Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I C 1013/24

Common courts2025-02-28
Case number
I C 1013/24
Judgment date
2025-02-28
Type
REASONS

Judgment text

<p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt I C 1013/24</span> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Strona powodowa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> sp. k. w <span class="anon-block">W.</span> wniosła o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">R. C.</span> obecnie noszącej nazwisko <span class="anon-block">Ł.</span> kwoty 7 591,40 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od kwoty 6 842,62 zł i od kwoty 104,05 zł od dnia 11 lipca 2024 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 644,73 zł od dnia 11 lipca 2024 r. oraz o zasądzenie kosztów procesu.</p> <p>Strona powodowa wskazała, że pozwana zawarła umowę pożyczki z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> i w dniu 9 stycznia 2024 r. udostępniona została jej kwota 6 842,62 z na 30 dni. Strona powodowa wskazała, że pożyczkobiorca zobowiązał się do zapłaty oprócz kapitału w kwocie 6 842,62 zł, także prowizji w wysokości 740,03 zł oraz odsetek kapitałowych 104,05 z, lecz pozwana nie wypełniła ciążących na niej obowiązków spłaty i w związku z tym powstał obowiązek zapłaty dodatkowych kwot, które podlegają doliczeniu do zadłużenia, zgodnie z § 8 umowy pożyczki, tj. skapitalizowanych odsetek w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie z tytułu nieterminowej spłaty kapitału i prowizji za okres od 9 lutego 2023 r. do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu w kwocie 644,73 zł. Nadto, strona pozwana podniosła, ze nabyła przedmiotową wierzytelność w dniu 17 czerwca 2024 r.</p> <p>Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w<span class="anon-block">K.</span> 9 października 2024 roku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym odpowiadający żądaniu pozwu (sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>Pozwana wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym zaskarżając nakaz zapłaty w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz wniosła o zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanej kosztów procesu. Pozwana zarzuciła nieudowodnienie istnienia, wysokości zasadności oraz wymagalności wierzytelności dochodzonej pozwem, brak przekazania środków pieniężnych, przedwczesność powództwa, stosowanie w umowie pożyczki klauzul niedozwolonych niewiążących pozwanej ze skutkiem ex tunc, nieważność umowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art. 58 k.c.</a>, względnie jej nieistnienie oraz brak legitymacji czynnej powoda. Pozwana zaprzeczyła, by złożyła oświadczenie o zawarciu umowy pożyczki, by otrzymała kwotę pożytki, by zalegała z ratą oraz by otrzymała od powoda jakiekolwiek wezwanie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 9 stycznia 2024 r. została sporządzona <span class="anon-block">umowa pożyczki numer (...)</span>, w której jako pożyczkodawcę wskazano <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, a jako pożyczkobiorcę pozwaną <span class="anon-block">R. Ł.</span>, noszącą wówczas nazwisko <span class="anon-block">C.</span>. Z treści umowy wynikało, że pożyczkodawca udzielił pozwanej pożyczki gotówkowej w kwocie 6 842,62 zł na spłatę obecnych kredytów. Prowizja wynosiła 740,03 zł (zapłacona przy uruchomieniu refinansowania), oprocentowanie zmienne pożyczki w stosunku rocznym określono na 18,50 %, kwotowo 104,05 zł, całkowity koszt pożyczki określono na 844,08 zł, całkowitą kwotę do zapłaty 7 686,70 zł. Termin spłaty pożyczki określono na 30 dni od dnia wejścia w życie umowy.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> wydruk umowy pożyczki – k.17 – 18, formularz informacyjny – k.19</p> <p>Wygenerowane zostało też potwierdzenie zawarcia umowy sprzedaży pakietu usług medycznych, która miała być zawarta 6 stycznia 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> wydruk potwierdzenia – k.24, <span class="anon-block">faktura nr (...)</span> – k.27</p> <p>W dniu 17 czerwca 2024 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> i strona powodowa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Sp. k. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> zawarły umowę przelewu wierzytelności m. in. dotyczącej <span class="anon-block">umowy pożyczki numer (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> umowa przelewu wierzytelności – k.13 – 15 i załącznik do umowy przelewu – k.16, pełnomocnictwo dla <span class="anon-block">A. K.</span> – k.15, informacja z KRS dot. strony powodowej – k.9 <span class="anon-block"> i (...) Sp. z o.o.</span> – k.14 verte - 15</p> <p>W dniu 27 czerwca 2024 r. sporządzone zostało zawiadomienie o przelewie wierzytelności.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> zawiadomienie i przelewie wierzytelności – k.30</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu jako nieudowodnione.</p> <p>W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutu braku legitymacji procesowej czynnej strony powodowej stwierdzić należy, że została ona wykazana przedłożoną umowa przelewu wierzytelności i załącznikiem do niej. Z dowodów tych wynika, że strona powodowa nabyła wierzytelność z umowy pożyczki z dnia 9 stycznia 2024 r. numer <span class="anon-block"> (...)