VII Ka 820/23

Common courts2023-12-18

Case number

VII Ka 820/23

Judgment date

2023-12-18

Type

SENTENCE

Judges

Dariusz Firkowski (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

Sygn. akt VII Ka 820/23 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 18 grudnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Wach przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Anny Winogrodzkiej– Miszczak, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023r. sprawy:  M. K. (1), ur. (...) w R., córki K. i K. z domu J., oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a §1 kk</a>, na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonej, od wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydziału Karnego z dnia 2 października 2023 r. , sygn. akt II K 29/22 I uchyla wyrok w zakresie rozstrzygnięcia z pkt 4 sentencji i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Giżycku do ponownego rozpoznania, II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III zwalnia oskarżoną M. K. (1) od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. FORMULARZ UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO (UK 2) <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> VII Ka 820/23 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 października 2023 r. w sprawie II K 29/22 </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☒ obrońca oskarżonego M. K. (1) </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☒ w części </td> <td> ☒ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> ☒ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="492"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 1 </td> <td> I obrońca oskarżonej M. K. (1) wyrokowi zarzucił: 1 / obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, fi. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> polegające na dokonaniu przez Sąd I instancji wybiórczej, dowolnej i jednostronnej oceny dowodów, niezgodnie z zasadami doświadczenia życiowego, a mianowicie: a/ oparcie się wyłącznie na dowodach obciążających M. K. (1) z całkowitym pominięciem materiału świadczącego na jej korzyść, b/ zeznań funkcjonariusza policji M. C. (1) i P. F., którzy wskazując na agresywne i wulgarne zachowania oskarżonej nie byli w stanie ich sprecyzować, c/ wyjaśnień oskarżonej nieprzyznającej się konsekwentnie -do popełnienia zarzucanego jej czynu, która wskazywała, że używane słowa nie były skierowane do żadnej konkretnej osoby, a stanowiły jedynie przerywniki w wypowiedzi M. K. (1) co w konsekwencji doprowadziło do 2/ błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, iż oskarżona dopuścił się zarzucanego jej czynu w sytuacji, gdy analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala uznać za zasadne ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji, z bardzo daleko posuniętej ostrożności procesowej zarzucam: 3/ rażącą niewspółmierność wymierzonej kary, przejawiającą się w orzeczeniu wobec oskarżonej za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 §1 k.k.</a> kary grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20,00 złotych oraz wymierzenie nawiązki w kwocie 500,00 zł, a tym samym nie zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66)">art. 66 k.k.</a>, podczas gdy z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że stopień winy i społecznej szkodliwości czynu nie są znaczne, oskarżona nie była uprzednio karana, a jej właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegała porządku prawnego; I I prokurator wyrokowi zarzucił: 1/ obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i dowolną w konsekwencji ocenę zeznań świadków M. C. (2) „ M. C. (1) „ P. F. „ M. S. i wyjaśnień oskarżonej w zakresie ilości spożytego alkoholu oraz pisemnej i ustnej opinii biegłego B. G. oraz poprzez nieuwzględnienie w należytym stopniu całokształtu ujawnionych okoliczności a w szczególności całkowite pominięcie przez Sąd opinii biegłego w części kwestionującej wyjaśnienia oskarżonej M. K. (1) co czasu i ilości spożytego przez nią alkoholu w kontekście wyników badania krwi wymienionej na zawartość alkoholu, 2/ oraz wynikający z tejże obrazy „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść a polegający na przyjęciu, że oskarżona nie kierowała pojazdem mechanicznym będąc w stanie nietrzeźwości a alkohol spożyła już będąc w domu podczas gdy na podstawie całokształtu dowodów „ w szczególności zeznań świadków „ opinii biegłego można poczynić pewne i nie budzące wątpliwości ustalenia faktyczne w sprawie i dokonać ich prawidłowej analizy oraz oceny we wzajemnym ze sobą powiązaniu zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania „ wskazaniami doświadczenia życiowego „ a przede wszystkim przy zastosowaniu zasady swobodnej a nie dowolnej oceny dowodów co doprowadziłoby do wniosku „że