd Okręgowy okolicznościach ujęcia <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i ujawnienia „magazynu” z narkotykami, pozostającego w dyspozycji <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 81-84), które to ustalenia, jak i dowody na ich poparcie, w tym m.in. zeznania kierowcy taksówki <span class="anon-block">E. S.</span>, czy funkcjonariuszy Policji <span class="anon-block">P. G.</span>, <span class="anon-block">W. S. (3)</span>, <span class="anon-block">D. G. (2)</span> i <span class="anon-block">T. G.</span> nie są w tej sprawie kwestionowane. Nie ulega więc najmniejszej wątpliwości, iż prawdziwe są wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, z których wynikają okoliczności zajmowania się przez <span class="anon-block">M. M. (1)</span> działalnością narkotykową.</p> <p>Tym samym również fakt, iż w innych relacjach procesowych, do których odwołują się skarżący obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, w tym w wyjaśnieniach <span class="anon-block">W. S. (2)</span> nie pojawiają się dane osobowe czy <span class="anon-block">pseudonim (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>, także poprzez pryzmat omawianych tu przestępstw, w żaden sposób nie może zdyskredytować wiarygodności pomawiających <span class="anon-block">M. M. (1)</span> depozycji procesowych <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Zresztą na te okoliczności także wskazano już wyżej przy uwagach ogólnych w pkt I, jak i przy zwróceniu uwagi na wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt <span class="anon-block"> (...)</span>, co tylko przemawia za brakiem uznania zasadności stawianych w tych apelacjach zarzutów apelacyjnych, w tym <strong> <!-- -->stawianych zarzutów w punktach 1b i 2 tiret pierwsze apelacji obrońcy – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> i w punktach 1d i 4 apelacji obrońcy – adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> </strong>. Należy dodać, iż w apelacjach tych obaj obrońcy w rzeczywistości w ogóle nie odnoszą się do tego materiału dowodowego albo nie starają się podważyć jego oceny pod kątem zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> a tym samym nie podważyli oni skutecznie ustaleń faktycznych w przedmiotowym zakresie i tym samym nie podważyli zasadności przyjęcia winy oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w popełnieniu przypisanych mu w pkt <span class="anon-block">(...)</span> i w pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku przestępstw. Przyjęte przez Sąd Okręgowy kwalifikacje tych przestępstw nie są podważane przez skarżących.</p> <p>Natomiast konsekwencją przyjęcia przez Sąd Apelacyjny, iż oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> czynu przypisanego mu w pkt <span class="anon-block">(...)</span> nie popełnił w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, gdyż do takiej grupy nie przynależał i wyeliminowania z podstawy skazania i wymiaru kary przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, Sąd Apelacyjny złagodził orzeczoną wobec oskarżonego za to przestępstwo karę pozbawienia wolności do 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, o czym orzekł w pkt IIe wyroku. W ocenie Sądu odwoławczego orzeczona za tę zbrodnię z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n. kara pozbawienia wolności, przekraczająca tylko minimalnie dolny próg ustawowego zagrożenia, mając na uwadze znaczne ilości „przemyconej” jednorazowo substancji psychotropowej, łącznie z orzeczoną już karą grzywny jest karą w pełni sprawiedliwą przez pryzmat przesłanek określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>) a tym samym zasługującą na aprobatę.</p> <p>Również, kierując się przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 k.p.k.</a>, jak i w/w okolicznościami, Sąd Apelacyjny złagodził orzeczoną wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za to przestępstwo w pkt 4 zaskarżonego wyroku karę pozbawienia wolności do 3 lat i 2 miesięcy, o czym orzekł w pkt IIl wyroku. Bez wątpienia bowiem pozostawienie w mocy orzeczonej za ten czyn kary pozbawienia wolności byłoby niesprawiedliwe, mając na uwadze nie tylko postawę procesową tego oskarżonego, ale i wewnętrzną sprawiedliwość wyroku odnośnie kar orzeczonych za to przestępstwo <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Natomiast Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw, by w jakikolwiek sposób ingerować w treść zaskarżonego wyroku w pkt <span class="anon-block">(...)</span> (a tym samym i w pkt <span class="anon-block">(...)</span> dot. <span class="anon-block">M. B. (1)</span>). Jak już wspomniano wyżej, przyjęta do tego przestępstwa kwalifikacja prawna z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2</a> u.p.n., przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> nie budzi wątpliwości i nie jest przy tym kwestionowana przez strony. Natomiast orzeczona za ten czyn kara 3 lat pozbawienia wolności stanowi minimalny wymiar kary przewidziany za tę zbrodnię, więc brak jest podstaw do jakiegokolwiek jej kwestionowania, zwłaszcza przy braku apelacji na niekorzyść oskarżonego.</p> <p>D.  <strong> <!-- --> Przestępstwo z art. 55 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> i oskarżonemu <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span>.</strong> </p> <p>Abstrahując od dowolnych ustaleń dotyczących działania obu oskarżonych w grupie przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span>, co zostało dokładnie wyjaśnione wyżej w pkt III, Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące czterech „przemytów” amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span> przy udziale oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zawarł w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 56-62. Ustalenia te zostały natomiast w głównej mierze poczynione na podstawie pomawiających różne osoby, w tym <span class="anon-block">M. M. (1)</span> wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (sekcja 2 formularza uzasadnienia na str. 112-116). Nie ulega wątpliwości, iż ocena tego dowodu została przeprowadzona przez Sąd Okręgowy prawidłowo, zgodnie z regułami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i zasługuje na akceptację.</p> <p>Należy zaznaczyć, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w toku rozprawy w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. w swobodnej wypowiedzi wyjaśnił na temat swojego, jak i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> udziału w tych zdarzeniach związanych z przemytem amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span>, jak i rolą innych osób, w tym <span class="anon-block">R. I.</span>, jako kuriera i <span class="anon-block">A. L.</span>, jako dostawcy narkotyków (k. 4239-4240). <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> podczas składania swoich wyjaśnień w śledztwie już w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. wyjaśnił na temat organizacji tych przemytów, jak i osób w nie zaangażowanych (k. <span class="anon-block">(...)</span> teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>), kontynuując i jednocześnie potwierdzając depozycje procesowe w tym zakresie podczas przesłuchań w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 61-62 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 92-94 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 327-328 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) i w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 478 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) co znajduje odbicie we wskazanych wyżej okolicznościach faktycznych Sądu I instancji. Wyjaśnienia te zostały przy tym potwierdzone przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w toku rozprawy (k. 4270-4277, k. 4345, k. 4349-4353). Dodać też trzeba, że <span class="anon-block">M. B. (1)</span> podczas okazywania mu wizerunków różnych osób rozpoznał m.in. <span class="anon-block">A. L.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, od którego brali amfetaminę, którą przemycili do <span class="anon-block">S.</span> (k. 223-228 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Powyższe wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie tylko, że są konsekwentne i wystarczająco precyzyjne co do ilości przemytów, osób w to zaangażowanych i ilości przemycanej amfetaminy, to nadto znajdują one odbicie w innych dowodach.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. I.</span> </strong>, w toku przesłuchania na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., będący „kurierem” przyznał się w całości do brania udziału w tych przemytach, wskazując na udział w nich <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który został z nim skontaktowany przez <span class="anon-block">R. M. (1)</span>. Z zeznań <span class="anon-block">R. I.</span> wynikają okoliczności zorganizowanych łącznie 5 przemytów, w tym zatrzymania go podczas ostatniego przemytu, ilości przemycanej amfetaminy a także znajomości świadka z blacharzem <span class="anon-block">L. W.</span>, dostawcą narkotyków z <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">A. L.</span> a także z <span class="anon-block">R. M. (1)</span> (k. 5321-5323). Zeznania te więc uznać należy za wiarygodne, jako że wspierają wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> co do udziału wymienionych przez <span class="anon-block">I.</span> w procederze, w tym także osoby <span class="anon-block"> (...)</span>, z którą <span class="anon-block">B.</span> miał mieć ten interes narkotykowy. W zeznaniach tych wprawdzie nie padają dane <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, ale w świetle już tego, co wyżej mówiono na temat samych wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> odnośnie udziału <span class="anon-block">M.</span> w tej działalności narkotykowej ich, jako „spółki” dwuosobowej, nie może mieć to wpływu na ocenę wyjaśnień <span class="anon-block">B.</span> odnośnie udziału w tym procederze <span class="anon-block">M. M. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. W.</span> </strong> w toku przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wskazał na ten proceder związany z przemytami amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span> a dokładniej mówiąc na robienie skrytek w samochodach do przewozu amfetaminy, wskazując wprost na osobę <span class="anon-block"> (...)</span>, czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który w tym procederze aktywnie uczestniczył, jak i rozpoznając ze zdjęć <span class="anon-block">D. M. (1)</span> (<span class="anon-block">ps. (...)</span>), biorącego udział w tych zdarzeniach (k. 2302-2305, k. 2327-2329 i 5320-5321). Wyjaśnienia (zeznania) te należy ocenić tak samo, jak depozycje procesowe <span class="anon-block">R. I.</span>. Wprawdzie z wyjaśnień tych nie wynika udział w tych zdarzeniach <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, ale i nie wynika zaprzeczenie tego udziału. Poza tym depozycje te nie podważają konsekwentnych twierdzeń <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w zakresie udziału wspólnego z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w organizowaniu tych przemytów. Jednocześnie zeznania (wyjaśnienia) <span class="anon-block">R. I.</span> i <span class="anon-block">L. W.</span> potwierdzają fakty przedstawione przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> co do organizacji tych przemytów, źródeł zaopatrzenia w narkotyki i sposób realizacji przewożenia narkotyków z <span class="anon-block">P.</span> do <span class="anon-block">S.</span>, co tylko dodatkowo wzmacnia wiarygodność wskazanych wyżej pomawiających <span class="anon-block">M. M. (1)</span> wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Podobnie wyjaśnienia (zeznania) <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. M. (1)</span> </strong> należy ocenić w tożsamy sposób. Świadek ten, przyznając się do udziału w tych przemytach wskazał na <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">L. W.</span> i <span class="anon-block">R. I.</span> oraz własną osobę, jak i na ich role w tym procederze (k. 2352-2356, 2357-2358, 2359-2362, 5389-5391), co pozostaje w zgodzie z wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co także wzmacnia ich wiarygodność.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. W. (3)</span> </strong> znów potwierdził depozycje procesowe <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, z których wynika, iż wypożyczył przyczepę <span class="anon-block">R. I.</span>, która później była zatrzymana na terytorium <span class="anon-block">S.</span> (k. 123-127 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Dodatkowo Sąd I instancji wskazał także na inne okoliczności i dowody, świadczące o wiarygodności wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w tym wątku sprawy (sekcja 2 uzasadnienia formularzowego na str. 116).</p> <p>Natomiast <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T. (2)</span> </strong> przyznał, iż był obecny podczas rozmów <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">W. M.</span> z <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">A. L.</span> – przyp. SA), którego rozpoznał ze zdjęć dotyczących przemycania amfetaminy do <span class="anon-block">S.</span>, którą miał właśnie dostarczać <span class="anon-block">L.</span> z <span class="anon-block">W.</span> (k. 1954).</p> <p>Powyższe dowody razem wzięte wskazują więc na to, że przytaczane przez oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> fakty dotyczące tych przemytów miały miejsce. Fakt, iż żadne źródło dowodowe nie potwierdza, by <span class="anon-block">M. M. (1)</span> brał w tym procederze razem z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> udział nie podważa wiarygodności tych pomawiających wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>. Na temat wiarygodności tego pomówienia już wielokrotnie się wyżej wypowiadano, w tym wyżej pod literą C, więc nie zachodzi tu potrzeba, by znów przytaczać tożsamą argumentację. To zaś przemawia za brakiem uznania zasadności stawianych <strong> <!-- -->w apelacjach obrońców oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zarzutów apelacyjnych, w tym stawianych zarzutów w punktach 1b i 2 tiret pierwsze apelacji obrońcy – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> i w punktach 1d i 4 apelacji obrońcy – adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> </strong>. Należy również i w tym miejscu nadmienić, iż w apelacjach tych obaj obrońcy w rzeczywistości w ogóle nie odnoszą się do tego materiału dowodowego albo nie starają się podważyć jego oceny pod kątem zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> a tym samym nie podważyli oni skutecznie ustaleń faktycznych w przedmiotowym zakresie i tym samym nie podważyli zasadności przyjęcia winy oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w popełnieniu przypisanego mu w pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku przestępstwa. Wprawdzie apelujący obrońca – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> odnosi się do zeznań <span class="anon-block">R. I.</span> i <span class="anon-block">R. M. (1)</span> na str. 16 apelacji, jednak już wyżej przytoczona ich treść i ocena wskazuje, iż nie ma racji skarżący, iż zeznania te powinny zdeprecjonować pomawiające <span class="anon-block">M. M. (1)</span> o udział w tych przemytach wskazane wyżej wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Przyjęta przez Sąd Okręgowy kwalifikacja tego przestępstwa ciągłego nie jest podważana przez skarżących. Nie ulega też wątpliwości, iż ten powtarzający się w czasie proceder związany z kolejnymi przemytami stanowił stałe źródło dochodu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> Mimo więc przyjęcia, iż oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> czynu przypisanego mu w pkt <span class="anon-block">(...)</span> nie popełnił w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, gdyż do takiej grupy nie przynależał, brak było podstaw do wyeliminowania z podstawy skazania i wymiaru kary przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> Jednocześnie Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do złagodzenia i tak dość łagodnej kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za to przestępstwo. Kara 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i kara grzywny w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda jest karą wyjątkowo łagodną, jeżeli uwzględni się ustawowe zagrożenie karą pozbawienia wolności i grzywny przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 55;art. 55 ust. 3)">art. 55 ust. 3</a> u.p.n., jak i w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1)">art. 33 § 1 k.k.</a> i to mając na uwadze zagrożenia przewidziane karami obowiązujące w czasie popełnienia tych czynów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>) a także znaczne ilości i rodzaj przemycanego narkotyku, jak i działanie w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> </p> <p>E.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z art. 56 ust. 3 u.p.n. przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. D. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span>.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">M. D. (1)</span> został w tym punkcie skazany za przestępstwo, polegające na tym, że na początku <span class="anon-block">(...)</span> r. uczestniczył w obrocie 1 kg ziela konopi innych niż włókniste o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, poprzez nabycie tej marihuany od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">D. M. (1)</span> celem dalszej odsprzedaży.</p> <p>Sąd I instancji w tym względzie ustalenia faktyczne, jakie poczynił w sprawie, przytoczył w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 63. Ustalenia te zaś zostały poczynione w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co wynika z sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 127, 134, którym wyjaśnieniom dał wiarę.</p> <p>Należy zauważyć, iż <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> w toku składania przez siebie obciążających inne osoby wyjaśnień, wiedział, kim jest <span class="anon-block">M. D. (1)</span> o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, gdyż rozpoznał go na okazywanych mu wizerunkach wielu osób (k. 223-228 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Natomiast w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wyjaśniał o wielu osobach, z którymi on i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> handlowali narkotykami. Podał wówczas, iż chłopak o ksywie „Drewno z <span class="anon-block">J.</span>”, tj. małolat jeżdżący srebrnym <span class="anon-block">B. (...)</span> kupił od nich w połowie <span class="anon-block">(...)</span> r. kilogram „trawy” przez <span class="anon-block"> (...)</span> a transakcja ta odbyła się w <span class="anon-block">P.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> a cena za marihuanę wynosiła około <span class="anon-block">(...)</span> zł (k. 66 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> w toku rozprawy w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. potwierdził te wyjaśnienia, podnosząc, iż tym „Drewnem z <span class="anon-block">J.</span>” jest oskarżony <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, którego rozpoznał z tablic poglądowych a którego poznał podczas transakcji narkotykowej z jego udziałem (k. 4276-4277). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wskazał w tych wyjaśnieniach z rozprawy o okolicznościach tej transakcji, nie pamiętając już dokładnie, czy dotyczyła ona 1 kg czy też 2 kg marihuany, którą przekazał w siatce <span class="anon-block">D.