</span>, a przedłożone dokumenty nie tylko odpowiadały wymogom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 788)">art. 788 k.p.c.</a>, ale wyciąg z załącznika numer 1 w sposób nie budzący wątpliwości identyfikował przelewaną wierzytelność, przysługującą cedentowi w stosunku do pozwanego.</p> <p>Zwrócić jednak należy uwagę, że strona powodowa nie udowodniła, by pozwana zawarła z pierwotnym wierzycielem umowy pożyczki w dniu 9 stycznia 2024 r. Strona powodowa przedłożyła wygenerowaną umowę pożyczki, na podstawie której miała zostać udzielona pozwanej pożyczka w kwocie 6 842,62 na spłatę innych kredytów. Przede wszystkim wskazać należy, że skoro umowa została zawarta na odległość i pod umową nie znajduje się podpis pozwanej i pozwana zaprzeczyła tym okolicznościom, to rzeczą strony powodowej było udowodnienie, zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 1)">art.232 zd. 1 k.p.c.</a>, że istotnie pozwana zawarła umowę pożyczki o numerze 416569w dniu 9 stycznia 2024 r. Do pozwu nie został jednak dołączony wniosek o zawarcie umowy pożyczki, regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną, formularz rejestracyjny, a zostały one zdefiniowane w § 3 umowy pożyczki z dnia 9 stycznia 2024 r. Brak jest również jakiegokolwiek sprecyzowania na rzecz jakiego innego kredytodawcy ma zostać wpłacona pożyczka. Zdaniem Sądu, skoro w § 1 pkt 1 ppkt a) umowy wskazano, że udziela się pożyczki na spłatę obecnych kredytów w kwocie 6 842,62 zł, to z wniosku o zawarcie umowy pożyczki i formularza informacyjnego dane tego podmiotu winny wynikać jednoznacznie, ponieważ pożyczkodawca miał przelać na rachunek bankowy tego podmiotu kwotę pożyczki, która miała zostać zawarta 9 stycznia 2024 r. Tymczasem z zaoferowanego materiału dowodowego te okoliczności nie wynikają. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że brak jest również potwierdzenia wykonania przelewu na rzecz innego kredytodawcy, u którego pozwana miała mieć kredyt.</p> <p>Sąd nie miał możliwości zweryfikowania, czy istotnie pozwana wystąpiła z wnioskiem o zawarcie umowy pożyczki, czy w regulaminie świadczenia usług drogą elektroniczną zawarto postanowienia dotyczące weryfikacji klienta i w jaki sposób (najczęściej następuje to poprzez dokonanie przelewu w wysokości 1 grosza), czy pozwana wskazała na rzecz jakiego innego kredytodawcy posiada zobowiązania i czy wynoszą one 6 842,62 zł, czy pierwotny wierzyciel dokonał przelewu na rzecz tego podmiotu. Strona tych okoliczności nie wykazała, natomiast dołączyła do pozwu dokumenty nie związane z żądaniem w niniejszej sprawie, tj. regulamin świadczenia usług medycznych za pośrednictwem platformy <span class="anon-block"> (...)</span>, faktura z 6 stycznia 2024 r. na kwotę 349 zł za pakiet usług medycznych i potwierdzenie zawarcia umowy sprzedaży pakietu usług medycznych sporządzone 6 stycznia 2024 r.</p> <p>Nie stanowi żadnego dowodu potwierdzającego zawarcie umowy pożyczki zawiadomienie o przelewie wierzytelności z 27 czerwca 2024 r., co do którego nie wykazano, by zostało one doręczone pozwanej.</p> <p>Z tych względów wygenerowane przez stronę powodową dokumenty nie mogą dowodzić, że doszło do nawiązania z pozwaną stosunku zobowiązaniowego, na podstawie którego byłaby obowiązana do zapłaty kwoty określonej w pozwie.</p> <p>W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawy z 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim</a>. Zgodnie z tą ustawą przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenie konsumentowi.</p> <p>W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu powód jest zobowiązany do wykazania wszystkich okoliczności uzasadniających jego roszczenie co do zasady i wysokości. Strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie powołanych twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał. (tak Sąd Najwyższy w wyroku z 20 grudnia 2006r., IV CSK 299/06, Lex nr 233051). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>). Z powyższego wynika, że strona powodowa winna udowodnić fakty pozytywne, stanowiące podstawę powództwa, a dowód, że zachodzi brak przesłanek powództwa obciąża stronę pozwaną, która ma obowiązek udowodnienia okoliczności niweczących prawo powoda.</p> <p>Obszerne pismo strony powodowej zatytułowane Replika na sprzeciw od nakazu zapłaty nie zmienia oceny Sądu, bowiem zawiera ono jedynie twierdzenia nie poparte żadnymi dowodami.</p> <p>W związku z powyższym, skoro strona powodowa nie udowodniła stosunku zobowiązaniowego, a więc zawarcia umowy pożyczki przez pozwaną z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w dniu 9 stycznia 2024 r., to odnoszenie się do kwestii niedozwolonych klauzul umownych i wysokości zobowiązania pozostaje bezprzedmiotowe.</p> <p>Z tych względów Sąd oddalił powództwo i w konsekwencji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika koszty procesu w kwocie 1 817 zł (1 800 zł koszty zastępstwa procesowego, 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku.</p> <p>28.02.2025 r.</p> </div>