M. K. (1) dopuściła się zarzucanego jej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a>. </td> <td> ☒ zasadny zarzut prokuratora ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny zarzut obrońcy oskarżonej </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Apelacja obrońcy oskarżonej jest chybiona i jako taka nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, iż w ocenie Sądu Okręgowego wydane przez Sąd I instancji rozstrzygnięcie zapadło na podstawie prawidłowo poczynionych ustaleń natury faktycznej, jak też i prawnej. Sąd Rejonowy dokonał szczegółowej analizy materiału dowodowego. Także wnioski powzięte przez Sąd na podstawie przeprowadzonych w sprawie dowodów, zdaniem Sądu Okręgowego, są logiczne, spójne i konsekwentne, dokonane w oparciu o zasady doświadczenia życiowego. Wnioski te są przekonująco uzasadnione. Apelacja faktycznie nie wskazuje na takie okoliczności, które nie byłyby przedmiotem uwagi Sądu Rejonowego i nie zawiera też takiej argumentacji, która rozważania tego Sądu mogłaby skutecznie podważyć. Wobec powyższego zarzuty skarżącego, jakoby Sąd I instancji bezpodstawnie nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej, nie mogą być uznane za zasadne. Apelacja sprowadza się w rezultacie do polemiki z ustaleniami Sądu i wyciągniętymi z tych ustaleń wnioskami. Formułując zarzuty przeciwko zapadłemu rozstrzygnięciu skarżący podporządkował ich treść linii obrony prezentowanej przez oskarżoną, nie znajdującej jednak swego odzwierciedlenia w przeprowadzonych dowodach. Analiza sprawy nie pozwala na uznanie, że Sąd Rejonowy naruszył reguły oceny dowodów określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, czy też zasadę obiektywizmu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>), w rezultacie dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne są prawidłowe. Sąd I instancji tym samym w pełni prawidłowo nie dał wiary tym wyjaśnieniom oskarżonej, w których nie przyznawała się ona do popełnienia zarzuconego jej czynu z pkt I aktu oskarżenia. Wyjaśnienia w tym zakresie były sprzeczne z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, były one tendencyjne i nakierowane na uniknięcie odpowiedzialności za popełniony występek. Zarazem w ocenie Sądu Okręgowego przy ustalaniu stanu faktycznego zasadnie dano wiarę zeznaniom przesłuchanych w sprawie świadków. Funkcjonariusze policji, którzy byli umundurowani i przedstawili oskarżonej powód interwencji swoje obserwacje poczynili w związku z wykonywanymi obowiązkami służbowymi i w istocie nie mieli żadnego powodu aby celowo podawać na niekorzyść akurat tej oskarżonej. Ich wersja zdarzenia była konsekwentna a złożone zeznania wzajemnie ze sobą korespondowały. Podkreślenia wymaga, że w swoich pierwszych wyjaśnieniach M. K. podawała, że w czasie interwencji była zdenerwowana, może przeklnęła ora użyła wobec jednego z funkcjonariuszy „określenia” jak na k.31 odw. Wskazać przy tym należy, że policjanci nie pojechali do oskarżonej z własnej woli, a zostali tam oddelegowani na interwencję, zainicjowaną zgłoszeniem o prowadzeniu przez nietrzeźwą kobietę samochodu. Sama zaś interwencja dokonywana była wobec wyraźnie pijanej oskarżonej, która nie przyjmowała do wiadomości jej celu i starała się ją utrudnić tak w czasie gdy miała ona jeszcze miejsce w jej mieszkania jak i podczas przewożenia jej w radiowozie do SOR a następnie do KPP w G.. Co istotne, z konsekwentnych, logicznych i zgodnych zeznań policjantów wynika, że M. K. w tym czasie wyzywała „jedynie” M. C. (1). Powyższe dodatkowo przemawia za daniem wiary zeznaniom wymienionego oraz P. F., którzy podawali o okolicznościach, co do których zaistnienia byli w pełni przekonani oraz „na siłę” nie obciążali oskarżonej. W tej sytuacji nie było podstaw do podzielenia zarzutów apelacji obrońcy i wbrew jego stanowisku M. K. swoim zachowaniem wyczerpała dyspozycję z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art.226§1 kk</a>, którego przedmiotem ochrony są godność i powaga funkcjonariusza lub osoby mu przybranej, a pośrednio powaga organu, który reprezentuje. Chybiony był również postulat o warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonej albowiem sprzeciwiają się temu ustalone okoliczności zdarzenia, które trwało dłuższy czas a M. K. przejawiała swoistą „determinację” w chęci znieważania M. C. stwierdzając, że będzie go wyzywała „do woli” - k. 16, k.23. Tym samym Sąd Okręgowy w pełni podziela zasadność wymierzenia M. K. kary grzywny, która uwzględnia tak warunki i właściwości osobiste jak i okoliczności zdarzenia opisane w zarzucie zawartym w pkt I akcie oskarżenia, w tym wyższy niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66)">art.66 kk</a> stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu. Tak ukształtowana kara winna spełnić wobec wymienionej cele określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, w szczególności wychowawcze jak również właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa. Według Sądu Okręgowego pozwoli ona uświadomienie oskarżonej że jej zachowanie nie było prawidłowe i zapobiegnie podobnemu postępowaniu na przyszłość. Podzielić natomiast należało zarzuty oskarżyciela publicznego w zakresie postulatu o uchylenie zaskarżonego wyroku co do rozstrzygnięcia z pkt 4 sentencji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Giżycku II Wydział Karny do ponownego rozpoznania. Wbrew stanowisku Sądu I instancji w ocenie Sądu Okręgowego zebrane dowody wskazują na to, że M. K. w nocy z 27 na 28 lipca 2021 r. prowadziła pojazd mechaniczny i była wówczas pod działaniem alkoholu. W istocie Sąd I instancji przeprowadzając postępowanie dowodowe dał wiarę wyłącznie wyjaśnieniom oskarżonej co do czasu i ilości spożytego alkoholu oraz co do tego, że rzekomo nie kierowała ona samochodem pod jego wpływem. Tymczasem takie ustalenia pozostają w sprzeczności z wnioskami płynącymi z zeznań funkcjonariuszy policji P. F. i M. C. (1) a także z zeznaniami złożonymi w postępowaniu przygotowawczym a więc praktycznie „na gorąco" przez M. C. (2). Odnośnie relacji tego ostatniego świadka, który na rozprawie starał się wycofać ze swoich twierdzeń, to zwrócić uwagę należy, że jego zgłoszenie o zaobserwowanym zachowaniu kobiety miało miejsce jeszcze przed północą w dniu 27 lipca 2021 r. a sam M. C. był przesłuchany w dniu 28 lica 2021 r, o godzinie 13.05. Tym samym odrzucić należało jego tłumaczenie, że z uwagi na stan upojenia alkoholowego praktycznie nic nie pamięta. Trafnie zatem skarżący w uzasadnieniu apelacji zauważył, że zeznania tego świadka w powiązaniu z relacją funkcjonariuszy policji zeznania tworzą logiczną całość. Z treści protokołu ja na k. 11-12 wynika, że w nocy 27 lipca 2021r. wracający do domu M. C. (2) zauważył kobietę wsiadającą do samochodu m-ki O. (...) a następnie nim odjeżdżającą Świadek nie znał tej osoby jednakże z uwagi na jej zachowanie wskazujące na jej stan nietrzeźwości zadzwonił do Komendy Powiatowej Policji. Z polecenia dyżurnego o godz. 23,40 funkcjonariusze udali się w kierunku, w którym według relacji zgłaszającego pojechała kobieta, przy czym policjanci mieli informację o marce pojazdu i jego kolorze. Funkcjonariusze policji zauważyli opisywany samochód dopiero po sprawdzeniu okolicznych ulic i ponownym przyjeździe do miejsca zdarzenia. Ponadto z relacji policjantów P. F. i M. C. (1) wynikało, że pokrywa silnika pojazdu należącego jak się okazało do M. K. (1) była ciepła i czuć było woń przegrzanych hamulców i spalonego sprzęgła co ewidentnie wskazywało na fakt kierowania pojazdem bezpośrednio przed przyjazdem policji. Podkreślenia wymaga, że wprawdzie na rozprawie M. C. nie rozpoznał oskarżonej jako kierującej pojazdem, to w ocenie Sądu Okręgowego wnioski płynące z jego zeznań z dnia 28 lipca 2021 r. w powiązaniu z relacją policjantów oraz wnioskami płynącymi z analizy dowodów jak na k. 4, 8 i 9 w pełni pozwalają na ustalenie, że to M. K. prowadziła pojazd. Bezsporne jest, że samochód marki O. (...) o nr rej. (...) należał do oskarżonej. Ponadto z relacji M. C. z postępowania przygotowawczego oraz twierdzeń policjantów o zgłoszeniu wynika, że osobą kierującą pojazdem O. (...) koloru bordowego jest kobieta a sam pojazd odjechał i powrócił w okolice miejsca zamieszkania M. K. (1). Wreszcie, jak to zeznali wymienieni świadkowie oraz co wynika z analizy zdjęcia jak na k.9 w pojeździe jest urwany zderzak. Co do tej ostatniej okoliczności, to sama oskarżona przyznała w toku rozprawy głównej, że kierując swoim samochodem najechała na krawężnik i urwał jej się kawałek zderzaka- k.179 odw. Wreszcie z zeznań M. C. i P. F. wynika, że gdy przybyli oni na miejsce, z którego miał odjechać kierująca poruszająca się samochodem marki O. (...), koloru bordowego, to od zgłaszającego ( M. C.) uzyskali informacje, że w czasie odjeżdżania z pojazdu urwany został jego przedni zderzak. W konsekwencji, mając na uwadze wskazane okoliczności w powiązaniu z czasem zgłoszenia oraz czasem podejmowanych przez policjantów interwencji nie może budzić żadnych wątpliwości, że niedługo przed godzina 23.40 to tylko i wyłącznie M. K. (1) kierowała swoim samochodem. Oskarżona nie przyznała się do kierowania pojazdem, w tym do poruszania się w nim w stanie nietrzeźwości i wyjaśniła, że alkohol w postaci bimbru spożywała po powrocie do domu po godzinie 23.00 i piła go przez 50 minut przed przyjściem do jej mieszkania funkcjonariuszy policji. Tymczasem na uwadze należy mieć to, że M. K. (1) została zatrzymana przez funkcjonariuszy policji o godzinie 00.05 a pierwsze pobranie krwi na zawartość alkoholu odbyło się o godzinie 01.30 i wówczas uzyskano wynik 2,37 promila, a o