</span> pod nieobecność innych osób. Oskarżony o tyle pamiętał tę transakcję, gdyż narkotyki te rozliczał z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> jego brat <span class="anon-block">D.</span>, zaś fizycznie odbierał je właśnie <span class="anon-block">M. D. (1)</span>. Dodatkowo <span class="anon-block">M. B. (1)</span> podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wyjaśnił, iż w maju <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">D. M. (3)</span> dzwonił do <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA), informując go, że przyjedzie <span class="anon-block"> (...)</span> po 2 kg marihuany i jak przyjechał, to wydał mu ten narkotyk bez pieniędzy, zaś rozliczenie miało nastąpić między <span class="anon-block">M. M. (1)</span> a <span class="anon-block">D. M. (1)</span> (k. 399 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Wyjaśnienia te znów oskarżony <span class="anon-block">B.</span> potwierdził na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4351), przyznając, iż tej ilości marihuany już nie pamięta, skoro wcześniej mówił o 1 kg a także wyjaśnił na temat samego przebiegu transakcji i samego wyglądu marihuany, którą umieścił w siatce, logicznie przy tym dodając, iż narkotyk ten nie mógł być umieszczony luzem, gdyż jego zapach stanowiłby zagrożenie i musiał być dodatkowo owinięty.</p> <p>Natomiast podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wyjaśnił, iż ta transakcja z osobą o <span class="anon-block">ps. (...)</span> miała miejsce na początku <span class="anon-block">(...)</span> r., tj. w czasie, gdy nastąpiła ostatnia transakcja z <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">D.</span> zakupił od nich wtedy 1 kg marihuany w cenie <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł za 1 kg, zaś <span class="anon-block">D.</span> po ten narkotyk przysłał <span class="anon-block">M. M. (1)</span> (k. 503 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wyjaśnienia te potwierdził na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4388).</p> <p>Wreszcie w tożsamy sposób <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wyjaśnił na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., choć tutaj także nie był pewien czy przekazywał <span class="anon-block">M. D. (1)</span> 1 czy 2 kg marihuany (k. 4247).</p> <p>Jak już wyżej wskazano, <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong> nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu czynów i nie ustosunkował się do tego zdarzenia, zaś <span class="anon-block">D. M. (1)</span> odmówił złożenia wyjaśnień.</p> <p>Natomiast <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. D. (1)</span> </strong> nie przyznał się do tego przestępstwa, twierdząc, że nie zna w ogóle <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, choć przyznał, że zna <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, z którym chodzi na mecze. Oskarżony dodał, iż w ogóle nie miał do czynienia z narkotykami, zaś wyjaśnienia <span class="anon-block">B.</span> to pomówienia (k. 20-22, 23-25 teczki personalnej nr 70 i k. 4076).</p> <p>Należy wskazać, iż wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> są w zakresie tego pomówienia wyjątkowo konsekwentne. Jedynie tej konsekwencji zabrakło przy wskazaniu czasu zdarzenia i ilości marihuany. Jednak, jak już to podnoszono wyżej w części ogólnej (w pkt I) oskarżony <span class="anon-block">B.</span> nie prowadził żadnych notatek a tym samym zapamiętanie takich szczegółów co do dokładnego czasu i ilości narkotyku było praktycznie niemożliwe. Natomiast oskarżony <span class="anon-block">B.</span>, kojarząc dopiero pewne fakty wskazał, iż było to na początku <span class="anon-block">(...)</span> r. oraz transakcja dotyczyła 1 kg marihuany. Co do szczegółów tej transakcji oskarżony był już konsekwentny w swoich twierdzeniach, w tym także co do faktu kibicowania przez <span class="anon-block">M. D. (1)</span> drużynie piłkarskiej, jak i znajomości z <span class="anon-block">D. M. (1)</span>, co znajduje także odbicie w w/w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. D. (1)</span>. Te razem wzięte okoliczności prowadzą więc do jednoznacznego wniosku co do wiarygodności pomawiających <span class="anon-block">M. D. (1)</span> wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Trzeba przy tym podkreślić, iż oskarżony <span class="anon-block">B.</span> nie miał żadnych powodów, by fałszywie obciążać akurat <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, jak również nie może być tu mowy o żadnej pomyłce w rozpoznaniu przez <span class="anon-block">B.</span> tej osoby, którą od początku określał jako <span class="anon-block"> (...)</span>. Oskarżony <span class="anon-block">M. D. (1)</span> natomiast w swoich przeczeniach nie może zostać uznany za wiarygodnego, gdyż nie wskazał na jakiekolwiek logiczne okoliczności, które dyskredytowałyby pomawiające go wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Sąd I instancji trafnie więc uznał wyjaśnienia <span class="anon-block">M. D. (1)</span> za niewiarygodne, uciekając się do zbliżonej z powyższą argumentacji a nadto słusznie tłumacząc wskazane wyżej sprzeczności w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> (sekcja 2 formularza uzasadnienia na str. 169-170).</p> <p>Tym samym nie budzi wątpliwości przyjęcie przez Sąd I instancji, iż oskarżony <span class="anon-block">M. D. (1)</span> dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa. To zaś prowadzi do wniosku, iż <strong> <!-- -->zarzut apelacji obrońcy tego oskarżonego – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> zawarty w pkt 1b i w pkt 2 tiret drugie</strong> nie znajduje uzasadnienia. Treść wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jest w pełni wystarczająca a nie zdawkowa, by na jej podstawie dokonać niekorzystnych dla oskarżonego <span class="anon-block">D.</span> ustaleń faktycznych. Tym samym dywagacje apelującego w tym względzie zawarte na str. 9 apelacji nie mogą przekonywać. Przy czym, jak wspomniano wyżej, te nieścisłości co do czasu popełnienia tego czynu, jak i ilości narkotyku zostały poprzez wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> prawidłowo rozstrzygnięte przez Sąd I instancji.</p> <p>Zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego nie budzą też przyjęta do tego przestępstwa kwalifikacja prawna, z zastosowaniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, jak i rodzaj i wymiar orzeczonych kar a także orzeczenia dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na okres 5 lat próby, oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego, zaliczenia okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej grzywny (okres pozbawienia wolności wynika z dokumentów na k. 5 i 99 teczki personalnej nr 70) oraz orzeczenia nawiązki na wskazany cel społeczny (dotyczy orzeczeń z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 pkt. 30;art. 4 pkt. 31;art. 4 pkt. 32;art. 4 pkt. 33;art. 4 pkt. 34)">punktów 30-34</a>).</p> <p>Powyższe więc przekonuje, iż apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. D. (1)</span> nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>F.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">R. G. (1)</span> w pkt 35.</strong> </p> <p>Przestępstwo to polega na tym, że <span class="anon-block">R. G. (1)</span> w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span>, działając w warunkach art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie co najmniej 5 kg marihuany o wartości co najmniej 71.500 zł, zbywając ją w 3 transzach <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> celem dalszej odsprzedaży.</p> <p>Sąd I instancji ustalenia faktyczne w tym względzie przytoczył w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 76-77. Jednocześnie ustalenia faktyczne dotyczące tego czynu oparł na wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> przytoczonych w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 128, 144, którym dał wiarę i na podstawie których przypisał <span class="anon-block">R. G. (1)</span> popełnienie omawianego tu przestępstwa narkotykowego.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> podczas okazywanych mu w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wizerunków osób rozpoznał wśród nich osobę o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, czyli <span class="anon-block">R. G. (1)</span> (k. 223-228 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, gdy był przesłuchiwany w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. i wyjaśniał na temat dostawców dla niego i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> narkotyków podał, iż jednym z ich dostawców narkotyków był mężczyzna o <span class="anon-block">ps. (...)</span>. Od niego wzięli marihuanę w ilości „<em> <!-- --> około 4 kg po <span class="anon-block">(...)</span>.5 zł</em>”. <span class="anon-block"> (...)</span> miał wtedy magazyn na <span class="anon-block">W.</span> w szeregowcach (k. 70 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. potwierdził te wyjaśnienia, dodając, iż podane przez niego ilości marihuany nie były obarczone dużym marginesem błędu tak, jak to miało miejsce w przypadku osób, które działały na dużą skalę (k. 4306-4307). Podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, odwołując się do przeprowadzonego eksperymentu, wskazał rejon, gdzie mieściło się mieszkanie <span class="anon-block"> (...)</span>, podając przy tym, iż wówczas <span class="anon-block"> (...)</span> jeździł samochodem marki <span class="anon-block">S. (...)</span> kol. srebrnego, jak i <span class="anon-block">T. (...)</span> kol. srebrnego, którą też jeździła jego żona. Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wskazał przy tym, że w okresie od poznania <span class="anon-block"> (...)</span> w połowie <span class="anon-block">(...)</span> r. do początku <span class="anon-block">(...)</span> r. co najmniej dwukrotnie kupili od niego marihuanę w dwóch transzach: za pierwszym razem było to około 1,5 kg marihuany a za drugim razem około 2,5 kg marihuany, płacąc mu po <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł za 1 kg. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> podał, iż <span class="anon-block"> (...)</span> tłumaczył, że to były końcówki większych partii marihuany, którą przywoził z <span class="anon-block">H.</span> w ilości po około 7-8 kg i tę końcówkę chciał sprzedać, by mieć pieniądze na kolejny wyjazd do <span class="anon-block">H.</span> po marihuanę. Jednocześnie <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazał, iż te 2 transakcje miały miejsce na <span class="anon-block">W.</span>, pod sklepem spożywczym, który znajdował się w pobliżu mieszkania, wynajmowanego przez <span class="anon-block"> (...)</span>. Wreszcie w tych wyjaśnieniach oskarżony <span class="anon-block">B.</span> przyznał także, iż <span class="anon-block"> (...)</span> sprzedawali marihuanę i ostatni raz widział go przy takiej sprzedaży 1 lub 2 kg marihuany, jaka miała miejsce w czasie kiedy oni wynajmowali mieszkanie przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na początku <span class="anon-block">(...)</span> r. i w tej transakcji uczestniczył także <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA), co działo się na podwórku przy tym domu i więcej już <span class="anon-block"> (...)</span> nie widział (k. 503 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. podtrzymał te wyjaśnienia (k. 4388).</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. G. (2)</span> </strong> natomiast w swoich wyjaśnieniach zaprzeczył, by miał do czynienia z narkotykami. Zaprzeczył przy tym, by posiadał pseudonim, ale jednocześnie przyznał, iż kiedyś, jak stał na bramkach, mówiono na niego <span class="anon-block"> (...)</span>. Oskarżony także rozpoznał siebie na wizerunku nr 67 tablicy poglądowej nr III (k. 17-19 teczki personalnej nr 68) a więc dokładnie na tym samym zdjęciu, z którego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> go rozpoznał. Tym samym nie brzmią wiarygodnie zapewnienia <span class="anon-block">R. G. (1)</span>, że nie znał <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, choć słyszał ostatnio, że: cyt.: „<em> <!-- -->ktoś o <span class="anon-block">ps. (...)</span> zajmował się sprzedażą narkotyków na dużą skalę</em>”. Jednocześnie w tych wyjaśnieniach oskarżony <span class="anon-block">G.</span> przyznał, że znał <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, choć nigdy z nim nie zawierał transakcji narkotykowych, ale ostatecznie odmówił złożenia wyjaśnień (k. 32-34 teczki tematycznej nr 68).</p> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">R. G. (1)</span> są wyjątkowo pokrętne i jako takie a także z powodu ich sprzeczności z jasnymi w tym względzie wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie zasługują na wiarę. Oskarżony <span class="anon-block">G.</span> nie potrafi w tych wyjaśnieniach wskazać, dlaczego oskarżony <span class="anon-block">B.</span>, którego rzekomo nie znał i nawet nie widział, pomawiał go o ten obrót marihuaną. Trzeba dodać przy tym, iż oskarżony ten znał <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i słyszał o <span class="anon-block"> (...)</span>, czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co w świetle wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> stawia pod dużym znakiem zapytania szczerość depozycji procesowych <span class="anon-block">R. G. (1)</span>. Sąd I instancji w tożsamy sposób poddał ocenie wyjaśnienia <span class="anon-block">R. G. (1)</span>, dochodząc do trafnego wniosku, iż na ich podstawie nie można poczynić ustaleń faktycznych (sekcja 2 formularza uzasadnienia na str. 170-171). Trzeba dodać, iż przytoczone wyżej wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w tym względzie co do pomówienia <span class="anon-block">R. G. (1)</span> przekonują. Wyjaśnienia te są nie tylko konsekwentne, mimo kilkukrotnego przesłuchania oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>, ale i nie wskazują one, jak i nie wskazuje na to żaden dowód, by oskarżony <span class="anon-block">B.</span> miał jakikolwiek powód, by w sposób celowy fałszywie obciążyć <span class="anon-block">R. G. (1)</span>.</p> <p>Trzeba jedynie nadmienić, iż z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jasno wynika, iż <span class="anon-block">R. G. (1)</span> sprzedał im 4 kg marihuany w dwóch transzach w cenie po <span class="anon-block">(...)</span>,5 zł za gram. Łącznie więc sprzedał im 4 kg marihuany, przy czym na k. 503 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span> wskazał, iż 1 kg kosztował <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł a więc 4 kg warte były 58.000 zł.</p> <p>Tymczasem Sąd I instancji w opisie czynu przyjął za aktem oskarżenia, iż <span class="anon-block">R. G. (1)</span> zbył <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> 5 kg marihuany o wartości 71.500 zł. To ustalenie jest więc sprzeczne z uznanymi za wiarygodne wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Notabene, Sąd I instancji w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku poczynił ustalenia faktyczne zgodnie z w/w wyjaśnieniami oskarżonego, ale sprzecznie z opisem przyjętego w treści zaskarżonego wyroku czynu (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 77). Bez wątpienia więc ta okoliczność, w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> wskazuje na konieczność zmiany zaskarżonego wyroku.</p> <p>Dodać przy tym trzeba, iż apelujący obrońca oskarżonego <span class="anon-block">R. G. (1)</span> (adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span>) nie zakwestionował skutecznie w żadnym z postawionych zarzutów powyższych ustaleń faktycznych odnośnie sprawstwa i winy tego oskarżonego. Bez wątpienia więc nie można uznać za zasadnego <strong> <!-- -->zarzutu z pkt 1d tej apelacji, jak i zarzutu z pkt 4 apelacji</strong>.</p> <p>Kierując się natomiast w/w sprzecznościami w ustaleniach faktycznych odnośnie ilości i wartości marihuany, będącej przedmiotem obrotu (zbycia <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>) a treścią wiarygodnych dowodów, Sąd Apelacyjny, kierując się <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> (dowolność ustaleń Sądu I instancji w tym względzie zawartych w treści zaskarżonego wyroku) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> zmienił w tym zakresie zaskarżony wyrok przyjmując w opisie tego czynu, że obrót dotyczył 4 kg ziela konopi innych niż włókniste, że oskarżony zbył je w 2 transzach i ich wartość wynosiła co najmniej 58.000 zł. Jednocześnie, mając na uwadze te zmiany na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">G.</span> Sąd Apelacyjny złagodził orzeczoną wobec oskarżonego za to przestępstwo karę do 1 roku i <span class="anon-block">(...)</span> miesięcy pozbawienia wolności, mając na uwadze ustawowe zagrożenie karą pozbawienia wolności (od 1 miesiąca do <span class="anon-block">(...)</span> lat) przewidziane w czasie popełnienia przez oskarżonego tego przestępstwa, co zresztą uzasadniało stosowanie wobec tego przestępstwa przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> O powyższym Sąd Apelacyjny orzekł w pkt IIo wyroku.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, iż kara ta, łącznie z orzeczoną w pkt 35 grzywną nie może zostać uznana za nadmiernie surową, jeżeli uwzględni się znaczną ilość środka odurzającego, będącego przedmiotem tego obrotu, jak i dotychczasową wielokrotną karalność oskarżonego (k. 9037-9039), w tym dwukrotnie za przestępstwa narkotykowe, co zostało należycie uwzględnione przez Sąd I instancji (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 93 i sekcja 4 tego formularza na str. 229). Kara ta zawiera również okoliczność łagodzącą w postaci pozytywnej opinii w miejscu zamieszkania.</p> <p>Zastrzeżeń nie budziły pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w punktach 36 i 37 zaskarżonego wyroku. Jedynie Sąd Apelacyjny dostrzegł, iż w pkt 36 powinna zostać dokonana zmiana kwoty 71.500 zł na kwotę 58.000 zł, co przez omyłkę przy redagowaniu wyroku nie zostało uczynione. Potrzeba dokonania tej zmiany bowiem wynika z przyjęcia przez Sąd Apelacyjny wartości zbytych przez <span class="anon-block">R. G. (1)</span> narkotyków, która jest niższa, niż przyjęta przez Sąd Okręgowy. Skoro zaś tego wskutek przeoczenia nie uczynił Sąd Apelacyjny, to pod rozwagę stron należy poddać konieczność w tym względzie wywiedzenia na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">R. G. (1)</span> kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego.</p> <p>G.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">J. K. (2)</span> w pkt 38 i przestępstwo z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w pkt 44.</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne dotyczące tych przestępstw narkotykowych popełnionych przez obu oskarżonych przytoczył w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 49-50. Ustalenia te zaś oparł na wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, którym dał wiarę w zakresie pomawiania o te czyny zarówno <span class="anon-block">M. K. (2)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>) i <span class="anon-block">J. K. (2)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>), a którą to ocenę zawarł w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 125.</p> <p>Należy tu przypomnieć, iż przestępstwo przypisane <span class="anon-block">J. K. (2)</span> miało polegać na tym, że w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span>, działając w warunkach czynu ciągłego i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. K. (2)</span> uczestniczył w obrocie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł, które odbierał w transzach od <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, na polecenie <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, celem ich dalszej sprzedaży.</p> <p>Natomiast przestępstwo przypisane <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, abstrahując od niezasadnego przypisania mu działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, o czym szeroko była mowa wyżej w pkt III, polegało na tym, że w tym samym okresie czasu w <span class="anon-block">P.</span> uczestniczył w obrocie co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, z czego <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. K. (2)</span> (do czego odwołuje się w/w czyn przypisany <span class="anon-block">J. K. (2)</span>) oraz 4 kg marihuany o wartości 58.000 zł, które to narkotyki nabył w transzach od <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> celem dalszej odsprzedaży a także na tym, że na przełomie <span class="anon-block">(...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span> uczestniczył w obrocie co najmniej 1 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, którą to ilość narkotyku dla odmiany zbył <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>.</p> <p>Jak już to podnoszono, okoliczności te nie wynikają w żadnym stopniu z wyjaśnień <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, gdyż nie przyznał się do winy i praktycznie odmówił złożenia wyjaśnień.</p> <p>Trudno też jakichkolwiek informacji na ten temat oszukiwać w wyjaśnieniach oskarżonych <span class="anon-block">K.</span>, do których Sąd Apelacyjny wróci po omówieniu depozycji procesowych <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> w toku śledztwa pierwszy raz dość szczegółowo na temat <span class="anon-block"> (...)</span> bądź <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> (takimi określeniami Sąd odwoławczy będzie posługiwał się zamiennie za <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na określenie braci <span class="anon-block">K.</span> i odpowiednio <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">J. K. (2)</span>) podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., gdy mówił o grupie <span class="anon-block">W. M.</span> (k. 59-62 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Wówczas, wskazując na osoby z kręgu <span class="anon-block">W. M.</span>, podał, iż, cyt. <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. K. (2)</span> – przyp. SA) jeździł srebrną <span class="anon-block">H. (...)</span>, a także, że <span class="anon-block"> (...)</span> mieszkał na <span class="anon-block">os. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> a potem „w plombie przy technikum samochodowym koło <span class="anon-block">Ronda (...)</span>” (k. 61 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Wówczas <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wyjaśnił, iż <span class="anon-block"> (...)</span> brał głównie amfetaminę, ale i również marihuanę, tyle, że w mniejszych ilościach i w sumie sprzedali (oni, czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) mu 8-10 kg amfetaminy po <span class="anon-block">(...)</span> zł za gram i 5 kg marihuany w cenie po <span class="anon-block">(...)</span>,5 zł za gram. Narkotyki te zawozili mu do domu do plomby koło <span class="anon-block">Ronda (...)</span> a kilka transakcji miało też miejsce na <span class="anon-block">ul. (...)</span> koło solarium <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">W. M.</span> – przyp. SA). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> zaznaczył, że <span class="anon-block"> (...)</span> brał te narkotyki w transzach po pół kg ziela i po 1 kg amfetaminy (k. 61 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w tych wyjaśnieniach też podał, iż brat <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">J. K. (2)</span>) wziął od nich <span class="anon-block">(...)</span>.000 sztuk tabletek ekstazy po 1000-2000 sztuk jednorazowo, płacąc 1,5 zł za sztukę. <span class="anon-block">B.</span> przyznał, iż zawoził to mu na <span class="anon-block">os. (...)</span> lub przyjeżdżał po odbiór tego na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gdzie mieli (<span class="anon-block">B.</span> z <span class="anon-block">M.</span> – przyp. SA) wynajęte mieszkanie. Oskarżony wskazał, iż również pod tym adresem był kiedyś starszy <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. K. (2)</span> – przyp. SA). W wyjaśnieniach tych nadto <span class="anon-block">M. B. (1)</span> podał, iż <span class="anon-block"> (...)</span> nie tylko nie kupowali od nich narkotyki, ale i zdarzyło się, że „starszy <span class="anon-block">M.</span>” (<span class="anon-block">M. K. (2)</span> – przyp. SA) kiedyś załatwił dla nich 1 kg świeżej marihuany w cenie za <span class="anon-block">(...)</span> zł (k. 61 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Wyjaśnienia te wskazują na fakt, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> miał wielokrotnie osobisty kontakt (jako dostawca i jako odbiorca a także i jako znajomy <span class="anon-block">W. M.</span>) z <span class="anon-block"> (...)</span> a tym samym doskonale wiedział, jak oni wyglądają i gdzie mieszkają. W tym czasie nie posługiwał się ich personaliami, gdyż takowych nie znał. Oskarżony wyjaśnienia te potwierdził w toku rozprawy w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4276). Jednak już podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. wspomniał ogólnie, wymieniając różne osoby związane z nimi i handlem narkotykami, iż m.in., cyt.: „<em> <!-- --> zapaśnicy, tj. <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">D.</span>, Stary <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">S.</span> brali od nas tablety parę tysięcy, nie wiem ile</em>” (k. <span class="anon-block">(...)</span> teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Na rozprawie jednak w sposób zrozumiały wyjaśnił, iż chodziło mu wówczas nie o precyzyjne wskazanie ile brali oni tabletek, ale że to były duże ilości, czy mówiąc za oskarżonym <span class="anon-block">B.</span> „nie małe ilości” (k. 4306).</p> <p>Nie ulega wątpliwości, iż wyjaśnienia te, jak i choćby dotyczące innych osób, w tym <span class="anon-block">B. P.</span> (k. <span class="anon-block">(...)</span> t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) miały charakter bardzo ogólny, zaś w toku składania kolejnych wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> starał się te kwestie uszczegóławiać, co zresztą jest oczywiste, mając na uwadze tak bardzo rozległą czasowo, podmiotowo i przedmiotowo działalność narkotykową prowadzoną przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, która obejmowała idące w ogromne ilości narkotyki różnego rodzaju i pochodzące z różnych źródeł zarówno polskich, jak i zagranicznych. Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. podtrzymał te wyjaśnienia (k. 4270).</p> <p>Należy zauważyć, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> podczas eksperymentu procesowego w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., polegającego na wskazaniu na konkretne adresy w <span class="anon-block">P.</span>, pod którymi miały przebywać konkretne osoby, wskazał m.in. na adres <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gdzie wynajmował z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> mieszkanie (będące „magazynem” narkotyków – przyp. SA), o którym wspomniał w w/w wyjaśnieniach, wskazał na solarium IBIZA <span class="anon-block">S.</span> należące do <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, o którym także wspominał w w/w wyjaśnieniach a także wskazał na oś. <span class="anon-block">O.</span> – klatkę w wieżowcu – desce 100 lub 101, gdzie mają mieszkać mężczyźni o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, tj., jak wyjaśnił, cyt.: <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 85-89 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oczywiście z pozoru wydawać by się mogło, iż oskarżony <span class="anon-block">B.</span> nie znał <span class="anon-block"> (...)</span>, skoro podał nieprawdziwe nazwisko, jednak wynika to wyłącznie z pomyłki oskarżonego. Jak bowiem wspomniano, w tamtym czasie oskarżony operował tylko tym pseudonimem a nie nazwiskiem, więc nie znał po prostu nazwiska <span class="anon-block">K.</span>. Natomiast nie może budzić wątpliwości fakt, iż to wskazanie dodatkowo utwierdza, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> mówił prawdę na temat <span class="anon-block"> (...)</span> a więc <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, skoro rzeczywiście mieszkają oni właśnie we wskazanym przez oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> miejscu, tj. w <span class="anon-block">P.</span> na <span class="anon-block">Osiedlu (...)</span>, co wynika z adresów, podawanych przez tych oskarżonych podczas ich przesłuchań (patrz choćby k. 8922, 8923). Wreszcie nie można nie dostrzegać, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazał tu prawidłowo imiona tych osób, tj. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">M.</span>, czego nie można uznać za przypadek a co właśnie świadczy o prawdziwości wskazywania przez oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>, iż tymi osobami byli w rzeczywistości <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span>. <strong> <!-- --> Należy w tym miejscu wskazać, iż co do tych okoliczności nie przekonują dywagacje skarżącego obrońcy oskarżonych – adw. <span class="anon-block">A. W. (2)</span> na str. 7 apelacji</strong>. Natomiast wskazywane w tym miejscu przez apelującego sprzeczności w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> co do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span> okazały się o tyle uzasadnione, że doprowadziły do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie tego oskarżonego od udziału w tej grupie przestępczej. Jednak ta okoliczność nie oznacza, iż również istnieją podstawy do wydania takiego orzeczenia w stosunku do obu oskarżonych co do przypisanego im obrotu narkotykami. Dodatkowo wspomnieć należy, iż podczas okazania <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wielu wizerunków osób (te wizerunki na k. 239-264) oskarżony ten rozpoznał jednoznacznie na wizerunku nr 37 mężczyznę o imieniu „<span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span> z <span class="anon-block">Os. (...)</span>”, którego adres wskazywał w trakcie eksperymentu procesowego a na wizerunku nr 38 rozpoznał jednoznacznie mężczyznę o imieniu „<span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span> z oś. <span class="anon-block">O.</span>”, którego adres wskazywał podczas w/w eksperymentu procesowego (k. 223-228 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Mając zaś na uwadze w/w wizerunki nie ulega wątpliwości, iż oskarżony <span class="anon-block">B.</span> rozpoznał na tych zdjęciach odpowiednio <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, przy czym dopiero wówczas przesłuchujący podał prawdziwe nazwisko tych osób.</p> <p>Będąc dalej przesłuchiwanym w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> podał, iż <span class="anon-block"> (...)</span> osobno sprzedali amfetaminę, którą on handlował i było tego łącznie w tym okresie 4-5 kg po <span class="anon-block">(...)</span> zł za gram (k. 327 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wyraził przekonanie, iż ci dwaj <span class="anon-block"> (...)</span> byli bliźniakami, choć jeden wyglądał na starszego, którym był <span class="anon-block">M.</span> i to ten starszy głównie handlował, zaś ten młodszy sporadycznie. Te wyglądający młodziej wziął od nich łącznie <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy, biorąc za każdym razem od 1000 do 3000 sztuk, przy czym przed transakcją zawsze dzwonił „starszy” i mówił, że młodszy przyjedzie. Natomiast pozostałe transakcje dotyczą już „starszego” brata (k. 399 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Wyjaśnienia te o tyle są istotne, że <span class="anon-block">M. B. (1)</span> trafnie uznawał obu <span class="anon-block"> (...)</span> za braci, co przecież było prawdą, tyle, że nie byli bliźniakami. Jednak oskarżony spośród nich rozróżniał młodszego od starszego a więc wiedział, że ten starszy ma na imię <span class="anon-block"> (...)</span>. Poza tym to właśnie te wyjaśnienia porządkują okoliczności dotyczące współpracy narkotykowych z braćmi <span class="anon-block">K.</span>. Pozwoliły one bowiem wyraźnie oddzielić transakcje, w których udział brał także <span class="anon-block">J. K. (2)</span> od pozostałych transakcji, w których już uczestniczył tylko <span class="anon-block">M. K. (2)</span>. Ta skrupulatność <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazuje na obiektywne spojrzenie przez niego na osoby uczestniczące w tym procederze, co dodatkowo tylko wzmacnia wiarygodność złożonych w omawianym tu wątku sprawy depozycji procesowych <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Wreszcie na etapie śledztwa również w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazał na swoje kontakty „handlowe” z <span class="anon-block"> (...)</span>, wskazując na czasokres tej „współpracy”, jak i na rodzaj narkotyków, jak i ich ilości jakie nabywał od nich <span class="anon-block"> (...)</span>, i jakie oni sami od niego kupili a także na pośrednictwo w nabywaniu tabletek <span class="anon-block"> (...)</span>, za co rozliczał się z nimi <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 497 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Powyższe wyjaśnienia ze śledztwa pozwoliły Sądowi I instancji prawidłowo ustalić nie tylko czasokres tych działań, ale i ilości i rodzaj narkotyków, jak i ich wartość, które były przedmiotem obrotu opisanym w treści zaskarżonego wyroku pod powyższymi punktami (38 i 44).</p> <p>Należy wreszcie podnieść, iż wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> znajdują także odzwierciedlenie w jego depozycjach z rozprawy, kiedy to potwierdził je w całości.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. przyznał się do wszystkich czynów a więc i również tego, jaki dotyczył obrotu narkotykami z <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">J. K. (2)</span> (k. 4234). Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. przekonywująco podał, iż z nazwiskiem <span class="anon-block">K.</span> spotkał się pierwszy raz podczas okazywania mu tablic poglądowych, zaś wcześniej określał ich jako „młody i stary <span class="anon-block">M.</span>”. Wprawdzie oskarżony <span class="anon-block">B.</span> przyznał, że raz był kiedyś w mieszkaniu rodziców <span class="anon-block">K.</span> na <span class="anon-block">R.</span> na <span class="anon-block">os. (...)</span> i na drzwiach była tabliczka z tym nazwiskiem, jednak już nie potrafił podać dlaczego określił ich nazwiskiem <span class="anon-block">M.</span> (k. 4266). W ocenie Sądu odwoławczego ta pomyłka w określeniu nazwiska <span class="anon-block">K.</span> nie może w żaden sposób wpływać na wiarygodność omawianych tu niekorzystnych dla oskarżonych <span class="anon-block">K.</span> wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Oskarżony ten bowiem znał obu braci <span class="anon-block">K.</span> z racji wielokrotnych osobistych kontaktów z nimi, wcześniej określał ich pojęciem <span class="anon-block"> (...)</span>, wiedząc, kogo ma na myśli. To, że raz widział kilka lat wcześniej na tabliczce drzwi mieszkania nazwisko <span class="anon-block"> (...)</span> nie oznacza, iż mógł je zapamiętać. Gdyby je zapamiętał, to oczywistym jest, iż już wcześniej wskazywałby na tych oskarżonych po nazwisku, wyjaśniając przy tym, kto kryje się pod podawanym przez niego określeniem. Oskarżony jednocześnie na tej rozprawie przekonywująco podał, iż sprzedawana przez niego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> amfetamina pochodziła z różnych źródeł (k. 4266-4267) a to, że nie potrafił już precyzyjnie podać ile amfetaminy sprzedawanej <span class="anon-block">M. K. (2)</span> pochodziło od konkretnych dostawców (k. 4268) nie powinno dziwić przy tak szerokich kontaktach narkotykowych <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jakie wynikają z całościowych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>, jak i z powodu upływu znacznego czasu od tych zdarzeń. Tak samo należy odnieść się do wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> z rozprawy w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r., gdzie przekonywująco wskazał, iż na etapie śledztwa precyzował te ilości narkotyków, które od nich brały poszczególne osoby, w tym <span class="anon-block">M. K. (2)</span> (k. 4305).</p> <p>Mając na uwadze taki sposób składania wyjaśnień, jak i ich treść nie sposób doszukiwać się jakichkolwiek powodów, które miałyby przemawiać za przyjęciem, iż wyjaśnienia te są nieszczere, niezgodne z prawdą a przy tym <span class="anon-block">M. B. (1)</span> miałby osobisty powód w tym, by w sposób fałszywy pomawiać <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">J. K. (2)</span>. Właśnie konsekwencja tych wyjaśnień a także wyraźne rozróżnienie ról, jakie w tym procederze mieli bracia <span class="anon-block">K.</span> przemawia za szczerością tych depozycji procesowych.</p> <p>Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie może przekonywać obrana przez oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K. (2)</span> </strong> linia obrony. Oskarżony ten początkowo nie przyznawał się do winy i odmawiał złożenia wyjaśnień (k. 22-24 i 26-27 teczki personalnej nr 67). Podczas konfrontacji z <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. zaprzeczał jego twierdzeniom dotyczącym okolicznościom związanym z obrotem narkotykami, jak i dotyczącym wielu szczegółów, jak posiadanie broni (choć miał pozwolenie na broń), by był zapaśnikiem, jak mieszkanie w plombie koło techniku samochodowego przy <span class="anon-block">rondzie (...)</span>, choć mieszkał w tamtym rejonie, przyznając za oskarżonym, iż rzeczywiście mieszkał na <span class="anon-block">Osiedlu (...)</span>, jak i przyznając, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> mógł go znać gdzieś z osiedla i wiedzieć, gdzie mniej więcej mieszka (k. 76-80 teczki personalnej nr 67). W świetle tak dokładnych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> nie sposób więc zawierzyć <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, iż nie zna w ogóle <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, że widzi go pierwszy raz w życiu podczas tej konfrontacji.</p> <p>Na rozprawie <span class="anon-block">M. K. (2)</span> potwierdzając te wyjaśnienia, podał, iż przed w/w konfrontacją w prokuraturze <span class="anon-block">B.</span> przebywał w pomieszczeniu obok ponad godzinę zanim doszło do tej konfrontacji i uczył się na pamięć tego, co ma powiedzieć. Tych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">K.</span> nie da się uznać za wiarygodne, skoro następnie oskarżony ten próbuje przekonać, iż <span class="anon-block">B.</span> miał przyznać, że większą część wiedzy na temat jego sprawy, jaką on posiada zaczerpnął i czerpie z aktu oskarżenia (k. 4079-4082). Oskarżony <span class="anon-block">K.