godzinie 2.00 stwierdzono 2,21 promila, a trzecie badanie o godzinie 02.30 dało wynik 2,18 promila , Wnioski płynące z opinii biegłego B. G. i powiązaniu z wynikami opisanych badań oraz opisywanym przez policjantów zachowaniem oskarżonej w czasie interwencji całkowicie podważają prawdziwość wyjaśnień M. K. co do czasu i ilości spożytego alkoholu. Na uwadze należy mieć także podawany przez M. C. opis zachowania oskarżonej do czasu gdy odjechała ona swoim samochodem z parkingu. Z reakcji tego świadka jak na k. 11-12 jasno wynika, że na parkingu o godzinie 23.26  M. K. była pijana, szła chwiejąc się. Tym samym nie sposób było podzielić stanowiska Sądu I instancji co do ustalenia, że oskarżona spożyła alkohol dopiero po zaparkowaniu samochodu i powrocie do domu. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Prokurator w apelacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Giżycku II Wydział Karny do ponownego rozpoznania; na rozprawie odwoławczej prokurator wniósł o uchylenie wyroku co do czynu z pkt II aktu oskarżenia i utrzymanie go w mocy w pozostałej części, Obrońca oskarżonej M. K. (1) wniósł o: 1 / zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 §1 k.k.</a> ewentualnie, z daleko posuniętej ostrożności procesowej: 2/ o warunkowe umorzenie postępowania na okres próby 2 lat. </td> <td> ☒ zasadny wniosek prokuratora ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny wniosek obrońcy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wbrew zarzutom obrońcy oskarżonej orzeczeniu Sądu I instancji nie stwierdzono obrazy przepisów postepowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych a także nie stwierdzono aby orzeczenie o karze było rażąco surowe. Podzielono zarzuty prokuratora uznając, że wobec opisanych wyżej okoliczności konieczne było uchylenie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia z pkt 4 sentencji. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td/> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="221"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> Odnośnie wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydziału Karnego z dnia 2 października 2023 r. , sygn. akt II K 29/22 I uchylono wyrok w zakresie rozstrzygnięcia z pkt 4 sentencji i w tym zakresie sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu w Giżycku do ponownego rozpoznania, II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. </td> <td> ☒ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Wobec wskazanych wyżej okoliczności konieczne było uchylenie wyroku co do rozstrzygnięcia z pkt 4 sentencji i w tym zakresie sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu w Giżycku do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu Okręgowego nie może budzić żadnych wątpliwości, że niedługo przed godziną 23.40 to tylko i wyłącznie M. K. (1) kierowała swoim samochodem. Przy ponownym rozpoznaniu należy przeprowadzić dotychczasowe dowody dotyczące zarzutu z pkt II aktu oskarżenia oraz przeprowadzić dowód z opinii biegłego z zakresu oznaczenia stężeń alkoholu w organizmie. Powyższe winno pozwolić na ustalenie stanu M. K. (1) jako kierującej pojazdem. Wskazać przy tym należy, że zdaniem Sądu Okręgowego oskarżona prowadząc przed północą w dniu 27 lipca 2021 r. co najmniej prowadziła go w stanie po użyciu alkoholu a świadczy o tym jej zachowanie opisane przez M. C. oraz interweniujących policjantów. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Zebrany już materiał dowodowy świadczy, że M. K. kierując pojazdem znajdowała się w stanie nietrzeźwości i stopień tego stanu oraz ilość spożytego alkoholu, który go wywołał winien być ustalony w oparciu o nową opinię biegłego. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> III </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> III </td> <td> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1 kpk</a> zwolniono oskarżoną M. K. (1) od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w zakresie wyroku utrzymano w mocy uznając, że przemawiają za tym względy słuszności. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="341"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> prokurator </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 października 2023 r. w sprawie II K 29/22 </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="5"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="341"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 2 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Obrońca oskarżonej M. K. (1) </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 października 2023 r. w sprawie II K 29/22 </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="5"> ☐ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☒ w części </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> </div>