</span> zdaje się przy tym zapominać, iż akt oskarżenia został sporządzony i wniesiony po złożeniu wszystkich wyjaśnień przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na etapie śledztwa i to tenże akt oskarżenia został w głównej mierze oparty na w/w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span> ze śledztwa, w tym co do osoby <span class="anon-block">M. K. (2)</span>. Oskarżony <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w tych wyjaśnieniach próbuje w sposób nieudolny wmówić sądowi orzekającemu w tej sprawie, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> był manipulowany przez osoby trzecie i że jego wyjaśnienia przez to nie odzwierciedlały rzeczywistości. To, że w jego wyjaśnieniach i to jakże obszernych pojawiały się nieścisłości czy nawet niepotwierdzone przez jakiekolwiek inne źródła dowodowe fakty, czy nawet nieprawdziwe fakty nie oznacza, że oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> był osobą zmanipulowaną przez bliżej nieokreślone osoby, by w sposób celowy obciążać szereg osób. W żaden sposób tego nie potwierdzają zapadające w innych sprawach rozstrzygnięcia uniewinniające konkretne osoby oskarżone na podstawie pomówień. Przykładem tego jest choćby niniejsza sprawa, w której Sąd I instancji wydał kilka orzeczeń uniewinniających, jak w pkt 20, <span class="anon-block">(...)</span>, 65, jak i Sąd Apelacyjny uniewinnił od niektórych czynów oskarżonych, co wynika z wydanego wyroku, jak i niniejszego uzasadnienia. To zaś, że zdarzyły się takie rozstrzygnięcia uniewinniające nie oznacza, iż również w przypadku <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, czy jego brata <span class="anon-block">J. K. (2)</span> występują podstawy do uznania niewiarygodności pomawiających ich depozycji procesowych złożonych przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Zresztą <span class="anon-block">M. K. (2)</span> nie potrafił powiedzieć dlaczego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> go pomawiał i jaki w tym miał cel, sugerując przy okazji w sposób zupełnie niezrozumiały, iż oskarżony <span class="anon-block">B.</span> czerpał korzyść z prostytucji uprawianej przez obecną jego (<span class="anon-block">B.</span>) dziewczynę.</p> <p>Wyjaśnienia te to przykład próby manipulacji, mającej na celu przedstawienie osoby pomawiającej w jak najgorszym świetle, przy wyłapaniu szeregu szczegółów, które w rzeczywistości nie mają istotnego znaczenia w sprawie. Jak bowiem wyżej wskazano, oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> znał doskonale braci <span class="anon-block">K.</span>, więc, pomawiając ich w sposób uznany za wiarygodny o udział w obrocie narkotykami doskonale wiedział, o kim dokładnie w kontekście tego obrotu mówił.</p> <p>W taki sam sposób, z uwagi treść należy ocenić wyjaśnienia <span class="anon-block">J. K. (2)</span>. <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K. (2)</span> </strong> bowiem nie przyznał się do winy przecząc, by w ogóle wiedział, o co chodzi, zaprzeczył, by znał <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i by nosił pseudonim <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 16-18, 20-21 teczki personalnej nr 69), zaprzeczył, by znał kogokolwiek z zarzutów, choć jednocześnie przyznał, iż posiadał wiedzę (z aresztu), że <span class="anon-block">B.</span> mieszka na <span class="anon-block">R.</span> a więc, gdzie i on mieszka, że uprawiał zapasy w <span class="anon-block"> klubie sportowym (...)</span> (co wskazuje, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> dobrze kojarzył <span class="anon-block"> (...)</span> z zapaśnikami, choć jako zapaśnika wskazywał <span class="anon-block"> (...)</span>, przyznając się jednocześnie na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. do pomyłki w tym względzie – k. 4270), jak i przecząc, by z bratem posiadał ścisłe relacje. Jednocześnie oskarżony ten nie potrafił, jak jego brat, powiedzieć, dlaczego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, którego w ogóle nie znał, z którym nie miał żadnego kontaktu pomawiał go o udział w obrocie narkotykami (k. 46-49, 61-64 t.p. nr 69).</p> <p>Podobnie <span class="anon-block">J. K. (2)</span> wyjaśnił na rozprawie, podtrzymując w/w wyjaśnienia i nadal nie znajdując powodu, dla którego miałby zostać fałszywie obciążony przez oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> (k. 4077-4079).</p> <p>Powyższe wyjaśnienia obu oskarżonych nie mogą więc zostać uznane za wiarygodne, gdyż w żaden logiczny sposób nie przekonują, by <span class="anon-block">M. B. (1)</span> niezgodnie z prawdą ich pomawiał o udział w tym przypisanym obrocie narkotykami bądź by mylił ich osoby z kimś innym. Skoro zaś ci oskarżeni przeczą, by w ogóle w tych zdarzeniach brali udział, to tym bardziej nie mogą przekonywać wynikające z ich wyjaśnień, zwłaszcza <span class="anon-block">M. K. (2)</span> sugestie co do prawdziwości depozycji <span class="anon-block">M. B. (1)</span> co do ilości narkotyków, jakie na podstawie tych wyjaśnień zostały przyjęte w zaskarżonym wyroku.</p> <p>W świetle tego, co wyżej powiedziano, nie można uznać za zasadne <strong> <!-- -->zarzutów podniesionych w apelacji przez obrońcę oskarżonych <span class="anon-block">K.</span> – adw. <span class="anon-block">A. W. (2)</span> w pkt 1d tiret pierwsze pod literami aa oraz ee.</strong> </p> <p>Dodać też należy, iż apelujący nie stara się wyjaśnić, dlaczego stawia <strong> <!-- -->zarzuty w pkt 1d tiret czwarte czy piąte</strong>, które w ogóle nie dotyczą oskarżonych braci <span class="anon-block">K.</span>. Według zarzutów aktu oskarżenia przecież bracia <span class="anon-block">K.</span> nie mieli styczności z kokainą, natomiast w świetle omówionych wyżej wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie sposób doszukiwać się informacji, by o działalności braci <span class="anon-block">K.</span> posiadali wiedzę <span class="anon-block">M. T. (2)</span> czy <span class="anon-block">T. S.</span>, choć <span class="anon-block">M. T. (2)</span> znał określenie <span class="anon-block"> (...)</span>, o czym jeszcze niżej będzie mowa.</p> <p>Również w świetle wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, który w sposób jednoznaczny wskazuje na ilości amfetaminy i środków odurzających, będących przedmiotem obrotu z <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">J. K. (2)</span> za zupełnie oderwane od tych ustaleń uznać należy <strong> <!-- -->zarzut błędu w ustaleniach faktycznych postawiony w pkt 2 tej apelacji</strong>. Przy czym znów należy wyraźnie wskazać, iż ocena wyjaśnień innego sądu, wyrażona w innej sprawie narkotykowej odnosząca się w sposób ogólny do wyjaśnień składanych przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w żaden sposób nie może rzutować na ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie i do tego odnoszące się wyłącznie do oskarżonych braci <span class="anon-block">K.</span>. Ten zarzut apelacyjny uznać należy więc za chybiony.</p> <p>Wreszcie za niezasadny uznać należy <strong> <!-- --> podniesiony w pkt 1a tej apelacji zarzut</strong> naruszenia przepisów dotyczących okazania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. Należy zauważyć, iż zarzut ten został przede wszystkim oparty na wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, wedle których przed tą czynnością <span class="anon-block">M. B. (1)</span> miał znajdować się w pokoju obok pokoju, w którym przebywał <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, co już miało w sobie zawierać sugestię co do osoby tego oskarżonego.</p> <p>Przede wszystkim należy nadmienić, iż okazanie, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 173)">art. 173 k.p.k.</a>, przy zachowaniu wymogów, do których odwołuje się skarżący, dotyczy sytuacji, gdy w ogóle osoba okazywana nie jest znana okazywanemu, tu: <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Tymczasem przecież oskarżony <span class="anon-block">M. B. (1)</span> znał doskonale nie tylko <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, ale i <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, co już wyżej podkreślano, więc z tego powodu rozpoznanie obu na zdjęciach nie mogło dla niego stanowić żadnego problemu. Zresztą sam skarżący zauważa, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> okazywano zdjęcia osób mu znanych, co tym bardziej wskazuje na niezasadność tego zarzutu, jak i podniesionej na jego poparcie argumentacji na str. <span class="anon-block">(...)</span> apelacji. Skoro bowiem oskarżony znał te osoby, tyle, że pod innym określeniem, zaś poprzez to okazanie udało się osoby te zidentyfikować z imienia i nazwiska, to nie można z takiego okazania czynić skutecznego zarzutu obrazy wspomnianych przez skarżącego przepisów. Na marginesie przy tym należy wspomnieć, iż wskazane przez skarżącego na stronie <span class="anon-block">(...)</span> apelacji „okazanie z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.”, z którego protokół znajduje się na k. 323-329 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span> nie jest tą czynnością, do której odwołuje się skarżący. Czynność ta bowiem została zarejestrowana w protokole z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. na k. 223-228 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Sąd I instancji prawidłowo więc ocenił nie tylko wskazane wyżej wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, ale i wyjaśnienia <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 171-173. Skoro zaś Sądy obu instancji doszły w tym zakresie do tożsamych wniosków, to brak jest podstaw, by podnosić zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.</p> <p>Na marginesie, za Sądem I instancji także należy wskazać, iż, wbrew depozycjom oskarżonych <span class="anon-block">K.</span> ich pseudonimy były znane innym osobom, jak choćby <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. T. (2)</span> </strong>, który ze zdjęcia rozpoznał <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">J. K. (2)</span> – przyp. SA), jak i wiedział (słyszał od <span class="anon-block"> (...)</span>), że do grupy <span class="anon-block"> (...)</span> należeli „bracia <span class="anon-block">M.</span>” (k. 1954-1955, 5150). Ta okoliczność nie ma tu jednak większego znaczenia, skoro wyjaśnienia <span class="anon-block">M. T. (2)</span> dotyczyły uczestnictwa w/w w grupie <span class="anon-block"> (...)</span>, co akurat w realiach niniejszej sprawy okazało się nieuzasadnione. Natomiast fakt posługiwania się przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> określeniem <span class="anon-block"> (...)</span>, wynikający z wyjaśnień <span class="anon-block">M. T. (2)</span> tylko w tym względzie dodatkowo wspiera wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> odnośnie prawidłowego rozpoznania braci <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>W świetle powyższych okoliczności żadnych zastrzeżeń nie budzą ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, na podstawie których Sąd ten skazał oskarżonego <span class="anon-block">J. K. (2)</span> w pkt 38 oraz <span class="anon-block">M. K. (2)</span> w pkt 44 zaskarżonego wyroku. Jedynie, jak wspomniano już wyżej w pkt III, z uwagi na uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (2)</span> od udziału w zorganizowanej grupie (<span class="anon-block">W. M.</span>) zaszła konieczność wyeliminowania z opisu przypisanego mu czynu działania w zorganizowanej grupie przestępczej, o czym Sąd Apelacyjny orzekł w wyroku w pkt IIr.</p> <p>Poza tym zastrzeżeń nie budzi przyjęcie przez Sąd Okręgowy wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 § 1 pkt. 38;art. 4 § 1 pkt. 44)">punktach 38 i 44</a> kwalifikacji prawnych przestępstw (przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>). Mimo wyeliminowania z opisu czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">M. K. (2)</span> działania w zorganizowanej grupie przestępczej nadal zachodziła konieczność przyjmowania w kwalifikacji tego czynu także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> a to z tego powodu, iż Sąd Okręgowy słusznie przyjął, iż ta działalność narkotykowa stanowiła stałe źródło dochodu (utrzymania) oskarżonego.</p> <p>W przypadku <span class="anon-block">J. K. (2)</span> żadnych zastrzeżeń nie budziły orzeczenia w zakresie kar, jak i warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary 2 lat pozbawienia wolności na okres 5 lat (pamiętając o koniecznym stosowaniu w tej sprawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> obowiązujących w czasie popełnienia tego przestępstwa – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>), oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego, zaliczenia na poczet orzeczonej grzywny okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania, który to okres znajdował odzwierciedlenie w dokumentach na k. 5-6 i 60 t.p. nr 69 oraz orzeczonej nawiązki (punkty 38-42 zaskarżonego wyroku).</p> <p>W przypadku <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, z uwagi na wyeliminowanie działania oskarżonego w warunkach grupy przestępczej, jak i z uwagi na ustalenie, iż oskarżony ten nie był karany (k. 9027) należało złagodzić orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy, mając na uwadze przytaczane prawidłowo przez Sąd I instancji okoliczności wpływające na wymiar kar – poza udziałem w grupie i karalnością (sekcja 4 formularza uzasadnienia na str. 230). Mając na uwadze dość rozległą działalność narkotykową oskarżonego a zwłaszcza dość znaczne ilości różnego rodzaju narkotyków, będących przedmiotem obrotu dalsze łagodzenie orzeczenia o karze nie mogło już wchodzić w grę. Tym samym orzeczone wobec <span class="anon-block">M. K. (2)</span> łącznie kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda uznać należy za w pełni sprawiedliwe i zgodne z zasadami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> Także zastrzeżeń nie budzi orzeczony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 § 1 pkt. 47)">pkt 47</a> przepadek równowartości korzyści majątkowej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a>, jak i orzeczona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45 pkt. 48)">pkt 48</a> nawiązka.</p> <p>Z uwagi natomiast na uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego w pkt 43 zaszła konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku co do orzeczonej w pkt 45 kary łącznej pozbawienia wolności a tym samym co do zaliczenia wskazanego prawidłowo w pkt 46 okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania (wynikającego z dokumentów na k. <span class="anon-block">(...)</span> i 65 t.p. nr 67) na poczet orzeczonej i zmienionej przez Sąd Apelacyjny kary jednostkowej pozbawienia wolności. O powyższych zmianach Sąd Apelacyjny orzekł wyrokiem w pkt II r, s.</p> <p>H.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z art. 56 ust. 3 w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w pkt 50.</strong> </p> <p>Przestępstwo to polegało na tym, że oskarżony w okresie od początku <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span> w ramach czynu ciągłego i czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu (utrzymania) uczestniczył w obrocie <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości 97.500 zł oraz 1 kg kokainy o wartości co najmniej 140.000 zł, z czego co najmniej 250 gram kokainy wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, nabywając je od <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> a także w okresie <span class="anon-block">(...)</span> r., działając wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną o <span class="anon-block">ps. (...)</span> uczestniczył w obrocie co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł oraz 5 kg marihuany o wartości co najmniej 70.000 zł, które nabył od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> celem dalszej ich sprzedaży.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalenia dotyczące tej działalności narkotykowej <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, <span class="anon-block">ps. (...)</span> przytoczył w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 49, 50-51. Sąd I instancji te ustalenia dotyczące konkretnie udziału oskarżonego <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w obrocie wskazanymi wyżej narkotykami, jak i jego udziału w tym obrocie z mężczyzną o <span class="anon-block">ps. (...)</span> i z <span class="anon-block">P. K. (1)</span> oparł na wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, o których niżej. Sąd I instancji dał temu jasny wyraz w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 123, 124, 134, 139-140, poddając te wyjaśnienia, jako pomówienia na str. 145-152 uzasadnienia należytej ocenie.</p> <p>Należy jednocześnie nadmienić, iż Sąd I instancji prawidłowo ustalił na podstawie wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, iż <span class="anon-block">D. M. (2)</span> był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span> zajmującej się działalnością narkotykową, którą to prawidłowość wykazano już wyżej w pkt III przy omówieniu ustaleń dotyczących tej grupy.</p> <p>Należy więc w przypadku wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazać na te ich fragmenty, które są istotne z punktu widzenia omawianego tu wątku sprawy, nie powtarzając już tych, jakie wyżej przytoczono co do wspomnianej grupy przestępczej i udziału w niej <span class="anon-block">D. M. (2)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> podczas przesłuchania w śledztwie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. pierwszy raz odniósł swoje wypowiedzi do osoby <span class="anon-block">D. M. (2)</span>. Wskazał wówczas, iż chłopak o ksywie <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">P. K. (1)</span> – przypis SA), co do którego wskazał na miejsce, w którym mieszkał, specjalizował się w kokainie a także wskazał ogólnie, iż narkotyki przywoził m.in. <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> ze <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> do ich miejsc zamieszkania (k. 61 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Wskazując zaś na ilości i rodzaj sprzedanego im narkotyku, podał podczas tych wyjaśnień, iż <span class="anon-block"> (...)</span> do spółki z <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">D. M. (2)</span> – przyp. SA) kupili od nich (czyli <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) 5 kg marihuany w cenie <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł za 1 kg, około 20.000 tabletek ekstazy w cenie 1,1-1,2 zł, które to tabletki były robione „na amfetaminie” (k. 61 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wyjaśnienia w tym względzie potwierdził na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4276). Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wprost wskazał, iż w toku składanych w śledztwie wyjaśnień precyzował ilości branych od nich narkotyków przez poszczególne osoby, w tym <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>, wskazując, iż <span class="anon-block">D. M. (2)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> wzięli od nich około <span class="anon-block">(...)</span>.000 tabletek ekstazy, podając też, że w przypadku <span class="anon-block">P. K. (1)</span> brana była raczej amfetamina (k. 4305).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span> dodatkowo podał, iż <span class="anon-block"> (...)</span> kupował razem z <span class="anon-block"> (...)</span> od niego i <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) kokainę, biorąc za każdym razem 50 gram i takich razów było co najmniej 5 w <span class="anon-block">(...)</span> r., podkreślając, że ta kokaina była brana przez nich tylko w <span class="anon-block">(...)</span> r. i sprzedawali ją po 140 zł za gram. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wskazał przy tym, iż ta kokaina pochodziła od <span class="anon-block">M.</span> a przywoził ją dla nich w ilościach od 300 do 500 gram jednorazowo (<span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M.</span> – przyp. SA) <span class="anon-block"> (...)</span> (czyli <span class="anon-block">R. S. (2)</span> – przyp. SA) w co najmniej 5 kursach (k. 398 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony potwierdził te wyjaśnienia na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4350-4351).</p> <p>Sąd I instancji, przytaczając w treści uzasadnienia wyroku wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> dokładnie wskazał na te ich fragmenty dotyczące ilości i rodzaju narkotyków, do których odnosił się ten oskarżony a które były w tak znacznych ilościach sprzedawane, tj. były przedmiotem obrotu przede wszystkim z <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, gdyż w tym wątku w niniejszym postępowaniu ta okoliczność jest najistotniejsza. Podkreślić przy tym trzeba, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie miał wątpliwości, iż mówiąc o <span class="anon-block"> (...)</span> miał na myśli <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, zaś mówiąc o <span class="anon-block"> (...)</span> miał na myśli <span class="anon-block">P. K. (1)</span>. Wynika to nie tylko z prawidłowego wskazania ich miejsc zamieszkania (konkretnych adresów) w <span class="anon-block">P.</span> podczas eksperymentu procesowego w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 85-89 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), to nadto jednoznacznie rozpoznał te osoby z okazywanych mu jakże licznych wizerunków (ze zdjęć na k. 239-264) podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 223-228 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Rozpoznanie to zresztą nie może budzić wątpliwości, gdyż oskarżony <span class="anon-block">B.</span> znał bardzo dobrze te osoby z racji częstych kontaktów narkotykowych z nimi. Zresztą, co do <span class="anon-block">D. M. (2)</span> oskarżony <span class="anon-block">B.</span> nie miał żadnych wątpliwości, skoro z nim występował razem na ławie oskarżonych w niniejszym postępowaniu i o nim już mówił podczas rozprawy w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4238) i potwierdził na rozprawie w/w wyjaśnienia, które to potwierdzenie dotyczy także <span class="anon-block">P. K. (1)</span> (k. 4343-4346).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w swoich jakże obszernych wyjaśnieniach wskazywał na źródła zaopatrywania się przez niego i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w różne narkotyki, w tym także kokainę, co dokładnie wynika z treści przytaczanych przez Sąd I instancji konkretnych części tych wyjaśnień w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 105-145. Notabene, wyjaśnienia te, jeżeli chodzi o zaopatrywanie w narkotyki m.in. <span class="anon-block">B.</span> choćby znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. T. (2)</span> czy <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, do których się już wyżej odnoszono poprzez pryzmat zarzutów apelacyjnych kwestionujących wiarygodność wyjaśnień tych osób.</p> <p>Sąd I instancji prawidłowo, zgodnie z zasadami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> ocenił pomawiające w tym zakresie wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Trzeba nadmienić, iż w świetle zarówno wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i innych dowodów dotyczących tego wątku sprawy Sąd Apelacyjny nie dostrzega jakichkolwiek treści, z których mogłaby wynikać celowość fałszywego pomówieniu <span class="anon-block">D. M. (2)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. M. (2)</span> </strong> nie przyznał się do winy i w ogóle do kontaktów z narkotykami (k. 19-22 t.p. nr 47 i k. 4082-4083). Oskarżony <span class="anon-block">M.</span> przyznał jednak, iż spośród oskarżonych znał <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, dodając, iż znał ich z treningów, przyznając przy tym, iż był zapaśnikiem i rozmawiali o treningach i zapasach.</p> <p>Wyjaśnienia te słusznie zostały uznane przez Sąd Okręgowy za niewiarygodne co do istoty sprawy (sekcja 2 formularza uzasadnienia na str. 173-174). Nie dość bowiem, że wyjaśnienia te pozostawały w rażącej sprzeczności z pomawiającymi go konsekwentnie wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, słusznie uznanymi w tym zakresie w niniejszym postępowaniu za wiarygodne, to nadto <span class="anon-block">D. M. (2)</span> nie wskazał na żaden konkretny i logiczny powód dlaczego akurat o tę działalność i to jeszcze w strukturach zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span> miałby zostać w sposób niezgodny z prawdą pomawiany przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, z którym znał się z racji choćby wspólnych zainteresowań sportowych. To, że oskarżony <span class="anon-block">B.</span> miałby mu rozkazywać czy nim dyrygować na sali treningowej podczas zajęć, co doprowadziło do pewnych napięć między nimi nie jest żadnym sensownym wytłumaczeniem kierowania względem niego fałszywych pomówień. Podobną postawę procesową przyjął <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. K. (1)</span> </strong>, który także zaprzeczał, by z tą działalnością narkotykową miał coś wspólnego, choć przyznał, iż znał <span class="anon-block">W. M.</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block">D. M. (2)</span> z sali zapasów (k. 2815-2817, 2818-2819). Zeznania (wyjaśnienia) te należy więc ocenić w tożsamy sposób jak wyjaśnienia <span class="anon-block">D. M. (2)</span>. Należy przy tym zauważyć, iż <span class="anon-block">P. K. (1)</span> został za ten obrót narkotykami skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, na co zwraca uwagę Sąd I instancji na str. 91 uzasadnienia.</p> <p>Mając więc na uwadze dokonaną przez Sąd Okręgowy prawidłową ocenę w/w dowodów, w tym zwłaszcza wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i sprzecznych z nimi wyjaśnień <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, nie można uznać za uzasadnionych <strong> <!-- -->zarzutów postawionych w apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> – adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> w pkt 1d, pkt 4</strong>. Nadto Sąd Apelacyjny wyżej w poszczególnych punktach wykazywał także niezasadność pozostałych zarzutów postawionych w tej apelacji, odnoszących się m.in. do wyjaśnień składanych w niniejszej sprawie przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i do innych dowodów, co także rzutuje na niezasadność wykazywania przez apelującego nie tylko błędów natury procesowej, mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, ale i błędnych ustaleń faktycznych, opartych na pomawiających każdego z oskarżonych wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>. Na marginesie wspomnieć trzeba, iż apelujący w rzeczywistości nawet nie starał się wyjaśnić, jaki wpływ na ustalenia dotyczące omawianego tu przestępstwa, opartego na konkretnych wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> miały ogólne zarzuty podnoszone w tej apelacji, do których to zarzutów już Sąd Apelacyjny odnosił się wyżej w poszczególnych puntach, w tym zwłaszcza w pkt I.</p> <p>W świetle powyższych okoliczności żadnych zastrzeżeń nie budzą ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, na podstawie których Sąd ten skazał oskarżonego <span class="anon-block">D. M. (2)</span> w pkt 50 zaskarżonego wyroku.</p> <p>Poza tym zastrzeżeń nie budzi przyjęcie przez Sąd Okręgowy wskazanej w pkt 50 kwalifikacji prawnej przestępstwa narkotykowego w związku z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> (przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>).</p> <p>W przypadku <span class="anon-block">D. M. (2)</span> żadnych zastrzeżeń nie budziły orzeczenia w zakresie kar pozbawienia wolności i grzywny. Mając na uwadze prawidłowo przytoczone okoliczności nie tylko przemawiające na niekorzyść, ale i na korzyść oskarżonego (sekcja 4 formularza uzasadnienia na str. 231), pamiętając o rodzaju i ilościach narkotyków, w których obrocie uczestniczył <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, jak i spełnienie dwóch warunków (uczynienie z popełnienia przestępstw stałego źródła dochodu i działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej) wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, wpływających na obostrzenie kary a także ustawowe zagrożenie karą przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3</a> u.p.n. (od 2 do <span class="anon-block">(...)</span> lat pozbawienia wolności) karę pozbawienia wolności orzeczoną w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy a więc w dolnej granicy ustawowego zagrożenia łącznie z orzeczoną grzywną w liczbie 200 stawek dziennych w wysokości po 200 zł uznać należy za karę w pełni sprawiedliwą, spełniającą wymagania zakreślone dla niej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> (przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>).</p> <p>Skoro zaś żadnych zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego nie budzą kary jednostkowe pozbawienia wolności wymierzone za oba przestępstwa (tu: poza przestępstwem narkotykowym, także za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a> w wymiarze 2 lat – pamiętać należy o ustaleniach faktycznych wskazujących na istotną rolę tego oskarżonego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">W. M.</span>, co przekładało się na ustalenie wysokiego stopnia szkodliwości społecznej tego czynu a tym samym i na konieczność orzeczenia kary odbiegającej od dolnej granicy ustawowego zagrożenia, które w chwili popełnienia czynu wynosiło 3 miesiące) to również wymierzenie oskarżonemu w pkt 51 wyroku kary łącznej wynikającej z połączenia orzeczonych kar jednostkowych w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> (w granicach od 3 lat i 6 miesięcy do 5 lat i 6 miesięcy) w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności a więc wymiarze zbliżonym do dolnej granicy, nie może budzić żadnych zastrzeżeń.</p> <p>Także takich zastrzeżeń nie budzi orzeczenie wobec oskarżonego w pkt 52 na stosowny cel społeczny nawiązki na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n.</p> <p>I.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">B. P.</span> w pkt 53.</strong> </p> <p>Przestępstwo to polega na tym, że <span class="anon-block">B. P.</span> wraz z ustaloną osobą (<span class="anon-block">D. P. (1)</span> – jego bratem), w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span>, działając w ramach art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> wziął udział w obrocie 3 kg amfetaminy o wartości <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, nabywając ją w 2 transzach od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> celem dalszej odsprzedaży.</p> <p>Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące tego przestępstwa przytoczył w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 54. Zostały one oparte przede wszystkich na wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, ale i częściowo na wspierających je wyjaśnieniach samego <span class="anon-block">B. P.</span>, który do winy nie przyznał się.</p> <p>Sąd I instancji zwrócił uwagę na wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> dotyczące tego wątku w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 129, 131, 141-142. Nie ulega wątpliwości, iż głównym dowodem w sprawie dotyczącej przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">P.</span> przestępstwa są w/w wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, które to wyjaśnienia dotyczą także poszukiwanego listem gończym i na podstawie <span class="anon-block"> (...)</span> brata <span class="anon-block">B. P.</span> <span class="anon-block">D. P. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> już na wstępnym etapie śledztwa, bo podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r., kiedy to wymieniał poszczególne osoby, z którymi on z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> handlowali narkotykami podał, iż, cyt.: „<em> <!-- --> <span class="anon-block">B. P.</span> z <span class="anon-block">G.</span> razem z bratem brał od nas amfetaminę, parę kilo</em>” (k. <span class="anon-block">(...)</span> teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. podtrzymał te wyjaśnienia (k. 4270). Na tej rozprawie oskarżony wprawdzie „nie pamiętał”, gdzie poznał <span class="anon-block">B. P.</span>, ale posiadał wiedzę, iż on z bratem <span class="anon-block">D.</span> byli związani z <span class="anon-block"> (...)</span> grupami przestępczymi. Nadto oskarżony <span class="anon-block">B.</span> w sposób jasny wskazywał, od kogo dowiedział się o osobie <span class="anon-block">P.</span>, w tym wskazując na swoją żonę <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span> (k. 4267), dodając przy tym, iż posiadał telefoniczny kontakt z <span class="anon-block">B. P.</span> przed transakcjami (k. 4269), nie pamiętając, co przecież po tylu latach jest oczywistym, kto podał <span class="anon-block">P.</span> jego numer telefonu (k. 4269).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> na tej rozprawie także odniósł się do zapytania <span class="anon-block">B. P.</span>, czy widział go w obecności <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span>, twierdząc, że mogło tak być, choć tego nie pamięta, podając jednocześnie, że <span class="anon-block">B. P.</span> został wezwany na jego sprawę rozwodową, ale się nie stawił na rozprawę (k. 4268).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> podczas kolejnego przesłuchania w śledztwie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., także wskazując na konkretne osoby, z którymi brał udział w obrocie narkotykami, podał, iż we wskazanym przez siebie okresie czasu (okres ten sprecyzował podczas przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. – k. 332 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>, co potwierdził na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. – k. 4349) sprzedali (<span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) <span class="anon-block">B. P.</span> i jego bratu 3 kg amfetaminy w cenie po 6,50 zł za gram. Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wskazał zgodnie z prawdą, iż te osoby na czas przesłuchania mieszkały w <span class="anon-block">G.</span> a pochodziły w <span class="anon-block">G.</span>. <span class="anon-block">P.</span> marihuanę odbierali w <span class="anon-block">P.</span> z ich „magazynu” na <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Jednocześnie oskarżony <span class="anon-block">B.</span> nie potrafił powiedzieć, gdzie poznał braci <span class="anon-block">P.</span> (k. 76 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wyjaśnienia te potwierdził na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4307-4309). Należy przy tym wspomnieć, iż z tych wyjaśnień wynika jasno, choć oskarżony <span class="anon-block">B.</span> nie pamiętał okoliczności poznania <span class="anon-block">B. P.</span>, jak i nie potrafił powiedzieć na temat okoliczności tejże znajomości, jak i łącznego spotkania się z nim, natomiast logicznie i zrozumiale przy tym wskazał, iż te konkretne transakcje w zakresie ilości narkotyków zapamiętał, gdyż nie były to ilości na wielką skalę (k. 4308-4309), co zresztą jest zgodne z jego twierdzeniami, jakie już w niniejszym uzasadnieniu przytaczano co do podawanych rozbieżności w ilościach narkotyków, jakimi obracał z poszczególnymi osobami czy grupami przestępczymi.</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w tożsamy sposób wyjaśnił podczas przesłuchania w śledztwie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., gdzie dokładniej przytoczył okoliczności sprzedaży <span class="anon-block">B. P.</span> amfetaminy w ilości 3 kg po <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł za kilogram, którą telefonicznie zamawiał <span class="anon-block">B. P.</span> a osobiście przed zakupem próbował jej <span class="anon-block">D. P. (1)</span>, gdyż im zależało na dobrej jakości narkotyku, gdyż <span class="anon-block">B. P.</span> twierdził, że przemycają ją dalej do <span class="anon-block">N.</span>, więc zależało im na dobrej jakości amfetaminy. Jak podkreślił to oskarżony <span class="anon-block">B.</span>, amfetamina ta była faktycznie dobrej jakości, gdyż jej z <span class="anon-block"> (...)</span> nie mieszali. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> sprecyzował, iż amfetaminę bracia <span class="anon-block">P.</span> nabyli w dwóch transzach: raz 1 kg a drugi raz 2 kg. Na tej podstawie oskarżony <span class="anon-block">B.</span> logicznie wskazał na tę cenę, przyznając, iż wcześniej pomylił się, gdy twierdził, że sprzedali ją <span class="anon-block">P.</span> za 6.500 zł za 1 kg. Poza tym z wyjaśnień tych wynika dość dobra znajomość <span class="anon-block">B.</span> z <span class="anon-block">B. P.</span> w tamtym czasie, skoro także spotkali się w <span class="anon-block">H.</span> w <span class="anon-block">k.</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. przy granicy z <span class="anon-block">N. (1)</span> w związku z załatwianiem przez <span class="anon-block">P.</span> heroiny (k. 495 i 496 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wyjaśnienia te potwierdził na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r.</p> <p>Sąd I instancji zasadnie tym wyjaśnieniom co do istoty sprawy dał wiarę. W tym zakresie są one wyjątkowo konsekwentne i jasne. Poza tym nie ma żadnych podstaw, jak to stara się sygnalizować sam oskarżony <span class="anon-block">P.</span>, jak i jego obrońca, iż oskarżony <span class="anon-block">B.</span> miał motywy, by fałszywie obciążyć oskarżonego <span class="anon-block">P.</span>. Trzeba od razu nadmienić, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie obciążył tylko <span class="anon-block">B. P.</span>, ale obu braci <span class="anon-block">P.</span>, którzy działali razem i w porozumieniu. Poza tym nie ulega przecież wątpliwości, iż <span class="anon-block">B. P.</span> zajmował się działalnością narkotykową, co jasno wynika z jego danych o karalności (k. 9030-9032).</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. P.</span> </strong> początkowo nie przyznał się i odmówił złożenia wyjaśnień (k. 31-33 teczki personalnej nr 65). Na rozprawie w dni <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. znów wprawdzie przyznał się do popełnienia tego czynu, ale zaprzeczył, by było tak, jak to jest w zarzucie, gdyż starał się przekonać, iż był nieświadomym tego, że przewozi 3 kg amfetaminy. Twierdził bowiem, iż wiózł ją na prośbę <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span>, którą znał od kilku lat i łączyły go z nią intymne stosunki i to od niej <span class="anon-block">M. B. (1)</span> dowiedział się, że jego brat jest oskarżony w <span class="anon-block">G.</span> w sprawie narkotykowej. Abstrahując od tego od kogo <span class="anon-block">M. B. (1)</span> dowiedział się czym zajmują się bracia <span class="anon-block">P.</span> i w jakich okolicznościach poznali się oni z <span class="anon-block">B.</span>, co nie ma w tej sprawie żadnego znaczenia (nie ulega przecież wątpliwości, iż <span class="anon-block">B.</span> znał braci <span class="anon-block">P.</span> i wiedział, że mają oni związki z przestępczością narkotykową) oskarżony <span class="anon-block">B. P.</span> w sposób zupełnie nielogiczny próbował przekonać, że faktycznie przewoził paczki z narkotykami, choć nie wiedział, co jest w tych paczkach i że to robił na prośbę <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span>, mającej działać „za plecami <span class="anon-block">B.</span>” i twierdzącej, że będzie przewoził „<em> <!-- --> komponenty prawdopodobnie do produkcji narkotyków</em>”, zaś on miał z tego korzyść w postaci seksu. Oskarżony w sposób zupełnie niezrozumiały starał się przekonać, iż to działanie „za plecami <span class="anon-block">B.</span>” miało polegać na tym, że <span class="anon-block">B.</span> miał myśleć, że to on (oskarżony <span class="anon-block">P.</span>) chciał to kupić a to było dla niej. Oskarżony więc przyznał, iż faktycznie dwa razy dostał towar od <span class="anon-block">B.</span> i to na prośbę <span class="anon-block">B.</span> zawiózł ten towar do <span class="anon-block">O.</span> do <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">P.</span> przy tym „plącze” się w wyjaśnieniach, twierdząc, że to <span class="anon-block">D.</span> coś chciała z tym zrobić, ale nie wiedział co, ale ona twierdziła, że za plecami <span class="anon-block">B.</span> chciała zarobić pieniądze, przy czym ona załatwiła z <span class="anon-block">B.</span> w ten sposób, że niby on (oskarżony <span class="anon-block">P.</span>) zapłaci <span class="anon-block">B.</span> za ten towar dopiero wtedy, gdy dalej, cyt.: „niby to sprzedam” a tymczasem towar był dla niej a on miał tylko go przewieźć (k. 4083-4084). W podobny sposób oskarżony <span class="anon-block">P.</span> wyjaśniał na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r., gdy starał się podważyć wiarygodność wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (k. 4311-4312). W tych wyjaśnieniach przyznał, że domyślał się, że to były narkotyki, bo wiedział, że <span class="anon-block">B.</span> zajmuje się narkotykami i że jak dwa razy przyjechał z <span class="anon-block">T.</span> do <span class="anon-block">O.</span>, to dwa razy na życzenie <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span> tak się zachował.</p> <p>Należy zauważyć, iż ta konstrukcja faktyczna podana przez oskarżonego jest tak kuriozalna, że nie da się po prostu ze zdroworozsądkowego spojrzenia w nią uwierzyć. Oskarżony <span class="anon-block">P.</span> z jednej strony przyznaje, iż faktycznie otrzymał taką ilość narkotyków od <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, czym w sposób jasny potwierdza wyjaśnienia tego oskarżonego. Natomiast z drugiej strony opowiada zmyśloną historię o rzekomym przewiezieniu tych narkotyków z <span class="anon-block">P.</span> do <span class="anon-block">O.</span>, zamieszkując przy tym samemu w <span class="anon-block">G.</span> i przyjeżdżając taki kawał drogi tylko po to, by przywieźć na życzenie <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span> od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> narkotyki. Ta opowieść nie trzyma się, mówiąc kolokwialnie „kupy”. Nic przecież nie stało na przeszkodzie, by <span class="anon-block">M. B. (1)</span> za pośrednictwem związanej z nim wówczas <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span> sam rozprowadzał te narkotyki, na czym zarobiłaby i <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">W.</span>. Czynienie zaś takich kombinacji „za plecami <span class="anon-block">M. B. (1)</span>” jest po prostu w tych okolicznościach niezrozumiałe. Trzeba przy tym zauważyć, iż sama postawa procesowa oskarżonego <span class="anon-block">P.</span> przy takich wyjaśnieniach jest niezrozumiała. Skoro bowiem oskarżony nie miał świadomości co przewoził a więc miał nie wiedzieć, że to jest amfetamina, to tylko dziwić może jego oświadczenie na rozprawie, kiedy wyrażał chęć dobrowolnego poddania się karze, tyle że karze wolnościowej (k. 4249). Nadto oskarżony nie potrafił w rzeczywistości wyjaśnić dlaczego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> miałby go pomawiać, twierdząc wyraźnie, iż to <span class="anon-block">B. P.</span> wraz z bratem chcieli od niego nabyć amfetaminę i to uczynili dwukrotnie. Natomiast w tym „biznesie” handlujący nie przekazuje takich hurtowych ilości narkotyków (3 kg amfetaminy) „za darmo”, a tym samym nie przekonują zapewnienia oskarżonego, że zarówno za pierwszym a tym bardziej drugim razem, bez zapłaty za pierwszą paczkę, otrzymał te paczki z narkotykami za darmo (k. 4312).</p> <p>Również nie przekonuje doszukiwanie się przez <span class="anon-block">B. P.</span> motywu pomówienia go przez <span class="anon-block">B.</span> z tego powodu, że nie stawił się w charakterze świadka na sprawę rozwodową <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w Sądzie Okręgowym w <span class="anon-block">P.</span> o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>/3 w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4066). Po pierwsze oskarżony <span class="anon-block">P.</span> wyraził tylko takie przypuszczenie (k. 4084-4085) a nadto oskarżony <span class="anon-block">B.</span> w sposób jasny pomówił o te zdarzenia <span class="anon-block">B. P.</span> podczas przesłuchania w dniach 16 i <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. a więc przed wspomnianym dniem rozprawy w sprawie rozwodowej. Sprawa ta nie ma więc w niniejszym postępowaniu żadnego znaczenia na ocenę wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p>Na marginesie zaś także należy dodać, iż <span class="anon-block">B. P.</span> w tych wyjaśnieniach przyznał, iż faktycznie spotkał się z <span class="anon-block">B.</span> za granicą, tyle że w hotelu w Niemczech a nie w <span class="anon-block">H.</span>. Abstrahując od miejsca tego spotkania, gdyż nie jest to okoliczność istotna w tej sprawie, nie ulega wątpliwości, iż obaj oskarżeni w tamtym czasie znali się bardzo dobrze, skoro między nimi dochodziło do spotkań towarzyskich a więc to tym bardziej dowodzi, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> posiadał wiedzę, czym zajmują się bracia <span class="anon-block">P.</span>, jak i dowodzi temu, że oskarżony <span class="anon-block">B.</span> nie miał żadnego powodu, by fałszywie obciążać w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">B. P.</span>.</p> <p>W podobny sposób Sąd I instancji ocenił wyjaśnienia <span class="anon-block">B. P.</span>, słusznie konfrontując jej z uznanymi za wiarygodne wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i wykazując tym samym niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">P.</span>. Pogłębiona przez Sąd Apelacyjny ocena tych dowodów wskazuje więc na zasadność ocen tych dowodów dokonanych przez Sąd I instancji w świetle zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Tym samym jedynie za polemiczne z tą oceną uznać należy <strong> <!-- -->zarzuty apelującego obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">B. P.</span> (adw. <span class="anon-block">S. H.</span>) z punktów 1 i 2 apelacji</strong>, w których próbował przekonać do racji wynikających z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">P.</span> i mającego wynikać z nich powodu pomówienia go przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i do ewentualnego motywu chronienia przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> swojej żony.</p> <p>Należy zgodzić się z apelującym, iż nie na podstawie wszystkich wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> można było dokonać jednoznacznych ustaleń faktycznych i na ich podstawie skazać oskarżonych o każdy z zarzucanych im czynów, co już wyżej wykazano przy omawianiu tych rozstrzygnięć, którymi uniewinniono oskarżonych. I nie chodzi tu o uznanie, że oskarżony <span class="anon-block">B.</span> celowo niezgodnie z prawdą pomawiał szereg różnych osób o działalność narkotykową. Wyżej w pkt I (części ogólna) wskazano w jaki sposób należy podchodzić do jakże obszernych wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i tak też, co do zasady podszedł Sąd I instancji. Tam więc, gdzie te wyjaśnienia były jasne, logiczne, konsekwentne i brak było podstaw do zarzucenia <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, by miał rzeczywisty powód, by fałszywie pomówić daną osobę, to należało uznać, iż oskarżony ten mówi prawdę, zaś przy ustalaniu ilości i rodzajów narkotyków, jak i ich wartości należało uwzględniać zachodzące istotne i niewytłumaczalne różnice na korzyść oskarżonych. W omawianym zaś tu wątku sprawy nie ulega wątpliwości, iż przytaczane wyżej wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> w konfrontacji z nielogicznymi wyjaśnieniami <span class="anon-block">B. P.</span>, który w pewnym sensie przyznał się do winy, potwierdzając te depozycje <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, pozwalały na ustalenie jednoznacznych ustaleń faktycznych i wykazanie oskarżonemu <span class="anon-block">P.</span> sprawstwa i winy, co znalazło wyraz w skazaniu oskarżonego w pkt 53 zaskarżonego wyroku. Tym samym nie przekonują polemiczne w tym względzie dywagacje skarżącego obrońcy na stronach 3-6 apelacji.</p> <p>Poza tym zastrzeżeń nie budzi przyjęcie przez Sąd Okręgowy wskazanej w pkt 53 kwalifikacji prawnej przestępstwa narkotykowego z art. 56 ust. 3 u.p.n. w związku z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> (przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>).</p> <p>W przypadku <span class="anon-block">B. P.</span> żadnych zastrzeżeń nie budziły również orzeczenia w zakresie kar pozbawienia wolności i grzywny. Mając na uwadze prawidłowo przytoczone okoliczności nie tylko przemawiające na niekorzyść, ale i na korzyść oskarżonego (sekcja 4 formularza uzasadnienia na str. 232), pamiętając o rodzaju i ilościach narkotyków, w których obrocie uczestniczył <span class="anon-block">B. P.</span> a także mając na uwadze ustawowe zagrożenie karą przewidziane w art. 56 ust. 3 u.p.n. (od 2 do <span class="anon-block">(...)</span> lat pozbawienia wolności) karę pozbawienia wolności orzeczoną w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy a więc w granicy zbliżonej do minimalnej ustawowego zagrożenia łącznie z orzeczoną grzywną w liczbie 80 stawek dziennych w wysokości po 50 zł uznać należy za karę dość łagodną, spełniającą wymagania zakreślone dla niej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> (przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>), co znów wskazuje na sprawiedliwość tej kary. Nie ma więc żadnych podstaw, by karę tę jeszcze łagodzić a zwłaszcza, by ją złagodzić do 2 lat pozbawienia wolności, co pozwalałoby na orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem wykonania (przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, mając na względzie przepisy obowiązujące w dacie popełnienia tego przestępstwa). Nie jest przy tym prawdą, iż czyn ten był incydentem w życiu <span class="anon-block">B. P.</span>, o czym świadczą przywołane już wyżej dane o jego karalności. To zaś, że oskarżony prowadzi ustabilizowane życie, założył rodzinę i ma stałą pracę (co zresztą zostało uwzględnione przez Sąd I instancji, skoro Sąd ten dostrzegł pozytywną opinię środowiskową o oskarżonym) spowodowało, iż wymierzona kara nie jest nadmiernie surowa a wręcz zbliża się swoim wymiarem do minimum zagrożenia ustawowego. Jednak wskazane przez Sąd I instancji okoliczności obciążające, wynikające z ilości „twardych” narkotyków, w których obrocie uczestniczył oskarżony, jak i z dotychczasowej karalności oskarżonego nie pozwalały na obniżenie tej kary do ustawowego minimum. To zaś wskazuje na niezasadność postawionego w tej apelacji zarzutu z pkt 3.</p> <p>Także zastrzeżeń nie budzi orzeczenie wobec oskarżonego w pkt 54 na stosowny cel społeczny niewysokiej w istocie nawiązki na podstawie art. 70 ust. 4 u.p.n.</p> <p>J.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">F. K.</span> w pkt 66.</strong> </p> <p>Przestępstwo to polega na tym, że <span class="anon-block">F. K.</span>, w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. do <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span>, działając w ramach czynu ciągłego, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu a tym samym i działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wziął udział w obrocie co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy o wartości co najmniej 80.000 zł oraz co najmniej <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy o wartości co najmniej 65.000 zł, nabywając je w transzach od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> celem dalszej odsprzedaży.</p> <p>Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące udziału <span class="anon-block">F. K.</span> w tym obrocie wymienionymi narkotykami przytoczył w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 69.</p> <p>Ustalenia powyższe Sąd I instancji poczynił na podstawie wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, czemu dał jasny wyraz w sekcji 2 uzasadnienia na str. 137.</p> <p>Zwracając uwagę na te istotne dla tego wątku sprawy wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> oskarżony ten, w toku okazania mu zdjęć rozpoznał m.in. mężczyznę o <span class="anon-block">ps. (...)</span>, czyli <span class="anon-block">F. K.</span>, na co wskazuje Sąd I instancji, przytaczając okoliczności poznania się ich przez <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, co wynika z wyjaśnień na k. 456 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> przyznał nie tylko, że znał oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span>, ale również wskazał, w jakich okolicznościach go poznał oraz przyznał, iż z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> prowadził z <span class="anon-block">K.</span> transakcje narkotykowe i to wiele razy, w których albo on (oskarżony <span class="anon-block">B.</span> – przyp. SA) uczestniczył sam, albo uczestniczył w nich <span class="anon-block">M. M. (1)</span> czy <span class="anon-block">M. W. (2)</span>. Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> w toku tej rozprawy nie potrafił jednak wskazać dokładnie jaka część narkotyków, znajdujących się w opisie w/w czynu została wprowadzona do obrotu z jego udziałem (k. 4266).</p> <p> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jednak w swoich wyjaśnieniach w tym przedmiocie był precyzyjny w toku wyjaśnień złożonych w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. a więc znacznie bliżej czasu, kiedy te zdarzenia narkotykowe miały miejsce (k. 456 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>). Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wskazując w tych wyjaśnieniach na różne sytuacje związane z <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">A. G.</span> i jego dziewczyną wyjaśnił na temat ich (to jest jego i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – przyp. SA) działalności narkotykowej z udziałem <span class="anon-block">F. K.</span>. Jak wspomniał, <span class="anon-block">K.</span> brał od nich od samego poznania się z nim do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. głównie tabletki ekstazy i amfetaminę. Jak to zauważył oskarżony <span class="anon-block">B.</span>, przy „skromnym liczeniu” <span class="anon-block">F. K.</span> kupił od nich co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy. Brał je w transzach, początkowo po 1000-3000 sztuk jednorazowo a pod koniec w porcjach po <span class="anon-block">(...)</span>.000-15.000 sztuk. Początkowo te tabletki zawoził mu <span class="anon-block">M. W. (2)</span>. Jednocześnie oskarżony wskazał na źródło pochodzenia tych tabletek, co znajduje odbicie w wyjaśnieniach wspomnianego przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, czyli <span class="anon-block">M. T. (2)</span> i <span class="anon-block">R. S. (2)</span>, jak i cenę sprzedaży tych tabletek <span class="anon-block">K.</span> (te z <span class="anon-block">H.</span> były w sprzedaży po 1.40-1,45 zł a te produkowane przez <span class="anon-block">T.</span> w cenie po 1 zł). Nadto, jak wyjaśnił <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, od połowy <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">K.</span> zaczął kupować od nich także amfetaminę, mając na nią, jak twierdził, zbyt w <span class="anon-block">S.</span>. <span class="anon-block">K.</span> brał od nich amfetaminę w cenie po 6.500-6.700 zł za kilogram i łącznie wziął od nich <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy. Transakcje z <span class="anon-block">K.</span> najczęściej miały miejsce w rejonie miejsca zamieszkania, rejonie <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">S.</span> a kilka też miało miejsce pod Solarium na <span class="anon-block">Placu (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Należy podkreślić, iż wyjaśnienia te są stanowcze, wskazują one wyraźnie na czasokres tej działalności, ilości sprzedawanych przez nich <span class="anon-block">K.</span> tabletek ekstazy, amfetaminy, jak i konkretnych osób w tym uczestniczących oraz miejsca, gdzie były dokonywane transakcje.</p> <p>Słusznie więc wyjaśnienia te zostały uznane przez Sąd I instancji za w pełni wiarygodne, na podstawie których Sąd ten dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych nie tylko na niekorzyść <span class="anon-block">F. K.</span>, ale i niekorzyść samego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (w pkt 9k zaskarżonego wyroku), który do tych transakcji i ilości narkotyków się przyznał. Przyznanie to zaś wynika zarówno z w/w wyjaśnień, jak i z wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na rozprawie <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4234-4249) a także okoliczności te znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. (k. 4265-4266) oraz na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r., kiedy podtrzymał w/w wyjaśnienia ze śledztwa (k. 4352).</p> <p>Oskarżony więc był konsekwentny w swojej postawie procesowej w tym względzie, co tylko przemawia za wiarygodnością tego pomówienia. Dodać przy tym należy, iż z wyjaśnień tych ani innych dowodów nie wynikają żadne okoliczności, które wskazywałyby na celowość niezgodnego z prawdą pomawiania przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span>, z którym przecież prowadził interesy narkotykowe, obciążając przy okazji również własną osobę. Wprawdzie oskarżony <span class="anon-block">B.</span> na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r., a więc po kilku latach nie potrafił się już odnieść w szczegółach do wątku <span class="anon-block">F. K.</span>, będąc zapytanym czy tabletki, które nabył od niego <span class="anon-block">K.</span> pochodziły z <span class="anon-block">P.</span> czy z <span class="anon-block">H.</span> (k. 4393), ale tejże okoliczności nie można się dziwić, skoro oskarżony swoimi wyjaśnieniami obciążał tak wielką liczbę osób z racji prowadzonej w sposób rozległy działalności narkotykowej. Ze zdroworozsądkowego punktu widzenia nie sposób więc po kilku latach pamiętać takich szczegółów. Jednak oskarżony <span class="anon-block">B.</span> nie miał żadnych wątpliwości, że taką działalność z <span class="anon-block">K.</span> prowadził i że złożone przez niego wyjaśnienia w śledztwie polegały na prawdzie. Tym samym Sąd I instancji trafnie, mając na uwadze zasady <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> na tych wiarygodnych wyjaśnieniach poczynił ustalenia co do sprawstwa i winy oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">F. K.</span> </strong> na etapie śledztwa nie przyznał się do winy i odmówił złożenia wyjaśnień (k. 11-12 i 29-30 t.p. nr 73). Na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. natomiast wprawdzie przyznał, iż od lat znał <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, ale ta znajomość miała tylko charakter towarzyski, wyjaśnił, że nie znał nikogo z oskarżonych, w tym <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i nigdy nie handlował narkotykami (k. 4086).</p> <p>Sąd I instancji zasadnie zatem tym wyjaśnieniom <span class="anon-block">F. K.</span> odmówił wiarygodności (sekcja 2 formularza uzasadnienia na str. 176). Nie dość bowiem, iż wyjaśnienia te pozostawały w sprzeczności z wiarygodnymi wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, to nadto brak było podstaw do uznania, by oskarżony <span class="anon-block">B.</span> miał jakikolwiek powód, wskazujący na celowe niezgodne z prawdą pomówienie <span class="anon-block">F. K.</span> o udział w omawianym tu obrocie tabletkami ekstazy i amfetaminą. Co także istotne, a co nie jest kwestionowane w tej sprawie, a na co celnie zwraca uwagę Sąd I instancji, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> znał również miejsce zamieszkania <span class="anon-block">F. K.</span>, jak również charakter i miejsce prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jak i wiedział, że w przeszłości <span class="anon-block">F. K.</span> odbywał karę pozbawienia wolności, jak i znał relacje między nim a <span class="anon-block">A. G.</span>. Te okoliczności więc tylko dodatkowo wskazują na wiarygodność wypowiedzi <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co znów nie pozwala na uznanie wyjaśnień <span class="anon-block">F. K.</span> za wiarygodne.</p> <p>W tych zaś okolicznościach sprawy fakt, iż <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W. (2)</span> </strong> nie potwierdził depozycji procesowych <span class="anon-block">M. B. (1)</span> (k. 2265-2267, 2268-2268a, <span class="anon-block"> (...)</span>-2270, <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>-2280, <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>) nie może w żaden sposób podważać wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, tym bardziej, że <span class="anon-block">M. W. (2)</span> skorzystał z uprawnienia do odmowy składania wyjaśnień i zeznań i nic na ten temat nie powiedział.</p> <p>Ta sama okoliczność dotyczy zresztą oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </strong>, który nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i w zakresie tego wątku także nie złożył żadnych wyjaśnień.</p> <p>Tym samym nie budzi wątpliwości przyjęcie przez Sąd I instancji, iż oskarżony <span class="anon-block">F. K.</span> dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa. To zaś prowadzi do wniosku, iż <strong> <!-- -->zarzut apelacji obrońcy tego oskarżonego – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span> zawarty w pkt 1b i w pkt 2 tiret drugie</strong> nie znajduje uzasadnienia. Treść wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jest w pełni wystarczająca a nie zdawkowa, by na jej podstawie dokonać niekorzystnych dla oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span> ustaleń faktycznych. Tym samym dywagacje apelującego w tym względzie zawarte na str. 9 apelacji nie mogą przekonywać.</p> <p>Zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego nie budzą też przyjęta do tego przestępstwa kwalifikacja prawna, z zastosowaniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, jak i rodzaj i wymiar orzeczonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz orzeczenia nawiązki na wskazany cel społeczny (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 pkt. 67)">pkt 67)</a>.</p> <p>Należy tylko nadmienić, iż Sąd I instancji przytoczył w sekcji 4 formularza uzasadnienia należycie okoliczności, które spowodowały wymierzenie takich kar, w tym kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Mimo więc posiadania pozytywnej opinii w miejscu zamieszkania, co należy poczytać na korzyść oskarżonego, Sąd należycie uwzględnił przede wszystkim znaczny stopień społecznej szkodliwości tego przestępstwa, wyrażający się w dość rozległej i w długim okresie czasu działalności przestępczej oskarżonego <span class="anon-block">K.</span>, skoro w tym czasie brał udział w obrocie tzw. narkotykami „twardymi” w postaci substancji psychotropowych: 80.000 tabletek ekstazy i <span class="anon-block">(...)</span> kg amfetaminy. Te zaś okoliczności w powiązaniu przede wszystkim z działaniem w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, jak i uprzednia karalność oskarżonego (k. 8916-8917, 9033-9034) powodowały konieczność wymierzania takich kar, co w świetle zasad określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> znajduje uzasadnienie.</p> <p>Powyższe więc przekonuje, iż apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span> nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>K.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z art. 56 ust. 3 u.p.n. przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">W. J.</span> w pkt 61.</strong> </p> <p>Przestępstwo to miało polegać na tym, że oskarżony <span class="anon-block">W. J.</span> miał, wedle zarzutu i opisu przypisanego mu czynu, w <span class="anon-block">(...)</span> bądź <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span>, uczestniczyć w obrocie środków odurzających w postaci co najmniej 2 kg marihuany o wartości co najmniej <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł, zakupując ten środek od <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za pośrednictwem ustalonej osoby (czyli <span class="anon-block">S. E.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, Farelka) celem dalszej odsprzedaży.</p> <p>Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące tego czynu przytoczył w sekcji 1 formularza uzasadnienia na str. 63. Wynika z nich sam fakt nabycia przez <span class="anon-block">W. J.</span> od w/w obu oskarżonych 2 kg marihuany, którą ci wcześniej odkupili od <span class="anon-block">Z. T.</span>, a transakcja ta miała nastąpić zimą <span class="anon-block">(...)</span> r, na <span class="anon-block">W.</span>, w rejonie magazynu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a uczestniczył w niej także <span class="anon-block">S. E.</span>, który „zorganizował” <span class="anon-block"> (...)</span> jako nabywcę. Wedle tych ustaleń <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> sprzedali <span class="anon-block"> (...)</span> marihuanę w cenie <span class="anon-block">(...)</span>.500 zł za kilogram, z czego <span class="anon-block">S. E.</span> za „znalezienie” klienta zarobił 500 zł od kilograma.</p> <p>Sąd Okręgowy, dokonując tych ustaleń faktycznych oparł się na wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, czemu dał wyraz w sekcji 2 formularza uzasadnienia na str. 131 i 134. Przy czym Sąd I instancji na str. 131 wskazuje, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wyjaśnił o odbiorcy marihuany, który był mężczyzną z <span class="anon-block">P.</span>, przytaczając przy tym treść wyjaśnień tego oskarżonego, które stanowiły podstawę wydanego rozstrzygnięcia skazującego <span class="anon-block">W. J.</span>, natomiast na str. 134 uzasadnienia Sąd I instancji zauważa, iż tę transakcję z <span class="anon-block"> (...)</span> załatwiał <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">S. E.</span>, jednak przy tej transakcji <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie był obecny i nawet nie osiągnął z tego żadnego zysku.</p> <p>Ta ocena dowodów powinna już dać Sądowi I instancji wiele do myślenia. Skąd bowiem oskarżony <span class="anon-block">B.</span> miał znać takie szczegóły związane z tą transakcją, skoro w ogóle nie był jej świadkiem. Skoro zaś, jak przyjmuje to Sąd I instancji, akurat z tytułu tej transakcji <span class="anon-block">M. B. (1)</span> nie odniósł żadnego zysku, to trudno przyjąć, by <span class="anon-block">W. J.</span> miałby w tym przypadku nabywać tę marihuanę m.in. od <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, co wynika z treści wyroku skazującego.</p> <p>Sąd I instancji, dokonując niekorzystnych dla oskarżonego <span class="anon-block">J.</span> ustaleń, wskazał na wyjaśnienia <span class="anon-block">M. B. (1)</span> złożone na k. 223-264 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span> (str. 131 uzasadnienia). Jednak w teczce tej takie jedno przesłuchanie, ujęte w jednym protokole, nie występuje i na tych wszystkich kartach trudno doszukiwać się tych okoliczności, na które wskazuje Sąd I instancji. Należy zauważyć, iż na k. 223-228 oskarżony <span class="anon-block">B.</span> rozpoznawał ze zdjęć poszczególne osoby i tu rozpoznał m.in. <span class="anon-block">S. E.</span>, natomiast nie złożył żadnych wyjaśnień na temat w/w zdarzeń. Natomiast z przebiegu rozprawy z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. wynika, iż kolejne przesłuchanie <span class="anon-block">M. B. (1)</span> miało miejsce na k. 323-329, 330-333 itd. Nie ma więc tutaj zakresu kart wskazanych przez Sąd Okręgowy (k. 4.343-4.353 i kolejne protokoły rozprawy, kiedy przesłuchiwano <span class="anon-block">M. B. (1)</span>).</p> <p>Oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B. (1)</span> </strong> w toku przesłuchania w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. wskazał, iż ze zdjęć rozpoznał <span class="anon-block"> (...)</span>, czyli <span class="anon-block">W. J.</span> i jemu sprzedał 2 kg marihuany w <span class="anon-block">(...)</span> lub <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. i w tej transakcji uczestniczył także <span class="anon-block">S. E.</span>, który przyprowadził <span class="anon-block"> (...)</span> i za to otrzymał pieniądze (k. 343 teczki personalnej nr <span class="anon-block">(...)</span>). Nie ulega wątpliwości, iż to ta wypowiedź <span class="anon-block">M. B. (1)</span> posłużyła postawieniu zarzutu <span class="anon-block">W. J.</span>.</p> <p>Jednak wspomnieć należy wyraźnie, iż w przypadku tego czynu oskarżony <span class="anon-block">B.</span> w swoich wyjaśnieniach nie jest konsekwentny. Na rozprawie bowiem w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. oskarżony <span class="anon-block">B.</span> wprawdzie przyznał, iż widywał w różnych miejscach <span class="anon-block">W. J.</span> w <span class="anon-block">P.</span> w obecności różnych osób związanych z handlem narkotykami, których to osób już nie pamiętał (k. 4275), to jednak osobiście z <span class="anon-block">W. J.</span> nie spotkał się w latach 2005-2006 ani razu (k. 4265). Oskarżony na tej rozprawie jednocześnie jednoznacznie nadmienił, iż nigdy nie był świadkiem żadnej transakcji narkotykowej z udziałem oskarżonego <span class="anon-block">J.</span> (k. 4276). Znów na rozprawie w dniu <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jedynie na zapytanie jednego z obrońców powiedział, iż, cyt.: „<em> <!-- --> ja nie wiem co się stało z marihuaną, którą zakupił <span class="anon-block">J.</span>. Nie wiem do kogo miała trafić ta marihuana, czy do konsumentów, czy do kolejnych pośredników</em>” (k. 4394). Nie można więc tej wypowiedzi uznać za potwierdzenie, iż rzeczywiście <span class="anon-block">B.</span> wiedział, że <span class="anon-block">J.</span> nabył tę marihuanę.</p> <p>Praktycznie to są wszystkie dowody na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span> wynikające z akt niniejszego postępowania i Sąd I instancji nie wskazuje na żadne inne, które by potwierdzały powyższe niekorzystne dla oskarżonego <span class="anon-block">J.</span> depozycje procesowe <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. J.</span> </strong> zaprzeczył tym twierdzeniom oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> (k. 19-20, 60-61 teczki personalnej nr 62), przyznając, iż miał z nim styczność, ale w zupełnie innych okolicznościach związanych z wizytami w klubie, w którym oskarżony <span class="anon-block">J.</span> był ochroniarzem i wyrzuceniem <span class="anon-block">B.</span> z klubu za jego niewłaściwe zachowanie, sugerując przy tym, iż mógł to być motyw jego pomówienia (k. 4084-4085).</p> <p>Sąd Okręgowy nie dał wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">W. J.</span>, wskazując na zbyt dużo szczegółów w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>, mówiących o osobie <span class="anon-block">W. J.</span>, jak i na temat szczegółów tej transakcji i to z udziałem <span class="anon-block">S. E.</span> (sekcja 2 formularza uzasadnienia na str. 175-176).</p> <p>Abstrahując od oceny podawanego przez <span class="anon-block">W. J.</span> ewentualnego motywu pomówienia go przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, należy zwrócić uwagę na fakt, że żaden dowód w tej sprawie, łącznie z wyjaśnieniami <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">Z. T.</span> (k. 2687-2689, 2690-2692, 6198-6199) czy <span class="anon-block">S. E.</span> (k. 1497-1500, 1501-1502, 1515-1517, 5875-5877) nie potwierdza w żadnej części powyższego pomówienia. Wprawdzie Sąd I instancji wyjaśnieniom tym nie dał wiary, ale nie zmienia to sytuacji, iż w przypadku <span class="anon-block">W. J.</span> skazanie opiera się praktycznie tylko na jednym pomówieniu ze strony oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>. Nawet jeżeli oskarżony <span class="anon-block">B.</span> dość dobrze go znał, to jeszcze ten fakt nie oznacza, iż faktycznie to, co na temat tej transakcji narkotykowej wyjaśnił w toku śledztwa <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jest zgodne z rzeczywistością. Na rozprawie bowiem <span class="anon-block">M. B. (1)</span> wprost przyznaje, iż nie był nigdy osobiście obecny przy transakcji narkotykowej z udziałem <span class="anon-block">W. J.</span>. To zaś już oznacza, iż nieprawdziwie brzmią jego depozycje ze śledztwa (k. 343 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>), iż <span class="anon-block">W. J.</span> od niego kupił tę marihuanę. Można przy tym wyciągnąć wniosek, iż <span class="anon-block">M. B. (1)</span> tę informację o transakcji usłyszał od osób trzecich, w tym choćby od <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Oskarżony <span class="anon-block">B.</span> jednak na taką okoliczność nie wskazuje w swoich wyjaśnieniach a poza tym takowa nie wynika z innych dowodów. W sprawie więc występuje istotna sprzeczność w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> złożonych w śledztwie (k. 343 t.p. nr <span class="anon-block">(...)</span>) i na rozprawie (k. 4275-4276), której po prostu nie da się w żaden sposób dowodowy usunąć, tym bardziej, że ewentualne znane źródła dowodowe, które mogłyby mieć na tę okoliczność jakąś wiedzę, nie potwierdzają tego faktu. Jak wskazano wyżej, Sąd I instancji wspomina w treści uzasadnienia o tych sprzecznościach w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">B.</span>, jednak nie wyciąga na ich podstawie żadnych wniosków a wręcz daje tym sprzecznym w treści wyjaśnieniom wiarę. Sąd Okręgowy więc przy ocenie wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span> popadł w wewnętrzną sprzeczność. Nie da się bowiem uznać za wiarygodne wyjaśnień, z których wynika, że <span class="anon-block">B.</span> sprzedał <span class="anon-block">W. J.</span> marihuanę i nie da się jednocześnie dać wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">B.</span>, że jednak nie sprzedał marihuany <span class="anon-block">J.</span>, że z tej sprzedaży nie miał żadnego zysku i że w ogóle nie był świadkiem takiej transakcji. Bez wątpienia więc w tym zakresie, przy ocenie dowodów, Sąd I instancji naruszył przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> a jednocześnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, co skutkowało oczywistym błędem w ustaleniach faktycznych odnośnie ustalenia sprawstwa a tym samym i winy w popełnieniu przez <span class="anon-block">W. J.</span> zarzucanego mu przestępstwa.</p> <p>To zaś oznacza, iż rację ma apelujący obrońca oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span>, <strong> <!-- -->stawiając w/w wyrokowi w pkt I i II zarzut</strong>y obrazy przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, którego następstwem był błąd w ustaleniach faktycznych.</p> <p>Powyższe więc doprowadziło Sąd Apelacyjny do zmiany zaskarżonego wyroku w części skazującej oskarżonego <span class="anon-block">W. J.</span>, tj. w punktach 61-64 poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przestępstwa zarzucanego mu aktem oskarżenia a opisanego w pkt XXX części wstępnej tego wyroku. O powyższej zmianie Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> w pkt IIt wyroku.</p> <p>L.  <strong> <!-- -->Przestępstwo z art. 56 ust. 3 i art. 57 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, przypisane oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span>.</strong> </p> <p>W tym punkcie Sąd I instancji skazał <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za przestępstwo ciągłe, na które składało się szereg zachowań, znajdujących oparcie w wyjaśnieniach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, tj. dotyczące okresu, kiedy obaj działali w ramach swoistej spółki, o której szeroko wyjaśniał <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i szereg zachowań – aż 54 (od podpunktu vv do podpunktu wwww), które miały wynikać ze stosowanej w niniejszej sprawie kontroli operacyjnej.</p> <p>Sąd I instancji jednak w treści wyroku, skazując oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> za to przestępstwo ciągłe przyjął w tejże części dokładnie opis czynu zarzucany aktem oskarżenia, eliminując jedynie dane personalne osób, mających uczestniczyć wedle treści zarejestrowanych rozmów w poszczególnych transakcjach, zastępując te dane określeniem „inna osoba” (porównaj treść opisu czynu zarzucanego – opisanego w części wstępnej wyroku w pkt XVIII i przypisanego w pkt <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Jednak w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku przy ustaleniach faktycznych Sąd Okręgowy odnośnie tego fragmentu przestępstwa jedynie powtórzył opis czynu przypisanego oskarżonemu, wskazując za prokuratorem dane osób, biorących udział w poszczególnych transakcjach narkotykowych (sekcja 1 formularza uzasadnienia na str. 84-91), przywołując dowody w postaci zapisu utrwalonych rozmów telefonicznych (znajdujących się w teczce kontroli korespondencji i notatkach na wymienionych licznie kartach - str. 84 uzasadnienia). Sąd Okręgowy uznał jedynie, iż dowody z podsłuchów były legalne i pozwalały na dokonanie w stosunku do <span class="anon-block">M. M. (1)</span> takich ustaleń (sekcja 1 formularza na str. 100-105).</p> <p>Jednak znów w sekcji 2 dotyczącej oceny dowodów (strony 105-186) brak jest jakichkolwiek rozważań czy ocen dotyczących tych dowodów z podsłuchów. Sąd Okręgowy więc nie analizuje żadnej z zarejestrowanych rozmów i w ogóle nie stara się nawet wykazać, jaki fakt z jakiej rozmowy i dlaczego wynika. Ani oskarżony <span class="anon-block">M.</span>, ani jego obrońcy, ani Sąd Apelacyjny nie dowiedzą się więc dla przykładu, dlaczego Sąd I instancji ustalił, iż w dniu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> r. w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zbył <span class="anon-block">M. G. (1)</span> 1 kg amfetaminy o wartości co najmniej 6.000 zł (ad. <span class="anon-block">(...)</span> vv). Dokładnie tak samo należy odnieść się do kolejnych ustaleń dotyczących czynów od 23ww do 23vvvv.</p> <p>W rzeczywistości więc ustalenie stanu faktycznego w zakresie wskazanej wyżej części przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">M.</span> przestępstwa ciągłego sprowadzało się do skopiowania opisów czynów (zachowań) z aktu oskarżenia, natomiast sama treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje jednoznacznie, iż Sąd I instancji w ogóle zaniechał przeprowadzenia oceny dowodów, mających potwierdzać te ustalenia, jakie w rzeczywistości zostały przyjęte przez prokuratora w akcie oskarżenia. Nie dość więc, że Sąd I instancji nie dokonał tej oceny dowodów, jakie wskazał na str. 84 uzasadnienia, to bezgranicznie zawierzył prokuratorowi, za nim organom ścigania, że te treści, jakie zawarto w tym opisie czynu są zgodne z treścią zarejestrowanych rozmów, co znów świadczy o braku samodzielności w tym względzie Sądu I instancji a tym samym i o braku zachowania obiektywizmu przy przyjęciu za zgodne z prawdą ustaleń opartych na tych materiałach z „podsłuchów”. Rację ma więc skarżący obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> – adw. <span class="anon-block">A. T. (1)</span>, <strong> <!-- -->podnosząc w zarzucie w pkt 1g</strong>, iż Sąd I instancji w ogóle nie poddał ocenie w/w materiałów dowodowych, skoro takowej w treści uzasadnienia brak, a mimo to uznał, że zarejestrowane w ramach kontroli operacyjnej rozmowy telefoniczne wskazują na popełnienie przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">M.</span> w punkcie <span class="anon-block">(...)</span> vv-wwww zachowań składających się na przestępstwo ciągłe. Tym samym rację ma skarżący, iż w takiej sytuacji dokonanie przez Sąd odwoławczy jakiejkolwiek kontroli instancyjnej w tym zakresie jest nie tylko utrudnione, ale w ogóle niemożliwe.</p> <p>Sąd I instancji więc, nie dokonując w tym zakresie żadnych samodzielnych ustaleń faktycznych, z uwagi na zaniechanie oceny wskazywanych tu dowodów, dopuścił się rażącego naruszenia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, nie zachowując przy tym zasady obiektywizmu, określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, jak i zasady określonej w art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a>, skoro w tym zakresie Sąd I instancji zdał się na dokonane przez organy ścigania ustalenia faktyczne na podstawie zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej rozmów.</p> <p>Powyższe uchybienia bez wątpienia mają istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku co do przestępstwa przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w pkt <span class="anon-block">(...)</span> i w żaden sposób nie pozwalają na utrzymanie w tym zakresie tego wyroku w mocy. Należy podnieść przy tym, iż te zachowania stanowią znaczny element przestępstwa ciągłego. Oczywistym jest, iż z tego powodu nie jest możliwe częściowe uchylenie zaskarżonego wyroku co do w/w fragmentu czynu a częściowo procedowanie przez Sąd odwoławczy w zakresie pozostałej części tego przestępstwa, tj. części obejmującej zachowania opisane w pkt 23a-uu oraz xxxx, czemu stoi na przeszkodzie zasada jedności przestępstwa ciągłego, określonego w art. <span class="anon-block">(...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> </p> <p>Skoro zaś czyn ten stanowi nierozerwalną całość, to Sąd Apelacyjny, kierując się przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> uchylił w tym zakresie zaskarżony wyrok w całości, tj. co do punktów <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i 68 i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w <span class="anon-block">P.</span> do ponownego rozpoznania, o czym orzekł w pkt I wyroku. Sąd I instancji przeprowadzi w całości postępowanie dowodowe odnośnie tego przestępstwa ciągłego, przy czym, co oczywiste, co do przeprowadzonych dowodów dotyczących zachowań wskazanych w pkt 23a-uu oraz xxxx może szeroko stosować przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 2)">art. 442 § 2 k.p.k.</a> Jednocześnie należy wskazać, iż Sąd Apelacyjny nie ustosunkował się do zarzutów postawionych w apelacjach obrońców oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> odnośnie tej części przestępstwa ciągłego, gdyż rozpoznanie zgłaszanych w apelacjach uchybień pod adresem tego rozstrzygnięcia byłoby przedwczesne, gdyż i tak nie mogłoby doprowadzić do częściowego utrzymania w zakresie tego czynu zaskarżonego wyroku w pkt <span class="anon-block">(...)</span>. Sąd Apelacyjny jednocześnie zwraca uwagę, iż po części dotyczącej współoskarżonych o poszczególne działania stanowiące element tego przestępstwa ciągłego Sąd Apelacyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku, co dotyczy tych zarzucanych <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zachowań, którymi zostali obciążeni skazaniem <span class="anon-block">M. D. (1)</span> (dot. ad. 23ee), <span class="anon-block">R. G. (1)</span> (dot. ad. 23j), <span class="anon-block">J. K. (2)</span> (dot. ad. 23c), <span class="anon-block">M. K. (2)</span> (dot. ad. 23c), <span class="anon-block">D. M. (2)</span> (dot. ad. 23x), <span class="anon-block">B. P.</span> (dot. ad. 23dd), <span class="anon-block">W. J.</span> (dot. ad. 23oo) i <span class="anon-block">F. K.</span> (dot. ad. 23d). Jednak poczynione przez Sąd Apelacyjny oceny dowodów w żaden sposób nie wiążą Sądu I instancji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 3;art. 442 § 3 zd. 3)">art. 442 § 3 zdanie 3 k.p.k.</a>). Jednocześnie jednak wiąże ten Sąd prawomocne uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> od popełnienia przestępstwa uczestnictwa w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej w punkcie XVI a więc grupie, za którą został ten oskarżony skazany zaskarżonym wyrokiem w pkt <span class="anon-block">(...)</span>. Ta okoliczność więc powinna wpłynąć na zmianę przez Sąd I instancji opisu działania oskarżonego w ramach przestępstwa zarzucanego mu w pkt XVIII (wedle numeracji części wstępnej zaskarżonego wyroku), oczywiście w razie ponownego skazania oskarżonego za ten czyn.</p> <p>Natomiast Sąd I instancji winien przeprowadzić, czego w ogóle nie uczynił Sąd Okręgowy, postępowanie dowodowe w zakresie zachowań zarzucanych oskarżonemu <span class="anon-block">M.</span> w ramach tego przestępstwa ciągłego, opartych wyłącznie o materiały zarejestrowane w niniejszej sprawie w ramach kontroli operacyjnej. Sąd ten powinien tak to postępowanie przeprowadzić, by ustalić, czy faktycznie oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> przeprowadzał transakcje narkotykowe z konkretnymi osobami w taki sposób, jak to wynika z opisów zawartych w akcie oskarżenia. Dopiero bowiem przeprowadzenie dowodów z tych rozmów i wyjaśnienie, co konkretne rozmowy oznaczają, pozwolą na ustalenie, czy faktycznie mowa w tych rozmowach o narkotykach, jakich, w jakich ilościach, mających być przedmiotem tych transakcji. Sąd Apelacyjny przy tym zwraca uwagę na wątpliwe ustalenia dotyczące „<em> <!-- -->wprowadzenia do obrotu co najmniej 200 gramów kokainy</em>” (pkt 23ttt), skoro nie ustalono, by <span class="anon-block">M. M. (1)</span> był producentem tego narkotyku, czy też dotyczące czynienia „<em> <!-- -->przygotowania do wprowadzenia do obrotu</em>” narkotyków (pkt 23xxx), skoro także nie ustalono, by <span class="anon-block">M. M. (1)</span> wytworzył te narkotyki. Przypadek ten może także wskazywać na udział oskarżonego w obrocie tymi narkotykami.</p> <p>Nadto prokurator przy opisach tych czynów, jakie zarzuca oskarżonemu, wskazuje wprost na konkretne osoby, które według niego były rozmówcami oskarżonego. Natomiast Sąd I instancji wprawdzie w treści wyroku zastępuje ich dane osobowe określeniem „inna osoba”, natomiast w treści uzasadnienia wyroku już przy tych opisach posługuje się znów za prokuratorem danymi identyfikującymi te osoby.</p> <p>Sąd I instancji będzie więc zobligowany do wyjaśnienia tych okoliczności co do danych personalnych osób, chyba że uzna to za zbędne, jeżeli na podstawie samych zarejestrowanych rozmów dojdzie do przekonania, że <span class="anon-block">M. M. (1)</span> faktycznie rozmawiał z rozmówcami (których przecież nie trzeba ustalać z imienia i nazwiska, o ile nie będzie to konieczne do ustalenia treści rozmowy) na temat konkretnych ilości i rodzaju narkotyku, będącego przedmiotem obrotu czy innych działań, opisanych w akcie oskarżenia.</p> <p>Dopiero więc dokładne przeprowadzenie postępowania dowodowego w tym zakresie pozwoli na prawidłowe orzekanie w pierwszej instancji w zakresie tego przestępstwa ciągłego. Natomiast w razie, gdy zajdzie konieczność sporządzenia uzasadnienia wyroku skazującego, Sąd I instancji będzie zobligowany do dokładnego przedstawienia dowodów i wyjaśnienia na ich podstawie do każdego z przyjętych zachowań dlaczego na podstawie konkretnej rozmowy czy rozmów dokonuje określonych ustaleń co do czasu, miejsca, rodzaju i ilości narkotyku, ewentualnie także jego wartości (ceny sprzedaży), jak i rodzaju działania oskarżonego, tj. czy stanowi ono udział w obrocie, czy też może udzielenie komuś narkotyku itp. Nadto Sąd I instancji podda właściwej ocenie wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">B.</span> i inne dowody, dotyczące pozostałych zachowań składających się na to przestępstwo ciągłe, pamiętając przy tym o zarzutach zgłaszanych przez apelujących odnośnie oceny samego dowodu z pomawiających wyjaśnień <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, jak i na wskazane wyżej przez Sąd Apelacyjny okoliczności, dotyczące oceny takiego dowodu z pomówienia.</p> <p>V.  <strong> <!-- -->POZOSTAŁE ROZSTRZYGNIĘCIA</strong> </p> <p>A.  <strong> <!-- -->Orzeczenia dotyczące oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">M. B. (1)</span>.</strong> </p> <p>Konsekwencją uniewinnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> od popełnienia dwóch przestępstw przypisanych mu w punktach 16 i <span class="anon-block">(...)</span> (dot. grup przestępczych) było uchylenie orzeczenia o karach łącznych zawartych w pkt <span class="anon-block">(...)</span> i ponowne orzeczenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> kar pozbawienia wolności i kar grzywny.</p> <p>Połączeniu podlegały kary pozbawienia wolności w wymiarach 3 lat i 3 miesięcy (pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku), 3 lat (pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku), 3 lat i <span class="anon-block">(...)</span> miesięcy (pkt IIc wyroku Sądu Apelacyjnego), 3 lat i 2 miesięcy (pkt IId wyroku Sądu Apelacyjnego) i 3 lat i 2 miesięcy (pkt IIe wyroku Sądu Apelacyjnego). Karę łączną, stosując przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, biorąc za podstawę przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> obowiązujące w chwili popełnienia tych przestępstw, można było wymierzyć w graniach od 3 lat i <span class="anon-block">(...)</span> miesięcy pozbawienia wolności do <span class="anon-block">(...)</span> lat pozbawienia wolności. Mając jednak na uwadze granice tej kary, jakie wziął pod uwagę Sąd I instancji, który w tych granicach wymierzył oskarżonemu, mając także na uwadze te dwie kary za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 3)">art. 258 § 1 i 3 k.k.</a> a także karę 6 lat pozbawienia wolności orzeczoną w pkt <span class="anon-block">(...)</span>, co do którego Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok, Sąd Apelacyjny uznał, iż bez wątpienia należy wymierzyć oskarżonemu odpowiednio łagodniejszą karę łączną. Stąd, zachowując odpowiednie proporcje przy ustaleniu wymiaru tej kary Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, iż w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> w pełni sprawiedliwą będzie kara 3 lat i <span class="anon-block">(...)</span> miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta uwzględnia w swoim wymiarze ilość i wymiar kar podlegających łączeniu, jednorodzajowość przestępstw, za które te kary zostały orzeczone, zbliżony czas ich popełnienia, uznając, iż w przypadku tych przestępstw ta kara łączna oddaje pełną zawartość kryminalną zachowania się oskarżonego.</p> <p>Jednocześnie Sąd odwoławczy był zobligowany do wymierzenia oskarżonemu „nowej” kary łącznej grzywny, skoro w skład orzeczonej przez Sąd I instancji kary łącznej grzywny wchodziła również kara grzywny w liczbie 150 stawek dziennych po 50 zł każda (dot. uchylonego rozstrzygnięcia z pkt <span class="anon-block">(...)</span>). Sąd Apelacyjny połączył więc na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> (wedle brzmienia obowiązującego w czasie popełnienia tych czynów – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>) kary grzywny orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span> w punktach <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, tj. w liczbach 50, 50, 50 i 50 stawek dziennych (po 50 zł każda z nich) i mając na uwadze granice tej kary od 50 stawek dziennych do 200 stawek dziennych wymierzył mu karę łączną grzywny w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 50 zł każda z nich. Sąd Apelacyjny również i w tym przypadku zastosował te same proporcje, co Sąd I instancji, przy ustalaniu liczby stawek grzywny w pkt <span class="anon-block">(...)</span> (Sąd I instancji wymierzał karę łączną grzywny w granicach od 150 do 350 stawek dziennych) i dlatego też wymierzył oskarżonemu karę łączną grzywny w liczbie 150 stawek dziennych, mając na uwadze te same okoliczności, jakie wzięto przy orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności. Nie ulega więc wątpliwości Sądu Apelacyjnego, iż suma kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny w pełni odzwierciedla wskazane wyżej okoliczności i przez pryzmat zasad wymiaru kary wyznaczonych przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> winna być uznana za w pełni sprawiedliwą.</p> <p>O powyższych karach łącznych Sąd Apelacyjny orzekł w pkt IIg wyroku.</p> <p>Dokładnie kierując się tymi samymi kryteriami, z uwagi na uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">M. B. (1)</span> od popełnienia przestępstw przypisanych mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 3 pkt. 1;art. 258 § 3 pkt. 7)">punktach 1 i 7</a> (z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 k.k.</a>), jak i z powodu złagodzenia orzeczonych kar pozbawienia wolności w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 pkt. 2;art. 258 pkt. 3;art. 258 pkt. 4)">punktach 2, 3 i 4</a> (o czym Sąd Apelacyjny orzekł w pkt IIh, i, j, k, l) Sąd Apelacyjny uchylił orzeczenie o karze łącznej zawarte w pkt <span class="anon-block">(...)</span> i w jego miejsce na podstawie przepisów wskazanych w pkt <span class="anon-block">(...)</span> zaskarżonego wyroku (co do kary łącznej pozbawienia wolności) orzekł wobec tego oskarżonego, wynikającą z połączenia kar pozbawienia wolności w wymiarach 3 lat i 3 miesięcy, 5 lat, 3 lat, , 3 lat i <span class="anon-block">(...)</span> miesięcy, 3 lat i 2 miesięcy i 3 lat i 2 miesięcy, przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji, jaką zastosował Sąd I instancji, karę łączną 5 lat pozbawienia wolności. O powyższym Sąd Apelacyjny orzekł w pkt IIn wyroku.</p> <p>Orzeczenie to, poza uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia dwóch przestępstw i złagodzeniem orzeczonych kar jednostkowych, ostatecznie co do kary łącznej orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest zgodne z tym wymiarem i rodzajem kary orzeczonym przez Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku.</p> <p>B.  <strong> <!-- -->Orzeczenie o utrzymaniu w mocy pozostałych rozstrzygnięć.</strong> </p> <p>Przy omawianiu poszczególnych przestępstw przypisanych oskarżonym <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, <span class="anon-block">M. D. (1)</span>, <span class="anon-block">R. G. (1)</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, <span class="anon-block">D. M. (2)</span>, <span class="anon-block">B. P.</span> i <span class="anon-block">F. K.</span> poza wskazaniem na orzeczenia Sądu I instancji, które wymagały „modyfikacji” ze strony Sądu odwoławczego, wskazano również na rozstrzygnięcia co do sprawstwa, winy, jak i rozstrzygnięć w zakresie orzeczonych kar, które nie budziły żadnych zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego pod kątem stawianych w apelacjach zarzutów. Rozstrzygnięcia te nie wymagały więc ze strony Sądu Apelacyjnego żadnych zmian, jak i również ich uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skoro więc Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów apelacyjnych dotyczących tych rozstrzygnięć, jak i nie znalazł żadnych podstaw do zmiany lub uchylenia tych orzeczeń z urzędu, także orzeczeń z punktów 69 i 70 w przedmiocie kosztów procesu, które nie były kwestionowane, to należało w tym zakresie, kierując się treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> utrzymać w tym zakresie zaskarżony wyrok, o czym Sąd Apelacyjny orzekł w pkt III wyroku.</p> <p>C.  <strong> <!-- -->Orzeczenia o kosztach procesu z punktów IV i V.</strong> </p> <p>Co do kosztów sądowych łącznie z opłatami Sąd Apelacyjny orzekł o zwolnieniu oskarżonych od ich ponoszenia zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> oraz art. <span class="anon-block">(...)</span> ust. 1 ustawy z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz.U z 2023 r., poz. 123). Przy tym zwolnieniu Sąd Apelacyjny kierował się motywami, jakimi kierował się Sąd I instancji, które spowodowały zwolnienie od kosztów oskarżonych w postępowaniu przed tym Sądem (sekcja 7 formularza uzasadnienia na str. 247), tym bardziej, iż to orzeczenie nie było kwestionowane na niekorzyść oskarżonych. Poza tym, jak to wynika z treści Sądu odwoławczego, w stosunku do wielu oskarżonych dokonano na ich korzyść szeregu zmian w zakresie opisów czynów, jak i wymierzonych kar, więc również w tym układzie za takim rozstrzygnięciem przemawiały względy słuszności. Natomiast oczywistym jest, iż z uwagi na częściowe uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzucanych im przestępstw, koszty procesu w tym zakresie zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> ponosi Skarb Państwa. O powyższym Sąd Apelacyjny orzekł w pkt V.</p> <p>W sprawie występował przed Sądem Apelacyjnym obrońca z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">B. P.</span> w osobie adw. <span class="anon-block">S. H.</span>, którzy wniósł o przyznanie mu kosztów obrony świadczonej oskarżonemu z urzędu w tym stadium postępowania. Tym samym o tych kosztach orzeczono na podstawie art. <span class="anon-block">(...)</span> ustawy z dnia <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> 1982 r. – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 ()">Prawo o adwokaturze</a> (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1564) w zw. z § <span class="anon-block">(...)</span> ust. 2 pkt 5 i § 20 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2024.763). Na wysokość tych kosztów, tj. kwoty brutto 2361,60 zł składa się opłata 1200 zł (§ <span class="anon-block">(...)</span> ust. 5 rozporządzenia) powiększona o 20% za każdy dodatkowy termin rozprawy, w którym brał udział ten obrońca (pierwsza rozprawa miała miejsce <span class="anon-block">(...)</span>.2023 r. – k. 8967-8968 a kolejne w dniach: <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.2024 r. – k. 9066-9067, <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.2024 r. – k. 9224-9225 i <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span>.2024 r. – k. 9297-9299) i dodatkowo powiększona o 23% VAT (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). Do kwoty 1200 zł należało więc dodać kwoty 240 zł (razy 3), co dało kwotę 1920 zł a do tej kwoty należało dodać jeszcze 23% VAT-u, co łącznie wyniosło 2361,60 zł. O „wynagrodzeniu” tym Sąd Apelacyjny orzekł w pkt IV wyroku.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. P. (2)</span> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> <span class="anon-block">G. N.</span> </strong> </p> </div>